Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΔΙΔΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ.
www.Apodimos.com
Με τα προηγούμενα άρθρα μας που αναφερόμασταν για τα θέματα του Λιβάνου παρουσιάσαμε την ισχύ της Ελληνικής Διπλωματίας σ’ όλο τον κόσμο. Όμως υπάρχει και η Ελληνική Οικονομική Διπλωματία η οποία θα πρέπει να είναι εξίσου πολύ ισχυρή διότι εάν δεν είναι έτσι τότε (τα αποτελέσματα προσπαθειών του Υπουργείου Εξωτερικών που χειρίζεται όλα τα εθνικά θέματα) δεν θα μπορούν να βρουν διέξοδο για την στήριξη της Ελληνικής οικονομίας κάτι που έχει ανάγκη ο ελληνικός λαός.
Όλοι μας γνωρίζουμε ότι κυριαρχούν σήμερα στην διεθνή οικονομική πραγματικότητα, η Παγκοσμιοποίηση και ο Ανταγωνισμός και είναι ένα θέμα που η οικονομική διπλωματία μπορεί να επιλύσει. Μελετώντας τις ομιλίες της ΥΠΕΞ κ. Μπακογιάννη και των Υφυπουργών Εξωτερικών για την ενημέρωση των Πρεσβευτών που είναι διασπαρμένοι σ’ όλο τον κόσμο λάβαμε πολλά υπ’ όψη μας για τα Εθνικά Θέματα. Εάν εντοπίσομε τους παράγοντες που βασίζεται η οικονομία που είναι, η πρόοδος της τεχνολογίας, των τηλεπικοινωνιακών δικτύων, την εξέλιξη των μεταφορών, την δράση των μεγάλων υπερεθνικών οργανισμών, τότε θα αντιληφθούμε την ομιλία του Γ.Γ Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Αναπτυξιακής Συνεργασίας κ. Θ. Σκυλακάκη στη «Σύνοδο των Πρέσβεων» που έγινε στο Υπουργείο Εξωτερικών.
Με σκοπό δε την ενημέρωση των Ελλήνων και Απόδημων αδελφών μας για το τι συμβαίνει όσον αφορά την Ελληνική Οικονομική Διπλωματία το Apodimos.com θα τους παρουσιάσει την πιο πάνω αναφερόμενη ομιλία.
Η Ομιλία του Γ.Γ Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Αναπτυξιακής Συνεργασίας κ. Θ. Σκυλακάκη στη «Σύνοδο των Πρέσβεων».
Κυρίες και κύριοι πρέσβεις,
Είχατε την ευκαιρία να ακούσετε τόσο από την υπουργό Εξωτερικών κ. Μπακογιάννη, όσο και από τον υφυπουργό κ. Στυλιανίδη, τη σημασία την οποία αποδίδει η κυβέρνηση και η ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών στην οικονομική διπλωματία.
Στη δική μου εισήγηση θα επιχειρήσω κατ’ αρχήν να περιγράψω το εσωτερικό και εξωτερικό οικονομικό πλαίσιο εντός του οποίου θα κληθεί να δραστηριοποιηθεί στα επόμενα χρόνια η οικονομική μας διπλωματία και τις προτεραιότητες οι οποίες προκύπτουν από το πλαίσιο αυτό. Στη συνέχεια στο δεύτερο μέρος θα αναφερθώ σύντομα και στο άλλο αντικείμενο της Γενικής Γραμματείας της οποίας προΐσταμαι, την αναπτυξιακή βοήθεια και συνεργασία, η οποία έχει ιδιαίτερη επικαιρότητα σήμερα, σε σχέση και με την εξελισσόμενη κρίση στην Μέση Ανατολή.
Δύο έννοιες κυριαρχούν σήμερα στην διεθνή οικονομική πραγματικότητα. Παγκοσμιοποίηση και ανταγωνισμός. Η επιταχυνόμενη οικονομική ανάπτυξη, η πρόοδος της τεχνολογίας, των τηλεπικοινωνιακών δικτύων, των μεταφορών, η δράση των μεγάλων υπερεθνικών οργανισμών, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου και η Ε.Ε., αλλάζουν τον κόσμο στον οποίο ζούμε και το οικονομικό περιβάλλον στο οποίο δρουν οι επιχειρήσεις μας. Κάθε χρόνο που περνά είμαστε αντιμέτωποι με περισσότερο ανταγωνισμό και περισσότερη παγκοσμιοποίηση.
Τι σημαίνει το καινούριο αυτό περιβάλλον για την ελληνική οικονομία και την ελληνική εξωτερική πολιτική;
Ας ξεκινήσουμε με τέσσερεις διαπιστώσεις;
Διαπίστωση πρώτη. Η εξωστρέφεια είναι ανάγκη επιβίωσης για την ελληνική οικονομία. Η περίοδος στην οποία η ανάπτυξή μας στηριζόταν στην αυξανόμενη ζήτηση της εσωτερικής μας αγοράς,
- είτε μέσω των υψηλών ελλειμμάτων,
- είτε μέσω των διαρκώς αυξανόμενων ευρωπαϊκών επιδοτήσεων,
- είτε μέσω της διαρκούς αυξήσεως του ιδιωτικού δανεισμού για στέγαση και κατανάλωση, μετά την είσοδο στην ΟΝΕ και την πτώση των επιτοκίων, τελειώνει.
Αν θέλουμε να διατηρήσουμε ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από 3%, θα πρέπει να «εισάγουμε» ανάπτυξη, εξάγοντας προϊόντα και υπηρεσίες.
Διαπίστωση δεύτερη. Η διεθνής ανάπτυξη δεν είναι σήμερα ομοιόμορφη. Το παγκόσμιο ΑΕΠ ανεβαίνει με ένα ρυθμό της τάξεως του 4,5-5%, αλλά όπως όλες οι παγκόσμιες στατιστικές έτσι κι αυτή είναι εν μέρει παραπλανητική. Κρύβει μέσα της πολύ γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης, παράδειγμα η Κίνα με 10%, η Ινδία με 8%, η Ανατολική Ευρώπη 5% με 6%. Κρύβει όμως και χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης κυρίως στην Ευρωζώνη που κινείται στο 1,5 με 2%. Τι σημαίνει αυτό για μας; Σημαίνει στην πράξη ότι η οικονομία μας, που από πλευράς εξωστρέφειας είχε στραφεί μέχρι τώρα κυρίως στην Ευρωζώνη, θα πρέπει να αναζητήσει όλο και περισσότερο καινούργιους δρόμους για την εξωστρεφή ανάπτυξή της.
Διαπίστωση τρίτη. Οι ελληνικές επιχειρήσεις –ακόμα και οι μεγαλύτερες- είναι μικρές όταν καλούνται να ανταγωνιστούν στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο περιβάλλον. Η ελληνική αγορά δεν αρκεί για να τους προσφέρει οικονομίες κλίμακας, ενώ γεωγραφικά βρίσκονται αποκομμένες από την υπόλοιπη Ευρώπη. Η δυνατότητα των οικονομικών μας μονάδων να απευθυνθούν σε μια ευρύτερη αγορά στη δική μας εγγύτερη περιοχή, αλλά και στις μεγάλες αναπτυσσόμενες χώρες, αποτελεί όρο για την μελλοντική επιβίωσή τους.
Διαπίστωση τέταρτη. Η αύξηση της σημασίας και του κόστους της ενέργειας και γενικότερα των πρώτων υλών δεν είναι παροδική. Η παγκόσμια επιτάχυνση της ανάπτυξης θα συνεχιστεί και προπαντός θα είναι ανάπτυξη ενεργειοβόρα, γιατί προέρχεται από χώρες που γίνονται βιομηχανικές και καταναλωτικές, των οποίων οι ανάγκες σε ενέργεια αυξάνονται δραματικά. Σκεφτείτε τις ανάγκες σε ενέργεια και πρώτες ύλες που συνεπάγεται η μετατροπή μέρους των κατοίκων της Κίνας σε δυτικού τύπου καταναλωτές, που αγοράζουν αυτοκίνητα, χρησιμοποιούν ηλεκτρικές οικιακές συσκευές κ.λπ. Η ενεργειοβόρα αυτή ανάπτυξη οδηγεί σε μια ανακατανομή των παγκόσμιων οικονομικών συσχετισμών, προς όφελος των χωρών με μεγάλο ενεργειακό πλούτο.
Συμπεράσματα από τις τέσσερις αυτές διαπιστώσεις: Προϋπόθεση της ανάπτυξης μας στα επόμενα χρόνια είναι η εξωστρέφεια και στην προσπάθεια αυτή ο ρόλος του υπουργείου των Εξωτερικών είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς η οικονομική μας εξωστρέφεια θα πρέπει να κατευθυνθεί σε μεγάλο βαθμό εκτός της ευρωζώνης, όπου αναγκαία συνθήκη για την επιτυχία της, είναι η αποτελεσματική άσκηση της οικονομικής μας διπλωματίας.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την ενιαία αγορά και το ενιαίο νόμισμα, η οικονομική διπλωματία έχει ήδη ολοκληρώσει σε μεγάλο βαθμό το έργο της. Το κατάλληλο πολιτικό και θεσμικό περιβάλλον για εξωστρεφή δραστηριότητα έχει ήδη εξασφαλιστεί και η εξωστρεφής δραστηριότητα εξαρτάται πλέον κυρίως από την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας και των επί μέρους επιχειρήσεων. Με τις χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης όμως, η διαμόρφωση του κατάλληλου πολιτικού και θεσμικού περιβάλλοντος, αλλά και η διευκόλυνση της οικοδόμησης δικτύων επιχειρηματικών επαφών, που αποτελούν το αντικείμενο της οικονομικής μας διπλωματίας, είναι καθοριστική προϋπόθεση για την δραστηριοποίηση των οικονομικών μας μονάδων.
Η προσπάθεια συνεπώς της οικονομικής μας διπλωματίας –με βάση και τις διαπιστώσεις που προανέφερα- στρέφεται στον υπόλοιπο κόσμο με δύο στόχους:
Ø Την σταδιακή διαμόρφωση ενός ενιαίου οικονομικού χώρου στα Βαλκάνια, για να έχουν οι ελληνικές επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αναπτυχθούν, σε έναν ευρύτερο γεωγραφικά χώρο 60 εκ. καταναλωτών, και
Ø Την ανάπτυξη σημαντικών οικονομικών σχέσεων με γρήγορα αναπτυσσόμενες οικονομίες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ιδίως οικονομίες που διατηρούν μακροχρονίως υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης όπως η Κίνα, ή διαθέτουν σημαντικό ενεργειακό πλούτο όπως οικονομίες της Μέσης Ανατολής, η Ρωσία κ.α..
Κυρίες και κύριοι πρέσβεις,
Θα ήθελα να επιμείνω για λίγο στην έννοια της προώθησης του ενιαίου οικονομικού χώρου στην περιοχή των Βαλκανίων.
Η προώθηση της ένταξης όλων των Βαλκανικών χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τον τελικό στόχο όλων. Όμως η ενταξιακή πορεία αποτελεί για πολλές χώρες των Δυτικών Βαλκανίων μια μακροχρόνια προσπάθεια με μη προσδιορισμένη ακόμα ημερομηνία ολοκλήρωσης. Η επονομαζόμενη «κόπωση της διεύρυνσης», η δημιουργία νέων κρατών, τα σοβαρά πολιτικά προβλήματα που παραμένουν στην περιοχή, απαιτούν μια πρόσθετη -παράλληλη με τη διεύρυνση- προσπάθεια. Την προώθηση της δημιουργίας του ενιαίου οικονομικού χώρου στα Βαλκάνια.
Πρόκειται για δύο παράλληλες και αλληλοτροφοδοτούμενες διαδικασίες, οι οποίες έχουν την ίδια τελική κατάληξη. Την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση των Βαλκανίων και την μετατροπή της Ελλάδας από περιφερειακή και αποκομμένη χώρα της Ένωσης, σε χώρα επίκεντρο μιας από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες και δυναμικές ευρωπαϊκές περιοχές.
Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη στρατηγική, στην οποία συνεισφέρει ολόκληρη η κυβέρνηση με επικεφαλής τον πρωθυπουργό και αιχμή του δόρατος το υπουργείο Εξωτερικών, που περιλαμβάνει την στήριξη και προώθηση σειράς εθνικών, περιφερειακών και ευρωπαϊκών πολιτικών. Πολιτικές όπως η δημιουργία ζώνης Ελεύθερου Εμπορίου στα δυτικά Βαλκάνια, η προώθηση των μεγάλων αξόνων μεταφορών, η δημιουργία ενιαίας αγοράς ενέργειας, και η δημιουργία μεγάλων ενεργειακών αξόνων (όπως οι αγωγοί πετρελαίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης και φυσικού αερίου Τουρκίας-Ελλάδας-Ιταλίας), και η προώθηση άλλων επί μέρους δράσεων, μέσω της αναπτυξιακής βοήθειας και του ΕΣΟΑΒ, που διαχειρίζεται το Υπουργείο Εξωτερικών.
Το όραμα αυτό για την ανάπτυξη των οικονομικών μας σχέσεων με όλες τις χώρες της ευρύτερης περιοχής μας, περιλαμβάνει αναπόφευκτα και την Τουρκία και αποτελεί μια πολιτική παράλληλη με την ενθάρρυνση της ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας. Τόσο για λόγους πολιτικούς όσο και για λόγους οικονομικούς, αφού η Τουρκία μόνη της ως οικονομικό μέγεθος ισοδυναμεί με το σύνολο των υπολοίπων γειτόνων μας στα Βαλκάνια.
Όλοι άλλωστε γνωρίζουμε ότι η συνεισφορά της οικονομικής διπλωματίας, δεν είναι μόνο οικονομική. Αποτελεί ταυτόχρονα ένα πολύτιμο στρατηγικό εργαλείο εξωτερικής πολιτικής. Ας σκεφτούμε τις οικονομικές σχέσεις σαν κλωστές που δένουν μεταξύ τους επιχειρήσεις, ανθρώπους και κοινωνίες και δημιουργούν αμοιβαία συμφέροντα. Η αμοιβαιότητα του οφέλους αποτελεί άλλωστε το θεμέλιο κάθε ελεύθερης οικονομικής συναλλαγής.
Μια απομονωμένη οικονομική συναλλαγή, μια απλή κλωστή που συνδέει ένα σημείο σε μία χώρα με ένα σημείο σε μια γειτονική της, δεν έχει καμία ιδιαίτερη σημασία. Εάν όμως οι οικονομικές σχέσεις αναπτύσσονται και πυκνώνουν, τα αμοιβαία συμφέροντα, αλλά και οι αντίστοιχες ανθρώπινες σχέσεις, πολλαπλασιάζονται. Οι κλωστές λειτουργούν σαν δίκτυ που ολοένα πυκνώνει. Και όπως στην ιστορία του Γκιούλιβερ, που δέθηκε με κλωστές από τους Λιλιπούτειους, από ένα σημείο και πέρα οι κλωστές είναι τόσες πολλές, που οι Γκιούλιβερ του επεκτατισμού, του θρησκευτικού και εθνικιστικού φανατισμού, της αστάθειας και του πολέμου, περιορίζονται. Αυτό συνέβη στην Ευρώπη, με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή είναι η ελπίδα, το όραμα και για τη δική μας ευρύτερη περιοχή.
Κυρίες και κύριοι πρέσβεις,
Ιδιαίτερη σημασία έχει η ανάπτυξη της οικονομικής μας διπλωματίας στις άλλες εκτός της άμεσης περιοχής μας χώρες, ιδίως στις γρήγορα αναπτυσσόμενες χώρες που ήδη αναφέρθηκαν και οι οποίες αποτελούν περιοχές στόχευσης. Στις χώρες αυτές οι στόχοι μας δεν αφορούν μόνο ή κυρίως τις εξαγωγές προϊόντων. Άλλωστε η οικονομία μας, είναι μια οικονομία που στηρίζεται κατά κύριο λόγο στις υπηρεσίες. Ναυτιλία, τουρισμός, χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, ενεργειακές επενδύσεις, κατασκευαστικά έργα, επώνυμες ελληνικές εμπορικές αλυσίδες με εξειδικευμένη τεχνογνωσία, ιατρικές υπηρεσίες, συμβουλευτικές και μελετητικές εταιρίες. Με δεδομένο ότι οι υπηρεσίες απαιτούν επενδύσεις σε ανθρώπινα δίκτυα για να διεισδύσουν σε μια νέα αγορά, η βοήθεια που μπορούν να προσφέρουν οι διπλωματικές μας αρχές για να διευκολύνουν την αρχική είσοδο των εταιριών μας σε ξένες αγορές είναι ιδιαίτερα σημαντική. Ιδίως όταν η διευκόλυνση της δικτύωσης αποτελεί πάγιο στόχο εκδηλώσεων και δράσεων, που περιβάλει με το κύρος του ο ίδιος ο πρέσβης μας στις χώρες ενδιαφέροντος.
Επίσης σημαντικό έργο μπορεί να προσφέρουν οι πρεσβείες μας σε περισσότερο αναπτυγμένες χώρες, ή σε χώρες με μεγάλα διαθέσιμα επενδυτικά κεφάλαια, βελτιώνοντας την εικόνα της χώρας μας, ως μιας χώρας κατάλληλης για παραγωγικές επενδύσεις. Μιας χώρας με:
· ασφάλεια που δοκιμάσθηκε κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες,
· θεσμική, πολιτική, νομισματική και οικονομική σταθερότητα,
· σύγχρονες υποδομές, που συνεχώς βελτιώνονται
· υψηλά εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, και
· σημαντικότατο αξιόπιστο δίκτυο στις γειτονικές χώρες.
Έτσι ώστε να καταστήσουμε την Ελλάδα έδρα στρατηγείο όχι μόνο ισχυρών διεθνοποιημένων ελληνικών εταιριών, αλλά και περιφερειακό στρατηγείο μεγάλων διεθνών εταιριών, που εγκαθιστούν τη διοίκηση και τα ερευνητικά τους κέντρα στην Ελλάδα και επιδιώκουν να αναπτύξουν θυγατρικές (παραγωγικά τμήματα) στις γειτονικές χώρες αξιοποιώντας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της ευρύτερης περιοχής.
Κυρίες και κύριοι πρέσβεις,
Η στήριξη των προσπαθειών που καλούνται να καταβάλλουν οι διπλωματικές μας αρχές αξιοποιώντας αποτελεσματικά τα γραφεία Εμπορικών και Οικονομικών Υποθέσεων αλλά και τους συνολικούς διαθέσιμους ανθρώπινους και υλικούς πόρους μας στο εξωτερικό, αποτελεί άμεση προτεραιότητα για την Γενική Γραμματεία Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων. Γι’ αυτό και στο πλαίσιο του τέταρτου Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, αλλά και συνεργαζόμενοι στενά με το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, θα αναζητήσουμε πόρους για να ενισχύσουμε τις δράσεις των αρχών μας στο εξωτερικό. Ταυτόχρονα, τώρα που λύθηκε το ασφυκτικό χωροταξικό πρόβλημα της Β’ Γενικής Διεύθυνσης, θα προχωρήσει άμεσα η εφαρμογή του νέου Προεδρικού Διατάγματος, που προωθήθηκε με πρωτοβουλία του υφυπουργού κ. Στυλιανίδη, με την οποία εισάγεται ο στρατηγικός σχεδιασμός της οικονομικής μας διπλωματίας και αναδιοργανώνονται οι επί μέρους διευθύνσεις. Επίσης για την βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχουμε προχωρεί η οργάνωση του νέου δικτυακού τόπου για την οικονομική διπλωματία. Ήδη έχουμε ανάδοχο του σχετικού έργου.
Η σημαντικότερη όμως αλλαγή που έχουμε ανάγκη στον τομέα της οικονομικής διπλωματίας δεν αφορά πόρους και μέσα. Αφορά στην συνειδητοποίηση της σημασίας που θα έχει για το υπουργείο Εξωτερικών η οικονομική διπλωματία στα χρόνια και στις δεκαετίες που θα ακολουθήσουν. Καθώς η εξωστρέφεια θα γίνεται όλο και περισσότερο όρος επιβίωσης της οικονομίας μας, η επιτυχία της οικονομικής διπλωματίας θα αποτελεί όλο και περισσότερο σοβαρό τεκμήριο της επιτυχίας ή αποτυχίας του υπουργείου Εξωτερικών στην αποστολή του.
Κυρίες και κύριοι πρέσβεις,
Θα ολοκληρώσω την τοποθέτησή μου με μια σύντομη αναφορά στο ρόλο της αναπτυξιακής βοήθειας. Η πολιτική αναπτυξιακής συνεργασίας είναι το δεύτερο αντικείμενο της Γραμματείας της οποίας προΐσταμαι, η σημασία του οποίου είναι ολοένα αυξανόμενη. Πρόκειται για έναν τομέα του υπουργείου με σημαντικά διαθέσιμα κονδύλια, τα οποία θα βαίνουν αυξανόμενα στα επόμενα χρόνια καθώς αυξάνονται οι ανειλημμένες διεθνείς μας υποχρεώσεις. Σκοπός της είναι η ανταπόκριση σε έκτακτες ανθρωπιστικές κρίσεις παγκοσμίως και η προώθηση των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας, που δεν είναι άλλοι από την απάλειψη της φτώχιας και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των λιγότερων αναπτυγμένων χωρών του πλανήτη.
Η αναπτυξιακή βοήθεια αποτελεί την έκφραση του αισθήματος αλληλεγγύης της ελληνικής κοινωνίας προς λαούς και ομάδες που υποφέρουν και η αποτελεσματική διαχείρισή της είναι σημαντική, τόσο για τη διεθνή εικόνα της χώρας, όσο και για την εικόνα του υπουργείου των Εξωτερικών στο εσωτερικό της χώρας. Επίσης συμβάλλει στη δημιουργία δικτύων ή νησίδων φιλίας έναντι της Ελλάδος, σε διάφορες χώρες του πλανήτη.
Για να βελτιώσουμε ακόμη περισσότερο την αποτελεσματικότητα της πολιτικής αναπτυξιακής συνεργασίας, μετά την πολύ σοβαρή βελτίωση που σημειώθηκε την τελευταία διετία στη μεθοδολογία διαχείρισης της βοήθειας, προχωρούμε τώρα σε:
v Περιορισμό των χωρών προτεραιότητας και εκπόνηση στρατηγικής ανά χώρα, και
v Καθορισμό τομέων προτεραιότητας.
Στην προσπάθειά μας αυτή ο ρόλος των Πρεσβειών μας, ιδιαίτερα στις χώρες προτεραιότητας, είναι σημαντικότατος τόσο κατά τη χάραξη της πολιτικής μας όσο και κατά τη διαδικασία ελέγχου της πορείας της. Σας έχουμε ανάγκη τόσο για την ακριβή αποτύπωση της κατάστασης στο πεδίο, όσο και για την τακτική ροή πληροφοριών όχι μόνο για την πορεία των χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων και την αξιολόγησή τους, αλλά και για τη δράση άλλων σημαντικών δωρητών και την υπόδειξη προνομιακών τομέων δράσης για τη χώρα μας. Στηριζόμαστε λοιπόν στη συνεργασία σας, που δεν αναιρεί ασφαλώς την αυτοτελή υποχρέωση της ΥΔΑΣ για επισκέψεις και ελέγχους των χρηματοδοτούμενων από την Hellenic Aid δράσεων των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, ιδίως όπου απαιτείται εξειδικευμένη τεχνογνωσία (λ.χ. κατασκευαστικά έργα).
Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η διαχείριση αυτών των κονδυλίων με ευαισθησία και επαγγελματισμό, αποτελεί εκτός από υπηρεσιακό καθήκον και ένα είδος ηθικής υποχρέωσης όλων μας, απέναντι σε συνανθρώπους μας που έχουν πραγματική ανάγκη από βοήθεια. Ευαισθησία και επαγγελματισμό που απέδειξε για μια ακόμα φορά ότι διαθέτει το υπουργείο Εξωτερικών με την ανταπόκρισή του στην κρίση του Λιβάνου.
Σας ευχαριστώ.
Πηγή : mfa.gr
