ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ. ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΧΘΕΙ, ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΟ.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΡΙΧΘΕΙ, ΔΙΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΟ.

Του εκδότου του www.Apodimos.com Ξενοφώντα Φαφούτη.

Τελικά και στην Ελλάδα έγινε γεγονός ότι η κοινωνία μας έχει χωριστεί στον Παραδοσιακό Πολίτη (Citizen) και στον «Σύγχρονο» Πολίτη του Διαδικτύου (Netizen) και αυτό είναι μια πραγματικότητα και αυτή την πραγματικότητα νομίζουμε ότι δεν την έχουν διαβλέψει στο μέγεθος που του πρέπει οι αποφασίζοντες για τα θέματα της επικοινωνίας της χώρας, μια και η χρήση του Ίντερνετ είναι αρκετά ακριβή για τον έλληνα πολίτη και οι ταχύτητες του είναι πολύ χαμηλές .

Αν μέχρι «χθες», στην καθημερινότητά μας, όπως την ζούσαμε, πριν το Διαδίκτυο και τον Παγκόσμιο Ιστό, υπήρχαν οι γνωστές κοινωνικές, οικονομικές και φυλετικές ανισότητες, σήμερα, με τις νέες τεχνολογίες, προστίθεται μια νέα η οποία διαμορφώνει δύο χωριστές κοινωνίες, μέσα στην ίδια την κοινωνία : Εκείνη που το κάθε μέλος της, θα έχει τη δυνατότητα πρόσβασης στις νέες τεχνολογίες, στη νέα ηλεκτρονική πραγματικότητα και εκείνη που δεν θα έχει, δηλαδή βρισκόμαστε μπροστά στη δημιουργία του Homo Electronics. Αυτή οδηγεί πλέον καθαρά στη δημιουργία νέου τύπου διακρίσεων, μεταξύ των ανθρώπων, σε πληροφοριο-πλούσιους, που κατέχουν την πληροφορία και στους πληροφοριο-φτωχούς, που δεν την κατέχουν, δηλαδή οδηγεί σε ένα νέο είδος αναλφαβητισμού.

Το Ιστορικό του Ίντερνετ .

Ο πρώτος Ηλεκτρονικός Υπολογιστής κατασκευάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας των ΗΠΑ και ολοκληρώθηκε το 1945. Το Διαδίκτυο (Internet), ξεκίνησε και αυτό, από πού αλλού, παρά από την Αμερική, μετά την εκτόξευση στο διάστημα του Σοβιετικού δορυφόρου SPUTNIK, το 1957. Το Πρωτόκολλο του Τim Berners Lee το 1990 σηματοδότησε την αρχή του Παγκόσμιου Ιστού (World-Wide-Web), που δημιουργεί τη δυνατότητα σύνδεσης πολλών υπολογιστών μεταξύ τους, σε ολόκληρο τον κόσμο. Ένας χρήστης του Διαδικτύου, μέσα από τον υπολογιστή του, μπορεί να έχει πρόσβαση σε όλους τους υπολογιστές του Παγκόσμιου Ιστού, να συζητά ηλεκτρονικά με άτομα από όλο τον κόσμο κ.λ.π.

Το 1993, στην Έκθεση για την Παγκόσμια Υποδομή Πληροφοριών, εκλήθησαν στις ΗΠΑ, όλοι οι παράγοντες για να δημιουργήσουν τις παγκόσμιες υπερ-λεωφόρους πληροφοριών, με βάση το Διαδίκτυο, δημιουργώντας έτσι τον Παγκόσμιο Ιστό. Ο Παγκόσμιος Ιστός αναπτύχθηκε και αυτός στην Αμερική και έδωσε τη δυνατότητα στον καθένα να δημιουργήσει εύκολα κόμβους παροχής πληροφόρησης, που υποστηρίζουν όλες τις μορφές δεδομένων.

Ο όρος Κοινωνία της Πληροφορίας (ΚτΠ) εμφανίσθηκε επίσημα, για πρώτη φορά, στη Λευκή Βίβλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που περιέγραφε τις θέσεις της Ευρώπης για την Ανάπτυξη, την Ανταγωνιστικότητα, και την Απασχόληση από τον J. Delors, το 1993. Ήταν η απάντηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις διακηρύξεις των ΗΠΑ, για τη δημιουργία της παγκόσμιας υποδομής πληροφοριών, με τις λεγόμενες Υπερ-λεωφόρους των πληροφοριών. Η σύγκλιση της Πληροφορικής και των Επικοινωνιών, δημιούργησε τον Κλάδο των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε.) που καλύπτουν όλο το φάσμα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, του πλανήτη μας, μετασχηματίζοντας, έτσι, την κοινωνία μας, σε μια κοινωνία της πληροφορίας. Άλλοι όροι που έχουν χρησιμοποιηθεί, για την κοινωνία μας, είναι : Κυβερνοχώρος, Τρίτο Κύμα, Ψηφιακή Επανάσταση κ.λ.π.

Στην χαραυγή του 21^ου αιώνα λοιπόν , ο πολίτης του Διαδικτύου (Netizen), αποτελεί μέρος της νέας ηλεκτρονικής πραγματικότητας. Φυσικά θα συνεχίσει να ζει στα όρια ενός κράτους. Ο Πρόεδρος Αμερικανικής εταιρείας κατασκευής ολοκληρωμένων ηλεκτρονικών κυκλωμάτων, chips, λέει ότι : «Σήμερα δεν απέχουμε από το να συμπληρωθεί ο αριθμός των 1.000.000.000 διασυνδεδεμένων υπολογιστών, σε όλο τον κόσμο», που σημαίνει ότι σήμερα προσδιορίζεται το εύρος και η σημασία της δημιουργίας μιας νέας οντότητας, που δεν είναι άλλη από την νέα ηλεκτρονική πραγματικότητα, την νέα Ήπειρο του Διαδικτύου. Αυτή είναι η 6^η Ήπειρος που δημιουργείται στον πλανήτη Γη, που έννοιες όπως, σύνορα, χρονικοί και γεωγραφικοί περιορισμοί, δεν έχουν νόημα. Είναι μια ιδεατή περιοχή, που καλύπτει σχεδόν, όλο τον πλανήτη, που οι συναλλαγές θα γίνονται 24 ώρες το 24ωρο, συνεχώς, χωρίς καμία διακοπή, με μόνο απαραίτητο εφόδιο έναν υπολογιστή με διαβατήριο για το Διαδίκτυο. Κάθε πολίτης του Διαδικτύου θα μπορεί να διοχετεύει τις ιδέες και τις απόψεις του, τις οποίες θα θεωρεί σημαντικές ή λιγότερο σημαντικές στο Διαδίκτυο και έτσι γίνεται άμεσα ο αυτόματος κινητήριος μοχλός και η αξιόλογο πηγή, που θα ανανεώνει τον παγκόσμιο πλούτο γνώσεων, με απίστευτη ταχύτητα. Έτσι, ενώ ο παραδοσιακός πολίτης (Citizen) αντιμετωπίζει δυσκολία στην πρόσβαση και ανάκτηση πληροφοριών, που του δημιουργεί κενά στη γνώση και στη συνολική αντίληψη για την ζωή και την κοινωνία, η οποία τελικά τον οδηγεί σε κοινωνική υστέρηση. Αντίθετα ο «σύγχρονος» πολίτης (Netizen) του Διαδικτύου, λόγω της αδυναμίας οργάνωσης, ταξινόμησης και, ως εκ τούτου, αξιοποίησης του τεράστιου όγκου της πληροφορίας, που προσφέρεται κατά τρόπο ανεξέλεγκτο, συμβάλλει στη δημιουργία μιας πληροφοριακής Βαβέλ. Στα πλαίσια αυτής η πνευματική και νοητική σύγχυση, ως αποτέλεσμα του πληροφοριακού σοκ, θεωρείται αναπόφευκτη και, ίσως, του προκαλέσει αρνητική αντίδραση στη θέλησή του, για διαρκή μάθηση.

Η Κοινωνία της Επικοινωνίας (ΚτΠ).

Η ΚτΠ αναφέρεται σε μια μορφή κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης, όπου η απόκτηση, η αποθήκευση, η επεξεργασία, η αποτίμηση, η μεταβίβαση και η διάχυση των πληροφοριών, οδηγεί στη δημιουργία γνώσης και κατ΄ επέκταση στην ικανοποίηση αναγκών των ατόμων που σχετίζονται κυρίως με την ποιότητα της ζωής τους. Τα άτομα-μέλη της χρησιμοποιούν σε μεγάλο βαθμό την πληροφορία, είτε σαν καταναλωτές προϊόντων, είτε σαν εργαζόμενοι, είτε σαν πολίτες καταναλωτές πάσης φύσεως υπηρεσιών κ.λ.π. Όσο οι Τ.Π.Ε. εξελίσσονται, τόσο θα προσφέρουν καινούργιες δυνατότητες στην οικονομική και κοινωνική ζωή, την οικονομικά και τεχνολογικά, ανεπτυγμένων χωρών. Η ταχύτητα των αλλαγών που επιφέρουν οι παραπάνω τεχνολογίες, είναι τόσο μεγάλη, που δεν συγκρίνεται με τις ταχύτητες του παρελθόντος. Σήμερα η υπολογιστική ισχύς, που μπορούμε να αγοράσουμε με ένα Ευρώ, διπλασιάζεται περίπου κάθε 2 με 2,5χρόνια. Κάθε μέλος της ΚτΠ έχει τη δυνατότητα να :

¨ Διαχειρίζεται μεγάλες ποσότητες πληροφοριών

¨ Κάνει τις όποιες συναλλαγές του εξ αποστάσεως

¨ Επικοινωνεί, ενώ κινείται κ.λ.π.

Έτσι η ελληνική κοινωνία μετασχηματίζεται, ανεξάρτητα, αν εμείς τα μέλη της δεν έχουμε συνειδητοποιήσει, στο βαθμό που θα έπρεπε τον μετασχηματισμό της, αφού καταργούνται τα σύνορα επικοινωνίας μέσα από το διαδίκτυο και επιβάλλονται νέα πρότυπα και διαμορφώνεται νέα καθημερινότητα, όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο :

Επικοινωνούμε και «Συναντιόμαστε» (Κινητή Τηλεφωνία, Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο, Τηλεδιασκέψεις κ.λ.π.)
Εργαζόμαστε (Τηλε-εργασία).

- Το 1998 οι τηλε-εργαζόμενοι στις ΗΠΑ ήταν 5,5 εκατομμύρια, ήτοι 4,5% του εργατικού δυναμικού της,

- στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν 4,5%

- και στην Ελλάδα 0,46% του εργατικού της δυναμικού.

Μαθαίνουμε (Προγράμματα της τηλε-εκπαίδευσης και τηλε-κατάρτισης).
Πληροφορούμαστε (Άμεση πρόσβαση σε πληροφορίες – ειδήσεις).
Ψυχαγωγούμαστε (Βίντεο κατά παραγγελία).
Καταναλώνουμε (Αγορές από το σπίτι).

Και σας ρωτούμε . Αυτά τα πιο πάνω δεν πρέπει να γευθεί και ο Έλληνας πολίτης ; Εμείς σας λεμε ότι δεν μπορεί να το κάνει λόγω του ακριβού διαδικτύου στην χώρα μας.

Εμείς σαν Apodimos.com από τις αρχές του 2000 που δημιουργήσαμε το σύνολο των κόμβων του Apodimos, δώσαμε έμφαση στο μέσο αυτό της επικοινωνίας του διαδικτύου. Αξιοποιήσαμε το Ιντερνέτ σαν «Φωνή Ενημέρωσης» και σαν «Φωνή» ασχολούμαστε με την επίκαιρη αρθρογραφία με μεγάλη επισκεπτικότητα και σαν παράδειγμα σας αναφέρουμε την αξία αυτής ενημέρωσης του Ίντερνετ σε σοβαρά θέματα π.χ.

¨ τον ΜΑΡΤ του 2003 είχαμε προβλέψει και υποστηρίξει με το άρθρο μας , ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΕΞΕΛΙΞΕΙ.

¨ και σε ανύποπτο χρόνο με το άρθρο μας του JUN 2004 Το ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΕΙΝΑΙ το ΚΑΛΛΙΤΕΡΟ ΜΕΣΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ για τους ΑΠΟΔΗΜΟΥΣ. αναφερθήκαμε για την αξία του Διαδικτύου.

Η Ελλάδα και η Κοινωνία της Επικοινωνίας (ΚτΠ).

Παρ’ όλο την χαμηλή χρήση των Ελλήνων για το Ίντερνετ, λόγω των αιτίων που αναφερθήκαμε, η Ελλάδα συμβάλλει στην ανάπτυξη της Κοινωνίας της Πληροφορίας, χρηματοδοτώντας τις διάφορες δραστηριότητες αυτής, με ποσό που υπερβαίνει τα 800 δις δραχμές, από το 3^ο Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, για την περίοδο 2000-2006. Στον Ελληνικό Δικτυακό Τόπο για την ΚτΠ, αναγράφεται : «Ζούμε σε μια εποχή που όλα αλλάζουν με ραγδαίους ρυθμούς. ΟΙ τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών μεταβάλλουν ριζικά τον τρόπο εργασίας, ψυχαγωγίας, επικοινωνίας και συναλλαγών και τροποποιούν τις βάσεις του οικονομικού ανταγωνισμού. Δημιουργούν, διεθνώς, μια νέα Κοινωνία της Πληροφορίας, με νέα δεδομένα και νέες ευκαιρίες για την ανάπτυξη, την ευημερία και την ποιότητα ζωής. Η ισότιμη συμμετοχή της Ελλάδος σ΄αυτήν την Κοινωνία της Πληροφορίας αποτελεί κύρια Κυβερνητική επιλογή». Ενώ η Πληροφορική στο Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα διδάσκεται :

Πιλοτικά, σε ορισμένα Δημοτικά.
Υποχρεωτικά στο Γυμνάσιο.
Με μαθήματα υποχρεωτικά ή επιλογής στο Ενιαίο Λύκειο.
Στην Α΄τάξη του 1^ου και 2^ου κύκλου όλων των τομέων των ΤΕΕ.
Το Α΄ έτος όλων των τμημάτων ΙΕΚ, ΤΕΙ και ΑΕΙ.
Σε Κέντρα «Πληροφοριακού Αλφαβητισμού».
Σε Επιμορφωτικά Κέντρα διαφόρων φορέων κ.λ.π.

Kαι όλα αυτά, όταν οι παρεχόμενες υπηρεσίες δεν είναι υψηλού επιπέδου. Tο ευρυζωνικό (γρήγορο) Iντερνετ είναι υποτυπώδες στη χώρα μας, αφού οι παροχείς υπηρεσιών Iντερνετ δεν έχουν στην πλειονότητά τους συνδεθεί με το δίκτυο ADSL του ΟΤΕ, ούτε βεβαίως υπάρχει ακόμη ένα δίκτυο γρήγορων συνδέσεων μέσω οπτικών ινών διότι «Στα ψιλά γράμματα των συμβολαίων συνδέσεων αναφέρεται ότι η ταχύτητα δεν είναι εγγυημένη, με ευθύνη του OTE, που δεν είναι σε θέση να παράσχει τις απαιτούμενες τεχνολογικές υποδομές στις εταιρείες».

Στην (ΚτΠ), η Ελλάδα έχει την ακριβότερη μονάδα σύνδεσης και η αντιμετώπιση της διεθνούς κοινότητας της επικοινωνίας .

Σ’ αυτή την κοινωνία της επικοινωνίας της Ελλάδος , το υψηλό κόστος και η χαμηλή ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν οι εταιρείες οι οποίες παρέχουν συνδέσεις Iντερνετ, είναι οι κυριότερες αιτίες της περιορισμένης ανάπτυξης του Διαδικτύου στη χώρα μας.

Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε η Eθνική Στατιστική Yπηρεσία, η μη πρόσβαση στο Διαδίκτυο από το σπίτι οφειλόταν το 2002 σε ποσοστό 17,6% στο υψηλό κόστος πρόσβασης· ποσοστό που το 2003 ανήλθε σε 26,32% για να φτάσει το 2004 στο 36,55%.

Mια άλλη βασική αιτία είναι ο ακριβός εξοπλισμός, όπως δήλωσε το 45,5% των ερωτηθέντων το 2004 (από 28,81% το 2003 και 21,60% το 2002).

Eλλειψη εμπιστοσύνης στις ικανότητες χρήσης του Iντερνετ δήλωσε το 26,31% για το 2004, ενώ ανησυχία για πιθανή παραβίαση προσωπικών δεδομένων εξέφρασε το 20,09%.

Όπως δήλωσε πριν λίγο καιρό ο πρόεδρος των Eλλήνων Xρηστών Iντερνετ κ. Nίκος Bασιλάκος «Eίμαστε από τους ακριβότερους στις τηλεπικοινωνίες στην Eυρώπη, ενώ η μονάδα χρέωσης της σύνδεσης είναι η ακριβότερη, καθώς ανέρχεται στα 0,352 ευρώ την ώρα» . O απλός χρήστης καλείται να καταβάλει σειρά πάγιων τελών προκειμένου να χρησιμοποιήσει το Διαδίκτυο, αναφέρει ότι «H σύνδεση με την εταιρεία που παρέχει την υπηρεσία κοστίζει, όπως και η σύνδεση με το Διαδίκτυο. Σ’ αυτά προστίθεται το μηνιαίο πάγιο και φυσικά το πάγιο του OTE».

Σας παρουσιάζουμε όμως ορισμένα στοιχεία για την αξία του γεγονότος όπου οι περισσότεροι χρήστες του διαδικτύου «σερφάρουν» από το σπίτι . Έτσι από το σπίτι προτιμά να «σερφάρει» η πλειοψηφία των Eυρωπαίων παρά από τη δουλειά (36% της E.E. των 25, έναντι 19%). Eτσι, το σπίτι επιλέγουν για να πλοηγηθούν στο Διαδίκτυο

- το 69% των Σουηδών,

- το 68% των Δανών

- και το 62% των Nορβηγών.

- H χώρα μας κατέχει την τελευταία θέση με 12%, ενώ στις προτελευταίες θέσεις βρίσκονται η Πολωνία (16%) και η Oυγγαρία (14%).

Tον χώρο εργασίας επιλέγει για να κάνει χρήση του Διαδικτύου

- το 53% των Δανών,

- το 41% των Nορβηγών,

- το 37% των Φιλανδών και των Σουηδών,

- ενώ οι Eλληνες μαζί με τους Πολωνούς χρησιμοποίησαν τον εργασιακό χώρο σε ποσοστό 9%.

Όσον αφορά σε επισκέψεις στα Eκπαιδευτικά ιδρύματα και βιβλιοθήκες επισκέφθηκε

- το 16% των Φιλανδών,

- το 13% των Nορβηγών

- το 12% των Δανών και Eσθονών (8% της E.E. των 25).

- οι Eλληνες και Iταλοί κατέχουν την τελευταία θέση με ποσοστό 4%.

Παράλληλα υπάρχει περιορισμένη είναι η χρήση των Iντερνετ καφέ. H Πολωνία που κατέχει τα πρωτεία καταγράφει ένα ποσοστό της τάξης μόλις του 6%. H χώρα μας βρίσκεται στο 2%, πάνω από Δανία, Iρλανδία, Aυστρία, Πορτογαλία (1%), κάτι που καταδεικνύει το υψηλό κόστος σύνδεσης με το Διαδίκτυο στο σπίτι .

Στην (ΚτΠ), και στην Ελλάδα υπάρχει η Κατανάλωση και η Διαφήμιση τα οποία όλοι εκμεταλλεύονται .

Αυτά που γεύεται ο «σύγχρονος» πολίτης του Διαδικτύου αποκαλούμενος «Netizen» στην Ελλάδα εκτός του να διαχειρίζεται μεγάλες ποσότητες πληροφοριών, να κάνει τις όποιες συναλλαγές του εξ αποστάσεως, να επικοινωνεί, ενώ κινείται κ.λ.π. είναι και η αξιοποίηση της Καταναλώσεως και για αυτό αναπτύσσεται πολύ γρήγορα και η Διαφήμιση η οποία σκοπεύει να παρουσιάσει τις ανάγκες τις καταναλωτικές ανάγκες.

Για την Ελλάδα δεν έχουμε το ύψος καταναλωτικών δαπανών για διάφορα είδη. Αντίθετα, η Αμερική θεωρείται ως η πιο καταναλωτική χώρα στον κόσμο. Οι καταναλωτικές δαπάνες, σε ετήσια βάση, για :

Καλλυντικά στις ΗΠΑ, ανέρχονται σε 8 δις δολάρια, ενώ για να αντιμετωπισθούν οι βασικές ανάγκες εκπαίδευσης στον κόσμο, απαιτούνται 6 δις δολάρια.
Αρώματα στην Ευρώπη και ΗΠΑ, ανέρχονται σε 12 δις δολάρια, ενώ για να αντιμετωπισθούν οι ανάγκες νερού και αποχέτευσης στον κόσμο απαιτούνται 12 δις δολάρια.
Τροφή κατοικίδιων ζώων στις ΗΠΑ και Ευρώπη, ανέρχονται σε 17 δις δολάρια, ενώ για αντιμετώπιση αναγκών βασικής υγείας και διατροφής στον κόσμο, απαιτούνται 13 δις δολάρια.
Τσιγάρα στην Ευρώπη δαπανώνται 50 δις δολάρια και 105 δις δολάρια για αλκοολούχα ποτά.
Αναψυχή στελεχών επιχειρήσεων στην Ιαπωνία δαπανώνται 3,5 δις δολάρια, ενώ για αντιμετώπιση αναγκών κυοφορίας και τοκετών, για όλες τις γυναίκες του κόσμου, απαιτούνται 12 δις δολάρια.
Εξάλειψη της φτώχειας, σε παγκόσμιο επίπεδο, απαιτείται η διάθεση του 1% του παγκόσμιου εισοδήματος, το συνολικό ύψος του οποίου φθάνει τα 40 τρις δολάρια.

Με τις πιο πάνω πληροφορίες του άρθρου μας, σας παρουσιάζουμε πως διαμορφώνεται, με άλλα λόγια, ένας νέος τρόπος που ζει, εργάζεται, συναλλάσσεται, μαθαίνει, επικοινωνεί και συναναστρέφεται ο «σύγχρονος» πολίτης του Διαδικτύου αποκαλούμενος «Netizen», σε σχέση με τον παραδοσιακό πολίτη τον «Citizen». Η νέα κοινωνία αλλάζει το τοπίο της ανάπτυξης, της απασχόλησης, της ευημερίας και της ποιότητας ζωής όλων των ανθρώπων και ειδικότερα των νέων, που η πληροφορία και η γνώση μεταφράζονται σε αυτούς, σε ισχύ. Οι οικονομικά, τεχνολογικά και στρατιωτικά, ισχυροί του πλανήτη, στοχεύουν στην κατάργηση κάθε περιορισμού στις συναλλαγές, χωρίς να τους ενοχλούν οι αρνητικές συνέπειες, που προκύπτουν από τους περιορισμούς και τις οποίες υφίστανται οι άνθρωποι και κυρίως οι κάτοικοι των φτωχότερων χωρών.

Έτσι και την Ελλάδα η κοινωνία μας έχει χωριστεί στον Παραδοσιακό Πολίτη (Citizen) και στον «Σύγχρονο» Πολίτη του Διαδικτύου (Netizen) και δημιουργούνται δυο κόσμοι. Αυτοί είναι οι δύο κόσμοι, που αποτελούν τον κόσμο μας. Ο κόσμος στην Ελλάδα που ζει στην 3^η χιλιετηρίδα μ.Χ., υπάρχει ο κόσμος της μειοψηφίας και ο κόσμος της πλειοψηφίας. Ο κόσμος της «ελίτ» και ο κόσμος των «άσημων».

Σκεπτόμενοι αυτά ο κόσμος στην Ελλάδα, που η πλειοψηφία που σήμερα είναι ο (Citizen) φοβόμαστε ότι στο μέλλον θα «κυβερνάται» από την σημερινή μειοψηφία που είναι ο (Netizen) και για αυτό θα πρέπει να αντιληφθεί σύντομα ο πολιτικός κόσμος . Και, ίσως, όλοι να πιστεύουμε ότι ο ανθρωπινότερος τρόπος διακυβέρνησης είναι ο Δημοκρατικός και αυτός είναι ο συγκερασμός των Citizen και Netizen για να ην υπάρξουν εκπλήξεις διότι η επικοινωνία και η κοινωνία της επικοινωνίας της καλπάζει.