ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
Του Υποστρατήγου ε.α. Αριστ. Παρασκευοπούλου – www.Apodimos.com
Έχοντας υπόψη του το Apodimos.com την κλιμάκωση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο που αποτελεί την ένδειξη αλλαγών στο εσωτερικό της Τουρκίας λόγω των επικείμενων προεδρικών εκλογών . Όσον αφορά την Ελλάδα οι αερομαχίες να συνεχίζονται, με τον ίδιο τρόπο όπως και παλαιότερα. Το γεγονός όπου η Τουρκία διέρχεται την κρισιμότερη φάση της κεμαλικής της ιστορίας, διότι κρίνεται η μορφή του καθεστώτος. Το στρατιωτικό κύκλωμα της Τουρκίας να γνωρίζει ότι κινδυνεύει η εξουσία του, όχι από τις απειλές των Κούρδων, όσο από τις αναδιαρθρώσεις περισσότερο στην τουρκική κοινωνία, η οποία σήμερα είναι άλλη και εντελώς διάφορη, από εκείνην προ ογδόντα ετών διότι θέλουν να εισέλθει η Τουρκία στην Ε.Ε. . Ενώ στα Οικονομικά θέματα οι Ισλαμιστές δέχονται την μανδήλα στις γυναίκες τους, αλλά είναι δυναμικοί επιχειρηματίες και συμπληρώνουν το επιχειρησιακό κύμα της οικονομικής αναπτύξεως από τις μεγαλύτερες στον κόσμο, ενώ οι Κεμαλιστές πιστεύουν στη φιλελεύθερη δημοκρατία, αλλά περιορίζονται στη γραφειοκρατία.
Και αναφερόμενοι στα πιο κάτω γεγονότα που θα σας παρουσιάσουμε το Apodimos.com θα ήθελε να σας κάνει ένα πρόλογο σε σοβαρό θέμα που θα ακολουθήσει και είναι γραμμένο στον τίτλο μας «Το Ελληνικό Πρόβλημα» και θα πρέπει να γίνει κατανόηση του . Έτσι ώστε η ενημέρωσης όλων των Έλληνες και των Απόδημων αδελφών μας να βασίζεται σε στοιχεία και για αυτό πρέπει να γνωρίζουν και τα πιο κάτω :
ü Στον χώρο τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο στην σύνοδο των Αρχηγών Ενόπλων Δυνάμεων των βαλκανικών χωρών στη Θεσσαλονίκη οι αρχηγοί ΓΕΕΘΑ Τουρκίας και Ελλάδας εμφανίστηκαν αμετακίνητοι στις πάγιες και εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις τους όσον αφορά τις πτήσεις μαχητικών αεροσκαφών στο Αιγαίο και στο FIR. Στην σύνοδο αυτή πήραν μέρος εκτός των ηγετών ΓΕΕΘΑ Ελλάδας και Τουρκίας, οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων Βουλγαρίας, Ρουμανίας, ΠΓΔΜ, Αλβανίας, Σερβίας, Κροατίας Βοσνίας - Ερζεγοβίνης και Μαυροβουνίου.
ü Μια διπλωματικά ασαφής διατύπωση της Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Κοντολίζα Ράις για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων ήταν αρκετή για να δημιουργήσει συναγερμό χθες το απόγευμα στο υπουργείο των Εξωτερικών της Ελλάδος. Σε απαντητική επιστολή που απέστειλε στον Σκοπιανό ομόλογό της Αντ. Μιλόσοσκι, η υπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ όχι μόνον δεν προέτρεψε την ΠΓΔΜ να συνεχίσει σθεναρά τις προσπάθειές της για την επίτευξη συμφωνίας με την Ελλάδα, αλλά επί της ουσίας υπαινίχθηκε ότι η Ουάσιγκτον θα συναινέσει στην ένταξη της συγκεκριμένης χώρας στο ΝΑΤΟ, ακόμη και στην περίπτωση που δεν εξευρεθεί προηγουμένως κοινή λύση με την Αθήνα για το όνομα.
ü Υπήρξε άμεση αντίδραση κατά την οποία
o η αντίδραση της Αθήνας καίτοι ολιγόλογη ήταν άμεση και σαφής. Όπου η απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης διά στόματος του εκπροσώπου Τύπου του ΥΠΕΞ κ. Γ. Κουμουτσάκου ήταν «Οι αναφορές αυτές (της κ. Ράις) κινούνται στο πλαίσιο των γνωστών αμερικανικών απόψεων. Η Ελλάδα για το ζήτημα αυτό έχει καταστήσει απολύτως σαφείς τις θέσεις της στις οποίες παραμένει σταθερή» .
o Όταν ζητήθηκε από την Ελληνίδα υπουργό να σχολιάσει την πρόσφατη επιστολή της Κ. Ράις προς τον ομόλογό της της ΠΓΔΜ Αντόνιο Μιλόσοσκι, η κ. Μπακογιάννη τόνισε σχετικα: «Καθένας έχει το δικαίωμα να επαναλαμβάνει τις θέσεις του και να διατυπώνει τις ελπίδες του. Από εκεί και πέρα όμως οι θέσεις της Ελλάδας είναι γνωστές, δεδομένες και κοινοποιημένες σε φίλους και εταίρους. Σε τελική ανάλυση, δεν γειτονεύουν οι Ηνωμένες Πολιτείες με τα Σκόπια, αλλά η Ελλάδα με τα Σκόπια. Εμείς είμαστε γείτονες και είναι προς το συμφέρον των Σκοπίων με εμάς να λύσουν το θέμα που είναι εκκρεμές».
Όλα τα πιο κάτω μας έκαναν να σας παρουσιάσουμε ένα άρθρο του Υποστρατήγου ε.α. Αριστ. Παρασκευοπούλου, που έχει γραφθεί για την ΕΛΕΣΜΕ (Ελληνική Εταιρεία Στρατηγικών Μελετών ) με την οποία το Apodimos.com συνεργάζεται .
«ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ».
Του Υποστρατήγου ε.α. Αριστ. Παρασκευοπούλου
Γενικά
Έχουν πλέον σαφώς προσδιορισθεί οι εδαφικές απαιτήσεις που έχουν σε βάρος της Ελλάδος οι όμορες αυτής χώρες και έχουν χαρακτηρισθεί από ειδήμονες «απειλή» οι απαιτήσεις της Τουρκίας και «κίνδυνοι» οι απαιτήσεις των βορείων ομόρων χωρών (Αλβανίας - FYROM και της διστακτικής προς το παρόν Βουλγαρίας). Ο διαχωρισμός αυτός σε «απειλή» και «κινδύνους» θα μπορούσε κατά την άποψή μου να γίνει αποδεκτός μόνον στην περίπτωση που θα ήταν σίγουρο ότι κάθε μία από τις χώρες αυτές θα ενεργούσε εναντίον της χώρας μας χωριστά. Όμως το δυσμενέστερο αλλά και πιθανότερο είναι να ενεργήσουν ταυτόχρονα δεδομένου ότι και σύμμαχες είναι και ελέγχονται όλες από τον άξονα ΗΠΑ-ΜΒ-ΤΟΥΡΚΙΑ. Η ανεξέλεγκτη είσοδος οικονομικών προσφύγων στη χώρα μας και η ευκολία με την οποία κινούνται από τα σύνορα μέχρι την Κρήτη δίδει στις αρμόδιες υπηρεσίες των χωρών τους τη δυνατότητα να σχεδιάσουν και οργανώσουν επιχειρήσεις ανορθόδοξου πολέμου σε όλη την έκταση της χώρας μας. Επομένως, η κατά της Ελλάδος απειλή θα πρέπει να θεωρηθεί ως μία και σφαιρική.
Τουρκικές Επιδιώξεις
Η Τουρκία όπως έχουμε διαπιστώσει ασκεί στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή επιθετική εξωτερική πολιτική. Δηλαδή,
a. Στη Δυτική Θράκη προσπαθεί να χαρακτηρίσει τη μουσουλμανική μειονότητα Τουρκική παρά τη συνθήκη που έχει υπογράψει με απώτερο σκοπό την αυτονομία - ανεξαρτησία - και τέλος την προσάρτηση στην Τουρκία σε συνδυασμό με την μουσουλμανική μειονότητα της Βουλγαρίας.
b. Κατηγορεί την Ελλάδα στα διεθνή fora για καταπίεση της μουσουλμανικής (Τουρκικής) μειονότητος στα Δωδεκάνησα (Ρόδος-Κως) για ευνόητους λόγους.
c. Στην Κύπρο και Αιγαίο απαιτεί διχοτόμηση.
d. Επιδιώκει την εκδίωξη του Πατριαρχείου από την Κωνσταντινούπολη.
e. Στη Βουλγαρία τουρκικές οργανώσεις υποκινούμενες από την «μητέρα πατρίδα» απαιτούν μειονοτικά δικαιώματα. Διαβάζουμε στον Τύπο ότι νέες οργανώσεις στη Βουλγαρία «Έθνος-Θράκη» και «Ένωση Εθνικών Μειονοτήτων» απαιτούν μεταξύ άλλων
§ Την ίδρυση Υπουργείου Μειονοτήτων
§ Καθιέρωση της Τουρκικής ως δευτέρας επισήμου γλώσσας
§ Την άρση της απαγόρευσης ίδρυσης κομμάτων εθνικού προσανατολισμού.
Επόμενο είναι ότι παρόμοιες απαιτήσεις προς την Ελλάδα θα διατυπωθούν και από τους μουσουλμάνους της Δυτ. Θράκης.
f. Διαβάσαμε ακόμη ότι στην Τουρκία ιδρύθηκε πρόσφατα το «Κόμμα του Μεγάλου Τουράν» με στόχο την ένωση όλων των τουρκογενών λαών και με κύριες θέσεις:
§ Την κατάργηση της συνθήκης της Λωζάνης
§ Την εκδίωξη όλων των ξένων που απέκτησαν την Τουρκική ιθαγένεια τα τελευταία 25 έτη.
§ Την κατάργηση όλων των οικονομικών συμβάσεων
g. Επιχειρεί διείσδυση στα Βαλκάνια (FYROM-Αλβανία-Μαυροβούνιο-Δυτική Σερβία-Βοσνία-Ερζεγοβίνη) στα πλαίσια της δημιουργίας του μουσουλμανικού τόξου και στις χώρες της Κεντρικής Ασίας στα πλαίσια του παντουρκισμού, υπό το άγρυπνο βλέμμα της Ρωσίας (για το δεύτερο).
h. Επιδιώκει την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) με το αζημίωτο υποστηριζόμενη σθεναρώς από ΗΠΑ και ΗΒ. Πρόσφατα ο Τούρκος Πρωθυπουργός εδήλωσε ότι δεν πρόκειται να αναγνωρίσει τη Δημοκρατία της Κύπρου εάν πρώτα δεν αρθεί ο αποκλεισμός των κατεχομένων. Επίσης, ότι δεν θα επιτρέψει την λειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, διότι δεν το επιτρέπει το Τουρκικό Σύνταγμα και οι νόμοι. Έχει ακόμη δηλωθεί από Τούρκους επισήμους ότι η Τουρκία έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της έναντι της ΕΕ και δεν πρόκειται να υποχωρήσει άλλο, έστω και με κίνδυνο διακοπής της διαδικασίας εντάξεώς της στην ΕΕ. Εδώ θα πρέπει να αναφερθεί, ότι στην Τουρκία υπάρχουν δύο αντιλήψεις για την είσοδο της χώρας στην ΕΕ. Αυτή της συντηρητικής - ισλαμικής παράταξης που είναι υπέρ της ένταξης και εκείνη της Κεμαλικής παράταξης που είναι αντίθετη ή επιφυλακτική. Από ό,τι λέγεται η δεύτερη παράταξη είναι η ισχυρότερη και είναι αυτή που εγκρίνει και δίδει τη γραμμή της εξωτερικής πολιτικής της χώρας.
Υπάρχει βέβαια και το σενάριο της «Ειδικής σχέσης ΕΕ - Τουρκίας» που λειτουργεί σε βάρος της Ελλάδος, διότι η Τουρκία στην περίπτωση αυτή αποκτά οφέλη χωρίς υποχρεώσεις. Τείνει όμως να καταστεί σαφές, ότι εάν η Τουρκία υποχρεωθεί να επιλέξει μεταξύ της εντάξεώς της στην ΕΕ και της εκπλήρωσης των εθνικών της επιδιώξεων σε βάρος της Ελλάδος και Κύπρου, θα επιλέξει το δεύτερο.
Πολιτική ΕΕ
Το ιδιόμορφον αυτό, ακέφαλον στην ουσία, πολιτικό-οινονομικό μόρφωμα δύσκολα μπορεί κανείς να ονομάσει «Ένωση». Διότι όντας χωρίς καταστατικό χάρτη και χωρίς την απαιτούμενη δομή, έχει εύπλαστο και ασταθή διαρθρωτικό ιστό, και ως εκ τούτου αδυνατεί να χαράξει και υποστηρίξει δική του πολιτική. Τα κράτη-μέλη της ΕΕ έχουν διαφορετική πολιτική, κουλτούρα, νοοτροπία και παράδοση και αποβλέπουν στην απόκτηση οικονομικών κυρίως ωφελημάτων. Έτσι, η πολιτική της ΕΕ εξαρτάται από το κράτος που προεδρεύει και από το κατά πόσον αυτό είναι δεκτικό στις εξωτερικές παρεμβάσεις κυρίως από ΗΠΑ-ΗΒ. Παράδειγμα η πρόσφατη πρόταση της προεδρευούσης στην ΕΕ Φινλαδίας τον Δεκέμβριο 2006 που περιείχε ασήμαντες κυρώσεις στην Τουρκία και την συνέχιση των ενταξιακών διαδικασιών εισόδου αυτής στην ΕΕ παρά το γεγονός ότι η Τουρκία ουδέν «έπραξε», ως είχε άλλωστε δηλώσει, σχετικά με την υλοποίηση των απαιτήσεων αυτής (ΕΕ).
Βεβαίως, υπάρχουν κράτη που αντιτίθενται στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ (Γαλλία-Γερμανία-Αυστρία-Ολλανδία κ.α.) αλλά αυτό δεν μπορεί να εκληφθεί ως ενιαία γραμμή της Ενώσεως.
Πολιτική Αλβανίας
Λειτουργεί στο πλαίσιο της δημιουργίας της Μεγάλης Αλβανίας με την προσδοκία απόκτησης περιοχών από Σερβία-Κόσσοβο-FYROM και Ελλάδα. Έχει αναπτύξει φιλικές-συμμαχικές σχέσεις με Ιταλία και ιδιαιτέρως με την Τουρκία. Εντύπωση προκαλεί η ανθελληνική εσωτερική πολιτική της, (Διδασκαλία στα σχολεία ότι η Ελλάς είναι εχθρική χώρα, αλυτρωτισμός και καταπίεση της Ελληνικής μειονότητας), μολονότι αυτή ευεργετείται πολλαπλώς από την χώρα μας. Εκτιμάται ότι εξελίξεις θα σημειωθούν από τον τρόπο επίλυσης του Κοσσόβου.
Πολιτική FYROM
Λειτουργεί στο πλαίσιο της δημιουργίας της «Μακεδονίας του Αιγαίου». Κύριο πρόβλημα – απειλή , αποτελεί η Αλβανική μειονότητα στο δυτικό τμήμα της χώρας, καθ' όσον το διεκδικεί η Αλβανία. Εντύπωση και εδώ προκαλεί η σταθερώς ακολουθούμενη εχθρική προς την Ελλάδα πολιτική της FYROM (Ονομα-Γλώσσα-παραχάραξη ιστορίας-σχολικά βιβλία κ.α.).
Πολιτική ΗΠΑ-ΗΒ
Οι χώρες αυτές υποστηρίζουν πλήρως όχι μόνον την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ αλλά και τις απαιτήσεις όλων των ομόρων κρατών από την χώρα μας πιστεύοντας ότι έτσι εξυπηρετούνται τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντά τους. Ασκούν ασφυκτικές πιέσεις σε πολλές χώρες συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος για να μην αντιδράσουν στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας στην ΕΕ χρησιμοποιώντας ακόμη και τον ωμό εκβιασμό. Πρόσφατες άλλωστε είναι οι δηλώσεις του προέδρου των ΗΠΑ περί υποστηρίξεως της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας στην ΕΕ και τα όσα είπε ο υφυπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ κ Μπερνς περί υπάρξεως «Αλβανικής, Μακεδονικής και άλλων μειονοτήτων στην Ελλάδα». Επίσης, θα πρέπει να επισημανθεί ότι Αμερικανοί επίσημοι αναφερόμενοι στην FYROM χρησιμοποιούν το όνομα «Μακεδονία» και επιθυμούν την ένταξή της στο ΝΑΤΟ (δηλώσεις κ. Μπους). Ασκούν πλήρη έλεγχο στις Αλβανία- FYROM-Βουλγαρία και Ρουμανία σε ότι αφορά την εξωτερική αυτών πολιτική (κυρίως οι ΗΠΑ) παρέχουσες σ' αυτές ασφάλεια και προστασία.
Ελληνική Πολιτική
Πολλά διαβάσαμε, ακούσαμε και εζήσαμε τους τελευταίους μήνες σχετικά με την εξωτερική και εσωτερική πολιτική της χώρας μας. Πολλά και περίεργα σε τέτοιο βαθμό ώστε να δημιουργείται στο λαό απορία και αίσθημα ανασφάλειας. Είναι σαφές ότι η χώρα μας αντιμετωπίζει σοβαρή απειλή από τις όμορες χώρες σφαιρικά και θα έπρεπε να είχε μεριμνήσει για την ισχυροποίηση των ΕΔ αυτής, τη δημιουργία περιβάλλοντος ασφαλείας στο εσωτερικό της και την άσκηση αποτελεσματικής εξωτερικής πολιτικής. Αντ'αυτών παρατηρούμε
a) Πειραματισμούς στη σύνθεση, οργάνωση, εξοπλισμό και εκπαίδευση των ΕΔ.
b) Έλλειψη αξιοκρατίας στην επιλογή της ηγεσίας των ΕΔ (Α/Κλάδων και Α/ΓΕΕΘΑ). Πρόσφατα πρώην Α/ΓΕΝ και Α/ΓΕΑ εδήλωσαν ότι δεν συμφωνούσαν με την τακτική του ΥΕΘΑ σχετικά με την αντιμετώπιση των παραβάσεων - παραβιάσεων της Τουρκικής αεροπορίας στο Αιγαίο και επί πλέον αμφισβήτησαν το δίκαιον της Ελλάδος στη διαμάχη αυτή, χωρίς να παραιτηθούν.
c) Ανεπαρκής εθνική εκπαίδευση στη νεολαία μας. Η εκπαίδευση πρέπει να αρχίζει από μικράς ηλικίας και να εμφυσηθούν σ'αυτή τα Ελληνοχριστιανικά ιδεώδη, οι εθνικές επιδιώξεις και να επισημανθούν οι απειλές που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Η ιστορία μας, οι αγώνες και οι θυσίες των Ελλήνων για την απόκτηση της Εθνικής μας ανεξαρτησίας πρέπει να αποτελέσουν βασικό συστατικό στοιχείο της εκπαίδευσης της νεολαίας μας. Δυστυχώς, όμως, βλέπουμε ότι στον τομέα αυτό άλλα σχεδιάζονται και υλοποιούνται, όπως:
a. Απομακρύνεται η θρησκεία μας από τα σχολεία.
b. Ξαναγράφεται η Ιστορία μας με την χρηματοδότηση των ΗΠΑ-ΗΒ-Γερμανίας και την αμερικανική οργάνωση USAID που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και με την συνδρομή καθηγητών Ελληνικών Πανεπιστημίων. Στην ιστορία αυτή διαγράφονται ή αποσιωπούνται προσωπικότητες και γεγονότα που διεδραμάτησαν σημαντικό ρόλο στη Νεώτερη Ελληνική Ιστορία (Κολοκοτρώνης - Αγ. Λαύρα - κρυφό σχολειό κ.α.)
c. Θεσπίζεται η διδασκαλία της Τουρκικής γλώσσας στα Ελληνικά σχολεία που κατόπιν της γενικής αντίδρασης της κοινής γνώμης περιορίστηκε σε μερικά σχολεία της Θράκης αποκαλυφθείσης όμως της κακής προθέσεως της κυβερνήσεως. Ο νοών νοείτω.
d. Επιτρέπεται σε διάφορους περίεργους και υπόπτων προθέσεων συγγραφείς και Ινστιτούτα να βάλουν κατά της εθνικής ομοιογένειας του Ελληνικού λαού και μάλιστα και από Τ/Ο δίκτυα. Επίσης, επιτρέπομεν εντός της χώρας μας την εκτέλεση εχθρικών δραστηριοτήτων σχετικά με την ύπαρξη «Μακεδονικής Γλώσσας» (π.χ. Παρουσίαση βιβλίου Μακεδονικής Γλώσσας σε αίθουσα της ΕΣΗΕΑ με πρωτοβουλία του «Ουράνιου Τόξου» και την υποστήριξη Ελλήνων «διανοουμένων» συμμάχων των Σκοπιανών και εχθρών της Ελλάδος).
Έχουν εμφανισθεί ανησυχητικά φαινόμενα διαλύσεως της έννομης τάξης (βία στα γήπεδα, κακοποιός δράση συμμοριών, ανυπακοή στις εντολές της Διοίκησης κ.α.) και επικράτηση ανηθικότητας, παρανομίας και διαφθοράς σε κράτος και κοινωνία.
Ακόμη θα πρέπει να σημειωθεί η έλλειψη επαρκούς ενημέρωσης του Ελληνικού λαού για τα σοβαρά εθνικά θέματα και η αποτύφλωσή του που επιχειρείται με τα διάφορα «ριάλιτις» και διάφορες άλλες ανήθικες εκπομπές που δηλητηριάζουν την ελληνική νεολαία.
Όλα τα παραπάνω αδρανοποιούν την κοινωνία και την καταστούν αδιάφορη και ανίκανη να αντιδράσει και να αντιμετωπίσει τις όποιες απειλές δέχεται η χώρα.
Η αδιάκοπη μη ελεγχόμενη είσοδος προσφύγων στην Ελλάδα εξασθενεί την εθνολογική συνοχή της χώρας και αποδυναμώνει ακόμη περισσότερο την αμυντική ικανότητά της προς αγαλλίαση όλων εκείνων που επιθυμούν να μεταλλάξουν την Ελλάδα σε «πολυπολιτισμική»χώρα.
Παρατηρούμε εξ'άλλου ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν αντιδρούν με την απαιτουμένη ένταση ούτε εφαρμόζουν την πολιτική της αμοιβαιότητος σε εχθρικές ενέργειες των ομόρων κρατών. Δηλαδή,
ü Δεν αναφέρονται στην Ελληνική μειονότητα της Αλβανίας (το έχουμε θάψει το Β/Η ζήτημα;)
ü Δεν αναφέρονται στην Ελληνική μειονότητα του Μοναστηρίου.
ü Δεν αναφέρονται στις διώξεις των Ελλήνων της Πόλης-Ιμβρου-Τενέδου και δεν ενεργούν ανάλογα στη Μουσουλμανική μειονότητα της Δυτ. Θράκης.
ü Σχεδιάζουν τη δημιουργία ξεχωριστής Εκκλησίας στα Δωδεκάνησα που εξυπηρετεί τα σχέδια της Τουρκίας.
ü Αναπτύσσουν στην Τουρκία οικονομικές δραστηριότητες με τη λειτουργία ελληνικών επιχειρήσεων, εξαγορά Τραπεζών κ.α. γεγονός που φανερώνει ότι η Ελλάς έχει πρόθεση διατηρήσεως καλών σχέσεων με τη γείτονα ασχέτως της πορείας των Εθνικών θεμάτων (Γνωρίζει κάτι η πολιτική ηγεσία, που δεν γνωρίζει ο Ελληνικός Λαός ;)
Έχουν κατηγορηθεί οι Ελληνικές Κυβερνήσεις από έγκριτους δημοσιογράφους, πολιτικούς αναλυτές και διεθνολόγους, ότι διακατέχονται από φοβικό σύνδρομο και δεν αντιδρούν όπως θα έπρεπε για την προάσπιση των συμφερόντων της χώρας. Πλήθος αναλύσεων της κατάστασης και προτάσεις περί του πρακτέου αναφέρονται στις εφημερίδες, περιοδικό τύπο και Τ/Ο σταθμούς και μάλιστα από προσωπικότητες που διετέλεσαν σύμβουλοι πρωθυπουργών της χώρας. Όλα όμως αυτά ηχούν σε «ώτα μη ακουόντων». Γιατί άραγε; Αν ανατρέξουμε στην υπόθεση των Ιμίων θα δούμε ότι η τότε Κυβέρνηση απεφάσισε να χειρισθεί την κρίση με πολιτικά μέσα. Πολιτική λύση, γκρίζες ζώνες το αποτέλεσμα.
Φαίνεται ότι η παραπάνω μέθοδος συνεχίζεται παράλληλα με την εφαρμογή του δόγματος (οδηγιών) του Κισινγκερ για την αλλοτρίωση και υποταγή του Ελληνισμού στη νέα τάξη πραγμάτων και την υλοποίηση του σχεδίου του άξονα ΗΠΑ-ΗΒ-Τουρκίας στα Βαλκάνια.
Τούτο άλλωστε έρχεται σε πλήρη συμφωνία με τα λεχθέντα υπό της κας Προέδρου της Βουλής προς τον κ. Πρόεδρον της Χώρας περί μειώσεων των εθνικών συνόρων κ.λ.π.
Η πολιτική λύση των εθνικών θεμάτων, δηλαδή ο πλήρης ενδοτισμός στις όποιες πιέσεις των ισχυρών «συμμάχων χωρών» είναι το μεγάλο Ελληνικό πρόβλημα με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει και από την απόφαση που έλαβαν οι υπουργοί εξωτερικών των χωρών της ΕΕ τον Δεκέμβριο 2006 χωρίς Ελληνική και Κυπριακή αντίδραση. Οψόμεθα εις ΚΟΣΣΟΒΟΝ.
Πηγή : elesme.gr