Η ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΥΡΗΝΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΓΚΥΜΟΝΕΙ ΣΟΒΑΡΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΓΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΥΡΩ ΠΕΡΙΟΧΕΣ. Ειδικό Αφιέρωμα

www.Apodimos.com

Ενημερώνουμε όλους τους Έλληνες και Απόδημους αδελφούς μας με αυτό το Ειδικό Αφιέρωμα που αφορά την Πυρηνική κατάσταση που αφορά την περιοχή μας. Η είδηση ήταν απλή και όταν υπάρχει μια σοβαρή είδηση πάντα ο καθείς νοιώθει κάτι σοβαρό θα συμβεί. Και ή είδηση ήταν ότι «Η Τουρκία αποφάσισε την κατασκευή του 1^ου Πυρηνικού Σταθμού στο Ακκουγιού» πληροφορηθήκαμε από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ την 13 Φεβ ανακοινώθηκε από τον αρμόδιο Υπουργό Ενέργειας Χιλμί Γκιουλέρ, η απόφαση της τουρκικής Κυβέρνησης να προχωρήσει στη χωροθέτηση του πρώτου πυρηνικού σταθμού στο Άκκουγιου στα νότια παράλια της Τουρκίας απέναντι στην Κύπρο ο οποίος σύμφωνα με πληροφορίες βρίσκετε σε σεισμογενή περιοχή. Αυτή η απόφαση είναι μία απόλυτα αρνητική εξέλιξη, που σηματοδοτεί την μόνιμη παρουσία της πυρηνικής απειλής στην περιοχή μας και μάλιστα στην πλέον επικίνδυνη μορφή της. Με αυτή την απόφαση αναλαμβάνεται ένα τεράστιο ρίσκο για το Περιβάλλον, την Ειρήνη και την ίδια τη Ζωή σε όλη την  Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνο. Πρέπει να ενημερώσουμε όλους τους Έλληνες και τους Απόδημους αδελφούς μας , ότι η Τουρκία η οποία προχωρά στη χωροθέτηση του πρώτου πυρηνικού σταθμού της στο Άκκουγιου, είναι μια χώρα πλούσια σε ανανεώσιμες ενεργειακές πηγές διότι .

ü        Διαθέτει το ένα όγδοο (12,5%) του παγκόσμιου γεωθερμικού δυναμικού.

ü        Το δυναμικό της σε ηλιακή ενέργεια είναι στην πραγματικότητα απεριόριστο, λόγω της γεωγραφικής θέσης της.

ü        Η Τουρκία διαθέτει επίσης ένα από τα υψηλότατο δυναμικό υδροηλεκτρικής ενέργειας,

ü        Το αιολικό δυναμικό εκτιμάται σε 160 τρισεκατομμύρια βατώρες (160 TWh)!

ü        Επιπλέον, διαθέτει σημαντικά αποθέματα βιομάζας και βιοαερίου [Greenpeace 1998a, 1998b]

Εκτός των ΑΠΕ (Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας), οι δυνατότητες της Τουρκίας στον τομέα της εξοικονόμησης ενέργειας είναι απεριόριστες. Σύμφωνα με μελέτες που πραγματοποίησαν πρόσφατα διεθνείς οργανισμοί, η υλοποίηση προγραμμάτων εξοικονόμησης ενέργειας και διαχείρισης της ενεργειακής ζήτησης θα μπορούσαν όχι μόνο να επιλύσουν τα ενεργειακά προβλήματα της Τουρκίας, αλλά και να βοηθήσουν στην περαιτέρω ανάκαμψη της οικονομίας της και στον περιορισμό των περιβαλλοντικών επιπτώσεων που συνοδεύουν τις διαδικασίες παραγωγής ενέργειας.

Και τίθεται το σοβαρό ερώτημα Τελικά η Τουρκία θα μπορέσει να εφαρμόσει στο μοντέλο αξιοποίησης της πυρηνικής ενέργεια της ή οι αντιδράσεις δεν θα της το επιτρέψουν; Τελικά η Ελλάδα θα είναι περικυκλωμένη από πυρηνικούς αντιδραστήρες ;

Εμείς στην αρθογραφία μας του ΙΑΝ του 2008 την 34η Ενημέρωση του Apodimos.com για τους Έλληνες και Απόδημους αδελφούς μας του Online magazine του κόμβου μας, που  αφορά το Ευρωκοινοβούλιο, γράφαμε «επιλέξαμε και σας παρουσιάζουμε το σοβαρό θέμα όπου υπάρχει πολλαπλασιασμός των σχεδίων κατασκευής νέων πυρηνικών σταθμών στη μεσογειακή λεκάνη καθώς και το σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι δανειολήπτες κλπ. ................» και συνεχίζαμε παρουσιάζοντας με τίτλο Ρυθμιστικό κενό στην ασφάλεια των πυρηνικών εγκαταστάσεων γειτονικών χωρών παραδέχεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι «Ο ευρωβουλευτής της Ν.Δ. κ. Νίκος Βακάλης, με αφορμή δημοσιεύματα του διεθνούς τύπου που έκαναν λόγο για πολλαπλασιασμό των σχεδίων κατασκευής νέων πυρηνικών σταθμών στη μεσογειακή λεκάνη, υπέβαλε σχετική ερώτηση τον περασμένο Νοέμβριο τόσο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και στο Συμβούλιο. Η Κομισιόν απάντησε ότι παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή τις πρόσφατες εξελίξεις σε σχέση με την πυρηνική ενέργεια στη γειτονιά της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της περιοχής της Μεσογείου, παρόλο που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει αρμοδιότητα να παρεμβαίνει στις ενεργειακές επιλογές τρίτων χωρών, κάτι που επιβεβαίωσε και το Συμβούλιο της Ε.Ε. υπό την Πορτογαλική Προεδρία.» και με τίτλο Νίπτει τας χείρας της η Κομισιόν για τη μελλοντική κατασκευή πυρηνικών αντιδραστήρων σε Αλβανία και ΠΓΔΜ παρουσιάσαμε «Απάντηση του Επιτρόπου Α. Πίμπαλγκς στον Δ. Παπαδημούλη ευρωβουλευτή του ΣΥΝ (γραφόταν ότι) Σε γενικόλογες παρατηρήσεις αρκείται η Κομισιόν όσον αφορά στην κατασκευή πυρηνικού αντιδραστήρα στην Αλβανία, όπως ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός της, Σαλί Μπερίσα, στις 10/10/2007, και στα ανάλογα σχέδια της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, όπως προκύπτει από την απάντηση του αρμόδιου για θέματα ενέργειας Επιτρόπου κ. Α. Πίμπαλγκς σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δημ. Παπαδημούλη» . Ολόκληρη  την 34η Ενημέρωση που  αφορά το Ευρωκοινοβούλιο του ΙΑΝ του 2008, μπορείτε να μελετήσετε την τοποθέτηση των Ελλήνων ευρωβουλευτών

κάνοντας ΚΛΙΚ στο

 http://www.apodimos.com/arthra/08/Jan/EURO_PARLIAMENT_PYRINIKOI_STATHMOI_DANEIA_XOMATERES/index.htm

Αυτά σας εισαγωγή των αξόνων ενημέρωσης που θα σας παρουσιάσουμε, πληροφορίες για τον χώρο κατασκευής του 1^ου Πυρηνικού Σταθμού στο Ακκουγιού,  τις  Αντιδράσεις στην Ελλάδα για τους Πυρηνικούς Σταθμούς της Περιοχής και της Τουρκίας στο Ακκουγιού καθώς και Το πυρηνικό Πρόγραμμα της Τουρκίας και οι διαχρονικές φιλοδοξίες της.

      Πληροφορίες για τον χώρο κατασκευής του 1^ου Πυρηνικού Σταθμού της Τουρκίας στο Ακκουγιού

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης, το εργοστάσιο πρόκειται να κατασκευαστεί άμεσα στο -από δεκαετίας- γνωστό χώρο του Ακούγιου, στα νότια παράλια της Τουρκίας και ακριβώς απέναντι από την Κύπρο. Παρά τις διεθνείς αντιδράσεις επιστημόνων, ειδικών και οικολόγων ότι το σεισμογενές Ακούγιου είναι ακατάλληλο για την κατασκευή πυρηνικών αντιδραστήρων, ο αρμόδιος υπουργός Ενέργειας Χιλμί Γκιουλέρ τόνισε προχθές πως η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης είναι οριστική και πως την ερχόμενη εβδομάδα θα γίνει ο μειοδοτικός διαγωνισμός που θα αναδείξει την κατασκευάστρια εταιρεία που θα το αναλάβει. Με αυτήν την πολιτική απόφαση, η Τουρκία εισέρχεται στο «κλαμπ» των πυρηνικών χωρών, θέμα που κατά το παρελθόν είχε προκαλέσει έντονο σκεπτικισμό σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

§          Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της οικολογικής οργάνωσης «GRΕΕΝΡΕΑCΕ» «υπάρχει 50% πιθανότητα να εκδηλωθεί ένας σεισμός 7 Ρίχτερ σε ακτίνα 100 χιλιομέτρων από τον κόλπο Ακούγιου μέσα στα επόμενα 40 χρόνια». Οι εκτιμήσεις αυτές δεν αμφισβητούνται ούτε από τις επίσημες τουρκικές αρχές. Πώς να διαψευσθούν άλλωστε; Το 1872, ένας σεισμός 7,5 Ρίχτερ συγκλόνισε την περιοχή. Και το 1998 ένας άλλος ισχυρός σεισμός σάρωσε τα Αδανα, 136 χιλιόμετρα ανατολικά του Κόλπου του Ακούγιου. Μόλις 25 χιλιόμετρα από το Ακούγιου υπάρχει επίσης το ρήγμα Ecemis, ένα ρήγμα εξαιρετικά ενεργό. Οι πιο κάτω πληροφορίες από την διεθνή οικολογική οργάνωση λένε ότι «Το ενδεχόμενο κατασκευής εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας εγκυμονεί κινδύνους για ολόκληρη την περιοχή της Μεσογείου, καθώς αναμένεται να χρησιμοποιείται συστηματικά ως δρόμος μεταφοράς πυρηνικών αποβλήτων από αυτές τις μονάδες» και η «Greenpeace» σημειώνει «Η συχνή μεταφορά, η ποσότητα και η επικινδυνότητα του πυρηνικού φορτίου αναμένεται να θέσει σε μεγάλο κίνδυνο την Κύπρο, την Ελλάδα και όλες τις περιοχές πέριξ της Μεσογείου. Σημαντικός είναι επίσης ο κίνδυνος να συμβούν στις πυρηνικές μονάδες πράξεις δολιοφθοράς λόγω της πολιτικής και κοινωνικής αστάθειας που επικρατεί στην Τουρκία».

§          Τον Απρίλιο του 2006 ο Γιάννος Χαραλαμπίδης από τις Βρυξέλες έγραφε στην έγκυρη εφημερίδα και ιστοσελίδα www.simerini.com.cy στο άρθρο του με τίτλο Το νέο φλερτ της Τουρκίας με τα πυρηνικά και... Πώς η Τουρκία οικοδομεί το δικό της πυρηνικό πρόγραμμα. «Το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν φέρνει στην επιφάνεια τον κίνδυνο μιας νέας κούρσας πυρηνικών εξοπλισμών, που θα ξεκινά από τη Βόρειο Κορέα και θα καταλήγει στην Τουρκία. Η Άγκυρα, με αφορμή την άρνηση του Ιράν να βάλει τέλος στο δικό του πυρηνικό πρόγραμμα, φλερτάρει γι’ άλλη μια φορά με την εφαρμογή του δικού της πυρηνικού προγράμματος, επικαλούμενη αφενός ενεργειακούς οικονομικούς λόγους, αφετέρου αιτίες ανατροπής των γεωπολιτικών και γεωστρατηγικών ισοζυγίων δυνάμεων στην περιοχή. Η Τουρκία έχει κάνει και στο παρελθόν προσπάθειες, στις δεκαετίας του ‘60, του ‘70, του ‘80, ακόμη και του ‘90, προκειμένου να θέσει σε λειτουργία το πυρηνικό της πρόγραμμα, χωρίς όμως αποτέλεσμα, λόγω εσωτερικών αντιδράσεων, παρέμβασης διεθνών οργανισμών και των ΗΠΑ, οι οποίες δεν ήθελαν την ανατροπή του ισοζυγίου δυνάμεων στην περιοχή της νοτιανατολικής Μεσογείου και στον Καύκασο. Τώρα, με αφορμή το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράκ, η Άγκυρα επανέρχεται. Σύμφωνα με δημοσίευμα της «Ουάσινγκτον Ποστ», ημερομηνίας 7 Μαρτίου του 2006, ένα μήνα περίπου προηγουμένως ο Τούρκος Υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας Hilmi Guler ανακοίνωσε την πρόθεση της χώρας του, να εγκαταστήσει στην επικράτειά της πέντε πυρηνικούς αντιδραστήρες. Ο ένας εξ αυτών στη Μαύρη Θάλασσα, και πιο συγκεκριμένα στη Σινώπη, θα είναι έτοιμος το 2012 και ο άλλος στη Μεσόγειο, στον Κόλπο του Ακουγιού, απέναντι από την Κύπρο. Εκεί στο Ακουγιού, οι Τούρκοι προέβησαν τη δεκαετία του ‘90 σε μια προσπάθεια εγκατάστασης πυρηνικού αντιδραστήρα καναδικής προέλευσης τύπου «CANDU-6», ο οποίος έχει τη δυνατότητα επεξεργασίας και καλλιέργειας ουρανίου κατά τρόπον ώστε να παρέχεται στην Τουρκία η δυνατότητα κατασκευής πυρηνικής βόμβας. Αυτό μάλιστα το τουρκικό εγχείρημα προκάλεσε τις έντονες διεθνείς αντιδράσεις και ονομάστηκε ως σύνδρομο του «CANDU»..........» μπορείτε να μελετήσετε ολόκληρο το άρθρο του Γιάννου Χαραλαμπίδη

κάνοντας ΚΛΙΚ στο

http://www.simerini.com.cy/nqcontent.cfm?a_id=246164

§          Επίσης την 7/4/2006 στο «Κέρδος online»  με τίτλο Θέμα για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας στις διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε έκανε η Κύπρος. Γράφονταν ότι «Το θέμα του πυρηνικού προγράμματος της Τουρκίας προτίθενται να θέσουν Κύπρος ,Ελλάδα και Αυστρία, όταν ανοίξει το σχετικό κεφάλαιο στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις Άγκυρας - Ευρωπαϊκής Ένωσης, δήλωσε ο γενικός γραμματέας και βουλευτής των Οικολόγων Γιώργος Περδίκης. Φαίνεται ότι η κυπριακή κυβέρνηση, όπως και η ελληνική και η αυστριακή προετοιμάζονται για αυτό το ενδεχόμενο», ανέφερε ο κ. Περδίκης ,ο οποίος συναντήθηκε το πρωί με τον Υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Ιακώβου. Ο κ. Περδίκης εξέφρασε ικανοποίηση για το γεγονός ότι η κυπριακή κυβέρνηση προετοιμάζεται για αυτό το θέμα , το οποίο, όπως είπε, απασχολεί ήδη και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Σύμφωνα με τον κ. Περδίκη το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος της Τουρκίας είναι πολύ σοβαρό, γιατί σε περίπτωση ατυχήματος στην Τουρκία, που είναι μια σεισμογόνος περιοχή, θα επηρεαστούν άμεσα η Κύπρος , η Ελλάδα και οι γειτονικές ευρωπαϊκές χώρες, όπως και χώρες της Βαλκανικής.

§          Το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου, την  04 Μαρτίου 2006 έγραφε στο www.ecocrete.gr ότι Ιδιώτες (!) αναλαμβάνουν το Πυρηνικό Πρόγραμμα Τουρκίας ; λέγοντας ότι «Πριν από λίγες ημέρες, ο Υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας κ Χιλμί Γκιουλέρ, αμέσως μετά την επιστροφή του από τις ΗΠΑ, είχε δηλώσει οτι η Τουρκία θα προχωρήσει στην κατασκευή πυρηνικών αντιδραστήρων συνολικής ισχύος 5.000 megawatt, με χρόνο έναρξης λειτουργίας το 2015. Χθες, ο κ Γκιουλέρ μετά από συνάντησή του με αντιπροσωπεία της Ένωσης Βιομηχάνων και Επιχειρηματιών (MUSYAD) έκανε δηλώσεις στους δημοσιογράφους σύμφωνα με τις οποίες η κατασκευή των πυρηνικών σταθμών θα ανατεθεί στον ιδιωτικό τομέα (!), ο οποίος θα επενδύσει γι αυτό το σκοπό 2 δις δολλάρια. Για τις εξελίξεις αυτές, οι οποίες δεν μπορούν παρά να γεμίζουν με ανησυχία τους πολίτες όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και όλης της ευρύτερης περιοχής, το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου επισημαίνει:

1.      Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, επειδή ακριβώς έχει αποδειχθεί οτι η ηλεκτρική ενέργεια από πυρηνικούς αντιδραστήρες είναι (εκτός των άλλων) τελείως αντιοικονομική και ασύμφορη, δεν υπήρξε καμμία επένδυση ιδιωτικών κεφαλαίων, ούτε καν στις μητροπόλεις της πυρηνικής ενέργειας (ΗΠΑ-Καναδάς-Γαλλία). Η παγκόσμια πρωτοτυπία στην περίπτωση της Τουρκίας, δημιουργεί πρόσθετα ερωτηματικά, επιφυλάξεις και κινδύνους. ...........» μπορείτε να μελετήσετε ολόκληρο το άρθρο του Αντιπυρηνικού Παρατηρητήριου Μεσογείου  

κάνοντας ΚΛΙΚ στην ιστοσελίδα

http://www.ecocrete.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=2303&Itemid=0

      Αντιδράσεις στην Ελλάδα για τους Πυρηνικούς Σταθμούς της Περιοχής και της Τουρκίας στο Ακκουγιού

Όλοι γνωρίζουμε ότι πρόκειται για μία απόλυτα αρνητική εξέλιξη, που σηματοδοτεί την μόνιμη παρουσία της πυρηνικής απειλής στην περιοχή μας και μάλιστα στην πλέον επικίνδυνη μορφή της. Με αυτή την απόφαση αναλαμβάνεται ένα τεράστιο ρίσκο για το Περιβάλλον, την Ειρήνη και την ίδια την Ανθρώπινη ζωή σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνο. Πολλοί οργανισμοί και πολιτικοί με επιχειρήματα, που αποδεικνύουν ότι η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνικά εργοστάσια ειδικότερα στα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή όχι μόνο είναι εξαιρετικά επισφαλής, αλλά και ναρκοθετεί όλη την περιοχή.

Έτσι με αυτό το Ειδικό Αφιέρωμα τώρα πρέπει να ενημερώσουμε όλους τους Έλληνες και Απόδημους αδελφούς μας για τις Αντιδράσεις στην πατρίδα μας παρουσιάζοντας  τα πιο κάτω διαχρονικά στοιχεία που αφορούν αυτό το σοβαρό θέμα :

ü       Συνάντηση για την πυρηνική απειλή

Την 28 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε συνάντηση φορέων για να συζητηθεί το θέμα της πυρηνικής απειλής και να αναζητηθούν τρόποι αντίδρασης στα σχέδια εγκατάστασης πυρηνικών σταθμών στην περιοχή. Η συνάντηση έγινε στις 6.00 το απόγευμα στην αίθουσα του Νομαρχιακού Συμβουλίου και σε αυτήν είχαν προσκληθεί οι Βουλευτές Δωδεκανήσου, ο Νομάρχης, οι Δήμαρχοι, τα πολιτικά Κόμματα και όλοι οι σημαντικοί φορείς της περιοχής (Επιμελητήρια, ενώσεις, επιστημονικοί και κοινωνικοί σύλλογοι).

Στην πρόσκληση την είχε αποστείλει  το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου, που έχει και την πρωτοβουλία γι αυτή τη συνάντηση, γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην πρόσφατη απόφαση της τουρκικής Κυβέρνησης για την κατασκευή του πρώτου πυρηνικού σταθμού της στο Άκκουγιου. Αναλυτικά το κείμενο της πρόσκλησης που έχει αποστείλει το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου έχει ως εξής: «Την περασμένη εβδομάδα η Τουρκική Κυβέρνηση δια του αρμόδιου Υπουργού Ενέργειας ανακοίνωσε την πρόθεσή της να προχωρήσει στην κατασκευή του πρώτου πυρηνικού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, επαναφέροντας για τη χωροθέτησή του τη θέση Άκκουγιου, Ανατολικά της Ρόδου, στα νότια παράλια της Τουρκίας. Για τη θέση αυτή, όπως και γενικότερα για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας, είχαν εκδηλωθεί στο παρελθόν μεγάλες αντιδράσεις σε όλο τον Κόσμο καθώς και στην περιοχή μας. Οι αντιδράσεις αυτές είχαν οδηγήσει στη ματαίωση του προγράμματος τον Ιούλιο του 2000. Οι τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία αλλά και σε άλλες χώρες της περιοχής, που έχουν εξαγγείλει την πρόθεσή τους να εγκαταστήσουν πυρηνικούς σταθμούς, επιβάλλουν την επανατοποθέτηση του θέματος και την αναζήτηση των τρόπων αντιμετώπισης της πυρηνικής απειλής. Ακριβώς γι αυτούς τους λόγους το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου σας προσκαλεί σε σύσκεψη των φορέων της περιοχής, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008 στις 6.00 μμ στην αίθουσα του Νομαρχιακού Συμβουλίου Δωδεκανήσου».

ü       Γειτονικά κράτη προωθούν τα πυρηνικά πρόγραμμα τους

Η έγκριτη ιστοσελίδα της Κομοτηνής www.xronos.gr την 21 ΔΕΚ του 2005 παρουσίασε το πολύ σοβαρό άρθρο της με τίτλο Μας ζώνουν τα πυρηνικά; Στο οποίο αναφερόταν ότι Η Τουρκία προωθεί πρόγραμμα κατασκευής πέντε αντιδραστήρων ο ένας προτείνεται στα 100 χιλιόμετρα από τους Κήπους στην Ραιδεστό! Και παρουσίαζε στοιχεία όπου Η Βουλγαρία προχωρά στην κατασκευή ενός «νέου Kοζλοντούϊ» στο Mπελέν, στα βόρεια σύνορά της! Και ο Σπύρος Καραλής έγραφε «Τελικά, πού το πάνε οι Τούρκοι μετά την προσφάτως εκφρασθείσα πρόθεσή τους να επαναφέρουν το ζήτημα υλοποίησης του πυρηνικού τους προγράμματος; Tο γεγονός δημιουργεί ανησυχίες διότι πρώτον, οι εξελίξεις αυτές σημειώνονται σε μια περίοδο που η πυρηνική ενέργεια επανέρχεται σε Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες, και δεύτερον, γιατί οι νεώτερες τουρκικές ανακοινώσεις προχωρούν μακρύτερα του Aκουγιού, κάνοντας λόγο για πέντε πυρηνικούς αντιδραστήρες με αιτιολογία την κάλυψη ενεργειακών αναγκών.....» και συνέχιζε γράφοντας ότι ο Θανάσης Κ. Γεράνιος, υφηγητής-αναπληρωτής καθηγητής του τομέα Πυρηνικής Φυσικής και Στοιχειωδών Σωματιδίων του Πανεπιστημίου της Αθήνας, τονίζει «H διεθνής συγκυρία πλέον, φαίνεται να πιέζει προς την ανάπτυξη νέων πυρηνικών σταθμών και η τουρκική κυβέρνηση δεν θα αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη.....» . Και ο δημοσιογράφος του xronos.gr μας δίνει σοβαρά στοιχεία για τις κινήσεις της Τουρκίας γράφοντας ότι «Υπενθυμίζεται ότι ο Τούρκος πρωθυπουργός ήταν ο μόνος πολιτικός που προεκλογικά είχε υποσχεθεί τη συνέχιση και ολοκλήρωση της διαδικασίας εγκατάστασης του πρώτου πυρηνικού αντιδραστήρα ισχύος στο Aκουγιού και ενώ ο προκάτοχός του Μπ. Ετζεβίτ, είχε αναβάλει επ' αόριστον την εγκατάστασή του........» Ενώ μας παρουσιάζει τι σημειώνει ο πρόεδρος της Ελληνικής Eπιτροπής Aτομικής Eνέργειας Λεωνίδας Kαμαρινόπουλος σχετικά με τις νέες τοποθεσίες ως υποψήφιες ακούγονται η Σινώπη, το Τεκιρντάγκ, η Γκνεάτα ή η περιοχή στο εσωτερικό ανατολικότερα του Aκουγιού, και το Ικόνιο όπου ο πρόεδρος της Ελληνικής Eπιτροπής Aτομικής Eνέργειας τονίζει «Μέχρι τώρα ετίθετο το θέμα ενός πυρηνικού σταθμού στο Aκουγιού που σαν τοποθεσία έχει διαγραφεί επισήμως από τις επιλογές της τουρκικής κυβέρνησης. Τώρα εκφράζεται ένα πιο μεγαλεπήβολο πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών σταθμών σε τοποθεσίες που ακόμη δεν έχουν καθοριστεί. Δεν έχει επίσης καθοριστεί ο τύπος του αντιδραστήρα. Υπάρχει δηλαδή σε πρώτη φάση η πρόθεση των Τούρκων να προχωρήσουν, αλλά επί του παρόντος δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο.» Ενώ θα πρέπει να προσέξουμε τα πιο κάτω στοιχεία τα οποία μας παρουσιάζει το xronos.gr όπου γράφει «H ιστορία με τα πυρηνικά όνειρα των Tούρκων αρχίζει από τις αρχές της δεκαετίας του '60, όταν ακόμη η χρήση της συγκεκριμένης ενέργειας θεωρούνταν από πολλούς ως η μοναδική ενεργειακή λύση. Το 1969 ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, εξαγγέλλει την ίδρυση πυρηνικού σταθμού στην Τουρκία, δυναμικότητας 3.000 Μwe...............» . Όλοι σας μπορείτε να μελετήσετε ολόκληρο το άρθρο του xronos.gr

κάνοντας ΚΛΙΚ στην ιστοσελίδα http://www.xronos.gr/detail.php?ID=25911

ü       Οι κίνδυνοι από το πυρηνικό πρόγραμμα των γειτονικών χωρών

Την 7 ΙΑΝ 2006 το www.economist.gr είχε δημοσιεύσει την παρουσίαση με τίτλο «Οι κίνδυνοι από το πυρηνικό πρόγραμμα των γειτονικών χωρών» λόγω του γεγονότος ότι Η γειτονική Δημοκρατία της Βουλγαρίας έχει ξεκινήσει ένα νέο πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών αντιδραστήρων στο Μπέλενε. Στην παρουσίαση αναφερόταν ότι το Αντιπυρηνικό Παρατηρητήριο Μεσογείου πιστεύει οτι το πρόγραμμα αυτό, όπως και κάθε άλλο (προθέσεις της Τουρκίας για κατασκευή πυρηνικών αντιδραστήρων) εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για ολόκληρη την περιοχή. Η πυρηνική ενέργεια έχει αποδειχθεί στην πράξη οτι έχει υψηλή επικινδυνότητα και δεν είναι καθόλου οικονομική. Δεν έχει βρεθεί εξ άλλου αξιόπιστη λύση για τη φύλαξη των πυρηνικών αποβλήτων που παραμένουν ενεργά και επικίνδυνα για εκατοντάδες χρόνια. Στα παραπάνω έχει προστεθεί ένα ακόμη πρόβλημα: ο κίνδυνος δολιοφθοράς ή τρομοκρατικού χτυπήματος. «Η Πυρηνική Ενέργεια ειδικά για τις χώρες της Νοτίου Βαλκανικής και της Τουρκίας είναι εξαιρετικά αντιοικονομική και ασύμφορη σε σχέση με τις λοιπές συμβατικές πηγές ενέργειας. Η άποψη αυτή επιβεβαιώθηκε από τη συζήτηση και τα πεπραγμένα της πρόσφατης (14 Μαρτίου 2005) ημερίδας που οργάνωσε η BEA (British Energy Association) στο Λονδίνο. Τα συναφή σχετικά συμπεράσματα ήταν ότι τα τρέχοντα βελτιστοποιημένα σχέδια Πυρηνικών Ηλεκτρικών Σταθμών (ΠΗΣ), για τυποποιημένες ..............» μπορείτε να μελετήσετε ολόκληρη την παρουσίαση του economist.gr,

κάνοντας ΚΛΙΚ στην ιστοσελίδα

http://www.economist.gr/modules/news/article.php?storyid=3071

ü       Η χρήση της πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς και οι κίνδυνοι στην περιοχή μας.

Την 10 ΦΕΒ 2008 το www.greeknews.com.cy  είχε δημοσιεύσει το άρθρο με τίτλο «Σε ασφυκτικό πυρηνικό κλοιό η Ελλάδα» στο οποίο περίγραφε την κατάσταση όσον αφορά την χρήση της πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς και όλες τις προεκτάσεις για την περιοχή γράφοντας «Eνώπιον ενός κρίσιμου ερωτήματος που συνδέεται με το κατά πόσο η χρήση της πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς μπορεί να δώσει απάντηση στην απειλή από την υπερθέρμανση του πλανήτη, βρίσκεται η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, με αφορμή τις κλιματικές αλλαγές. H βιομηχανία πιεζόμενη και από τη συγκυρία των υψηλών τιμών του πετρελαίου και φυσικού αερίου, δείχνει να έχει προεξοφλήσει την απάντηση και έχει κάνει μια μεγάλη στροφή προς τα πυρηνικά, με αποτέλεσμα να γίνεται διεθνώς λόγος για «αναγέννηση της ατομικής εποχής». H στροφή της βιομηχανίας συμπαρασύρει στην ίδια κατεύθυνση και τα πολιτικά κέντρα εξουσίας. Eνδεικτική ως προς αυτό είναι η στάση της E.E., η οποία αποτέλεσε τον μεγαλύτερο επικριτή και πολέμιο της πυρηνικής ενέργειας την προηγούμενη 20ετία, υποχρεώνοντας ένα ένα τα κράτη-μέλη της μετά το ατύχημα του Tσερνόμπιλ να προχωρήσουν σε μορατόριουμ για κλείσιμο των πυρηνικών αντιδραστήρων....... »

Ενώ πιο κάτω μας παρέχει πολλές πληροφορίες αφορά την Ε.Ε. «Σήμερα στην E.E. λειτουργούν 147 αντιδραστήρες συνολικής ισχύος 130 γιγαβάτ. Παράλληλα υλοποιούνται προγράμματα κατασκευής νέων αντιδραστήρων στη Φινλανδία (1.600 MW) και στη Γαλλία, ενώ αναμένεται η έναρξη κατασκευής του πυρηνικού σταθμού του Mπέλενε (1.000 MW) στη Bουλγαρία. Tα «πρωτεία» στη χρήση πυρηνικής ενέργειας στην Ευρώπη διατηρεί η Γαλλία, καλύπτοντας το 80% σχεδόν της ηλεκτροπαραγωγής της, ακολουθεί η Γερμανία με ποσοστό 28% και η Βρετανία με ποσοστό 20%............» Το πιο πάνω άρθρο αναφέρει για τα γειτονικά κράτη μας γράφοντας ότι «Πέραν της Bουλγαρίας που βρίσκεται ένα βήμα πριν από την κατασκευή του σταθμού Mπέλενε, η Pουμανία προγραμματίζει την κατασκευή νέων αντιδραστήρων στο Tσερναβόντα. H Tουρκία ανακοίνωσε την κατασκευή σε πρώτη φάση τριών πυρηνικών σταθμών συνολικής ισχύος 5.000 MW. Yποψήφιες θέσεις φέρονται οι Σινώπη, Kόνυα, Mερσίν, Kιρκλαρέλι στην Eυρωπαϊκή Tουρκία. H ΠΓΔM ανακοίνωσε σχέδιο κατασκευής πυρηνικού σταθμού σε συνεργασία με καναδική εταιρεία.............» μπορείτε να μελετήσετε ολόκληρο το άρθρο του greeknews.com.cy,

κάνοντας ΚΛΙΚ στην ιστοσελίδα

http://www.greeknews.com.cy/index.htm?p=11&pID=2719&cID=4&page=5&s=2

      Το πυρηνικό Πρόγραμμα της Τουρκίας και οι διαχρονικές φιλοδοξίες της

Επειδή η ιστορία του αρμόδιου Υπουργού Ενέργειας Χιλμί Γκιουλέρ, ο οποίος ανακοίνωσε την απόφαση της τουρκικής Κυβέρνησης να προχωρήσει στη χωροθέτηση του πρώτου πυρηνικού σταθμού στο Άκκουγιου στα νότια παράλια της Τουρκίας έχει μεγάλη ιστορία για το Πυρηνικό Πρόγραμμα της Τουρκίας . Για αυτό τον λόγο θα φιλοξενήσουμε από το έγκριτο Πολιτικό Site www.ppol.gr την αναδημοσίευση από το τεύχος 04-10-2005 της «Νέας Πολιτικής», που κυκλοφορεί στα περίπτερα και τα βιβλιοπωλεία το άρθρο με τίτλο «Οι πυρηνικές φιλοδοξίες της Τουρκίας» στο οποίο αναφέρονται τόσα πολλά ενημερωτικά στοιχεία για το Πυρηνικό Πρόγραμμα της Τουρκίας, τα οποία πιστεύουμε ότι όλοι οι Έλληνες και Απόδημοι επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com θα μείνουν ικανοποιημένοι να το έχουν στο αρχείο τους. Το άρθρο της «Νέας Πολιτικής» που είναι του Μιχάλη Προμπονά άρχισε γράφοντας «Οι σχετικά πρόσφατες (Μάιος 2004) επίσημες δηλώσεις του Τούρκου υπουργού ενέργειας και φυσικών πόρων, Χιλμί Γκιουλέρ Όπου υπάρχει υπογράμμιση!!! κάντε ΚΛΙΚ για πληροφορίες (Hilmi Güler), για την πρόθεση της χώρας του να προχωρήσει εκ νέου στο πρόγραμμα κατασκευής πυρηνικών εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, έφερε ξανά στην επικαιρότητα το ζήτημα των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τουρκίας, το οποίο χρονολογείται από τη δεκαετία του 1960. Τον Ιανουάριο του 2005, δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Ραντικάλ» ανέφερε ότι η Τουρκία καταχώρησε στο πρόγραμμα επενδύσεων του 2005 -συγκεκριμένα στους προϋπολογισμούς επενδύσεων της «Ανώνυμης Εταιρείας Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας» και του «Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας»- κονδύλια ύψους 3.8 δις ευρώ. Το υπουργείο ενέργειας και φυσικών πόρων, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, λαμβάνοντας υπόψη τις αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες της χώρας υπολόγισε ότι επιβάλλεται η πραγματοποίηση επενδύσεων για την κατασκευή νέων πυρηνικών σταθμών μέχρι το 2020 δυναμικότητας 54,000 μεγαβάτ (MW). Στο πλαίσιο αυτό, ο τρέχων σχεδιασμός προβλέπει να τεθούν σε λειτουργία τρεις πυρηνικοί σταθμοί, δυναμικότητας 4,500 MW, το αργότερο μέχρι το 2012, με πρώτο αυτόν που έχει σχεδιαστεί να κατασκευαστεί στην περιοχή της Κόνυα (το γνωστό μας Ικόνιο), που βρίσκεται 350 χιλιόμετρα ανατολικά της Ρόδου.

Σε συνέχεια πιο κάτω ο κ. Μιχάλης Προμπονάς αναφέρετε για την Ανάπτυξη και ενεργειακή ζήτηση στην Τουρκία και παρουσιάζει ότι η ραγδαία ανάπτυξη που παρατηρείται τις τελευταίες δεκαετίες σχεδόν σε όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες, προκαλεί επικίνδυνους κλυδωνισμούς στην ενεργειακή αγορά, καθώς οι πιέσεις για εξεύρεση νέων ενεργειακών πόρων διαρκώς αυξάνονται. Και παρέχει πληροφορίες γράφοντας ότι «Σύμφωνα με εκτιμήσεις της «Διεθνούς Υπηρεσίας Ενέργειας» (IEA), η κατανάλωση ενέργειας αναμένεται να έχει διπλασιασθεί στις αναπτυσσόμενες χώρες από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 μέχρι το έτος 2010, στο ίδιο δε χρονικό διάστημα το ενεργειακό μερίδιο αυτών των χωρών σε παγκόσμιο επίπεδο θα αυξηθεί από 27% σε 40%. Αν η διαρκώς αυξανόμενη ενεργειακή ζήτηση καλυφθεί κυρίως από ορυκτά καύσιμα, τότε οι αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου και οι αναμφισβήτητες περιβαλλοντικές επιπτώσεις ενδέχεται να υπονομεύσουν την ίδια την οικονομική ανάπτυξη που στοχεύει να προωθήσει η ευρεία κατανάλωση ενέργειας [Προμπονάς, Μ. «Τουρκία: Η πυρηνική οπισθοδρόμηση». Οικοτοπία, τεύχος 12, σελ. 52-55, Δεκέμβριος 1998-Ιανουάριος 1999 και Προμπονάς, Μ. «Το ενεργειακό μέλλον της Τουρκίας: Η πυρηνική πρόκληση». Περισκόπιο της Επιστήμης, τεύχος 201, σελ. 30-35, Δεκέμβριος 1996].

Βέβαια, καθώς και στο παρελθόν παρόμοιες ανακοινώσεις και αποφάσεις ενεργοποίησης του πυρηνικού προγράμματος της Τουρκίας δεν ήταν λίγες, τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται σίγουρο και αυτή τη φορά. Όμως η διεθνής συγκυρία ενίσχυσης και ανάκαμψης της πυρηνικής βιομηχανίας σε παγκόσμια κλίμακα, με αφορμή αφενός την έναρξη ισχύος του πρωτοκόλλου του Κιότο (Φεβρουάριος 2005) και αφετέρου τη ραγδαία αύξηση της τιμής του πετρελαίου, μας καθιστά ιδιαίτερα επιφυλακτικούς στο τι μέλλει γενέσθαι στη γειτονική μας χώρα.»

Κατόπιν αναφέρετε ο συγγραφέας του άρθρου δίνει ορισμένα στοιχεία που αφορούν τον βιομηχανικό της τομέα της Τουρκίας, τους επιμέρους δείκτες της τουρκικής οικονομίας και εισέρχεται σε ένα πολύ σοβαρό θέμα που είναι το   Πυρηνικό πρόγραμμα: ιστορική αναδρομή όπου γράφει «Το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας χρονολογείται από τη δεκαετία του 1960, όταν η χρήση της πυρηνικής ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρισμού εθεωρείτο από πολλούς ως η μοναδική λύση στο πρόβλημα της εξάντλησης των ορυκτών ενεργειακών πόρων. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, το πυρηνικό πρόγραμμα της Τουρκίας πέρασε από πολλές φάσεις που χαρακτηρίζονταν από σημαντικές διαφορές. Ταυτόχρονα, οι κίνδυνοι από τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας άρχισαν να γίνονται ολοένα και πιο ορατοί, με αποκορύφωμα τα τραγικά ατυχήματα στο Θρι Μάιλς 'Αιλαντ (1979) και στο Τσερνομπίλ (1986). Η «Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας της Τουρκίας» (ΤΑΕC) ιδρύθηκε το 1956, παρέμεινε όμως ανενεργή μέχρι το 1961, όταν και έθεσε σε λειτουργία υπό την αιγίδα της το πρώτο κέντρο πυρηνικής έρευνας και εκπαίδευσης (Cekmece Nuclear Research and Training Centre) στη λίμνη Κιουτσούκ Τσεκμεσέ (Kucuk Cekmece), στα προάστια της Κωνσταντινούπολης. Το 1962 εγκαταστάθηκε εκεί ένας πυρηνικός αντιδραστήρας ισχύος 1 MW για ερευνητικούς σκοπούς. Το 1966 αποφασίστηκε η ίδρυση ενός αντίστοιχου κέντρου στην Άγκυρα (Ankara Nuclear Research and Training Centre).» .

Σε συνέχεια ο κ. Μιχάλης Προμπονάς πιο κάτω αναφέρετε σε καινούργιες πληροφορίες που έχουν σχέση με τα κράτη που προσπάθησε να συνεργαστεί για το Πυρηνικό πρόγραμμα της αναφέρει «Το σχέδιο για τον πυρηνικό σταθμό του Ακούγιου επανήλθε στο προσκήνιο στα τέλη του 1996. Στο σχετικό διαγωνισμό συμμετείχαν τελικά τρεις κοινοπραξίες, που απαρτίζονταν από τις ακόλουθες εταιρείες (σε παρένθεση οι χώρες από τις οποίες προέρχονται οι εταιρείες) [Προμπονάς, 1998 και Greenpeace Mediterranean Office. «Turkey's Nuclear Power Program: Questions and answers». Greenpeace Mediterranean Office, March 1998]

1)      AECL (Καναδάς), Kvaerner-John Brown (Βρετανία), «Χιτάτσι» (Ιαπωνία), και «Γκουρίς», «Γκαμά», «Μπαγιντίρ» (Τουρκία).

2)      «Ουέστινγκχάουζ» (ΗΠΑ), «Μιτσουμπίσι» (Ιαπωνία), «Ρέιθον» (ΗΠΑ) και ENKA, MNG (Τουρκία).

3)      Nuclear Power International (NPI), «Ζίμενς» (Γερμανία), «Φραματόμ» (Γαλλία), «Καμπενόν Μπεράρντ Χόστιφ» (Γαλλία-Γερμανία), και Simko, «Γκαραντί Κοζά», STFA, «Τεκφέν» (Τουρκία).

Παρόλο που στα μέσα του 1999 η τελική ανάθεση έγερνε προς την πλευρά της ευρωπαϊκής κοινοπραξίας (NPI, Ζίμενς, Φραματόμ) και ενώ όλα έδειχναν ότι τα έργα θα ξεκινούσαν και οι αντιδραστήρες θα είχαν τεθεί σε λειτουργία μέχρι τα μέσα του 2007, η κυβέρνηση Ετζεβίτ (Ecevit) ανακοίνωσε, τον Ιούλιο του 2000, την αναβολή του πυρηνικού προγράμματος της χώρας [Προμπονάς, 1998].».

Συνεχίζοντας την φιλοξενία του άρθρου από το έγκριτο Πολιτικό Site www.ppol.gr που προέχεται από την αναδημοσίευση από το τεύχος 04-10-2005 της «Νέας Πολιτικής», ο κ. Προμπονάς γράφει και αλλά για την επίμαχη περιοχή όπου οι Τούρκοι θέλουν να βάλουν τον Πυρηνικό Αντιδραστήρα τους «Στη δεκαετία του 1970, τα σχετικά προγράμματα για την αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας επιταχύνθηκαν. Το 1975 αποφασίστηκε η κατασκευή ενός πυρηνικού εργοστασίου στο Ακούγιου, αλλά παρόλο που υπογράφηκαν οι σχετικές συμφωνίες με τις σουηδικές εταιρείες Asea-Atom και Stal-Laval για την κατασκευή του πυρηνικού αντιδραστήρα, την προμήθεια καυσίμων και τη χρηματοδότηση της επένδυσης, το στρατιωτικό πραξικόπημα της 12ης Σεπτεμβρίου 1980 διέκοψε όλες τις εργασίες. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 έγινε η επιλογή και δεύτερης -μετά το Ακούγιου- θέσης για εγκατάσταση ενός πυρηνικού αντιδραστήρα ισχύος, 25 χιλιόμετρα δυτικά της Σινώπης, στη Μαύρη Θάλασσα (περιοχή Inceburun). Στα τέλη του 1983 επιλέχθηκαν εκ νέου συγκεκριμένες εταιρείες για την προώθηση του πυρηνικού προγράμματος της Τουρκίας: η καναδική AECL και η γερμανική KWU για την κατασκευή δύο αντιδραστήρων στο Ακούγιου, και η αμερικάνικη «Τζένεραλ Ελέκτρικ» για το σταθμό της Σινώπης. Παρά την ολοκλήρωση των αρχικών μελετών, ανυπέρβλητες δυσκολίες (κυρίως οικονομικής φύσης) οδήγησαν διαδοχικά και τις τρεις συμφωνίες σε ναυάγιο [Προμπονάς 1998-99 και 1998]. μπορείτε όλοι σας να μελετήσετε ολόκληρο το άρθρο του ppol.gr,

κάνοντας ΚΛΙΚ και στις 2 ιστοσελίδες http://www.ppol.gr/fullarticle.php?id=1564

καθώς και στην δεύτερη http://www.ppol.gr/fullarticle.php?id=1565

Μελετώντας τα πιο πάνω, θα καταλάβετε γιατί είπαμε ότι, όλοι οι επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com θα μείνουν ικανοποιημένοι να το έχουν στο αρχείο τους. Ενώ τους ενημερώνουμε ότι υπάρχει τις πρώτες μέρες του Μαρτίου, Ερώτηση 15 βουλευτών, προς τους υπουργούς Ανάπτυξης, Εξωτερικών και Άμυνας για το Ακκουγιού, και δεν την παρουσιάσαμε λόγω του γεγονότος ότι οι κκ υπουργοί δεν απάντησαν και όταν υπάρξουν και έχουμε τις απαντήσεις θα σας παρουσιάσουμε.

Πηγές : Apodimos.com με πληροφορίες από ethnos.gr – simerini.com.cy – kerdos.gr – ΟΠΕΕ – ecocrete.gr – rhodes.com.gr – economist.gr – xronos.gr – greeknews.com.cy – ppol.gr