ΟΙ ΑΕΡΟΜΑΧΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΙΓΙΑΚΟ ΑΕΡΑ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜHΤΟ.Του Αντιστρατήγου εα κ. Γεωργίου Κοράκη
Η πολιτική στον αέρα στον αιγιακό αέρα νομίζουμε ότι δεν θα αλλάξει με την τοποθέτηση του Αρχηγού του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου, Στρατηγού Οζγκιόκ στην Τουρκία . Για αυτό τον λόγο ζητήσαμε από τον Αντιστρατήγο εα κ. Γεώργιο Κοράκη να μας παραχωρήσει ένα άρθρο του για την περίπτωση των αερομαχιών στο Αιγαίο και σας υπενθυμίζουμε να μελετήσετε το άρθρο μας που δημοσιεύσαμε τον ΙΟΥΝΙΟ του 2006 με τίτλο Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ - ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΙΜΗΣ ΣΕ ΕΝΑ ΗΡΩΑ !!!. διότι είναι άμεσα αναφέρεται για τα προβλήματα που υπάρχουν στον αέρα του Αιγαίου . Το άρθρο που μας παραχώρησε ο έμπειρος σε αε αντιστράτηγος και Μέλος ΔΣ/ ΕΛΕΣΜΕ είναι το πιο κάτω και δημοσιεύεται και στον ψηφιακό χώρο του elesme.gr.
ΟΙ ΑΕΡΟΜΑΧΙΕΣ ΣΤΟΝ ΑΙΓΙΑΚΟ ΑΕΡΑ ΚΑΙ Η ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΙΘΥΜHΤΟ
Ήταν στατιστικώς αναμενόμενο ότι κάποια ημέρα θα συνέβαινε η σύγκρουση στον Αιγιακό αέρα με την έννοια ότι με τις τόσες διεισδύσεις των Τουρκικών Αεροσκαφών στον Ελληνικό εναέριο χώρο και τις αντίστοιχες αναχαιτίσεις που είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένη η πολεμική μας αεροπορία να κάνει, ήταν αναπόφευκτο ότι κάποτε το μοιραίο θα συνέβαινε και αυτό έγινε, τη Τρίτη 23 Μαίου 2006 και ώρα 1245 ΝΑ της Καρπάθου, στη διάρκεια προσπάθειας αναγνώρισης Τουρκικών Αεροσκαφών που είχαν εισέλθει παράνομα εντός του FIR Αθηνών παραβιάζοντας και τους διεθνείς κανόνες Αεροπλοϊας.
Το τραγικό επεισόδιο το « χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου » συνέβει σε μια κρίσιμη για την Τουρκία χρονική στιγμή. Η κρισιμότητα προσδιορίζεται από τη δολοφονία του Τούρκου δικαστή που ανέδειξε κατά το καλύτερο τρόπο την φονταμελιστική της πλευρά που θέλει να παρουσιάζει εξωτερικά την εικόνα κοσμικού κράτους ενώ ταυτόχρονα οι ισλαμιστές να έχουν την δυνατότητα να παρεμβαίνουν δυναμικά, από τη δημόσια έκκληση του Αρχηγού του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου, Στρατηγού Οζγκιόκ προς τους πολίτες της χώρας για συνέχιση των διαμαρτυριών, που αποτελεί ένδειξη κρίσης του πολιτικού συστήματος και αναδεικνύει την υπόγεια ( πραγματική η παραπειστική ) διαμάχη της δυαρχίας, πολιτικής και στρατιωτικής εξουσίας και τέλος από τις υποχρεώσεις της Τουρκίας έναντι της ΕΕ και τις οδυνηρές γιαυτήν αποφάσεις που καλείται να λάβει. Όλα τα παραπάνω συμπληρώνουν το περιβάλλον εσωτερικής κρίσης της Τουρκίας και δικαιολογούν την θεωρία περί εξαγωγής της κρίσης προς τον αδύναμο εξωτερικό κρίκο που είναι η χώρα μας.
Τα Τουρκικά αεροσκάφη που ενεπλάκησαν στο τραγικό συμβάν στο Αιγαίο προφανώς βρισκόντουσαν σε κατασκοπευτική αποστολή. Επιχειρούσαν να πετάξουν επάνω από τη Κρήτη για να ελέγξουν με αεροφωτογραφίες ( Κύρια αποστολή του φωτογραφικού φάντομ που το συνόδευαν τα δύο μαχητικά F-16 ) την επιχειρησιακή κατάσταση των S-300 ( όπλο στρατηγικής σημασίας και το ενδιαφέρον της Τουρκίας αυξημένο ).
Από την εξέταση όλων των παραμέτρων της σύγκρουσης, το ασφαλέστερο συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η σύγκρουση υπήρξε το αποτέλεσμα επικίνδυνου επιθετικού ελιγμού του Τούρκου πιλότου και γιαυτό κατάφερε να σωθεί χρησιμοποιώντας το αυτόματο σύστημα εκτόξευσης. Εάν η σύγκρουση γινόταν από λάθος, χρονικό περιθώριο για χρησιμοποίηση του συστήματος εκτόξευσης δεν υπάρχει. Σε αυτό συμφωνούν και οι περισσότεροι από τους ειδικούς.
Η Τουρκία από το 1973 αμφισβητεί σταθερά και αποφασιστικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο. Με τις συνεχείς, σχεδόν καθημερινές και αδιάλειπτες «αερομαχίες» που προκαλεί, επιμένει στις σε βάρος μας ιμπεριαλιστικές της βλέψεις.
Είναι άξιο επισήμανσης ότι από τη στιγμή της σύγκρουσης η Ελληνική αποφασιστικότητα δεν έγινε αντιληπτή. Απεναντίας ενώ ένας Έλληνας μαχητής έπεσε στο πεδίο της αναχαίτισης του Τουρκικού επεκτατισμού, η χώρα μας, θύμα της προκλητικής συμπεροφοράς της γείτονος, συναποφάσισε με τον « επιδρομέα » να κρατηθούν οι τόνοι χαμηλοί, για να μην επηρεαστεί η ενταξιακή της πορεία προς την ΕΕ. Κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν να αποδεχθούμε την πολιτική της ανοχής προς την Τουρκία που υποχρεωτικά θα μετατραπεί σε υπακοή προς αυτή, να μας πείσουν να αποδεχτούμε τη θεωρία τους όπως την διδαχθήκανε σε «επιμορφωτικά σεμινάρια», να αποδεχτούμε ότι, πορεύεται στην Ευρώπη και συμπεριφέρεται με σεβασμό των στοιχειωδών αρχών διεθνούς δικαίου, ότι δεν ευθύνεται με τις φρικτές δολοφονίες ντόπιου πληθυσμού, να ξεχάσουμε ότι δείχνοντας τη καλή της θέληση και με την υποστήριξη των προστατών της αύξησε σημαντικά τις προκλήσεις της στο Αιγαίο.
Η πολιτική μας ηγεσία έχει μεταφέρει τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις από το πεδίο της πολιτικής και διπλωματίας σε επιχειρισιακό επίπεδο. Οι Ένοπλες δυνάμεις και ιδιαίτερα η πολεμική αεροπορία που έχει επωμιστεί το βάρος του «ακήρυκτου πολέμου στο Αιγαίο » έχει πληρώσει βαρύ τίμημα Από το 1974 μέχρι σήμερα έχασαν τη ζωή τους 115 Έλληνες πιλότοι και συνετρίβησαν 197 αεροσκάφη στη συντριπτική πλειοψηφία μαχητικά Παρά ταύτα οι Έλληνες πιλότοι κρατούν ψηλά τη σημαία γιατί έχουν στο νού και τη καρδιά την Ελλάδα και με πίστη και αφοσίωση αντιμετωπίζουν την κάθε παραβατικότητα της Τουρκίας στον Αιγιακό εναέριο χώρο. Όταν όμως η θυσία του υπερασπιζόμενου την πατρίδα, ήρωα σμηναγού Κωνσταντίνου Ηλιάκη παρουσιάζεται περίπου ως ένα σύνηθες « τροχαίο »
Ατύχημα των αιθέρων τότε πλήτεται η ηθική διάσταση της προσφοράς προς την πατρίδα των υπερασπιστών της. Η επίσημη αντίδραση στο επεισόδιο έγινε με τρόπο που βγήκε προς έξω το φοβικό μας σύνδρομο. Δείξαμε μεγάλη αγωνία για να εξασφαλίσουμε διπλωματικά το « μη χειρότερα » και ο θύτης κέρδισε τις εντυπώσεις βομβαρδίζοντας από τη πρώτη στιγμή του συμβάντος τη διεθνή κοινή γνώμη με την πληροφορία ότι κάναμε αναχαίτιση στο διεθνή εναέριο χώρο όπου μόνο αναγνώριση προβλέπεται να γίνεται ενώ για πολλές ώρες η δική μας επίσημη θέση δεν είχε ακουστεί. Χάσαμε την ουσία γιατί εγλωβιστίκαμε στην επιμονή της Ευρωπαϊκής προοπτικής της Τουρκίας. Τουλάχιστον οι αρμόδιοι αντελήφθηκαν το μέγεθος της βλάβης που προκαλείται στα Εθνικά μας θέματα όταν από ολιγωρία η αμηχανία δεν ενημερώνεται σωστά και άμεσα η διεθνής κοινή γνώμη ;
Παρά τα χαμόγελα και τις χειραψίες σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο οι σχέσεις μας με την Τουρκία είναι τεταμένες. Παρότι προβάλει συνεχώς και νέες απαιτήσεις σε βάρος μας, η διακηρυγμένη επιλογή της χώρας μας ( όχι μόνο της παρούσης αλλά και της προηγούμενης κυβέρνησης ) είναι η βελτίωση του κλίματος των σχέσεων. Η πολιτική της προσέγγισης μπορεί να αποδώσει όταν πράγματι υπάρχει καλή θέληση και βούληση και από τις δύο πλευρές. Η προσέγγιση δεν μπορεί να γίνει με μονομερή βήματα από την πλευρά μας και ούτε με αγόρασμα χρόνου. Η χώρα μας ενδιαφέρεται περισσότερο από την ίδια τη Τουρκία να συνεχιστεί η ενταξιακή της πορεία. Η επιδίωξη όμως αυτή δεν εξασφαλίζεται με ενδοτικότητα και το σύνδρομο του φόβου όταν μάλιστα αυτά παρουσιάζονται ως ψυχραιμία και σύνεση. Το πιο επικίνδυνο όμως με την ακολουθούμενη πολιτική είναι ότι υποκαθιστούμε την πραγματικότητα με το επιθυμητό. Όλοι μας θέλουμε μια Τουρκία διαλλακτική και συζητήσιμη. Όμως με το να το επιθυμούμε δεν γίνεται πραγματικότητα με πολιτική ενδοτικότητας. Το μόνο σίγουρο που έχουμε πετύχει είναι η Τουρκία όχι μόνο να αγνοεί αλλά και να απαξιώνει τις δικές μας χειρονομίες καλής θέλησης και αυτό θα συνεχίζεται όσο αυτές δεν θεμελιώνονται σε ισχύ.
Η πραγματικότητα είναι ότι η Τουρκία ακόμη και με την ιδιότητα της υποψήφιας για ένταξη στην ΕΕ παραμένει αμετακίνητη στις επιδιώξεις της σε βάρος μας παρά το σταμάτημα των πτήσεων πολεμικών αεροσκαφών προς την αεροπορική βάση της Πάφου στη Κύπρο ( για τελευταία φορά πέταξαν το 2000 ), τη μη συμμετοχή της πολεμικής αεροπορίας στην Άσκηση Τοξότης της Εθνικής Φρουράς που εκτελείται μια φορά το χρόνο κ.λ. ενέργειες-αποδείξεις καλής μας θέλησης.( για να μην αναφερθώ στην ειδική τελετή που οργανώσαμε στην Αεροπορική Βάση της Αγχιάλου για να υποδεχθούμε , νομίζω το 2002, την εκεί προσγείωση Τουρκικών F -16 που θα συμμετείχαν σε κοινή άσκηση, να μην αναφερθώ στο γεγονός ότι στείλαμε Υπαρχηγό του ΓΕΣ για να επισκεφθεί Τούρκο πιλότο που είχε διασωθεί από πτώση του αεροσκάφους του στο Αιγαίο και είχε μεταφερθεί στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης προσφέροντας του μάλιστα ανθοδέσμη γεγονός που είδαμε στις οθόνες μας ).
Η προειδοποίηση του Πρωθυπουργού της χώρας μας προς την Τουρκία, την επόμενη της απώλειας ενός ακόμη πιλότου μας, ότι η συμπεριφορά της συνυπολογίζεται και συνεκτιμάται στην Ευρωπαϊκή της πορεία για να έχει ουσία πρέπει να έχει και περιεχόμενο. Τέτοιες δηλώσεις έχουν ακουστεί πολλές φορές , είναι κενές διακηρύξεις του αδύνατου, είναι φραστικοί παλληκαρισμοί αφού ουδέποτε μέχρι τώρα συνοδεύτικαν από αποφασιστικές πολιτικές πράξεις. Όσο η χώρα μας αποφεύγει να δηλώσει με σαφήνεια και αποφασιστικότητα το ότι θα κλείσει ο δρόμος προς την ΕΕ εάν η Τουρκία δεν εκπληρώσει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει , τα ελάχιστα και τα αυτονόητα, όσο συνεχίζεται η άνευρη στάση μας, θα οδηγούμαστε σε μεγαλύτερες κρίσεις.
Η πολιτική που ακολουθούμε τις πλήρους απορρόφησης των Τουρκικών κραδασμών με την εκτίμηση ότι η Τουρκική παραβατικότητα θα υποχωρήσει από θεσμικές πιέσεις της ΕΕ είναι ένα απατηλό όνειρο, είναι ψευαίσθηση και δεν αντέχει σε βάθος χρόνου. Η παραδοχή μας στη Μαδρίτη ότι η Τουρκία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο, άρα προστατεύσιμα, έχει χειροτερεύσει τους όρους μιας μελλοντικής συζήτησης των Ελληνοτουρκικών σχέσεων. Η πολιτική έναντι της Τουρκίας που έχει ως επίκεντρο την ουσιαστικά ανύπαρκτη Ευρωπαϊκή της πολιτική εμπεριέχει και την αίσθηση της αδυναμίας ιδιαίτερα της στρατιωτικής.
Η Τουρκία με την συμπεριφορά της ελεγχόμενης έντασης στο Αιγαίο, της προβολής επιπλέον αξιώσεων σε βάρος μας έχει αποδεσμεύσει την πολιτική μας ηγεσία από τυχόν δεσμεύσεις έναντι φίλων και συμμάχων μας και οφείλει να επαναπροσδιορίσει τη πολιτικής της έναντι της γείτονος όταν μάλιστα:
A. Η στρατηγική του Ελσίνκι έχει εξαντλήσει την όποια χρησιμότητα της (Είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ ).
B. Η Ευρωπαϊκή και Ελληνική κοινή γνώμη αντιτίθενται στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ.
C. Είναι σίγουρο ότι όση καλή διάθεση και αν επιδείξει η χώρα μας, όση υποστήριξη και αν δώσει στην ενταξιακή της πορεία η επεκτατική της πολιτική έναντι της χώρας μας δεν πρόκειται να αλλάξει.
D. Η συλλογιστική που προσβλέπει στην αλλαγή της Τουρκικής συμπεριφοράς μέσα από μια εσωτερική αλλαγή στην ίδια την Τουρκία είναι ρομαντική πολιτική.
Η Τουρκία σήμερα ακολουθεί δυο πορείες -πολιτικές μια επεκτατική και μια Ευρωπαϊκή με τη χώρα μας να « στρώνει το χαλί » στη δεύτερη πορεία. Με την μέχρι τώρα τακτική μας έχουμε καταφέρει να μετατρέψουμε τον υποτιθέμενο Ευρωπαϊκό μοχλό πίεσης επί της Τουρκίας σε μοχλό πίεσης προς την Ελλάδα και την Κύπρο προκειμένου με δικές μας υποχωρήσεις και την υποστήριξη των προστατών της να διατηρείται ο δρόμος της Τουρκίας ανοικτός προς την ΕΕ. Είναι καιρός η χώρα μας να προχωρήσει σε μια σοβαρή αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της μέχρι τώρα πολιτικής της έναντι της Τουρκίας. Να φέρει προς συζήτηση και προβληματισμό στην ΕΕ την απαράδεκτη συμπεριφορά της Τουρκίας που θίγει και το σύνολο της Κοινότητας και να απαιτήσει συγκεκριμένες χρονικές δεσμεύσεις της. Εφόσον συνεχίσει την επεκτατική σε βάρος μας πολιτική η χώρα μας οφείλει να διαμηνύσει ότι θα άρει την εμπιστοσύνη της στην ενταξιακή της πορεία. Η στρατηγική αυτή να ενταχθεί σε ένα γενικότερο σχεδιασμό βελτίωσης της θέσης μας ανάμεσα στους εταίρους μας στην ΕΕ, σφυρηλάτισης της εσωτερικής ενότητας , βελτίωσης της επαγρύπνησης και αμυντικής ικανότητας.
Μέσα στο ιδιαίτερα συγχυσιακό περιβάλλον που δημιουργήθηκε από το επεισόδιο της σύγκρουσης των αεροσκαφών αλλά κυρίως από την προσπάθεια να διατηρηθούν οι τόνοι χαμηλοί μας διέφυγε η πραγματικότητα και μας έμεινε η ανακούφιση ότι για μια ακόμη φορά γλιτώσαμε τον πόλεμο και κατά συνέπεια πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι. Ας ελπίσουμε ότι η απώλεια του Σμηναγού Κωνσταντίνου Ηλιάκη του τελευταίου άταφου υπερασπιστή του Αιγαίου θα αποτελέσει αφορμή για αφύπνιση από το όνειρο.
