ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΕΝ ΟΨΕΙ ! και ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ;
Του Χρήστου Ηλιόπουλου, Δικηγόρος Αθηνών – www.Apodimos.com
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο το ότι οι Έλληνες έχουν αυξήσει τον δείκτη των διαζυγίων ανεξάρτητα ποιος φταίει. Όμως στο έγγαμο βίο συνήθως υπάρχει η προέκταση της τεκνογονίας και για κάποιο λόγο δεν υπάρχει επηρεάζει σοβαρά τα ποσοστά της γονιμότητας στην Ελλάδα. Επειδή είμαστε υπέρ του έγγαμου βίου που στηρίζει και την τεκνογονία, πρέπει να γνωρίσουμε στους επισκέπτες ότι υπάρχουν στιγμές που το ζευγάρι στο διαζύγιο και πρέπει να γνωρίζουν τα πιο κάτω.
Πρώτον ορισμένα στοιχεία που αφορούν την γονιμότητα στην Ελλάδα και Δεύτερον το εν θέματι άρθρο που μας παραχώρησε ο κ Χρήστος Ηλιόπουλος που είναι Δικηγόρος Αθηνών με Master of Laws και ίσως από τους καλλίτερους θιασώτες των Αποδήμων και φίλος του Apodimos.com και αφιερώνει το πιο κάτω πόνημα του με τίτλο «Διαζύγιο εν όψει και τώρα τι γίνεται» στους Αποδήμους αδελφούς μας έτσι ώστε να γνωρίσουν τι πρέπει να κάνουν ένα υπάρξει περίπτωση να ζητήσουν και πάρουν διαζύγιο.
Στοιχεία που αφορούν την γονιμότητα στην Ελλάδα
Γνωρίζουμε στους αναγνώστες της Αρθογραφίας του Apodimos.com ανεξάρτητα εάν είναι οι Έλληνες ή Ελληνίδες ή οι Απόδημοι αδελφοί μας, ότι ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά γονιμότητας στην ΕΕ καταγράφεται στην Ελλάδα, καθώς οι Έλληνιδες γεννούν, κατά μέσο όρο, 1,28 παιδιά, σύμφωνα με στοιχεία του 2005 που έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) για την κατάσταση των γυναικών στην Ευρώπη. Τα ίδια στοιχεία αναφέρουν πως στην Ελλάδα παρουσιάζεται η μεγαλύτερη «ψαλίδα» μεταξύ των ποσοστών ανεργίας που αφορούν τις γυναίκες (13,3%) και τους άνδρες (5,4%). Στην «ΕΕ των 27» ο δείκτης γονιμότητας αντιστοιχεί σε 1,51 παιδιά.
Συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά τον δείκτη γονιμότητας, οι Ελληνίδες, με 1,28 παιδιά, κατά μέσο όρο, κατατάσσονται πέμπτες από το τέλος στην «ΕΕ των 27».
Σε ό,τι αφορά το προσδόκιμο ζωής, στην Ελλάδα, οι γυναίκες ζουν κατά μέσο όρο 81,5 χρόνια, ενώ οι άνδρες 76,6 χρόνια, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εurostat. Τα αντίστοιχα ποσοστά για την ΕΕ των 27, είναι 81,5 χρόνια για τις γυναίκες και 75,4 χρόνια για τους άνδρες. Οι μακροβιότεροι στην ΕΕ είναι οι Σουηδοί, καθώς οι γυναίκες ζουν, κατά μέσο όρο, 82,8 χρόνια και οι άνδρες 78,4 χρόνια.
Γνωρίζοντας τα πιο κάτω έρχεται πλέον η στιγμή να γνωρίσουμε τι πρέπει να κάνουν ένα υπάρξει περίπτωση να ζητήσουν και πάρουν διαζύγιο μέσα από το άρθρο του δικηγόρου κ. Χρήστου Ηλιόπουλου .
ΔΙΑΖΥΓΙΟ ΕΝ ΟΨΕΙ ! και ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ;
Συμβαίνει συχνά, όλο και συχνότερα μάλιστα στις μέρες μας δυστυχώς, δύο σύζυγοι που συμβίωναν μέχρι τώρα, να βρίσκονται ξαφνικά σε διάσταση. Διάσταση σημαίνει ότι έχει διακοπεί η συμβίωση μεταξύ των συζύγων. Αυτό μπορεί να συμβεί για διάφορους λόγους, που δεν θα αναλύσουμε εδώ. Αυτό που ενδιαφέρει είναι η κατάσταση της διάστασης, δηλαδή ο χρόνος μετά την διακοπή της συμβίωσης.
Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η διάσταση συνήθως συνοδεύεται από χωρίστη διαμονή των συζύγων, χωρίς όμως να αποκλείεται οι δύο σύζυγοι να βρίσκονται σε διάσταση αν και ζουν στο ίδιο σπίτι.
Κατά την διάρκεια της διάστασης, δηλαδή μόλις διακοπεί η έγγαμη συμβίωση, υπάρχει το ενδεχόμενο ο ένας εκ των δύο συζύγων ή και οι δύο σύζυγοι να είναι αποφασισμένοι να φτάσουν μέχρι το διαζύγιο. Μπορεί ωστόσο μετά από μία περίοδο διάστασης οι σύζυγοι να ξαναρχίσουν την συμβίωσή τους.
Εάν η διάσταση κρατήσει τέσσερα χρόνια ή και περισσότερο, ο σύζυγος που επιθυμεί το διαζύγιο μπορεί να το ζητήσει από το δικαστήριο, το οποίο και θα κάνει δεκτό το αίτημά του, χωρίς ο άλλος σύζυγος να μπορεί να εμποδίσει το διαζύγιο. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να καθυστερήσει την κατάσταση ασκώντας έφεση.
Το διαζύγιο βεβαίως μπορεί να εκδοθεί και πριν την πάροδο τεσσάρων ετών διαστάσεως, εάν έχουν συμβεί γεγονότα που έχουν ως συνέπεια τον ισχυρό κλονισμό της έγγαμης συμβιώσεως, όπως π.χ.
αποκάλυψη διγαμίας του ενός συζύγου,
εξωσυζυγικές σχέσεις,
επανειλημμένη προσβολή ή εξύβριση σε βάρος του άλλου συζύγου κλπ.
Όταν επέρχεται η διάσταση ο αδύναμος οικονομικά σύζυγος αντιμετωπίζει προβλήματα διαβίωσης, λόγω των οικονομικών αναγκών του ιδίου αλλά και των παιδιών που ενδεχομένως έχει υπό την επιμέλειά του. Ο οικονομικά αδύναμος σύζυγος είχε ενδεχομένως οργανώσει την ζωή του μέσα στο γάμο έτσι ώστε
να μην έχει οικονομική ανεξαρτησία,
ή είχε αφήσει τα κοινά περιουσιακά αντικείμενα να γράφονται στο όνομα του άλλου συζύγου,
ή εστίαζε την προσφορά του εντός της οικογενείας, της οικίας και στην ανατροφή των παιδιών, ώστε μετά την διάσταση να βρίσκεται αντιμέτωπος με την αδυναμία εξεύρεσης οικονομικών πόρων.
ü Μπορεί σε αυτήν την περίπτωση ο οικονομικά αδύνατος σύζυγος να κάνει κάτι;
§ Είναι προφανές ότι και κατά το ελληνικό δίκαιο ο σύζυγος αυτός προστατεύεται. Αυτό που μπορεί κατ’ αρχάς να κάνει είναι να αξιώσει διατροφή από τον άλλο, οικονομικά ισχυρότερο σύζυγο. Την διατροφή μπορεί να την ζητήσει με ένα εξώδικο που αποστέλλει στον άλλο σύζυγο και εάν εκείνος κωφεύσει, τότε μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο ασκώντας αγωγή διατροφής.
Η αγωγή αυτή θα δικασθεί μετά από αρκετούς μήνες.
ü Τι γίνεται όμως μέχρι τότε;
§ Ο αδύναμος σύζυγος μπορεί να μην έχει κάν τα προς το ζην, να μην μπορεί να καλύψει ούτε τις άμεσες δαπάνες του ιδίου και ίσως και των παιδιών του.
ü Πώς θα ζήσουν μέχρι να δικασθεί η υπόθεση και να βγεί απόφαση, δηλαδή για έξι μήνες ή και για έναν ολόκληρο χρόνο;
§ Σ’ αυτήν την περίπτωση δικαιούται να ασκήσει ασφαλιστικά μέτρα, τα οποία θα δικασθούν εντός ολίγων ημερών ή εβδομάδων και η απόφαση θα εκδοθεί σύντομα. Στο δικόγραφο των ασφαλιστικών μέτρων θα πρέπει να εκθέτει όχι μόνο τις ανάγκες του ιδίου και των παιδιών, αλλά και τον λόγο της επιτακτικής ανάγκης, δηλαδή για ποιο λόγο αντιμετωπίζει επείγουσα ανάγκη χρημάτων, ότι δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς διατροφή κλπ.
Στην αγωγή διατροφής λαμβάνεται υπόψιν τα πραγματικό εισόδημα των δύο συζύγων, οι πλήρεις ανάγκες των παιδιών αλλά και ο τρόπος και ο βαθμός της πολυτέλειας της διαβίωσης των συζύγων έως την διάσταση. Εάν δηλαδή ο αδύναμος σύζυγος και τα παιδιά είχαν συνηθίσει να ζουν πλουσιοπάροχα μέχρι το σημείο της διάστασης (ακριβά σχολεία, μεγάλο σπίτι, πολλά και ακριβά ρούχα, ταξείδια, ιδιωτικοί δάσκαλοι κλπ.), τότε μπορούν αξιώσουν έναν παραπλήσιο τρόπο ζωής και μετά την διάσταση.
Θα ληφθεί επίσης υπόψιν εάν ο αδύναμος σύζυγος που καλείται να μείνει μόνος έχει γραμματικές ή επιστημονικές γνώσεις, εάν ασκεί επάγγγελμα ή μία τέχνη και ποιο εισόδημα είχε μέχρι τώρα, ή εάν βρίσκεται σε ηλικία που μπορεί να εκπαιδευθεί ώστε να αρχίσει τώρα ένα επάγγελμα.
Εκτός της διατροφής, ο αδύναμος οικονομικά σύζυγος μπορεί να αξιώσει και συμμετοχή στα αποκτήματα του άλλου συζύγου κατά την διάρκεια του γάμου. Σ’ αυτήν την περίπτωση μετράμε την περιουσία που είχε ο κάθε σύζυγος πριν το γάμο και αύτην που έχει αποκτήσει μέχρι το σημείο της διάστασης ή του διαζυγίου. Όσο περισσότερο έχει αυξηθεί η περιουσία του κατά την διάρκεια του γάμου, τόσο μεγαλύτερη είναι και η αξίωση του άλλου συζύγου επί της αυξήσεως αυτής.
Εννοείται βεβαίως ότι προσμετράται μόνο η αύξηση που έγινε κατά την διάρκεια του γάμου και με την σύμπραξη του άλλου συζύγου, όχι π.χ. η κληρονομιά που έλαβε ο άλλος σύζυγος από τους γονείς του, διότι στην κτήση αυτής της περιουσίας δεν συνέβαλε ο άλλος σύζυγος.
Επί της αυξήσεως της περιουσίας του άλλου συζύγου ο ασκών την αγωγή σύζυγος έχει αξίωση στο ένα τρίτο, μπορεί όμως να αποδείξει ότι έχει μεγαλύτερη συμμετοχή, όπως και ο άλλος σύζυγος μπορεί να ανταποδείξει ότι ο ενάγων σύζυγος είχε μικρότερη συμμετοχή του ενός τρίτου.
Εδώ θα ληφθούν υπόψιν τα εισοδήματα του καθενός εκ ων συζύγων αλλά και η γενικώτερη προσφορά τους στην οικογένεια. Η γυναίκα π.χ. που δεν εργαζόταν εκτός της οικίας, προσέφερε όμως πάρα πολλά στην ανατροφή των παιδιών, στην διαχείριση του οίκου και στην συναισθηματική υποστήριξη του συζύγου ασφαλώς και δικαιούται συμμετοχής στα αποκτήματα.
Πρέπει τέλος να σημειωθεί ότι ενώ η αγωγή διατροφής μπορεί να ασκηθεί αμέσως μετά την διάσταση, η αγωγή για την συμμετοχή στα αποκτήματα (ακίνητα, άλλη περιουσία) ασκείται μόνο μετά την λύση του γάμου, μετά το διαζύγιο δηλαδή, ή μετά από την πάροδο τουλάχιστον τριών ετών από την διάσταση. Επίσης, πολύ σημαντικό είναι ότι η αγωγή συμμετοχής στα αποκτήματα μπορεί να ασκηθεί μόνο μέσα στα δύο χρόνια από το διαζύγιο, διαφορετικά παραγράφεται και ο αδύναμος σύζυγος δεν μπορεί μετά τα δύο αυτά χρόνια να πάρει μερίδιο από την αύξηση της περιουσίας του άλλου συζύγου.
E-mail: bm-bioxoi@otenet.gr
