Η 5^η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΟΝΤΙΑΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΔΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Ειδικό Αφιέρωμα

Του εκδότου του www.Apodimos.com Ξενοφώντα Φαφούτη

Αυτό το ειδικό αφιέρωμα έχει γραφεί για να παρουσιαστούν σε όλους τους νέους της Ελλάδος, της Κύπρου, της Ομογένειας και του Απόδημου Ελληνισμού πληροφορίες για τον Πόντο και την Ποντιακή γενοκτονία με σκοπό πάντα είναι ενήμεροι για αυτό το Ελληνικό θέμα και όχι παρουσίαση των γεγονότων που υπήρξαν στην 5η Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος σκεπτόμενοι ότι όλοι οι πιο πάνω νέοι είναι Έλληνες. Για αυτό η παρουσίαση στους νέους , θα γίνει με μορφή «Παζλ Πληροφοριών» που θα συγκροτείτε είναι το Δελτίο Τύπου της 5ης Πανελλήνιας Συνάντησης και σχετικές Φωτογραφίες και διαχρονικά κείμενα μας, έτσι να συγκροτούν ένα τόμο «βιβλίου Ιντερντ» που θα μπορούν να το μελετήσουν άνετα οποιαδήποτε στιγμή επιθυμήσουν.

Όπως πάντα όταν αναφερόμαστε για τον Πόντο, αρχίζουμε το άρθρο μας με τον παρακάτω θρήνο που γράφτηκε και τραγουδήθηκε από τους Πόντιους της Πάφρας του δυτικού Πόντου, για να νοιώσουν οι νέοι , το μέγεθος της Γενοκτονίας των Ποντίων και την αναγκαιότητα της διεθνοποίησης της . Με το πιο κάτω Ποίημα, οι Πόντιοι θρήνησαν την ελληνική ήττα στη Μικρά Ασία, τόσο του ελληνικού στρατού στη δυτική Μικρά Ασία και για το αντάρτικο του Πόντου.

5η Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος.

Ενημερώνουμε όλους τους πολυπληθείς επισκέπτες – αναγνώστες μας ότι πραγματοποιήθηκε στην πόλη της Κατερίνης κατά το τριήμερο 10-11-12 Ιουλίου, στο χώρο του Συνεδριακού Κέντρου του δήμου της πόλης η 5η Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος.

Εμείς αναφερόμενοι στη 5η Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος και για την περαιτέρω ενημέρωση όλων των αναγνωστών που θα διαβάσουν αυτό το αφιέρωμα και προέρχονται από τον χώρο της Ελλάδας και από τα κράτη που ζουν οι Απόδημοι αδελφοί μας  και δεν γνωρίζουν σε βάθος τα γεγονότα τις γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου ή είναι επισκέπτες – αναγνώστες των άρθρων του Apodimos.com και δεν τα γνωρίζουν τους προκαλούμε και τους παρακαλούμε να τα μελετήσουν τα πιο κάτω ένθετα άρθρα μας, διότι θα μάθουν πολλά, εάν δεν τα είχαν ήδη μελετήσει με σκοπό να τα έχουν υπόψη τους και να τα διαβιβάσουν σε γνωστούς και φίλους τους.

Για αυτό τον λόγο θα παρουσιάσουμε το άρθρο του ΣΕΠΤ. του 2002 όπου γράφαμε «Οι Πόντιοι είναι Έλληνες και που έχουν ρίζες ελληνικές, είχαν και έχουν διαπρέψει σ’ όλο τον Κόσμο σαν απόδημοι από τις ρίζες τους. Ανεξάρτητα και αν έζησαν με πολλά βάσανα, στις χώρες της χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, διατήρησαν την γλώσσα τους, τα ελληνικά ήθη και έθιμα, κάτι που εντόπισε και εντυπωσίασε και τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, καθώς όλους όσους από τις πολιτικές προσωπικότητες επισκέφτηκαν αυτές τις περιοχές, και στήριξαν τις προσπάθειες τους, μέσα από την δημιουργία βιβλιοθηκών και την εκμάθηση της μητρικής ελληνικής γλώσσας τους. Το ΣΑΕ δια του προέδρου της, στηρίζει αμέριστα τον Ελληνισμό της πρώην ΕΣΣΔ παρέχοντας κάθε δυνατή βοήθεια, με ιατρική υποστήριξη έως ακόμα με την στήριξη όλων των προσπαθειών τους για ένα καλλίτερο αύριο. Οι Πόντιοι, ακόμα κατοικούν στις περιοχές της ΕΣΣΔ και διαπρέπουν σ’ όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών της ΕΕ, μέχρι στην Αμερική, Αυστραλία και Αφρική. Όμως αντιμετώπισαν μετά την Παλιννόστηση τους στην Ελλάδα, σοβαρά προβλήματα και ακόμα δεν έχουν βρει σταθερή στέγη αν και οι περισσότεροι από αυτούς, είχαν σοβαρά βιογραφικά σημειώματα τα οποία πιστοποιούσαν τις γνώσεις τους και τώρα εργάζονται εκτός των χώρων που είχαν διαπρέψει, για κάτι που είναι μέλημα της Ελληνικής Πολιτείας να το διορθώσει. Οι Πόντιοι δεν είναι τα άτομα που αναφέρονται στα ανέκδοτα αλλά Έλληνες που έχουν τις ρίζες τους και την γλώσσα τους, την χριστιανική ορθόδοξο πίστη τους, τον πολιτισμό, τα ήθη και τα ελληνικά έθιμα τους για αιώνες. Οι Έλληνες Πόντιοι γεύθηκαν την Γενοκτονία από τους Τούρκους (για κάτι που ακόμα δεν έχουν γευθεί την δικαίωση τους) την ίδια εποχή κατά την οποία έγινε, η Γενοκτονία των Αρμενίων και η Γενοκτονία της Περιοχής της Μικράς Ασίας. Η προσφορά του Ποντιακού Ελληνισμού είναι μεγάλη, για κάτι, που δεν έχουν ακόμα δεχθεί την αντιμισθία που τους πρέπει. Το www.Apodimos.com θα βρεθεί κοντά τους, ώστε να παρουσιάσει τα συμπεράσματα του Ε΄ Παγκόσμιου Συνεδρίου Ποντιακού Ελληνισμού……… Για περισσότερες πληροφορίες κάντε ΚΛΙΚ στο http://www.apodimos.com/arthra/Pontiakos_Ellinismos/index.htm

Η έναρξη της 5ης Πανελλήνιας Συνάντησης έγινε το απόγευμα της Παρασκευής 10 Ιουλίου στο συνεδριακό κέντρο του δήμου. Τους προσκεκλημένους προσφώνησε ο πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος καθηγητής Ιατρικής του Α.Π.Θ. κ. Γιώργος Παρχαρίδης καθώς και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ποντιακών Σωματείων Κεντρικής Μακεδονίας και Θεσσαλίας κ. Λεωνίδας Σαρβανίδης.

Την συνάντηση συνδιοργάνωσαν η Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος, ο Δήμος Κατερίνης, η Νομαρχία Πιερίας, η Τ.Ε.Δ.Κ. Πιερίας καθώς και ο Δήμος Κορινού ενώ τίμησαν με τη παρουσία τους κατά την έναρξη των ομιλιών ο νομάρχης Κατερίνης κ. Γ. Παπαστεργίου, ο Δήμαρχος Κατερίνης και πρόεδρος της ΤΕΔΚ κ. Σ. Χιονίδης καθώς και ο δήμαρχος Κορινού κ. Νίκος Αβραμίδης. Ξεχωριστή παρουσία αποτέλεσε η παρουσία των καλλιτεχνών από τον Πόντο Μπεσκιοϊλου Αντέμ και Κερίμ Αϊντίν.

Πιο πάνω παρουσιάζονται ο πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας, καθηγητής, Γ. Παρχαρίδης, ο πρόεδρος της Ευξείνου Λέσχης Θεσσαλονίκης, δικηγόρος, Κ. Αποστολίδης, ο γεν. γραμματέας της Παμποντιακής Ομοσπονδίας, δικηγόρος, Κ. Γαβρίδης, ο πρόεδρος του Σ.Πο.Σ Κεντρικής Μακεδονίας & Θεσσαλίας Λ. Σαρβανίδης, ο πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας Χ. Κωτίδης, ο Beşköylü Adem Ekiz, o δημοσιογράφος Γ. Γεωργιάδης και ο Kerim Aydın.

Στη φωτογραφία αυτή παρουσιάζονται ο δήμαρχος Κορινού Ν. Αβραμίδης, ο νομάρχης Θεσσαλονίκης Π. Ψωμιάδης, ο νομάρχης Πιερίας Γ. Παπαστεργίου και ο δήμαρχος Κατερίνης Σ. Χιονίδης.

Για αυτό τον λόγο θα αφιερώσουμε το άρθρο του ΙΟΥΝ του 2005 όπου γράφαμε «Δεν είναι δυνατόν ακόμα να μην έχει αναγνωρισθεί διεθνώς η Γενοκτονία των Ποντίων παράλληλα και με τον τρόπο που αναγνωρίσθηκε και το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. Αυτό το παράπονο έχει πολλές προεκτάσεις χειρισμών αυτών των γεγονότων αναγνώρισης, διότι οι Γενοκτονίες και τα Ολοκαυτώματα όχι μόνο να τιμώνται αλλά και να μένουν στην μνήμη όλων που έχουν τις ίδιες ρίζες διότι άφησαν τη ζωή τους, και πολλοί από αυτούς έμειναν άθαφτοι στον αγώνα τους να μην αλλοιωθεί η πίστη τους, να μη χαθεί η δική τους και με τη σειρά δική μας εθνική ταυτότητα όπως έγινε για τον Ελληνισμό του Πόντου και σ’ όλο τον κόσμο για θύμηση και αποφυγή παρομοίων γεγονότων . «Η ημέρα της 19ης Μαΐου, ημέρα κατά την οποία το 1919 άρχισε η δεύτερη φάση εξόντωσης του Ελληνισμού στον Πόντο, μας υποχρεώνει να μη σταθούμε σιωπηλοί μπροστά σε μια από τις τραγικότερες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας. Η μέρα αυτή επιτάσσει σε όλους τους Έλληνες την εκπλήρωση ενός εθνικού χρέους. Του χρέους της αποκατάστασης της ιστορικής αλήθειας, της διεθνούς αναγνώρισης, δίπλα στη γενοκτονία των Αρμενίων και το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. Η τραγωδία των Ελλήνων, που τιμούμε σήμερα, περιλαμβάνει όλα εκείνα τα στοιχεία, που απαιτούνται από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, για να χαρακτηριστεί ως Γενοκτονία. Είναι κοινή υποχρέωση να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια, προκειμένου να κάνουμε την ημέρα αυτή, ημέρα περισυλλογής κι ευθύνης για ολόκληρη την ανθρωπότητα» όπως αναφέρει σε ανακοίνωση η Ομοσπονδία Συλλόγων Ελλήνων Ποντίων Ευρώπης . Επίσης είμαστε σε προβληματισμό για την επαναλειτουργία της ιστορικής Μονής της Παναγίας Σουμελά που σχεδιάζουν οι τουρκικές της Τραπεζούντας με στόχο, όπως υποστηρίζουν, να αυξηθεί ο αριθμός των Ρώσων τουριστών που επισκέπτονται την περιοχή. Ως τουριστική ατραξιόν... Η απόφαση στοχεύει στην ανάπτυξη του θρησκευτικού τουρισμού, με στόχο την προσέλκυση Ρώσων τουριστών και δεν αποτελεί κάποια κίνηση καλής θέλησης ούτε προς την Ελλάδα και τους Πόντιους πρόσφυγες που εγκατέλειψαν μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή την περιοχή, ούτε προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στη θρησκευτική δικαιοδοσία του οποίου εμπίπτουν οι μητροπόλεις του Πόντου η ευρύτερη περιοχή. Το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά υπολογίζεται ότι επισκέπτονται κάθε χρόνο περίπου 150.000 τουρίστες.......... Για περισσότερες πληροφορίες κάντε ΚΛΙΚ στο http://www.apodimos.com/arthra/05/Jun/H_GENOKTONIA_TON_PONTION_KAI_TON_PONTO_POY_PANTA_PREPEI_NA_THYMOMSTE/index.htm

Τόσο ο πρόεδρος της Παμποντιακής Ομοσπονδίας όσο και ο πρόεδρος του Σ.Πο.Σ. Κεντρικής Μακεδονίας & Θεσσαλίας σημείωσαν ότι με την αποκέντρωση που εφαρμόζει κάθε χρόνο η Π.Ο.Ε. η συνδιάσκεψη γίνεται σε διαφορετική πόλη καθώς και ότι η νεολαία έχει οργανωθεί και τα μηνύματα είναι ιδιαίτερα αισιόδοξα.

Ο νομάρχης Θεσσαλονίκης κ. Παναγιώτης Ψωμιάδης κατά τον χαιρετισμό του

Από την πλευρά του ο Νομάρχης Πιερίας κ. Γ. Παπαστεργίου τόνισε πως πρόκειται για ένα σημαντικό γεγονός που προβάλει την Πιερία. Μάλιστα, αναφερόμενος στην διοργάνωση τόνισε πως «αυτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα γιατί αφορά τη νεολαία και η προσπάθειά τους θα πρέπει να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση και για άλλες νεολαίες».

Ο Δήμαρχος Κατερίνης και πρόεδρος της Τ.Ε.Δ.Κ. Ν. Πιερίας κ. Σάββας Χιονίδης, υπογράμμισε πως «η νεολαία είναι το ζωντανό κομμάτι των ποντίων και είναι ο συνεχιστής της μνήμης, των αγώνων και της διατήρησης της παράδοσης, συγχαίροντας τους παράλληλα για την πρωτοβουλία αυτή».

Σ’ αυτό το άρθρο μας για την ενημέρωση όλων των νέων , σας παρουσιάζουμε το άρθρο μας του ΜΑΡΤ. του 2006 στο οποίο αναφερόμαστε σε ένα Έλληνα πρόσφυγα Μικρασιάτη που η περιγραφή της δεν απολείπετε των Ποντίων Προσφύγων και γράφαμε «Δεν είναι μόνο τα ιστορικά κείμενα που αφορούν την Αρχαία Ελλάδα , την Λογοτεχνία , τον Πολιτισμό και την Ιστορία, που πρέπει να γνωρίζουν οι Έλληνες και οι Απόδημοι μέσα από την μηνιαίας σειράς τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ που παρουσιάζει το Apodimos.com είναι και η αφήγηση ενός απλού Έλληνα μικρασιάτη, μέσα από την οποία παρουσιάζεται η γλώσσα που χρησιμοποιεί καθώς και ο προβληματισμός του για τα τόσα όσα προβλήματα που αντιμετώπισε μετά την μεγάλη καταστροφή της Σμύρνης . Όπως και τις άλλες φορές τα γραμμένα είτε σε μετάφραση είτε αυτούσια, χωρίς καμιά επέμβαση του, όσον αφορά την γραμματική ή συντακτική δόμηση τους . Έτσι σας παρουσιάζουμε, ένα κείμενο ενός απλού πρόσφυγα με τίτλο: «ΜΙΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΗ ΠΡΟΣΦΥΓΑ» το οποίο δημοσιεύτηκε στο http://www.de.sch.gr/mikrasia και αφορά όλους έχουν σχέση με την ξενιτιά.......... Για περισσότερες πληροφορίες κάντε ΚΛΙΚ στο http://www.apodimos.com/arthra/06/Mar/ELLHNIKA_KEIMMENA_MIA_ISTORIA_ENOS_PROSFYGA_MIKRASIATH/index.htm

Τέλος, ο Δήμαρχος Κορινού Ν. Αβραμίδης τόνισε πως «είναι ιδιαίτερη χαρά πως μέλη της ποντιακής Νεολαίας βρίσκονται για να συζητήσουν να προβληματιστούν αλλά και να διασκεδάσουν τόσο στην Κατερίνη όσο και στο δήμο Κορινού» .

Η πρώτη μέρα έκλεισε με την εισήγηση της Εθνολόγου, Μυροφόρας Ευσταθιάδου με τίτλο «Ποντιακή Λαογραφία: Ο Εθνικός Πλούτος των Ελλήνων του Πόντου.» .

Εδώ θα παρουσιάσουμε σε όλους τους νέους της Ελλάδος, της Κύπρου, της Ομογένειας και του Απόδημου Ελληνισμού ολόκληρο το λαογράφημα του Πόντου με τίτλο «Ο Εθνικός Πλούτος των Ελλήνων του Πόντου» .

Ποντιακή Λαογραφία: ο Εθνικός Πλούτος των Ελλήνων του Πόντου.

Ήταν κάποτε ένα λουλούδι. Το λουλούδι αυτό φύτρωνε πάνω σε απόκρημνα βράχια, δίπλα στο γιαλό, πάνω σε οροπέδια, αλλά και μέσα στο δάσος. Το ίδιο λουλούδι, με το ίδιο μεθυστικό άρωμα. Κάποιοι, όμως, αποφάσισαν ότι δεν πρέπει να ζει άλλο εκεί. Το ξερίζωσαν, το πήγαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, το φύτεψαν σε μια γλάστρα και του είπαν… ζήσε!

Δεν είχε λόγο μέχρι τότε να μελετηθεί τι είδος λουλούδι είναι, τι χρώμα έχει και πώς μυρίζει. Αν παρομοιάσουμε την ποντιακή παράδοση και κατ΄ επέκταση τους Έλληνες του Πόντου μ΄ αυτό το λουλούδι, θα κατανοήσουμε πλήρως την ανησυχία των πρώτων και λιγοστών, βεβαίως, λογίων που ήρθαν από τον Πόντο στην Ελλάδα. Ολοφάνερη ήταν η ανησυχία του Μητροπολίτη Χρύσανθου, του Οικονομίδη, του Άκογλου, του Άνθιμου Παπαδόπουλου. Από αυτή την ανησυχία γεννήθηκε η Ποντιακή Λαογραφία στην Ελλάδα.

Οι λόγιοι Πόντιοι της πρώτης γενιάς ένιωσαν ξαφνικά ότι ήταν οι τελευταίοι που μπορούσαν να μυρίσουν και να μεταφέρουν το άρωμα της πατρίδας τους και ταυτόχρονα να πείσουν τους Ελλαδίτες για την ελληνικότητα των Ποντίων. Έτσι ξεκίνησε το Αρχείον Πόντου το 1928 και η Ποντιακή Εστία. Γίνεται στόχος ζωής αυτών των ανθρώπων, αλλά και απλών Ποντίων, να διασώσουν ό,τι θυμούνται. Στέλνουν στα περιοδικά αυτά ακριτικά τραγούδια, δίστιχα, παροιμίες, παραμύθια, ανέκδοτα και προσωπικές μαρτυρίες. Γράφουν για τον κύκλο ζωής, τους κώδικες της ηθικής , το εθιμικό δίκαιο, τη θρησκευτική συμπεριφορά, την οικογενειακή δομή και την παραγωγή αγαθών. Αυτός είναι ο εθνικός πλούτος των Ελλήνων του Πόντου. Και όλη αυτή η γνώση, συσσωρεύεται μέσα σε αυτές τις εκδόσεις.

Η Λαογραφία είναι μια εθνική επιστήμη με τοπικές καταβολές. Χαρακτηριστικά ενός λαογραφικού φαινομένου είναι αυτό που γίνεται κατά παράδοσιν, το αυθόρμητον και το ομαδικόν. Η λαογραφία δεν ασχολείται με ατομικές περιπτώσεις, παρά μόνον για να τις εντάξει στο σύνολο ενός φαινομένου. Συνεργάζεται με πολλές επιστήμες, την εθνομουσικολογία, την αρχιτεκτονική, την ιστορία, αλλά δεν της «ανήκει» το περιεχόμενο αυτό καθαυτό της κάθε επιστήμης, αλλά το σημείο στο οποίο τέμνονται οι επιστήμες αυτές. Το σημείο σύγκλισης όλων αυτών των επιστημών είναι η λαογραφία. Για παράδειγμα, με την Ιστορία έχει το εξής κοινό: μελετούν και οι δύο την κοινωνική ζωή, με σκοπό την καλύτερη γνώση του ανθρώπου. Η Ιστορία, όμως, βασίζεται σε γραπτές πηγές και σε συνειδητές πράξεις.

Η Λαογραφία, στηρίζεται στο ασυνείδητο και πολλές φορές στο υποσυνείδητο. Βασίζεται σ΄ αυτά που δεν είναι γραμμένα, όχι γιατί δεν ξέρουν να γράφουν, αλλά γιατί δε θέλουν να αποτυπώσουν στο χαρτί αυτά που ξέρουν.

Παράδειγμα, η λαϊκή ιατρική στον Πόντο. Ήταν κοινό μυστικό ότι το σταυρολούλουδο είναι κατάλληλο για τη βασκανία, τα κράνια για τον κοιλόπονο, το μελισσόχορτο για τα μάτια, η καρδιά του περιστεριού για το αχπάραγμαν κι αν... είχες αϋπνία, ε τότε έπρεπε να κυλιστείς σε τάφο φρεσκοπεθαμένου.

Αλλά και το αγίασμα, λέει η Παράδοση, δεν ήταν το ίδιο από κάθε άγιο: της Αγ. Βαρβάρας, για παράδειγμα, ήταν για την οστρακιά, της Παναγίας για ψυχικές ασθένειες και του Αγίου Χαράλαμπου για οποιοδήποτε γυναικολογικό πρόβλημα.

Με άλλα λόγια θα λέγαμε πως οι άνθρωποι δημιουργούν την ιστορία από απλές και καθημερινές εκφάνσεις της ζωής, αλλά οι ίδιοι δεν το γνωρίζουν. Ακόμη και η σιωπή είναι ένα φαινόμενο προς λαογραφική μελέτη. Το μασ΄ της νύφης, για παράδειγμα, ήταν ένας τρόπος για να τηρηθεί η οικογενειακή ισορροπία. Κάθε συμπεριφορά πρέπει να την κατατάσσουμε πάντα στο συγκεκριμένο κοινωνικό πλαίσιο της εποχής, της μόρφωσης των εκάστοτε ανθρώπων αλλά και αναλογιζόμενοι τις συνέπειες που μπορεί να έχει η μη τήρηση του εθίμου. Φανταστείτε σε ένα σπίτι την πεθερά, τον πεθερό και τρεις νύφες να έχουν γνώμη και άποψη…

Η επιστήμη της Λαογραφίας, όμως, δε σταματά στο τότε. Υπάρχει και η σύγχρονη Λαογραφία, ακόμη και η αστική λαογραφία. Εμείς όλοι, που απαρτίζουμε συλλόγους και την Π.Ο.Ε., είμαστε αντικείμενα μελέτης ενός λαογράφου. Το πόσο συχνά πάει κάποιος στο σύλλογό του, το γιατί πάει, το γεγονός ότι φορά μπλουζάκι με μονοκέφαλο αετό, το ποντιακό ραδιόφωνο, τα πανηγύρια, τα συναπαντήματα αυτά, οι γενικές συνελεύσεις, ακόμη και οι διενέξεις των συνελεύσεων, θα ενδιέφεραν πάρα πολύ έναν ανθρωπολόγο-λαογράφο. Είναι η Ποντιακή Λαογραφία του σήμερα.

Δεν είναι, όμως, η Παράδοσή μας. Η Παράδοση, θέλει συγκεκριμένο χώρο για να τη βιώσεις και όχι να την αναβιώσεις. Άλλο να ζεις και να τρέφεσαι με τρόπο παραδοσιακό, κι άλλο να αναπαριστάς πώς εφτάμε χαβίτσ΄.

Η Παράδοση, ήταν λογικό να εξελιχθεί. Πέρασε μια κρίση και μια αμφισβήτηση πολλών δεκαετιών. Είναι νομοτέλεια , όμως, ότι αν κάτι δεν περάσει από κρίση, δεν μπορεί να επανέλθει πιο δυναμικά. Και η πληγή δε γιατρεύεται αν δε ματώσει.

Η Ποντιακή Παράδοση ξεπέρασε, όμως, αυτή την κρίση. Μεγάλη απόδειξη ότι έχει περάσει σε άλλο επίπεδο είναι η πεισματική προσκόλληση των νέων στην παράδοση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι οι γονείς πολλών νέων παιδιών, ασχολούνται πολύ λιγότερο έως και καθόλου με την Ποντιακή Παράδοση.

Το μυστικό, λοιπόν, βρίσκεται στους νέους, από την παιδική ηλικία ακόμη. Ο σπουδαιότερος συνεχιστής των λαϊκών εθίμων, λέει η λαογραφία, είναι το παιδί γιατί παρακολουθεί με εξαιρετικό ενδιαφέρον και βιώνει εντυπωσιακά κάποιες καταστάσεις αλλά και γιατί οι μεγαλύτεροι, διατηρούν πολλά έθιμα για χάρη του παιδιού. Γι αυτό και η Π.Ο.Ε., ως μια ευρύτερη οικογένεια, δίνει βάση σε τέτοιες συναντήσεις νέων και φεστιβάλ χορών. Από τη γενιά αυτή εξαρτάται κατά πόσο και πώς θα συνεχιστεί η ποντιακή παράδοση.

Ήταν κάποτε ένα λουλούδι. Το λουλούδι αυτό φύτρωνε πάνω σε απόκρημνα βράχια, δίπλα στο γιαλό, πάνω σε οροπέδια, αλλά και μέσα στο δάσος. Το ίδιο λουλούδι, με το ίδιο μεθυστικό άρωμα. Κάποιοι, όμως, αποφάσισαν ότι το λουλούδι αυτό δεν πρέπει να ζει άλλο εκεί. Το ξερίζωσαν, το πήγαν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, το φύτεψαν σε μια γλάστρα και του είπαν… ζήσε!

Και έζησε το λουλούδι. Μεγάλωσε, δυνάμωσε και επέστρεψε στον τόπο όπου γεννήθηκε. Προς μεγάλη του έκπληξη, είδε κι άλλα λουλούδια να του μοιάζουν. Δεν πεθαίνουν, σκέφτηκε, τα αμάραντα, γι αυτό και λεγόμαστε αμάραντα.

(Ένα τέτοιο λουλούδι του Πόντου βρίσκεται σήμερα ανάμεσά μας). Τα αμάραντα του Πόντου, όμως, δε συνειδητοποιούν ότι είναι αντικείμενα μελέτης της Ποντιακής Λαογραφίας, γιατί απλά τη βιώνουν στην καθημερινότητά τους. Είναι από τις περιπτώσεις που λέγαμε ότι δημιουργούν ιστορία, χωρίς να το γνωρίζουν. Είναι αυτονόητο να πάει σον παρχάρ΄, όπως και αυτονόητο είναι να είναι ση δείσαν μαθεμένος. Είναι δεδομένο ότι μιλά ποντιακά. Έτσι είναι τα αμάραντα του Πόντου. Διατηρούν την Ποντιακή Λαογραφία, αβίαστα, χωρίς να προσπαθούν εναγωνίως να το κατορθώσουν. (Είναι ανάμεσά μας ο Adem Beskoylu από τα Σούρμενα του Πόντου και νομίζω πως αξίζει, αντί άλλου επιλόγου, να νιώσουμε, επιτέλους, αυτό το άρωμα της πατρίδας.)

Στην εισήγηση της η κ. Ευσταθιάδου τόνισε πως «η Λαογραφία είναι μια εθνική επιστήμη με τοπικές καταβολές. Χαρακτηριστικά ενός λαογραφικού φαινομένου είναι αυτό που γίνεται κατά παράδοσιν, το αυθόρμητον και το ομαδικόν. Η λαογραφία δεν ασχολείται με ατομικές περιπτώσεις, παρά μόνον για να τις εντάξει στο σύνολο ενός φαινομένου. Συνεργάζεται με πολλές επιστήμες, την εθνομουσικολογία, την αρχιτεκτονική, την ιστορία, αλλά δεν της «ανήκει» το περιεχόμενο αυτό καθαυτό της κάθε επιστήμης, αλλά το σημείο στο οποίο τέμνονται οι επιστήμες αυτές. Το σημείο σύγκλισης όλων αυτών των επιστημών είναι η λαογραφία.» Ενώ στάθηκε ιδιαίτερα στο σημείο πως τρεις είναι οι βασικές πηγές καθοδήγησης για ένα νέο Πόντιο σήμερα:

1. Η πρώτη πηγή αφορά στην οικογενειακή του αυτογνωσία. Από ποια περιοχή του Πόντου κατάγομαι; Πώς ήταν το επίθετο του παππού μου και της γιαγιάς μου στον Πόντο; Ποιο ήταν το παρατσούκλι του; (και μη μου πείτε ότι δεν είχε) Ποιο παραμύθι μου έλεγε πριν κοιμηθώ; Ποιο τραγούδι; Γνωρίζοντας όλα αυτά, πάμε στη δεύτερη πηγή.

2. Τα βιβλία και το διαδίκτυο. Υπάρχουν βιβλία που αναφέρονται στο χωριό μου στον Πόντο; Που μπορώ να βρω στοιχεία για τη γενικότερη ιστορία της περιοχής; Πρέπει να διαβάζουμε για τον Πόντο. Μόνο τότε συνειδητοποιούμε γιατί είμαστε περήφανοι ως Πόντιοι, αλλά και πόσα λίγα πράγματα γνωρίζουμε για τον Πόντο, λίγα όχι λόγω της γενοκτονίας, ούτε λόγω του ξεριζωμού, αλλά γιατί δε διαβάζουμε. Και αφού διαβάσουμε για τον Πόντο, η τρίτη πηγή είναι ο ίδιος ο Πόντος.

3. Μια επίσκεψη στην πατρίδα όχι μόνο ζωντανεύει αυτά που χρόνια διαβάσαμε, αλλά και μας επανασυνδέει βιολογικά με τον Πόντο. Επαναφορτίζει, θα λέγαμε, την ποντιακή πλευρά του DNA μας. Μη λησμονούμε ότι κάθε τραγούδι ποντιακό που λέμε τώρα και μας εκφράζει, εκεί παίρνει σάρκα και οστά. Δε μπορείς να καταλάβεις τι σημαίνει ση δείσαν μαθεμένος αν δε νιώσεις το μυστήριο που σου προκαλεί η δείσα του Πόντου. Δε μπορεί να τραγουδάς Ακρίτας κάστρον έχτιζεν αν δε δεις τα 35 κάστρα που σώζονται σήμερα μόνο στην Κιμισχανά. Η αλήθεια είναι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις νιώθεις ότι ξυπνά η κυτταρική σου μνήμη και ότι τα χώματα που πατάς, σε γνωρίζουν.

Πιο κάτω σας παραθέτουμε ένα άρθρο μας του ΜΑΙΟΥ του 2006 που μας είχε εντυπωσιάσει κάτι που πρέπει να περάσουμε στην νεολαία όλων των Ελλήνων και γράφαμε «Το χειρότερο πρόβλημα της Τουρκίας με την Ευρώπη είναι η ιστορία της, και κυρίως εκείνη του 20ου αιώνος όπως η γενοκτονία των Αρμενίων, και των Ποντίων φυσικά, δεν διαγράφεται από την ευρωπαϊκή ιστορία, όσο ανεκτικές κι αν είναι οι κυβερνήσεις διαφόρων κρατών. Από την μια μεριά η Γαλλία και ο Καναδάς, με μεγάλες αρμενικές παροικίες και με διακεκριμένους συμπολίτες τους αρμενικής καταγωγής, εορτάζουν την επέτειο της γενοκτονίας, προς τιμήν των 1.500.000 νεκρών του 1916-18ּ την ίδια εποχή, και λίγο αργότερα, έγινε και η γενοκτονία των πεντακοσίων χιλιάδων Ποντίων. Η ελληνική Βουλή έχει ψηφίσει την αναγνώριση της γενοκτονίας, οπότε το ψήφισμα αποτελεί και μέρος του ευρωπαϊκού κεκτημένου, ανεξαρτήτως της θέσεως της όποιας κυβερνήσεως, η οποία μπορεί να είναι διαλλακτική λόγω των άλλων προβλημάτων. Το Apodimos.com πιστεύει ότι δεν είναι δυνατόν ακόμα να μην έχει αναγνωρισθεί διεθνώς η Γενοκτονία των Ποντίων παράλληλα και με τον τρόπο που αναγνωρίσθηκε και το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. Αυτό το παράπονο έχει πολλές προεκτάσεις χειρισμών αυτών των γεγονότων αναγνώρισης, διότι οι Γενοκτονίες και τα Ολοκαυτώματα όχι μόνο να τιμώνται αλλά και να μένουν στην μνήμη όλων που έχουν τις ίδιες ρίζες διότι άφησαν τη ζωή τους, και πολλοί από αυτούς έμειναν άθαφτοι στον αγώνα τους να μην αλλοιωθεί η πίστη τους, να μη χαθεί η δική τους και με τη σειρά δική μας εθνική ταυτότητα όπως έγινε για τον Ελληνισμό του Πόντου και σ’ όλο τον κόσμο για θύμηση και αποφυγή παρομοίων γεγονότων............ Εμείς δεν μπορούμε να προσθέσουμε τίποτα περισσότερο τα είπαν όλα εκείνοι που κατέθεσαν την φωνή τους πιο πάνω . Το μόνο που προσθέτει το Apodimos.com αυτή την στιγμή και εύχεται για την μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, «Ας είναι Αιωνία η Μνήμη τους σε οποιοδήποτε χώρο και γη και είναι τα λείψανα τους» και θα προσπαθήσει να συμβάλει με όλη την δύναμη που παρέχει η «Φωνή του Apodimos.com» για την Διεθνοποίηση της Γενοκτονίας τους....... Για περισσότερες πληροφορίες κάντε ΚΛΙΚ στο http://www.apodimos.com/arthra/06/May/GENOKTONIA_TON_PONTION_KAI_H_ANAGKH_THS_DIETHNOPOIHSHS/index.htm

Η βραδιά έκλεισε με την παρουσίαση του δρώμενου των «Μωμόερων» (Κοτσαμάνια) από τον Μορφωτικό Ποντιακό Σύλλογο Αγ. Δημητρίου – Ρυακίου.

Επίσης σας παραθέτουμε το άρθρο μας του ΜΑΙΟΥ του 2007 διότι αφορούσε την Γενοκτονία λέγοντας ότι «Αρχίζουμε το άρθρο μας με τον παρακάτω θρήνο που γράφτηκε και τραγουδήθηκε από τους Πόντιους της Πάφρας του δυτικού Πόντου, για να νοιώσετε το μέγεθος της Γενοκτονίας των Ποντίων και την αναγκαιότητα της διεθνοποίησης της . Με το πιο κάτω Ποίημα, οι Πόντιοι θρήνησαν την ελληνική ήττα στη Μικρά Ασία, τόσο του ελληνικού στρατού στη δυτική Μικρά Ασία και για το αντάρτικο του Πόντου....... Θέλουμε να απαιτήσουμε μια αναγνώριση απ’ όλους διότι μια γενοκτονία είναι το φοβερότερο όλων που μπορούν να συμβούν σε λαό, από οπουδήποτε και να προέρχεται. Ενώ θα πρέπει να θυμούνται την Ποντιακή Γενοκτονία , διότι εκείνοι που ξεχνούν κάποιους τότε πεθαίνουν. Ενημερώνουμε δε όλους ότι δεν πρέπει να θυμούνται μόνο τις αποφράδες ημέρες οι ρίζες των γεννητόρων τους, πρέπει να την θυμούνται και οι Λαοί και αυτό γίνετε με την κοινοποίηση σε όλο τον κόσμο, τουλάχιστον μηνυμάτων και με την χρήση των επικοινωνιακής τεχνολογίας, όχι μόνο από τους ενδιαφερομένους λαούς , αλλά και μέσα από τα ΜΜΕ των κρατών που ζουν οι απόγονοι τους και σταματούμε εκεί .............. Για περισσότερες πληροφορίες κάντε ΚΛΙΚ στο http://www.apodimos.com/arthra/07/May/PONTIAKH_GENOKTONIA_TELIKA_POTE_THA_ANAGNORISTEI_H_PONTIAKH_GENOKTONIA/index.htm

Το πρωί του Σαββάτου οι εργασίες της 5η Πανελλήνια Συνάντηση Ποντιακής Νεολαίας συνεχίσθηκαν με την αναπαράσταση των εθίμων. Προβολή ταινίας μικρού μήκους, έθιμα του Πάσχα, το ταφικό έθιμο, το έθιμο του Κλήδωνα, ο ποντιακός γάμος με το Θίμιγμαν και το Στόλιγμαν, το Καλαντόνερο αλλά και το έθιμο της Ευδίας το οποίο πραγματοποιούταν στα Παρχάρια ήταν τα έθιμα που παρουσιάστηκαν από τους Συλλόγους – Μέλη της Παμποντιακής Ομοσπονδίας αλλά και από μέλη της νεολαίας.

Η Αναβίωση του Ποντιακού γάμου με το "Στόλιγμαν" και "Θίμιγμαν" από την Ένωση Ποντίων Πολίχνης και την Εύξεινο Λέσχη Ποντίων & Μικρασιατών Ν. Τρικάλων

Ο όμως οι έχοντες ελληνικές ρίζες δεν πρέπει να μένουν στα δρώμενα διότι χρειάζεται και δράση.

Στο τέλος αυτού έτους του ΔΕΚ του 2007 έγιναν διάφορα γεγονότα που αφορούν την νεολαία και που δεν μπορούν να μην απαντηθούν και γράφαμε διότι μέσα στην Γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού και τις αλησμόνητες Πατρίδες της Μικράς Ασίας έπρεπε να απαντήσει με στοιχεία «Μπορεί κάποιος να ρωτήσει γιατί τώρα που είναι Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά ασχολείστε με τέτοιας μορφής παρουσιάσεις; Εμείς σαν Apodimos.com αποτεθούμε στην μνήμη όλων των Ελλήνων και Απόδημων αδελφών μας τα πιο κάτω γεγονότα «εις μνημόσυνον των θανόντων στην Καταστροφή της Σμύρνης και των θανόντων στην Γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού», διότι δεν έγινε την ημέρα του εορτασμού ήταν η 14 Σεπτεμβρίου ως Ημέρας Μνήμης για την Γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού και για τις αλησμόνητες Πατρίδες της Μικράς Ασίας, αλλά σε λίγες μέρες θα γινόντουσαν οι εθνικές Εκλογές. Δεν ήταν μόνο αυτό το γεγονός. Ήταν και το γεγονός ότι η κα Mαρία Ρεπούση, στο βιβλίο Ιστορία ΣΤ’ δημοτικού. Στα νεότερα και σύγχρονα χρόνια, Αθήνα, εκδ. ΟΕΔΒ, 2006, σελ. 100 «Στις 27 Αυγούστου 1922 ο τουρκικός στρατός μπαίνει στη Σμύρνη. Χιλιάδες Έλληνες συνωστίζονται στο λιμάνι προσπαθώντας να μπουν στα πλοία και να φύγουν για την Ελλάδα…» και έπρεπε να απαντηθεί....... Η Μικρά Ασία, υπήρξε κοιτίδα πολλών αρχαίων λαών και πολιτισμών, ενώ έντονη ήταν σ’ αυτήν και η Ελληνική παρουσία ήδη από την Μυκηναϊκή εποχή. Ειδικότερα, στα παράλια προς το Αιγαίο της Μικράς Ασίας, εγκαταστάθηκαν ενωρίτατα διάφορα Ελληνικά φύλα (Αιολικά, Ιωνικά, Δωρικά), τα οποία ίδρυσαν σημαντικώτατες αποικίες, οι οποίες απέκτησαν μεγάλη ακμή κατά τους ιστορικούς χρόνους και συνέβαλαν στην ολοκλήρωση του Ελληνικού Πολιτισμού. Σπουδαιότερες από αυτές τις αποικίες, υπήρξαν η Μίλητος, η Φώκαια, η Εφεσος, η Σμύρνη, η Μαγνησία, η Αλικαρνασός και άλλες. Ο Μικρασιατικός Ελληνισμός ήταν γεωγραφικά διάσπαρτος σε όλο το μήκος και το πλάτος της Ανατολίας. Η παρουσία του Ελληνικού στοιχείου ήταν ιδιαίτερα έντονη στην κοσμοπολίτικη Σμύρνη, ένα από τα σπουδαιότερα εμπορικά και πολιτιστικά κέντρα της Μεσογείου κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνος. Για τον Μικρασιατικό Ελληνισμό η Σμύρνη αποτελούσε οικονομικό, πολιτιστικό και εθνικό κέντρο, ιδιαίτερα για τους τουρκόφωνους Ελληνορθοδόξους της ενδοχώρας. Γενικά, ο Μικρασιατικός Ελληνισμός δύναται να διαχωριστεί σε τέσσερις βασικές ομάδες: 1) Της Ιωνίας, 2) της Προποντίδος, 3) της Καππαδοκίας και 4) του Πόντου........... Για περισσότερες πληροφορίες κάντε ΚΛΙΚ στο http://www.apodimos.com/arthra/07/Dec/ENA_DAKRY_GIA_THN_GENOKTONIA_TOY_MIKRASIATIKOY_ELLHNISMOY/index.htm

Το απόγευμα ακολούθησε ομιλία από τον πατέρα Νικόλαο Λουδοβίκο, καθηγητή στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης, στο πανεπιστήμιο του Cambridge και Wales ανέπτυξε το θέμα «Οι ταυτότητες έρχονται από το παρελθόν ή το μέλλον».

Σε μία ομιλία που συνεπήρε το ακροατήριο αναφέρθηκε στα προβλήματα ταυτότητας που δημιουργεί η παγκοσμιοποίηση στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού συχνά χάνουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους προσαρμοζόμενες στις επιταγές της ομογενοποίησης που προτάσσουν οι διεθνής αγορές. Επισήμανε ότι οι ταυτότητες των λαών δεν καθορίζονται μονοσήμαντα από το ιστορικό παρελθόν αλλά επίσης από το μέλλον που οραματίζεται ο κάθε λαός. Επίσης τόνισε την ανάγκη ένταξης της έννοιας της οικουμενικότητας που αιώνες χαρακτήριζε τον ελληνικό πολιτισμό στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Τέλος εξέφρασε την χαρά του για το γεγονός ότι οι νέοι ποντιακής καταγωγής αντιστέκονται στο ρεύμα της εποχής και αναζητούν δημιουργικά το στίγμα τους στη νέα εποχή.

Επειδή αυτό το αφιέρωμα του Apodimos.com αφορά όλους τους νέους της Ελλάδος, της Κύπρου, της Ομογένειας και του Απόδημου Ελληνισμού αυτή η παρουσίαση του άρθρου του ΙΑΝ του 2009 τους ενδιαφέρει διότι «Το γεγονός κάποιος να φορεσιά του τόπου του, είναι σύνηθες, όταν κάποιος να φορέσει μια φορεσιά ενός άλλου κράτους και να αυτός να είναι υπουργός αλλάζει διότι τα μηνύματα που περνά σε όλους είναι σοβαρά και μεγάλα. Έτσι ενημερώνουμε όλους τους Έλληνες, Κυπρίους, Ομογενείς και Απόδημους αδελφούς μας ότι Αυστραλός υπουργός ντύθηκε Πόντιος και μίλησε για την γενοκτονία και αυτό θα πρέπει να μνήμες τους ότι αυτή η πράξη του Αυστραλού Υπουργού Πολυπολιτισμικών Υποθέσεων και Δικαιοσύνης της Νότιας Αυστραλίας κ. Michael Atkinson παρουσιάζει την υποστήριξή του στον ποντιακό ελληνισμό, και ενέργειά του είναι «εξαιρετικά τιμητική για την ομογένεια της Αυστραλίας, αλλά και για την προώθηση της πολυπολιτισμικής συνύπαρξης και της δικαιοσύνης γενικότερα». Για αυτό τον λόγω εμείς σαν Online Magazine που το επισκέπτονται περισσότεροι από 600.000 επισκέπτες / μηναίως και μελετούν τα άρθρα και αφιερώματα του συγχαίρουμε τον κ. Michael Atkinson και του λέγουμε ότι η πράξη του θα γραφή με χρυσά γράμματα στους δέλτους της Ελληνικής Ιστορίας και του αφιερώνουμε πιο κάτω Ποίημα, με το οποίο οι Πόντιοι θρήνησαν την ελληνική ήττα στη Μικρά Ασία, τόσο του ελληνικού στρατού στη δυτική Μικρά Ασία και για το αντάρτικο του Πόντου. Για να νοιώσει το μέγεθος της Γενοκτονίας των Ποντίων και την αναγκαιότητα της διεθνοποίησης της........ Ενώ σαν συμπλήρωμα αυτού ειδικού αφιερώματος του Ιανουαρίου που αφορά την πράξη του Αυστραλού Υπουργού της Νότιας Αυστραλίας κ. Michael Atkinson πιο κάτω θα παρουσιάσουμε το δημοσίευμα του pontiakathemata.blogspot.com κείμενο και φωτογραφίες που αφορούν την αναβίωση για το δρώμενο των Μωμό΄ερων στο χωριό Λιβερά της Ματσούκας στον Πόντο, που είναι ένα μέρος από τα Ήθη και Έθιμα  του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας........ Για περισσότερες πληροφορίες κάντε ΚΛΙΚ στο http://www.apodimos.com/arthra/09/Jan/AUSTRALIA_YPOYRGOS_THS_AUSTRALIAS_NTITHIKE_PONTIOS_KAI_OI_MOMOGEROI/index.htm

Την Κυριακή το πρωί οι εργασίες της Πανελλήνιας Συνάντησης έκλεισαν με συζήτηση γύρω από θέματα που αφορούν την οργανωμένη ποντιακή νεολαία, όπως Φεστιβάλ ποντιακών χωρών, Συναπάντημα, Λειτουργία της Σ.Ε.Ν. και των Π.Ε.Ν. διατυπώνοντας πολλοί νεολαίοι σκέψεις, ιδέες και προβληματισμούς.

Φωτογραφίες από τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 12 Ιουλίου με παρουσίαση των δράσεων της Συντονιστικής Επιτροπής Νεολαίας της Ο.Σ.Ε.Π.Ε αλλά και της Ένωσης Ποντιακής Νεολαίας ΗΠΑ-Καναδά κλπ

Ξεχωριστό σημείο αποτέλεσε για πρώτη φορά η παρουσία, έπειτα από πρόσκληση, εκπροσώπων κομματικών νεολαιών οι οποίοι διατύπωσαν την άποψη τους γύρω από θέματα του ποντιακού χώρου αλλά και τη διεθνοποίηση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Οι εργασίες έκλεισαν με την έκδοση ψηφισμάτων.

Ψηφίσματα 5ης Πανελλήνιας Συνάντησης Ποντιακής Νεολαίας.

Κατερίνη 12 Ιουλίου 2009

• Διακηρύσσουμε την πίστη μας για τη συνέχιση και ολοκλήρωση των προσπαθειών για τη Διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των προγόνων μας αλλά και τη διάθεση και την απόφαση μας για αγώνα μέχρι την τελική δικαίωση.

• Απαιτούμε την αποκατάσταση της νομιμότητας, της δημοκρατίας και της διαφάνειας στο Ιερό Ίδρυμα της Παναγίας Σουμελά, που, ως θρησκευτικό, πατριωτικό και ιστορικό σύμβολο ανήκει στην εθνική μας κληρονομιά, πρέπει να απαλλαγεί από τον προκλητικό εναγκαλισμό των ολίγων και να αποδοθεί στην κοινωνία των Ποντίων.

• Ζητούμε την ίδρυση κέντρου σπουδών με κεντρική βιβλιοθήκη και αρχειακή συλλογή, όπου θα μελετώνται θέματα, που αφορούν στην ιστορία στον πολιτισμό και στην λαογραφία του Πόντου.

• Καλούμε την ελληνική πολιτεία να μεριμνήσει για αναστήλωση και ανάδειξη όλων των μνημείων του πολιτισμού μας, που καταρρέουν σήμερα στον Πόντο.

• Ως νέοι της 4ης γενιάς ποντίων θεωρούμε ιδιαιτέρως σημαντικό και διαθέτουμε όλες τις δυνάμεις μας, προκειμένου να μεταλαμπαδεύσουμε την ταυτότητά μας και τον πολιτισμό των προγόνων μας στις επόμενες γενεές ποντίων.

• Αποδεικνύουμε με την ενεργή συμμετοχή μας στην 5η Πανελλήνια Συνάντηση Νεολαίας της Π.Ο.Ε., που πραγματοποιήθηκε στην Κατερίνη στις 10 – 12 Ιουλίου πως οι νέοι ευαισθητοποιούνται απέναντι στα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα της εποχής και γίνονται ενεργοί πομποί πολιτικής σκέψης.

Ο Γενικός Γραμματέας Θ. Κωτσίδης, Ο Πρόεδρος Χ. Κωτίδης

Εμείς σαν Apodimos.com ευχόμαστε σε όλους τους νέους της Ελλάδος, της Κύπρου, της Ομογένειας και του Απόδημου Ελληνισμού ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΟΥΝ ΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΟΥΣ μόνο αυτό από όσα μελετήσατε πιο πάνω.

Πηγές : Apodimos.com και www.neolaia.poe.org.gr