Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΕΚΤΗΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ ΜΑΣ ΕΚΕΙ.

www.Apodimos.com

Δεν θα μείνουμε εμείς στα γεγονότα που παρουσιάζονται καθημερινά στο ελληνικά ΜΜΕ, που όλοι έλληνες δεν μπορούν να φανταστούν το γεγονός ότι μια φίλη χώρα και επιθυμούσα να εισέλθει στην Ε.Ε. καθημερινώς παραβιάζει τον ελληνικό εναέριο χώρο και την θάλασσα του Αιγαίου, ενώ προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις ελληνικές βραχονησίδες με τον οποιονδήποτε τρόπο. Αυτά τα γεγονότα τα χειρίζεται η ελληνική κυβέρνηση με τα συναρμόδια υπουργεία της και δεν μπορούμε να έχουμε λόγο. Ούτε στα γεγονότα που έγιναν στην Πέργαμο (στον Ιερό Ναό του Αγ. Ιωάννου), από τους «γκρίζους λύκους , κατά την ιερά ακολουθία της Θείας Λειτουργίας, παρουσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου κκ Βαρθολμαίου, πρόσφατα. Επίσης δεν θα ασχοληθούμε για την περίπτωση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων , το μόνο που μπορούμε είναι εκφράσουμε τους φόβους μας για τα γεγονότα για την συνέχιση της ύπαρξης αυτού του Πατριαρχείου σαν ελληνορθόδοξο, διότι στο Ισραήλ υπάρχουν περισσότεροι από 400 – 500.000 Ρώσοι ορθόδοξοι.  

Όμως μπορούμε να έχουμε λόγο και σας παρουσιάζουμε τους ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΪΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ διότι, τα πιο κάτω γεγονότα τα οποία αφορούν τους ομογενείς της Πόλης και αναφέρονται στην Παιδεία των ομογενών μας στην Τουρκία και την Κτηματική περιουσία τους, διότι για να μπει στην Ε.Ε. η Τουρκία θα πρέπει να έχει υπ’ όψη της και το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο και για να ανάψουν τα πράσινα φώτα για την σύνδεση της πρέπει να λάβει και τις δυο παραμετρούς που αναφερόμαστε . Νομίζουμε επίσης ότι παρουσία αυτών των γεγονότων θα βοηθήσουν τις ενέργειες του Υφυπουργού Εξωτερικών αρμόδιου για θέματα Απόδημου Ελληνισμού κ. Σκανδαλάκη (οποίος θεωρούμε ότι τα γνωρίζει) και τους Έλληνες Ευρωβουλευτές.

Την εποχή των ενταξιακών συζητήσεων για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. είχαμε γράψει :  «Το Portal www.Apodimos.com είχε θέσει ορισμένες ερωτήσεις, σε προηγούμενο άρθρο του με τίτλο 17 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2004 : ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ, ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΧΩΡΑ. με στόχο μετά την 17 Δεκ 2004 να γράψουμε τις απαντήσεις προερχόμενες από τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής στις Βρυξέλλες για την ενημέρωση των 160.000 επισκεπτών του (Παρ’ όλο που είναι Online Magazine μηνιαίας ενημέρωσης και όχι καθημερινής παρουσίασης νέων) οι οποίοι είναι έλληνες , κύπριοι και απόδημοι αδελφοί μας, όλου του κόσμου και είναι οι πιο κάτω : ………………… . Τον ίδιο μήνα τον ΔΕΚ 2004 Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ, το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΕΠΡΟΜΕΝΟ ΤΗΣ. Τελικά θα αρχίσουν οι συζητήσεις ένταξης της Τουρκίας την 3 Οκτωβρίου 2005 και αυτή η χώρα, η οποία που έχει τόσα προβλήματα και ένα μέρος του εδάφους στην Ευρώπη, πρέπει να οδηγήσει σωστά το τιμόνι του Λαού της, μια που υπάρχουν αρκετά κόκκινα φανάρια τα οποία για να ανάψουν πράσινο πρέπει να υπάρξουν οι προϋποθέσεις που αναφέρει τελικό κείμενο των. Η Ελληνική και Κυπριακή ηγεσία χειρίστηκε το θέμα σωστά, μη χρησιμοποιώντας «Βέτο», δίνοντας έτσι την δυνατότητα στους Ευρωπαίους ετέρους να αποφασίσουν . Η Ελλάδα έχει κερδίσει πολλά για τον Ελληνικό χώρο μαζί με τους συμμάχους της π.χ. σε πολέμους, ενώ μόνη της έχει οδηγηθεί σε καταστροφές (Καταστροφή της Σμύρνης, Γενοκτονίες κλπ ) . Διότι σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Συνόδου των Βρυξελλών πρέπει : ……… δεύτερον, να έχουν λυθεί τα εθνικά μας θέματα, διότι , για να ανάβουν τα φανάρια πράσινο, πρέπει η Τουρκία να αποδεικνύει εμπράκτως την υλοποίηση των παραμέτρων του τελικού κείμενου των συμπερασμάτων της 17 Δεκ 2004 και η Ελλάδα είναι μια από τις 25 χώρες που θα ελέγχουν την υλοποίηση των παραμέτρων. Νομίζουμε ότι η Τουρκία δεν πρέπει να χαίρεται που αρχίζουν μετά από 41 χρόνια οι ενταξιακές της συζητήσεις και με τόσα κόκκινα φανάρια κλειστά. Ελλάδα μετά τους χειρισμούς της ελληνικής κυβέρνησης, έχει κερδίσει τους στόχους της μια και οι πέντε της στόχοι επιτεύχθηκαν, σύμφωνα με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού της χώρας κ. Κώστα Καραμανλή, που πιο κάτω θα τις διαβάσετε σε πλήρη ανάπτυξη . …….. Ερώτηση : Θα γίνει το θέμα της αναγνώρισης του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της εκκλησιαστικής διαδοχής, της εκπαίδευσης των κληρικών, των περιουσιακών δικαιωμάτων και άλλων ανθρωπίνων δικαιωμάτων ; Τέταρτος στόχος: είπε ο κ. Καραμανλής……. Ο τέταρτος στόχος ήταν η διασφάλιση ότι η Τουρκία θα σέβεται τα ανθρώπινα, τα θρησκευτικά και μειονοτικά δικαιώματα, μεταξύ των οποίων εξέχουσα θέση έχει, όπως τόνισε ο κ. Καραμανλής, η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, το ζήτημα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, οι συνθήκες διαβίωσης των Ελλήνων ομογενών, συμπεριλαμβανόμενων εκείνων της Ίμβρου και της Τενέδου.»

Σήμερα λαμβάνοντας υπ’ όψη μας το Εντυπωσιακό όσο και Ρεαλιστικό, το κύριο άρθρο της «Απογευματινής» της Κωνσταντινουπόλεως, που συνεχίζει την έκδοσή της -εδώ και καιρό- με αρχισυντάκτη και επί της ύλης διευθυντή τον κ. Μιχάλη Βασιλειάδη, άλλοτε εκδότη στην Κωνσταντινούπολη , της εφημερίδος «Επτάλοφος». Το αναδημοσιεύουμε ως έχει, αν και αρθρογράφος και αναγνώστες συμφωνούν μάλλον, ότι πρόκειται για φωνή που υψώνεται στην έρημο!!! Και να ήταν η πρώτη!!! Ο τίτλος του είναι:

Τι εστί Πολίτικη Ρωμιοσύνη...

◊          Για την Κυβέρνηση της Άγκυρας: περιττός, ως μη ώφειλε, πονοκέφαλος.

◊          Για το Παρακράτος της Άγκυρας: κάρφος στον οφθαλμό.

◊          Για την Κυβέρνηση των Αθηνών (σήμερα): πρόβλημα μονοδιάστατο, οικονομικό.

◊          Για το «Ψευδοκράτος των Αθηνών» (εδώ και ογδόντα χρόνια): χαμένη υπόθεση που ...καλό είναι να τη διατηρήσουμε ημιθανή για να μην πεθάνει στα δικά μας χέρια

◊          Για τους ντόπιους «νταβατζήδες» της: Η κότα που γεννάει το χρυσό αβγό.

◊          Για εκείνους που αμολάνε λυτούς και δεμένους και βάζουν κάθε μέσο να πετύχουν να «μετακληθούν» να την ...υπηρετήσουν: παρίες αποικίας που τους ανέχεσαι με συγκατάβαση, μέχρι να αγοράσουν διαμέρισμα και αυτοκίνητο και να επιστρέψουν ...στον πολιτισμό.

◊          Για εκείνους που την εγκατέλειψαν (και πέτυχαν): «καλέ ακόμα εκεί είσαστε ; ».

◊          Για όσους την εγκατέλειψαν (και απέτυχαν): ελπίδα για τελευταίο αποκούμπι.

◊          Για τους οραματιστές και αγωνιστές (κι ας χαρακτηρίζονται αιθεροβάμονες και ρομαντικοί): Θερμοπύλες. Τόπος προσφοράς και μαρτυρίου.

Σημ. Οι όποιες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Όμως υπάρχει και η άποψη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος αισιοδοξεί για το μέλλον . Αυτό παρουσιάζεται από τον απολογισμό του, σχετικά με το 2004, χωρίς όμως να παραλείψει την αναφορά στους «ποικιλόχρωμους λύκους» που όπως είπε κατά καιρούς απειλούν το Πατριαρχείο. Η αισιοδοξία του κ.κ. Βαρθολομαίου πηγάζει κυρίως από τις προοπτικές που διαγράφονται για την Τουρκία, στο πλαίσιο της πορείας της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο μεγάλα και πολλά και αν είναι τα υφιστάμενα εμπόδια.

Η ΓΕΝΙΚΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ από την πλευρά των ΚΑΤΟΙΚΩΝ και των ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ ΤΗΣ.

Όπως παρουσιάζεται στην γενική εκτίμηση που επικρατεί στην πόλη, από τον κ. Δημήτριο Φραγκόπουλο ο οποίος ήταν Λυκειάρχης μέχρι πρό τινος του Ζωγραφείου Γυμνασίου και Άρχοντος Μεγάλου Διδασκάλου του Γένους, και παρουσιάσθηκε στο Προξενικό Σισμανόγλειο Μέγαρο στις 28 Ιανουαρίου 2005, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 550 έτη προσφοράς της Μεγάλης του Γένους Σχολής στην Παιδεία του Γένους, το πρόβλημα της Ομογένειας μας, που η εδώ υπόστασή της, μετά τη μεταπολίτευση, ρυθμίστηκε με τη συνθήκη της Λοζάννης , παρουσιάζει τριπλή διάσταση: α΄)Πολιτική, β΄)Κοινωνική και γ΄) Oικονομική.

◊           Πολιτική διάσταση : Το στοιχείο μας βρίσκεται αναπόφευκτα εκτεθειμένο στον αέρα που φυσάει εκάστοτε ανάμεσα στα δύο γειτονικά κράτη, ο δε αντίκτυπος από τις τυχόν θερμές και ψυχρές σχέσεις τους είναι άμεσος.

◊           Παυθήκανε, με το πρόσχημα της αμοιβαιότητας, οι εκπαιδευτικοί μας, πάγωσαν οι διορισμοί και απαγορεύτηκαν οι μεταθέσεις.........,

◊           Επιβλήθηκαν περιορισμοί στις εγγραφές των μαθητών,...............

◊           Στερήθηκαν τα παιδιά μας τα βιβλία τους και υποστήκανε, το μαρτύριο των εισιτήριων εξετάσεων........

Η πολιτική, ως γνωστόν, ρύθμιση των ομογενειακών μας θεμάτων δεν εξαρτάται από μας. Εμείς εδώ υφιστάμεθα μόνο τον αντίκτυπο και τις συνέπειες από κάποια τυχόν λάθη άλλων, όταν συμβαίνει να γίνονται στραβοτιμονιές στο χειρισμό των θεμάτων.

◊           Κοινωνική διάσταση: Με τη δημογραφική μας αποδυνάμωση παραπαίει η οργάνωση της κοινωνικής μας ζωής. Κοινότητες, Εκκλησιές, Σχολεία, Νοσοκομεία, Σύλλογοι, Σύνδεσμοι, Φιλόπτωχοι παρουσιάζουν θέαμα κάθε άλλο παρά αισιόδοξο. Ή κατάθεσαν τα όπλα ή φυτοζωούν. Σε λίγες περιπτώσεις δίνουν το δικαίωμα να αισιοδοξούμε και να χαιρόμαστε.

Άλλοτε οι επιστήμονές μας, γιατροί, δικηγόροι, φαρμακοποιοί, χημικοί κ.ά. συνιστούσαν αριθμό υπολογίσιμο και η εκτίμησή τους από το ευρύτερο περιβάλλον ήταν συγκινητική. Οι περισσότεροι τώρα βρίσκονται στο Φάληρο. Ρίξτε μια ματιά στις μέσα σελίδες του «Πολίτη» για να διαπιστώσετε την έκταση της απώλειας.

Έχασε το γιατρό του ο Ρωμιός που παρέμεινε, κι' αυτό τον κάνει σκεπτικό. Θα καταντήσει να μείνουμε στο τέλος μονάχα παπάδες και δάσκαλοι. Βλέποντας μάλιστα ότι το πρώτο είδος άρχισε κι' αυτό να σπανίζει, αν κρίνουμε από το ότι εξελίχθηκε σε είδος εισαγωγικό κατά την περίοδο των μεγάλων εορτών, δεν αποκλείω να κληθούμε μια μέρα να καλύψουμε εμείς οι δάσκαλοι τα τυχόν σοβαρά κενά.

Εξάλλου ας σημειωθεί και τούτο το πολύ χαρακτηριστικό, ενώ άλλοτε γινόταν θορυβώδης προεκλογική κίνηση για τη διεκδίκηση κάποιας κοινοτικής αρχής, τώρα μόλις και καταφέρνουμε με παρακάλια να πείσουμε κάποιον, ν' αναλάβει έστω και ανεπίσημα, εφόσον απαγορεύονται οι εκλογές, τη διαχείριση των κοινοτήτων μας. Ευτύχημα που κι εδώ μερικοί εκπαιδευτικοί δίνουν το παρόν και με την ευεργετική και εποικοδομητική παρουσία τους στα κοινά.

◊           Οικονομική διάσταση : Αν πάρουμε υπόψη ότι το χρήμα είναι θεμελιώδης κινητήρια δύναμη και ότι δίχως αυτό τα πάντα παραλύουν, γίνεται εύκολα αντιληπτό σε πόσο δυσχερή μοίρα βρίσκονται τα ιδρύματά μας με τη διαρροή του στοιχείου μας, το οποίο ευημερούσε σε βαθμό να παρουσιάζει αυτάρκεια υποδειγματική.

Άλλοτε ανθούσαν: το εμπόριο, η βιομηχανία, η βιοτεχνία και άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Τα περισσότερα για να μην πω σχεδόν όλα τα καταστήματα στην κεντρική λεωφόρο του Πέρα ήταν ομογενειακά. Τώρα ψάχνουμε στο χώρο αυτό με το φανάρι για να συναντήσουμε κάποιο κατάστημα ομογενούς........

Θάνε μεγάλο το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ που θα ειπωθεί, αν βέβαια κάποτε ειπωθεί, γι' αυτή την Ομογένεια, που οι ρίζες της είναι βαθιές μέσα στην ιστορία της Ρωμιοσύνης, γιατί η αξία της μετριέται με τους αιώνες, που πάνω και πέρα από κάθε ψυχρό υπολογισμό, μιλούν κατευθείαν στην ψυχή μας.

Επιμένουμε πρώτιστα στην πολιτική ρύθμιση γιατί τη θεωρούμε, και είναι, βασική προϋπόθεση για την επίλυση των θεμελιωδών προβλημάτων που στενά σχετίζονται με την Παιδεία μας......... Έχοντας υπόψη παλαιότερες εξελίξεις ....... επιτρέπω στον εαυτό μου κάποια περιθώρια αισιοδοξίας, γιατί πιστεύω ότι η πολιτική κατάσταση αργά ή γρήγορα θα εξομαλυνθεί. Φοβούμαι μόνο μη συμβεί αυτό που συνηθίζεται να λέμε: «η εγχείρηση επέτυχε αλλά ο ασθενής δεν άντεξε». Γι' αυτό και πιστεύω ότι είναι ανάγκη να συνέλθουμε αμέσως από το ΣΟΚ, να ενδυναμώσουμε και να εδραιώσουμε πρώτα την αυτοσυνειδησία μας και αφού κινητοποιήσουμε όλες τις δυνατότητες που μας απέμειναν να προχωρήσουμε στα απαραίτητα μέτρα που κατά τη γνώμη μας χωρίζονται σε:

◊           Βραχυπρόθεσμα...............

◊           Μεσοπρόθεσμα ............... και

◊           Μακροπρόθεσμα...................

Αυτά ειπώθηκαν, μεταξύ πολλών άλλων, σε μιαν ομιλία μου πριν 20 χρόνια, στις 22 Μαϊου 1985 στην αίθουσα τελετών του προξενικού καταστήματος στα πλαίσια μιας σειράς ομιλιών που προγραμμάτισε ο τότε Σύμβουλος Εκπαίδευσης κ. Ιωάννης Ρέντζος, με ομιλητές εκπαιδευτικούς των Σχολείων μας.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΪΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Στη συνέχεια τα μέτρα αυτά αναλύονται από τον κ. Δημήτριο Φραγκόπουλο :

ΠΑΙΔΕΙΑ.

Η Ομογενειακή Παιδεία λειτουργεί στα πλαίσια των νόμων της χώρας μας και αντλεί το δικαίωμα της ιδιαιτερότητάς της από τα άρθρα 40 και 41της Συνθήκης της Λωζάννης.

H Ελληνοτουρκική Μορφωτική Συμφωνία του 1951 και το Μορφωτικό Πρωτόκολλο του 1968, εφόσον βέβαια

◊           δεν περιορίζονται σε θεωρητικό επίπεδο

◊           δεν παρεμβάλλονται εμπόδια στην εφαρμογή τους,

παρέχουν τη νόμιμη δυνατότητα, να λειτουργούν κανονικά τα σχολεία μας και να ενισχύεται η Παιδεία της Ομογένειας, στο μέτρο των αναγκών της,

◊           από την Ελληνική Πολιτεία, διά της αποστολής μετακλητών εκπαιδευτικών και εκπαιδευτικού υλικού, κυρίως βιβλίων και άλλων εποπτικών μέσων.  Παρά τα ανωτέρω, η εξέλιξη των πραγμάτων δεν δικαίωσε τις προσδοκίες μας.

Το Πρωτόκολλο που συντάχθηκε από την Τουρκοελληνική Μορφωτική Επιτροπή και υπογράφηκε στην Αθήνα στις 20 Δεκεμβρίου 1968 με σκοπό να εξομαλυνθούν οι ανωμαλίες στον τομέα της εκπαιδεύσεως, που οδήγησαν την Παιδεία σε αδιέξοδο, δεν άργησε να διαλύσει την ατμόσφαιρα αισιοδοξίας που δημιούργησε.

            Έχοντες υπόψη την κατάσταση στα σχολεία μας, κάνουμε ανεπιφύλακτα τη λυπηρή διαπίστωση ότι σε γενικές γραμμές πολλές από τις συστάσεις του Πρωτοκόλλου έμειναν και συνεχίζουν να παραμένουν νεκρό γράμμα. Κυρίως όσον αφορά τους δύο βασικούς παράγοντες που συνιστούν τον θεμέλιο λίθο της εκπαιδεύσεως, το Δάσκαλο και το Βιβλίο, δεν απέδωσε τους αναμενόμενους καρπούς. Δυστυχώς η Ομογένεια της Πόλης, όταν οι σχέσεις των δύο ομόρων κρατών δεν είναι φιλικές, υφίσταται άμεσα και έντονα τον αντίκτυπό τους. Έτσι από τα μέσα της δεκαετίας του 50, χτυπήθηκε συνέχεια ανελέητα. Εκτός από τα τραγικά γεγονότα της 6-7 Σεπτεμβρίου, τις απελάσεις των Ελλήνων υπηκόων, υποστήκαμε και παντοίες άλλες πιέσεις, oi οποίες ασκήθηκαν κατά τρόπον ανηλεή κυρίως στην Παιδεία μας, και είχαν σαν αναπόφευκτη συνέπεια τη διαρροή και συρρίκνωση του στοιχείου μας στα έσχατα όρια.

            Τα κατωτέρω στατιστικά στοιχεία αναφέρονται στη συρρίκνωση του αριθμού των σχολείων και των μαθητών και φανερώνουν ανάγλυφα τον αντίκτυπο όλης αυτής της οδυνηρής καταστάσεως στην Παιδεία μας.

◊           Σχολεία και Μαθητές. Από τον παρακάτω στατιστικό πίνακα (Αριθ. (I) που φανερώνει τον αριθμό των Ομόγλωσσων Κοινοτικών Σχολείων και Μαθητών από το Σχολ. Έτος 1949-1950 έως και το 2004-2005 διαπιστώνεται ότι:

◊              Στα σχολικά χρονικά όρια 1949-50 έως 2004-05, από 55 σχολικές μονάδες έμειναν μόνο 13, και από 7057 μαθητές, το 1961-62, σήμερα φοιτούν σ' όλες τις βαθμίδες των Σχολείων μας 221 (Πρώτης Παιδεύσεως και Λυκείων). Αν σ' αυτόν τον αριθμό προσθέσουμε και τα 16 παιδάκια των δύο Νηπιαγωγείων μας , τότε το σύνολο των μαθητών ανέρχεται σε 237 από τους οποίους οι 107 (45.15%) κατάγονται από την Αντιόχεια.

◊              «Τα Σεπτεμβριανά» του 1955 μ' όλη την ένταση και έκταση της καταστροφής που προκάλεσαν, δεν επηρέασαν σημαντικά τον αριθμό των μαθητών. Στην πραγματικότητα η αντίστροφη μέτρηση άρχισε με τις απελάσεις του 1964 και στη συνέχεια μετά το 1974 πήρε χαρακτήρα άτακτης φυγής. Τα τελευταία χρόνια, για προφανείς λόγους, η διαρροή ατόνησε.

◊              Από τις 56 κοινοτικές σχολικές μονάδες του 1956-57, έκλεισαν ή απενεργοποιήθηκαν οι 43 οι οποίες αναλύονται σε 38 Δημοτικά, 2 Γυμνάσια και 3 Λύκεια.

Σας παρουσιάζουμε τον ΠΙΝΑΚΑ (Ι)

Στατιστικά Στοιχεία Αριθμού των Ομόγλωσσων Κοινοτικών Σχολείων και Μαθητών Από το Σχολ. Έτος 1949-1950 έως και το 2004-2005

Πίνακας (Ι)                                                                                                                      

Υπόμνημα: + Άνοιξε, - Έκλεισε

◊           Προγραμματισμός αναδιοργάνωσης των Κοινοτήτων και της Εκπαίδευσης με βάση τις σύγχρονες απαιτήσεις:

1.      Εκ των πρώτων μελημάτων μας πρέπει να είναι ο προγραμματισμός για την απόλυτη αξιοποίηση του υπάρχοντος δυναμικού και στη συνέχεια η αξιολόγηση της υπαρξιακής μας υπόστασης με στόχο την αριθμητική μας βελτίωση και προοπτική την εξασφάλιση της άρτια οργανωμένης διαβίωσής μας και τη διαφύλαξη της προγονικής μας κληρονομιάς.

2.      Απαραίτητο το νοικοκύρεμα της κοινοτικής μας ζωής και η διασφάλιση της κοινοτικής μας περιουσίας. Είναι λυπηρό να απαλλοτριώνονται ή να υφαρπάζονται από σφετεριστές κτήματα και ιδρύματά της Ομογένειας κι' εμείς να μένουμε απαθείς θεατές, άβουλοι και ανήμποροι να διαφεντέψουμε το βιός μας.

3.      Mέλημά μας πρέπει να είναι η αναβάθμιση της Παιδείας μας στο επίπεδο των καλύτερων ξένων και ιδιωτικών, ώστε να καταστεί επίζηλη για τα νιάτα της Ομογένειας.

Σήμερα οι συνθήκες απαιτούν την πλήρη γνώση μιας ή και περισσοτέρων ξένων γλωσσών, παράλληλα τον άψογο χειρισμό των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και την άριστη χρήση της ελληνικής και της τουρκικής γλώσσας.

      Στόχο της εκπαίδευσης να τάξουμε την ανάδειξή των παιδιών μας σε άρτια καταρτισμένες προσωπικότητες με πλήρη συνείδηση της ταυτότητας και των ικανοτήτων τους, ώστε να γνωρίζουν καλά ποιοι είναι και τι ζητούν.

      Ας καταλάβουμε, επιτέλους, ότι η παροχή Παιδείας με σύγχρονες βάσεις, στα παιδιά και τους νέους μας, είναι ιερό Χρέος όλων μας.

      Οφείλουμε να μελετήσουμε τις ανάγκες σε διδακτικό προσωπικό και με βάση αυτές να ενδιαφερθούμε άμεσα με την κατάρτιση νέων ομογενών στελεχών για την αναπλήρωση εκείνων που αποχωρούν από το επάγγελμα. Ας μη ξεχνούμε ότι η παιδεία μας πρέπει κατά κύριο λόγο να στηρίζεται σε στελέχη της Ομογένειας.

      Από την έλλειψη επαρκούς αριθμού ομογενών εκπαιδευτικών, η λειτουργία των σχολείων μας μετά το 64 κατέστη εξαιρετικά δυσχερής. Τα δεινοπαθήματα μαθητών και γονέων έφθασαν στο κατακόρυφο ιδιαίτερα κατά το σχολικό έτος 1993-94, όταν ένεκα της μή αποστολής των μετακλητών και ως εκ τούτου των αυστηρών πιεστικών μέτρων των τοπικών Αρχών, κινδύνεψαν σοβαρά να μείνουν στάσιμοι οι μαθητές και να διακινδυνέψουν την εγγραφή τους στο Παν/μιο οι τελειόφοιτοι, παρά το ότι επέτυχαν στις εισιτήριες εξετάσεις.

      Πάντα τα ανωτέρω παθήματα διδάσκουν ξεκάθαρα του λόγου το αληθές ότι η Παιδεία μας πρέπει να βασίζεται σε ομογενή στελέχη.

4.      Να διερευνηθούν οι δυνατότητες για σπουδές των αποφοίτων μας, σε ειδικότητες που η Ομογένειά μας αισθάνεται έντονα την ανάγκη τους. Χρειαζόμαστε γιατρούς, δικηγόρους, χημικούς, εκπαιδευτικούς, νοσηλευτικό προσωπικό και καταρτισμένα στελέχη διοικητικών επιχειρήσεων, ούτως ώστε:

◊     Να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των Φιλανθρωπικών μας Καταστημάτων από Ομογενή νέα στελέχη. Η ζωτική σημασία των 480 θέσεων εργασίας που προσφέρει το ιστορικό αυτό ίδρυμα της Ομογένειας, είναι αδιαμφισβήτητη.

◊           Να ληφθεί μέριμνα ώστε να προικίζονται οι νέοι μας με τα απαραίτητα προσόντα ώστε να ανταποκρίνονται υποδειγματικά στις απαιτήσεις των επιχειρήσεων που δημιουργούνται με τις επενδύσεις ελληνικών κεφαλαίων. Είναι μια ευκαιρία για την ικανοποιητική απασχόληση των νέων μας.

◊           Η προτροπή, ενθάρρυνση και βοήθεια των νέων για ανάπτυξη προσωπικών επιχειρηματικών δραστηριοτήτων κ.ά.

Καμιά αμφιβολία ότι για να γίνουν τα παραπάνω χρειάζεται θέληση, ενθουσιασμός και συντονισμένη δουλειά.

◊           Νηπιαγωγεία : Ανέκαθεν η Ομογένεια έδινε ιδιαίτερη σημασία στην προσχολική εκπαίδευση.

◊           To 1963-64 Λειτουργούν 5 Νηπιαγωγεία: Ζαππείου, Γαλατά, Αγίου Κων/νου, Κοντοσκαλίου και Ορφανοτροφείου. (Το Νηπιαγωγείο του Κεντρικού ήδη είχε κλείσει).

◊           Το 1974-75 Λειτουργούν μόνο του Ζαππείου και του Γαλατά. ( Του Ορφανοτροφείου είχε κλείσει, του δε Αγίου Κων/νου και Κοντοσκαλιού λειτούργησαν ως το τέλος του 1973-74)

◊           Σήμερα συνεχίζουν να λειτουργούν μόνο δύο Νηπιαγωγεία: του Ζαππείου και του Γαλατά.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ.

Ένας από τους βασικούς στόχους της Ομογενειακής Παιδείας είναι και η πάση δυνάμει προστασία της ομογενειακής μας ταυτότητας, η οποία κατά κύριο λόγο πρέπει να διασφαλίζεται, με τη συστηματική διδασκαλία της Ελληνικής Γλώσσας στα Σχολεία και την προγραμματισμένη εμπέδωσή της σε σωματειακούς κ. ά. εξωσχολικούς φορείς.

            Η γλώσσα, το όργανο αυτό του λόγου, χρησιμεύει ως γνωστό, για να διατυπώνουμε τα διανοήματα και να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας. Λέμε για κάποιον ότι χειρίζεται καλά το όργανο αυτό: Όταν χρησιμοποιεί πλούσιο λεξιλόγιο στην κατάλληλη θέση, όταν οι προτάσεις που σχηματίζει είναι σωστές κ. ά.

            Όλοι ξέρουμε ότι τα ελληνικά των μαθητών μας, αν εξαιρέσουμε μερικές περιπτώσεις, δεν είναι στο επίπεδο που θα θέλαμε. Αν και μιλούν καλύτερα από τα παιδιά κοινοτήτων του εξωτερικού που ούτε να συγκριθούν μπορούν με τα δικά μας.

◊           Βασικοί εν προκειμένω αρνητικοί παράγοντες είναι:

1.      Η περιορισμένη γλωσσική κατάρτιση των μελών της Οικογένειας,

2.      Η μείωση σχεδόν κατά το ήμισυ των ωρών διδασκαλίας των Ελληνικών. Το γλωσσικό μάθημα των ελληνικών, το 1974, με διαταγή των κρατικών αρχών, περιορίστηκε υποχρεωτικά στις αντίστοιχες ώρες του τουρκικού γλωσσικού μαθήματος, δίχως να γίνει αποδεκτή η ένστασή μας, ότι το μάθημα των ελληνικών στα σχολεία μας είναι διπλό, Αρχαία και Νέα. Έτσι από 48 ώρες που συνολικά διδάσκονταν άλλοτε, μειώθηκε στις 27, δηλ. στις μισές ώρες περίπου. Η ανωτέρω διαταγή του περιορισμού στις ώρες διδασκαλίας ισχύει και σήμερα.

3.      Οι περιοριστικές διατάξεις για τη χρήση διδακτικών βιβλίων συντελούν κατά μέγα μέρος ώστε να μη καλύπτονται οι ανάγκες σε διδακτικά εγχειρίδια.

4.      Το ευρύτερο περιβάλλον με την διαβρωτική του ενέργεια.

◊           Η καθημερινή επικοινωνία στο δρόμο, στην αγορά, στα μεταφορικά μέσα, στη γειτονιά, στον κινηματογράφο, αφαιρεί τη δυνατότητα ενίσχυσης της γλώσσας.

◊           Ο εγχώριος Τύπος,

◊           Το Ραδιόφωνο,

◊           Η Τηλεόραση, ο καθημερινός αυτός απρόσκλητος επισκέπτης στο σπίτι μας, όπως έλεγε προσφιλής αείμνηστος συνάδελφος.

◊           Οι ποδοσφαιρικές συναντήσεις κ.ά.

◊           Η μειωμένη διάθεση για ανάγνωση εξωσχολικού βιβλίου, περιοδικού κ.λ.π.

Όλα τα ανωτέρω παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του γλωσσικού αισθήματος του μαθητή, από τον οποίο περιμένουμε θαύματα.

◊           Τι μπορεί και πρέπει να γίνει ώστε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να μιλούν και να γράφουν καλύτερα τη γλώσσα τους.

1.      Να συσταθεί ομάδα εργασίας από εκπαιδευτικούς και να αποθησαυρίσει από τα σχολικά εγχειρίδια τον απαραίτητο αριθμό λέξεων για κάθε μάθημα, ιδιαίτερα για κάθε τάξη και να επιμένουν οι εκπαιδευτικοί οπωσδήποτε στην εκμάθηση αυτών των λέξεων από τα παιδιά.

2.      Να μελετηθεί η δυνατότητα με τη συνεργασία Εκπαιδευτικών και Μαθητών έκδοσης ένθετου στον ημερήσιο ομόγλωσσο Τύπο σε τακτές μέρες ........

3.      Να εκδοθεί μαθητικό περιοδικό με τη βοήθεια Επιτροπής Εκπαιδευτικών και συνεργασίες μαθητών το οποίο να διανέμεται δωρεάν στα παιδιά.

4.      Να διοργανώνουν οι Σχολικοί Σύνδεσμοι διαγωνισμούς μεταξύ των μαθητών με ανάλογα έπαθλα. Όπως:

◊           Σύντομες ομιλίες (με θέματα που ενδιαφέρουν τον μαθητόκοσμο),

◊           Διαλογικές συζητήσεις,

◊           Διαγωνισμούς Γνώσεων, Εκθέσεων, Απαγγελιών, και ει δυνατόν στα μέτρα των δυνατοτήτων τους,

◊           Τη διδασκαλία θεατρικών παραστάσεων

Αν καταστεί δυνατή η υλοποίηση έστω και μερικών από τα ανωτέρω, θα είναι οπωσδήποτε ευεργετικό για τα παιδιά μας.

Σημειώνουμε παρακάτω ορισμένες σημαντικές εφαρμογές στα Σχολεία μας που προβληματίζουν έντονα:

Α) Διδακτικό Προσωπικό.

◊           Εκπαιδευτικοί : Ομογενείς και Μετακλητοί.

a)      Απόρριψη αιτήσεων διορισμού Ομογενών εκπαιδευτικών . Η Ομογένεια καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για τη μόρφωση των παιδιών της. Δυστυχώς οι αρμόδιες κρατικές αρχές από τη δεκαετία του 60 και επί σειράν ετών απορρίπτουν συστηματικά, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, τις αιτήσεις ομογενών προσοντούχων εκπαιδευτικών, με το πρόσχημα ότι τα μαθήματα που προορίζονται να διδάξουν, πρέπει να διδάσκονται από Μετακλητούς εκπαιδευτικούς.

Στην πραγματικότητα ο θεσμός των Μετακλητών θεσπίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσει στις περιπτώσεις που η Ομογένεια δεν διαθέτει δικούς της εκπαιδευτικούς ώστε να μη περνούν κενές οι ώρες των μαθημάτων, εις βάρος της κατάρτισης των μαθητών.

Η απόφαση, εάν οι κενές ώρες διδασκαλίας πρέπει να καλυφθούν από μετακλητούς, είναι αναφαίρετο δικαίωμα της Ομογένειας και όχι αναπόδραστη υποχρέωσή της. Πρέπει δηλαδή ο θεσμός να λειτουργεί προς όφελός της και όχι να επιβάλλεται ως μοχλός πίεσης.

Ευοίωνο το γεγονός του διορισμού 6 νέων εκπαιδευτικών στα σχολειά μας. Ας ελπίσουμε ότι επί του θέματος των σχολικών μας θεμάτων θα έχουμε ευχάριστες εξελίξεις.

b)      Απαγορεύεται ο διορισμός εκπαιδευτικού σε περισσότερα του ενός σχολεία. Τόσο οι ομογενείς όσο και oι μετακλητοί εκπαιδευτικοί απαγορεύεται να διδάσκουν σε πέραν του ενός σχολεία, για συμπλήρωση προγράμματος, κάτι που δεν προβλέπεται από τους κανονισμούς. Έτσι παρατηρείται το φαινόμενο, κάθε χρόνο εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων όπως Μουσικής και Γυμναστικής να διδάσκουν σ' ένα σχολείο με ελάχιστες ώρες, και σ' ένα άλλο σχολείο να περνούν, κατά το πρώτο τετράμηνο, οι ώρες των μαθημάτων αυτών κενές.

Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται μια κραυγαλέα διάκριση, η οποία μάλιστα ανεβάζει κατά πολύ και το κόστος του διδακτικού προσωπικού.

c)      Δεν αναγνωρίζονται τα κεκτημένα δικαιώματα των Εκπαιδευτικών. Οι εκπαιδευτικοί των σχολείων της Στοιχειώδους που έκλεισαν ή είναι απενεργοποιημένα ελλείψει μαθητών, μένουν άνεργοι, διότι δεν επιτρέπεται η μετάθεσή τους σε άλλο ισότιμο σχολείο της Ομογένειας.

Οι εκπαιδευτικοί αυτοί, θα εξακολουθούσαν να εργάζονται εάν λειτουργούσε το σχολείο τους. Επομένως γιατί τους απαγορεύεται να διδάξουν σ' ένα άλλο ισότιμο ομογενειακό σχολείο;

Β) Βιβλία Διδασκαλίας.

Με τη δαιδαλώδη και χρονοβόρα γραφειοκρατία, η οποία δεν είναι άμοιρη σκοπιμότητας, δεν επωφελούνται άνετα οι μαθητές από το διδακτικό βιβλίο . Εξάλλου η αδικαιολόγητη καθυστέρηση έγκρισης των σχολικών εγχειριδίων, επηρεάζει αρνητικά την προσπάθεια επιτυχίας του διδακτικού έργου.

Γ) Μαθητές.

(a)    Περιορισμοί στις εγγραφές των μαθητών. Το Σεπτέμβριο του 1968 αρχίζουν τα αυστηρά περιοριστικά μέτρα μεταξύ των οποίων και τα σχετικά με την εγγραφή των μαθητών στα σχολεία μας. Επιτρέπονταν αποκλειστικά η εγγραφή μόνον των μαθητών των οποίων ο πατέρας ήταν Ρωμιός Ορθόδοξος. Έτσι απομακρύνθηκαν από τα σχολεία μας πολλά παιδιά, τα δελτία ταυτότητας των οποίων δεν συμφωνούσαν με τις απαιτούμενες ειδικά για τα σχολειά μας προδιαγραφές.

(b)   Μαθητές ξένης ιθαγένειας. Η τελευταία παράγραφος του άρθρου 25 του νόμου 625 του 1965 ορίζει ότι στα σχολεία μας δεν επιτρέπεται να εγγραφούν παιδιά ξένης ιθαγένειας. Χορηγείται άδεια εγγραφής, για λόγους αμοιβαιότητας, μόνο στα παιδιά των Μετακλητών εκπαιδευτικών, των προξενικών υπαλλήλων και στα παιδιά των Ελλήνων αξιωματούχων που συμμετέχουν σε επίσημες αποστολές. Τι θα γίνει όμως αν κάποιος ελληνικής ιθαγένειας, υπάλληλος ελληνικής επιχείρησης στην Πόλη θελήσει να εγγράψει το παιδί του σε κάποιο σχολειό μας;

Δ) Σχολικά Κτίρια.

α΄) Η Γενική Διεύθυνση Βακουφίων δεν επιτρέπει την αξιοποίηση ενός σχολικού κτιρίου, το οποίο έπαυσε να λειτουργεί ή είναι απενεργοποιημένο και δεν θεωρείται κλειστό από τη Διεύθυνση Παιδείας, παρά τη ρητή εντολή του Άρθρου 14 του Νόμου 625, Περί Ιδιωτικής Εκπαιδεύσεως, το οποίο ορίζει ότι: εάν ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα, ελλείψει μαθητών, μείνει ανενεργό επί δύο συνεχή χρόνια ακυρώνεται η άδεια λειτουργίας του.

Ε) Εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της Α μ ο ι β α ι ό τ η τ α ς.

Κατά την εφαρμογή περιοριστικών και καταπιεστικών για την Ομογένεια μέτρων γίνεται συχνά επίκληση της «αμοιβαιότητας, σύμφωνα με το άρθρο 45 της Συνθήκης της Λωζάννης», το οποίο έχει ως εξής: «Τα αναγνωρισθέντα δια των διατάξεων του παρόντος Τμήματος δικαιώματα εις τας εν Τουρκία μη μουσουλμανικάς μειονότητας, αναγνωρίζονται επίσης υπό της Ελλάδος εις τας εν τω εδάφει αυτής ευρισκομένας μουσουλμανικάς μειονότητας».

Είναι σαφές ότι το άρθρο αναφέρεται σε κάποια ιδιαίτερα δικαιώματα που αναγνωρίζονται από τις συμβαλλόμενες χώρες και αφορούν τις εκατέρωθεν εθνικές, θρησκευτικές κ.ά. μειονότητες. Σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορεί να γίνει λόγος για «επ' αμοιβαιότητι» αφαίρεση δικαιωμάτων ή επιβολή κυρώσεων. Τα δικαιώματα του πολίτη πηγάζουν:

(a)   από τις διεθνείς διακηρύξεις,

(b)   από το Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας στην οποία ζει, και

(c)    από διμερείς συμβάσεις που δημιουργούν την «αμοιβαιότητα».

Τα δικαιώματα που προκύπτουν από τις περιπτώσεις α΄ και β΄ δεν είναι δυνατόν να παραγραφούν.

Στ) Ποικίλα θέματα.

α΄) Μαθήματα Επιλογής. Τα Μαθήματα Επιλογής, με διαταγή της Διευθύνσεως της Παιδείας, πρέπει να διδάσκονται υποχρεωτικά στην τουρκική. Έτσι ένα μάθημα που προβλέπεται από το Αναλυτικό Πρόγραμμα ως βασικό διδάσκεται στην ελληνική, ενώ εάν το αυτό μάθημα ανήκει στην κατηγορία των Μαθημάτων Επιλογής πρέπει να διδάσκεται στην τουρκική.

            Σοβαρή επίπτωση του περιοριστικού αυτού μέτρου είναι ότι εκ των πραγμάτων δεν μπορούν οι Μετακλητοί εκπαιδευτικοί, ως αγνοούντες την τουρκική, να διδάξουν τα Μαθήματα Επιλογής .

β΄) Θεσμός Υποδιευθυντών. Με την υπέρμετρη αύξηση των δικαιοδοσιών του Τούρκου Υποδιευθυντή -θεσμός ομογενή υποδιευθυντή στα σχολεία μας δεν υπάρχει - έχει περιέλθει ο ομογενής Διευθυντής σε υποδεέστερη μοίρα μέσα στο ίδιο το σχολειό της Ομογένειας. Αρκεί να σκεφτεί κανείς, ένα από τα πολλά, ότι απαγορεύεται να σταλεί ένα οιοδήποτε έγγραφο του σχολείου , αν δεν έχει οπωσδήποτε και την υπογραφή του Υποδιευθυντή, που σημαίνει ότι για κάθε τι, ακόμη και για το πιο απλό θέμα, είναι υποχρεωμένος ο Διευθυντής, να παίρνει την έγκριση εκείνου.

Γενική Παρατήρηση : Κατά κανόνα η ενίοτε αυστηρή και κάποτε χαλαρή εφαρμογή των απαγορευτικών γραπτών διαταγών, εξαρτάται από το πολιτικό κλίμα που επικρατεί και το οποίο είναι σε στενή συνάρτηση με τις καλές ή κακές σχέσεις των δύο ομόρων κρατών.

Ζ) Μαθητές με παντελή άγνοια ή ανεπαρκή γνώση της ελληνικής.

Όπως ήδη έχει τονιστεί προγενέστερα, κατά τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται στα σχολεία μας το θέμα των Αντιοχέων μαθητών που δημιουργεί σοβαρές δυσχέρειες στην ομαλή διδασκαλία των ελληνικών μαθημάτων και γενικότερα της παιδείας μας, με σοβαρές συνέπειες:

(a)   Δεν είναι δυνατόν να γίνει κανονική και επωφελής διδασκαλία σε μια τάξη, όταν κατά την ώρα του μαθήματος ένα μικρό ή μεγάλο μέρος από τους μαθητές αγνοεί τη γλώσσα που γίνεται το μάθημα. Εκ των πραγμάτων ο Δάσκαλος ή θα ασχοληθεί περισσότερο με τούς αγνοούντες την ελληνική και κατά συνέπεια θα αδικήσει τους ομιλούντες αυτήν ή θα κάνει το αντίθετο με τα ανάλογα αποτελέσματα.

Αλλά κι' αν ακόμη διανοηθούμε μιαν τέτοια εφαρμογή, έχουμε κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό για να βολέψει κατά κάποιο τρόπο τα πράματα;

(b)   Το τραγελαφικό αυτό φαινόμενο ταλαιπωρεί δασκάλους και μαθητές με αναπόφευκτη συνέπεια τη διαρροή αρκετών παιδιών μας σε ξένα σχολεία. Γονιός, που τον ρώτησα γιατί έγραψε το παιδί του σε ιδιωτικό σχολείο, απάντησε: «Στο δημοτικό μας που πήγαινε δεν έβλεπα να μαθαίνει τη γλώσσα του, τον έγραψα στο ξενο ιδιωτικό για να μάθει τουλάχιστον τα Αγγλικά». Τιμά ορισμένους από τους ανωτέρω γονείς που μεριμνούν για την ελληνομάθεια των παιδιών τους με ιδιαίτερα μαθήματα Καλό να γνωρίζουν οι πάντες ότι η μητρική γλώσσα είναι η ασφαλιστική δικλείδα που διασφαλίζει την Ταυτότητα του Ανθρώπου. Επιβάλλεται πάντως να βρεθεί η αποτελεσματική λύση του προβλήματος, ώστε με την κανονική διδασκαλία των ελληνικών μαθημάτων να εξασφαλιστεί μια άρτια γλωσσική κατάρτιση όλων αδιακρίτως των μαθητών, τόσο των Ομογενών όσο και των Αντιοχέων, που φοιτούν στα σχολειά μας τους οποίους οφείλουμε να αγκαλιάσουμε με ειλικρινή αγάπη.

Η προσχολική αγωγή στην εποχή μας θεωρείται απαραίτητη, γι' αυτό και απορεί κανείς και μαζί λυπάται που δεν συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο των μετακλητών και μια νηπιαγωγός, με αποτέλεσμα να αποβαίνει άκρως αναποτελεσματική, άγνωστο ως πότε, η λειτουργία του Νηπιαγωγείου του Γαλατά, που θα μπορούσε να εξυπηρετήσει την Παιδεία μας και να λυθεί ριζικά το πρόβλημα της διδασκαλίας στα σχολεία μας, με μόνη επιπλέον επιβάρυνση τη μεταφορά στο Νηπιαγωγείο, των αγνοούντων την ελληνική μαθητών, με κάποιο μεταφορικό μέσο. Σε άρθρο μου στον «Πυρσό» της Πόλης στις 19/10/1998, διατύπωσα επί του θέματος, δυστυχώς εις ώτα μη ακουόντων, την άποψη: «......... επιβάλλεται η λειτουργία ενός Νηπιαγωγείου αφιερωμένου αποκλειστικά στα μη ελληνόφωνα παιδιά, όπου με συστηματική διδασκαλία από κατάλληλο διδακτικά προσωπικό να καταρτίζονται αυτά σε ικανοποιητικό βαθμό, ώστε να είναι σε θέση να παρακολουθούν εξίσου καλά με όλους τους μαθητές τη διδασκαλία των ομόγλωσσων μαθημάτων στην τάξη».

Με μια ειδικά καταρτισμένη νηπιαγωγό, για την εκμάθηση της ελληνικής σε ξενόγλωσσα, το πρόβλημα θα εύρισκε τη σωστή λύση του. Το 1998 δεν είχαμε την πρόνοια να εξασφαλίσουμε μιαν υπότροφο. Ποτέ δεν είναι αργά.

(c)    Δημογραφικό πρόβλημα. Η Ομογένεια που εναπέμεινε στην Πόλη, πριν μεν την ανταλλαγή των πληθυσμών - κατά το Πρακτικό υπ' αριθμ. 20 της συνεδριάσεως της Τετάρτης , 10 Ιανουαρίου 1923- ήταν περίπου (300.000), μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, αριθμούσε περί τις 110 χιλιάδες ενώ σήμερα κατά τους πλέον αισιόδοξους υπολογισμούς αριθμεί περί τα 1800-2000 άτομα. Εξάλλου ενώ το 1923 λειτουργούσαν πλείστα όσα ομογενειακά σχολεία, κοινοτικά και ιδιωτικά, με 15.000 μαθητές, φέτος αυτά συρρικνώθηκαν σε 9 κοινοτικά, με συνολικό αριθμό μαθητών 237, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται και οι 16 των Nηπιαγωγείων.

Η ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΓΕΝΕΙΑΣ.

Τα ακίνητα των Κοινοτήτων που δωρήθηκαν κατά καιρούς από φιλογενείς δωρητές κατατάχθηκαν από την Εξουσία στην κατηγορία των Βακουφικών ιδρυμάτων. Με τον τρόπο αυτόν περιήλθαν στον απόλυτο έλεγχο της γενικής Διευθύνσεως των Βακουφίων. Ως αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης υποστήκανε τα κτήματα της Ομογένειας μιαν άνευ προηγουμένου αριθμητική καθίζηση όπως φαίνεται από τον παρακάτω πίνακα:

      Σύμφωνα με το Δηλωτικό του 1912 η Ομογένεια είχε 11.555 ακίνητα.

      24 χρόνια αργότερα, σύμφωνα με το δηλωτικό του 1936 ο αριθμός των ακινήτων μας υποβιβάζεται σε 8.000.

      Σύμφωνα τέλος με δηλωτικό του 2003 ο αριθμός των ακινήτων μας συρρικνώθηκε στα 1.747, από τα οποία αναγνωρίστηκαν σε δυο φάσεις και κατόπιν ενστάσεων (ιδιοκτησία των Κοινοτήτων) τα 500.

Όταν τα στοιχεία είναι άκρως εύγλωττα τα σχόλια περιττεύουν!

Θα ήταν ασύγνωστο αμέλημα αν παρέλειπα να επισημάνω το ζωτικό και αμείωτο ενδιαφέρον του Σεπτού μας Κέντρου όσον αφορά το καυτό για την Ομογένεια πρόβλημα της κτηματικής περιουσίας της.

Η έντονη ευαισθησία της Α. Θ. Παναγιότητος επ' αυτού του θεμελιώδους θέματος και η άκρως εξαντλητική καταπόνηση του Αγίου Φιλαδελφείας με σκοπό την περισυλλογή των σχετικών άκρως σημαντικών στοιχείων αλλά και το αδιάπτωτο ενδιαφέρον του εντιμότατου Γεν. Προξένου κ. Αλεξανδρή, ενισχύουν τις ελπίδες μας για μια ικανοποιητική διευθέτηση της κτηματικής μας περιουσίας. Για περαιτέρω ενημέρωση σας παραθέτουμε τα πιο κάτω άρθρα μας :

      Του ΜΑΡ. 2005 ISTANBUL GREEKS SEEK JUSTICE IN LAND CLAIMS.

      Του ΦΕΒ 2003 ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ στον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ της ΠΟΛΗΣ και της ΙΜΒΡΟΥ !!!

      Του ΜΑΡ. 2003 ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ για τους ΕΛΛΗΝΕΣ της ΠΟΛΗΣ, για την ΑΝΑΚΤΗΣΗ των ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ ΤΟΥΣ.

      Του ΙΟΥΝ. 2003 ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ που ΧΑΘΗΚΕ.

      Του ΣΕΠΤ. 2002 Η ΙΜΒΡΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΟΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ και η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ του ΑΙΓΑΙΟΥ από τους ΤΟΥΡΚΟΥΣ.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ.

Oι μεθοδευμένες σκληρές πιέσεις , δημιούργησαν το άκρως αρνητικό ψυχολογικό κλίμα, το oποίο συνετέλεσε σταδιακά στην αποψίλωση του Ομογενειακού Στοιχείου της Πόλης και των νησιών Ίμβρου και Τενέδου, τα δικαιώματα του οποίου είναι κατοχυρωμένα με τα άρθρα 14, και 38-44 της Συνθήκης της Λωζάννης.

            Να σημειωθεί ότι η μη λειτουργία της Σχολής της Χάλκης και η συρρίκνωση της Ρωμαίικης Ορθόδοξης Μειονότητας , οδήγησαν στο αποκαρδιωτικό αποτέλεσμα, ένεκα του οποίου τόσο το Οικουμενικό Πατριαρχείο όσο και οι Κοινότητες αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα στην κάλυψη των αναγκών τους .

            Εναπομένει η ελπίδα , το αναφαίρετο θείο δώρημα στον άνθρωπο. Ας ευχηθούμε ο Νέος Κόσμος που δημιουργείται στους κόλπους της «Γηραιάς Ηπείρου» μας, της Ευρώπης, να δημιουργήσει στο γλυκοχάραμα της τρίτης χιλιετίας, περισσότερο αγαθές σχέσεις μεταξύ των κρατών και των ανθρώπων, οι οποίες να εξασφαλίσουν ανεκτές, ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης σ' όλο τον Κόσμο και ιδιαίτερα στις Μειονότητες που σήμερα δεινοπαθούν.

            Ευελπιστούντες ότι, μετά τις ευχάριστες εξελίξεις στο θέμα της ένταξης της Χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπάρχουν πολλές ελπίδες να εξελιχτούν σε βελτιωμένο επίπεδο οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και κατά συνέπεια να αρθούν οι ποικίλοι περιορισμοί σ' όλο το ομογενειακό μας φάσμα, αναγνωρίζουμε ακόμη στον εαυτό μας το δικαίωμα κάποιας συγκρατημένης αισιοδοξίας.

Προσδοκίες για να λυθούν τα αναφερόμενα προβλήματα

Αυτό που επιθυμoύνε οι ομογενείς στην περιοχή από όλους και το oποίο είναι διακαής πόθος της πολύπαθης, φιλειρηνικής και φιλοπρόοδης Ρωμαίϊκης Μειονότητας στην Πόλη, στην οποία ζουν οι ομογενείς μας, είναι να εδραιωθούν oι απαράβατες προϋποθέσεις διαβίωσης που θα εξασφαλίσουν τη δυνατότητα να ζήσουν, οι ομογενείς και οι απόγονοί τους, στη γενέτειρά τους, ήσυχα, ήρεμα και ειρηνικά, χωρίς τον εφιάλτη των οιωνδήποτε πιέσεων εις βάρος του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, των Κοινοτικών τους Εκκλησιών, της Παιδείας τους, των Κοινoτήτων γενικά και των κοινοτικών κτημάτων ιδιαίτερα κ.ά., διατηρούντες αλώβητη τη θρησκευτική και πολιτική τους ταυτότητα υπό την αιγίδα του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου.

Συγκεκριμένα η Ομογένειά μας προσδοκά :

1-      Τη λειτουργία της Ι. Θεολογικής Σχολής που άδικα και χωρίς κανένα λόγο απαγορεύτηκε,

2-      Την εξομάλυνση της οργάνωσης και της κανονικής λειτουργίας της Κοινοτικής μας ζωής,

3-      Τη διευθέτηση του χρονίζοντος ακανθώδους θέματος της κτηματικής περιουσίας της. Να της επιστραφούν όλα τα ακίνητα που άδικα της αφαιρέθηκαν και να της αναγνωριστεί το αναφαίρετο δικαίωμά της να κάνει τακτικές εκλογές και να διαχειρίζεται ελεύθερα και χωρίς περιοριστικές διατάξεις τα του οίκου της,

4-      Την άρση όλων των περιοριστικών διατάξεων που παρακωλύουν την εύρυθμη λειτουργία των Σχολείων, και

5-      Γενικά τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών ώστε να αισθάνεται ο Ρωμιός ότι είναι ελεύθερος πολίτης στην άσκηση των πολιτικών και κοινοτικών του δικαιωμάτων.

Ελπίζουμε πάντα στην προστασία των Εξουσιών, που πριν 82 χρόνια επωμίστηκαν την τιμητική ευθύνη της παραμονής μας στη γενέτειρα.

Τελειώνοντας την παρουσίαση αυτή των προβλημάτων της Ομογένειας της Πόλης  ο κ. Δημήτριος Φραγκόπουλος αισθάνεται την ανάγκη να επισημάνει μερικούς επίκαιρους επί του προκειμένου αποφθεγματικούς λόγους διασήμων προσωπικοτήτων:

◊          «Όσοι υποφέρουν, δεν έχουν άλλη παρηγοριά από την ελπίδα.» Σαίξπηρ

◊          «Θάρρος, φίλε μου, μπορεί η αυριανή ημέρα να σου είναι περισσότερο ευνοϊκή. Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει και ελπίδα. Μόνο οι νεκροί είναι χωρίς ελπίδα. Ο Θεός μας στέλνει άλλοτε μιαν όμορφη ηλιόλουστη ημέρα και άλλοτε μιαν άλλη, με θύελλα και βροχή». Θεόκριτος

◊          « ΄Ο,τι άριστο μπορεί να μας δώσει η Ιστορία είναι ο ενθουσιασμός που ξεσηκώνει τις ψυχές μας». Γκαίτε

Το λιγότερο που μπορεί να κάνει Portlal του www.Apodimos.com είναι να ενημερώσει με την «φωνή» του, όλους τους υπευθύνους στον Οικουμενικό Ελληνισμό και τους Αποδήμους μας, έτσι ώστε να συντείνουν και αυτοί, ώστε να λυθούν τα αναφερόμενα προβλήματα για τους ομογενείς της Πόλης, διαφορετικά δεν θα ανάψει το «πράσινο φως» για την Τουρκία.