Για να ομοληγεί κάποιος ότι είναι Ευρωπαίος Πολίτης πρέπει να γνωρίζει τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση μια όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες είναι συντοπίτες σε μια Ένωση Κρατών η οποία και τους στηρίζει και στηρίζεται μέσα από τις συμμετοχές των εκπροσώπων των στις αποφάσεις των Οργάνων της. Σαν αφιέρωμα για τα 25 Χρόνια της Ε.Ε. θα παρουσιάσουμε στους πολυπληθείς αναγνώστες μας μέσα από 31 ερωτήσεις και απαντήσεις, την διαχρονικότητα  των 25 ετών και σας γνωρίζουμε ότι αυτή η παρουσίαση είναι αρχειακή.

 

Ιστοσελιδες  
HellenicEagle
EuropeanEagle
ApodimosStudents
HellenicGlossary
HellenicArtAlmanac
HellenicOpinionCounter
Theodromion
Apodimos-RealEstate
ApodimosEllas
DimotikesEkloges

Apodimos.Gr
Apodimos Radio Station OnLine
ApodimosHellas
Apodimos TV

 

 

 



 

ΜΕ 31 ΕΡΩΤΟΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ θα ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ η Ευρωπαϊκή Ένωση και θα ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΑ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ.

www.Apodimos.com

Για να ομοληγεί κάποιος ότι είναι Ευρωπαίος Πολίτης πρέπει να γνωρίζει τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση μια όλοι οι ευρωπαίοι πολίτες είναι συντοπίτες σε μια Ένωση Κρατών η οποία και τους στηρίζει και στηρίζεται μέσα από τις συμμετοχές των εκπροσώπων των στις αποφάσεις των Οργάνων της. Σαν αφιέρωμα για τα 25 Χρόνια της Ε.Ε. θα παρουσιάσουμε στους πολυπληθείς αναγνώστες μας μέσα από 31 ερωτήσεις και απαντήσεις, την διαχρονικότητα  των 25 ετών και σας γνωρίζουμε ότι αυτή η παρουσίαση είναι αρχειακή.

Αυτό γίνεται διότι είναι πολλοί από τους Έλληνες , Κυπρίους και το μεγαλύτερο ποσοστό από τους Απόδημους αδελφούς μας οι οποίοι δεν γνωρίζουν π.χ. Ποια είναι τα όργανα της ΕΕ; ή  Ποιος είναι ο ρόλος και οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου; ή Ποιες είναι οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου; ή Ποια είναι η μορφή των αποφάσεων που εκδίδονται από την ΕΕ; ή Πώς χρηματοδοτείται η ΕΕ; ή Τι σημαίνει «Κοινοτικό κεκτημένο»; ή Τι σημαίνει η Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ); ή Τι προβλέπει το κεκτημένο Σένγκεν ; ή Τι είναι ο Χάρτης θεμελιωδών δικαιωμάτων; ή Ποιες είναι οι τέσσερις ελευθερίες της Ε; ή Τι είναι η Συνταγματική Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Το Apodimos.com συνεχώς στα 7 χρόνια λειτουργίας του και στα 725 αρχειακά άρθρα του, όχι μόνο διότι είναι μέσα στους σκοπούς της λειτουργίας, όπως περιγράφονται στο 1ον Άρθρο του 2000 με τίτλο  Apodimos Hellas και οι σκοποί του αλλά και διότι προσπαθεί να ενημερώνει όλους επισκέπτες του  σ’ όλο τον κόσμο για ότι αφορά την Ε.Ε. . Η αξία της αρχειακής ενημέρωσης των επισκεπτών μας για τα θέματα που αφορούν την Ε.Ε. μπορεί να καταδειχθεί μέσα από ορισμένα βασικά άρθρα και τα οποία και σας προτείνουμε να μελετήσετε  όπως

Ø       Του ΙΟΥΝ 2005 Η ΒΡΕΤΑΝΙΚΗ ΩΡΟΛΟΓΙΑΚΗ ΒΟΜΒΑ ΟΔΗΓΗΣΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΣΕ ΒΑΘΕΙΑ ΚΡΙΣΗ.

Ø         Του ΑΠΡΙΛ.  2005 ΨΗΦΙΣΘΗΚΕ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ από την ΕΛΛΑΔΑ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ.

Ø         Του ΙΑΝ 2005 Ευρώπη 3ον: Η ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ.

Και από τις αδιάλειπτα 17 μηνιαίες ενημερώσεις των Ελλήνων και των Απόδημων αδελφών μας για τις προτάσεις και τα αποτελέσματα των ερωτήσεων των Ελλήνων Ευρωβουλευτών οι οποίες αφορούν την Ελλάδα και κατανέμονται σύμφωνα με την δύναμη των ελληνικών κομμάτων στην Ευρωβουλή και είναι ερωτήσεις ή απαντήσεις  3 για ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και 2 για ΣΥΝ και ΛΑΟΣ ενώ δεν έχουμε βρει ανταπόκριση από το ΚΚΕ . Προτείνουμε στους επισκέπτες μας ενδεικτικά να μελετήσουν 4 μηνιαίες παρουσίες  έτσι ώστε να προστρέξουν και να μελητήσουν και τις 17 οι οποίες αρχίζουν από ..........    

Ø       Τον ΦΕΒ 2005 ΤΟ Apodimos.com στην ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ 1ον. ΤΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΣΜΕΝΑ ΝΗΣΙΑ, η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΚΥΠΡΙΟΥΣ, το Γ’ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ και η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΗΣ ΚΟΡΩΝΕΙΑΣ.

Ø       Τον ΟΚΤ  2005 Ευρωβουλή 9ον : ΑΣΚΗΣΗ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑΣ για την ΓΡΙΠΗ, η ΣΥΛΛΗΨΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ , οι ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ κ.α. .

Ø       Τον ΙΑΝ  2006 Ευρωβουλή 12ον: ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ, Η ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΑΧΑΡΙ, ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙNTERREG, ΣΥΓΚΛΙΣΗ ΜΙΣΘΩΝ κ.α.

Ø       Τον ΙΟΥΝ 2006 Ευρωβουλή 17ον: ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ, ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΠΤΗΣΕΙΣ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ, Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ «Μακεδονία» κλπ.

Πιο κάτω για την ενημέρωση σας θα σας παρουσιάσουμε τις πιο συχνές ερωτήσεις οι οποίες μπορούν να υποβληθούν έτσι ώστε να παρουσιάζουν την όλη γνώση στα θέματα και τις λειτουργίες της Ε.Ε. για τους αναγνώστες επισκέπτες μας

ΟΙ 31 Q/A για τα 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ Η Ε.Ε. και ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΕΙ.

Ποια είναι τα κράτη μέλη της ΕΕ και οι ημερομηνίες προσχώρησής τους.

1.      Ποια είναι τα κράτη μέλη της ΕΕ και οι ημερομηνίες προσχώρησής τους.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) καλύπτει ένα μεγάλο τμήμα της ευρωπαϊκής ηπείρου, από τον Αρκτικό Κύκλο μέχρι τη Μεσόγειο Θάλασσα και από τον Ατλαντικό Ωκεανό μέχρι και το Αιγαίο Πέλαγος. Αν και εξαιρετικά ποικιλόμορφες, οι χώρες που συνθέτουν την ΕΕ (τα «κράτη-μέλη» της) δεσμεύονται  στις κοινές θεμελιώδεις αξίες: ειρήνη, δημοκρατία, κράτος δικαίου και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επιζητούν να προαγάγουν τις αξίες αυτές, να οικοδομήσουν και να συμμεριστούν την ευημερία και να ασκήσουν τη συλλογική τους επιρροή ενεργώντας από κοινού στην παγκόσμια σκηνή.

Πάνω από μισό αιώνα, η Ένωση βελτίωσε εντυπωσιακά το επίπεδο ζωής των πολιτών της. Έχει δημιουργήσει μία ενιαία αγορά χωρίς σύνορα και ένα κοινό νόμισμα, το Ευρώ. Αποτελεί κύρια οικονομική δύναμη και παγκόσμιο ηγέτη στην αναπτυξιακή βοήθεια. Τα μέλη της αυξήθηκαν από 6 σε 15, ενώ ακόμα δέκα χώρες εντάχθηκαν το Μάιο του 2004. Δύο επιπλέον κράτη ( Βουλγαρία και Ρουμανία) ελπίζουν να προσχωρήσουν το 2007. Η διευρυμένη ΕΕ των 27 κρατών θα έχει περίπου μισό δισεκατομμύριο πληθυσμό.

Τα κράτη-μέλη της ΕΕ κι οι ημερομηνίες προσχώρησής τους, είναι:

ü        1952 : Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες (Ίδρυση Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα - ΕΚΑΧ)

ü        ενώ το 1957 ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα.

ü        1973 : Δανία, Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο

ü        1981 : Ελλάδα

ü        1986 : Πορτογαλία, Ισπανία

ü        1995 : Αυστρία, Φινλανδία, Σουηδία

ü        2004 : Κύπρος, Δημοκρατία της Τσεχίας, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λιθουανία, Μάλτα, Πολωνία, Σλοβακία, Σλοβενία

2.      Ποια είναι τα όργανα της ΕΕ ;

Τα όργανα της ΕΕ, ανάλογα με τις αρμοδιότητές τους, δύνανται να ταξινομηθούν στις εξής κατηγορίες:

·          Όργανα με δυνατότητα λήψης αποφάσεων (Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το Συμβούλιο Υπουργών, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο)

·          Όργανα ελέγχου και Διαβούλευσης (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, Ελεγκτικό Συνέδριο, Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, Επιτροπή Περιφερειών)

·          Χρηματοδοτικοί/οικονομικοί θεσμοί (Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων)

3.       Ποια είναι η έδρα των οργάνων της ΕΕ ;

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Συμβούλιο έχουν ως έδρα τις Βρυξέλλες, ενώ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο το Λουξεμβούργο. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνεδριάζει σε ολομέλεια ανά μήνα στο Στρασβούργο, ενώ οι κοινοβουλευτικές επιτροπές λειτουργούν στις Βρυξέλλες.

4.      Ποιος είναι ο ρόλος και οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ;

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι το ανώτερο θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελείται από τους αρχηγούς των κρατών και κυβερνήσεων των είκοσι πέντε κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συνέρχεται κατά κανόνα δύο φορές ανά εξάμηνο. Σε αυτές τις συναντήσεις μετέχει και ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, δίνει το ρυθμό.

Το Συμβούλιο συγκροτείται από τους υπουργούς των εθνικών κυβερνήσεων όλων των χωρών της ΕΕ και αποτελεί την κύρια αρχή λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις συνεδριάσεις παρευρίσκονται οι υπουργοί που είναι υπεύθυνοι για τα θέματα προς συζήτηση: υπουργοί εξωτερικών, υπουργοί εθνικής οικονομίας και οικονομικών, υπουργοί γεωργίας κλπ. της πολιτικής ζωής και της ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το Συμβούλιο ασκεί, μαζί με το Κοινοβούλιο, τα νομοθετικά και δημοσιονομικά καθήκοντα. Αποτελεί εξάλλου το κατ' εξοχήν θεσμικό όργανο για τη λήψη αποφάσεων σε θέματα Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ), καθώς και για το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (διακυβερνητική προσέγγιση).

Κάθε χώρα διαθέτει συγκεκριμένο αριθμό ψήφων στο Συμβούλιο ο οποίος αντικατοπτρίζει τον αριθμό του πληθυσμού της, αν και η στάθμιση ευνοεί τις μικρότερες χώρες. Οι περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται με πλειοψηφία, αλλά απαιτείται ομοφωνία για ορισμένα ευαίσθητα ζητήματα σε τομείς όπως η φορολογία, το άσυλο, η μετανάστευση, η εξωτερική πολιτική και η πολιτική ασφάλειας.

Οι κύριες αρμοδιότητες του Συμβουλίου είναι οι εξής:

1.      Θεσπίζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σε πολλούς τομείς, το Συμβούλιο νομοθετεί από κοινού με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

2.      Συντονίζει τη γενική οικονομική πολιτική των κρατών μελών.

3.      Συνομολογεί διεθνείς συμφωνίες μεταξύ της Ένωσης και ενός ή περισσοτέρων κρατών ή διεθνών οργανισμών.

4.      Εγκρίνει τον προϋπολογισμό της Ένωσης από κοινού με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

5.      Αναπτύσσει την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας της Ένωσης , βάσει γενικών προσανατολισμών που καθορίζει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

6.      Συντονίζει τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών δικαστικών και αστυνομικών αρχών σε ποινικές υποθέσεις.

Οι περισσότερες από τις αρμοδιότητες αυτές αφορούν στον «κοινοτικό» τομέα - δηλ. τομείς δραστηριότητας όπου τα κράτη μέλη έχουν αποφασίσει να εκχωρήσουν την κυριαρχία τους και να αναθέσουν εξουσίες λήψης αποφάσεων στα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Ο τομέας αυτός αποτελεί τον «πρώτο πυλώνα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εντούτοις, οι τελευταίες δύο αρμοδιότητες αφορούν κατά μέγα μέρος τομείς στους οποίους τα κράτη μέλη δεν έχουν εκχωρήσει τις εξουσίες τους, αλλά απλώς συνεργάζονται στο πλαίσιο της αποκαλούμενης «διακυβερνητικής συνεργασίας» που καλύπτει το δεύτερο και τον τρίτο «πυλώνα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΕΠΠΑ και αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικά θέματα).

5.      Πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις εντός του Συμβουλίου Υπουργών ;

Από την 1η Noεμβρίου 2004, ο αριθμός των ψήφων που διαθέτει κάθε χώρα στο Συμβούλιο (συμπεριλαμβανομένων των νέων κρατών μελών) είναι ο εξής:

Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο

29

Ισπανία και Πολωνία

27

Κάτω Χώρες

13

Βέλγιο, Τσεχική Δημοκρατία, Ελλάδα, Ουγγαρία και Πορτογαλία

12

Αυστρία και Σουηδία

10

Δανία, Ιρλανδία, Λιθουανία, Σλοβακία και Φινλανδία

 

7

Κύπρος, Εσθονία, Λετονία, Λουξεμβούργο και Σλοβενία

4

Μάλτα

3

ΣΥΝΟΛΟ:

321

Λήψη αποφάσεων με «ειδική πλειοψηφία»

Ο συνηθέστερος τρόπος λήψης αποφάσεων στο Συμβούλιο είναι με «ειδική πλειοψηφία». Αυτό σημαίνει ότι, για να εγκριθεί μια πρόταση, πρέπει να συγκεντρώνει ένα συγκεκριμένο ελάχιστο αριθμό ψήφων. Εντούτοις, σε ορισμένους πολύ ευαίσθητους τομείς, όπως η ΚΕΠΠΑ, η φορολογία, η πολιτική ασύλου και μετανάστευσης, οι αποφάσεις του Συμβουλίου πρέπει να λαμβάνονται ομόφωνα. Με άλλα λόγια, στους τομείς αυτούς, κάθε κράτος μέλος διαθέτει δικαίωμα βέτο.

Δεδομένου ότι η επίτευξη ομοφωνίας μεταξύ 15 κρατών μελών ήταν ήδη δύσκολη, σε μια διευρυμένη Ένωση 25 ή 27 μελών, θα ήταν πρακτικά αδύνατον. Υπό το φως των νέων συνθηκών, η Συνθήκη της Νίκαιας τροποποίησε τους κανόνες, επιτρέποντας στο Συμβούλιο να λαμβάνει αποφάσεις με ειδική πλειοψηφία σε μια σειρά τομέων για τους οποίους απαιτείτο προηγουμένως ομοφωνία.

Έως την 1η Μαΐου 2004, ο ελάχιστος αριθμός ψήφων που απαιτείτο για την επίτευξη ειδικής πλειοψηφίας ήταν 62 επί συνόλου 87 (δηλ. ποσοστό 71,3).

Από την 1η Νοεμβρίου 2004, για να επιτευχθεί ειδική πλειοψηφία  απαιτείται:

·          πλειοψηφία των κρατών μελών (σε μερικές περιπτώσεις πλειοψηφία δύο τρίτων) και

·          232 θετικές ψήφοι, αριθμός που αντιστοιχεί στο 72,3% του συνόλου (ποσοστό περίπου ίδιο με εκείνο του προηγούμενου συστήματος).

Επιπλέον, οποιοδήποτε κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει να επιβεβαιωθεί ότι οι θετικές ψήφοι αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το 62% του συνολικού πληθυσμού της Ένωσης. Αν διαπιστωθεί ότι αυτό δεν ισχύει, η απόφαση δεν θεωρείται εγκριθείσα.

6.      Ποια η σύνθεση και ποιες είναι οι αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ;

Η Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη άνδρες και γυναίκες – ένα από κάθε χώρα της ΕΕ. Στο έργο τους επικουρούνται από περίπου 24.000 υπαλλήλους, οι περισσότεροι από τους οποίους εργάζονται στις Βρυξέλλες. Κάθε Επίτροπος είναι αρμόδιος για συγκεκριμένο τομέα πολιτικής Ο Πρόεδρος της Επιτροπής επιλέγεται από τις κυβερνήσεις της ΕΕ και εγκρίνεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι υπόλοιποι επίτροποι διορίζονται από τις εθνικές τους κυβερνήσεις σε συνεννόηση με τον επιλεγέντα Πρόεδρο, πρέπει δε να λάβουν την έγκριση του Κοινοβουλίου. Οι επίτροποι δεν αντιπροσωπεύουν τις κυβερνήσεις των χωρών από τις οποίες προέρχονται . Πρόεδρος και τα μέλη της Επιτροπής διορίζονται για περίοδο πέντε ετών η οποία συμπίπτει με την περίοδο για την οποία έχει εκλεγεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.H Επιτροπή αποτελεί τον κινητήριο μοχλό του κοινοτικού θεσμικού συστήματος Οι κύριες αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι τέσσερις :

i)        προτείνει νομοθεσία στο Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο,

ii)       διαχειρίζεται και υλοποιεί τις πολιτικές και τον προϋπολογισμό της Ένωσης,

iii)     επιβάλλει το ευρωπαϊκό δίκαιο (από κοινού με το Δικαστήριο),

iv)     εκπροσωπεί την Ευρωπαϊκή Ένωση στη διεθνή σκηνή.

Οι Πρόεδροι της Επιτροπής κατά χρονολογική σειρά ήταν οι: Hallstein (1958-1962 και 1962-1967), Rey (1967-1970), Malfatti (1970-1972), Mansholt (1972-1973), Ortoli (1973-1977), Jenkins (1977-1981), Thorn (1981-1985), Delors (1985-1989, 1989-1993 και 1993 μέχρι τις αρχές του 1995), Santer (1995-1999). Πρόεδρος της Επιτροπής από το 2000 ως τον Νοέμβριο του 2004 ήταν ο Romano Prodi. Στις 22 Νοεμβρίου 2004, τον κ. Prodi διαδέχθηκε ο κ. Jose Manuel Barroso που ανέλαβε Πρόεδρος της Επιτροπής για τα επόμενα 5 χρόνια (2004 - 2009).

Από την 1η Ιανουαρίου 1995, μετά την προσχώρηση της Αυστρίας, της Φιλανδίας και της Σουηδίας, η Επιτροπή αποτελείτο από 20 μέλη (τα μέλη της Επιτροπής προέρχονταν, ανά δύο, από τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία και την Ισπανία και, ανά ένα, από τα υπόλοιπα κράτη μέλη). Από την 1 Μαΐου 2005, η Επιτροπή αποτελείται από 25 μέλη, ένα για κάθε κράτος.

Οι Έλληνες Επίτροποι κατά χρονολογική σειρά ήταν οι εξής: Γεώργιος Κοντογεώργης (1981-1985/ Μεταφορές και αλιεία), Γρηγόριος Βάρφης (1985-1989/ Συντονισμός Διαρθρωτικών Ταμείων), Βάσω Παπανδρέου (1989-1993/ Απασχόληση και κοινωνικές υποθέσεις), Γιάννης Παλαιοκρασάς (1993 μέχρι τις αρχές του 1995/ Περιβάλλον), Χρήστος Παπουτσής (1995-1999/ Ενέργεια και Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις), Άννα Διαμαντοπούλου (2000-2004) αρμόδια για την απασχόληση και τις κοινωνικές υποθέσεις.

Από τον Μάρτιο του 2004, ο Έλληνας Επίτροπος κ. Σταύρος Δήμας, ήταν αρμόδιος για την απασχόληση και τις κοινωνικές υποθέσεις, ενώ από 22 Νοεμβρίου 2004 είναι επιφορτισμένος με το περιβάλλον.

7.      Υπάρχει Προεδρία της ΕΕ ;

Η οργάνωση της προεδρίας της Ένωσης βασίζεται σε ένα σύστημα εναλλαγής ανά εξάμηνο, σύμφωνα με το οποίο κάθε κράτος μέλος την ασκεί για περίοδο έξι μηνών. Η άσκηση της προεδρίας αποτελεί καθήκον και συνεισφορά του κάθε κράτους μέλους στην εύρυθμη λειτουργία των θεσμικών κοινοτικών οργάνων.

Το ευρωπαϊκό Σύνταγμα, που ευρίσκεται στο στάδιο  κύρωσής του, προβλέπει τροποποίηση αυτού του συστήματος με τη θέσπιση μονίμου αξιώματος Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο οποίος θα εκλέγεται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για θητεία δυόμισι ετών, ανανεώσιμη άπαξ. Αυτό το αξίωμα είναι ασυμβίβαστο με εθνική εντολή.

Το Σύνταγμα προβλέπει επίσης τη θέσπιση νέου συστήματος «ίσης εναλλαγής» των προεδριών του Συμβουλίου. Οι διατάξεις που προβλέπονται σχετικά δεν περιλαμβάνονται στο κείμενο του Συντάγματος, αλλά σε ένα σχέδιο απόφασης η οποία θα εκδοθεί κατά τη στιγμή της θέσης σε ισχύ του Συντάγματος. Το σχέδιο αυτό προβλέπει ότι, εκτός από το Συμβούλιο Εξωτερικών υποθέσεων, η προεδρία των διαφόρων συνθέσεων του Συμβουλίου θα ασκείται, επί 18 μήνες, από μια ομάδα τριών κρατών μελών. Κάθε κράτος θα ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου επί ένα εξάμηνο, επικουρούμενο από τα υπόλοιπα δύο κράτη επί τη βάσει κοινού προγράμματος.

Η τελευταία Ελληνική Προεδρία ασκήθηκε κατά το α’ εξάμηνο του 2003 www.eu2003.gr

8.      Τι σημαίνει «Τρόικα» της ΕΕ ;  

Η τρόικα αντιπροσωπεύει την Ένωση στις εξωτερικές σχέσεις που εμπίπτουν στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ).

Έπειτα από τη συνθήκη του Άμστερνταμ, η τρόικα περιλαμβάνει το κράτος μέλος που ασκεί την προεδρία του Συμβουλίου, υποβοηθούμενη, αφενός από το γενικό γραμματέα του Συμβουλίου που ασκεί τα καθήκοντα του ύπατου εκπροσώπου για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και, αφετέρου, από την Επιτροπή.

Η Προεδρία επικουρείται, εάν είναι αναγκαίο στα καθήκοντα αυτά, από το κράτος μέλος που θα ασκήσει την επόμενη Προεδρία.(άρθρο 18 της συνθήκης για την ευρωπαϊκή Ένωση).

9.      Ποιες είναι οι αρμοδιότητες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ;

Οι κύριες αρμοδιότητες του Κοινοβουλίου είναι :

1)      Ασκεί από κοινού με το Συμβούλιο τη νομοθετική εξουσία. Το γεγονός ότι εκλέγεται άμεσα, συμβάλλει στην εξασφάλιση της δημοκρατικής νομιμότητας της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

2)      Ασκεί δημοκρατικό έλεγχο επί όλων των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, και ιδίως επί της Επιτροπής. Έχει την εξουσία να εγκρίνει ή να απορρίπτει το διορισμό των Επιτρόπων, καθώς και να κάνει δεκτή πρόταση δυσπιστίας κατά της Επιτροπής συλλογικά.

3)      Ασκεί από κοινού με το Συμβούλιο αρμοδιότητες σχετικά με τον προϋπολογισμό της Ένωσης και συνεπώς μπορεί να επηρεάζει τις δαπάνες της. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, εγκρίνει ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό στο σύνολό του.

10.  Ποια είναι τα Ευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα ;

Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουν διαμορφωθεί οι εξής πολιτικές ομάδες:

·           Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ)

·           Ομάδα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΕΣΚ)

·         
 
Group of the Alliance of Liberals and Democrats for Europe (ΦΙΛ)

·           
Ομάδα Ευρωπαϊκή Συμμαχία (UEN - EA)

11.  Ποιος είναι ο αριθμός των Ευρωβουλευτών ανά χώρα ;

Αριθμός εδρών κάθε χώρας

(κατ' αλφαβητική σειρά σύμφωνα με το όνομα της χώρας στην επίσημη γλώσσα της)

 

1999-2004

2004-2007

2007-2009

Βέλγιο

25

24

24

Βουλγαρία

-

-

18

Κύπρος

-

6

6

Τσεχική Δημοκρατία

-

24

24

Δανία

16

14

14

Γερμανία

99

99

99

Ελλάδα

25

24

24

Ισπανία

64

54

54

Εσθονία

-

6

6

Γαλλία

87

78

78

Ουγγαρία

-

24

24

Ιρλανδία

15

13

13

Ιταλία

87

78

78

Λετονία

-

9

9

Λιθουανία

-

13

13

Λουξεμβούργο

6

6

6

Μάλτα

-

5

5

Κάτω Χώρες

31

27

27

Αυστρία

21

18

18

Πολωνία

-

54

54

Πορτογαλία

25

24

24

Ρουμανία

-

-

36

Σλοβακία

-

14

14

Σλοβενία

-

7

7

Φινλανδία

16

14

14

Σουηδία

22

19

19

Ηνωμένο Βασίλειο

87

78

78

(ΑΝΩΤ.) ΣΥΝΟΛΟ

626

732

786

 

12.  . Ποια είναι η μορφή των αποφάσεων που εκδίδονται από την ΕΕ ;

Στο πλαίσιο της ΕΕ, δεν υπάρχουν «ευρωπαϊκοί νόμοι», αλλά αποφάσεις διαφορετικών μορφών, όπως:

·          ο κανονισμός: υποχρεωτικός ως προς όλα τα μέρη του, εφαρμόζεται άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη.

·          η οδηγία: δεσμεύει το κράτος μέλος ως προς τα αποτελέσματα που πρέπει να επιτευχθούν, προϋποθέτει μεταφορά στο εθνικό νομοθετικό πλαίσιο ενώ παράλληλα αφήνει περιθώριο επιλογής όσον αφορά τον τύπο και τα μέσα εφαρμογής.

·          η απόφαση: υποχρεωτική ως προς όλα τα μέρη της, δεσμεύει εκείνους προς τους οποίους απευθύνεται και τους προσδιορίζει ρητά.

·          η σύσταση και η γνώμη: μη υποχρεωτικές, έχουν χαρακτήρα δήλωσης.

Το Σύνταγμα, που βρίσκεται υπό κύρωση, προβλέπει την απλούστευση της τυπολογίας των κοινοτικών πράξεων:

·          Νομοθετικές πράξεις: Ευρωπαϊκός Νόμος και Ευρωπαϊκός Νόμος- Πλαίσιο. Οι νομικές αυτές πράξεις αντιστοιχούν στους σημερινούς κανονισμούς («νόμοι») και οδηγίες («νόμοι-πλαίσια»). Εκδίδονται σύμφωνα με τη σημερινή διαδικασία της συναπόφασης, η οποία καθίσταται «συνήθης νομοθετική διαδικασία» κατά το σύνταγμα.

·          Μη νομοθετικές πράξεις: Κανονισμός και Απόφαση. Ο κανονισμός ορίζει, στο κείμενο του συντάγματος, μία μη νομοθετική πράξη γενικής ισχύος που προορίζεται για την εφαρμογή των νομοθετικών πράξεων και ορισμένων ειδικών διατάξεων του συντάγματος. Η απόφαση, κατά το νέο ορισμό της, ορίζει από την πλευρά της μία μη νομοθετική υποχρεωτική πράξη ως προς όλα τα μέρη της, η οποία εφόσον ορίζει προς ποιους απευθύνεται, είναι υποχρεωτική μόνο γι' αυτούς.

·          Μη δεσμευτικές πράξεις: Γνωμοδοτήσεις και Συστάσεις.

·          Άτυπες Πράξεις: Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κατευθυντήριες γραμμές του Συμβουλίου και στρατηγικές κατευθύνσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

13.   Ποιος είναι ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ;

Ο ρόλος του Δικαστηρίου εστιάζεται στη διασφάλιση ότι η νομοθεσία της ΕΕ ερμηνεύεται και εφαρμόζεται κατά τον ίδιο τρόπο σε όλες τις χώρες της ΕΕ και, ως εκ τούτου, οι νομοθετικές ρυθμίσεις είναι οι ίδιες για όλους. Το Δικαστήριο διασφαλίζει για παράδειγμα ότι τα εθνικά δικαστήρια δεν εκδίδουν διαφορετικές αποφάσεις για το ίδιο θέμα. Επίσης, φροντίζει ώστε τα κράτη μέλη της ΕΕ και τα θεσμικά όργανα εφαρμόζουν ότι τους υπαγορεύει ο νόμος. Το Δικαστήριο εδρεύει στο Λουξεμβούργο και απαρτίζεται από ένα δικαστή από κάθε κράτος μέλος.

14.  Ποιος είναι ο ρόλος του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου ;  

To Ελεγκτικό Συνέδριο ελέγχει ότι οι πόροι της ΕΕ οι οποίοι προέρχονται από τους φορολογούμενους, χρησιμοποιούνται κατά τρόπο νόμιμο, οικονομικά αποδοτικό και για το σκοπό που προορίζονται. Το Ελεγκτικό Συνέδριο εδρεύει στο Λουξεμβούργο και δύναται να πραγματοποιεί έλεγχο σε κάθε οργανισμό, φορέα ή επιχείρηση που διαχειρίζεται κονδύλια της ΕΕ.

15.  Ποιος είναι ο ρόλος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής ;

Πρόκειται για συμβουλευτικό σώμα το οποίο γνωμοδοτεί για τις προτεινόμενες αποφάσεις της ΕΕ στους τομείς της απασχόλησης, των κοινωνικών δαπανών, της επαγγελματικής κατάρτισης κ.λ.π. Tα 317 μέλη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής εκπροσωπούν ευρύ φάσμα συμφερόντων: από τους εργοδότες έως τους συνδικαλιστές, από τους καταναλωτές έως τους οικολόγους.  

16.  Ποιος είναι ο ρόλος της Επιτροπής Περιφερειών ;

H γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών ζητείται πριν ληφθούν αποφάσεις της ΕΕ που έχουν άμεσες συνέπειες σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο σε τομείς όπως οι μεταφορές, η υγεία, η απασχόληση, ή η εκπαίδευση. Τα 317 μέλη της είναι συνήθως περιφερειάρχες ή δήμαρχοι.

17.  Ποιος είναι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων ;

H Τράπεζα χορηγεί πιστώσεις για σχέδια ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, κυρίως στις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές. Χρηματοδοτεί, για παράδειγμα, σχέδια υποδομών, όπως σιδηροδρομικές συνδέσεις, αυτοκινητοδρόμους, αεροδρόμια ή περιβαλλοντικά σχέδια. Ακόμη, χορηγεί πιστώσεις για επενδύσεις σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ). Η τράπεζα αυτή, που εδρεύει στο Λουξεμβούργο, χορηγεί επίσης δάνεια σε χώρες υποψήφιες για προσχώρηση και σε αναπτυσσόμενες χώρες. Επειδή η τράπεζα είναι ιδιοκτησία των κυβερνήσεων της ΕΕ, δύναται να αντλεί κεφάλαια και να χορηγεί δάνεια με ευνοϊκούς όρους.

18.  Ποιος είναι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ; 

Η Κεντρική Τράπεζα, με έδρα τη Φρανκφούρτη, είναι επιφορτισμένη με τη συνολική διαχείριση του ευρώ . Κύριος στόχος της είναι η εξασφάλιση της σταθερότητας των τιμών, έτσι ώστε η ευρωπαϊκή οικονομία να μην πλήττεται από πληθωρισμό. Η τράπεζα λαμβάνει τις αποφάσεις της ανεξάρτητα από κυβερνήσεις και λοιπούς φορείς. Πρόεδρός της είναι ο Jean-Claude Trichet.

19.  Πώς χρηματοδοτείται η ΕΕ ;

Αρχικά, όπως και στους άλλους διεθνείς οργανισμούς, ο κοινοτικός προϋπολογισμός εξαρτιόταν από τις χρηματοδοτικές συνεισφορές των κρατών μελών. Μετά την απόφαση της 21ης Απριλίου 1970, οι συνεισφορές των κρατών μελών αντικαταστάθηκαν από τους ιδίους πόρους. Οι εν λόγω πόροι συνίστανται σε μεταφορές που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη στον κοινοτικό προϋπολογισμό για να καλύψουν τη χρηματοδότηση των δαπανών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το άθροισμα των ποσών του συνόλου των ιδίων πόρων δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 1,27% του συνόλου των εθνικών ακαθάριστων προϊόντων (ΑΕΠ) των κρατών μελών.

Χάρη στην εφαρμογή του εν λόγω συστήματος, κατέστη δυνατή η οικονομική αυτονομία από την 1η Ιανουαρίου 1978. Από την ημερομηνία αυτή, ο κοινοτικός προϋπολογισμός χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από τους ιδίους πόρους. Οι ίδιοι πόροι περιλαμβάνουν σήμερα 4 στοιχεία:

·          τους γεωργικούς δασμούς και τις εισφορές ζάχαρης και ισογλυκόζης: πρόκειται κατά κύριο λόγο για τους γεωργικούς δασμούς, καθώς και στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης των αγορών της ζάχαρης, για τις εισφορές κατά την παραγωγή και την αποθήκευση

·          τους δασμούς: προέρχονται από την εφαρμογή του κοινού δασμολογίου στις εισαγωγές από τρίτες χώρες

·          τον πόρο ΦΠΑ: προέρχεται από την εφαρμογή ενιαίου συντελεστή στη βάση ΦΠΑ κάθε κράτους μέλους. Σύμφωνα με τη νέα απόφαση για τους ιδίους πόρους (Σεπτέμβριος 2000), ο συντελεστής αυτός που καθορίστηκε για το 1999 στο 1 %, μειώθηκε σε 0,75 % το 2002 και το 2003 και σε 0,50 % από το 2004.

·          τον «τέταρτο πόρο»: θεσπίσθηκε το 1988 και πρόκειται για τον αποκαλούμενο «συμπληρωματικό» πόρο, δεδομένου ότι καθορίζεται σε συνάρτηση με τα τρία άλλα έσοδα του προϋπολογισμού. Βασίζεται στο ΑΕΠ και στην εφαρμογή ενός συντελεστή ο οποίος καθορίζεται στο πλαίσιο της διαδικασίας του προϋπολογισμού, επί του ποσού των ΑΕΠ όλων των κρατών μελών.

20.  Ποιες είναι οι υποψήφιες για ένταξη χώρες ;

Η οικονομική και πολιτική σταθερότητα της Ευρώπης αποτελεί πόλο έλξης για πολυάριθμες ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες δικαιούνται να ζητήσουν να γίνουν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (άρθρο 49 της συνθήκης E.E). Μετά από την προσχώρηση δέκα νέων κρατών μελών (Κύπρου, Εσθονίας, Ουγγαρίας, Λετονίας, Λιθουανίας, Μάλτας, Πολωνίας, Τσεχικής Δημοκρατίας, Σλοβακίας και Σλοβενίας), την 1η Μαΐου 2004, τέσσερις χώρες παραμένουν επίσημα υποψήφιες για ένταξη:

·          Η Βουλγαρία και η Ρουμανία: αφού τις αναγνώρισε επίσημα ως υποψήφιες το 1997, η Ευρωπαϊκή Ένωση άρχισε τις διαπραγματεύσεις το Φεβρουάριο του 2000. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου 2004 επανέλαβε την πρόθεση της Ένωσης να υπογράψει συνθήκες προσχώρησης με αυτές τις δύο χώρες το 2005 (έχουν ήδη υπογραφεί) με σκοπό την προσχώρησή τους τον Ιανουάριο του 2007.

·          Η Κροατία: Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου είχε αποφασίσει να ξεκινήσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις στις 17/3/2005, υπό τον όρο να αποδείξει εμπράκτως η χώρα ότι συνεργάζεται πλήρως με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία (ΔΠΔπΓ). Αφού ενημερώθηκε από την Εισαγγελέα του ΔΠΔπΓ, το Συμβούλιο αποφάσισε στις 16/3/2005 ότι δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις και ανέβαλε την έναρξη των διαπραγματεύσεων έως ότου διαπιστωθεί πλήρης συνεργασία. Η υιοθέτηση από την Κροατία του Εθνικού Προγράμματος Δράσης για τη Συνεργασία με το ΔΠΔπΓ και η εντατικοποίηση των προσπαθειών της χώρας οδήγησαν την, για το σκοπό αυτό συσταθείσα, ομάδα Task Force να διαπιστώσει ότι πλέον το Ζάγκρεμπ συνεργάζεται πλήρως. Ακολούθως, το Συμβούλιο της 3ης Οκτωβρίου2005 έκρινε ότι οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις μπορούν να αρχίσουν, πράγμα που συνέβη την ίδια ημέρα.

·          Η Τουρκία: αφού υπέβαλε αίτηση υποψηφιότητας στις 14 Απριλίου 1987, η Τουρκία αναγνωρίστηκε επίσημα ως υποψήφια για ένταξη χώρα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι, το Δεκέμβριο του 1999. Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 17ης και 18ης Ιουνίου 2004, η Ένωση επαναβεβαίωσε τη δέσμευσή της να αρχίσει χωρίς καθυστέρηση τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία εφόσον αυτή πληροί τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης. Στη σύστασή της 6ης Οκτωβρίου 2004, η Επιτροπή έκρινε ότι η Τουρκία πληρούσε σε ικανοποιητικό βαθμό τα πολιτικά κριτήρια της Κοπεγχάγης και ως εκ τούτου συνέστησε την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2004 αποφάσισε την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία τον Οκτώβριο του 2005, οι οποίες ευρίσκονται σε εξέλιξη.

Η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας υπέβαλε αίτηση προσχώρησης στις 22 Μαρτίου 2004, και της αποδόθηκε καθεστώς υποψηφίου Κράτους-μέλους με απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 16.12.2005, χωρίς όμως να προσδιορισθεί ημερομηνία έναρξης των σχετικών διαπραγματεύσεων.

Στο παρελθόν, το Λιχτενστάιν, η Νορβηγία και η Ελβετία είχαν υποβάλει επίσης αιτήσεις προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Εντούτοις, η Νορβηγία απέρριψε δύο φορές την προσχώρησή της, το 1972 και το 1994, μετά από δημοψήφισμα. Οι υποψηφιότητες του Λιχτενστάιν και της Ελβετίας αποσύρθηκαν μετά το δημοψήφισμα του 1992, με το οποίο η Ελβετία αποφάσισε να μην συμμετάσχει στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.

21.  Ποια είναι τα Κριτήρια προσχώρησης (Κριτήρια της Κοπεγχάγης) στην ΕΕ ; 

Τον Ιούνιο του 1993, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπεγχάγης έθεσε για πρώτη φορά τις βάσεις για τη μελλοντική διεύρυνση της Ε.Ε. , με την υιοθέτηση των «κριτηρίων της Κοπεγχάγης» τα οποία περιλαμβάνουν τα πολιτικά κριτήρια, τα οικονομικά κριτήρια και το κριτήριο της ικανότητας να αναλάβει τις υποχρεώσεις της ένταξης.

·          Τα πολιτικά κριτήρια απαιτούν από κάθε υποψήφια χώρα να διαθέτει σταθερότητα θεσμών που εγγυώνται τη Δημοκρατία, το Κράτος Δικαίου, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το σεβασμό και την προστασία των Δικαιωμάτων των Μειονοτήτων. Τα κριτήρια αυτά κατοχυρώνονται ως συνταγματικές αρχές στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και υπογραμμίζονται στο Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ε.Ε.

·          Τα οικονομικά κριτήρια απαιτούν την ύπαρξη μιας λειτουργούσας οικονομίας της αγοράς και την ικανότητα αντιμετώπισης των ανταγωνιστικών πιέσεων και των δυνάμεων της αγοράς στο εσωτερικό της ΕΕ.

·          Το κριτήριο της ικανότητας για το κεκτημένο αφορά στη δυνατότητα ανάληψης των υποχρεώσεων του μέλους της Ε.Ε.

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μαδρίτης (1995) διευκρινήσθηκε ότι η πλήρωση των ως άνω κριτηρίων προϋποθέτει τη μεταφορά του κοινοτικού κεκτημένου, αλλά και την προσαρμογή των διοικητικών και δικαστικών δομών του υποψηφίου κράτους για την ουσιαστική εφαρμογή του κεκτημένου.

22.  Τι σημαίνει «Κοινοτικό κεκτημένο» ;

Το «κοινοτικό κεκτημένο» συνιστά το κοινό υπόβαθρο των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που συνδέει το σύνολο των Κρατών μελών ως Ευρωπαϊκή Ένωση. Το εν λόγω κεκτημένο βρίσκεται σε συνεχή εξέλιξη και περιλαμβάνει:

·          το περιεχόμενο, τις αρχές και τους πολιτικούς στόχους των συνθηκών,

·          τη νομοθεσία που έχει εκδοθεί κατ΄ εφαρμογήν των συνθηκών και τη νομολογία του Δικαστηρίου,

·          τις δηλώσεις και τα ψηφίσματα που έχουν εκδοθεί στο πλαίσιο της Ένωσης,

·          τις πράξεις που αφορούν στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας,

·          τις πράξεις που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων,

·          τις διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί από την Κοινότητα και εκείνες που έχουν συναφθεί από τα κράτη μέλη μεταξύ τους στον τομέα των δραστηριοτήτων της Ένωσης.

Εκτός από το κοινοτικό δίκαιο καθ’ εαυτό, το κοινοτικό κεκτημένο αποτελείται και από όλες τις πράξεις που έχουν εγκριθεί στο πλαίσιο του δεύτερου και του τρίτου πυλώνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και από τους κοινούς στόχους που καθορίζουν οι συνθήκες. Η Ένωση έχει θέσει ως στόχο να διατηρήσει ακέραιο το κοινοτικό κεκτημένο και να το αναπτύξει.

Οι υποψήφιες χώρες οφείλουν να αποδεχτούν αυτό το κοινοτικό κεκτημένο προτού προσχωρήσουν στην Ένωση. Οι παρεκκλίσεις από το κοινοτικό κεκτημένο αποτελούν την εξαίρεση και είναι περιορισμένης έκτασης. Για να ενταχθούν στην Ένωση, οι υποψήφιες χώρες υποχρεούνται να μεταφέρουν το κεκτημένο στις εθνικές νομοθεσίες τους και να το εφαρμόζουν από την ημερομηνία της πραγματικής προσχώρησής τους.

23.  Τι σημαίνει η Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) ;

Ως Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) νοείται η διαδικασία που αποβλέπει στην εναρμόνιση των οικονομικών και νομισματικών πολιτικών των κρατών μελών της Ένωσης, με στόχο την εφαρμογή ενιαίου νομίσματος, του ευρώ. Η ΟΝΕ υπήρξε το αντικείμενο μιας Διακυβερνητικής Διάσκεψης (ΔΔ) που πραγματοποιήθηκε στο Μάαστριχ τον Δεκέμβριο του 1991. Η διεξαγωγή της ΟΝΕ πραγματοποιήθηκε σε τρία στάδια :

·          1ο στάδιο (από την 1η Ιουλίου 1990 έως την 31η Δεκεμβρίου του 1993): ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων ανάμεσα στα κράτη μέλη, ενίσχυση του συντονισμού των οικονομικών πολιτικών και αύξηση της συνεργασίας μεταξύ των κεντρικών τραπεζών·

·          2ο στάδιο (από την 1η Ιανουαρίου 1994 έως την 31η Δεκεμβρίου1998): σύγκλιση των οικονομικών και νομισματικών πολιτικών των κρατών μελών (για να διασφαλιστεί η σταθερότητα τιμών και η υγιής κατάσταση των δημοσίων οικονομικών) και δημιουργία του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος (ΕΝΙ) καθώς και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) το 1998

·          3ο στάδιο (από την 1η Ιανουαρίου 1999): αμετάκλητος καθορισμός των συναλλαγματικών ισοτιμιών και εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στις αγορές συναλλάγματος και στις ηλεκτρονικές πληρωμές και εισαγωγή του ευρώ σε φυσική μορφή την 1η Ιανουαρίου 2002. Το στάδιο αυτό άρχισε με τη συμμετοχή έντεκα κρατών μελών ενώ μια διετία αργότερα, προσχώρησε και η Ελλάδα. Ορισμένα κράτη μέλη δεν υιοθέτησαν το κοινό νόμισμα: το Ηνωμένο Βασίλειο και η Δανία, χώρες για τις οποίες ισχύει η ρήτρα εξαίρεσης «οpt-οut», καθώς και η Σουηδία Τα δέκα νέα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Ένωση την 1η Μαΐου 2004, οφείλουν να υιοθετήσουν το ευρώ όταν θα πληρούν όλα τα κριτήρια. Δεν προβλέπεται καμία ρήτρα εξαίρεσης για τα κράτη αυτά

Την 1η Ιανουαρίου 2002, εισήχθησαν στα κράτη μέλη τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα σε ευρώ, αντικαθιστώντας σταδιακά τα προηγούμενα εθνικά νομίσματα. Στις 28 Φεβρουαρίου 2002, έληξε η μεταβατική φάση της ταυτόχρονης κυκλοφορίας παλαιών νομισμάτων και ευρώ. Το ευρώ αποτελεί σήμερα το κοινό νόμισμα για πάνω από 450 εκατομμύρια ευρωπαίους.

24.  Τι σημαίνει η «Ρήτρα εξαίρεσης» (Οpting out) ;

Η έννοια της «ρήτρας εξαίρεσης» αναφέρεται σε παρέκκλιση που εγκρίθηκε για κράτος μέλος που δεν επιθυμούσε να συμμετάσχει με τα υπόλοιπα κράτη σε συγκεκριμένο τομέα της κοινοτικής συνεργασίας, προκειμένου να αποφευχθεί η γενική αναστολή των δραστηριοτήτων. Έτσι, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θέλησε να συμμετάσχει στην τρίτη φάση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης ενώ αντίστοιχες ρήτρες εγκρίθηκαν για τη Δανία όσον αφορά στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, στην άμυνα και στην ευρωπαϊκή ιθαγένεια.

25.  Τι σημαίνει Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) ;

Η ΚΕΠΠΑ έχει θεσπιστεί και διέπεται από τον τίτλο V της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕE). Έχει αντικαταστήσει την ευρωπαϊκή πολιτική συνεργασία (ΕΠΣ) και προβλέπει τον καθορισμό μιας κοινής αμυντικής πολιτικής στο μέλλον, η οποία θα μπορούσε εν ευθέτω χρόνω να οδηγήσει σε μια κοινή άμυνα.

Οι στόχοι αυτού του δεύτερου πυλώνα της Ένωσης καθορίζονται στο άρθρο 11 της συνθήκης ΕΕ και επιδιώκονται μέσω ειδικών νομικών μέσων (κοινή δράση, κοινή θέση), τα οποία εγκρίνονται ομόφωνα από το Συμβούλιο. Μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ (1999), η Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτει ένα νέο μέσο: την κοινή στρατηγική. Η συνθήκη του Άμστερνταμ καθιέρωσε επίσης τη δυνατότητα ψηφοφορίας με ειδική πλειοψηφία σε ορισμένες περιπτώσεις. Στο πλαίσιο αυτό, αφότου υπογράφηκε η συνθήκη του Άμστερνταμ, ο τομέας της ΚΕΠΠΑ ουσιαστικά εξελίσσεται σε κάθε Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Η συνθήκη της Νίκαιας (2001) θέσπισε τη δυνατότητα, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της ΚΕΠΠΑ για την εφαρμογή μιας κοινής δράσης ή μιας κοινής θέσης. Αυτή η ενισχυμένη συνεργασία δεν μπορεί να αφορά ζητήματα που έχουν στρατιωτικές συνέπειες ή συνέπειες στον τομέα της άμυνας.

Το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, το οποίο βρίσκεται στο στάδιο της κύρωσης, προβλέπει τη δημιουργία θέσης υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος θα αναλάβει την ευθύνη της ΚΕΠΠΑ. Τον υπουργό Εξωτερικών θα επικουρεί η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, η οποία επίσης συστάθηκε πρόσφατα. Το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα προβλέπει εξάλλου τη μεταφορά του δικαιώματος πρωτοβουλίας στον τομέα αυτόν από την Επιτροπή στο νέο υπουργό. Η ομοφωνία θα διατηρηθεί μεν ως γενικός κανόνας, θα υπάρχει όμως παράλληλα η δυνατότητα προσφυγής στους μηχανισμούς των «γεφυρών» για τη λήψη αποφάσεων με ειδική πλειοψηφία σε ορισμένους τομείς που δεν έχουν στρατιωτικές συνέπειες ή συνέπειες στον τομέα της άμυνας.

26.  Ποιος είναι ο ρόλος και οι αρμοδιότητες του Ύπατου  Εκπροσώπου για την ΚΕΠΠΑ (κ. ή κα. ΚΕΠΠΑ)

Το αξίωμα του Ύπατου Εκπροσώπου για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) δημιουργήθηκε με τη συνθήκη του Άμστερνταμ (η οποία εγκρίθηκε το 1997) και έχει ως στόχο να προβάλλει περισσότερο τη φωνή της Ένωσης και να προσδίδει περισσότερη συνοχή στην παρουσία της στο διεθνές προσκήνιο παρέχοντάς της ένα σαφέστερο πρόσωπο και μια πιο ευδιάκριτη φωνή.

Ο Ύπατος Εκπρόσωπος συμβάλλει επίσης στη διατύπωση, την προπαρασκευή και την εφαρμογή των αποφάσεων πολιτικής του Συμβουλίου. Ενεργώντας εξ ονόματος του Συμβουλίου και κατ' αίτηση της Προεδρίας δύναται να διεξάγει πολιτικό διάλογο με τρίτους.

Το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, το οποίο ευρίσκεται στο στάδιο της κύρωσης, προβλέπει την αντικατάσταση του Ύπατου Εκπροσώπου από τον υπουργό Εξωτερικών. Το αξίωμα αυτό προέρχεται από τη συγχώνευση των αρμοδιοτήτων του Ύπατου Εκπροσώπου για την ΚΕΠΠΑ με τις αρμοδιότητες του Επιτρόπου Εξωτερικών Υποθέσεων. Θα είναι ταυτόχρονα αντιπρόεδρος της Επιτροπής και εντολοδόχος του Συμβουλίου για την ΚΕΠΠΑ.

27.  Τι προβλέπει το κεκτημένο Σένγκεν ;

Η αρχική Συμφωνία Σένγκεν  υπεγράφη στις 14 Ιουνίου 1985 στο Schengen, μεταξύ της Γερμανίας, του Βελγίου, της Γαλλίας, του Λουξεμβούργου και της Ολλανδίας. Βασικοί στόχοι της ήταν η προοδευτική κατάργηση των ελέγχων στα κοινά σύνορα, η θέσπιση καθεστώτος ελεύθερης κυκλοφορίας όλων των υπηκόων των κρατών τα οποία υπέγραψαν τη σχετική Συμφωνία καθώς και η εναρμόνιση των εθνικών τους πολιτικών μεταξύ άλλων σε θέματα θεωρήσεων, ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα και παράνομης μετανάστευσης.

Η Σύμβαση Εφαρμογής της Συμφωνίας Σένγκεν υπεγράφη στις 19 Ιουνίου 1990 από τα πέντε αυτά κράτη, τέθηκε όμως σε πλήρη εφαρμογή το 1995. Η Σύμβαση Εφαρμογής καθορίζει τις προϋποθέσεις εφαρμογής της ελεύθερης κυκλοφορίας και τις εγγυήσεις για την εφαρμογή της. Επίσης, με την πάροδο του χρόνου, ο χώρος Σένγκεν επεκτάθηκε: η Ιταλία υπέγραψε τις συμφωνίες το 1990, η Ισπανία και η Πορτογαλία το 1991, η Ελλάδα το 1992, η Αυστρία το 1995, η Δανία, η Φιλανδία και η Σουηδία το 1996. Η Ισλανδία και η Νορβηγία είναι επίσης συμβαλλόμενα μέρη στη σύμβαση αυτή.

Η Συμφωνία και η Σύμβαση Εφαρμογής, οι Κανόνες που θεσπίστηκαν βάσει των κειμένων αυτών, καθώς και οι συναφείς συμφωνίες αποτελούν αυτό που ονομάζουμε «κεκτημένο Σένγκεν». Το 1997 το κεκτημένο Σένγκεν ενσωματώθηκε στη πλαίσιο της Ε.Ε.. Ένα πρωτόκολλο που επισυνάπτεται στη συνθήκη του Άμστερνταμ διέπει την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ε.Ε. Για τη δημιουργία νομικής βάσης, σε ότι αφορά στην ενσωμάτωση αυτή, ήταν αναγκαία η υπαγωγή των διατάξεων που αποτελούν το κεκτημένο του Σένγκεν, είτε στον πρώτο πυλώνα («Θεωρήσεις, άσυλο, μετανάστευση και λοιπές πολιτικές συνδεόμενες με την ελεύθερη κυκλοφορία των ατόμων») είτε στον τρίτο πυλώνα («Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις»). Εξάλλου, τη νομική ενσωμάτωση του Σένγκεν στην Ένωση συνόδευσε η θεσμική ενσωμάτωση των οργάνων του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ε.Ε. Ειδικότερα, Συμβούλιο αντικατέστησε την Εκτελεστική Επιτροπή Σένγκεν, ενώ η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου αντικατέστησε τη Γραμματεία Σένγκεν.

Όσον αφορά τα συμβαλλόμενα μέρη του Σένγκεν επισημαίνεται ότι η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι συμβαλλόμενα μέρη στις ανωτέρω συμφωνίες, αλλά, σύμφωνα με το πρωτόκολλο που επισυνάπτεται στη συνθήκη του Άμστερνταμ, οι δύο αυτές χώρες δύνανται να συμμετέχουν σε μέρος ή στο σύνολο των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν. Επιπλέον, το πρωτόκολλο που επισυνάπτεται στη συνθήκη του Άμστερνταμ αναφέρει ότι το κεκτημένο του Σένγκεν και τα άλλα μέτρα που λαμβάνουν τα όργανα εντός του πεδίου εφαρμογής του πρέπει να είναι πλήρως αποδεκτά από όλα τα υποψήφια προς ένταξη κράτη.

28.  Τι είναι ο Χάρτης θεμελιωδών δικαιωμάτων ; 

Με την ευκαιρία της 50ής επετείου της οικουμενικής διακήρυξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων το Δεκέμβριο 1998, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κολωνίας (3-4 Ιουνίου 1999) αποφάσισε την εκπόνηση ενός Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων. Ως στόχος τέθηκε η συγκέντρωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων που ισχύουν σε επίπεδο Ένωσης σε ένα μόνο κείμενο ώστε να καταστούν αυτά περισσότερο σαφή.

Ο Χάρτης των θεμελιωδών δικαιωμάτων της ΕΕ υιοθετήθηκε επίσημα κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας, στις 7 Δεκεμβρίου 2000. Βασίζεται στις κοινοτικές συνθήκες, στις διεθνείς συμβάσεις, μεταξύ των οποίων η Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του 1950 και ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη του 1989, στις κοινές συνταγματικές παραδόσεις των κρατών μελών καθώς και στις διάφορες δηλώσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η εκπόνηση του σχεδίου του Χάρτη ανατέθηκε σε ειδικό όργανο -μία Συνέλευση- που απαρτίζεται από 62 μέλη, ιδίως αντιπροσώπους των ευρωπαϊκών οργάνων και των κυβερνήσεων των κρατών μελών.

Ο Χάρτης καθορίζει, μέσω των 54 άρθρων του που συγκεντρώνονται σε επτά κεφάλαια, τα θεμελιώδη δικαιώματα όσον αφορά την αξιοπρέπεια, την ελευθερία, την ισότητα, την αλληλεγγύη, την ιδιότητα του πολίτη και τη δικαιοσύνη.

Το Σύνταγμα -που ευρίσκεται υπό κύρωση- σηματοδοτεί μία σημαντική πρόοδο για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων στην Ένωση. Ενσωματώνει το Χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων και καθιστά την Ένωση αρμόδια να προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Μέχρι σήμερα ο Χάρτης -επίσημη δήλωση των θεσμικών οργάνων- ενσωματωμένος στο σύνταγμα, παρέχει στην ΄Ενωση και στα κράτη μέλη της, έναν πίνακα θεμελιωδών δικαιωμάτων που θα είναι νομικά δεσμευτικός για όσους τον υπογράψουν. Ο Χάρτης καθίσταται έτσι πιο προσιτός σε όλους τους πολίτες που θα ενημερωθούν έτσι καλύτερα σχετικά με τα δικαιώματά τους. Επί πλέον, περιλαμβάνει δικαιώματα που δεν διασφαλίζονται από την ΕΣΔΑ που περιορίζεται στην προστασία των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων. Πρόκειται ιδίως για τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων, την προστασία των δεδομένων, τη βιοηθική ή το δικαίωμα ορθής διαχείρισης.

29.   Ποια είναι τα σύμβολα της ΕΕ ;

Η ευρωπαϊκή σημαία

Ο κύκλος των 12 αστεριών συμβολίζει τα ιδανικά της τελειότητας, της πληρότητας και της ενότητας.

Ο ευρωπαϊκός ύμνος

Η μελωδία προέρχεται από την «Ενάτη Συμφωνία» του Μπετόβεν.

Ημέρα της Ευρώπης, η 9η Μαΐου

Οι ιδέες στις οποίες βασίστηκε η σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση, παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στις 9 Μαΐου 1950, σε ομιλία του Γάλλου υπουργού εξωτερικών Robert Schuman. Έτσι η 9η Μαΐου εορτάζεται κάθε χρόνο ως γενέθλια ημέρα της ΕΕ.

Αυτό είναι το έμβλημα της ΕΕ.

"Ενότητα στην πολυμορφία"

30.   Ποιες είναι οι τέσσερις ελευθερίες της Ε ;

Ένα από τα μεγάλα επιτεύγματα της ΕΕ ήταν η δημιουργία μιας ζώνης χωρίς σύνορα εντός της οποίας μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα (1) οι άνθρωποι, (2) τα αγαθά, (3) οι υπηρεσίες και (4) τα κεφάλαια. Αυτό το τετράπτυχο της ελεύθερης κυκλοφορίας ονομάζεται ενίοτε «οι τέσσερις ελευθερίες».

31.   Τι εννοούμε με τα Συμβούλια τύπου «Gymnich» ;

Πρόκειται για άτυπα Συμβούλια που συμμετέχουν οι Υπουργοί Εξωτερικών των κρατών-μελών και συγκαλούνται ανά εξάμηνο. Παραδοσιακά αποτελούν ένα forum ελεύθερης ανταλλαγής σκέψεων και ιδεών επί των βασικών προσανατολισμών της ΕΕ.  Το όνομα «Gymnich» προέρχεται από το ομώνυμο Πύργο της Γερμανίας όπου έλαβε χώρα το πρώτο Συμβούλιο τέτοιου είδους , το 1974.

32.   Τι είναι η Συνταγματική Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ;

Η επίτευξη συμφωνίας των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων για τη Συνταγματική Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Συμβούλιο Κορυφής των Βρυξελλών στις 18 Ιουνίου 2004, αποτελεί ένα σημαντικό, ιστορικό βήμα της διευρυμένης Ευρώπης προς τα εμπρός. Ειδικότερα, με τη νέα Συνταγματική Συνθήκη, η Ευρωπαϊκή Ένωση:

-          μετεξελίσσεται θεσμικά, ενισχύοντας τον πολιτικό της χαρακτήρα.  Καθίσταται μια οικονομική και πολιτική Ένωση με ισχυρότερο δημοκρατικό και οικονομικό πρόσωπο.

-          έρχεται πιο κοντά στον Ευρωπαίο πολίτη, καθιστώντας τους θεσμούς της πιο κατανοητούς και πιο προσιτούς.

-          βελτιώνει τη δημοκρατική λειτουργία της, αλλά και την αποτελεσματικότητα της προς όφελος όλων.

-          ενισχύει τις δυνατότητές για παραπέρα οικονομική ανάπτυξη, ισχυροποιώντας ταυτόχρονα το κοινωνικό της πρόσωπο.

-          ενδυναμώνει την παρουσία και το ρόλο της στον κόσμο, προς όφελος της διεθνούς ειρήνης και σταθερότητας.

Ειδικότερα, η Συνταγματική Συνθήκη προσφέρει μία σειρά νέων θεσμών και διαδικασιών, που αναμένεται να συμβάλλουν στην αποτελεσματικότερη, δημοκρατικότερη και αρτιότερη λειτουργία της Ευρώπης των 25  ή και περισσότερων Κ-Μ (βλ. Εισηγητική Έκθεση επί σχετικού κυρωτικού νόμου) προβλέποντας:

Α. αποτελεσματικό  τρόπο λήψης των αποφάσεων με διπλή πλειοψηφία «55-65»,

Β. ίδρυση θέσεως Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου με 2 ½ χρόνια, άπαξ ανανεούμενη, θητεία

Γ. ίδρυση θέσεως Υπουργού Εξωτερικών και Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικών Σχέσεων, που θα τον συνεπικουρεί,

Δ. διατήρηση της αρχής «ένας Επίτροπος ανά Κ-Μ» μέχρι το 2014 και μετέπειτα νέα ολιγομελής σύνθεση της Ε. Επιτροπής

Ε. διατήρηση του υπάρχοντος συστήματος προεδρίας των Συμβουλίων, με εξάμηνη εναλλαγή των Κ-Μ, πλήν  του Ε. Συμβουλίου και του Συμβουλίου Εξ. Υποθέσεων, όπου εφεξής θα προεδρεύουν ο Πρόεδρος του Συμβουλίου και ο ΥΠΕΞ της Ένωσης αντίστοιχα,

ΣΤ. επέκταση του δικαιώματος συναπόφασης του Ε. Κοινοβουλίου και κατώτατος αριθμός 6 ευρωβουλευτών ανά Κ-Μ με ανώτατο όριο 750 ευρωβουλευτών συνολικά,

Ζ. συμπερίληψη του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων στο δεύτερο μέρος της Σ.Σ,

Ζ. διαρθρωμένη συνεργασία στον τομέα άμυνας και ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής σε περίπτωση εξωτερικής επίθεσης,

Θ. ρήτρα αλληλεγγύης σε περίπτωση, που ένα Κ-Μ δεχθεί τρομοκρατική επίθεση ή πληγεί από φυσική ή ανθρωπογενή καταστροφή,

Ι. στενότερη συνεργασία σε ζητήματα ΚΕΠΠΑ, Οικονομικής Πολιτικής, Κοινής Εμπορικής Πολιτικής, Φορολογίας, Κοινωνικής Πολιτικής, Δικαστικής και Αστυνομικής Συνεργασίας,

Κ.  δυνατότητα υιοθέτησης ενισχυμένων συνεργασιών, στα πλαίσια της κοινοτικής νομοθεσίας, για όσα Κ-Μ επιθυμούν να προχωρήσουν σε στενότερη συνεργασία σε συγκεκριμένους τομείς (π.χ, συνεργασία σε ποινικά θέματα κ.α).

Η Συνταγματική Συνθήκη κατατέθηκε στη Βουλή των Ελλήνων στις 16.2.05. Η Πρόεδρος της Βουλής κα Α. Ψαρούδα-Μπενάκη συνέστησε εβδομηκονταμελή Ειδική Επιτροπή της Βουλής, αποτελούμενη από εκπροσώπους όλων των κομμάτων, αναλογικά εκπροσωπουμένων, προκειμένου να εξετασθεί το νομοσχέδιο για την Συνθήκη. Μετά το πέρας του έργου της  Ειδικής Επιτροπής, το νομοσχέδιο προωθήθηκε στην Ολομέλεια προς ψήφιση. Πραγματοποιήθηκαν πέντε συνεδριάσεις της Ολομέλειας, όπου έγινε διεξοδική συζήτηση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου της Συνθήκης. Η ψήφιση του Σχεδίου Νόμου για την «Κύρωση Συνθήκης για την θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης» πραγματοποιήθηκε στις 19.4.05, κατόπιν ονομαστικής ψηφοφορίας που διεξήχθη στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων. Επί συνόλου  285 παρόντων βουλευτών ψήφισαν  268  υπέρ (Ν.Δ & ΠΑΣΟΚ) και 17 κατά (ΚΚΕ & ΣΥΝ). Η Ελλάδα  υπήρξε από τις πρώτες χώρες που επικύρωσαν, ενισχύοντας έτσι τη θέση της μέσα στην Ένωση και επιβεβαιώνοντας τη σημασία, που αποδίδει για την περαιτέρω εξέλιξη του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.

Το ελληνικό πρόγραμμα δράσεων  για την ενημέρωση των πολιτών περιέλαβε, μεταξύ άλλων, διαλέξεις και ομιλίες με τη συνδρομή Πανεπιστημίων, ερευνητικών ιδρυμάτων και της εδώ Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, διαμοίραση του κειμένου της Σ.Σ σε φιλικό για τον χρήστη σχήμα εφημερίδος (300.000 αντίτυπα) και ενημερωτικά φυλλάδια (400.000)  από 978 Κέντρα Πληροφόρησης σε όλη την Ελλάδα,  εκστρατεία μέσω της τηλεόρασης και των άλλων ΜΜΕ, καθημερινή ενημέρωση της ειδικής ιστοσελίδας του ΥΠΕΞ www.europe4me.gr, ειδικές δράσεις για τους μαθητές από το Υπουργείο Παιδείας και επίσκεψη «Ευρωλεωφορείου - 100 Μέρες Ευρώπης» στις πρωτεύουσες των νομών σε συνεργασία με τοπικούς φορείς της κοινωνίας των πολιτών. Εξάλλου, στις 9 Μαίου 2005, Ημέρα της Ευρώπης, πραγματοποιήθηκε ολοήμερη εκδήλωση για το ευρύ κοινό στο χώρο του Ζαππείου, η οποία αφιερώθηκε στην Συνταγματική Συνθήκη, αλλά και ευρύτερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

 

Πηγή : MFA

 

 

Στείλτε τήν σελίδα αύτή μέ e-mail

 

  

Copyright © 1999-to date by Apodimos. All rights reserved.


ΑΡΘΡΑ του 2002
digital_next.gif


ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ 2003
digital_next.gif


ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ 2004
digital_next.gif

Copyright © 1999-to date by Apodimos. All rights reserved.

Hosting and Design Provided by TheGreekNet member of the Rollan.Net Group
Peace; Not A Season ... but ... A Way Of Life.
NFR

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .