Η ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

www.Apodimos.com

Όλοι γνωρίζουν ότι υπάρχει στην Ελλάδα υπάρχει μια έκρηξη πληθυσμιακή όπου οι δείκτες γεννητικότητας και οι δείκτες γήρανσης του πληθυσμού αναδεικνύουν το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει στις αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Ελλάδα και αυτό το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει με την υπογεννητικότητα στις αναπτυγμένες χώρες του δυτικού κόσμου πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψη μια και ένα από τα προβλήματα του είναι και η υπογονιμότητα .

Το Apodimos.com υποστηρίζει ότι ουσιαστικός συντελεστής στην υπογεννητικότητα είναι η εσωτερική και η εξωτερική μετανάστευση. Με ιδιαίτερες επιπτώσεις εμφανίζεται η ενδοευρωπαική μετανάστευση. Η πτωτική επίδρασή της είναι άμεση και έμμεση. Το ίδιο είναι έμμεση είναι και η επίδραση της μετανάστευσης στην γονιμότητα, γιατί οι μετακινούμενοι προς τις βιομηχανικές χώρες και τις μεγάλες πόλεις, υιοθετούν σύντομα τον κυρίαρχο τρόπο ζωής, το πρότυπο της ολιγομελούς οικογένειας.

Όταν πρόκειται για εξωτερική μετανάστευση οι δυσχέρειες αυτές πολλαπλασιάζονται, λόγω άγνοιας της γλώσσας, διαφοράς τρόπου ζωής, δυσκολίας ένταξης στο κοινωνικό περιβάλλον της θετής πατρίδας. Λόγω της μικρής γεωγραφικής απόστασης των περιοχών προέλευσης των μεταναστών και των χωρών προορισμού, οι μετακινούμενοι μεταβαίνουν συχνά στο χωριό τους για τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και τις διακοπές, μεταδίδοντας με την ευκαιρία αυτή την συρρικνούμενη οικογενειακή μορφή της χώρας όπου έζησαν από δεκαετίας και πλέον. Για τους Έλληνες της Δυτικής Γερμανίας παρατηρείται μια σημαντική πτώση της γεννητικότητας κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Ο δείκτης γεννήσεων της συγκεκριμένης ομάδας είναι χαμηλότερος από τον δείκτη της Ελλάδας.

Η εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση δεν αποσπούν από την επαρχία μόνο αναπαραγωγικές κλάσεις, αλλά πολύ συχνά περισσότερες γυναίκες, δημιουργώντας σοβαρή ανισορροπία των φύλων και ανωμαλία στους γάμους και στη γονιμότητα.

Τα πιο πάνω είναι ένας πρόλογος για να μπορέσουμε να αναπτύξουμε το κυρίως άρθρο μας, με το οποίο θα γνωρίσουμε πόσο πλήττει την Ελλάδα η υπογονιμότητα παρουσιάζοντας τα καθοριστικά του στοιχεία, η Σύνδεση της Υπογονιμότητας και της Ψυχολογίας παρουσιάζοντας τους παραμέτρους που αφορούν τα ζευγάρια που πλήττονται από υπογεννητικότητα μέσα από την Υπογονιμότητας και της Ψυχολογίας που τους επηρεάζει, το πόσο επηρεάζεται η υπογονιμότητα από τα Φυτοφάρμακα, παρουσιάζοντας την πλήρη εικόνα για τους λόγους γίνεται αυτό. Οι ελπίδες για την ανδρική υπογονιμότητα, όπου μέσα από διεθνές συνέδριο για την ανδρική υπογονιμότητα, παρουσιάζεται μια νέα μέθοδος.

      Η Ελλάδα πλήττεται από την Υπογονιμότητα

Τελικά υπογονιμότητα πλήτει πλήρως την Ελλάδα καί ίσως να είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της Ελλάδος. Έτσι ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά γονιμότητας στην ΕΕ καταγράφεται στην Ελλάδα, καθώς οι Ελληνίδες γεννούν, κατά μέσο όρο, 1,28 παιδιά, σύμφωνα με στοιχεία του 2005 που έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Στατιστική Yπηρεσία (Eurostat) για την κατάσταση των γυναικών στην Ευρώπη. Τα ίδια στοιχεία αναφέρουν πως στην Ελλάδα παρουσιάζεται η μεγαλύτερη «ψαλίδα» μεταξύ των ποσοστών ανεργίας που αφορούν τις γυναίκες (13,3%) και τους άνδρες (5,4%).

v       σε ό,τι αφορά τον δείκτη γονιμότητας συγκεκριμένα, υπάρχουν τα πιο κάτω στοιχεία :

Ø       οι Ελληνίδες, με 1,28 παιδιά, κατά μέσο όρο, κατατάσσονται πέμπτες από το τέλος στην «ΕΕ των 27».

Ø       οι Πολωνέζες (1,24 παιδιά), με λιγότερα παιδιά από τις Ελληνίδες έχουν

Ø       οι Σλοβάκες (1,25 παιδιά),

Ø       οι Σλοβένες (1,26 παιδιά) και

Ø       οι Λιθουανές (1,27 παιδιά).

Τα μεγαλύτερα ποσοστά γονιμότητας καταγράφονται

Ø       στη Γαλλία (1,92 παιδιά ανά γυναίκα),

Ø       στην Ιρλανδία (1,88 παιδιά),

Ø        στη Δανία, στη Φινλανδία και στην Μ. Βρετανία (1,8 παιδιά).

Τελικά στην «ΕΕ των 27» ο δείκτης γονιμότητας αντιστοιχεί σε 1,51 παιδιά.

v       Σε ό,τι αφορά το προσδόκιμο ζωής σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat υπάρχουν τα πιο κάτω στοιχεία :

§          στην Ελλάδα, οι γυναίκες ζουν κατά μέσο όρο 81,5 χρόνια, ενώ οι άνδρες 76,6 χρόνια.

Τα αντίστοιχα ποσοστά για την «ΕΕ των 27», είναι 81,5 χρόνια για τις γυναίκες και 75,4 χρόνια για τους άνδρες. Οι μακροβιότεροι στην ΕΕ είναι οι Σουηδοί, καθώς οι γυναίκες ζουν, κατά μέσο όρο, 82,8 χρόνια και οι άνδρες 78,4 χρόνια μετά τη Σουηδία

§          στο Βέλγιο οι γυναίκες που ζουν περισσότερο βρίσκονται (82,4 χρόνια),

§          στη Φινλανδία (82,3 χρόνια)

§          και στην Αυστρία (82,2 χρόνια),

ενώ οι μακροβιότεροι άνδρες βρίσκονται στη Μάλτα (77,7 χρόνια), στην Ιταλία (77,6 χρόνια) και στην Ολλανδία (77,2 χρόνια).

Ωστόσο, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, μέχρι το 2050 το προσδόκιμο ζωής αναμένεται να αυξηθεί σε ολόκληρη την ΕΕ. Έτσι, το 2050 στην Ελλάδα εκτιμάται ότι οι γυναίκες θα ζουν, κατά μέσο όρο, 85,1 χρόνια, ενώ οι άνδρες θα ζουν 80,3 χρόνια.

      Η Σύνδεση της Υπογονιμότητας και της Ψυχολογίας

Ας γνωρίσουμε τώρα πως συνδέετε η υπογονιμότητα με την ψυχολογία γνωρίζοντας ότι ο τρέχων ορισμός της υπογονιμότητας απαιτεί ότι το ζευγάρι έχει προσπαθήσει ν' αποκτήσει παιδί τουλάχιστον για ένα χρόνο πριν ζητήσει βοήθεια. Κατά τη διάρκεια της αρχικής διάγνωσης και της θεραπείας, το ζευγάρι μπορεί να παραμένει σε κατάσταση αναμονής για την επίλυση του προβλήματος για μεγάλο χρονικό διάστημα, και οι επανειλημμένες αποτυχίες είναι συχνό φαινόμενο για πολλά ζευγάρια με προβλήματα υπογονιμότητας. Τα περισσότερα άτομα θεωρούν ότι είναι ικανά ν' αποκτήσουν παιδιά, έτσι η εμφάνιση της υπογονιμότητας τ' αναστατώνει ή δεν την αποδέχονται.

Η τεκνοποιία και η ανατροφή παιδιών αποτελούν, εκτός από βιολογικές, και κοινωνικές επιταγές. Η κοινωνία περνά σε μας την αξίωση ότι θα τεκνοποιήσουμε ως ένα φυσιολογικό τμήμα της παιδικής μας ανάπτυξης, έτσι ο στόχος απόκτησης παιδιών γίνεται «έμφυτος» στόχος. Αρκετά ζευγάρια ξοδεύουν μεγάλο μέρος του χρόνου τους σκεπτόμενα πότε θα κάνουν παιδιά. Τα περισσότερα άτομα θεωρούν ότι θα είναι ικανά ν' αποκτήσουν παιδιά, έτσι η εμφάνιση της υπογονιμότητας τ' αναστατώνει ή δεν την αποδέχονται.

Επίσης, επειδή οι στόχοι της τεκνοποίησης διαπλέκονται μ' άλλους υψηλούς στόχους ζωής, τα άτομα με υπογονιμότητα μπορεί να νιώθουν ανάξιοι σε πολλούς τομείς του εαυτού τους (πχ αν είναι ελκυστικοί, αν έκαναν ένα επιτυχημένο γάμο, αν έγιναν αξιόλογα μέλη της κοινωνίας κ.α.), μειώνοντας έτσι γενικά την αυτοεκτίμησή τους, πράγμα που σημαίνει ότι τα άτομα αυτά μπορεί να θεωρούν αποτυχίες στόχων μέσου επιπέδου, ως αποτυχία πολλαπλών υψηλών στόχων.

Το δίλημμα μεταξύ της εκπλήρωσης του στόχου εγκυμοσύνης και της αποδοχής της αναστολής του στόχου είτε της μόνιμης υπογονιμότητας, είναι το πιο ψυχοπιεστικό μέρος του χειρισμού της υπογονιμότητας και προκαλεί κατάθλιψη. Μελετητές βρήκαν ότι το 66% των γυναικών και το 44% των ανδρών ανέφεραν κατάθλιψη μετά από αποτυχημένη θεραπεία. Από πολύ νωρίς, η στειρότητα σταθερά καταστρέφει την φυσικότητα του «θαύματος της σύλληψης» χωρίς την ιατρική παρέμβαση. Ακόμα και για τα ζευγάρια που τέλειωσε η θεραπεία τους με σύλληψη από μόνοι τους, η εμπειρία της στειρότητας μεταβάλλει τις πεποιθήσεις τους για τη σύλληψη που είναι φυσική συνέπεια της συνουσίας. Εκτός από τις μεταβολές στις πεποιθήσεις , μερικά άτομα βιώνουν την υπογονιμότητα σαν το χαμό ενός υποθετικού παιδιού. Δεν είναι υποχρεωτικό να βιώσουν ένα θνησιγενές νεογνό ή μια αποβολή για να νιώσουν πως ένα παιδί τους χάθηκε.

Οι αποτυχημένες προσπάθειες για σύλληψη, το υψηλό κόστος των θεραπευτικών προσπαθειών, οι συχνές πιέσεις γονιών και συγγενών που πιέζουν για παιδιά κάνουν το πρόβλημα της υπογονιμότητας ένα έντονο στρες. Εκτός των άλλων τα άτομα με υπογονιμότητα αναφέρουν ότι οι ιατρικές διαδικασίες, οι εξετάσεις οι θεραπευτικές προσπάθειες αλλά και οι ενδεχόμενες επανειλημμένες αποτυχίες τους ταλαιπωρούν. Το στρες της υπογονιμότητας και των θεραπευτικών προσπαθειών της, μπορεί να είναι μια βασική αιτία για μια ποικιλία σεξουαλικών προβλημάτων και δυσκολιών και να θέσουν υπό δοκιμασία τις γενικότερες σχέσεις τους.

Στα προβλήματα των ανδρών περιλαμβάνεται η αναστολή της εκσπερμάτισης, προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας, πρόωρη εκσπερμάτιση ή απώλεια της επιθυμίας μ' αποτέλεσμα μεγάλη αραίωση των σεξουαλικών επαφών. 'Ένα άλλο ιδιαίτερο πρόβλημα είναι η παροδική στυτική δυσλειτουργία την ημέρα που πρέπει (!) να δώσει δείγμα σπέρματος είτε για διαγνωστικούς λόγους είτε για σπερματέγχυση ή εξωσωματική γονιμοποίηση.

ü      Ψυχολογική παρέμβαση

Σήμερα οι ψυχολογικές μέθοδοι είναι χρήσιμες για να βοηθήσουν τα ζευγάρια με υπογονιμότητα να διευκολύνουν στη ρύθμιση των ψυχολογικών προβλημάτων Τα μέλη των ζευγαριών που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της υπογονιμότητας είναι κατά κανόνα φυσιολογικά από ψυχιατρικής πλευράς και μπορούν συνήθως ν' ανταπεξέλθουν το στρες της υπογονιμότητας. Όπως αναφέρουν οι μελέτες γενικά δεν διαπιστώνονται υψηλά επίπεδα στρες στα άτομα με υπογονιμότητα. Ερευνητές βρήκαν ότι το 50% των ζευγαριών που περιμένουν για εξωσωματική γονιμοποίηση ζήτησαν ψυχολογική συμβουλευτική υποστήριξη. Στο παρελθόν, η θεραπεία στηριζόταν στην πεποίθηση ότι ψυχολογικοί παράγοντες εμπόδιζαν τη γονιμοποίηση. Κατά συνέπεια οι θεραπευτικές μέθοδοι προσπαθούσαν ν' αυξήσουν τις ευκαιρίες για σύλληψη. Με τη βελτίωση των διαγνωστικών μεθόδων έγινε σαφές ότι ο αριθμός των περιπτώσεων που δεν ανευρίσκεται οργανική αιτία, είναι μικρός. Έτσι, σήμερα, οι ψυχολογικές μέθοδοι είναι χρήσιμες για να βοηθήσουν τα ζευγάρια με υπογονιμότητα να χειριστούν το στρες, να τονώσουν τη συναισθηματική τους διάθεση και να διευκολύνουν στη ρύθμιση των ψυχολογικών προβλημάτων που ανακύπτουν από την υπογονιμότητα.

Μια ποικιλία από ιατρικές επιλογές προσφέρονται στα ζευγάρια που υφίστανται την αξιολόγηση και θεραπεία της υπογονιμότητας.

ü       Εκτίμηση και αρχική συμβουλευτική.

Υπάρχουν αρκετά προγράμματα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής τα οποία προσφέρουν την ευκαιρία στα ζευγάρια ν' εκτιμηθούν ψυχολογικά. Η εκτίμηση σ' αυτό το στάδιο γίνεται για ν' εντοπιστούν θέματα όπως κατάθλιψη ή κατάχρηση τοξικών ουσιών, που δυσκολεύουν την επιτυχία της θεραπείας. Δίνεται επίσης η ευκαιρία να προετοιμαστεί το ζευγάρι για διάφορα θέματα που πιθανόν να παρουσιαστούν στη πορεία της θεραπείας και να συζητηθούν οι στρατηγικές αντιμετώπισής τους.

ü       Ψυχαναλυτική θεραπεία.

Η ψυχανάλυση κατευθύνεται στη βελτίωση της γονιμότητας και τη ψυχολογική ρύθμιση. Μ' αυτή την έννοια, οι ψυχοδυναμικές θεραπευτικές προσπάθειες επιχειρούν ν' αποκαλύψουν ασυνείδητες συγκρούσεις και διευκολύνουν τις υποκείμενες άλυτες συναισθηματικές εμπειρίες που πιθανόν να μειώνουν τη γονιμότητα. Ανεξάρτητα από την επίδραση στη γονιμότητα, η διαδικασία ελέγχου του στρες μπορεί να προσφέρει κάποια βοήθεια στο χειρισμό του άγχους για επίτευξη εγκυμοσύνης. Προσφέροντας ένα μηχανισμό ελέγχου μπορούν ν' αποσπάσουν την προσοχή από την υπογονιμότητα που δεν μπορεί ν' αντιμετωπίσει το ζευγάρι.

ü       Χαλάρωση και διαχείριση του στρες.

Τεχνικές χαλάρωσης και διαχείρισης του στρες έχουν προταθεί από αρκετούς για τη βελτίωση της γονιμότητας. Η χαλάρωση μπορεί να μειώνει την ένταση της διέγερσης του αυτόνομου νευρικού συστήματος, το οποίο μπορεί με τη σειρά του να διευκολύνει την γονιμότητα. Ωστόσο, ευεργετικά αποτελέσματα από την χαλάρωση δεν έχουν ακόμα κατοχυρωθεί επιστημονικά.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να μελετήσετε το   http://www.men24.gr/html/ent/007/ent.1007.asp με θέμα Ανδρική Υπογονιμότητα της Ελληνικής Εταιρίας

      Η Υπογονιμότητα με αιτιατό τα Φυτοφάρμακα

Σε μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την ανθρωπότητα αναδεικνύονται τα φυτοφάρμακα, τα οποία όλο και περισσότερες επιστημονικές έρευνες συνδέουν με την καρκινοπάθεια, την υπογονιμότητα, τις εγκεφαλικές βλάβες και με τις πιο τρομερές ανωμαλίες των νεογέννητων. Τα τοξικά χημικά εντομοκτόνα πρέπει να θεωρηθούν όπλα μαζικής καταστροφής, τονίζει σε ένα εμπεριστατωμένο άρθρο της η Mόιρα Mπρέμερ στη βρετανική επιθεώρηση «The Ecologist». Aκριβώς γι' αυτό το λόγο τονίζει ότι η επιλογή της βιολογικής γεωργίας δεν αποτελεί πια ζήτημα λάιφ στάιλ, αλλά κυριολεκτικά ζήτημα ζωής ή θανάτου.

Από το 1992 κιόλας πολλοί επιστήμονες απέδωσαν τις βρεφικές επιπλοκές, την υπογονιμότητα, τις δυσκολίες συμπεριφοράς, τις ορμονικές διαταραχές στα δύο φύλα (να αυξάνονται οι θηλυκές ορμόνες στους άνδρες και το αντίστροφο), ακόμα και την εντερική δυσλειτουργία σε ψάρια και πουλιά σε 36 «ενδοκρινικούς διαταράκτες». Ήταν όμως πλέον πολύ αργά για πολλούς βετεράνους του Βιετνάμ που επηρεάστηκαν από τον «πορτοκαλί παράγοντα» (που ρίχτηκε από τους Aμερικανούς για να αποψιλωθούν τα δάση), και δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν φυσιολογικά παιδιά. Ο «πορτοκαλί παράγοντας» έχει παρόμοια σύνθεση με πολλά σημερινά φυτοφάρμακα…

Πιο πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι αρκεί η χρήση φυτοφαρμάκων κατά τη διάρκεια των 65 ημερών στις οποίες σχηματίζεται το σπέρμα για να επηρεασθεί η γονιμότητα του άνδρα, αλλά και το έμβρυο που μπορεί να γεννηθεί.

Aλλά και οι γυναίκες δεν είναι πιο τυχερές. Εκατομμύρια δουλεύουν ξυπόλυτες και με γυμνά χέρια (μαζί με τα παιδιά τους) σε χωράφια γεμάτα χημικά, συλλέγοντας προϊόντα που είναι καλυμμένα με τοξικά. Οι τοξίνες εισχωρούν εύκολα στο σώμα από τις παλάμες και τις πατούσες. Αποθηκεύονται, χρόνο με το χρόνο στο λίπος, και ύστερα περνούν μέσω του πλακούντα στο έμβρυο, τόσο εύκολα όσο οι θρεπτικές ουσίες. Το αποτέλεσμα είναι πάρα πολλά ζευγάρια να χάνουν τα παιδιά τους, πριν ή μετά τη γέννα. Οπως σημειώνει η M. Mπρέμερ έρευνα που έγινε στην Καλιφόρνια το 2005 απέδειξε ότι οι πιθανότητες αποβολής αυξάνονται έως και 120% ακόμα και σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου από χωράφι που ψεκάστηκε με συγκεκριμένα χημικά. Oλα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη να σταματήσει ο χημικός πόλεμος των αγρών.

Η Χαρτογράφηση των καρκινοπαθειών σε τέσσερις αμερικανικές Πολιτείες αποδεικνύει ταύτιση των τόπων αιχμής με τις περιοχές όπου καλλιεργούνταν σιτάρι με χρήση συγκεκριμένου φυτοφαρμάκου. Στη Φλόριντα, οι αγρότες πεθαίνουν σε πολύ μεγαλύτερα ποσοστά από καρκίνο του προστάτη απ' ό,τι οι υπόλοιποι κάτοικοι.

Στην Eλλάδα, σπανίζουν οι συγκεκριμένες μελέτες για τη θνησιμότητα από καρκίνο. Mία από τις ελάχιστες είναι η πολύ σημαντική έρευνα που διεξήχθη από το παθολογικό ογκολογικό τμήμα του Γενικού Nοσοκομείου Πατρών «O Aγιος Aνδρέας» και αφορά την καταγραφή της νεοπλασματικής θνησιμότητας στην περιφέρεια Δυτικής Eλλάδας κατά τα έτη 1991-92 και 1999-2002. H έρευνα αναδεικνύει ότι οι θάνατοι από καρκίνο είναι λιγότεροι αναλογικά στα αστικά κέντρα σε σχέση με αγροτικές περιοχές. Στο δήμο Aγρινίου, για παράδειγμα, το 2001 το ποσοστό των θανάτων από κακοήθη νεοπλάσματα είναι 140 στους 100.000 κατοίκους, ενώ στο δήμο Mακρυνείας -αγροτικός δήμος ακριβώς έξω από την πόλη του Aγρινίου- φτάνει τους 500, στο δήμο Παράβολας τους 510 και στο δήμο Παρακαμπυλίων τους 670! O δήμος Πατρέων καταγράφει 155 θανάτων από καρκίνο στους 100.000, την ίδια ώρα που του Διακοπτού φτάνει τους 440 και του Λευκασίου τους 410. Kαι στο νομό Hλείας τα αστικά κέντρα (Πύργος και Zαχάρω) παρουσιάζουν λιγότερες θανατηφόρες νεοπλασίες σε σχέση με δήμους που ζουν (αλλά και πεθαίνουν!) βασικά από τις καλλιέργειες. Oταν ο Πύργος καταγράφει 225 θανάτους στις 100.000, η Aνδραβίδα φτάνει τους 400 και ο Bολάκος τους 450.

      Οι ελπίδες για την ανδρική Υπογονιμότητα

Το 1998 στην Θεσσαλονίκη υπήρξε ένα διεθνές συνέδριο για την ανδρική υπογονιμότητα, με την επωνυμία «International Symposium and Workshop one the Testis» . Μέσα από τις ανακοινώσεις του υπήρξαν νέες ελπίδες για τα άτεκνα ζευγάρια, αφού πλέον δεν είναι απαραίτητες οι χρονοβόρες και επίπονες διαδικασίες που συνόδευαν αυτήν την απόπειρα λίγα μόλις χρόνια πριν.

Έτσι για πρώτη φορά σε πανελλήνιο επίπεδο άρχισε να εφαρμόζεται στη Θεσσαλονίκη, στο κέντρο προηγμένης τεχνολογίας «ΙΑΚΕΝΤΡΟ», μια επαναστατική μέθοδος, η οποία αφορά στην κατάψυξη σπερματοζωαρίων προερχόμενων από ορχικό ιστό και σπερματίδα, που χρησιμοποιείται ήδη στο εξωτερικό, με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα.

Αυτές τις τελευταίες νίκες της ιατρικής στη μάχη κατά της ανδρικής υπογονιμότητας είχαν παρουσιάσει ο καθηγητής του ΑΠΘ και πρόεδρος του «ΙΑΚΕΝΤΡΟΥ», Γιάννης Πράπας, ο Βρετανός δόκτωρας B.Stewart εκ μέρους του κέντρου «Midland Fertility Services» και ο Βέλγος R.Schoysman, πρόεδρος του φερώνυμου επιστημονικού ιδρύματος (SIMAF).

Ο καθηγητής B.Steward διαβεβαίωσε τους παρεβρισκομένους ότι την ίδια γονιμοποιητική ικανότητα με το φρέσκο σπέρμα έχει και το κατεψυγμένο, όταν εφαρμόζεται η μέθοδος της μικρογονιμοποίησης και ο κ. B.Steward διευκρίνισε «Τα ποσοστά επίτευξης εγκυμοσύνης στο Κέντρο΄Μιντλαντ Φερτίλιτι Σέρβισις' ήταν 26,1% εγκυμοσύνες ανά κύκλο, όταν χρησιμοποιήθηκε φρέσκο σπέρμα από ορχικό ιστό, έναντι 27,6% από κατεψυγμένο. Το 23-24% αυτών των εγκυμοσύνων κατέληξε σε γεννήσεις» .

Ένα ακόμη πλεονέκτημα της χρήσης κατεψυγμένου ορχικού ιστού είναι και ο σημαντικός περιορισμός του αριθμού των απαιτούμενων βιοψιών, οι οποίες έχουν ψυχολογικό και σωματικό κόστος για τον άνδρα.

Στην προσπάθεια καταπολέμησης της ανδρικής υπογονιμότητας (που εμφανίζεται αυξημένη τις βιομηχανικές κοινωνίες) η μικρογονιμοποίηση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Μόλις το 3% των ωαρίων δεν επιτυγχάνεται να γονιμοποιηθούν με αυτή τη μέθοδο. Ηδη, οι επιστήμονες πειραματίζονται στη δημιουργία θρεπτικών υλικών, που θα ισχυροποιήσουν τα άωρα σπερματοζωάρια, διευκολύνοντας ακόμη περισσότερο τη μικρογονιμοποίηση.

Σκεπτόμενοι όλα τα πιο πάνω που αφορά το σοβαρό πρόβλημα της Υπογεννητικότητας που μαστίζει τον ελληνικό πληθυσμό, το Apodimos.com πιστεύει ότι οι Έλληνες Μαιευτήρες – Χειρουργοί και όλα τα έγκριτα  Μαιευτικά Κέντρα , μπορούν να δώσουν τις πρέπουσες πληροφορίες για τις εξελίξεις που υπάρχουν,  για το σοβαρό πρόβλημα της ανδρικής υπογονιμότητας σ’ όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες καθώς στους Απόδημους αδελφούς μας που ζουν ή βρίσκονται στην Ελλάδα και τις παροχές που προσφέρει στα ζευγάρια Ελληνική Κυβέρνηση.

Πηγές : ΑΠΕ-ΜΠΕ - men24.gr - kathimerini.gr