Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙ
ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ τα ΣΥΝΟΡΑ του ΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ και ΑΝΗΚΕΙ
ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΤΗΤΑ.
www.Apodimos.com
Συνέχεια των προσπαθειών μας, να
ευαισθητοποιήσουμε τον Απόδημο Ελληνισμό για την
ελληνική γλώσσα, όχι διότι είναι η γλώσσα των
πατέρων τους, αλλά και διότι είναι η γλώσσα του
πολιτισμού και η γλώσσα που έχει χρησιμοποιηθεί,
σε όλες σχεδόν τις γλώσσες παρουσιάζουμε αυτό το
Άρθρο για να νοιώσουν υπερηφάνεια για την γλώσσα
τους, όχι μόνο οι Έλληνες αλλά και οι Έλληνες του
Οικουμενικού Ελληνισμού διότι η Ελληνική Γλώσσα έχει
ξεπεράσει τα σύνορα του ελλαδικού χώρου και ανήκει στην
Παγκοσμιότητα.
Στην διαχρονική πορεία του το
www.Apodimos.com
, πάντα προσπαθούσε και πάντα θα προσπαθεί για την
προώθηση της ελληνικής γλώσσας όχι μόνο για τους
απόδημους Έλληνες αλλά και για τους αγγλόφωνους
φίλους των αποδήμων Ελλήνων ή για τους φιλέλληνες
(διότι η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας είναι
υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας και της ελληνικής
ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας των αποδήμων ) για
αυτό έχει στον πλοηγό του, την επιλογή
Hellenic
Glossary
όμως για οικονομικούς λόγους δεν το έχει αξιοποιήσει
ακόμα.
Στην πορεία αυτή σας έχουμε παρουσιάσει
τα πιο κάτω άρθρα τα οποία μπορείτε να διαβάσετε :
Στις δυο ομιλίες του το 1957 και 1959
επιρροή της ελληνικής γλώσσας στη αγγλική και ο βαθμός
αυτοτέλειάς της εντός αυτής μπορεί να καταδειχθεί και
από τις δύο ομιλίες του καθηγητή Ξενοφώντα Ζολώτα
που έκανε στις 26. 9. 1957 και 2. 10. 1959 στο
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και στις δύο ομιλίες του
ο εισηγητής μιλώντας αγγλικά χρησιμοποίησε μόνο
λέξεις ελληνικές ή ελληνικής προέλευσης εκτός από τα
συνδετικά και τα βοηθητικά ρήματα. Παραθέτουμε
το κείμενο των ομιλιών του:
INTERNATIONAL MONETARY FUND 1957
Annual
Meeting
Washington
D.C.
26. 9. 1957
Press Release No 47
Κyrie,
I eulogise
the archons of the
Panethnic
Numismatic Thesaurus and the
Ecumenical
Trapeza
for the orthodoxy
of their axioms, methods
and policies, although
there is an episode of
cacophony of the
Trapeza
with
HELLAS.
With
enthusiasm we dialogue
and
synagonize
at the synods of
our
synagonize
at the
didymous
organizations in which
dpolymorphous
economic ideas and
dogmas are analyzed
and
synthetized.
Our analyzed and
critical problems such
as the numismatic plethora
generate some agony
and melancholy.
This phenomenon is
characteristic of our
epoch. But, to my
thesis, we have the
dynamism to
program therapeutic practices
as a prophylaxis
from chaos and
catastrophe. In
chaos and
parallel, a
panethnic
unhypocritical
economic synergy and
harmonization in a
democratic climate is
basic. I apologize
for my eccentric
monologue. I emphasize
my
eucharisties
to you.
Kyrie,
to eugenic and
generous American ethnos
and to the organizers
and protagonists of
this
amphictiony
and the gastronomic
symposia.
Μετά αυτήν ομιλία οι μεγαλύτερες
αμερικανικές εφημερίδες έγραφαν ότι «διαχρονική
δύναμη της ελληνικής γλώσσας, που έμενε ζωντανή από την
ποίηση του Ομήρου - και πολύ παλαιότερα - μέχρι σήμερα,
μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να λειτουργήσει σε όλες τις
ευρωπαϊκές γλώσσες.»
INTERNATIONAL MONETARY FUND 1959
Annual Meeting
Washington D.C.
02. 10.1959
Press Release No 62
Κyrie,
It is
Zeus' anathema
on our epoch
for the
dynamish
of our economies
and the heresy
of our economic methods
and
policies,
that we
should agonize between
the Scylla and
Charybdis
of economic anaemia.
It is not my
idiosyncracy
to be ironic
or sarcastic
by my diagnosis
would
ne that
politicians are rather
cryptoplethorists. Although
they emphatically
stigmatize numismatic plethora,
they energize it through
their tactic and
practices. Our policies
should be based
more on economic
and less on political
criteria. Our gnomon
has to be a
metron
between economic,
strategic and
philanthropic scopes. Political magic
has always been
antieconomic.
In an epoch
characterized by
monopolies, oligopolies,
monopsonies,
monopolistic
anatagonism and
polymorhous
inelasticities,
our policies
have to be more
orthological.
But this should not be
metamorhosed
into
plethorophobia
which is endemic
into
plethorophobia
among academic
economists. Numismatic symmetry
should not
hyperantagonize
economic acme. A greater
harmonization between the
practices of the
economic and numismatic
archons is basic.
Την δεύτερη φορά ο λόγος του είχε
περιεχόμενο ουσιαστικό. Αναφερόταν στην ουσία του
νομισματικού και οικονομικού προβλήματος της εποχής.
Με την ευκαιρία μάλιστα αυτή ο μεγάλος έλληνας
Ξενοφών Ζολώτας υπενθύμισε το ιστορικό γεγονός, ότι
οι πατέρες της αμερικανικής ανεξαρτησίας : «Ο
Ουάσιγκτον, ο Τζέφερσον, ο Ανταμς και άλλοι όταν
συνέτασσαν το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών στα 1787 -
που ισχύει με μερικές νέες παραγράφους, που ψηφίστηκαν
για προσαρμογή στις νέες εξελίξεις, μέχρι σήμερα στον
αρχικό κορμό του - είχαν προτείνει η γλώσσα του νέου
κράτους να είναι η ελληνική, προς τιμή της γλώσσας του
Έθνους εκείνου, που πρώτο γέννησε και ελίκνισε τη
Δημοκρατία και τη διέδωσε στον κόσμο. Για μια ψήφο μόνο
προκρίθηκε και υιοθετήθηκε τελικά η αγγλική αντί της
ελληνικής»
Ορισμένες πληροφορίες για την Ελληνική Γλώσσα που πρέπει
να γνωρίζουν όλοι.
Η ελληνική γλώσσα είναι μια από τις
παλαιότερες γραπτές γλώσσες στον κόσμο. Υπάρχουν
ελληνικά κείμενα που χρονολογούν στο τέλος της ηλικίας
χαλκού (αποκαλούμενης κείμενα «γραμμικού β»)
στην αρχαΐζουσα εποχή (περίπου 800-600 π.Χ.), οι
διάλεκτοι στην κλασσική εποχή (500-300 π.Χ.),
ή τα αττικά ελληνικά ή κοινή διάλεκτος
(300 π.Χ μέχρι το 400 μ.Χ) και στα σύγχρονα
ελληνικά (από το 1000 μ.Χ. μέχρι σήμερα). Η
λογοτεχνία από την αρχαΐζουσα στη σύγχρονη ηλικία
είναι εξαιρετική. Έχει κληθεί δε μέγιστη
λογοτεχνία στο δυτικό κόσμο. Τα ονόματα των
διάφορων ελληνικών συγγραφέων είναι μεταξύ των
διασημότερων στον κόσμο: Όμηρος, Ηρόδοτος,
Θουκυδίδης, Αισχύλος, Σοφοκλής, Ευριπίδης, Πλάτωνας,
Ξενοφών, Αριστοτέλης, και η νέα γενιά έχει τους,
Καβάφη, Καζαντζάκη, Σεφέρη, και Ελύτη και για
αυτό προτείνουμε σ’ όλους να διαβάσουν τα έργα τους
για να γευθούν την ελληνική παιδεία .
Ο πολιτισμός των Ελλήνων
είναι το «λίκνο του δυτικού πολιτισμού» . Ενώ
έχει επηρεάσει πολύ τη δυτική ρητορική, επιστήμη,
φιλοσοφία, και τον αθλητισμό (βλ. οι
Ολυμπιακοί Αγώνες), καλές τέχνες, πολιτική
(ιδιαίτερα οι μορφές δημοκρατίας), και την
θεολογία (ιδιαίτερα χριστιανισμός). Ενώ ο
Γκαίτε δήλωσε απερίφραστα ότι
«Ότι είναι ο Νους και η Καρδιά
για τον άνθρωπο , έτσι είναι η Ελλάς για όλη την
Ανθρωπότητα» και ο Μπετόβεν
«Είμαι δυστυχής που δεν
γεννήθηκα έλληνας » .
Όμως υπάρχουν πολλοί λόγοι
για έναν απόδημο σπουδαστή να μελετήσει τα ελληνικά
διότι συνήθως ένας σύγχρονος σπουδαστής μελετά τα
αττικά ή τα «κλασσικά» ελληνικά, ή τα
σύγχρονα ελληνικά. Μερικές φορές μελετά και τις
τρεις περιόδους στη διαδοχή της εξέλιξης της γλώσσας. Τα
πλεονεκτήματα των κλασσικών ελληνικών, που
διαβάζουν τους μεγάλους κλασσικούς συντάκτες στη γλώσσα
τους, τίτλοι ανάγνωσης ελληνικά βάζα, και
επιγραφές ανάγνωσης αρχαιολογικής σπουδαιότητας από
νομίσματα, τα ελληνικά διαβάζουν τις λέξεις της
νέας διαθήκης, ειδικά του Ιησού, στην αρχική γλώσσα
τους (όπως αναφέρεται από τους συντάκτες, ο Ιησούς ο
ίδιος δεν μπορεί να ήξερε τα ελληνικά) από τα
σύγχρονα ελληνικά, για να διαβάσει τους σύγχρονους
συντάκτες και για να μιλήσουν με τους πληθυσμούς της
Ελλάδας που διακινούνται εκεί.
Το κολλέγιο ή το
πανεπιστήμιο ακονίζει τις αναλυτικές γλωσσικές
δεξιότητες και βελτιώνει τη γνώση αγγλικών.
Εισάγει τις ελληνικές λέξεις που έχουν δανειστεί από τα
αγγλικά, π.χ. αρχιτέκτονας, αθλητής, Καθολικός,
Χριστός, δυσλεξία, φαντασία, ολιστικός, παιδαγωγική,
ψυχιατρική, και δευτεροετής φοιτητής. Πολλά αγγλικά
τεχνικά λεξιλόγια από το χρόνο της αναγέννησης είναι
βασισμένα στα ελληνικά. Την ελληνική γλώσσα και
τον πολιτισμό διδάσκουν στα μαθήματα τους στις
διαπολιτισμικές επικοινωνίες.
*
Η Γνώση της μάθησης της Ελληνικής
Γλώσσας στα Πανεπιστήμια
Η γνώση των ποικίλων περιόδων των
ελληνικών βοηθά τους σπουδαστές να καταλάβουν τη
συνοχή του πολιτισμού, και πώς αλλάζει αλλά μένει το
ίδιο. Διδάσκει τις αξίες, ύφος, και ορολογία των
λατινικών ποιητών (που ήταν έντονα επιρροή από
τους ελληνικούς προκατόχους τους). Διδάσκει τα
βασικά της ελληνικής ρητορικής μεθοδολογίας (π.χ,
πώς να χρησιμοποιήσει μια γλώσσα αποτελεσματικά και
πειστικά) και βελτιώνει τη δυνατότητα των
σπουδαστών στα αγγλικά την ομιλία που κάνουν και που
γράφουν.
*
Η Γνώση της μάθησης της Ελληνικής
Γλώσσας στα Κολέγια
Απαιτείται για τους σπουδαστές που
προγραμματίζουν να μπουν στην σχολή, ή να
ακολουθήσουν τις διαβαθμισμένες μελέτες στο δυτικό
θέατρο, ιστορία, λογοτεχνία, πολιτική επιστήμη, ή
φιλοσοφία. Μαθαίνουν να διαβάζουν τα κείμενα
που εξετάζουν τα αιώνια ζητήματα όπως τη δύναμη,
γένος, γνώση, θνησιμότητα, και θεότητα.
Ακονίζουν τις αναλυτικές γλωσσικές δεξιότητες
και βελτιώνουν τη γνώση αγγλικών.
*
Η Γνώση της μάθησης της Ελληνικής
Γλώσσας στα Λύκεια ή HIGH SCHOOLS
Βελτιώνει τα χαμηλά αποτελέσματα
των σπουδαστών. Ο λεκτικός μέσος όρος των σπουδαστών
που παίρνουν τα ελληνικά και/ή τα λατινικά
είναι με υψηλότερα αποτελέσματα απ' ό,τι για άλλους
σπουδαστές. Λειαίνει την αποδοχή για τα
πανεπιστήμια της Αμερικής και σε κύρια κολλέγια
του Καναδά, όπου υπάρχει ειδικά υψηλός βαθμός
σε πτυχιούχους που ξέρουν τα ελληνικά. Εισάγει τους
σπουδαστές στην ελληνική μυθολογία, ένα από τα
πιο γνωστά και δημοφιλέστερα συστήματα του μύθου στον
κόσμο. Επειδή πολλά αγγλικά τεχνικά λεξιλόγια
από τα χρόνια της αναγέννησης είναι βασισμένα στα
ελληνικά, η γλώσσα είναι πολύτιμη για εκείνους
τους σπουδαστές που προγραμματίζουν να κάνουν εισαγωγή
στα επαγγέλματα, π.χ επιστημονικά (ιδιαίτερα
ανατομία, ανθρωπολογία, αστρονομία, η βιολογία,
βοτανική, χημεία, εντομολογία, μαθηματικά, ψυχολογία,
και ζωολογία -- που έχει τα ελληνικά ονόματα),
νομικά και ιατρικά επαγγέλματα.
Σήμερα η Γλώσσα μας έπρεπε να ήταν
Οικουμενική. Μέσα από μια
Γλώσσα βγαίνει ο Πολιτισμός, η Δημοκρατία, ο
Ουμανισμός, οι υπαγορεύσεις και
απαγορεύσεις και άλλα πολλά. Πιστεύουμε ότι: Κατά
τη διάρκεια των χιλιετιών η πορεία της Γλώσσα μας
περνώντας μέσα από διάφορες διακυμάνσεις, κατάφερε να
φτάσει στις μέρες, έστω και «τραυματισμένη».
Πλούτισε πολλές Χώρες και λαούς δίνοντας χιλιάδες
λέξεις να στολίσουν τις γλώσσες τους. Παρεμπιπτόντως
επικαλούμαστε τη Γερμανία προκειμένου να δώσουμε μια
διάσταση: «Η
συγκέντρωση, έλεγχος, ταξινόμηση και αλφαβητική
καταγραφή μας έδωσε 16.530 ελληνικές λέξεις απλές και
σύνθετες που μετέχουν στη λειτουργία της γερμανικής
γλώσσας. Οι ελληνικές αυτές λέξεις, απλές και σύνθετες,
αποτελούν θεμελιώδες υλικό, τόσο ποσοτικά, όσο και
«ποιοτικά», στον συνολικό πλουτισμό της γερμανικής
γλώσσας».(Απόσπασμα από άρθρο:
«Οι Ελληνικές Λέξεις στη
Γερμανική». Γιώργος Παυλάκος γ.γ. ΟΔΕΓ)
Επίσης, ο λόγος για την Ελληνική Γλώσσα
και για όσους την αγαπούν και την υπερασπίζονται με
όλα τα παράγωγά της, όπως αυτή γεννήθηκε,
μεγάλωσε και απλώθηκε στα Πέρατα της Οικουμένης. Και
ακόμα και γι' αυτούς που δεν την υπερασπίζονται, αλλά
που κάνουν ότι «νοιάζονται» θυμίζοντας τον Ιούδα που
έπαιζε με δυο χαρτιά. Ίσως για μερικούς φανούμε
υπερβολικοί για το θέμα που θ' ακολουθήσει, ίσως και
όχι. Κι αυτό το καταθέτουμε διότι συχνά, πυκνά ακούμε
ή διαβάζουμε διάφορες απόψεις, άλλοτε θετικές και άλλοτε
αρνητικές, που άπτονται με την Ελληνική Γλώσσα
και με τον Ελληνικό Πολιτισμό γενικότερα. Και ίσως
βρεθούν και φίλοι να μας γράψουν τις δικές τους
απόψεις. Είναι κι αυτό ένας από τους στόχους του
παρόντος θέματός μας.
Επίσης το θεωρούμαι και
επιτακτικό και αναγκαίο αλλά και εθνική υποχρέωση
οι Έλληνες πολίτες, γηγενείς και ομογενείς, να
παίρνουν μέρος στα πολιτιστικά δρώμενα και με τη
συμμετοχή τους να βοηθούν την προάσπιση και σωστή
εκμάθηση της Γλώσσας μας και να εμποδίζουν
παρεμβάσεις όταν και απ' όπου αυτές προέρχονται
καταστρατηγημένες και μεθοδευμένες. Ασφαλώς για να
επιτευχθεί αυτό προϋποθέτει από τη μια προσέγγιση με
διάφορους φορείς και οργανισμούς και από την
άλλη στα πλαίσια και στις δυνατότητες που προσφέρει
το διαδίκτυο, επικοινωνιακό συντονισμό ΟΛΩΝ των Ελλήνων.
Ο Ελληνισμός της Διασποράς
δεκαετίες τώρα αγωνίζεται για τη διατήρηση της
Ελληνικής Γλώσσας και της Πολιτιστικής του Κληρονομιάς
και το αποδεικνύει καθημερινά, αλλά αυτό δε φτάνει.
Στους χαλεπούς καιρούς του σήμερα, που όλα
μεταβάλλονται σε ύλη, για τη διατήρηση αλλά και
τη διεθνοποίηση της Γλώσσας μας ποτέ δεν είναι αργά και
χρειάζονται όλοι.
Παρόλο που οι ενδιαφέρουσες
εξαγγελίες από υφιστάμενα πρόσωπα και προγράμματα της
Μητρόπολης, προπάντων προς τους χώρους της
Διασποράς, δίνουν και παίρνουν, τα αποτελέσματα
είναι πενιχρά και, όπως το έχουμε πει πολλές φορές,
ο αφελληνισμός το επιβεβαιώνει.
