ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ, ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΤΟ ΤΖΑΜΙ καθώς ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ, ΓΚΡΙΖΟΙ ΛΥΚΟΙ, ΙΣΛΑΜ ΚΑΙ Η ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, μέσα από τις ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ.
Του Εκδότου του www.Apodimos.com Ξενοφώντα Φαφούτη
Πολλοί ήσαν οι απόδημοι οι οποίοι μας ερώτησαν για διάφορα θέματα που αφορούσαν την Ελληνική Εκκλησία διότι διαχρονικά παρουσιάζουμε ότι αφορά τα θέματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Ιδιαίτερα ήθελαν να γνωρίσουν τις θέσεις του Αρχιεπίσκοπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλου διότι ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας και «Φωνή» έχει και τοποθετείτε σε όλα τα θέματα που αφορούν την εκκλησία, την ελληνική κοινωνία, τον Ελληνισμό ακόμα και συμπαραστέκεται στα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο από την Τουρκία και το κατεστημένο της κλπ.
Το Apodimos.com σαν απάντηση αυτής της πρόκλησης, θα παρουσιάζει στους πολυπληθείς αναγνώστες της αρθρογραφία του, Αποσπάσματα από την Συνέντευξη του Αρχιεπίσκοπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλου στην Εκπομπή «Πρωταγωνιστές» και τον δημοσιογράφο κ. Σταύρο Θεοδωράκη του τηλεοπτικού σταθμού STAR την 18η Νοεμβρίου 2005 διότι υπάρχουν πολλά ΜΜΕ που παραποιούν τα λόγια του. Στην τηλεοπτική εκπομπή «Πρωταγωνιστές» ο Αρχιεπίσκοπος μιλά στον δημοσιογράφο κ. Σταύρο Θεοδωράκη και απαντά για τα περί χωρισμού Εκκλησίας Πολιτείας και αναφέρει ότι για την Εκκλησία οι ταυτότητες δεν έχουν κλείσει. Θέματα όπως οι μετανάστες, το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας, η ισλαμική καντήλα στη Γαλλία και το Τζαμί στην Αττική μια και αυτά και άλλα που θα σας παρουσιάσουμε στο μέλλον, απασχόλησαν την συζήτηση του αρχιεπισκόπου με το δημοσιογράφο.
Τα θέματα που θα σας παρουσιάσουμε σ’ αυτή μας την έκδοση αφορούν το Θέμα των ταυτοτήτων, τους Μετανάστες, Κρίση στην Γαλλία και το Τζαμί στην Αττική, το Πατριαρχείο, τους Γκρίζους Λύκους, για το Ισλάμ τους και την Ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε..:
Το Θέμα των Ταυτοτήτων.
Όλοι θυμόμασταν τον αγώνα που είχε δώσει ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος για την περίπτωση των Ταυτοτήτων και θα πρέπει να θυμίσουμε σ’ όλους Έλληνες και τους Αποδήμους αδελφούς μας ότι το Apodimos.com έγραφε το 2000:
ü στο 18ο άρθρο με τίτλο Προβληματισμοί για το Μέλλον του Ελληνισμού όπου μεταξύ των άλλων γράφαμε ….. «Τα θέματα που απασχολούν αυτή την στιγμή τους Έλληνες της Ελλάδας και τα οποία πρέπει να τα εντοπίσουμε είναι:
§ Το θέμα των ταυτοτήτων.
§ Το θέμα της ελευθερίας του λόγου και της πίστης στον θεό που πιστεύει ο καθένας.
§ Αφελληνισμός των αποδήμων ή των κατοίκων της Ευρώπης και κατά προέκταση της Ελλάδος. και δεν αναφερόμαστε στα θέματα που η κυβέρνηση της πατρίδας προσπαθεί να επιλύσει, που είναι και μεγάλα και ενδιαφέροντα όπως εθνικά θέματα, ανεργία, κοινωνικά και άλλα θέματα.
Σήμερα υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα στην Ελλάδα και αυτό είναι η καταγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες που πρόκειται να εκδοθούν βασιζόμενες στις οδηγίες της Ευρώπης και της Αρχής Διασφάλισης Προσωπικών Δεδομένων. Η ενέργεια αυτή, βασίζεται σε Νόμου του Ελληνικού κοινοβουλίου και ίσως και στην συνθήκη Σένκεν, που αφορά την κοινή ταυτότητα που θα πρέπει να κατέχουν όλοι οι κάτοικοι της Ενωμένης Ευρώπης, για την μετάβαση τους και κυκλοφορία τους σ’ αυτήν. Αυτή η ταυτότητα κατά την άποψη μας, δεν θα πρέπει να επηρεάζει την Εθνική μας Ταυτότητα, κατά την οποία υπάρχει η ίδια γλώσσα η Ελληνική, από τα τους χρόνους της γραφής των προγόνων μας (γραφή γραμμική Β και το Φοινικικό αλφάβητο), η ίδια Θρησκεία, διότι το 95% των κατοίκων της Ελλάδος έχουν την ίδια θρησκεία, την Ορθόδοξη Χριστιανική και τα ίδια ήθη και έθιμα. Για το πρόβλημα της καταγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες θα υπάρξει ξεχωριστή παρουσίαση συντάκτου μας. Η απαλοιφή του θρησκεύματος σαν έγγραφο της πολιτείας, παρότι που είναι επουσιώδης μπορεί να εκληφθεί ως άρνηση της Νεοελληνικής Ταυτότητας μας ή το ενθύμημα ότι η Χριστιανική Ορθοδοξία και η εκκλησία της Ελλάδος, έπαιξε σοβαρό ρόλο στην Ιστορία του Γένους. Η κατάθεσης αυτής ομολογίας πρέπει να υπάρχει και στο ιστορικό παρόν, ανεξάρτητα το πόσο εχθρικό ή ξένο και να φαίνεται, για όσους δεν θέλουν να υπάρχει η ομολογία αυτή. Αυτή η ομολογία πρέπει να στηρίζει την Ελλάδα να κερδίσει το μέλλον, χωρίς η Ελλάδα να εγκαταλείψει τον πυρήνα της πνευματικής παράδοσης. Φρονούμε ότι με σύνεση, δημοκρατικό φρόνημα, και ελευθερία για τους Έλληνες, οι άρχοντες των εξουσιών της Πολιτείας και της Χριστιανικής Θρησκείας ας χειρισθούν το σοβαρό πρόβλημα, ώστε να μην υπάρξει σχίσμα μεταξύ Πολιτείας και Χριστιανικής Ορθοδοξίας, με προεκτάσεις που κανένας δεν μπορεί να φανταστεί.»
ü στο 22ο άρθρο με τίτλο "Ανένδοτος" για τις νέες ταυτότητες στην Ελλάδα όπου μεταξύ των άλλων γράφαμε για το Ιστορικό για το ξεκίνημα της κρίσεως λέγοντας ….. Ο κ. Σταθόπουλος σαν καθηγητής Αστικού Δικαίου Πανεπιστήμιου είχε κάνει ορισμένες μελέτες και ομιλίες πριν γίνει Υπουργός, όσον αφορά
§ Την Τροποποίηση του άρθρου του Συντάγματος όσον αφορά τον όρκο που δίνει ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κατά την ανάληψη των καθηκόντων του, διότι όπως επισημαίνει, διαφορετικά αποκλείονται έμμεσα οπό το ανώτατο αυτό αξίωμα Έλληνες πολίτες που δεν είναι ορθόδοξοι.
§ Την Κατάργηση των διατάξεων του ποινικού κώδικα για την βλαστήμια και την καθύβριση του θρησκεύματος.
§ Την Διαγραφή της παραγράφου 2 του άρθρου 16 του Συντάγματος όπου αναφέρεται ως αποστολή της Παιδείας εκτός των άλλων είναι η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης. Ενώ τάσσεται υπέρ της προαιρετικής διδασκαλίας του μαθήματος των θρησκευτικών, και οι μαθητές να μπορούν να εξαιρεθούν από το μάθημα αυτό εάν δεν θρησκεύονται.
§ Την Διαγραφή από το άρθρο 13 του Συντάγματος η αποστροφή ότι ο προσηλυτισμός απαγορεύεται διότι υπάρχοντες νόμοι καλύπτουν το όλο θέμα.
§ Την Κατάργηση του Άρθρο 3 του Συντάγματος για τις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας.
Και εκτός των άλλων, τίθεται τάσσεται υπέρ για την βελτίωση με αλλαγές στην εκκλησιαστική νομοθεσία όσον αφορά την μισθοδοσία, συνταξιοδότηση, υγειονομική περίθαλψη όλων των κληρικών ανεξάρτητα του δόγματος τους.
Το θέμα της αναγραφής του θρησκεύματος στις νέες ταυτότητες, ξεκίνησε από τις δηλώσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης κ Μιχ. Σταθόπουλου, για την κοσμική ταφή των ελλήνων κλπ. Τίθεται όμως το ερώτημα, τι γίνεται στην περίπτωση αιφνίδιου θανάτου όταν δεν έχει εκφράσει την επιθυμία του o αποθανών δια διαθήκης. Δημιουργείται τώρα ένα κλίμα αμφισβήτησης από τους νομικούς κύκλους όσον αφορά τις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας, βασιζόμενος στην θρησκευτική ελευθερία και την θρησκευτική ουδετερότητα του Κράτους.
Έχοντας μελετήσει αυτά τα 2 άρθρα που γράφτηκαν πριν 6 χρόνια τώρα μπορείτε να αντιλαμβάνεται το βάθος των λόγων της συνέντευξης του Αρχιεπίσκοπου στον δημοσιογράφο κ. Σταύρο Θεοδωράκη την 18η Νοεμβρίου 2005.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ο λόγος σας μου θυμίζει λίγο τον Χριστόδουλο των συλλαλητηρίων για τις ταυτότητες.
Όχι, δεν έχω αλλάξει σε τίποτα. Μπορεί να έχω γίνει πιο συνετός τον τελευταίο καιρό. Μπορεί να έχω γίνει πιο προσεκτικός απ’ ότι ήμουν στην αρχή.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Γιατί;
Γιατί είδα ότι πολλές φορές παρεξηγούνται αυτά τα οποία λέω και γι’ αυτό το λόγο αδικείται η Εκκλησία εξαιτίας μου και δεν θα ήθελα αυτό το πράγμα.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Συγνώμη, είναι μόνο αυτό; Να είμαι εγώ ο συνήγορος της απέναντι πλευράς. Είναι αυτό ή είναι ότι είναι ο Καραμανλής στην κυβέρνηση και δεν θέλετε να του δημιουργήσετε προβλήματα;
Όχι, σας παρακαλώ.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Το λέω γιατί η υπόθεση του δημοψηφίσματος για σας ήταν μία πολύ σημαντική υπόθεση για τις ταυτότητες. Έχει παρέλθει όμως ένα 20μηνο από τότε που έχει αναλάβει η καινούργια κυβέρνηση. Εσείς είχατε πρώτο θέμα τότε τις ταυτότητες, αλλά τώρα το θέμα δεν υπάρχει.
Για την Εκκλησία το θέμα μένει εν εκκρεμότητι. Το δηλώσαμε απ’ την πρώτη στιγμή. Μπορεί να εδόθη η λύσις που εδόθη, αλλά από εκεί και πέρα η Εκκλησία πιστεύει ότι το θέμα αυτό τελεί ακόμα εν εκκρεμότητι. Εγώ εις τη νέα κυβέρνηση το έθεσα το θέμα από την αρχή. Από εκεί και πέρα είναι ευθύνη της κυβερνήσεως.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Πόση υπομονή έχετε; Είναι θέμα 4ετίας; Είναι θέμα 8ετίας; Τι;
Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι η ενότητα του λαού μας και είναι από εκεί και πέρα η πρόοδος την οποία όλοι ευχόμεθα για τη χώρα μας.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Άρα φοβάστε Μακαριότατε ότι πιθανόν κάποιες εκδηλώσεις όπως τότε είχε κάνει η Εκκλησία, μπορεί να δημιουργήσουν ένα διχαστικό κλίμα;
Εξαρτάται. Όλα εξαρτώνται απ’ το timing που λέτε εσείς οι δημοσιογράφοι. Επομένως μας έχει δώσει ο Θεός μυαλό να μπορούμε να σκεφτόμαστε και κάθε φορά να αποφασίζουμε αυτό που επιβάλλεται στη δεδομένη στιγμή.
Οι Μετανάστες, η Κρίση στην Γαλλία και το Τζαμί στην Αττική.
Οι Μετανάστες στην Ελλάδα άρχισαν να γίνονται πολλοί όμως οι λαθρομετανάστες συνεχώς πληθαίνουν και όμως έχουν τα λατρευτικά δικαιώματα διότι όλοι τους σε κάποιον Θεό πιστεύουν. Ιδιαίτερα οι Μουσουλμάνοι οι οποίοι εάν εκπνεύσουν δεν υπάρχει μέρος για να γίνει το κατάλληλο πλύσιμο και ενταφιασμός και τους πηγαίνουν συνήθως στην Κομοτηνή. Όμως είναι διαφορετικό να υπάρχει ένας χώρος όπου να οι Μουσουλμάνοι να εκτελούν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα και διαφορετικό η κατασκευή του Τζαμιού στην Αττική κοντά στο Εθνικό Αερολιμένα .
Πριν μελετήσετε την συνέντευξη του Μακαριωτάτου θα ήταν σκόπιμο όπως διαβάσετε τι είχε γράψει το Apodimos.com
ü Τον Ιούνιο του 2001 το άρθρο ΣΟΣ... ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ μερος 1ον
ü Τον Νοέμβριο 2002 Η ΚΕΡΚΟΠΟΡΤΑ ΤΗΣ ΙΣΛΑΜΙΚΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΩΣ σε συνδυασμό με το ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ και την ΕΘΝΙΚΗ ΜΑΣ ΑΜΥΝΑ.
ü Και τον Μάιο του 2003 το άρθρο ΟΙ OΨΕΙΣ του ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ στην ΕΛΛΑΔΑ.
και ίσως ευαισθητοποιείτε.
Για να ενημερωθούν οι Έλληνες και Απόδημοι αδελφοί μας, για το Τζαμί στην Αττική σας παραθέτουμε τις πιο κάτω πληροφορίες όπου είχαμε γράψει :
ü Τον ΣΕΠΤ του 2003 το άρθρο ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑΤΑΙ η «ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ» με ΕΝΑ ΤΖΑΜΙ ;;
ü Τον ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2004 το άρθρο ΠΟΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ της ΔΙΑΜΑΧΗΣ για το ΤΕΜΕΝΟΣ και το ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ στην ΠΑΙΑΝΙΑ ;;
ü Το Portal του Apodimos.com τον ΟΚΤ του 2004 το άρθρο ξαναγράφει ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΑΛΛΟΣ ΧΩΡΟΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ;
Μελετώντας τα πιο πάνω θα γίνουν αντιληφθούν όλοι τις απαντήσεις της συνέντευξης του Αρχιεπισκόπου της 18ης Νοεμβρίου 2005 .
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Και δεν ξέρω τι να πρωτορωτήσω. Οι εφημερίδες, τα κανάλια, είναι γεμάτα από ερωτήματα προς το Χριστόδουλο. Όταν δε μιλάτε, λένε πού είναι ο Χριστόδουλος γιατί δε μιλάει, όταν μιλάτε ξεσηκώνετε θύελλα και λένε γιατί τα είπε.
Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημά μου, θα έλεγα, γιατί κι εγώ πολλά φορές δεν ξέρω τελικά αν πρέπει να μιλάω ή όχι. Τελικά θα σας έλεγα ότι έχω επιλέξει ότι πρέπει να μιλάω, όταν πρέπει και όπως πρέπει.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έχουμε πάρα πολλά πράγματα να πούμε, από τα επίκαιρα πολιτικά, Σημίτης, Αμβρόσιος, Καραμανλής, Παπανδρέου, ταυτότητες, μέχρι και τα σημαντικά του κόσμου μας. Είναι αυτές τις ημέρες η υπόθεση στο Παρίσι, αυτή η εξέγερση. Η εξέγερση των νέων, αλήτες λένε κάποια στη Γαλλία, ο Υπουργός Εσωτερικών εκεί μίλησε με πολύ σκληρά λόγια και απαξιωτικά γι’ αυτούς τους ανθρώπους.
Θεωρώ ότι είναι μάλλον υπερβολικός ο χαρακτηρισμός ότι πρόκειται για αλήτες. Τελικά, αυτά τα παιδιά αντιμετωπίζονται ως ίσα με όλους τους άλλους; Αντιμετωπίζονται σαν παιδιά του ίδιου Θεού, όπως διδάσκει η χριστιανική μας εκκλησία; Ή αντιμετωπίζονται σαν άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας ή σαν αντικείμενα εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό το λόγο και όλοι μας εδώ πέρα, πραγματικά αγωνιζόμαστε και εν πολλοίς μπορώ να πω ότι χάρη και στη φιλοτιμία του λαού μας, το έχουμε πετύχει. Δηλαδή να δίνουμε στους μετανάστες και σε όλους εκείνους οι οποίοι ζουν στην πατρίδα μας, την αξία που τους πρέπει σαν ανθρώπινα πρόσωπα.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δηλαδή εννοείτε ότι κάνετε πράγματα με τους μετανάστες, που να τους βοηθούν να ενταχθούν ισότιμα στην ελληνική κοινωνία;
Το πρόβλημα των μεταναστών είναι πολιτικό πρόβλημα και επομένως είναι…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είναι η κάρτα, είναι τα χαρτιά, είναι τα λεφτά.
Επομένως είναι αρμοδιότητα της Κυβέρνησης. Από εκεί και πέρα η Εκκλησία, επικουρικώς, έρχεται να προσφέρει και αυτή τη δική της συμβολή, είτε με τη διδασκαλία της προς πάσα κατεύθυνση. Ότι εδώ έχουμε ανθρώπους οι οποίοι έχουν έρθει εξ ανάγκης είτε είναι οικονομικοί πρόσφυγες, είτε είναι πολιτικοί πρόσφυγες, ανεξάρτητα από το χρώμα της επιδερμίδας τους, από τη θρησκεία στην οποία πιστεύουν, από την ιστορία και την παράδοση που έχουν.
Ότι αυτά είναι πρόσωπα τα οποία είναι άξια σεβασμού, ως άνθρωποι είναι πρόσωπα. Από εκεί και πέρα η Εκκλησία…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Επιτρέψτε μου όμως, δείχνει σεβασμό μια πόλη σαν την Αθήνα να μην έχει ένα τζαμί όταν πάρα πολλοί από τους μετανάστες της είναι μουσουλμάνοι.
Σύμφωνοι, η Εκκλησία, αν με ρωτάτε γι’ αυτό ιδιαίτερα…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σας ρωτώ γιατί έχει δημιουργηθεί θέμα, πολλές φορές.
Ξέρετε πολύ καλά, από την πρώτη στιγμή που τέθηκε θέμα, αν θα πρέπει να χτιστεί τζαμί στην Αθήνα για την εξυπηρέτηση των λατρευτικών αναγκών των μουσουλμάνων, η Εκκλησία από την πρώτη στιγμή, χωρίς κανένα δισταγμό διεκήρυξε και δήλωσε προς πάσα κατεύθυνση, ότι δεν έχει καμία αντίρρηση. Τούτο διότι πιστεύει ότι το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας μέσα στο οποίο υπάρχει και το δικαίωμα της ελευθέρας λατρείας του Θεού, καθενός ο οποίος ανήκει σε μια γνωστή θρησκεία, εδώ στην Ελλάδα είναι κατοχυρωμένο συνταγματικώς.
Επομένως, δε θα υπήρχε καμία δικαιολογία για να πει κανένας ότι, ξέρετε, δεν πρέπει να ανεγερθεί ένα τζαμί για να εξυπηρετούνται οι μουσουλμάνοι.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Και όλα αυτά που έλεγαν, ότι πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες εσείς με κάποιο τρόπο αρνηθήκατε τη δημιουργία τεμένους στην περιφέρεια της Αθήνας;
Όχι, το διαψεύδω μετ’ αγανακτήσεως. Ποτέ δεν είπα τέτοιο πράγμα. Οι δηλώσεις υπάρχουν και προφορικές και γραπτές, υπάρχει η δήλωση της Ιεράς Συνόδου επίσημη, η οποία ακριβώς αποδίδει αυτό το οποίο σας είπα προηγουμένως.
Αντίρρηση καμία δεν έχουμε για να χτιστεί το τζαμί. Διατυπώσαμε κάποια αμφιβολία σε ό,τι αφορά…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Για τον τόπο;
Όχι, όχι. Εις ό,τι αφορά το Κέντρο Ισλαμικών Σπουδών, το οποίο επρόκειτο ή και πρόκειται να ανεγερθεί μαζί με το τζαμί. Για μεν το χώρο της λατρείας νομίζουμε ότι είναι απαραίτητος. Από εκεί και πέρα το άλλο, αν κρίνουμε από ό,τι συμβαίνει ή έχει συμβεί στην Ευρώπη, όπου τέτοια κέντρα τελικά γίνονται εκτροφεία και θερμοκήπια…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Ακραίων απόψεων.
Ακραίων απόψεων, ίσως εδώ στην Ελλάδα να είναι περιττό. Εκείνο που ενδιαφέρει και τους ίδιους τους μουσουλμάνους, γιατί έχω έρθει σε επικοινωνία μαζί τους είναι να έχουν ένα χώρο λατρείας. Γι’ αυτό ενδιαφέρονται οι άνθρωποι.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Που τον έχουν έτσι κι αλλιώς τώρα, αλλά είναι παράνομοι.
Σύμφωνοι.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δηλαδή μαζεύονται σε αποθήκες και μαγαζιά…
Σε ξενοδοχεία, σε αίθουσες.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σε ξενοδοχεία για να προσκυνήσουν το Θεό τους. Είναι κάτι που μάλλον δεν είναι τιμητικό για την πόλη μας και για τη χώρα μας.
Σύμφωνοι, αυτό όμως είναι αρμοδιότητα της Κυβέρνησης, η οποία και χειρίζεται το θέμα υπεύθυνα. Εμείς ερωτηθήκαμε και είπαμε την άποψή μας.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Σαφές και είναι και σαφές αυτό που μου λέτε ότι κάνουμε και ένα, ας το πω, φιλανθρωπικό έργο για τους μετανάστες. Αν και η λέξη πολλές φορές έχει τόσο πολύ χρησιμοποιηθεί, που δεν ξέρω αν είναι η καλύτερη.
Εμείς δε χρησιμοποιούμε ούτε τον όρο φιλανθρωπία, ούτε τον όρο ελεημοσύνη. Χρησιμοποιούμε στην Εκκλησία τον όρο αλληλεγγύη. Ο όρος αυτός μας δείχνει ότι είμαστε στο ίδιο επίπεδο.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Είναι πολύ σύγχρονη λέξη και έχετε δώσει αυτόν τον τίτλο στη μη κυβερνητική οργάνωση που έχετε, την «Αλληλεγγύη».
Στη μη κυβερνητική οργάνωσή μας, η οποία και εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Γιατί δε ζητάτε κάτι πιο τολμηρό. Δηλαδή, τι μου έρχεται στο μυαλό. Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε πει ότι μετά από μια 5ετία οι μετανάστες που είναι στη χώρα μας να μπορούν να ψηφίζουν στις δημοτικές και τοπικές εκλογές. Αυτό θεωρήθηκε από κάποιους πάρα πολύ τολμηρό, από κάποιους άλλους αναγκαίο. Εσείς τι λέτε.
Αν οι μετανάστες αποκτήσουν πολιτικά δικαιώματα, αυτό θα συνεπιφέρει και το δικαίωμά τους του εκλέγειν και του εκλέγεστε στη χώρα μας. Τώρα, αν αυτό είναι καλό ή κακό, είναι άλλο πράγμα, γιατί και αυτό το μοντέλο το αμερικανικό, περί πολυπολιτισμικής κοινωνίας, τελικά αρχίζει να γίνεται ξεπερασμένο. Δεν είναι κάτι το οποίο…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Μα έτσι δε θα είναι οι κοινωνίες του μέλλοντος Μακαριότατε;
Δεν ξέρω…
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δηλαδή με την κατάργηση των συνόρων, ας πούμε για την Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι σχεδόν δεδομένο, άλλο ότι είμαστε εμείς στην άκρη και τα σύνορα είναι με χώρες που δεν είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά πλέον τα σύνορα έχουν καταργηθεί στις περισσότερες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λογικά οι λαοί αναμιγνύονται. Αναμιγνύονται οι λαοί, τα έθνη, οι φυλές, οι θρησκείες. Έτσι δε θα είναι κάπως το μέλλον μας;
Αυτό όμως πρέπει να γίνεται με ένα μέτρο και με ένα σχέδιο. Δεν είναι δυνατό σε ένα καράβι, το οποίο ας πούμε χωράει 2.000 ανθρώπους, να βάλεις 2.500 και 3.000 ανθρώπους, δεν τους χωράει το καράβι.
Η Ελλάδα έχει έναν ορισμένο πληθυσμό. Αυτός ο πληθυσμός και αυτός ο χώρος της Ελλάδας δε χωράει απεριόριστο αριθμό μεταναστών. Έπρεπε να υπάρχει μια μεταναστευτική πολιτική, η οποία τελικά θα ορίσει και τις συνθήκες και τους όρους και τις προϋποθέσεις για την εγκατάσταση στη χώρα μας των προσφύγων ή των μεταναστών.
Τώρα τελευταία άρχισαν να λαμβάνονται τέτοια μέτρα, όταν είδαν ότι αυτή η άναρχη εγκατάσταση εδώ πέρα όποιου ήθελε, χωρίς άδειες, με αυτούς τους λεγομένους λαθρομετανάστες κλπ, οι οποίοι βρίσκονται σε ένα χώρο παρανομίας, δεν είναι συμβατή ούτε με την νομοθεσία της χώρας μας, ούτε και με το καλώς νοούμενο συμφέρον της πατρίδας.
Το Πατριαρχείο, οι Γκρίζοι Λύκοι , το Ισλάμ τους και η Ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε..
Πρόσφατα στην Καππαδοκία όπου Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης προσπάθησε να τελέσει τα λειτουργικά καθήκοντα εμποδίστηκε από τους Γρίζους Λύκους Τουρκίας , το ίδιο είχε γίνει και στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες περιοχές.
Όμως η Τουρκία πρόκειται να εισέλθει στην μεγάλη κοινότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμείς όμως σαν Apodimos.com φοβόμαστε ότι ο δρόμος είναι μακρύς και δεν θα μπορέσει να περάσει τα πολλά κόκκινα φανάρια διότι δεν έχει τα φόντα για να τα κάνει να ανάψουν πράσινα. Σ’ όλη της διαδρομή υπάρχουν και τα προβλήματα που δημιουργεί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και όπως είχαμε γράψει τον Αύγουστο του 2005 σε άρθρο μας Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ, ΣΤΙΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ.
και ευχόμαστε οι ευχές και προσευχές του Αρχιεπίσκοπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλου θα τον συντροφεύουν.
Όμως σας προτείνουμε πριν μελετήσετε το απόσπασμα από την συνέντευξη του Αρχιεπίσκοπου κ. Χριστόδουλου στο STAR ας διαβάσετε και τα πιο κάτω άρθρα του Apodimos.com
ü Τον Δεκέμβριο του 2004 με τίτλο Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ, το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΠΕΠΡΟΜΕΝΟ ΤΗΣ.
ü Τον Σεπτέμβριο του 2004 με τίτλο ΟΙ ΑΠΕΙΛΕΣ στο ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ και ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ από τους ΔΙΩΓΜΟΥΣ της ΠΟΛΗΣ εις ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΔΙΚΟΧΑΜΕΝΩΝ.
ü Επίσης τον Σεπτέμβριο του 2004 με τίτλο Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ.
ü ΙΟΥΝ 2003 : Η ΤΟΥΡΚΙΑ με τις ΚΙΝΗΣΕΙΣ της ΕΜΠΟΔΙΖΕΤΑΙ για την ΕΝΤΑΞΗ - ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ με την ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ.
ü ΜΑΡΤ 2003 ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ για τους ΕΛΛΗΝΕΣ της ΠΟΛΗΣ, για την ΑΝΑΚΤΗΣΗ των ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ ΤΟΥΣ.
ü ΦΕΒ 2003 : ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ στον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ της ΠΟΛΗΣ και της ΙΜΒΡΟΥ !!!
ü ΜΑΡ 2002: Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΩΝ ΗΠΑ, ΕΝΩ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ
Δώστε έμφαση στις ερωτήσεις του δημοσιογράφο κ. Σταύρο Θεοδωράκη και τις απαντήσεις του Αρχιεπίσκοπου στην συνέντευξη στον STAR την 18η Νοεμβρίου 2005 και θα καταλάβετε πολλά.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Πως είδατε αυτά τα τελευταία μικρά επεισόδια έξω από το Πατριαρχείο;
Οι Γκρίζοι Λύκοι νομίζω ότι εκφράζουν μια ακροδεξιά μειονότητα στην Τουρκία και δεν είναι υπολογίσιμη δύναμη ώστε να φοβάται κανείς ότι πρόκειται για ένα μαζικό Κίνημα το οποίο στρέφεται κατά του Πατριαρχείου και κατά του Ελληνισμού.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ:Έχετε δίκιο. Στις μεγάλες συγκεντρώσεις τους πηγαίνουν 200 – 250 άτομα.
Αλλά ωστόσο βέβαια δεν είναι και ευχάριστο να πηγαίνουν έξω από το Πατριαρχείο και να φωνάζουν, ή να απειλούν, ή να ρίχνουν πέτρες, ή βόμβες μολότοφ ενδεχομένως και δεν ξέρω τι. Γι’ αυτό κι εμείς από την πρώτη στιγμή εκφράσαμε τη συμπαράστασή μας στον Πατριάρχη, στο Πατριαρχείο.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έχουν ομαλοποιηθεί εντελώς οι σχέσεις σας με τον Πατριάρχη;
Είναι πάρα πολύ καλές.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Τα μικρά αγκάθια του παρελθόντος έχουν εξαφανιστεί;
Τα έχουμε αφήσει στο περιθώριο.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Έχετε διαφορετικές κατ’ εποχή απόψεις για το θέμα της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Έχω βρει κείμενα υποστηρικτικά δικά σας κείμενα και έχω βρει και κάποια κείμενα που εκφράζουν τόσες πολλές αμφιβολίες, που καταλήγουν να είναι απορριπτικά της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είναι απλή η τοποθέτησή μου. Πιστεύω ότι αν η Τουρκία δεν συμμορφωθεί προς το λεγόμενο «ευρωπαϊκό κεκτημένο», δηλαδή δεν θελήσει να προσαρμοστεί στις συνθήκες και για τα ανθρώπινα δικαιώματα και για την ειρηνική γειτονία και για την αναγνώριση των νομίμων και των δικαίων, δεν μπορεί να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν αυτά τα κάνει, οπωσδήποτε από εκεί και πέρα υπάρχει πάντοτε ένας δρόμος, ο οποίος μπορεί να ακολουθηθεί.
Παρά το γεγονός ότι πιστεύω ότι η διαφορά του πολιτισμού τον οποίο έχουμε, άλλος είναι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός έστω κι αν οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρώπης αρνήθηκαν να εντάξουν μέσα στο προοίμιο του Ευρωπαϊκού Συντάγματος την αναφορά στο Χριστιανισμό εξ απόψεως ιστορικής ως μιας εκ των βάσεων και των θεμελίων του ευρωπαϊκού πολιτισμού, ωστόσο η ευρωπαϊκή κουλτούρα, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι διαποτισμένος και από το πνεύμα του Χριστιανισμού. Αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανένας, ο οποίος ξέρει ιστορία.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Δεν ταυτίζεται όμως με τον Χριστιανισμό.
Δεν ταυτίζεται, αλλά είναι διαποτισμένος. Έχει υποστεί πολύ μεγάλη και καθοριστική επίδραση και επιρροή. Ο τουρκικός μουσουλμανικός πολιτισμός είναι άλλο πράγμα που δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Διερωτώμαι πως θα γίνει αυτή η ενσωμάτωση ή η συσσωμάτωση των δυο αυτών πολιτισμών μέσα στον ίδιο περίπου χώρο, έστω και αν η Τουρκία βρίσκεται στην Ασία, η Ευρώπη βρίσκεται στην Ευρώπη.
Υπάρχουν δηλαδή και τέτοιου είδους προβλήματα τα οποία δεν μπορεί να κριθούν μόνο με το δέλεαρ μιας μεγάλης αγοράς, όπως έχει ακουστεί ότι η Τουρκία είναι μια πολύ μεγάλη αγορά 70 εκ. ανθρώπων και επομένως οι Ευρωπαίοι θα μπορέσουν προς τα εκεί να κατευθύνουν και να προωθήσουν τα προϊόντα τους. Είναι πολύ φτηνή αυτή η αιτιολογία για ένα τόσο πολύ σοβαρό εγχείρημα.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Αλλά δεν ξέρω αν το μέλλον πρέπει να έχει τύχη, ή θα πρέπει να έχει μια προσπάθεια συνάντησης.
Εξαρτάται κατ’ αρχήν ποια είναι η Ευρώπη και μπαίνουμε τώρα σ’ ένα πολύ μεγάλο θέμα. Τελικά που σταματάνε τα όρια της Ευρώπης και που είναι. Είναι ας πούμε μόνο στα γεωγραφικά σύνορα, όπως είναι τώρα η Ελλάδα στην άκρη της Ευρώπης ή μπαίνουμε και στην άλλη ήπειρο που λέγεται Ασία και κατ’ επέκταση γιατί με το ίδιο αιτιολογικό να μην γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Αίγυπτος και το Ισραήλ και τα κράτη της Βορείου Αφρικής που είναι πολύ κοντά στη Μεσόγειο, περιβρέχονται από τη Μεσόγειο. Βλέπετε δηλαδή ότι πρέπει να μπει ένας περιορισμός.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Πρέπει να μπει ή μήπως πρέπει η ευρωπαϊκή κουλτούρα, ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, η ευρωπαϊκή αγορά σιγά – σιγά να επεκτείνεται έτσι ώστε να εξομαλύνεται η ζωή μας και στο μέλλον;
Δεν είναι τόσο εύκολο να επεκταθεί κανένας στα πολιτισμικά ζητήματα. Δεν το λέω μόνο εγώ, το λέει ο κ. Ζισκάρ Ντε Εσθέν, το λέει ο προηγούμενος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ο κ. Ντελόρ, το λένε δηλαδή άνθρωποι σοβαροί και σοφοί, πολιτικοί της Ευρώπης οι οποίοι έχουν κι αυτοί την ίδια γνώμη, το λέει ο Πάπας της Ρώμης, ιδίως πριν γίνει Πάπας είχε κι αυτός την ίδια άποψη. Δηλαδή δεν είναι τόσο εύκολα τα πράγματα όσο εκ πρώτης όψεως φαίνονται και εν πάση περιπτώσει πολλοί εξ αυτών έχουν πει ότι αν η Ευρώπη θέλει να αυτοκτονήσει, πρέπει να προχωρήσει κατ’ αυτό τον τρόπο.
Τώρα, το γεγονός ότι όταν θα μπει η Τουρκία στην Ευρώπη βεβαίως θα βελτιωθούν οι συνθήκες ζωής των μειονοτήτων, των θρησκευτικών και των άλλων εθνικών μειονοτήτων που υπάρχουν στην Τουρκία και οι οποίες τώρα καταπιέζονται, κι αυτό είναι αλήθεια, αλλά πρέπει κανείς να ζυγίσει τελικά ποιο είναι το όφελος και αν χάριν κάποιου συγκεκριμένου οφέλους μπορεί κανένας να προχωρήσει και να διακινδυνεύσει κατά κάποιο τρόπο την ενότητα των χωρών και των λαών της Ευρώπης.
Η ενότης κ. Θεοδωράκη δεν εξαρτάται ούτε από πολιτικούς όρους, ούτε από οικονομικούς, ούτε από φορολογικούς, ούτε από αστυνομικούς, ούτε από τίποτα από αυτά. Η ενότης οφείλεται στις πνευματικές βάσεις τις οποίες έχουν οι λαοί της Ευρώπης. Εάν σ’ αυτές τις βάσεις δεν στηριχθεί η ενότητα, δεν θα υπάρξει ενότητα των ευρωπαϊκών λαών και τότε θα υπάρξει σιγά - σιγά αυτοδιάλυσις.
ΣΤ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ: Κάποιοι λένε ότι οι Εκκλησίες σε αυτόν τον δρόμο είναι εμπόδιο. Κάποιοι άλλοι λένε βέβαια ότι οι Εκκλησίες μπορεί να είναι σύμμαχος, αλλά με το κλίμα το εχθρικό που αρχίζει να δημιουργείται Ισλάμ – χριστιανικός κόσμος, πολλές φορές η προβολή των θρησκευτικών αισθημάτων είναι εμπόδιο για τη συνάντηση των λαών.
Επιτρέψατε μου να έχω αντίθετη γνώμη και τούτο διότι ξέρω κατ’ αρχήν το τι λέει το Σύνταγμα, το ευρωπαϊκό Σύνταγμα, το οποίο όπως ξέρετε διετυπώθη μετά από κοινή συναίνεση όλων των πολιτικών της Ευρώπης. Στο Σύνταγμα αυτό οι χριστιανικές εκκλησίες αναγνωρίζονται ως επίσημος συνομιλητής της Ε.Ε. για την αντιμετώπιση κυρίως κοινωνικών προβλημάτων. Γιατί βέβαια η Ε.Ε. δεν ενδιαφέρεται να συζητάει με τις Εκκλησίες δογματικά ζητήματα. Ενδιαφέρεται να έχει τη συμπαράσταση της Εκκλησίας για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων πρώτον. Δεύτερον, οι Εκκλησίες έχουν κατ’ επανάληψη δηλώσει ότι σ’ αυτή την εικαζόμενη ας το πούμε για το μέλλον σύγκρουση των πολιτισμών ή σύγκρουση των θρησκειών δεν πρέπει οι θρησκείες να μπούνε στη μέση, διότι αυτό αδικεί τις θρησκείες και τελικά κάθε πόλεμος ο οποίος γίνεται εν ονόματι της θρησκείας ουσιαστικά είναι κατά της θρησκείας.
Αυτό το έχουμε δηλώσει κατ’ επανάληψη όλοι οι θρησκευτικοί και εκκλησιαστικοί ηγέτες, του χριστιανισμού εννοώ πάντοτε. Τα δε συλλογικά όργανα των χριστιανικών Εκκλησιών, είτε πρόκειται για τους Ρωμαιοκαθολικούς, είτε πρόκειται για τους Προτεστάντες, είτε και για μας τους Ορθοδόξους, που μέχρι πριν από λίγο ήμασταν η μόνη ορθόδοξη χώρα που συμμετέχουμε στην Ε.Ε., μετέχουμε στις διεργασίες και βρισκόμαστε πολύ κοντά στην Ε.Ε., ακριβώς για να συμβάλουμε στην ειρήνη, στην κοινωνική δικαιοσύνη και στην αγαθή συνοίκηση και συμβίωση όλων των λαών.
Άρα ο ρόλος των Εκκλησιών δεν είναι διχαστικός, ούτε είναι ρόλος πολεμικός. Αντιθέτως είναι ρόλος ειρηνικός, φιλειρηνικός και ένας ρόλος θα έλεγα ήπιων τόνων, προκειμένου να εξασφαλιστεί η κοινή των πάντων συμβίωσις μέσα στα ίδια όρια. Οι δε Εκκλησίες είναι βασικά αυτές οι οποίες διαμαρτύρονται κάθε φορά. Οι μετανάστες π.χ., να επανέλθω στο θέμα που το θίξαμε στην αρχή της συζητήσεως μας, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν οι μετανάστες. Οι Εκκλησίες διαμαρτύρονται στα κράτη και λένε ότι δεν είναι σωστό αυτό που γίνεται, δεν είναι σωστό το άλλο που γίνεται, πρέπει να διορθωθεί κ.ο.κ.
Κι εδώ στην Ελλάδα, που ακόμα δεν έχουμε τέτοιο πρόβλημα, τουλάχιστον σ’ αυτή την έκταση όπως είναι στη Γαλλία, όπως είναι στη Γερμανία.
