ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ του ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΤΣΙΡΑ .

www.Cityportal.gr – www.Apodimos.com

Δεν είμαι δέσμιος καμιάς εικόνας, δεν είμαι δέσμιος καμιάς ταμπέλας, στο μόνο που είμαι δέσμιος είναι «να μην προδώσω τα ιδανικά μου στο τραγούδι» δήλωσε ο Γιάννης Κότσιρας στην συνέντευξη που έδωσε στην Αναστασία Γρηγοριάδου για το περιοδικό CITY στην Θεσσαλονίκη . Αυτές ήταν περίπου οι θέσεις του Έλληνα τραγουδιστή τον οποίο υπεραγαπούν όλοι την Ελλάδα και στον Απόδημο Ελληνισμό και για αυτό τους αφιερώνουμε την συνέντευξη αυτή του Γιάννη Κότσιρα διότι είναι

ο τραγουδιστής που παρουσιάζει με καινούριο τρόπο επικοινωνίας μέσα από τα τραγούδια, ο τραγουδιστής που κάνει κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που είχε κάνει, ο τραγουδιστής που παρουσιάζει σχεδόν όλα τα είδη της δημοφιλούς ελληνικής μουσικής, τραγουδιστής που παρουσιάζει το είδος που του ταιριάζει και αυτό είναι τα τραγούδια έχουν λαϊκά ηχοχρώματα μέσα τους, και του αρέσουν πάρα πολύ τα τραγούδια αυτά και οι μπαλάντες. Όλες αυτές οι μορφές του τραγουδιού, συγκινούν τον τραγουδιστή Γιάννη Κότσιρα . Εμείς λέμε στους χιλιάδες επισκέπτες μας , η φωνή του Γιάννη Κόστιρα συγκινεί όλους Έλληνες και Αποδήμους και για αυτό το Apodimos.com  τους αφιερώνει την συνέντευξη που είχε δόσει στο Cityportal.gr.

Η συνέντευξη του Γιάννης Κότσιρα στην Αναστασία Γρηγοριάδου, στο περιοδικό CITY

ΕΡΩΤΗΣΗ : Έχεις έρθει πολλές φορές στη Θεσσαλονίκη. Η ανταπόκριση του κοινού από την πρώτη φορά που εμφανίστηκες στην πόλη μέχρι σήμερα έχεις αλλάξει;

Όχι, δεν θα το έλεγα. Έχει γίνει λίγο πιο απαιτητικό από μένα. Απαιτεί κάθε φορά κάτι καλύτερο κι αυτός είναι ο στόχος μου, αυτό προσπαθώ κι εγώ να κάνω.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Πώς ορίζεις το καλύτερο;

Το καλύτερο έχει να κάνει με την αισθητική μεριά ενός προγράμματος και τις δυνατότητες και τη διαφορετικότητα που μπορεί να έχει πρόγραμμα κάθε φορά απ’ τους ίδιους ανθρώπους. Αυτό είναι το στοίχημα, να ανακαλύπτουμε καινούριες ιδέες, αν μπορούμε να το πούμε, ή καινούριο τρόπο επικοινωνίας μέσα από τα τραγούδια.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Αυτό σε απασχολεί εν γένει στην πορεία σου;

Εν γένει με απασχολεί ακριβώς το να μην επαναλαμβάνομαι. Δεν μου άρεσε, ούτως ή άλλως, να επαναλαμβάνομαι, είναι κάτι που το απεχθάνομαι σαν χαρακτηριστικό των δημιουργημάτων ενός καλλιτέχνη και γι’ αυτό το λόγο κάθε φορά που κάνω κάτι προσπαθώ να κάνω κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτό που είχα κάνει. Και νομίζω ότι τα καταφέρνω, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, αν και νομίζω ότι από δω και μπρος τα πράγματα δυσκολεύουν.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Τι σημαίνει αυτό;

Ότι πλέον δοκίμασα αρκετά πράγματα -με αυτήν την έννοια. Δοκίμασα σχεδόν όλα τα είδη της δημοφιλούς ελληνικής μουσικής. Τώρα πλέον θα αρχίσω τους πειραματισμούς.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Από όλα όσα έχεις τραγουδήσει μέχρι στιγμής τι νομίζεις ότι σου ταιριάζει περισσότερο;

Νομίζω ότι ταιριάζει το είδος όπου τα τραγούδια έχουν λαϊκά ηχοχρώματα μέσα τους, μ’ αρέσουν πάρα πολύ τα τραγούδια αυτά και οι μπαλάντες. Αυτά είναι που εμένα τουλάχιστον με συγκινούν.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Στον τελευταίο σου δίσκο ήθελες να δώσεις ένα πιο λαϊκό χρώμα;

Όχι, απλά υπήρχαν περισσότερα λαϊκά τραγούδια απ’ ό,τι άλλες φορές. Αλλά αυτό έχει να κάνει καθαρά με το ότι βρήκα ωραία τραγούδια.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Από τις κριτικές που άκουσες για τη δουλειά σου αυτή ποια σε ενόχλησε περισσότερο;

Μία κριτική με ενόχλησε, γιατί βασικά δεν είχε κάπου να στηριχτεί, είπε ότι «καταστράφηκε η καριέρα μου». Το άλλο ήταν ότι από σοβαρούς ανθρώπους, που ότι υποτίθεται κάνουν, αν κάνουν αυτή τη δουλειά, περίμενα να κάνουν κριτική στο δίσκο μου και όχι στο πρόσωπό μου, κι αυτό δεν έγινε. Περίμενα μια γνώμη για το δίσκο μου και δεν στάθηκαν σε αυτό, στάθηκαν στο πώς έκανα το εξώφυλλο, στο αν μαύρισα, αν έκοψα τα μαλλιά μου… Κι αυτό απλώς μου έδειξε για άλλη μια φορά πόσο υποκριτική είναι η στάση αυτών των ανθρώπων που θέλουν να λένε ότι ακούνε έντεχνη μουσική. Και εν τέλει δεν ακούν έντεχνη μουσική. Γιατί αν άκουγαν, θα καταλάβαιναν ότι εγώ δεν ανήκα ποτέ στο έντεχνο ελληνικό τραγούδι, σε αυτό που εκείνοι εννοούν έντεχνο τραγούδι, με αυτήν την έννοια. Δεν κατάλαβα με βάση ποιο κριτήριο με κρίνανε. Βάση ποιας λογικής μου καταθέσαν ότι ανήκω σε ένα μουσικό χώρο την ώρα που εγώ το έχω αρνηθεί.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Δεν περίμενες αυτήν την κριτική;

Περίμενα μια κριτική. Ευτελή κριτική δεν περίμενα. Εξευτελισμό δεν τον περίμενα. Μου αποκαλύφθηκε αυτό που δεν ήθελα πολύ καιρό να πιστέψω. Δεν στάθηκαν στο να ακούσουν το δίσκο -και ξέρω ότι αν δεν υπήρχαν κάποιοι συγκεκριμένοι, δύο τον αριθμό, δημιουργοί στο δίσκο, δεν θα λέγαν αυτά τα πράγματα.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Το ότι το σύστημα του τραγουδιού τα τελευταία πολλά χρόνια έχει επικεντρωθεί στους τραγουδιστές και την προβολή τους πώς το βρίσκεις;

Κοίταξε, εγώ δεν το έκανα ποτέ. Δεν ήμουν σε αυτήν την κατηγορία τραγουδιστών, γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο προέβαλα τους δημιουργούς και αυτού του δίσκου που είναι πολλοί και γι’ αυτό αντιδρώ σε αυτό το σύστημα. Από κει και πέρα αυτή είναι πολιτική της παγκόσμιας μουσικής σκηνής στην οποία προσπαθούμε να αντιδράσουμε κάνα δυο τραγουδιστές. Οι ίδιοι οι δημιουργοί δεν αντιδρούν, οι μεγάλες δημιουργικές προσωπικότητες έχουν εκλείψει, οπότε είναι λογικό η δισκογραφία να επικεντρωθεί στους τραγουδιστές.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Δεν παίζει και το σενάριο ότι για τις δισκογραφικές οι τραγουδιστές θεωρούνται πιο αναλώσιμο και κερδοφόρο είδος;

Σαφώς. Οι δισκογραφικές εταιρείες λόγω του ότι δεν έχουν στελέχη που να ασχολούνται με την τέχνη επί της ουσίας, οδηγούνται στο να βγάζουν τραγουδιστές που να θυμίζουν κάποιους άλλους, δεν βγάζουν καινούριους. Αυτό κατ’ ανάγκην είναι αναλώσιμο. Εκεί είναι όλο το πρόβλημα. Κι από κει και πέρα υπάρχει και μια μερίδα ανθρώπων του ελληνικού τραγουδιού οι οποίοι δεν τους ενδιαφέρει να απευθύνονται στον πολύ κόσμο, οπότε ταυτοχρόνως δεν ενδιαφέρουν και τις δισκογραφικές εταιρείες.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Στη δικιά σου γενιά δυσκολεύεστε να βρείτε ρεπερτόριο;

Καθόλου. Γράφονται πολλά καλά τραγούδια, υπάρχουν πολλοί καλοί δημιουργοί σε όλους τους χώρους, αρκεί να θέλουμε να τους δούμε.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Το να είσαι δημοφιλής, με πολλούς θαυμαστές μπορεί να γίνει παγίδα;

Εμένα προσωπικά κάποια στιγμή πήγε να με παγιδεύσει, όταν ήμουν νεώτερος, όταν έκανα τους τρεις πρώτους δίσκους, που ήταν λίγο πολύ στο ίδιο κλίμα κι αυτό ήταν μια τεράστια παγίδα. Από κει και πέρα ανοίχτηκα και για αυτό το λόγο δεν έχω παρωπίδες στο ελληνικό τραγούδι. Δεν βάζω κίτρινη ταμπέλα σε κανέναν.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Είναι εύκολο να παγιδευτείς στην εικόνα και την ευκολία σου;

Θα σου πω τι έκανα φέτος. Έκανα ένα δίσκο που έβγαλε πολύ γρήγορα λαϊκές επιτυχίες. Αυτό θα μπορούσα να το εισπράξω σε μια μεγάλη πίστα με πάρα πολλά λεφτά. Εγώ αποφάσισα και ξεκίνησα σε έναν πολύ μικρό χώρο στην Αθήνα, στο Μετρό, και ουσιαστικά πολλές φορές και χωρίς να πληρώνομαι, κι αυτό γιατί έτσι ήθελα, κι αυτό θα συνεχίσω να κάνω. Δεν είμαι δέσμιος καμιάς εικόνας, δεν είμαι δέσμιος καμιάς ταμπέλας, στο μόνο που είμαι δέσμιος είναι να μην προδώσω τα ιδανικά μου στο τραγούδι.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Από την έως τώρα πορεία ποιο είναι το σημαντικότερο που έμαθες;

Ότι το χειρότερο πράγμα στη μουσική είναι να πεις ότι την ξέρεις. Να πεις «γνωρίζω, ξέρω να κρίνω». Εγώ ακολουθώ το «εν οίδα ότι ουδέν οίδα» στη μουσική.

ΕΡΩΤΗΣΗ : Το πρόγραμμα που παρουσίασες στη Θεσσαλονίκη τι ακριβώς ήταν ;

Ήταν ένα σχεδόν ακουστικό πρόγραμμα. Θα έχει τραγούδια από όλη μου τη δισκογραφία, ακόμα και κάποια τραγούδια που δεν έχω τολμήσει ακόμα στα live. Θα υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι με λαϊκά τραγούδια και η διαφοροποίηση είναι ότι επαναφέρουμε την παραγγελιά, σε κάποιο σημείο ο κόσμος ζητάει τραγούδια κι εμείς τα παίζουμε. Μαζί μου θα είναι η Ζωή Παπαδοπούλου κι επτά εξαίρετοι μουσικοί.

Πηγή : Cityportal.gr