ΕΦΥΓΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ η ΑΝΝΑ ΤΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ – ΜΑΥ. Kammersängerin Anna May gestorben.
www.Apodimos.com
Όλοι θα θυμούνται μια Ελληνίδα κατά κυριολεξία η οποία γεννήθηκε από ένα Ήρωα και η πορεία της ήταν ηρωική μια στήριξε τον Απόδημο Ελληνισμό με οποιαδήποτε δυνατό τρόπο ενώ είχε δοξαστεί και δόξασε την τέχνη που αγάπησε μέσα με την φωνή της και αυτή ήταν η αοιδός Αννα Τασσοπούλου – Μάυ . Το Apodimos.com της εύχεται καλό ταξίδι στο μεγάλο ταξίδι που οδεύει στην αιωνιότητα και της αφιερώνει την πιο κάτω δημοσίευση εις μνήμη της, στα Ελληνικά και στα Γερμανικά , που ήταν οι δυο χώρες που αγάπησε, με σκοπό να την διαβάσουν όλοι επισκέπτες τη Αρθογραφίας μας Έλληνες και οι Απόδημοι αδελφοί μας και ιδιαίτερα οι Απόδημοι της Γερμανίας την αγάπησαν τόσο.
Έφυγε για το Μεγάλο Ταξίδι η Άννα Τασσοπούλου-Μάυ
Ο Ελληνισμός της Γερμανίας θρηνεί την «τελευταία» των μεγάλων αοιδών της μεταπολεμικής περιόδου
Γελαστή, ευδιάθετη και πάντα χαρούμενη ήταν η κόρη του αείμνηστου ήρωα της Μάχης του Κιλκίς Ανθυπολοχαγού Αθανασίου Τασσόπουλου που πριν από 92 χρόνια γεννήθηκε στην Πάτρα. Μεγάλωσε ορφανή από πατέρα με άλλα έξι αδέλφια στην Αθήνα και στα δεκαέξι λόγω των ικανοτήτων της παίρνει υποτροφία από το Ωδείο Αθηνών και έρχεται για σπουδές στην Γερμανία. Η ταλαντούχα σοπράνο κερδίζει τις καρδιές και τα αυτιά των ειδικών. ΄Ηδη κατά την διάρκεια των σπουδών της διορίζεται πρώτη σοπράνο της Κρατικής Όπερας του Βερολίνου με διευθυντή τον Γκούσταβ Γκρύντγκενς, πρωτοφανές γεγονός στα τότε χρονικά. Από την όπερα του Μπάυροϊτ βρίσκεται στο Άαχεν, από το Βερολίνο στην Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης. Από την Αλεξάνδρεια στο Μόναχο και από την Όπερα του Ρήνου (Ντύσελντορφ) στα στούντιο της UFA σε Βιέννη και Βερολίνο όπου αντικαθιστά με την φωνή της μεγάλα αστέρια του γερμανικού κινηματογράφου.
Η «ντίβα» είναι συνεχώς καθ οδόν σε περιοδείες και κονσέρτα σε όλες σχεδόν τις μεγάλες όπερες της εποχής παρέα με τρανταχτά ονόματα του τότε καλλιτεχνικού κόσμου όπως τον Φον Κάραγιαν και την Μαρία Κάλας. Ειδικά το ακροατήριο στα Φεστιβάλ Αθηνών αποθεώνουν την Αννα Τασσοπούλου, η οποία καυχιόταν ότι μεταξύ των φανατικών ακροατών της ήταν πάντοτε και ο σύντροφος της φίλης της, Αριστοτέλης Ωνάσης. Για όλην της την προσφορά στον πολιτισμό και τις καλές τέχνες ο Βασιλεύς Παύλος της απένειμε τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Ευποιίας. Μαζί με τον βαρύτονο Θάνο Μπούρλο αποκτά τον μονάκριβό της Γιάννη που της χαρίζει δύο χαριτωμένες εγγονές.
Αρχές του ΄60 παντρεύεται τον Βάλτερ Μάυ, έναν των τότε μεγαλυτέρων επιχειρηματιών κατασκευής και εμπορίας επίπλων της Γερμανίας και από τότε μένει μόνιμα στην Κολωνία. Σαν γνήσια Ελληνίδα με βαθειά ελληνική παιδεία αλλά και συνείδηση συμβουλεύει και σπρώχνει τον εύπορο σύζυγό της να στηρίξει τον Ελληνισμό της περιοχής και να αγωνισθεί στο πλευρό των Ελλήνων.
Μαζί με την Άννα επιδίδει π.χ. σαν μέλος του παγκόσμιου προεδρείου της οργάνωσης Λάϊονς επιταγή μεγάλου χρηματικού ποσού στον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο για τα ορφανά Κυπριόπουλα του Αγώνα. Αργότερα όταν οι ομογενείς επιχειρηματίες αποφασίζουν να οργανωθούν πάλι η Άννα θα πείσει τον άνδρα της να γίνει αφανής χορηγός και υποστηρικτής αυτής της προσπάθειας. Εκείνη είναι αυτή που μεταλαμπάδευσε αυτά τα αισθήματα και αυτές τις αξίες που θα ωθήσουν τον υιό της Γιάννη Μπούρλο-Μάυ να ηγηθεί σαν ιδρυτικός πρόεδρος του Γερμανο-Ελληνικού Επιχειρηματικού Συνδέσμου, ενός τόσο επιτυχημένου και μοναδικού στα ομογενειακά ευρωπαϊκά επιχειρηματικά δρώμενα εγχειρήματος.
Η τύχη την έφερε στα τελευταία της χρόνια να περνά αρκετό διάστημα του χρόνου στην Μακεδονία και ειδικά στο Κιλκίς, στα χώματα όπου ο πατέρας της άφησε την τελευταία του πνοή πολεμώντας για την πατρίδα. Έβαλε στόχο οι θυσίες αυτού του ανθρώπου – τον οποίο δεν είχε την χαρά να γνωρίσει – να μην ξεχαστούν. Παίρνοντας θάρρος από το γεγονός ότι το όνομα του πατέρα της είναι χαραγμένο στην μαρμάρινη επιγραφή στο Ηρώο της Μάχης ζητά από τον Δήμαρχο του Κιλκίς να δωθεί το όνομά του σε δρόμο της πόλης, αίτημα που γίνεται πανηγυρικά αποδεκτό. Με αυτήν την ικανοποίηση, την χαρά των εγγόνων της και την αγάπη των δικών της νοιώθει πλέον έτοιμη και ήσυχη για το μεγάλο ταξίδι που ξεκίνησε τα χαράματα της 28ης Φεβρουαρίου.
Η νεκρώσιμη ακολουθία ψάλθηκε την Τρίτη 6 Μαρτίου και ώρα 11 και 15 π.μ. στο κεντρικό νεκροταφείο «Μελάτεν» της Κολωνίας.
***
Kammersängerin Anna May gestorben
Die griechische Gemeinde Deutschlands trauert um eine der letzten großen Sopranistinnen der Nachkriegszeit
Vor 92 Jahren wurde Anna in Patras geboren, als letzte Tochter des legendären Leutnants Athanassios Tassopoulos, der während der Balkankriege in der Schlacht um Kilkis in Nordgriechenland gefallen ist. Das fröhliche, lebendige und talentierte Mädchen wuchs ohne Vater und mit sechs Geschwistern in Athen auf. 1933 wird sie Meisterschülerin des Athener Konservatoriums für Gesang und bekommt ein Stipendium, um ihre Talente in Deutschland zu perfektionieren. Hier überzeugt Anna alle ihre Lehrer und Hörer und erlebt eine ihrer größten Überraschungen. Mit nur 23 Jahren wird sie von Intendant Gustav Gründgens zum lyrischen Sopran an der Staatsoper Berlin berufen. Für die damalige Zeit eine Sensation. Aber nicht nur in der Oper hat sie Erfolge. Der Film – ein aufstrebendes Medium – fragt nach ihr. So verleiht sie ihre wunderbare Stimme großen Stars der deutschen Filmgeschichte, wie Marte Harell, Maria Holst und Marina Ried. 1948 bekommt Anna Tassopoulos ihr erstes Nachkriegsengagement an der Münchener Staatsoper. 1950 wird sie lyrischer Sopran an der Deutschen Oper am Rhein in Düsseldorf auch hier unter der Leitung von Gustav Gründgens. Später kommen Engagements in Bayreuth, Aachen, Alexandrien, Wien, Rom, Stuttgart, der Metropolitan Opera in New York, dem Covent Garden in London und der Scala in Mailand zusammen mit weltbekannten Dirigenten wie Herbert von Karajan, Karl Kempf oder Wilhelm Furtwängler. Sie singt nicht nur in Deutsch, sondern auch in Englisch, Französisch und Griechisch. So ist sie bei den Athener Festspielen – einer festen kulturellen Einrichtung jeden Sommers in Athen und Epidaurus – ein fester Bestandteil und ein gern gesehener Gaststar. Ihre Zuhörer danken „ihrer“ griechischen Diva mit frenetischem Beifall. Unter ihnen befindet sich einer ihrer größten Fans und auf dessen Anwesenheit sie immer besonders stolz gewesen ist: Aristoteles Onassis, der Lebensgefährte ihrer Freundin Maria Callas. Schließlich erhält sie den sehr ehrenvollen Titel der Kammersängerin, ein Ehrentitel für Sänger und Sängerinnen in Deutschland und Österreich, der die bisherige künstlerische Arbeit unabhängig von Alter und Engagementzeiten bzw. das Lebenswerk auszeichnet. Der griechische Staat ehrt sie mit dem goldenen Kreuz des Verdienstordens, den ihr König Paul von Griechenland übergibt. Mit dem Bariton Thanos Bourlos bekommt sie ihren geliebten Sohn Jannis, der ihr zwei süße Enkelinnen schenkt und sie damit zur glücklichsten Oma der Welt macht.
Anfang der 60er Jahre heiratet sie Walter May und zieht endgültig an das linke Rheinufer nach Köln. Sie unterstützt ihn in seinen geschäftlichen und gesellschaftlichen Verpflichtungen und engagiert sich für ihre griechischen Landsleute in Deutschland. Sie hat immer ein offenes Ohr und ein gutes Wort für anstrebende Opernsänger oder Opernsängerinnen und fördert jeden, der sie von seinem Talent überzeugt. Im Jahre 1962 engagiert sie sich für Lions International als Ambassador of Good Will an der Seite ihres Mannes. Ihr zuliebe wird er einer der ersten stillen Förderer der Deutsch-Hellenischen Wirtschaftsvereinigung, als diese 1993 mit seinem Sohn Jannis Bourlos-May als Gründungspräsidenten in Köln ins Leben gerufen wird.
Durch Zufall kommt es dazu, dass sie längere Abschnitte ihrer letzten Jahre in Nordgriechenland im Regierungsbezirk Kilkis verbringt, jenem Ort in dem ihr Vater im Kampf um die Befreiung des griechischen Teils Makedoniens fiel. Obwohl sie ihren Vater nicht gekannt hat, erzählt sie jedem seine Geschichte mit großem Respekt und viel Stolz. So wurde die Nachricht, dass die Tochter von Athanasios Tassopoulos in der Region weilt, schnell bekannt. Auf Einladung des Bürgermeisters von Kilkis nimmt sie an den Feierlichkeiten zum Jahrestag der Befreiung der Stadt auf der Ehrentribüne teil. Als sie am Ehrendenkmal den Namen ihres Vaters in Marmor eingraviert liest, ist ihre Rührung groß. Die große Diva kann ihre Tränen hinter der Sonnenbrille nicht verbergen. Sie kniet nieder als Ehrerbietung an einen Vater, den sie nicht kennen gelernt hat, er aber sie mit seiner heldenhaften Gestalt in allen ihren Lebensabschnitten stets begleitet und geprägt hat. So bittet sie den Bürgermeister von Kilkis ihrem Vater die Ehre zu erweisen und eine Strasse der modernen und expandierenden Stadt nach ihm zu benennen, einer Bitte der vom Stadtrat einstimmig entsprochen wird.
Mit dieser letzten Genugtuung, der Freude darüber Oma von zwei wunderbaren Enkelinnen zu sein und der Liebe ihrer engsten Angehörigen hat sie ihre letzte große Reise ruhig und glücklich am 28. Februar angetreten. Nach einem überaus erfüllten Leben fiel der letzte Vorhang.
Die Beisetzung von Anna May, geb. Tassopoulos, ist am Dienstag, dem 6. März 2007, um 11.15 Uhr auf dem Friedhof Köln-Melaten, Eingang Piusstraße.
