ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΜΒΡΙΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Δ. ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΕΠΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Του εκδότου του www.Apodimos.com – http://www.apodimos.co.uk/ Ξενοφώντα Φαφούτη

Αρχίζοντας την συνέντευξη μας με το γνωστό Ιμβριο Συγγραφέα  , ενημερώνουμε όλους τους επισκέπτες αναγνώστες του Apodimos.com ότι δεχθήκαμε κακοπροαίρετη επίθεση από εξειδικευμένους hackers με μεγάλες καταστροφές στο λογισμικό του, για αυτό τον λόγο και προσωρινά η αρθρογραφία του www.Apodimos.com θα και υπάρχει στον κόμβο μας http://www.apodimos.co.uk/ και σε πολύ σύντομο χρόνο το www.Apodimos.com θα είναι για μελέτη στον γνωστό χώρο του .

Και συνεχίζουμε με την παρουσίαση της συνεντεύξεως λέγοντας ότι πάντα το Apodimos.com είχε στα άμεσα ενδιαφέροντα του τα όσα έχει τραβήξει ο ελληνισμός της Μικράς Ασίας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η Πόλη, η Ίμβρος και η Τένεδος  και για αυτό τον λόγο πάντα ενημέρωνε τους κατοίκους της Ελλάδος και του Απόδημους αδελφούς μας, με την δυνατή φωνή του, που είναι οι πολυπληθείς επισκέπτες – αναγνώστες του σε ότι αφορά τα πιο πάνω. Τυχαία όμως έπεσε στα χέρια μας ένα βιβλίο με τίτλο «Μικρασίας Έρως» του Δημήτρη Καραβασίλη και προβληματιστήκαμε στο γεγονός ποιο από τα δυο να παρουσιάσουμε το Βιβλίο ή τον Συγγραφέα και η απόφαση μας ήταν απλή να παρουσιάσουμε και τα δυο διότι και το βιβλίο ήταν αξιόλογο και αφορούσε την Μικρασία και ο συγγραφέας είναι Έλληνας Ίμβριος ο οποίος διαπρέπει στην Ελλάδα και σαν καθηγητής Λυκείου και σαν συγγραφέας.

Έτσι ζητήσαμε μια συνέντευξη από τον Δημήτρη Καραβασίλη να μας μιλήσει για την Ίμβρο και για τα μικρά του χρόνια στο νησί που υπάρχουν πλέον λίγοι Ίμβριοι

Και σε επόμενο άρθρο μας να κάνουμε ένα αφιέρωμα για το βιβλίο του με τίτλο «Μικρασίας Έρως». Έτσι όλοι οι Έλληνες και οι Απόδημοι αδελφοί μας να έχουν μια γεύση γνώση για την Ίμβρο και την Τένεδο όπως θα έχουν μια γεύση από τα άρθρα που έχουμε παρουσιάσει διαχρονικά με τα πιο κάτω άρθρα μας  όπου πατώντας ΚΛΙΚ μπορείτε να μελετήσετε όλα τα άρθρα :

ü        Το άρθρο Η ΙΜΒΡΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΟΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ και η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ του ΑΙΓΑΙΟΥ από τους ΤΟΥΡΚΟΥΣ. ΚΛΙΚ

ü        Του ΦΕΒΡ 2003 με τίτλο ΔΩΣΤΕ ΠΡΟΣΟΧΗ στον ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ της ΠΟΛΗΣ και της ΙΜΒΡΟΥ !!! ΚΛΙΚ

ü        Του ΝΟΕ 2006 με τίτλο ΜΙΑ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗ!!! ΑΠΑΝΤΗΣΗ: ΝΕΟΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ – ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ. ΚΛΙΚ όπου εκτός των άλλων μπορείτε να ενημερωθείτε για την Συνθήκη της Λωζάνης μια και υπάρχει ολόκληρη η ανάπτυξη της μια και θα την συναντούμε συνεχώς.

ü        Του ΜΑΥ του 2008 με τίτλο ΥΠΑΡΧΕΙ και η ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΞΗ ΜΕΙΝΟΤΗΤΑ της ΙΜΒΡΟΥ ΚΑΙ ΤΕΝΕΔΟΥ ΠΟΥ ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ για ΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΠΟΥ ΥΠΕΣΤΗ. Αφιέρωμα ΚΛΙΚ

ü        Του ΙΟΥΛ του 2008 με τίτλο Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΤΕΝΕΔΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΜΒΡΟΥ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ. ΚΛΙΚ

Η ΣΥΝΕΝΤΥΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗ ΣΤΟ Apodimos.com

Νομίζουμε ότι όλοι οι κάτοικοι της Ελλάδος και του Απόδημου Ελληνισμού μέσα από την συνέντευξη του Δημήτρη Καραβασίλη που μας παραχώρησε, μπορούν να μάθουν πολλά και για την Ιμβρο και την ζωή εκεί καθώς και για τον ίδιο τον Ιμβριο συγγραφέα. Ας την παρακολουθήσουμε :     

Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στην Ίμβρο;

Ναι, γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Ίμβρο. Ξέρετε το μεγάλωμα, πολλές φορές δεν έχει να κάνει με τα χρόνια τα ημερολογιακά, αλλά και με τις εμπειρίες, τα μαθήματα που παίρνει κανένας από τη ζωή. Έτσι εγώ, μπορεί να ήμουν δέκα χρονών όταν έφυγα, όμως μέσα μου αισθανόμουν πια πολύ μεγαλύτερος.

Ώστε φύγατε δέκα χρόνων, δηλαδή σχεδόν τελειώσατε το δημοτικό σχολείο.

Για να ακριβολογούμε, το τουρκικό δημοτικό σχολείο. Όπως όλα τα παιδιά των Τούρκων, πήγαινα κι εγώ, για να μάθω, την γλώσσα, την ιστορία και τον πολιτισμό της Τουρκίας.

Δεν υπήρχαν δηλαδή ελληνικά σχολεία στην Ίμβρο ; Τα ελληνικά πως τα μάθατε ;

Ακούστε, από το 1960 περίπου απαγορεύτηκε με Νόμο η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στα σχολεία. Όσα ελληνικά σχολεία υπήρχαν έκλεισαν. Η παιδεία πλέον έγινε αυστηρά τουρκική. Βιβλία, γλώσσα, μαθήματα όλα στην τουρκική. Έπρεπε πάση θυσία να ποτιστεί ο ελληνισμός με την τουρκική κουλτούρα. Να ομογενοποιηθεί. Να αλλοιωθεί. Όμως ευτυχώς υπήρχαν δύο παλιές δασκάλες, οι οποίες ήταν πρόθυμες να δέχονται τα βράδια στο σπίτι τους τα ελληνάκια και να τους μαθαίνουν από τα αναγνωστικό τα ελληνικά. Έτσι έμαθα και 'γώ τα πρώτα μου γράμματα. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι τα δέκα μου περίπου. Τα πρωινά στο τουρκικό σχολείο και το βράδυ στο σαλόνι, πότε στο κατώγι να μαθητεύω στην ελληνική παιδεία. Με κίνδυνο γιατί παραμόνευαν οι Τούρκοι και με τίμημα επειδή μερικές φορές με έπιασαν να έχω κάτω από τα ρούχα μου τα βιβλία και το πλήρωσα ακριβά, εγώ και ο πατέρας μου.

Μιλήστε μας για τις στιγμές που μείνανε χαραγμένες στην μνήμη σας από την πατρίδα σας την Ίμβρο.

Τι να πρωτοθυμηθώ, τον πατέρα μου που από μικρός που ήμουν πάντα με έφερνε στην μια κορυφή ενός λόφου και μου έλεγε δες αυτή την πόλη είναι η Ίμβρος και ποτέ να μην ξεχάσεις, τον παππού μου όταν με πήγαινε στο σχολείο για να μάθω τα πρώτα μου γράμματα και την ελληνική Ιστορία , τις εκδρομές που πήγαινα με την οικογένεια μου όπου όλοι μου μιλούσαν ότι να μάθω ελληνικά γράμματα και να διδάξω ,

   

την λειτουργία στην Παναγία όπου πάντα εκκλησιαζόμουν κάθε Κυριακή και μεγάλη γιορτή όπου χορεύαμε κυκλωτικούς χορούς στην πλατεία του χωριού,

  

τον ήχο του βιολιού που ερχόταν από τα χέρια του περίφημου Κιγκινάτου που πάντα από μικρός με συνήπαραζε και τις μέρες όπου όλοι οι γείτονες συντρώγαμε προσφέροντας ότι είχε ο καθένας. 

  

Όταν οι μαθητές σας προτρέπουν ρωτώντας σας , μιλήστε μας για την πατρίδα σας την Ίμβρο, τι τους λέτε ;

Πραγματικά μου είναι δύσκολο να το κάνω αυτό δίχως να αναμιχθώ συναισθηματικά και κατα συνέπεια να νοιώσω τον πόνο της στέρησης. Μα θα το κάνω. Λοιπόν η Ίμβρος βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του Αιγαίου και έχει έκταση 285 τ. χλμ. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Σαμοθράκης και βορειοανατολικά της Λήμνου. Το όνομα Ίμβρος προέρχεται από τη θεότητα της αρχαιότητας Ίμβρασσο, που συμβόλιζε τη γονιμότητα της γης. Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς πρώτοι κάτοικοι ήταν Πελασγοί που μετοίκησαν από την Αττική. Έτσι, η Ίμβρος αποτελούσε «Δήμο Αθηναίων των εν Ίμβρο», που είχαν αντιληφθεί τη μοναδικής σημασίας γεωγραφική της θέση κι έτσι το νησί οργανώθηκε σύμφωνα με τα πρότυπα της Αθήνας.   Αφού πέρασε από πολλά «χέρια», το 1471 περιήλθε πλεον οριστικά στην τουρκική κυριαρχία. Το νησί απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στόλο κατά τους Βαλκανικούς  πολέμους (18 Οκτωβρίου 1912) και με τη Συνθήκη των Σεβρών (1920) επικυρώθηκε η ένωσή του με την Ελλάδα. Τρία χρόνια αργότερα με τη συνθήκη της Λωζάνης, στις 23 Ιουλίου 1923, τα δύο νησιά η Ίμβρος και η Τένεδος ήταν τα μοναδικά νησιά στο Αιγαίο που παραχωρούνταν στην Τουρκία. Σύμφωνα με τα άρθρα 38-42 της σηνθήκης, η Τουρκία αναγκαζόταν να επιτρέψει την ίδρυση «του ειδικού καθεστώς αυτοδιοίκησης» σ’ αυτά τα νησιά. Επίσης διασφαλιζόταν για τους Έλληνες κατοίκους της Ίμβρου και της Τενέδου η προστασία ζωής και της περιουσίας τους και η θρησκευτική ελευθερία. Ωστόσο, οι διατάξεις αυτές δεν εφαρμόστηκαν ποτέ και στην Ίμβρο άρχισε βαθμιαία να δημιουργείται αφόρητη κατάσταση, που επιδεινώθηκε μετά τα ανθελληνικά γεγονότα στην Κωνσταντινούπολη, το 1953. Επιδιώχθηκε συστηματικά ο αφελληνισμός του νησιού, τα δικαιώματα των Ελλήνων κατοίκων περιορίστηκαν και οι ελάχιστοι Τούρκοι κάτοικοί του πολλαπλασιάστηκαν με συστηματικό εποικισμό από την ανατολική Θράκη και τη Μικρά Ασία.

Μάλιστα. Σημαντικές στιγμές της ιστορίας λοιπόν είναι καταγραμμένες στο νησί σας.

Μα σας είπα, είναι μια ιστορία που ξεκινά από πολύ παλιά, εδώ και 2500 χιλιάδες χρόνια, ίσως και 4000, πέρασε μέσα από τα έπη του Ομήρου, σύμφωνα με τα οποία η Ίμβρος ονομάζεται πεπαλόεσσα Ίμβρος, απόκρυμνη, μάλλον εξ αιτίας της κατάστασης της βόρειας πλευράς της, εκεί όπου ο Ποσειδώνας είχε πιθανόν τους σταύλους των αλόγων του.

Πάρα πολύ ενδιαφέρουσα η ιστορία της, σίγουρα θα της άξιζε καλύτερη μεταχείρηση από την ιστορία.

Μα δεν είναι η ιστορία που ασέλγησε εις βάρος του νησιού, αλλά οι άνθρωποι, και συγκεκριμένα η αχαλίνωτη όρεξη των μεγάλων δυνάμεων για την κατάκτιση όλο και περισσότερων εδαφών προς εκμετάλλευση. Μα εκείνοι που πληρώνουν το νόμισμα τελικά είναι οι νοικύρηδες που γίνονται πρόσφυγες.

Πως είναι στην ψυχή σας η πατρίδα σας τώρα; Θέλω να πω πως την θυμάστε;

Σαν μια μάνα που της πήραν τα παιδιά της, τα σκόρπισαν στους πέντε ανέμους κι εκείνη να στέκεται στο κατώφλι και να τα περιμένει.

Εσείς έχετε πάει καθόλου στο νησί από τότε που φύγατε;

Το ξέρετε πως ο δολοφόνος επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, ενώ ο τραυματίας ποτέ. Είναι λίγες οι φορές που με δυσκολία αποφάσισα να αντικρύσω τα μέρη που με θρέψαμε,  να είναι εγκαταλειμένα, λεηλατημένα, τόσο ασπλαχνα αφημένα στο πέρασμα του χρόνου.

Ξέρω πως τα καλοκαίρια γίνεται κάτι σαν προσκύνημα στο νησί από τους Ίμβριους όπου κι αν βρίσκονται, πες τε μας γι’ αυτό.

Είναι αλήθεια ότι τα καλοκαίρια το νησί ξαναζεί, η ζεί αληθινά αυτό που του αξίζει. Αυτό που πάντα ήταν. Μάνα που χαίρεται να μεγαλώνει τα παιδιά της. Τώρα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Δύσκολα. Όμως μιας και η Μάνα έχει δυσκολίες, τα παιδιά της ανέλαβαν να την φροντίσουν, γιατί όχι να της ξαναδώσουν όσα τόσα χρόνια εκείνη πρόσφερε. Τον δεκαπενταύγουστο λοιπόν, είναι σημείο συνάντησης το νησί μας, για τους Ιμβριους ανα τον κόσμο. Από όλα τα σημεία της γής καταφθάνουν και μεταγγίζουν στον τόπο την ελπίδα. Βλέπεις νέους, γέρους σαν να μην έφυγαν ποτέ, να σμίγουν και να χαίρονται την κάθε στιγμή. Τα πατροπαράδοτα έθιμα, ο συνεκτικός κρίκος του παρελθόντος και του μέλλοντος, απαραίτητα. Η εκκλησιά, ο χορός, το τραγούδι, οι μνήμες, όλα μαζί, δυναμώνουν περισσότερο αυτό που συνδέει τους Ίμβριους όπου και αν βρίσκονται. Την Νοσταλγία για την Επιστροφή.

Πως βλέπετε το μέλλον του νησιού σας τώρα που δειλά δειλά φαίνονται κάποιες προσπάθειες για να επιτραπεί ο επαναπατρισμός...

Όχι μόνο εγώ αλλά όλοι οι συμπατριώτες μου ποτέ δεν σταματήσαμε να ελπίζουμε πως μια μέρα θα επιστρέψουμε στα προγονικά μας χώματα. Όμως δεν μας αφήνει να χαρούμε ολοκληρωτικά η εμπειρία μας όλα αυτά τα χρόνια που μας δίδαξε πως η Ίμβρος έχει αποτελεσει παιχνίδι πολιτικό στα χέρια των κυβερνήσεων οπότε περιμένουμε σκεπτικοί με την ελπίδα να μας παρηγορεί μέσα στην σκοτεινιά.

Βλέπω πως τον καημό σας, τον έχετε καταγράψει σε ένα βιβλίο.

Ναι, είναι το μυθιστόρημα « Μικρασίας Έρως». Οι εκδόσεις Αρμός και ιδιαίτερα ο κ. Χατζηιακώβου, τον οποίο ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη και την ευαισθησία του στα θέματα αυτά, με ενθάρρυνε ώστε να δημοσιεύσω ιστορίες ανθρώπων καθημερινών, που βιώνουν την στέρηση της πατρίδας αλλά και την νοσταλγία και την ελπίδα πως όσο κι αν είναι μακριά της, ωστόσο είναι τόσο κοντά της, αφού είναι μέσα στην ψυχή τους.

Κύριε Καραβασίλη, με την υπόσχεση να κάνουμε μια παρουσίαση του βιβλίου σας την επόμενη φορά, σας ευχαριστώ θερμά για τούτη εδώ την συνέντευξη που μας παραχωρήσατε. Είμαι σίγουρος πως ο Έλληνας σε όποιο σημείο της γης κι αν βρίσκεται σίγουρα σας αισθάνθηκε δίπλα στην καρδιά του, επειδή κι αυτός την νοσταλγία έχει για συντροφιά μακριά από την πατρίδα του, κι αυτή πολλές φορές του κρατά το χέρι, όταν λυγίζει μακριά της. Είμαι βέβαιος επίσης πως μέσα από τις ιστορίες του βιβλίου σας θα βρει και την δική του. Εύχομαι μέσα από την ψυχή μου, να είναι σύντομος ο δρόμος της επιστροφής.

Εγώ ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε να βρεθώ κοντά στους πατριώτες μου σε όλο τον κόσμο.

 

Εμείς σαν Apodimos.com ευχόμαστε καλή επιτυχία στον Ίβριο συγγραφέα Δημήτρη Καραβασίλη για το μυθιστόρημα « Μικρασίας Έρως» για το οποίο θα κάνουμε μια ενδελεχή παρουσίαση του βιβλίου του, διότι πολλά έχουν να γνωρίσουν όλοι οι Έλληνες και να θυμηθούν οι Απόδημοι.