Ε.Ε. το ΤΕΛΟΣ ΜΙΑΣ ΠΕΝΗΝΤΑΕΤΙΑΣ και η ΑΡΧΗ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ.

www.Apodimos.com

Πέρασε μια πενταετία και η Ε.Ε. ανδρώθηκε με τα 27 που την αποτελούν . Εμείς σαν Apodimos.com με αυτό το αρχειακό άρθρο μας , θα πρέπει να ενημερώσουμε όλους τους Έλληνες και τους Απόδημους αδελφούς μας για το τι έγινε στα αυτά τα 50 χρόνια που πέρασαν, με σκοπό να θυμόμαστε το γεγονός ότι ξεκινά μια νέα πενηνταετία, η οποία θα πρέπει να βρει μια Ε.Ε. ενωμένη με το δικό της Σύνταγμα και ότι συνεπάγετε αυτό.

Αυτά τα 50 χρόνια μας δίνουν την ευκαιρία για να δούμε

Ø       τα «κέρδη και τις ζημίες» που υπήρξαν στην διαδρομή αυτή της Ε.Ε.

Ø       την ξεχωριστή συμβολική σημασία που έχει αυτή η Έ.Ε. των 27 κρατών

Ø       Το Χρονολόγιο της ιδρυτική συνθήκη της Ε.Ε..

Ø       Η Αξία της ύπαρξης της Ιδρυτικής Συνθήκης της Ρώμης για την Ευρώπη

Ø       Οι θέσεις της Κυβερνήσεως και της Αξιωματικής αντιπολίτευσης για τα 50 Χρόνια της Ε.Ε.

Ø       Η «Διακήρυξη του Βερολίνου»

Ø       Τι προβλέπεται να γίνει τα επόμενα 50 χρόνια

Τα «κέρδη και τις ζημίες» που υπήρξαν στην διαδρομή της Ε.Ε.

Θα περιοριστούμε λοιπόν στις δύο τελευταίες δεκαετίες, οπότε κυριαρχούν η δημιουργία της ενιαίας εσωτερικής αγοράς, η εισαγωγή του ευρώ και η τελευταία μαζική διεύρυνση της Ε.Ε.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση γιόρτασε τα πενήντα χρόνια της από την ιδρυτική Συνθήκη της Ρώμης (25/3/1957), και για τα 50 χρόνια υπήρξαν εκδηλώσεις στο Βερολίνο, και πραγματοποιήθηκε και  η πανηγυρική Σύνοδος Κορυφής.

Μέχρι το 1992, η Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε ΕΟΚ ήταν μια κοινή αγορά αγροτικών εμπορευμάτων. Άλλωστε η γεωργία απορροφούσε περίπου τα τρία τέταρτα του προϋπολογισμού της. Το μεγάλο εγχείρημα όμως της δημιουργίας της ενιαίας αγοράς του 1992, που χρειάσθηκε εκατοντάδες Κανονισμούς για να ολοκληρωθεί, αποδείχθηκε και, μέχρι το 1995, όλα τα προϊόντα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο εσωτερικό της Κοινότητας. Έτσι αυτή η επιτυχία άνοιξε το δρόμο και στο ευρώ .

Ø       Όμως με το κοινό νόμισμα του ευρώ τα πράγματα ήταν πολύ πιο δύσκολα. Το νόμισμα και η νομισματική πολιτική ενέχουν εθνική κυριαρχία, που έπρεπε να μεταβιβασθεί σ' έναν υπερεθνικό οργανισμό, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα .Επίσης, έπρεπε να τεθούν και ενιαίες αρχές δημοσιονομικής πολιτικής, για την προστασία του νέου νομίσματος. Δώδεκα χώρες ωστόσο, από τα τότε δεκαπέντε μέλη της Ένωσης, κατάφεραν να συμφωνήσουν σε όλα. Έτσι τέθηκαν οι βάσεις για την επιτυχή εισαγωγή και την κατοπινή εκπληκτική πορεία του νέου νομίσματος.

Ø       Μέχρι τότε, η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά τις δύσκολες περιόδους στην ιστορία της, έδειχνε ότι προχωρούσε με αποφασιστικά βήματα προς την πολιτική ένωση, ενώ οι πιο ονειροπόλοι μιλούσαν και για νέα, ενιαία, ομοσπονδιακή κρατική οντότητα. Οι βρετανικές αντιρρήσεις δεν είχαν καταφέρει μέχρι τότε να εμποδίσουν τις προοπτικές αυτές. Και μετά ήρθε δυστυχώς ο... παγετώνας της μεγάλης διεύρυνσης. Κανένας δεν αμφιβάλλει σήμερα ότι η διεύρυνση οδήγησε τους Γάλλους και τους Ολλανδούς να ψηφίσουν όχι στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, ενώ δύο χρόνια αργότερα η κα Μέρκελ αναγκάζεται να ξοδεύει το πολιτικό της κεφάλαιο, ώστε να πείσει τους δίδυμους αδελφούς Γκατζίνσκι, που κυβερνούν την Πολωνία, να μη φέρουν εμπόδια στην αναβίωση της Συνταγματικής Συνθήκης. Αν τελικά δεν καταφερθεί η «ανάσταση» του Ευρωπαϊκού Συντάγματος , η Ε.Ε. θα έχει ξεπεράσει μία ακόμη κρίση στην 50χρονη πορεία της.

Η ξεχωριστή συμβολική σημασία που έχει η Έ.Ε. των 27 κρατών.

Για όλους εμάς που πιστεύουμε στην ευρωπαϊκή ιδέα και στο όραμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, στο πέρασμα των 50 χρόνων από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης, έχει ξεχωριστή συμβολική σημασία. Σ’ αυτόν τον μισό αιώνα, η Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, απεδείχθη ιστορικά το πιο επιτυχημένο μοντέλο ειρήνης, συνεργασίας και ευημερίας. Η συνεργασία και η συναίνεση έχουν υποκαταστήσει τον πόλεμο ως μέθοδο επίλυσης διαφορών. Δεν έχει σημασία τόσο η δύναμη και το μέγεθος των χωρών, όσο η συμμετοχή και προσήλωσή τους στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες. Και, βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η Ευρώπη πρωτοστατεί στο να υιοθετεί και να προωθεί πρωτοποριακές πολιτικές, που αφορούν άμεσα τους πολίτες σε κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι η ανεργία, η εκπαίδευση, η κλιματική αλλαγή.

Πριν 50 χρόνια υπογράφθηκε  η Συνθήκη της Ρώμης στις 25 Μαρτίου 1957 η οποία δημιούργησε την Ευρωπαϊκή οικογένεια. Μέσα σ’ αυτά τα πενήντα χρόνια, οι δεσμοί  των κρατών που απαρτίζουν την Ε.Ε. έγιναν  όλο και πιο ισχυροί. Παρόλο που υπάρχουν κράτη με διαφορετικές κουλτούρες, γλώσσες και παραδόσεις, η ενότητα των κρατών αυτών  βασίζεται σε κοινές αξίες: όπως η ελευθερία, η δημοκρατία, το κράτος δικαίου, ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η ισότητα. Ας αναφερθούμε αναλυτικά στην Ειρήνη και σταθερότητα , στην Ελευθερία και δημοκρατία, στην Ευημερία, και στην Απασχόληση και ανάπτυξη που υπήρξε σ’ αυτή την 50ετία :

Ø      Ειρήνη και σταθερότητα

Τα 50 χρόνια χωρίς πόλεμο ανάμεσα στις χώρες που απαρτίζουν σήμερα την ΕΕ αποτελεί γεγονός άνευ προηγουμένου στην ιστορία. Σημαντικό ρόλο σ' αυτό έπαιξαν τόσο η ενοποίηση όσο και η διεύρυνση από 6 σε 27 χώρες. Συγχρόνως, η ΕΕ έχει γίνει υπολογίσιμη δύναμη για την ειρήνη στον κόσμο.

Ø      Ελευθερία και Δημοκρατία

Η δημοκρατία πλέον αποτελεί μία από τις βασικότερες αξίες της Ε.Ε. Η ΕΕ εδραίωσε, ανάμεσα στις αξίες αυτές, την ελευθερία, προσθέτοντας νέες ελευθερίες δηλαδή την ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων και προϊόντων εντός των συνόρων της. Έτσι, έχουμε τη δυνατότητα να σπουδάσουμε, να εργαστούμε ή να ζήσουμε σε μια άλλη χώρα της ΕΕ με ελάχιστες γραφειοκρατικές διατυπώσεις και με υγειονομική ασφάλιση και κοινωνικές παροχές παντού. Tα ταξίδια στις χώρες της ΕΕ γίνονται όλο και περισσότερο χωρίς διαβατήριο. Επιπλέον, η ΕΕ έθεσε τα θεμέλια ενός χώρου όπου τα σύνορα δεν αποτελούν εμπόδιο στη δικαιοσύνη ή την ασφάλεια.

Ø      Ευημερία

Το βιοτικό επίπεδο και τα πρότυπα κοινωνικής προστασίας των πολιτών της ΕΕ είναι από τα υψηλότερα στον κόσμο. Η ευρωπαϊκή φιλοσοφία στηρίζεται στο εξής: πώς θα βρεθεί η χρυσή τομή ανάμεσα στην αύξηση της ευημερίας και στο ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. Λόγω της τεράστιας οικονομικής της δύναμης, η ΕΕ έχει επίσης αναλάβει ευθύνες σε παγκόσμιο επίπεδο, οι οποίες αντικατοπτρίζονται στις εμπορικές της πολιτικές καθώς και στις πολιτικές της για την παροχή βοήθειας.

Ø      Απασχόληση και Ανάπτυξη

Η συνεργασία μεταξύ των κρατών οδήγησε στην ενιαία αγορά  (τη μεγαλύτερη ζώνη ελεύθερων συναλλαγών στον κόσμο, στο ενιαίο νόμισμα) που χρησιμοποιούν οι περισσότεροι πολίτες της ΕΕ, καθώς και σε κοινά πρότυπα περιβαλλοντικής προστασίας και ασφάλειας των προϊόντων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και την ανάπτυξη και, ταυτόχρονα, μεγαλύτερη επιλογή αγαθών και υπηρεσιών σε ανταγωνιστικές τιμές.

Το Χρονολόγιο της ιδρυτική συνθήκη της Ε.Ε..

Από τη Ρώμη μέχρι σήμερα η ΣΥΝΘΗΚΗ της ΡΩΜΗΣ δηλαδή η  ιδρυτική συνθήκη της Ε.Ε., που υπογράφηκε πριν από 50 έτη στις 25 Μαρτίου. Ακολουθεί το χρονολόγιο με τα γεγονότα-ορόσημο της Ε.Ε. :

        1950: Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών, Ρομπέρ Σουμάν, παρουσιάζει σχέδιο να θέσει υπό ενιαία αρχή τη βιομηχανία άνθρακα και χάλυβα της Δ. Γερμανίας και της Γαλλίας. Απώτερος στόχος να αποφευχθεί το ενδεχόμενο νέου πολέμου μεταξύ των δύο χωρών.

        Απρίλιος 1951: Γαλλία, Δ. Γερμανία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ιταλία και Ολλανδία υπογράφουν τη Συνθήκη του Παρισιού για τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ενωσης Ανθρακα και Χάλυβα (EEAX).

         25 Μαρτίου 1957: Οι έξι παραπάνω χώρες υπογράφουν τη Συνθήκη της Ρώμης, ιδρύοντας την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα ΕΟΚ , μια κοινή αγορά για την ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, αγαθών, εργατικού δυναμικού και υπηρεσιών. Παράλληλα, υπογράφουν ξεχωριστή συνθήκη για τη δημιουργία Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΚΑΕ).

        Ιούλιος 1958: Τίθενται οι αρχές της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής ΚΑΠ , οι οποίες αποκτούν ισχύ το 1962.

        1η Ιουλίου 1967: H ΕΕΑΧ, η ΕΟΚ και η ΕΚΑΕ συγχωνεύονται, ιδρύοντας την Ευρωπαϊκή Κοινότητα (Ε.Κ.).

        Ιανουάριος 1973: Προσχωρούν η Βρετανία, η Δανία και η Ιρλανδία. Η Νορβηγία ψηφίζει να μην ενταχθεί.

        Μάρτιος 1979: Συστήνεται ο Μηχανισμός Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (ΕRM), συνδέοντας το Γερμανικό μάρκο, το Γαλλικό και Βελγικό φράγκο, το Ολλανδικό γκίλντερ, τη Δανική κορόνα, την Ιρλανδική λίρα και την Ιταλική λίρα σε στενό πλαίσιο διακύμανσης.

        Ιανουάριος 1981: Η Ελλάδα γίνεται το 10ο μέλος της Ε.Κ.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής υπογράφει την συμφωνία ένταξης της Ελλάδος στην ΕΟΚ.

        Ιανουάριος 1986: Η Ισπανία και η Πορτογαλία γίνονται το 11ο και 12ο μέλος της Ε.Κ.

        Απρίλιος 1989: Ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζακ Ντελόρ, παρουσιάζει σχέδιο αποτελούμενο από τρία στάδια για τη δημιουργία Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ).

         1990: Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την κατάρρευση του Κομμουνισμού, οι νέες δημοκρατίες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης διατυπώνουν την επιθυμία τους να ενταχθούν στην Ε.Κ.

        3 Οκτωβρίου 1990: Η Α. Γερμανία προσχωρεί στην Ε.Κ. ως τμήμα της ενωμένης Γερμανίας.

        Δεκέμβριος 1991: Υπογράφεται η Συνθήκη του Μάαστριχτ για την ΟΝΕ, καθορίζοντας ένα χρονοδιάγραμμα και συνθήκες για το ευρωπαϊκό ενιαίο νόμισμα μέχρι το 1999. Η Ε.Κ. μετονομάζεται σε Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.).

        1993: Οι Ευρωπαίοι ηγέτες υιοθετούν τα λεγόμενα κριτήρια της Κοπεγχάγης που καθορίζουν τις προδιαγραφές για ένταξη όσον αφορά στις επιδόσεις στη δημοκρατία, στα ανθρώπινα δικαιώματα, στην επιβολή του νόμου, στην προστασία μειονοτήτων και στον πολιτικό έλεγχο του στρατού.

        1η Νοεμβρίου 1993: Τίθεται σε ισχύ η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Εκτός από το ενιαίο νόμισμα, προβλέπει την ανάπτυξη κοινής εξωτερικής πολιτικής και ασφαλείας, ενώ δίδει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δικαίωμα άσκησης βέτο σε ορισμένες νομοθεσίες.

        Ιανουάριος 1994: Ιδρύεται στη Φραγκφούρτη το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ινστιτούτο ENI , πρόδρομος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

        1994: Οι πολίτες της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας ψηφίζουν υπέρ της ένταξης στην Ε.Ε. Η Νορβηγία ψηφίζει με ποσοστό 52,1% κατά της ένταξης. Αυστρία, Φινλανδία και Σουηδία προσχωρούν στην Ε.Ε. τον Ιανουάριο του 1995.

        Δεκέμβριος 1995: Στη Σύνοδο κορυφής της Μαδρίτης ο όρος ECU αντικαθίσταται με το όνομα Ευρώ.

        Δεκέμβριος 1997: Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφωνούν να αρχίσουν ενταξιακές διαπραγματεύσεις με έξι υποψήφιες χώρες: Πολωνία, Τσεχία, Ουγγαρία, Σλοβενία, Εσθονία και Κύπρο. Σε πέντε ακόμη χώρες του πρώην υπαρκτού Σοσιαλισμού τις Σλοβακία, Λιθουανία, Λετονία, Βουλγαρία και Ρουμανία διαμηνύεται ότι θα πρέπει να σημειώσουν μεγαλύτερη πρόοδο προτού αρχίσουν διαπραγματεύσεις.

        1997: Η Συνθήκη του Άμστερνταμ δημιουργεί αξίωμα Υπάτου Εκπροσώπου της Ε.Ε. για θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας.

        Ιανουάριος 1999: Θεσπίζεται το ευρώ [EUR=X] ως νόμισμα εμπορικών συναλλαγών, αντικαθιστώντας το καλάθι ECU σε μία ένα προς ένα.

        Δεκέμβριος 1999: Η Ε.Ε. συμφωνεί να αρχίσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με Ρουμανία, Σλοβακία, Λετονία, Λιθουανία, Βουλγαρία και Μάλτα. Επίσης, συμφωνεί να αναγνωρίσει την Τουρκία ως υποψήφιο μέλος.

        Δεκέμβριος 2000: Επεισοδιακή σύνοδος στη Νίκαια της Γαλλίας καταλήγει στην υπογραφή συνθήκης για θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θα προετοιμάσουν την Ε.Ε. για τη διεύρυνση.

        Ιανουάριος 2002: Τίθεται σε κυκλοφορία το ευρώ σε 12 χώρες. Βρετανία, Σουηδία και Δανία διατηρούν τα εθνικά τους νομίσματα. Και η παρουσίαση για την Ελλάδα ήταν

        Ιούνιος 2003: Οι υπουργοί Γεωργίας της Ε.Ε. υπογράφουν συμφωνία για μεταρρύθμιση της ΚΑΠ, δημιουργώντας ρήγμα μεταξύ αγροτικής παραγωγής και επιδοτήσεων.

        Μάιος 2004: Κύπρος, Τσεχία, Εσθονία, Ουγγαρία, Λετονία, Λιθουανία, Μάλτα, Πολωνία, Σλοβακία και Σλοβενία εντάσσονται στην Ε.Ε.

        Ιούνιος 2004: Οι χώρες-μέλη της Ε.Ε. συμφωνούν σε μια Συνταγματική Συνθήκη προκειμένου να προσδώσουν στην κοινότητα Πρόεδρο και Υπουργό Εξωτερικών, αναθεωρημένο σύστημα ψήφων στη λήψη αποφάσεων και μεγαλύτερη φωνή στο Ευρωκοινοβούλιο και στα εθνικά κοινοβούλια.

        Μάιος/Ιούνιος 2005: Γάλλοι και Ολλανδοί πολίτες απορρίπτουν τη συνθήκη σε δημοψηφίσματα, οδηγώντας τη Συνταγματική Συνθήκη στη λήθη.

        Οκτώβριος 2005: Η Ε.Ε. αρχίζει ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Κροατία και την Τουρκία, αφού ξεπεράστηκαν την τελευταία στιγμή οι αντιρρήσεις της Αυστρίας.

        Δεκέμβριος 2005: Η Ε.Ε. δίδει στα Σκόπια καθεστώς υποψηφίου.

        1η Ιανουαρίου 2007: Η Ρουμανία και η Βουλγαρία εντάσσονται στην Ε.Ε.

Και τώρα πλέον ρωτούμε και πάλι τι γίνεται με το Ευρωσύνταγμα ;

Η Αξία της ύπαρξης της Ιδρυτικής Συνθήκης της Ρώμης για την Ευρώπη.

Για να γίνει κατανοητό της αξίας για τα άτομα ή τους λαούς, ή τα κράτη της Ερώπης της Ιδρυτικής Συνθήκης της Ρώμης με ορισμένες απλές ερωτήσεις που θα παρουσιάσει το Apodimos.com θα σας αναγκάσει να σκεφθείτε τι θα γινόταν χωρίς την Ιδρυτική Συνθήκη της Ρώμης .

Στιγμιότυπο από την ιστορική για την Ευρώπη Συνθήκη της Ρώμης

Η Ευρωπαϊκή  Ένωση τελικά γιόρτασε τα πενήντα χρόνια από την ιδρυτική Συνθήκη της Ρώμης της 25 Μαρτίου του 1957, και το κέντρο των εορταστικών εκδηλώσεων ήταν το Βερολίνο, όπου και πραγματοποιήθηκε και η πανηγυρική Σύνοδος Κορυφής.

Κατά την περίοδο, που έχει περάσει από την ιδρυτική Συνθήκη της Ρώμης, τα μέλη της Ένωσης απολαμβάνουν ειρήνη, ευημερία και σταθερότητα. Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει στο Reuters ιστορικός του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Τίμοθι Γκάρτον Ας «Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το πλέον επιτυχημένο παράδειγμα ειρηνικής αλλαγής καθεστώτος των καιρών μας» και συμπληρώνει: «Σε κάθε γωνιά της ηπείρου οι άνθρωποι ζουν καλύτερα και είναι πιο ελεύθεροι σε σχέση με 50 χρόνια πριν». Σήμερα τα σύνορα μεταξύ των κρατών της είναι ανοιχτά, 13 από τα μέλη έχουν κοινό νόμισμα, ενώ μία σειρά χωρών, όπως η Κροατία και η Τουρκία, επιθυμούν να εισέλθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ας δούμε με απλές ερωτήσεις τι θα γινόταν στην Ευρώπη χωρίς την Ιδρυτική Συνθήκη της Ρώμης και νομίζουμε ότι οι επισκέπτες μας, σε όλα θα απαντούσαν με ένα ΟΧΙ.

ü        Θα είχε εγκατασταθεί η ειρήνη στην Ευρώπη;

ü        Θα  υπήρχε σήμερα η δημοκρατία, το Κράτος Δικαίου η πλουραλισμός, η μη διακρίσεις, η ανεκτικότητα η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη, η ισότητα ανδρών και γυναικών, ο σεβασμός των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, η πολιτική και οικονομική ελευθερία και η συλλογική ασφάλεια;

ü        Θα υπήρχε σήμερα το κοινό ευρωπαϊκό κεκτημένο;

ü        Θα είχε γίνει η Ευρώπη ένας χώρος ανάπτυξης, ευημερίας βασισμένη στην ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων, εμπορευμάτων και κεφαλαίων, φτάνοντας το επίπεδο των ΗΠΑ;

ü        Θα είχε γίνει μια μεγάλη αγορά των 450 εκατομμυρίων καταναλωτών και η πιο μεγάλη ζώνη ελεύθερης αγοράς στον κόσμο ;

ü        Θα είχαμε δει την γέννηση και την επιτυχία του κοινού νομίσματος και την  νομισματική αλληλεγγύη;

ü        Θα είχαμε καλύτερο οχύρωμα από την Ευρώπη ενάντια στην παγκοσμιοποίηση;

ü        Θα ήταν η ήπειρός μας, η μοναδική διεθνής πολιτική οντότητα που οικοδομήθηκε ειρηνικά και που την θέλησαν οι λαοί στα πλαίσια του σεβασμού της διαφορετικότητας και των Κρατών;

ü        Θα είχαμε μπορέσει να αντισταθούμε στην  απόφαση των Αμερικανών να εισβάλλουν στο Ιράκ;

ü        Θα υπήρχε μια ευρωπαϊκή συνείδηση και μια θέληση για να γίνει ακουστή μια διαφορετική φωνή στην ευρωπαϊκή σκηνή;

ü        Θα είμαστε σε θέση να εργαζόμαστε από κοινού και να επεμβαίνουμε στη διαχείριση των κρίσεων που λαμβάνουν χώρα στην ήπειρό μας από την πτώση του κομμουνισμού, ή στο πεδίο των επιχειρήσεων εκτός των συνόρων της ηπείρου μας;

ü        Θα είχε γίνει έως χώρος ειρήνης ενοποιημένος στην διαφορετικότητά του;

ü        Πέρα από την ενιαία αγορά, θα είχε γίνει η Ευρώπη μια κοινότητα αξιών βασισμένους στην διαφορετικότητα των πολιτισμών, των γλωσσών, και το σεβασμό των φιλοσοφικών και θρησκευτικών πεποιθήσεων;

ü        Η πολυπολιτισμική εξαίρεση της Ευρώπης θα είχε υπερασπιστεί και προαχθεί για να υιοθετηθεί από την γενική διάσκεψη της ΟΥΝΕΣΚΟ;

ü        Θα είχαμε αυτό το άνοιγμα που χαρακτηρίζει την Ευρώπη στο σύνολό της και που υλοποιείται από τις πολυάριθμες ανταλλαγές που λαμβάνουν χώρα μεταξύ όλων των χωρών μας;

ü        Οι νέοι μας θα είχαν τη τύχη να μπορούν να σπουδάσουν στο εξωτερικό, να γνωρίσουν άλλους πολιτισμούς και να έχουν πρόσβαση σε πολλές άλλες γλώσσες;

ü        Θα είχε γίνει το περιβάλλον πρώτη προτεραιότητα για τα Κράτη-μέλη;

ü        Θα δημιουργόταν ένα πραγματικό νομοθετικό οπλοστάσιο για την προστασία του περιβάλλοντος;

ü        Θα γινόταν μια ευρωπαϊκή προτεραιότητα ο αγώνας για την κλιματική υπερθέρμανση;

ü        Το Πρωτόκολλο του Κιότο που έχει επικυρωθεί σήμερα από μια τόση μεγάλη πλειοψηφία Κρατών, θα είχε υπογραφεί;

ü        Θα είχαμε ένα κοινό διαβατήριο;

ü        Αν δεν υπήρχε η Συνθήκης της Ρώμης θα είχαμε περάσει από δίπλα από την ωραιότερη ιδέα, μια κοινότητα αξιών, που ομιλεί σήμερα με όλες της τις φωνές και όλη της την ψυχή;

Οι θέσεις της Κυβερνήσεως και της Αξιωματικής αντιπολίτευσης για τα 50 Χρόνια της Ε.Ε.

Στο Βερολίνο ο πρωθυπουργός της Ελλάδος είχε κατ' ιδίαν συνάντηση με τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, ενώ το προηγούμενο βράδυ παραβρέθηκε στο γεύμα που παρέθεσε ο Γερμανός Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χορστ Κέλερ στους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ενώ σας γνωρίζουμε ότι λίγο πριν από την πανηγυρική συνεδρίαση των 27 πολιτικών ηγετών για την επίσημη υιοθέτηση της «Διακήρυξης του Βερολίνου», ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής με δήλωσή του απηύθυνε τα Συγχαρητήρια στη γερμανική Προεδρία για τις προσπάθειες που καταβάλλει στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωση. Το πλήρες κείμενο της δήλωσης του πρωθυπουργού έχει ως εξής:

«Σήμερα είναι διπλή γιορτή για τον Ελληνισμό. Μαζί με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, έχουμε και την επέτειο του '21, τον μεγάλο αγώνα των Ελλήνων για ελευθερία και εθνική αξιοπρέπεια. Είναι, όμως, και πολύ ξεχωριστή μέρα και για την Ευρώπη. Για όλους εμάς που πιστεύουμε στην ευρωπαϊκή ιδέα και στο όραμα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, η επέτειος αυτή έχει ξεχωριστή συμβολική σημασία. Σε αυτόν τον μισό αιώνα, η Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Ένωση, απεδείχθη ιστορικά το πιο επιτυχημένο μοντέλο ειρήνης, συνεργασίας και ευημερίας. Η συνεργασία και η συναίνεση έχουν υποκαταστήσει τον πόλεμο ως μέθοδο επίλυσης διαφορών. Δεν έχει σημασία τόσο, η δύναμη και το μέγεθος (σ.σ. των χωρών) όσο η συμμετοχή και η προσήλωση στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι η Ευρώπη πρωτοστατεί στο να υιοθετεί και να προωθεί πρωτοποριακές πολιτικές που αφορούν άμεσα τους πολίτες σε κρίσιμα ζητήματα, όπως είναι η ανεργία, η εκπαίδευση, η κλιματική αλλαγή.

Θέλω να συγχαρώ τη γερμανική Προεδρία για τη μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλε και για τη «Διακήρυξη του Βερολίνου», που είναι ένα μεστό και ισορροπημένο κείμενο, που πρωτίστως απευθύνεται στους ευρωπαίους πολίτες. Είναι αλήθεια και το ξέρουμε όλοι ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση σήμερα βρίσκεται σε μία κρίσιμη χρονική συγκυρία, σε μία κρίσιμη καμπή. Είναι όμως εξίσου γεγονός ότι και πολλές άλλες φορές στο παρελθόν η Ευρώπη είχε δυσκολίες τις οποίες αντιμετώπισε και ξεπέρασε με επιτυχία. Θέλω να πιστεύω και το πιστεύω ότι η Ευρώπη έχει και τη δύναμη και την πολιτική βούληση να κινηθεί με αποφασιστικότητα στο μέλλον μπροστά».

Με το ίδιο τρόπο όσον αφορά τα 50^α γενέθλια της Ε.Ε, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου σε μήνυμα του για την συμπλήρωση 50 χρόνων από την υπογραφή της συνθήκης της Ρώμης τονίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τον φυσικό στρατηγικό χώρο για την πατρίδα και το λαό μας και προσθέτει ότι η πορεία και το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας αφορά όλους, πολιτικές δυνάμεις και πολίτες. Ειδικότερα, το μήνυμα του κ. Παπανδρέου έχει ως εξής:

«Η συμπλήρωση των 50 χρόνων από την ιστορική πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης, βρίσκει την Ευρωπαϊκή Ένωση σε μια κρίσιμη περίοδο για το μέλλον της.  Η τελική υιοθέτηση της πανηγυρικής δήλωσης του Βερολίνου, δεν μπορεί να κρύψει σοβαρά προβλήματα θεσμικού και στρατηγικού προσανατολισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Στην ιστορική διαδρομή της ανάπτυξης του κοινού Ευρωπαϊκού οράματος, έχουν καταγραφεί σημαντικές κατακτήσεις για την Ευρώπη και τους λαούς της. Η εμπέδωση της ειρήνης, των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, η ανάπτυξη του οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου, η ευημερία και η καταπολέμηση της φτώχειας, το ενιαίο νόμισμα, η επανένωση της διαιρεμένης ηπείρου μας, αποτελούν ορισμένα από τα δυναμικά στοιχεία ενός συλλογικού ευρωπαϊκού κεκτημένου, που πρέπει να αγωνιστούμε για να εμπεδωθεί, να διευρυνθεί, να μην αποδιαρθρωθεί.

Για την Ελλάδα και το λαό μας, η ένταξη και η πορεία 26 χρόνων στους ευρωπαϊκούς θεσμούς συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία μιας σύγχρονης δημοκρατικής ευρωπαϊκής Ελλάδας, ισότιμο μέλος και συμμέτοχο στις αποφάσεις και στη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τον φυσικό στρατηγικό χώρο για την πατρίδα και το λαό μας. Η πορεία και το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας αφορά όλους, πολιτικές δυνάμεις και πολίτες. Σε μια περίοδο κρίσης και αναζήτησης του νέου θεσμικού και πολιτικού μοντέλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα επιτρέψει την αντιμετώπιση των σύγχρονων προβλημάτων και προκλήσεων της παγκοσμιοποίησης, η Ελλάδα πρέπει να είναι δυναμικά παρούσα με τις προτάσεις και τις πρωτοβουλίες της.  Σ΄ αυτό τον κοινό χώρο των σκληρών καθημερινών διαπραγματεύσεων, όπου τίποτα δεν χαρίζεται και όλα μπορούν να κερδιθούν με σχέδιο, γνώση και συνέπεια, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, έδωσαν για πολλά χρόνια μάχες και πέτυχαν σημαντικά αποτελέσματα για την οικονομική και κοινωνική πρόοδο της Ελλάδας.

Σήμερα, γίνεται φανερό ότι, η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται ένα νέο πολιτικό όραμα και σχέδιο, που θα εμπνέει και θα κινητοποιεί του πολίτες.  Η ενίσχυση της κοινωνικής και πολιτικής Ευρώπης, η δημοκρατία και η διαφάνεια, ο αναπτυξιακός προσανατολισμός της οικονομίας, απαιτούν νέους πολιτικούς συσχετισμούς στην Ευρώπη. Μπροστά σε αυτή τη στρατηγική πρόκληση, η Ελλάδα χρειάζεται το δικό της νέο πολιτικό όραμα και σχέδιο. Το ΠΑΣΟΚ, ως ένα Ευρωπαϊκό σοσιαλιστικό δημοκρατικό κόμμα, με βαθειά ευρωπαϊκή εμπειρία διακυβέρνησης, μπορεί να εγγυηθεί και να υπερασπισθεί το Πρόγραμμά του, την Ελλάδα της ανάπτυξης, της προόδου, της κοινωνικής συνοχής και της αυτοπεποίθησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Η «Διακήρυξη του Βερολίνου»

Ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε το κείμενο της Διακήρυξης «μεστό και ισορροπημένο» και εξέφρασε την αισιοδοξία του σχετικά με την προοπτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των θεσμικών μεταρρυθμίσεων που εκκρεμούν. Ενώ από τους αρχηγούς των κρατών και κυβερνήσεων των «27» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συνήλθαν σε πανηγυρική συνάντηση (για τα 50 χρόνια της Ένωσης) στη γερμανική πρωτεύουσα, επισημαίνονται, μεταξύ άλλων ότι  «Επιδίωξη και δέσμευσή μας είναι να λύνονται ειρηνικά οι συγκρούσεις ανά τον κόσμο και να μην πέφτουν οι άνθρωποι θύματα πολέμου, τρομοκρατίας ή βίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιθυμεί να προωθήσει την ελευθερία και την ανάπτυξη ανά τον κόσμο. Θέλουμε να περιορίσουμε τη φτώχεια, την πείνα και τις αρρώστιες και σκοπεύουμε να συνεχίσουμε να διαδραματίζουμε ηγετικό ρόλο στην προσπάθεια αυτή». Η Διακήρυξη του Βερολίνου έχει ως εξής:

«Επί αιώνες η Ευρώπη ήταν μια ιδέα, μια ελπίδα ειρήνης και αλληλοκατανόησης. Η ελπίδα αυτή εκπληρώθηκε. Η ευρωπαϊκή ενοποίηση μας εξασφάλισε ειρήνη και ευημερία, δημιούργησε συνείδηση κοινότητας και βοήθησε να ξεπεραστούν οι αντιθέσεις. Κάθε κράτος - μέλος προσέφερε τη συμβολή του στην ενοποίηση της Ευρώπης και στην εδραίωση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου, χάρη δε στην αγάπη των λαών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης για την ελευθερία, η αφύσικη διχοτόμηση της ηπείρου μας αποτελεί πια οριστικά παρελθόν. Με την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση αντλήσαμε τα διδάγματα από τις αιματηρές αντιπαραθέσεις του παρελθόντος και τη μαρτυρική μας ιστορία. Σήμερα ζούμε πια μαζί με τρόπο που ποτέ ως τώρα δεν ήταν δυνατός.

ü        Οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουμε πια ενωθεί για το καλό όλων μας.

ü        Στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης υλοποιούμε τα κοινά μας ιδανικά: στο επίκεντρο βρίσκεται για μας ο άνθρωπος, με την απαραβίαστη αξιοπρέπεια και τα αναπαλλοτρίωτα δικαιώματά του. Γυναίκες και άντρες έχουν ίσα δικαιώματα.

ü        Επιδίωξή μας είναι η ειρήνη και η ελευθερία, η δημοκρατία και το κράτος δικαίου, ο αλληλοσεβασμός και το αίσθημα ευθύνης, η ευημερία και η ασφάλεια, η ανεκτικότητα και η συμμετοχή, η δικαιοσύνη και η αλληλεγγύη.

ü        Η συμβίωση και η συνεργασία μας στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης γίνεται με μοναδικό τρόπο, ο οποίος εκφράζεται με τη δημοκρατική συνύπαρξη των κρατών-μελών και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεμελιώνεται πάνω στην ισοτέλεια και την αλληλέγγυα συνύπαρξη. Μ΄αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζουμε τη δίκαιη εξισορρόπηση των συμφερόντων των διάφορων κρατών - μελών.

ü        Στην Ευρωπαϊκή Ένωση διασφαλίζουμε την ιδιαιτερότητα και τις πολυποίκιλες παραδόσεις των κρατών μελών της. Τα ανοιχτά σύνορα και η ζωντανή ποικιλία γλωσσών, πολιτισμών και περιοχών αποτελούν στοιχείο πλούτου. Υπάρχουν πολλοί στόχοι που δεν μπορούμε να τους επιτύχουμε καθένας μόνος του, παρά μόνο μαζί, γίνεται δε καταμερισμός καθηκόντων μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης, κρατών - μελών, περιφερειών και δήμων/κοινοτήτων.

ü        Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μεγάλες προκλήσεις, που δεν σταματούν στα εθνικά σύνορα. Απάντησή μας σε αυτές είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μόνο από κοινού μπορούμε να διαφυλάξουμε και στο μέλλον το ευρωπαϊκό μας κοινωνικό ιδεώδες προς όφελος όλων των πολιτών της Ένωσης. Το ευρωπαϊκό αυτό ιδεώδες συνδυάζει την οικονομική επιτυχία με την κοινωνική ευθύνη. Η Κοινή Αγορά και το ευρώ μας δίνουν δύναμη ώστε να μπορούμε να διαμορφώνουμε σύμφωνα με τις αξίες μας την ολοένα και πιο αλληλένδετη σε παγκόσμια κλίμακα οικονομία και τον διαρκώς εντεινόμενο ανταγωνισμό στις διεθνείς αγορές. Ο πλούτος της Ευρώπης έγκειται στις γνώσεις και τις ικανότητες των ανθρώπων της εκεί βρίσκεται το κλειδί της οικονομικής αύξησης, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

ü        Μαζί θα πολεμήσουμε την τρομο