ΕΙΔΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΠΡΑΣΙΝΗ
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ» !!!
Του εκδότου
www.Apodimos.com
Ξενοφώντα Φαφούτη
Ο ελληνικός λαός το τελευταίο
χρονικό διάστημα έχει εισέλθει σε
ένα σοβαρό προβληματισμό μετά τα
όσα συνεχώς συζήτιουνται για
«σκάνδαλα και χρηματοδοτήσεις από
μεγάλες εταιρείες του πολιτικού
κόσμου» για τα οποία έχει
αναλάβει έργο η ελληνική Δικαιοσύνη.
Αυτή η κατάσταση που συνεχώς
συντηρείτε από τα ΜΜΕ έντυπα και
ηλεκτρονικά προωθεί περισσότερο την
απολιτικοποίηση του ελληνικού λαού ,
την στιγμή που ανέχεια τον μαστίζει.
Οι πολίτες, και αν ακόμα
διαμαρτύρονται, και αν ακόμα
διαφωνούν, έχουν ελάχιστες
δυνατότητες να αναστρέψουν αμέσως
τον ρου των πραγμάτων η μόνο με
τον ψήφο τους όταν προκηρυχθούν
εκλογές . Όμως ο Εκλογικός Νόμος με
το περιεχόμενο του, κανείς δεν
γνωρίζει τι εκπλήξεις μπορεί να
βγάλει. Για αυτό το λόγο
Apodimos.com
δεν πρόκειται να ασχοληθεί με τους
πιο πάνω προβληματισμούς,
το μόνο που θα κάνει είναι να
προσπαθήσει να στηρίξει με την
ενημέρωση του για την Ελληνική
Οικονομία που μαζί με τον Τουρισμό
που είναι πηγή ζωής για την
Ελλάδα.
Όσον αφορά την Ελληνική Οικονομία το
Apodimos.com
είχε παρουσιάσει ορισμένα άρθρα και
επιλέγουμε τα πιο κάτω άρθρα
για τα οποία
μπορείτε να κάνετε ΚΛΙΚ στα άρθρα
για να τα μελετήσετε
ü
Τον Αύγουστο του 2006 με
τίτλο
Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ
ΑΠΟΔΙΔΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ.
ΚΛΙΚ
ü
Τον Ιούλιο του 2007 με τίτλο
Η ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ
του ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΕΥΞΗΝΟΥ ΠΟΝΤΟΥ και η
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΟΣΕΠ.
ΚΛΙΚ
Όμως για να ξεχνιόμαστε
από ότι γράψαμε στην εισαγωγή μας
πρέπει να ενημερώσουμε και πάλι
τους πολυπληθείς επισκέπτες –
αναγνώστες μας ότι η
απολιτικοποίηση, ο
εφησυχαστικός ατομισμός και η
αποδυνάμωση των δημοκρατικών
πολιτικών εξουσιών είναι εν
εξελίξει και το βασικό όπλο της
επιτυχίας της απολικοποίησης για
αυτό τον λόγο τον
Μάρτιο του 2006
είχαμε γράψει το άρθρο μας με τίτλο
ΟΛΟΙ ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΣΤΗΝ
ΑΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΕ
ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ.
ΚΛΙΚ
Τώρα για ενημερώσει όμως όλων των
Ελλήνων και Αποδήμων αδελφών μας
θα παρουσιάσουμε αυτό το ειδικό
αφιέρωμα που αφορά την «Πράσινη
Επιχειρηματικότητα»
διότι είναι πηγή ζωής για την
ελληνική οικονομία καθότι
ενισχύει τις επενδύσεις με όλες
τις προεκτάσεις, δημιουργεί
«πράσινες» θέσεις εργασίας όπου
χτυπάτε η ανεργία και διότι
προωθεί την καθαρή παραγωγή - και τα
«πράσινα» προϊόντα . Ένα
μόνο μπορούμε να παρουσιάσουμε στους
επισκέπτες – αναγνώστες για να
τους κινήσουμε το ενδιαφέρον είναι
το πιο κάτω:
Οι ευεργετικές επιπτώσεις των
πράσινων επενδύσεων
είναι κάτι παραπάνω από ορατές,
αφού σύμφωνα με εκτιμήσεις του
Οργανισμού 500.000 νέες θέσεις
εργασίας δημιουργούνται κάθε έτος,
αριθμός που αντιστοιχεί στο 3%
περίπου των ανέργων της Ε.Ε.
(Πηγή 1). Αναλυτικά, τα ποσοστά
πράσινης απασχόλησης για κάθε κράτος
φαίνονται στον πίνακα 1.
Η ανάπτυξη των αξόνων του
ειδικού αφιερώματος
που αφορά την «Πράσινη
Επιχειρηματικότητα»
είναι: Τα πλεονεκτήματα της
πράσινης επιχειρηματικότητας για το
ελληνικό επιχειρηματικό περιβάλλον,
η Πράσινη Επιχειρηματικότητα:
«Το τερπνό μετά του ωφελίμου», η
ιστορία της πράσινης
επιχειρηματικότητας, η
ημερίδα για την «Πράσινη
Επιχειρηματικότητα» που
συνδιοργανώνει το Υπουργείο
Εξωτερικών με το ΕΒΕΑ, σε
συνεργασία με το ΤΕΕ, τον ΣΕΒ και το
ΕΜΠ την εναρκτήρια ομιλία του ΥΦΥΠΕΞ
κ. Πέτρου Δούκα με τις ομιλίες του
Προέδρου της Βουλής κ. Δημήτρη
Σιούφα, της ΥΠΕΞ κας. Ντόρας
Μπακογιάννη, του ΓΓ ΔΟΣ & ΑΣ του
ΥΠΕΞ κ. Θ. Σκυλακάκη. Ας
μελετήσουμε προσεκτικά τα στοιχεία
και τις ομιλίες που αναφέρονται
στην ανάπτυξη των αξόνων
αυτού του
ειδικού αφιερώματος.
Τα
πλεονεκτήματα της πράσινης
επιχειρηματικότητας για το Ελληνικό
Επιχειρηματικό περιβάλλον.
Τα πλεονεκτήματα της πράσινης
επιχειρηματικότητας για το
ελληνικό επιχειρηματικό περιβάλλον,
υπογράμμισε ο πρόεδρος του
Εμπορικού και Βιομηχανικού
Επιμελητηρίου Αθήνας, Κ. Μίχαλος,
στην ημερίδα του υπουργείου
Εξωτερικών για την «πράσινη
επιχειρηματικότητα». Ανέφερε
ότι
«η
πράσινη επιχειρηματικότητα αναδύεται
σήμερα ως η νέα μορφή οικονομικής
δραστηριότητας που αξιοποιεί ακριβώς
αυτές τις ευκαιρίες, συνδυάζοντας
την επιχειρηματική δράση και την
ανάγκη για προστασία του
περιβάλλοντος και της ποιότητας
ζωής. Είναι μια μορφή
επιχειρηματικότητας, που
προσαρμόζεται σε όλους τους τομείς
της οικονομίας, αλλά και σε κάθε
επιχειρηματικό μέγεθος. Από τις
μεγάλης κλίμακας επιχειρήσεις, μέχρι
τις μικρομεσαίες και τις πολύ
μικρές, που αξιοποιούν τα ιδιαίτερα
τοπικά χαρακτηριστικά, το περιβάλλον
και τον πολιτισμό μιας περιοχής.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για μια
χώρα, όπως η Ελλάδα, που τόσο σε
επίπεδο φυσικών πόρων όσο και σε
επίπεδο οικονομικών μεγεθών,
παρουσιάζει ιδανικές συνθήκες
ανάπτυξης».
Όπως τόνισε ο κ. Μίχαλος, η
πράσινη επιχειρηματικότητα μπορεί,
στη χώρα μας, να ασκηθεί με τρόπους
που καλύπτουν όλους τους τομείς της
οικονομίας, από την παραγωγή και
εμπορία πιστοποιημένων προϊόντων
βιολογικής γεωργίας και
κτηνοτροφίας, τις τοπικές
παραδοσιακές επαγγελματικές
δραστηριότητες, τις υπηρεσίες
ανακύκλωσης, ως και την αειφορική
παραγωγή ενέργειας, μικρής ή
μεγαλύτερης κλίμακας, και όλες
οι παραπάνω δραστηριότητες
συνθέτουν τομέα πρόκλησης για τις
υφιστάμενες ελληνικές επιχειρήσεις
και ειδικά για τις μικρομεσαίες.
«Αποτελούν, παράλληλα, και ένα
ιδιαίτερα γόνιμο πεδίο για την
ανάπτυξη νέων επιχειρηματικών
δραστηριοτήτων από νέους και
γυναίκες»,
τόνισε ο ομιλητής και ζήτησε να
υπάρξουν, εκ μέρους της Πολιτείας,
πολιτικές που ενθαρρύνουν ανάλογες
επενδύσεις και
επιχειρηματικές πρωτοβουλίες.
Και κατέληξε ο κ. Μιχαλος
«Τέτοιες πολιτικές μπορούν να
αφορούν την ενημέρωση, την παροχή
φορολογικών κινήτρων και ελαφρύνσεων
και βέβαια, το σχεδιασμό και την
εφαρμογή αποτελεσματικών μέτρων
ενίσχυσης πράσινων επιχειρηματικών
σχεδίων. Χρειάζεται και η δημιουργία
των κατάλληλων συνθηκών σε νομικό
και θεσμικό επίπεδο. Απαιτείται η
διαμόρφωση ενός ξεκάθαρου πλαισίου,
χωρίς ασάφειες και αντιφάσεις, χωρίς
τις χρονοβόρες γραφειοκρατικές
διαδικασίες που λειτουργούν ως
αντικίνητρο για κάθε είδους
επιχειρηματική δραστηριότητα».
Για να συνέχιση η ενημέρωση των
επισκεπτών – αναγνωστών μας με το
πιο κάτω άρθρο του κ. Λάζαρου Ι.
Τσικριτζή, Επίκουρου Καθηγητή ΤΕΙ
Δυτικής Μακεδονίας
Η
Πράσινη Επιχειρηματικότητα: «Το
τερπνό μετά του ωφελίμου»
Η ανάπτυξη του άρθρου του κ.
Λάζαρου Ι. Τσικριτζή, Επίκουρου
Καθηγητή ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας και
Πρόεδρος Οικολογικής Κίνησης Κοζάνης
και έχει παρουσιαστεί στο
«Καταναλωτικά Βήματα» -
Τεύχος Ιουνίου - Ιουλίου
2006αναφέρετε στα πιο κάτω θέματα.
Ø
Περιβάλλον και Απασχόληση
Η μόνιμη αντίδραση, που
συναντούσαν, επί πολλά χρόνια
και συναντούν ακόμη οι οικολογικές
οργανώσεις, ειδικά στις περιοχές
και στις περιόδους μεγάλης ανεργίας,
ήταν ότι η προστασία του
περιβάλλοντος συνεπάγεται την
απώλεια θέσεων εργασίας, αφού
συρρικνώνει την παραγωγή και
συνεπώς και την απασχόληση.
«Περιβάλλον ή δουλειά;». Ένα
δίλημμα παλιό, αλλά ακόμη
ζωντανό, που εξακολουθεί να
επισείεται, εκβιαστικά, στις
υπανάπτυκτες χώρες ή
κοινωνίες, αλλά έχει
ξεπεραστεί, σε μεγάλο βαθμό,
στα προηγμένα κράτη και στα
χειραφετημένα κοινωνικά
κινήματα. Έχει αποδειχτεί και με
τη γλώσσα των αριθμών ότι η
περιβαλλοντική προστασία δεν είναι
απειλή, αλλά σύμμαχος της
απασχόλησης, αφού:
§
ενισχύει τις επενδύσεις
§
δημιουργεί
«πράσινες»
θέσεις εργασίας
§
προωθεί την καθαρή παραγωγή - και τα
«πράσινα» προϊόντα
Σύμφωνα με στοιχεία του Ο.Ο.Σ.Α.
η περιβαλλοντική απασχόληση καλύπτει
παγκοσμίως το 0,4% - 3% της
συνολικής απασχόλησης, ενώ στην
Ευρώπη των 15 το αντίστοιχο
ποσοστό είναι κατά μέσο όρο 1,3%,
με πρωτοπόρους τους Αυστριακούς,
τους Βέλγους και τους Δανούς
(Πηγή 1 που παρουσιάσαμε πιο πάνω).
Με βάση την ίδια μελέτη του
Ο.Ο.Σ.Α., για την εφαρμογή των
ευρωπαϊκών οδηγιών που
αναφέρονται στην παρακολούθηση
και τη διαχείριση της ρύπανσης
στον ατμοσφαιρικό αέρα, στο
υδάτινο δυναμικό και στο
έδαφος, απαιτούνται δαπάνες,
στα 15 κράτη-μέλη της τάξης των 40
δις ευρώ/έτος, ενώ οι επενδύσεις
της εικοσαετίας 1990-2010 θα
φτάσουν μόλις τα 260 δις ευρώ.
Οι ευεργετικές επιπτώσεις των
πράσινων επενδύσεων είναι κάτι
παραπάνω από ορατές, αφού σύμφωνα
με εκτιμήσεις του Οργανισμού 500.000
νέες θέσεις εργασίας δημιουργούνται
κάθε έτος, αριθμός που
αντιστοιχεί στο 3% περίπου των
ανέργων της Ε.Ε..
Ø
Περιβάλλον & απασχόληση στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την κ.
Αλεξανδρίδου του Ελληνικού Κέντρου
Βιότοπων - Υγροβιότοπων -
ΕΚΒΥ (Πηγή 1), η οποία
χρησιμοποιεί στοιχεία από τη μελέτη
της «Αναπτυξιακής Σύμπραξης
EQUAL
για το περιβάλλον»,
οι εργαζόμενοι στον τομέα
διαχείρισης των στερεών και τοξικών
αποβλήτων ανέρχονται στους 15000,
ενώ άλλοι τόσοι είναι οι
απασχολούμενοι στον τομέα
διαχείρισης των υγρών αποβλήτων και
της διαχείρισης των νερών. Τέλος
1200 απασχολούνται στον τομέα
προστασίας και γενικότερης
διαχείρισης του φυσικού
περιβάλλοντος.
Τα νούμερα αυτά πιθανόν να είναι
μικρότερα των πραγματικών. Ο
λόγος είναι ότι οι καταγραφές
αυτού του είδους βασίζονται στη
διάθεση των Υπηρεσιών και των
επιχειρήσεων να αποστείλουν
κάποια στοιχεία ή να συμπληρώσουν
σχετικά ερωτηματολόγια. Ο βαθμός
ανταπόκρισης δεν είναι πάντα υψηλός,
ούτε καλύπτει όλες τις επιχειρήσεις.
Από την άλλη πλευρά, δημοσιευμένα
στατιστικά στοιχεία στο τομέα αυτό
δεν υπάρχουν, ώστε να
βοηθηθεί ο ερευνητής κάνοντας
συγκρίσεις και διασταυρώσεις
δεδομένων.
Η διάρθρωση της πράσινης απασχόλησης
στην Ελλάδα παρουσιάζει μία
πόλωση, και περιλαμβάνει
μεγάλο ποσοστό επιστημονικού
προσωπικού, αλλά και
εργατοτεχνιτών χαμηλών προσόντων,
ενώ η συμμετοχή προσωπικού
ενδιάμεσης εκπαιδευτικής στάθμης
είναι μικρή. Γεγονός είναι ότι
η ζήτηση εξειδικευμένου
προσωπικού τριτοβάθμιας εκπαίδευσης,
με ειδικότητες σχετικές με το
περιβάλλον, είναι ικανοποιητική,
πράμα που επιβεβαιώνουν και οι
εκπρόσωποι των αντιστοίχων
επαγγελματικών φορέων. Για
παράδειγμα, η ανεργία των
αποφοίτων Περιβαλλοντολόγων του
Πανεπιστημίου του Αιγαίου είναι
περίπου 6-8 % (προσωπική
επικοινωνία), ποσοστό που
είναι αρκετά καλό συγκρινόμενο
με την κατάσταση άλλων κλάδων.
Αισιόδοξη είναι και η εκτίμηση για
το μέλλον της πράσινης απασχόλησης
στην Ελλάδα, όπου αναμένεται
αυξητική τάση λόγω
§
της ολοένα πιο απαιτητικής και
αυστηρής κοινοτικής και εθνικής
νομοθεσίας
§
της συνεχιζόμενης ευρωπαϊκής
χρηματοδότησης σε έργα έρευνας
και περιβαλλοντικής υποδομής
(στα τελευταία δυστυχώς η χώρα
μας παρουσιάζει σημαντική υστέρηση
απορρόφησης) .
§
της τεχνολογικής εξέλιξης και
των αυξανόμενων επενδύσεων στον
τομέα των καθαρών τεχνολογιών
και των εγκαταστάσεων
αντιρρύπανσης
§
του γεγονότος ότι οι οικονομικές
δραστηριότητες σε τομείς σχετικούς
με την αειφορική διαχείριση, την
προστασία και την ανάδειξη
ευαίσθητων οικοσυστημάτων, τη
βιολογική γεωργία, την
παραγωγή ήπιων μορφών ενέργειας
είναι επενδύσεις έντασης εργασίας
και δημιουργούν πολλαπλάσιες θέσεις.
Ø
Η Πράσινη επιχειρηματικότητα
Απασχόληση βέβαια δε εννοείται
μόνο η μισθωτή εργασία, αλλά και
η αυτοαπασχόληση, η σταδιοδρομία,
ως ελεύθερος επαγγελματίας ή
η δημιουργία μικρών ή μεγάλων
επιχειρήσεων. Η λεγόμενη πράσινη
επιχειρηματικότητα είναι μια
αναδυόμενη μορφή οικονομικής
δραστηριότητας, που εστιάζεται
σε δύο βασικές ανάγκες των
σύγχρονων πολιτών και κοινωνιών,
στην ποιότητα της ζωής και στην
απαίτηση για τη διατήρηση και την
ήπια αξιοποίηση του φυσικού
περιβάλλοντος.
«Πράσινοι επιχειρηματίες»
μπορούν δυνητικά να είναι οι
Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης,
οι Συνεταιρισμοί, τα
Ανώτατα Πανεπιστημιακά και
Τεχνολογικά Ιδρύματα οι Μη
Κυβερνητικές Οργανώσεις ΜΚΟ και,
φυσικά, οι ιδιώτες.
Η πράσινη επιχειρηματικότητα
ασκείται κυρίως στις προστατευμένες
περιοχές (Natura,
κλπ). Όμως αυτό δε σημαίνει ότι
δε μπορεί να επεκταθεί παντού,
ειδικά όταν αφορά παραγωγή
προϊόντων ή εξοπλισμού
υποστήριξης των προστατευόμενων
περιοχών. Σε αντίθεση με ότι
συμβαίνει στην Ελλάδα, όπου ο
χαρακτηρισμός μιας περιοχής, ως
προστατευόμενης, συχνά συναντά τις
αντιδράσεις των κατοίκων, στην
Ευρώπη οι τοπικές κοινωνίες συχνά
επιδιώκουν να κερδίσουν τον «τίτλο»,
διότι έχουν πεισθεί ότι θα ωφεληθούν
μακροπρόθεσμα.
Είναι γεγονός ότι στις
προστατευόμενες περιοχές μια σειρά
περιορισμών φαίνεται εκ πρώτης όψεως
ότι φρενάρουν την «ανάπτυξη» και
την οικονομική δραστηριότητα.
Τελικά όμως τα συν είναι
περισσότερα από τα μείον.
Μπορεί, για παράδειγμα, να
περιορίζεται η οικιστική
δραστηριότητα, όμως αυξάνεται
η αξία της γης και η ζήτηση, ενώ
δημιουργούνται νέες μορφές
εκμετάλλευσης και θέσεις εργασίας
(Πηγή 3). Στην Κρότωνα της Νότιας
Ιταλίας, ο χαρακτηρισμός μιας
θαλάσσιας περιοχής με εξαιρετικά
όμορφο βυθό, ως θαλάσσιο πάρκο
(με περιορισμούς στην αλιεία),
δημιούργησε αρχικά δυσφορία στους
ψαράδες. Όμως γρήγορα
προσαρμόστηκαν και υποστηρίχτηκαν
για να αναπτύξουν νέες μορφές
οικονομικής δραστηριότητας. Οι
περισσότεροι μετασκεύασαν τα
σκάφη τους βάζοντας γυάλινο πυθμένα
και ασχολήθηκαν με τον πολύ
επικερδέστερο τομέα της ξενάγησης
των τουριστών στα κάλλη του
βυθού, ενώ κάποιοι άλλοι
προχώρησαν στην κατασκευή και
λειτουργία ενός ενυδρείου.
Οι δραστηριότητες των πράσινων
επιχειρήσεων μπορούν να καλύπτουν
όλους τους τομείς της οικονομίας :
§
Πρωτογενή
(βιολογικά προϊόντα, βιοποικιλότητα)
§
Δευτερογενή
(Τρόφιμα, Χειροτεχνία, Ανακύκλωση)
§
Τριτογενή
(εμπόριο πράσινων προϊόντων)
§
Τεταρτογενή
(επικοινωνία, προβολή, πιστοποίηση)
Μαζί με τα πλεονεκτήματα όμως
πρέπει να σημειώσουμε και να
μειονεκτήματα που συνοδεύουν ένα
πράσινο εγχείρημα και που
συνήθως είναι το υψηλό κόστος
προϊόντων και υπηρεσιών. Στην
Ελλάδα ειδικά υπάρχουν και
πρόσθετα εμπόδια: Ελλιπείς
υποδομές, ανενεργό θεσμικό
πλαίσιο, κοινωνικές αγκυλώσεις.
Περισσότερες πληροφορίες από το
αξιοπρόσεκτο άρθρο του κ. Λάζαρου
Ι. Τσικριτζή, Επίκουρου Καθηγητή ΤΕΙ
Δυτικής Μακεδονίας μπορείτε να
γευθείτε στην ιστοσελίδα
http://www.samoscci.gr/files/biobus_files/keim.doc
κάνοντας
ΚΛΙΚ στην Ιστοσελίδα.
Η Ιστορία της πράσινης
επιχειρηματικότητας
«Και βεβαίως είμαι υπέρ των
δικαιωμάτων των ζώων όπως είμαι και
υπέρ των δικαιωμάτων των ανθρώπων.
Αυτός εξάλλου είναι ο δρόμος του
ώριμου ανθρώπου».
Αβραάμ Λίνκολν, Πρόεδρος των ΗΠΑ,
«Άχουρα Μάζντα:Γίμα, γιε του
Βίβανχατ, η γη έχει γεμίσει από
κοπάδια και αγέλες, από ανθρώπους
και σκύλους και πουλιά και από
κόκκινες λαμπερές φωτιές, και δεν
υπάρχει πια χώρος για κοπάδια,
αγέλες και ανθρώπους. Τότε ο Γίμα
…πίεσε τη γη με τη χρυσή σφραγίδα
και τη χάραξε με εγχειρίδιο, έκανε
τη γη να μεγαλώσει κατά ένα τρίτο
από ό,τι ήταν πριν.
Κι’ ήρθαν κοπάδια, αγέλες και
άνθρωποι, όσα αυτός επιθυμούσε».
Αβέστα, ιερή ιρανική γραφή
Η Πράσινη Επιχειρηματικότητα
(Π.Ε.) δεν είναι κάτι καινούργιο,
καθώς υπήρχε ήδη στους πρώτους
πολιτισμούς που είχαν πολύ στενή
σχέση με τη φύση (α΄φάση). Στη β΄
φάση, που είναι πλέον ιστορική,
εμφανίστηκε πιο οργανωμένα
αρχίζοντας από τον Αριστοτέλη
με το πρώτο ζωολογικό πάρκο, τον
ινδό αυτοκράτορα Ασόκα με
διατάγματα για την προστασία των
ζώων και την Μεσοποταμία με το
αρδευτικό της σύστημα, περνώντας
από την αρχαία Ρώμη με τα
αποχετευτικά έργα και τον
Μεσαίωνα με τα προβλήματα ρύπανσης
και φθάνοντας μέχρι τον 18ο
αι. Στην περίοδο αυτή
παρουσιάστηκαν διάφορα
περιβαλλοντικά προβλήματα
(ύδρευσης, αποχέτευσης, σκουπιδιών
κ.ά.)
λόγω της πυκνοκατοίκησης πόλεων
και έγιναν οι πρώτες απόπειρες
συστηματικής προστασίας του
περιβάλλοντος. Επίσης σε αυτή τη
φάση άρχισαν να αναπτύσσονται οι
πρώτες περιβαλλοντικές αρχές.
Η γ΄φάση ξεκίνησε από τον 19ο
αι. όμως εκφράστηκε βασικά
στον 20ό αι. στις ΗΠΑ και
στην Ευρώπη κυρίως με τη
θέσπιση προστατευόμενων περιοχών.
Στην δ΄ φάση έχουμε πια πολύ
ακραία περιβαλλοντικά προβλήματα
που οδηγούν το 1972 στη Διάσκεψη
της Στοκχόλμης, το 1992 στη
Διάσκεψη του Ρίο, το 2002 στη
Διάσκεψη του Γιοχάνεσμπουργκ με
πολλές ενδιάμεσες μεγάλες διασκέψεις
όπως επίσης και στην προχωρημένη
νομοθεσία και πολιτική της ΕΕ, η
οποία και αποτελεί σήμερα το πλαίσιο
για την Π.Ε.
Ø
Πρώτη Φάση: Η εποχή της αρμονίας με
τη φύση
Η ιστορία της πράσινης
επιχειρηματικότητας σίγουρα χάνεται
στο βάθος των πρώτων πολιτισμών, των
πολιτισμών εκείνων που λειτουργούσαν
όλη τους την οικονομική
δραστηριότητα, αν μπορούμε να
μιλήσουμε για τέτοιου είδους
δραστηριότητα, σε επαφή με τη φύση.
Λειτουργούσαν αειφορικά μέσα στη
φύση αυτογενώς.
Είναι
η
εποχή της χαμένης αθωότητας.
Είναι μια εποχή που αναζητάει η
οικολογία του βάθους ή σε ένα
μικρότερο βαθμό η ριζοσπαστική
οικολογία. Εκείνο που μας αφήνει σαν
παρακαταθήκη είναι ότι υπήρξαν
εποχές στις οποίες το
ανθρώπινο χωριό
μπορεί να ήταν μέσα στο δάσος και να
ήταν συντελεστής αειφορίας του
δάσους. Μπορεί να ήταν σε ένα δρυμό
ή οπουδήποτε αλλού και να
λειτουργούσε συνεργατικά με τη φύση.
Η συνέχεια βέβαια αυτής της εποχής
και οι καταβολές της βρίσκονται μέσα
σε όλες τις φάσεις της ιστορίας.
Ακόμα και σήμερα υπάρχουν εστίες στη
γη όπου αυτές οι συνθήκες διαβίωσης
συνεχίζουν να υπάρχουν, αλλά
είναι τελείως αποσπασμένες από το
καταναλωτικό και βιομηχανικό επίπεδο
της ζωής, της καθημερινότητας και
της οικονομικής δραστηριότητας που
έχουμε στην χώρα μας και γενικά στις
αναπτυγμένες οικονομικά επικράτειες.
Αυτή λοιπόν η δυναμική μας είναι
χρήσιμη κυρίως στο να ανακτήσουμε
μια
εικόνα ενός προτύπου σχέσεων
και στο να προβληματιστούμε βαθύτερα
για τη συνύπαρξή μας με περιοχές
όπου η φύση οργιάζει και είναι σε
πλήρη ζωτικότητα και ακμαιότητα, έξω
από το γκέτο των πόλεων και των
οικονομικά αναπτυγμένων
ανθρωπογεωγραφικών ζωνών.
Παρ’ όλα αυτά και στην βουκολική
εποχή της αθωότητας ενυπήρχε η
νοοτροπία κατάκτησης της φύσης.
Γι’ αυτό ως μια από τις πιο
διαχρονικές εκφράσεις της
αναπτυξιακής νοοτροπίας και
απληστίας μπορεί να θεωρηθεί η
περίπτωση του μυθικού βασιλιά Γίμα
που περιγράφεται στην ιρανική
Γραφή της διδασκαλίας του
Ζαρατούστρα, στην Ζεν Αβέστα.
Αυτή θα μπορούσε να ονομαστεί ως
«σύνδρομο του βασιλιά Γίμα». Ο
Γίμα κάθε φορά που έφτανε σε
κορεσμό (που δημιουργούσε η τότε
αναπτυξιακή χρήση του εδάφους)
προφανώς κατακτούσε νέα γη.
Φαίνεται πως σε αρχέγονους κύκλους
πολιτισμών υπήρχε η
περιβαλλοντική όχληση, όπως σαφώς
διαφαίνεται στο ΄Επος του Γκιλγκαμές,
καθώς εκεί η καταστροφική οργή των
θεών που οδήγησε στον κατακλυσμό
αποδίδεται στον υπερβολικό θόρυβο
των πόλεων που δεν επέτρεπε
στους θεούς να κοιμηθούν.
Ø
Δεύτερη Φάση
1.
Δράσεις προστασίας της φύσης και της
βιοποικιλότητας
Τη δεύτερη φάση της Π.Ε., που είναι
εντατικά προσανατολισμένη προς το
περιβάλλον, την συναντάμε πλέον
στην ιστορία στην αρχαία Ινδία
σαν πρότυπο κατά την περίοδο του
ηγεμόνα
Ασόκα.
Βρίσκεται αρκετά ολοκληρωμένα στη
συμβιωτική και αειφορική προσέγγιση
της φύσης. Σ’ εκείνη την
βραχύβια φάση βλέπουμε τα
στρατεύματα να λειτουργούν σαν
παράγοντες παροχής υπηρεσιών σε ζώα
ή ανθρωπιστικών υπηρεσιών ή
υπηρεσιών για την ανασύσταση του
περιβάλλοντος και την προστασία
του από φωτιές και άλλες
καταστροφές. Βλέπουμε τις πρώτες
συστηματικές απόπειρες
περίθαλψης ζώων και πουλιών
και επίσης έναν σεβασμό προς τη
φύση. Αυτός ο σεβασμός εκφράζεται
ακόμη και στη φάση της συγκομιδής
των καρπών με τη ρύθμιση του χρόνου
της συγκομιδής ανάλογα με τους όρους
τους απαιτούμενους για την
προστασία της τοπικής
βιοποικιλότητας,
έστω και σε βάρος της ποσότητας της
συγκομιδής.
Είναι μια περίοδος κατά την οποία
διακηρύσσεται η αρχή της αβλάβειας
στη σχέση μεταξύ των ανθρώπων, αλλά
και στη σχέση μεταξύ ανθρώπου,
κοινωνίας και φύσης.
Ελάχιστα χρόνια πιο πριν ο
Αριστοτέλης
είχε ξεκινήσει την πρώτη
συστηματική παρακολούθηση των ειδών
της πανίδας στον ζωολογικό κήπο
του. ΄Ετσι θεμελιώθηκε το πρώτο
σύστημα επιστημονικής παρακολούθησης
(ΣΕΠ) στο πρώτο ζωολογικό πάρκο της
γνωστής ιστορίας.
Μεσολαβεί μια μακριά ιστορική
περίοδος ανάμεσα στον Ασόκα και τον
Γουσταύο Αδόλφο της Σουηδίας,
οπότε βρίσκουμε στο ευρωπαϊκό έδαφος
μια σχετικώς ανάλογη πολιτική. Ο
Γουσταύος Αδόλφος
είναι περισσότερο γνωστός σαν
ένας ικανότατος στρατηγός και ένας
μεγάλος ηγέτης. Πρόσφατα όμως
ακούσαμε γι’ αυτόν μέσα από τη
θεσμοθέτηση του Συνηγόρου του Πολίτη,
ότι δηλαδή ήταν ο πρώτος που
φαίνεται ότι είχε συλλάβει αυτή την
ιδέα για την προστασία του πολίτη
απέναντι στη λειτουργία των αρχών
και γενικότερα, έχοντας
θεσμοθετήσει έναν ανάλογο θεσμό
τρεισήμισι και πλέον αιώνες πριν από
σήμερα. Και τώρα είναι καιρός
πια να τον μάθουμε και σαν έναν από
τους πρώτους που ξεκίνησαν να
εφαρμόζουν προγράμματα προστασίας
περιοχών φύσης και να
αναδεικνύουν ουσιαστικά τη φύση ως
ένα ζωτικό πόρο,
να
αναγνωρίζουν στη φύση το δικαίωμα
για τη δική της ύπαρξη,
να αναγνωρίζουν στη φύση την αξία
της απέναντι στον άνθρωπο
περιορίζοντας τις ανθρώπινες
δραστηριότητες σ’ αυτήν.
2.
Η χαμένη οικολογική αρμονία των
πόλεων, τα προβλήματα και η
αντιμετώπισή τους
Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι
σίγουρα κάποια προβλήματα ήταν
αρκετά αρχαία και είχαν απαιτήσει
συγκεκριμένες ρυθμίσεις και
πολιτικές. Το πρόβλημα της
ύδρευσης και της
άρδευσης αποτελούσε
ένα δείγμα των αρνητικών
αποτελεσμάτων των αναπτυγμένων
πολιτισμών. Χαρακτηριστική
περίπτωση άρδευσης και των
προβλημάτων της έχουμε στην αρχαία
Μεσοποταμία. Επίσης το πρόβλημα
των
λυμάτων και των
σκουπιδιών έδειχνε
την αρνητική πλευρά των πόλεων
από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Πάντοτε υπήρχε μια πρόκληση για καλή
διαχείριση ενός τέτοιου προβλήματος.
Για παράδειγμα, ο
Επαμεινώνδας
αποτέλεσε όχι μόνον έναν
σημαντικό στρατηγό και ηγέτη της
αρχαίας Ελλάδας, αλλά και έναν
άνθρωπο που ανέδειξε στην πόλη της
αρχαίας Θήβας σε αξίωμα πρώτης
γραμμής τα πιο ταπεινά καθήκοντα,
αυτά της διαχείρισης των σκουπιδιών
και της καθαριότητας, όταν του
ανατέθηκαν για λόγους περιορισμού
της ισχύος του και υποβιβασμού της
αίγλης του. Όπως λέγεται και
φημολογείται, ο Επαμεινώνδας
ανέδειξε τόσο καλά αυτό το αξίωμα,
ώστε τελικά όσοι έκτοτε ήθελαν να
αναδειχθούν στα δρώμενα του δήμου
της ίδιας πόλης επιδίωκαν να
περάσουν από αυτό το αξίωμα και να
διαχειριστούν αυτή την υπηρεσία.
Στην περίοδο ανόδου της ρωμαϊκής
κυριαρχίας εκτελείται στη Ρώμη το
μεγαλύτερο αποχετευτικό έργο της
αρχαιότητας, το «cloaca
maxima»,
όπως και ένα πλήθος υδραγωγείων,
για να αντιμετωπιστούν οξυμένα
προβλήματα.
Αξίζει επίσης να συμπεριλάβουμε
και περιπτώσεις μεγάλων ιστορικών
εγχειρημάτων που όμως αστόχησαν από
περιβαλλοντική άποψη. Τέτοια
είναι η περίπτωση της Φατεπούρ,
μιας νέας πόλης στην Ινδία που
προοριζόταν να γίνει η ινδική
«Αλεξάνδρεια» από τον μεγάλο
μογγόλο ηγεμόνα Ακμπάρ. Όμως
μπήκε σε άμεση παρακμή λόγω της
ανεπάρκειας του νερού. Επίσης από
τον Μεσαίωνα ήδη παρατηρούνται
προβλήματα ρύπανσης στις πόλεις.
Τέτοια προβλήματα πήραν διαστάσεις
κρίσης αργότερα, όπως για
παράδειγμα στο Λονδίνο αρχικά με τον
καπνό των τζακιών και αργότερα με τα
απόβλητα των ίππων.
Μετά ακολουθούν για μελέτη οι
Θεωρητικές και επιστημονικές απόψεις
για τη σχέση ανθρώπου και φύσης,
κατόπιν η Τρίτη Φάση τις
Φάσεις της, μετά η Τέταρτη Φάση
…… για εισέλθουμε στα
Ιστορικά Στάδια Πράσινων
Δραστηριοτήτων και Περιβαλλοντικής
Οικονομίας
με την ανάπτυξη της, τα οποία
μπορείτε να γευθείτε στην ιστοσελίδα
http://www.solon.org.gr/index.php/2008-07-16-12-40-26/68-2008-07-15-14-48-24/223-2008-07-22-17-43-19.html
κάνοντας ΚΛΙΚ
στην Ιστοσελίδα .
Η
Ημερίδα για την «Πράσινη
Επιχειρηματικότητα» που
συνδιοργανώνει το Υπουργείο
Εξωτερικών με το ΕΒΕΑ
Παρουσία του Προέδρου της
Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια
και με τις ομιλίες του Προέδρου της
Βουλής κ. Δημήτρη Σιούφα, της
ΥΠΕΞ κας. Ντόρας Μπακογιάννη,
του ΥΦΥΠΕΞ κ. Ι. Βαληνάκη του
Υπ. Επικρατείας κ. Θεόδωρου
Ρουσόπουλου καθώς και την
εναρκτήρια ομιλία του ΥΦΥΠΕΞ κ.
Πέτρου Δούκα, ξεκίνησαν οι
εργασίες της ημερίδας για την
«Πράσινη Επιχειρηματικότητα» που
συνδιοργανώνει το Υπουργείο
Εξωτερικών με το ΕΒΕΑ, σε
συνεργασία με το ΤΕΕ, τον
ΣΕΒ και το ΕΜΠ.
Σκοπός της ημερίδας είναι να
καταγραφούν οι δυνατότητες
που υπάρχουν στην ελληνική αγορά
και την ακαδημαϊκή κοινότητα
σε πρωτοπόρα «πράσινα» προϊόντα,
έρευνα, τεχνογνωσία και τεχνολογία,
τα οποία μπορούν να
χρησιμοποιηθούν στην «παγκόσμια μάχη
για το περιβάλλον». Κατά τη
διάρκεια της ημερίδας καταγράφονται
οι προτάσεις, τα παραδείγματα και
οι πρακτικές που ακολουθούνται
όσον αφορά την ανάπτυξη της
«Πράσινης Επιχειρηματικότητας»
καθώς και οι προτάσεις
αξιοποίησης και οι δυνατότητες
χρηματοδότησης που παρέχονται και οι
οποίες θα αποτελέσουν ένα νέο
δυναμικό κομμάτι των
επιχειρηματικών αποστολών
ενισχύοντας την εξωστρέφεια της
ελληνικής οικονομίας.
Το
Apodimos.com
για ενημέρωση όλων των Ελλήνων και
των Αποδήμων και των Ομογενών
αδελφών μας θα
παρουσιάσει
την εναρκτήρια ομιλία του ΥΦΥΠΕΞ
κ. Πέτρου Δούκα , της ΥΠΕΞ
κας. Ντόρας Μπακογιάννη και τις
ομιλίες του Προέδρου της Βουλής
κ. Δημήτρη Σιούφα, και του
ΓΓ ΔΟΣ & ΑΣ του ΥΠΕΞ κ. Θ. Σκυλακάκη.
H
εναρκτήρια ομιλία του ΥΦΥΠΕΞ κ.
Πέτρου Δούκα
Ο ΥΦΥΠΕΞ κ. Πέτρος Δούκας ανοίγοντας
της εργασίες της ημερίδας
επεσήμανε πως η ημερίδα για την
Πράσινη Επιχειρηματικότητα είναι η
πρώτη μιας σειράς ημερίδων με
στόχο την ανάδειξη της Ελλάδα της
γνώσης και της δημιουργίας.
«Κύριε Πρόεδρε της Βουλής, Κυρία
Υπουργέ των Εξωτερικών και
οικοδέσποινα της σημερινής
συνάντησης, Κύριε Υπουργέ Ανάπτυξης,
Κύριε Υπουργέ Επικρατείας, Αγαπητοί
συνάδελφοι Βουλευτές, Κύριοι
Πρέσβεις, Κυρίες και κύριοι,
Είναι μεγάλη η χαρά και η
ικανοποίησή μας σήμερα,
για την παρουσία εδώ, τόσων πολλών
και σπουδαίων επιστημόνων.
Αλλά και ελληνικών επιχειρήσεων
που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της
προσπάθειας για να αντιμετωπίσουμε
και την κλιματική αλλαγή και τις
επιπτώσεις της.
Την κλιματική αλλαγή τη νοιώθουμε
και σήμερα που
ο υδράργυρος θα αγγίξει τους 41 °C
βαθμούς.
Η κρίση
στο περιβάλλον και στο νερό, στους
υδάτινους πόρους,
νομίζω πως
δυστυχώς θα είναι πολύ χειρότερη από
τις οικονομικές κρίσεις που έχουμε
μπροστά μας.
Και ποιες είναι αυτές οι οικονομικές
κρίσεις;
1.
Η κρίση των δανείων
sup-prime
και του τραπεζικού συστήματος που
κάνει την εξεύρεση επενδυτικών
κεφαλαίων πολύ πιο δύσκολη και
ακριβή υπόθεση.
2.
Η κρίση στα χρηματιστήρια με τη
μεγάλη πτώση τους
3.
Η οικονομική ύφεση
4.
Η γενικευμένη αύξηση στα επίπεδα των
τιμών. Η έξαρση του πληθωρισμού.
Τα προβλήματα αυτά χαρακτηρίζονται
από μία «κυκλικότητα».
Είναι δύσκολα. Μας ταλαιπωρούν, αλλά
μπορούμε να τα ξεπεράσουμε. Τα
προβλήματα της κλιματικής αλλαγής
είναι πολύ χειρότερα.
Δεν ξεπερνιόνται έτσι. Αντίθετα
χειροτερεύουν.
1)
Αύξηση της μέσης θερμοκρασίας του
πλανήτη, λιώσιμο των πάγων
2)
Εκατοντάδες εκατομμύρια στρέμματα
γης, θα βρεθούνε κάτω από την
επιφάνεια του νερού και 200 εκατ.
συνάνθρωποί μας θα χάσουν τα σπίτια
και τις δουλειές τους
3)
Θα αναπνέουμε, όλο και περισσότερο
μολυσμένο αέρα, με πιο πολύ
διοξείδιο του άνθρακα
4)
Ερημοποίηση. Μεγάλες εκτάσεις γης
δεν θα μπορούν να καλλιεργηθούν.
Ήδη δεν μπορούν να καλλιεργηθούν.
5)
Κρίση στους υδάτινους πόρους.
Έλλειψη νερού
6)
Ακραία φυσικά φαινόμενα, πυρκαγιές,
πλημμύρες, πιο άγριοι και
καταστροφικοί τυφώνες
7)
Όλα αυτά επιτείνουν και την
επισιτιστική κρίση. Την ακρίβεια
στα τρόφιμα.
8)
Το 30% του φυσικού και ζωικού
πλούτου θα εξαφανιστεί.
a.
Ερημοποίηση ωκεανών. Το 90% των
θαλασσών έχει ήδη αρχίσει να έχει
πρόβλημα ερημοποίησης και εξαφάνισης
ειδών, όπως για παράδειγμα τα
κοράλλια.
9)
Νέες αρρώστιες, μικρόβια, επιδημίες
§
Αλλά δεν είμαστε εδώ για να
γκρινιάζουμε. Ούτε για να κάνουμε
επισημάνσεις. Είμαστε εδώ γιατί
αγαπάμε το περιβάλλον!
Γιατί η Κυβέρνηση του Κώστα
Καραμανλή και όλοι μας,
ενδιαφερόμαστε για τον κόσμο που θα
παραδώσουμε στα παιδιά μας.
Ήδη η Ελλάδα
έχει προτείνει στον ΟΗΕ, τη Διεθνή
Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον
Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων,
να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν ένα
μαζικό πρόγραμμα δενδροφύτευσης
τουλάχιστον 50 – 60 δισεκ. δένδρων
μέχρι το 2010.
Ένα πρόγραμμα μαζικής αναδάσωσης –
πέρα από τις προσπάθειες διάσωσης
των δασών του Αμαζονίου, του Κογκό,
της Ινδονησίας και όλων των άλλων.
Είμαστε εδώ για να βάλουμε τα μυαλά
μας να δουλέψουνε.
Για να βρούμε λύσεις εδώ και τώρα.
Θα ακούσετε πρωτοποριακές ιδέες για
πράσινες ταράτσες,
για
συνεχείς βελτιώσεις στην αιολική και
ηλιακή τεχνολογία,
για
καινοτομίες στην αγροτική παραγωγή,
για
τον περιορισμό της κατανάλωσης
ενέργειας
και τόσα άλλα, όπως φαίνεται και στο
πρόγραμμα!
Είμαστε εδώ για να δείξουμε ότι
υπάρχει και μια άλλη Ελλάδα:
§
Ελλάδα της γνώσης
§
Ελλάδα της δημιουργίας
§
Ελλάδα που ενδιαφέρεται
§
Ελλάδα που μπορεί
Από τις παρουσιάσεις που θα
παρακολουθήσετε,
θα δείτε πως η Ελλάδα πράγματι
μπορεί.
Έχει και παραέχει,
·
Ιδέες
·
Προϊόντα
·
Προτάσεις
·
Καινοτομίες
·
Τεχνολογίες
για τη μάχη για τη διάσωση του
περιβάλλοντός μας.
Σκοπός μας σήμερα είναι να
κάνουμε μια πρώτη καταγραφή των
δυνάμεών μας.
Ποιος κάνει τι.
Να γνωριστούνε μεταξύ τους ερευνητές
και επιχειρηματίες,
ώστε ο ένας να μπολιάσει τη δουλειά
του άλλου και βγει κάτι ακόμα
καλύτερο.
Σκοπός σήμερα,
είναι να δείξουμε στον υπόλοιπο
κόσμο τι μπορούμε να κάνουμε.
Να αξιοποιήσουμε την οικονομική
διπλωματία.
Έχουμε μαζί μας και τραπεζίτες και
διαχειριστές επιχειρηματικών
κεφαλαίων
τους οποίους καλούμε
να χρηματοδοτήσουν τέτοιες
σημαντικές προσπάθειες.
Αγαπητοί φίλοι,
Κάθε καλή προσπάθεια όπως αυτή
χρειάζεται τη συμβολή πολλών
συνεργατών!
Τους σκοπούς της Ημερίδας
στηρίζει και Πρόεδρος της
Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας,
ο οποίος σε λίγο,
(κατά τις 11:00 και κάτι)
θα μας τιμήσει με την παρουσία του.
Θέλω να ευχαριστήσω για την άμεση
ανταπόκριση και συνδρομή τους
ü
Το
ΕΒΕΑ
ü
Το
Πολυτεχνείο
ü
Το
ΤΕΕ
, Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος
ü
Την
Κεντρική Ένωση Επιμελητηρίων
ü
Την
Greenpeace:
την οποία και συγχαίρω για τη
δουλειά που κάνει.
ü
Τον
ΣΕΒ
Επίσης να ευχαριστήσω για την
συνεργασία και την αμέριστη
συμπαράστασή τους
:
v
Το
Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών,
v
το
Πανεπιστήμιο Πειραιά,
v
το
Πανεπιστήμιο Πατρών,
v
το
Πολυτεχνείο Κρήτης,
v
το
Πανεπιστήμιο Αιγαίου,
v
το
Επιστημονικό Πάρκο Πατρών,
v
τον
ΟΠΕ
(Οργανισμό Προώθησης Εξαγωγών),
v
τον
ΣΕΒΕ
(Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βορείου
Ελλάδος),
v
την
ΕΕΔΕ
(Ελληνική Εταιρεία Διοικήσεως
Επιχειρήσεων),
v
το
ICC HELLAS
(International Chamber of Commerce),
v
το
Ελληνοαμερικάνικο Εμπορικό
Επιμελητήριο,
v
το
Ελληνοβρετανικό Επιμελητήριο,
v
την
Ελληνική Λέσχη Επιχειρηματικότητας.
δουλέψαμε μαζί με όλους αυτούς!
Επίσης, να ευχαριστήσω τους
συνεργάτες μου, Τον
Πρέσβη κ. Δημήτρη Χρονόπουλο
, Την
κα.
Ντίνα Καμίτση ,
την
κα.
Έλλη Καλοφωλιά ,
τον
κ. Σαμουήλ
Ζήση
αλλά και
την
Αρτέμιδα Σπηλιώτη, που πρώτη μου
εισηγήθηκε την ιδέα της σημερινής
συνάντησης.
Και φυσικά
την
Υπουργό Εξωτερικών κα Ντόρα
Μπακογιάννη
για
την αμέριστη στήριξη όλων αυτών των
προσπαθειών.
Θα υπάρξουν και άλλες τέτοιες
ημερίδες:
Επόμενη:
Φάρμακα – Βιοτεχνολογία
. Στη συνέχεια για τις
εναλλακτικές μορφές ενέργειας
(Τις ανεξάντλητες πηγές ενέργειας,
όπως τις χαρακτηρίζει ο Πρόεδρος της
Βουλής, κ. Δημήτρης Σιούφας,)
. Για
τα
αγροτικά προϊόντα
και τις
νέες
ελληνικές τεχνολογίες στην αγροτική
παραγωγή
, για τα
ελληνικά
brands
και
επώνυμα προϊόντα.
Θέλουμε να συνεργαστούμε μαζί σας.
Με τα
Πανεπιστήμια.
Τα
ερευνητικά κέντρα.
Τα
επιμελητήρια
. Τις
επιχειρήσεις.
Όλους εσάς.
Να αναδείξουμε όλοι μαζί και ο
καθένας ξεχωριστά τον καλύτερό μας
εαυτό!
Έχετε ιδέες και προτάσεις;
Πέστε μας. Ακούμε.
Θέλουμε να ακολουθήσουμε και εκείνο
το ομηρικό:
«αιεν αριστεύειν και υπειροχο
έμμεναι άλλων»
.
Πάντα να αριστεύεις και να υπερέχεις
.
Θέλω να ευχαριστήσω όλους του
προσκεκλημένους ομιλητές.Είναι
όλοι πραγματικά σπουδαίοι. Ένας και
ένας!
Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ
στους τρεις διακεκριμένους
επισκέπτες μας από το εξωτερικό!
Τον
καθηγητή
Christopher Jones,
του
Georgia Tech University,
κορυφαίο στα
θέματα μοριακής τεχνολογίας και
«αιχμαλώτισης» του διοξειδίου του
άνθρακα.
Tον
καθηγητή κ.
Spiro Pollalis,
Καθηγητή,
Design,
Technology
&
Management
στο Πανεπιστήμιο
Harvard,
με πρωτοποριακές εργασίες
στον τομέα του σχεδιασμού
και
κατασκευής εγκαταστάσεων που
καταναλώνουν ελάχιστη ενέργεια.
Τον
ομογενή μας, κ.
George Sakellaris,
Ιδιοκτήτη, Πρόεδρο και Διευθύνοντα
Σύμβουλο
της
Ameresco,
η οποία είναι
ιδιαίτερα σημαντική επιχείρηση στον
τομέα των συστημάτων εξοικονόμησης
ενέργειας, με έδρα τη Βοστώνη
κλπ.
Και θέλω από αυτό το βήμα να τους
καλέσω να βρούνε τρόπους συνεργασίας
με τους δικούς μας επιστήμονες, για
να βγει κάτι ακόμα καλύτερο!
Ευχαριστώ,
Καλή δύναμη!
Καλή συνέχεια!»
Καλώ στο βήμα τώρα, την Υπουργό
Εξωτερικών κα. Ντόρα Μπακογιάννη,
που πρωτοστατεί στην προσπάθεια
αναβάθμισης του ρόλου της χώρας μας,
στη διεθνή πολιτική και οικονομική
σκηνή.
H
ομιλία της Υπουργού Εξωτερικών κας
Ντόρας Μπακογιάνη
Η Υπουργός Εξωτερικών κα. Ντόρα
Μπακογιάννη
τόνισε ότι η Πράσινη, εξωστρεφής
επιχειρηματικότητα δεν σημαίνει
απλώς ενίσχυση της ελληνικής
επιχειρηματικότητας. Σημαίνει
ενίσχυση ευρύτερα της
ανταγωνιστικότητας της ελληνικής
οικονομίας. Σημαίνει, επίσης,
ενίσχυση της διεθνούς εικόνας της
χώρας ως προς την εκπλήρωση των
διεθνών υποχρεώσεών της σε σχέση με
το περιβάλλον ας
παρακολουθήσουμε την ομιλία της .
«Κυρίες και Κύριοι, Φίλες και Φίλοι
Θα ήθελα να σας καλωσορίσω στο
Υπουργείο Εξωτερικών και να σας
ευχαριστήσω για την παρουσία σας. Η
ημερίδα αυτή που διοργανώνει το
Υπουργείο Εξωτερικών, με τη
συνεργασία και την υποστήριξη πολλών
και σημαντικών επιχειρηματικών και
επιστημονικών φορέων, είναι
αφιερωμένη στην «πράσινη»
επιχειρηματικότητα.
Εκ πρώτης όψεως, ίσως, η σχέση του
Υπουργείου Εξωτερικών με το
συγκεκριμένο θέμα και τους
συνεργαζόμενους επιχειρηματικούς και
επιστημονικούς φορείς να μην
φαίνεται άμεση.
Ωστόσο, η συνάφεια του Υπουργείου
Εξωτερικών με το θέμα γίνεται
εμφανής αν το συνδέσουμε με τα δυο
βασικά χαρακτηριστικά της
επιχειρηματικότητας του σήμερα και
του αύριο: την εξωστρέφεια και τη
συμβατότητα της επιχειρηματικής
δράσης με την προστασία του
περιβάλλοντος.
Η μεν πρώτη έχει να κάνει με τη
σύγχρονη παγκοσμιοποιημένη
οικονομία. Η δεύτερη έχει να κάνει
με το ίδιο το περιβάλλον.
Η φύση αλλά και οι σύγχρονες
οικονομικές εξελίξεις, αναδεικνύουν
πλέον, με τρόπο επιτακτικό, την
σημασία της πράσινης
επιχειρηματικότητας. Περιβαλλοντικοί
λόγοι και, κυρίως, η κλιματική
αλλαγή θέτουν την πράσινη
επιχειρηματικότητα και την πράσινη
τεχνολογία στο επίκεντρο της
συζήτησης για τη βιώσιμη ανάπτυξη
και την διασφάλιση ποιότητας ζωής
για όλους.
Γνωρίζουμε πια καλά
ότι το
κλίμα αλλάζει και μάλιστα με ευθύνη
του ανθρώπου. Αγνοούμε
όμως ακόμα
το πού θα
μας οδηγήσει αυτό το πρωτοφανές
πλανητικό πείραμα υπερθέρμανσης του
πλανήτη με εκπομπές αερίων που
οφείλονται στην ανθρώπινη
δραστηριότητα.
Τα περιθώρια για να ανατρέψουμε την
κατάσταση είναι στενά.
Απαιτούνται σημαντικές
προσπάθειες,
σε
διεθνές, εθνικό, τοπικό και ατομικό
επίπεδο, για να αποτρέψουμε τα
χειρότερα.
Για τον
πλανήτη και, κυρίως, τον άνθρωπο.
Διότι, τελικά, το πειραματόζωο είναι
το ίδιο το ανθρώπινο γένος.
Υπάρχουν, επίσης,
σοβαροί
οικονομικοί και πολιτικοί λόγοι που
καθιστούν την πράσινη
επιχειρηματικότητα,
όχι απλώς θελκτική ως ιδέα,
αλλά
αναγκαία. Λόγοι που έχουν
να κάνουν με την ενεργειακή
αυτονομία, την αυτάρκεια και την
ασφάλεια των χωρών και, εντέλει,
την
ανταγωνιστικότητα των οικονομιών
τους. Και για να γίνω πιο
συγκεκριμένη:
Οι υδρογονάνθρακες, η καύση των
οποίων δημιουργεί το μεγαλύτερο
πρόβλημα,
είναι πεπερασμένοι.
Οι οικονομίες που θα παραμείνουν
προσκολλημένες σχεδόν αποκλειστικά
στη χρήση ορυκτών καυσίμων
με υψηλή
περιβαλλοντική επιβάρυνση
-πετρέλαιο, άνθρακας, λιγνίτης-
δεν θα
καταλήξουν, απλώς,
δακτυλοδεικτούμενες ως παγκόσμιοι
ρυπαντές.
Θα
αντιμετωπίσουν επίσης πολύ μεγάλο
κόστος από πλευράς μείωσης της
ανταγωνιστικότητάς τους.
Ο συνδυασμός της συνεχούς αύξησης
της ζήτησης πετρελαίου και
παραγωγικών πόρων, από τη μια και,
των πεπερασμένων και μειούμενων
αποθεμάτων τους, από την άλλη,
καταδικάζει τις οικονομίες που δεν
αξιοποιούν τις ευκαιρίες της
πράσινης οικονομίας σε μόνιμη
ανταγωνιστική υστέρηση.
Οι σημερινές τιμές του πετρελαίου
και οι αλυσιδωτές συνέπειες αυτής
της αύξησης σε όλο το φάσμα της
οικονομίας, σε παγκόσμια κλίμακα,
δίνουν μια πικρή πρόγευση του τι
μπορεί να ακολουθήσει.
Ιδίως αν λάβουμε υπ’ όψη και την
αυξητική τάση στην παγκόσμια
κατανάλωση ενέργειας.
Η
τελευταία αναμένεται, έως το 2030,
να αυξηθεί κατά 50% σε σχέση με
σήμερα, λόγω της αύξησης
πληθυσμού και της ανάπτυξης των
οικονομιών.
Κυρίες και κύριοι,
Η πράσινη οικονομία και, ειδικότερα,
η εισαγωγή πράσινης τεχνολογίας
είναι ο τρόπος για να εξισορροπηθούν
δυο βασικές – και εκ πρώτης όψεως
αντικρουόμενες – ανάγκες. Από τη
μια, η ανάγκη για περισσότερη
ανάπτυξη και ενέργεια, ιδίως για τις
ταχύτατα αναπτυσσόμενες οικονομίες,
όπως της Ινδίας και της Κίνας, αλλά
και γενικότερα για όλες τις χώρες οι
οποίες διαθέτουν σημαντικό πλούτο
από πλευράς ανανεώσιμων πηγών
ενέργειας.
Και από την άλλη, η ανάγκη για
καθαρότερο περιβάλλον.
Η ουδέτερη, όσον αφορά στις εκπομπές
αερίων του θερμοκηπίου, ανάπτυξη και
η διατήρηση της οικολογικής
ισορροπίας,
περνούν
από την πράσινη τεχνολογία.
Στο σημείο αυτό υπάρχει
μια
αυτονόητη προϋπόθεση. Ότι
επενδύσεις στην έρευνα, που είναι σε
εξέλιξη, για την ανάπτυξη πράσινης
τεχνολογίας,
θα
καταλήξουν στη διαμόρφωση οικονομικά
ανταγωνιστικών τεχνολογικών λύσεων.
Λύσεων που
θα σπάσουν τον αρνητικό κρίκο
ανάμεσα στο κόστος για την προστασία
του περιβάλλοντος και την οικονομική
ανάπτυξη και δεν θα εντείνουν τις
ανισότητες ανάμεσα σε πλούσιους και
φτωχούς.
Η πράσινη τεχνολογία, κρίκος της
πράσινης επιχειρηματικότητας, είναι
αυτή που, κατά βάση, εξουδετερώνει
το δίλημμα:
ανάπτυξη ή
περιβάλλον. Σήμερα, πλέον,
η ανάπτυξη
που δεν λαμβάνει υπ’ όψιν της το
περιβάλλον είναι αδιανόητη.
Όμως το ίδιο αδιανόητη είναι και
η
επιστροφή σε ρυθμούς ζωής της
προβιομηχανικής εποχής.
Ιδίως, δε, για
τους λαούς
ταχύτατα αναπτυσσομένων οικονομιών
που αξιώνουν να απολαύσουν, εξίσου
μ’ εμάς, ένα δυτικό τρόπο ζωής.
Το ζητούμενο, επομένως,
είναι να
συνδυάσουμε ανάπτυξη και
περιβάλλον.
Ένας τρίτος λόγος που δείχνει τη
δυναμική και την προοπτική της
πράσινης επιχειρηματικότητας
είναι η
δημιουργία ισχυρού οικολογικού
ρεύματος στη βάση των κοινωνιών μας.
Ολοένα και περισσότεροι πολίτες,
αντιλαμβάνονται ότι συμπεριφορές που
αγνοούν το περιβάλλον, είτε
πρόκειται
για επιχειρηματικές δραστηριότητες,
είτε για
καταναλωτικές συνήθειες, είναι
μακροπρόθεσμα διπλά επιζήμιες.
Για το άτομο και το σύνολο.
Οι πολίτες δείχνουν περισσότερο
έτοιμοι να επιβραβεύσουν
επιχειρήσεις που εντάσσουν την
προστασία του περιβάλλοντος
στην ευρύτερη πολιτική τους: στο
πλαίσιο
της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης,
στον
σχεδιασμό, την
παραγωγή,
την
προώθηση, τη
διάθεση
και τη χρήση από τον καταναλωτή των
προϊόντων και υπηρεσιών τους.
Και, ασφαλώς,
στην
πρόβλεψη για ανακύκλωση μέρους ή και
του συνόλου του προϊόντος όταν αυτό
ολοκληρώσει τον κύκλο του στην αγορά.
Πρόσφατη έρευνα, για τη στάση των
Ευρωπαίων πολιτών απέναντι στο
περιβάλλον,
κατέγραψε
στα ¾ εξ αυτών πρόθεση αγοράς
προϊόντων φιλικών προς το
περιβάλλον, ακόμα και αν κόστιζαν
περισσότερο.
Μάλιστα, στην ίδια έρευνα, οι
Ευρωπαίοι
πολίτες, ερωτώμενοι αν θεωρούν την
προστασία του περιβάλλοντος εμπόδιο
στην καλή οικονομική επίδοση ή
κίνητρο για καινοτομία, κατά τα 2/3,
απάντησαν το δεύτερο.
Αυτό σημαίνει ότι και οι απλοί
πολίτες
έχουν αρχίσει να βλέπουν τη μέριμνα
για το περιβάλλον ως εγγενές
στοιχείο της ανάπτυξης. Ότι
βλέπουν την ευκαιρία και τη
δυνατότητα και,
όχι μόνο
το πρόβλημα.
Σε όλα τα παραπάνω, θα πρέπει να
προσθέσουμε και ένα τέταρτο λόγο.
Την
πρωτοποριακή πολιτική της Ευρωπαϊκής
Ένωσης η οποία έχει προχωρήσει σε
σημαντικές μονομερείς δεσμεύσεις για
την μείωση των εκπομπών διοξειδίου
του άνθρακα και την ανάπτυξη των
ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, μέχρι
το 2020. Αποτέλεσμα αυτών
των δεσμεύσεων είναι και
η ανάληψη
συγκεκριμένων πρωτοβουλιών στην
κατεύθυνση της ενίσχυσης της έρευνας
για την πράσινη τεχνολογία και της
χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.
Οι πρωτοβουλίες αυτές εντάσσονται,
βεβαίως, στο πλαίσιο μιας
ευρύτερης Ευρωπαϊκής ενεργειακής
στρατηγικής.
Μιας
στρατηγικής με στόχο την ενεργειακή
αυτονομία και ασφάλεια, που
βασίζεται στη διαφοροποίηση των
ενεργειακών πηγών και των χωρών
προέλευσης και διαμετακόμισης.
Με τη σειρά της, η διαφοροποίηση
στους τύπους ενέργειας σημαίνει
επένδυση στην έρευνα και την
καινοτομία.
Κυρίες και Κύριοι,
Αντικειμενικά, μια χώρα μικρή, όπως
η Ελλάδα, δεν έχει απεριόριστους
τομείς στους οποίους μπορεί να δώσει
έμφαση και να εξειδικευτεί.
Τα βιοκλιματικά κτίρια, η ηλιακή
ψύξη και θέρμανση, η παραγωγή
ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές,
είναι
τομείς που, αν είμαστε σε Ευρωπαϊκό
και διεθνές επίπεδο ανταγωνιστικοί,
μπορούμε να πούμε ότι είμαστε σε
καλό δρόμο. Η ευρύτερη, δε,
εφαρμογή τους στον τουρισμό
θα
μπορούσε να ανοίξει το δρόμο ώστε η
χώρα μας να δίνει δυναμικό παρόν και
στον πράσινο τουρισμό, προσελκύοντας
επισκέπτες ευαισθητοποιημένους ως
προς το περιβάλλον και με πράσινη
συνείδηση.
Η γεωγραφική μας θέση και το
ελληνικό τοπίο είναι παράγοντες που
επίσης ευνοούν. Όμως χρειάζονται
περισσότερα.
Και εδώ είναι που μπαίνει δυνατά στη
συζήτηση η ιδιωτική, επιχειρηματική,
πρωτοβουλία. Δεν μιλάμε, ωστόσο, για
μια οποιαδήποτε πρωτοβουλία.
Μιλάμε για πρωτοβουλίες πράσινες και
με βλέμμα στραμμένο προς τα έξω.
Διότι το στοίχημα, φίλες και φίλοι,
δεν είναι
να συμμετέχουμε στην ομάδα των
πολλών, οι οποίοι στα επόμενα χρόνια
θα στραφούν στην κατανάλωση της
πράσινης τεχνολογίας. Αλλά να
μετέχουμε σε μια μικρότερη μεν, αλλά
πολύ πιο σημαντική ομάδα.
Την ομάδα
των χωρών που θα αναπτύξουν, θα
εξελίξουν και θα μεταφέρουν στους
υπόλοιπους την αναγκαία τεχνογνωσία
και τα αναγκαία αγαθά και υπηρεσίες.
Αυτό σημαίνει, επίσης, πρωτοβουλίες
με στόχευση και ορίζοντα. Που δεν θα
στηθούν πρόχειρα, βλέποντας την
ευκαιρία για γρήγορο κέρδος.
Γιατί σε
μια τέτοια περίπτωση όχι μόνο δεν θα
πείσουν για τα κίνητρά τους αλλά θα
υπολείπονται αποτελέσματος και
διάρκειας.
Και θα ήταν κρίμα. Διότι η πράσινη
επιχειρηματικότητα παρέχει πολλές
δυνατότητες.
Μπορεί,
κατ’ αρχάς, να καλύψει όλους τους
τομείς της οικονομίας: πρωτογενή
(βιολογικά προϊόντα),
δευτερογενή (παραγωγή
ενέργειας, πράσινες κατασκευές και
εξοικονόμηση ενέργειας, ανακύκλωση),
τριτογενή (εμπόριο
πράσινων προϊόντων),
τεταρτογενή (επικοινωνία,
προβολή, πιστοποίηση).
Παρέχει
δυνατότητες στους μικρούς, ιδιώτες
επιχειρηματίες και παραγωγούς, να
συμμετέχουν με αξιώσεις στη
διαμόρφωση της νέας, πράσινης
αγοράς. Κατ’ αυτό τον τρόπο,
είναι εφικτό
να βγουν
ενισχυμένες τόσο η απασχόληση όσο
και η ανταγωνιστικότητα.
Για όλους αυτούς τους λόγους είμαστε
όλοι εδώ σήμερα.
Το
Υπουργείο Εξωτερικών, λοιποί
συναρμόδιοι φορείς, εκπρόσωποι της
επιχειρηματικής, επιστημονικής και
ακαδημαϊκής κοινότητας.
Για να δούμε
τις
προοπτικές πέρα από τις δυσκολίες.
Να καταγράψουμε
τις
δυνατότητές μας και να ενώσουμε
δυνάμεις. Να δούμε
τα πεδία
που μπορούμε να εξελίξουμε και αυτά
που μπορούμε να αναδείξουμε εντός
και εκτός συνόρων.
Στο
πλαίσιο της οικονομικής διπλωματίας
και της εξωστρέφειας των ελληνικών
επιχειρήσεων, την οποία έχουμε κάθε
λόγο να επιζητούμε.
Πράσινη, εξωστρεφής
επιχειρηματικότητα δεν σημαίνει
απλώς ενίσχυση της ελληνικής
επιχειρηματικότητας.
Σημαίνει
ενίσχυση ευρύτερα της
ανταγωνιστικότητας της ελληνικής
οικονομίας. Σημαίνει, επίσης,
ενίσχυση της διεθνούς εικόνας της
χώρας ως προς την εκπλήρωση των
διεθνών υποχρεώσεών της σε σχέση με
το περιβάλλον.
Κυρίες και Κύριοι,
Επιτρέψτε μου να σας ευχαριστήσω
όλους, που ήρθατε σήμερα εδώ.
Τους
διακεκριμένους επιστήμονες που μας
τιμούν με την παρουσία τους.
Τους
επιχειρηματίες που ήρθαν να
παρουσιάσουν τις δικές τους ιδέες,
τη δική τους καινοτομία. Θέλω
απλώς να ξέρετε ότι
το
Υπουργείο Εξωτερικών με όλες του τις
δυνάμεις, με την οικονομική
διπλωματία, με τον αρμόδιο
Υφυπουργό, θα είμαστε πάντα στη
διάθεσή σας για να σας βοηθήσουμε να
προωθήσετε τις ιδέες αυτές.
Ευχαριστώ πολύ».
H
ομιλία του Προέδρου της Βουλής κ.
Δημήτρη Σιούφα .
Ο Πρόεδρος της Βουλής στον
χαιρετισμό του χαρακτήρισε την
πρωτοβουλία για τη διοργάνωση της
ημερίδας ως έκφραση μιας
καθολικής κινητοποίησης για την
προστασία του περιβάλλοντος και,
ταυτόχρονα, μια έμπρακτη συμμετοχή
στην παγκόσμια μάχη για το
περιβάλλον και επεσήμανε πως
είναι εξαιρετικά σημαντική η
προώθηση της ιδέας της πράσινης
επιχειρηματικότητας που κερδίζει
έδαφος κυρίως στην Ευρώπη, τη Βόρεια
Αμερική, αλλά και σε μερικές άλλες
περιοχές του πλανήτη» ας
παρακολουθήσουμε την ομιλία του
Προέδρου της Βουλής κ. Δ. Σιούφα .
«Η διοργάνωση της σημερινής ημερίδας
για την «Πράσινη Επιχειρηματικότητα»
αποτελεί, πράγματι, μια σημαντική
πρωτοβουλία. Πρωτοβουλία για το
μέλλον της ζωής στη χώρα μας και τον
πλανήτη.
Είναι έκφραση μιας καθολικής
κινητοποίησης για την προστασία του
περιβάλλοντος. Είναι,
ταυτόχρονα, έμπρακτη συμμετοχή
στην παγκόσμια μάχη για το
περιβάλλον.
Αξίζουν συγχαρητήρια στην υπουργό
Εξωτερικών κα Ντόρα Μπακογιάννη και
τον αρμόδιο υφυπουργό Εξωτερικών κ.
Πέτρο Δούκα. Συγχαρητήρια αξίζουν
και στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο
και το ΕΒΕΑ που είναι
συνδιοργανωτές,
όπως και σε όλους όσοι
συνεργάζονται, υποστηρίζουν και
συμμετέχουν στη σημερινή ημερίδα και
τις ιδέες που εκφράζει.
Από πολλές δεκαετίες, η παγκόσμια
κοινότητα βαθμιαία συνειδητοποιεί
και βιώνει τις επιπτώσεις της
στρεβλής και άναρχης ανάπτυξης.
Δήθεν ανάπτυξης των αριθμών, αλλά
πραγματικής καταστροφής της
ποιότητας της ζωής. Στο βωμό της
ικανοποίησης υψηλών αναπτυξιακών
ρυθμών και της αποθέωσης του κέρδους
ως κυρίαρχης αξίας, πολιτικοί,
επιχειρηματίες, και πολίτες
λησμονήσαμε τις ευθύνες μας για την
ποιότητα ζωής και τη προστασία του
περιβάλλοντος. Ξεχάσαμε ότι το αύριο
στηρίζεται στο σήμερα. Τα
αποτελέσματα είναι, ήδη, ορατά.
Η υπερθέρμανση του Πλανήτη, το
φαινόμενο του θερμοκηπίου, η
κλιματική αλλαγή, η λειψυδρία,
απειλούν, ήδη, τη βιωσιμότητα της
ανάπτυξης, την ποιότητα της ζωής
μας, ακόμη και το μέλλον του Πλανήτη.
Θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό ότι έστω
και με σημαντική καθυστέρηση, στα
τελευταία χρόνια, οι πολιτικές, οι
παραγωγικές και κοινωνικές δυνάμεις,
οι θρησκευτικές ηγεσίες, η
επιστημονική κοινότητα, οι
επαγγελματικοί φορείς και πολλές
οργανώσεις μη κερδοσκοπικού
χαρακτήρα, σε όλο τον Πλανήτη,
συνειδητοποιούν τις συνέπειες των
έργων μας. Η κατασπατάληση των
ενεργειακών πόρων και η ανάπτυξη
δίχως όραμα, γνώση, όρια και
περιορισμούς οδηγούν στις μεγάλες
κλιματικές αλλαγές.
Το πρωτόκολλο του Κυότο υπήρξε η
πρώτη οργανωμένη προσπάθεια για την
αναστροφή της περιβαλλοντικής
καταστροφής.
Η παγκόσμια κινητοποίηση των
τελευταίων ετών είναι ένα σημαντικό
αισιόδοξο μήνυμα για το τι πρόκειται
να ακολουθήσει.
Αναμφισβήτητα και στη χώρα μας, τα
τελευταία χρόνια αναλαμβάνονται
πολλές πρωτοβουλίες μεταξύ άλλων για
την αναδιάρθρωση του ενεργειακού
ισοζυγίου, τη μείωση της σπατάλης
ενέργειας σε όλους τους τομείς,
την ορθολογική χρήση της ενέργειας,
για την οργανωμένη δόμηση και μια
νέα χωροταξική πολιτική.
Είναι εξαιρετικά σημαντική
η προώθηση της ιδέας της πράσινης
επιχειρηματικότητας που κερδίζει
έδαφος κυρίως στην Ευρώπη, τη Βόρεια
Αμερική, αλλά και σε μερικές άλλες
περιοχές του πλανήτη.
Η συνειδητοποίηση από την
επιχειρηματική κοινότητα ότι οι
επιχειρήσεις μπορούν ακόμη και να
αυξάνουν την κερδοφορία τους
προωθώντας νέες επιχειρηματικές
ιδέες, νέα προϊόντα και νέες γραμμές
παραγωγής με παράλληλους στόχους,
όπως είναι:
§
Η μείωση των εκπομπών αερίων ρύπων.
§
Η ορθολογική διαχείριση, κάθαρση και
η επαναχρησιμοποίηση των αποβλήτων.
§
Η αξιοποίηση όλων των παραπροϊόντων
της παραγωγικής διαδικασίας.
§
Η υιοθέτηση πολιτικών εξοικονόμησης
και χρήσης εναλλακτικών πηγών
ενέργειας.
§
Η παραγωγή νέων προϊόντων φιλικών
στο περιβάλλον.
Είναι χρέος των πολιτικών ηγεσιών,
της επιχειρηματικής κοινότητας, των
κοινωνικών δυνάμεων, και πάνω από
όλα όλων των πολιτών-καταναλωτών
να στρατευτούμε στις τάξεις της
ειρηνικής πράσινης επανάστασης.
v
Με τις αποφάσεις μας και τον τρόπο
ζωής μας
v
Να στηρίξουμε με κίνητρα ηθικά και
υλικά την πράσινη επιχειρηματικότητα
v
Να μεταβάλουμε την εγκατεστημένη
νοοτροπία και τον εσφαλμένο
αυτοσκοπό της ανάπτυξης δίχως όρια
και περιορισμούς, δίχως έγνοια για
τη σημερινή και αυριανή ζωή στον
τόπο μας και τον πλανήτη.
Οι ενεργειακοί πόροι και το
περιβάλλον δεν είναι ιδιοκτησία μας.
Και ως καλοί διαχειριστές οφείλουμε
να τους κληροδοτήσουμε στις επόμενες
γενιές. Ας κάνουμε χρέος ζωής την
αυριανή ζωή στον πλανήτη».
H
ομιλία του ΓΓ ΔΟΣ & ΑΣ του ΥΠΕΞ κ.
Θ. Σκυλακάκη .
Πριν παρουσιάσουμε σε όλους τους
Έλληνες και τους Απόδημους αδελφούς
μας την ομιλία του Γ.Γ. ΔΟΣ & ΑΣ
του ΥΠΕΞ κ. Θ. Σκυλακάκη , θα
τους ενημερώσουμε με λίγα λόγια για
τι είναι η
Οικονομική Διπλωματία.
Και τους
ενημερώνουμε ότι σε ένα ολοένα
μεταβαλλόμενο και ανταγωνιστικό
διεθνές περιβάλλον, το οποίο
χαρακτηρίζεται από την
παγκοσμιοποίηση των αγορών, τον
έντονο διεθνή ανταγωνισμό και τον
εξωστρεφή προσανατολισμό των
επιχειρήσεων, η οικονομική
διπλωματία αναδεικνύεται ως ένας από
τους σημαντικότερους παράγοντες
προώθησης των εθνικών συμφερόντων
αλλά και της ελληνικής
επιχειρηματικότητας στο εξωτερικό.
Ειδικότερα, οι αρμοδιότητες
της Οικονομικής Διπλωματίας του
Υπουργείου Εξωτερικών καλύπτουν,
αφ’ ενός μεν τις διμερείς σχέσεις
της χώρας μας, αφ’ ετέρου δε
την αναπτυξιακή και ανθρωπιστική
βοήθεια της Ελλάδος προς τρίτες
χώρες. Με μοχλό την Οικονομική
Διπλωματία επιδιώκετε η
εξωστρέφεια των ελληνικών
επιχειρήσεων, η βελτίωση της
διεθνούς ανταγωνιστικότητάς
τους, η αξιοποίηση των
συγκριτικών πλεονεκτημάτων της
ελληνικής οικονομίας, η
αύξηση των εξαγωγών μας και η
προσέλκυση ξένων επενδύσεων στην
χώρα μας. Εκτιμώντας ότι η χώρα
μας βρίσκεται στο κέντρο μιας
μεγάλης αγοράς 340 εκατ., με
τεράστιες επιχειρηματικές
ευκαιρίες για τους Έλληνες
επιχειρηματίες, επικεντρώθηκε η
στρατηγική σε τέσσερα μεγάλα
ανοίγματα, από τα οποία μερικά
έχουν ήδη ολοκληρωθεί και άλλα
σύντομα ολοκληρώνονται: (1) στα
Βαλκάνια, (2) στις χώρες
του Ευξείνου Πόντου και της Κασπίας,
(3) στην Τουρκία και (4)
στην Μεσόγειο, την Μέση Ανατολή και
τον Αραβικό Κόσμο. Εκτιμώντας τα
πιο κάτω ας παρακολουθήσουμε
την ομιλία του Γ.Γ. ΔΟΣ & ΑΣ
του ΥΠΕΞ κ. Θ. Σκυλακάκη.
«Κύριε
Υπουργέ, Συνάδελφε Γενικέ Γραμματέα,
Κύριε Πρύτανη, Κύριε Πρόεδρε του
ΕΒΕΑ, Κύριοι Πρέσβεις , Κύριοι
καθηγητές, Κυρίες και κύριοι.
Η πράσινη επιχειρηματικότητα, έχει
δύο όψεις.
Η μία αφορά
στην αυτονόητη υποχρέωση των
επιχειρήσεων να σέβονται το
περιβάλλον και την κοινωνικά
υπεύθυνη επιλογή της ανάληψης
περιβαλλοντικών πρωτοβουλιών, την
οποία όλο και περισσότερες
επιχειρήσεις σήμερα υιοθετούν.
Η
δεύτερη για την οποία και θα
μιλήσουμε σήμερα
αφορά στην αξιοποίηση
επιχειρηματικών ευκαιριών σε τομείς
και δραστηριότητες που ωφελούν με
κάποιο τρόπο το περιβάλλον.
Η πτυχή αυτή της πράσινης
επιχειρηματικότητας αποκτά σήμερα
και στα επόμενα χρόνια όλο και
μεγαλύτερη αναπτυξιακή σημασία, σε
ολόκληρο τον κόσμο και ειδικότερα
στις περισσότερο ανεπτυγμένες
οικονομίες.
Δύο είναι οι δυνάμεις
που δημιουργούν τις νέες αυτές
επιχειρηματικές ευκαιρίες στο χώρο
της πράσινης οικονομίας:
·
Η μεγάλη άνοδος των τιμών των
υδρογονανθράκων,
και
·
Οι ανθρωπογενείς κλιματικές αλλαγές
οι οποίες επέρχονται ταχύτερα απ’
ότι υπολογίζαμε, προκαλώντας
σοβαρές, παγκόσμιες περιβαλλοντικές,
κοινωνικές και οικονομικές
επιπτώσεις.
Θα ξεκινήσω με την άνοδο των τιμών
των καυσίμων,
καθώς η ταχύτατη και απρόβλεπτη
επέλευσή της, έχει αιφνιδιάσει όχι
μόνο τους καταναλωτές και τις
κυβερνήσεις αλλά και τις
επιχειρήσεις
σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Σχεδόν κανένας δεν περίμενε τις
σημερινές τιμές πριν δύο ή τρία
χρόνια. Αντίθετα, όλες οι προβλέψεις
του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας
μιλούσαν για αφθονία προσφοράς και
μικρή και ελεγχόμενη άνοδο των τιμών
μέχρι τουλάχιστον το 2030.
Τι σημαίνει αυτό για την πράσινη
οικονομία;
Σημαίνει ότι
στο τελευταίο διάστημα έχει
ανατραπεί όλος ο ενεργειακός και
ερευνητικός σχεδιασμός σε ολόκληρο
τον πλανήτη, σε ότι αφορά στις
ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στην
ανάπτυξη περισσότερο αποδοτικών
–και κατά συνέπεια καθαρότερων-
τεχνικών καύσης των υδρογονανθράκων.
Πάρτε για παράδειγμα
μια σχετικά ώριμη ανανεώσιμη πηγή
όπως είναι η αιολική ενέργεια.
Με τις σημερινές τιμές των καυσίμων,
τα σημεία που το αιολικό δυναμικό
επιτρέπει την ανάπτυξη επενδύσεων
(ακόμα και χωρίς επιδοτήσεις),
έχουν πολλαπλασιαστεί.
Είναι κυριολεκτικά δεκάδες χιλιάδες
σε ολόκληρο τον κόσμο.
Αυτό
σημαίνει ότι μπορεί να αναπτυχθεί η
αιολική αγορά όχι μόνο σε
αναπτυγμένες οικονομίες, όπως αυτές
της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και σε
δεκάδες αναπτυσσόμενες χώρες, όπου,
ως τώρα, η έλλειψη θεσμικού πλαισίου
και η αδυναμία του κρατικού
προϋπολογισμού για επιδοτήσεις
καθιστούσε κάθε σχετική σκέψη
απαγορευτική.
Αντίστοιχα, κάτι τέτοιο είναι
πιθανόν να ισχύσει,
λόγω οικονομιών κλίμακας που
δημιουργεί η αυτοματοποίηση λόγω των
πολύ μεγαλύτερων ποσοτήτων παραγωγής
και στην αγορά των φωτοβολταϊκών,
όπου ήδη
τα ύψη των επιδοτήσεων που είχαν
σχεδιαστεί στο παρελθόν δεν
ανταποκρίνονται στη νέα
πραγματικότητα των τιμών και της
τεχνολογικής και παραγωγικής
εξέλιξης.
Αντίστοιχα, έχουν αλλάξει τελείως τα
δεδομένα
και σε ότι αφορά τους οικονομικούς
υπολογισμούς, με βάση τους οποίους
έχουν γίνει σε παγκόσμιο επίπεδο οι
υπολογισμοί, σχετικά με την
εξοικονόμηση ενέργειας.
Τα περισσότερα κτίρια στον κόσμο
είναι-
με τις σημερινές τιμές των καυσίμων
-
μη αποδοτικά από πλευράς εφαρμογής
τεχνολογιών εξοικονόμησης ενέργειας.
Ιδίως αν λάβουμε υπ’ όψη μας
ότι για λόγους αδυναμιών στη
λειτουργία των αγορών
(μυωπική χρήση τεχνολογιών
εξοικονόμησης ενέργειας λόγω μη
υπολογισμού της πραγματικής
διάρκειας ζωής των κτιρίων, διαφορά
ιδιοκτήτη με κατασκευαστή κ.λπ.),
οι τεχνολογίες εξοικονόμησης
ενέργειας στα κτίρια χρησιμοποιούντο
λιγότερο απ’ ότι θα ήταν οικονομικά
αποδοτικό, ήδη πριν την αύξηση των
τιμών των καυσίμων.
Αν τώρα στις τεράστιες οικονομικές
ανατροπές
που φέρνει η άνοδος της τιμής των
καυσίμων προστεθεί η επικείμενη
αύξηση του κόστους της εκπομπής
αερίων του θερμοκηπίου, σίγουρα στην
Ευρωπαϊκή Ένωση με τις δεσμεύεις που
έχουν ήδη αναληφθεί και πιθανότατα
σε ολόκληρο τον κόσμο,
εφόσον (με τη βοήθεια και της
πιθανής αναθεώρησης της αμερικανικής
πολιτικής),
οδηγηθούμε σε μια αυστηρότερη από το
Κιότο συνθήκη στην Κοπεγχάγη το
2009,
τότε πλέον
ο παγκόσμιος επιχειρηματικός χάρτης
σε ότι αφορά την πράσινη οικονομία
ανατρέπεται ολοσχερώς, σε σχέση με
ότι ίσχυε πριν από λιγότερο από ένα
χρόνο από σήμερα.
Τα αμέσως επόμενα χρόνια,
αναμένεται να δοθεί η μάχη για τον
περιορισμό των ρύπων σε σειρά
μετώπων,
όπως είναι όχι μόνο οι ανανεώσιμες
πηγές και η εξοικονόμηση ενέργειας,
αλλά και
η διακράτηση και αποθήκευση του
CO2,
τα βιοκαύσιμα επόμενης γενιάς, η
παραγωγή ενέργειας με πυρηνικά
εργοστάσια και η καθαρότερη καύση
των υδρογονανθράκων.
Η πράσινη επιχειρηματικότητα
δεν είναι λοιπόν μόνο μια παγκόσμια
οικολογική ή κοινωνική αναγκαιότητα.
Έχει επίσης
ισχυρότατη οικονομική και πολιτική
λογική.
Σήμερα πλέον, συνειδητοποιούμε
ότι οι υδρογονάνθρακες, η καύση των
οποίων δημιουργεί το μεγαλύτερο
μέρος του περιβαλλοντικού
προβλήματος, είναι πεπερασμένοι.
Η ταχεία πρόοδος των αναπτυσσόμενων
χωρών και κυρίως της Κίνας και της
Ινδίας,
δημιουργεί ολοένα αυξημένη ζήτηση
για όλους τους παραγωγικούς πόρους
και προπαντός για το πετρέλαιο,
με συνέπεια την άνοδο των τιμών του,
αλλά και τη συνέχιση της ενεργειακής
εξάρτησης της Δύσης.
Το κλειδί της επίλυσης του
προβλήματος, σε αυτό το πρωτόγνωρο
για την ανθρωπότητα σκηνικό, είναι η
προώθηση της «πράσινης» τεχνολογίας,
που θα επιτρέψει την μείωση της
εξάρτησης από το ολοένα και
ακριβότερο πετρέλαιο και φυσικό
αέριο, την ουδέτερη από πλευράς
εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου
οικονομική ανάπτυξη και τη διατήρηση
της οικολογικής ισορροπίας.
Η πράσινη ενεργειακή τεχνολογία
αποτελεί λοιπόν, για πολλούς λόγους,
τη νέα μεγάλη βιομηχανία των αρχών
του 21ου αιώνα.
Οι χώρες που διαθέτουν ή αποκτούν
υψηλού επιπέδου τεχνογνωσία
για την ανάπτυξη και παραγωγή των
προϊόντων που είναι αναγκαία για να
υποστηρίξουν την πράσινη ενεργειακή
τεχνολογία, θα έχουν σοβαρό
πλεονέκτημα στο διεθνή οικονομικό
ανταγωνισμό στα επόμενα χρόνια.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας
τέτοιας, μικρής κατά τ’ άλλα χώρας,
είναι η Δανία στον τομέα των
ανεμογεννητριών.
Για να μπορέσει μια χώρα να
συμμετάσχει στη νέα αυτή αγορά,
όχι ως απλός καταναλωτής αλλά και ως
παραγωγός και να μεγιστοποιήσει τα
σχετικά οικονομικά οφέλη, χρειάζεται
να την προσεγγίσει με ρεαλισμό και
αυτογνωσία.
Οι τομείς στους οποίους μπορεί μια
χώρα –και ιδίως μια μικρότερη
σχετικά χώρα, όπως η Ελλάδα- να
εξειδικευτεί δεν είναι απεριόριστοι.
Αν σε δύο ή τρείς τομείς
(π.χ. εξοικονόμηση ενέργειας στα
κτίρια ή ηλιακή ψύξη-θέρμανση),
αποδεικνύουμε ότι είμαστε διεθνώς ή
σε ευρωπαϊκό επίπεδο ανταγωνιστικοί,
τότε είμαστε αντικειμενικά σε καλό
δρόμο.
Ειδικότερα σε ό,τι αφορά
τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, για
μια χώρα σαν τη δική μας, μετά τις
εξελίξεις σε ότι αφορά τις τιμές των
καυσίμων και τη μείωση των εκπομπών
αερίων του θερμοκηπίου, αυτές
αποτελούν πλέον ένα τεράστιο
ανεκμετάλλευτο φυσικό πλούτο, για
τον οποίο ισχύει το αντίθετο με ότι
συμβαίνει στα καύσιμα, τα οποία όσο
καιρό δεν χρησιμοποιούνται,
αποθηκεύονται για το μέλλον.
Στις ανανεώσιμες,
κάθε πνοή του αέρα, κάθε ηλιαχτίδα
που χάνεται, ενώ θα μπορούσε να
αξιοποιηθεί με τρόπο οικονομικά
ανταγωνιστικό, είναι μια
ανεπανόρθωτη σπατάλη εθνικού πλούτου.
Με αυτήν ακριβώς τη λογική ο
Γκόρντον Μπράουν, πριν μερικές
ημέρες, είπε
ότι η Βόρειος Θάλασσα, με την χρήση
υπεράκτιων ανεμογεννητριών, αποτελεί
για τη χώρα του στο άμεσο μέλλον ένα
φυσικό πλούτο, με αξία αντίστοιχη
αυτής που έχει ο Περσικός Κόλπος,
από πλευράς πετρελαϊκών αποθεμάτων.
Κυρίες και κύριοι,
Οι αλλαγές που συντελούνται
αναμένεται να δημιουργήσουν και
ευκαιρίες για όσους μπορέσουν να
προσαρμοσθούν και να επιδείξουν την
ανάλογη ευελιξία.
Ιδιαίτερα για τη χώρα μας, που
διαθέτει τον φυσικό πλούτο που
προανέφερα, διαγράφονται ευοίωνες
προοπτικές,
υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι όλοι
–κράτος και ιδιώτες- θα
αξιοποιήσουμε τη νέα κατάσταση με
ταχύτητα και αποτελεσματικότητα.
Εμείς από την πλευρά μας, σαν ΥΠΕΞ,
συμβάλλουμε στην προσπάθεια για
εξοικονόμηση ενέργειας και για
προώθηση της πράσινης
επιχειρηματικότητας, σε τομείς όπου
διαθέτουμε διεθνώς συγκριτικό
πλεονέκτημα.
Κλάδοι της ελληνικής οικονομίας όπως
ο κατασκευαστικός, οι μελετητικές
εταιρείες, το αλουμίνιο μπορούν να
αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες και να
αναπτύξουν λύσεις, φιλικές προς το
περιβάλλον και ταυτόχρονα κερδοφόρες.
Σημειώνω ότι με τους συλλογικούς
φορείς όλων αυτών των κλάδων,
η Γενική Γραμματεία ΔΟΣ & ΑΣ του
ΥΠΕΞ έχει υπογράψει Πλαίσια
Συνεργασίας, για την ανάληψη κοινών
δράσεων.
Επίσης, η αρμόδια Υπηρεσία του
Υπουργείου μας για την αναπτυξιακή
συνεργασία
(ΥΔΑΣ-HELLENIC
AID),
σε συνεργασία με το ΚΑΠΕ, μόλις
πρόσφατα υπέγραψε σχετικό μνημόνιο
συνεργασίας με την
USAID,
για προγράμματα αναγνώρισης
επενδύσεων σε ανανεώσιμες πηγές
ενέργειας και εξοικονόμησης
ενέργειας σε κτηριακές εγκαταστάσεις
σε 9 επιλεγμένες χώρες της
Ενεργειακής Κοινότητος Ν.Α. Ευρώπης.
Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω
ότι το ζητούμενο για τη χώρα μας
είναι να μπορέσουμε να αποκομίσουμε
πολλαπλά οφέλη, όχι μόνο μαζί με
τους πολλούς, τα δισεκατομμύρια
ανθρώπων στον πλανήτη, που στις
αμέσως επόμενες δεκαετίες θα
στραφούν προς την κατανάλωση των
πράσινων προϊόντων, αλλά και
συμμετέχοντας στην περιορισμένη
ομάδα χωρών που θα αναπτύσσουν, θα
αξιοποιούν και θα πωλούν στους
υπολοίπους την αντίστοιχη
τεχνογνωσία και προϊόντα. Σας
ευχαριστώ».
Εμείς σαν
Apodimos.com
ενημερώνουμε
στους επισκέπτες – αναγνώστες ότι η
Ελληνική Οικονομία μπορεί
να αναπτυχθεί τάχιστα εάν
αξιοποιηθεί με την ανάπτυξη
της «Πράσινης Επιχειρηματικότητας»
καθώς και οι προτάσεις
αξιοποίησης και οι δυνατότητες
χρηματοδότησης που παρέχονται και οι
οποίες θα αποτελέσουν ένα νέο
δυναμικό κομμάτι των ελληνικών
και συνεργαζόμενων επιχειρηματικών
στόχων που μπορούν να
αξιοποιήσουν τις επενδύσεις
τους, για τις ευεργετικές
επιπτώσεις των πράσινων επενδύσεων
είναι κάτι παραπάνω από ορατές, μια
και όχι μόνο διότι θα
δημιουργούνται θέσεις εργασίας κάθε
έτος για την εξάλειψη της ανεργίας,
αλλά και διότι δεν θα υπάρχει η
καύση των υδρογονανθράκων για
παραγωγή ενέργειας , μια και
στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά
ερημονήσια όπου μπορεί να
αναπτυχθεί σύντομα η Αιολική και
Φωτοβολταϊκή ενέργεια έως δουν
το φως της κατανάλωσης τα
πετρέλαια του Αιγαίου και των άλλων
περιοχών της Ελλάδος.
Πηγές :
Apodimos.com
και πληροφορίες από το mfa.gr
