Η ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑΣ, ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ . 

www.Apodimos.com

Τελικά βρισκόμαστε 554 χρόνια από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης που έπεσε την 29 Μαΐου 1453 , όμως δεν έπεσε ο Ελληνισμός που μέσα και από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπήρχε και σαν μια συνέχεια και μετά από την πτώση της, υπήρξε η φωτισμένη καθοδήγηση πνευματικών ταγών, συνέχιζαν την καθοδήγηση του υπόδουλου ελληνισμού προς την ανάσταση του γένους μέσα από την Ελληνική Επανάσταση του 1821.   

Η Κωνσταντινούπολη χάρις στα απόρθητα τείχη της και στην ισχύ του βυζαντινού κράτους έμεινε απόρθητη για σχεδόν 1000 χρόνια. Γνώρισε όμως πολλές πολιορκίες από τους Αβάρους, τους Άραβες, τους Ρώσους, τους Βουλγάρους, αλλά έμελλε να πέσει για πρώτη φορά το 1204 στα χέρια των Σταυροφόρων, οι οποίοι κατευθύνονταν προς την Παλαιστίνη για να ελευθερώσουν τους Αγίους Τόπους.

Κατάληψη Κων/πολης από Σταυροφόρους, Παρίσι βιβλιοθήκη Ναυστάθμου

Τελικά ήλθε η αποφράδα μέρα της Πτώσης που έγινε για διαφόρους λόγους,  μεταξύ των οποίων η μη στήριξη της, από την τότε Δύση στον αγώνα της στις επιθέσεις που δεχόταν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία , από την κόπωση από την μακροχρόνια διακυβέρνηση της και λόγω της Κερκόπορτας που ουσιαστικά ήταν τα Νέα οπλικά συστήματα που είχαν εφοδιαστεί οι Οθωμανοί, τα οποία ήταν τα μεγάλα κανόνια που άνοιγαν μεγάλες τρύπες στα τείχη της Κωνσταντινούπολης.

Του Θεόφιλου: Κωνσταντίνος Παλαιολόγος (1928) Τοιχογραφία

«Ω φρίξον, ήλιε! ω στέναξον, γη! εάλω η πόλις, ημάς δε του πολεμείν παρήλθεν η ώρα. [...] Ω των σοφών σου κριμάτων, Χριστέ βασιλεύ, ως ανερμήνευτα και ανεξιχνίαστά εισι! Και ην ιδείν τον παμμέγιστον εκείνον ναόν και θειότατον της του θεού σοφίας, τον ουρανόν τον επίγειον, τον θρόνον της δόξης του θεού, το Χερουβικόν όχημα και στερέωμα δεύτερον, την θεού χειρών ποίησιν, το θέαμα και έργον άξιον, το πάσης της γης αγαλλίαμα, τον ωραίον και ωραίων ωραιότερον· ου έσωθεν των αδύτων και άνωθεν των θυσιαστηρίων και τραπεζών ήσθιον και έπινον, και τας ασελγείς γνώμας και ορέξεις αυτών μετά γυναικών παρθένων και παίδων επάνωθεν εποίουν και έπραττον. Τίς μη θρηνήση σε, άγιε ναέ; και πανταχού παν κακόν ην, και πάσα κεφαλή ήλγει. Εν οίκοις θρήνοι και κλαυθμοί, εν τριόδοις οδυρμοί, εν ναοίς ολοφυρμοί, ανδρών οιμωγαί, γυναικών ολολυγαί, ελκυσμοί, ανδραποδισμοί, διασπασμοί τε και βιασμοί. Οι σεμνοί τω γένει ατίμως περιήσαν, οι πλούσιοι ανόσιοι. Αι πλατείαι, αι γωνίαι κατά πάντα τόπον πανταχού πασών κακιών ην έμπλεα.» Γεωργίου Φραντζή: [Chronicon Majus]. Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae, 1838. 288-290. Ο ιστορικός της Άλωσης Γεώργιος Φραντζής γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη (1401) και πέθανε στην Κέρκυρα (π.1478). Διετέλεσε αξιωματούχος στην αυλή του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Η ιστορία του, σε μορφή χρονικού, παραδίδεται σε δύο πολύ διαφορετικές παραλλαγές, μία εκτενέστερη (Chronicon Maius) και μία συντομότερη (Chronicon Minus).

ü      Το χρονικό της Πτώσεως :

Η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης άρχισε επίσημα στις 7 Απριλίου του 1453. Όμως οι προετοιμασίες είχαν αρχίσει τον Ιανουάριο του ίδιου έτους με την μεταφορά των κανονιών και τον Μάρτιο με την έλευση του οθωμανικού στρατού κάτω από τα τείχη της Πόλης.

Οι πολιορκητές ανέρχονταν σε 150.000 στρατιώτες και πλαισιώνονταν από τεχνίτες, εργάτες, υπηρέτες, κλπ. και μεγάλο πλήθος ατάκτων. Ήταν άριστα οργανωμένος και εκπαιδευμένος και φανατισμένος από τους δερβίσηδες (Τούρκους μοναχούς), που κυκλοφορούσαν στο στρατόπεδο και τόνωναν την πολεμική ορμή του πλήθους. Ο πολεμικός στόλος αποτελούμενος από 400 πλοία έφθασε στο Βόσπορο στις 12 Απριλίου.

Ο Μωάμεθ έστησε τη σκηνή του απέναντι από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού. Για τον αποκλεισμό της πόλης χρησιμοποίησαν τα κάστρα που είχαν χτίσει στις δυο πλευρές του Βοσπόρου, το Ανατολού και το Ρούμελη.

Μέσα από τα τείχη η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική. Η Κωνσταντινούπολη είχε χάσει όλη τη λάμψη του παρελθόντος. Ήταν μια ερειπωμένη πόλη, που μόνο το Παλάτι, ο Ιππόδρομος, και οι μεγάλες εκκλησίες θύμιζαν το λαμπρό παρελθόν. Ο πληθυσμός της δεν ξεπερνούσε τα 50.000 άτομα. Οι Βυζαντινοί στρατιώτες ανέρχονταν σε 5.000 και 2.000 οι ξένοι, κυρίως Γενουάτες και Βενετοί. Μάλιστα 700 Γενουάτες είχαν φθάσει με δυο καράβια στις 26 Ιανουαρίου 1453 και αρχηγό τον έμπειρο Ιωάννη Ιουστινιάνη.

Τα τείχη είχαν επισκευαστεί βιαστικά, και εκβαθύνθηκε η τάφρος. Συγκεντρώθηκαν τρόφιμα, ενώ τα κειμήλια των εκκλησιών δόθηκαν για να κοπούν νομίσματα και να πληρωθούν οι στρατιώτες. Επίσης είχαν σταλεί επιστολές βοήθειας σε όλους τους χριστιανούς ηγεμόνες. Οι Γενουάτες στα τείχη του Γαλατά έμειναν ουδέτεροι και δεν βοήθησαν καθόλου στην άμυνα της πόλης.

Η τουρκική επίθεση άρχισε με βολές πυροβολικού, που άνοιγαν τρύπες στα τείχη, τις οποίες όμως κατάφερναν να κλείσουν οι αμυνόμενοι. Οι Τούρκοι προσπάθησαν να σπάσουν την αλυσίδα του Κερατίου κόλπου, αλλά δεν τα κατάφεραν . Μάλιστα στις 20 Απριλίου κατόρθωσαν να περάσουν ένα βυζαντινό και τρία γενουατικά καράβια με αρχηγό τον Φλαντανελλά διαλύοντας την αντίσταση των Τούρκων. Δυο μέρες αργότερα οι Οθωμανοί κατασκεύασαν διόλκο δώδεκα χλμ. από τον Βόσπορο στον Κεράτιο και πέρασαν με αυτό τον τρόπο 70 πλοία στον Κεράτιο κόλπο.

Στις 21 Μαίου ο Μωάμεθ ζήτησε την παράδοση της πόλης και υπόσχονταν στον Κωνσταντίνο και σε όσους ήθελαν ότι θα μπορούσαν να φύγουν ελεύθεροι από την πόλη. Ο Κωνσταντίνος πρότεινε να πληρώσει υψηλότερους φόρους υποτέλειας -πλήρωνε 300.000 ασημένια νομίσματα ετησίως-, αλλά να κρατήσει υπό την κατοχή του την Κωνσταντινούπολη: «Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ' εμόν έστιν ούτ' άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

Στις 27 Μαίου άρχισε σφοδρός βομβαρδισμός. Δυο μέρες αργότερα ξεκίνησε η τελική επίθεση σε πολλά μέρη των τειχών, αλλά με επίκεντρο την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, διότι εκεί το τείχος είχε σχεδόν καταπέσει. Στην τρίτη τουρκική έφοδο, ο Ιουστινιάνης τραυματίστηκε και αποσύρθηκε από τη μάχη. Η αποχώρησή του έφερε σύγχυση στους αμυνόμενους και οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ', ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, έπεσε στα τείχη σαν απλός στρατιώτης. Η Πόλις εάλω!

Όμως η Κωνσταντινούπολη ξανά άρχισε να ζει χάρις την αξιοσύνη των Κωνσταντινοπολιτών και την βοήθεια του Θεού, που έδωσαν την δυνατότητα να συνεχίζει να μεγαλουργεί μέχρι να γίνει η τελική πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.  

Αυτός ο πρόλογος έγινε με σκοπό να ενημερώσουμε όλους επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com μας μελετώντας το αρχειακό άρθρο μας

v       του ΙΟΥΝ του 2003 με τίτλο ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ που ΧΑΘΗΚΕ.

για να θυμηθούν και πάλι τα γεγονότα και να προσευχηθούν για τις ψυχές που χάθηκαν αυτή την μέρα.  

Όμως επανερχόμενοι στις σημερινές μέρες προτείνουμε σε όλους τους Έλληνες και τους Απόδημους αδελφούς μας, να ενημερωθούν για δυο θέματα , για τις ευχές του Οικουμενικού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίου που έχουν σχέση με τις εκλογές που θα πραγματοποιηθούν στην Τουρκία και για την άμεση αποκατάσταση των ζημιών της Αγίας Σοφίας που έχει μένει στο έλεος των περιστεριών.

      Οι Ευχές του Οικουμενικού Πατριάρχου για λύση των προβλημάτων του Φαναρίου μετά τις Τουρκικές εκλογές. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, μιλώντας στο εκκλησίασμα μετά τη θεία λειτουργία στην Αγία Τριάδα του Σταυροδρομίου, εξέφρασε την ευχή για άμεση και ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων του Οικουμενικού Πατριαρχείου μετά τις επικείμενες εκλογές στην Τουρκία, που είναι να γίνουν στις 22 Ιουλίου.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης δήλωσε μεταξύ άλλων: «Ελπίζουμε και ευχόμεθα ότι μετά και το σχηματισμό της νέας κυβερνήσεως στην Αγκυρα θα υπάρξουν θεαματικαί και ριζικαί αλλαγαί προς αυτή την κατεύθυνση» και συνέχισε λέγοντας ότι «Δεν ζητούμε τίποτε περισσότερο παρά τα αυτονόητα, την εν ανέσει και πλήρη ελευθερία άσκηση των θρησκευτικών μας καθηκόντων». Όσον δε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο ζήτησε «Θέλουμε να υπάρχει η πλήρης ελευθερία διά τη ζωή μας, διά τα μειονοτικά μας δικαιώματα, όπως συμβαίνει με τους μουσουλμάνους αδελφούς μας στη Γερμανία και εις τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου κτίζουν διαρκώς καινούρια τεμένη, αποστέλλονται έντευθεν θρησκευτικοί λειτουργοί, διδάσκονται τι ιερό βιβλίο τους και δεν έχουν κανένα απολύτως περιορισμό, συμμετέχουν εις την Τοπική Αυτοδιοίκηση, εκλέγονται βουλευτές εις τα αντίστοιχα κοινοβούλια» . Παράλληλα, ο κ. Βαρθολομαίος αναφέρθηκε και στο θέμα της τουρκικής υπηκοότητας που πρέπει να έχουν υποψήφιοι Πατριάρχες, τονίζοντας ότι τα διαβήματά του προς την Αγκυρα παραμένουν αναπάντητα. Ενώ δήλωσε : «Αυτό που θέλουμε και δικαιούμεθα να θέλουμε και να περιμένουμε από την κυβέρνηση, από το κοινοβούλιο της χώρας μας, είναι να αντιληφθούν τα προβλήματα τα οποία επί σειρά ετών απασχολούν το Πατριαρχείο μας, τις μειονότητες και δεν επιλύονται και εν μερικάς περιπτώσεις επιδεινώνονται. Ζητούμε λοιπόν την επίλυσην των, τη δικαίωσιν των προσδοκιών μας, πράγμα που πρέπει να θεωρείται αυτονόητον για τη χώραν μας, η οποία κρούει τη θύραν της Ευρωπαϊκής Ενώσεως».

      Η ανάγκη για άμεση αποκατάσταση των ζημιών διότι η Αγία Σοφία έχει μείνει στο  έλεος των περιστεριών.

Μια σειρά πρωτοβουλιών ανέλαβε ο ευρωβουλευτής της ΝΔ κ. Γκλαβάκης

με την ευκαιρία του εορτασμού της 40ης επετείου της Διεθνούς Ημέρας των Μουσείων προκειμένου να ενημερώσει τους αρμόδιους φορείς της γείτονας χώρας και της UNESCO για την ελλιπή συντήρηση της Αγιάς Σοφιάς,

ζητώντας παράλληλα βοήθεια και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Αφορμή για την πρωτοβουλία του Έλληνα ευρωβουλευτή στάθηκε η πρόσφατη επίσκεψή του στο μνημείο όπου παρατήρησε πλήθος περιστεριών στο εσωτερικό του Ναού να έχουν δημιουργήσει φωλιές σε διάφορα σημεία, με αποτέλεσμα να προκαλούν φθορές. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες και των ξεναγών του Ναού το πρόβλημα δεν εμφανίζεται πρώτη φορά.

Η συγκέντρωση μεγάλου αριθμού περιστεριών δημιουργεί μια αρνητική εικόνα εγκατάλειψης και δυσοσμίας, αλλοιώνοντας τον μουσειακό - θρησκευτικό χαρακτήρα του μνημείου. Το σημαντικότερο όμως πρόβλημα είναι η έντονα διαβρωτική δράση που προκαλούν οι ακαθαρσίες τους. Έτσι, περβάζια παραθύρων, κιονοστοιχίες, στολίδια και πατώματα είναι κυριολεκτικά στο έλεος των περιστεριών. Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με έρευνες ο χρόνος ζωής μίας στέγης για παράδειγμα μπορεί να μειωθεί έως και κατά 50% αν αυτή καταστεί χώρος συγκέντρωσης περιστεριών.

Ο κ. Γκλαβάκης τόνισε πως είναι αδιανόητο να μην έχουν ληφθεί μέτρα για την αντιμετώπιση ενός τόσο απλού προβλήματος σε ένα τόσο σημαντικό μνημείο. Η Αγιά Σοφία χτίστηκε τον 6ο αι. μ.Χ., υπέστη πολλές καταστροφές κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μετετράπη το 1930 σε μουσείο ενώ από το 1985 περιλαμβάνεται στα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO . Από το 1983 έχουν διατεθεί μόνο από το Ταμείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς 214.191 δολάρια για την αποκατάσταση των περίφημων ψηφιδωτών της ενώ φημισμένος Γαλλικός οίκος κοσμημάτων χρηματοδότησε το 1999 τα έργα συντήρησης του μνημείου με 75.289 δολάρια.

Ο Έλληνας ευρωβουλευτής ολοκληρώνοντας δήλωσε πως «το μοναδικό αυτό μουσειακό μνημείο ανεξάρτητα από τη συναισθηματική αξία που έχει για τους Έλληνες αποτελεί παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά, αιώνιο σύμβολο γεφύρωσης των πολιτισμών και ανήκει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα ανεξάρτητα από τον τόπο που βρίσκεται».

Πηγές: Apodimos.com - Kawasaki-bikers.gr