ΝΕΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΡΩΣΙΑΣ ο ΚΥΡΙΛΛΟΣ.

Αφιέρωμα

www.Apodimos.com 

Πλέον νέος Πατριάρχης Μόσχας και Πασών Ρωσίων είναι ο Κύριλλος ο οποίος  ήταν Μητροπολίτης Σμόλενσκ και Καλίνινγκραντ, όμως το βάρος του αφιερώματος μας δεν είναι να κάνουμε ένα ρεπορτάζ για το θρησκευτικό σκέλος της Ενθρόνισης του Νέου Πατριάρχη Μόσχας, αλλά θα δοθεί στην προσωπικότητα του νέου Πατριάρχη Ρωσίας διότι δεν θα είναι πατριάρχης Πασών των Ρωσιών αλλά και σε πάνω από 35 εκατ. πιστών ζουν έξω από τα σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας και στο θέμα που έχει άμεσα με την Ελλάδα και το Οικουμενικό Πατριαρχείο μας. Τον Δεκέμβριο του 2008 κλείνοντας το αφιέρωμα για την εκδημία του Μακαριστού Πατριάρχη Μόσχας Αλεξίου Β’ εκφράζαμε την βαθειά μας θλίψη για τον θάνατο του μακαριστού Πατριάρχη Αλεξίου του Β΄ Προκαθήμενου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του διότι «ο μακαριστός Πατριάρχης Αλέξιος ήταν ένας πολύ πνευματικός άνθρωπος, μα και πολύ φίλος της Ελληνικής και Κυπριακής Ορθόδοξης Εκκλησίας και μεγάλος Φιλέλληνας » και ευχόμασταν μέσα από την φιλοσοφία του αφιερώματος μας, η Χριστιανική Ορθοδοξία να είναι ενωμένη (αναφερόμενοι τις σχέσεις δυο Εκκλησιών) και με συνέντευξη που παρουσιάσαμε ο τότε Επικεφαλής του Τμήματος των Εξωτερικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, Μητροπολίτης Σμόλενσκ και Καλίνινγκραντ κ. Κύριλλος είχε τοποθετηθεί τονίζοντας ότι  «Δεν ασκήθηκε ποτέ, ούτε ασκείτε αλλά ούτε θα ασκηθεί από την πλευρά μας επεκτατική πολιτική εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και όσοι ισχυρίζονται αυτά για το Πατριαρχείο Μόσχας πρέπει να δίνουν επιχειρήματα, τα οποία δεν υπάρχουν και ούτε θα υπάρξουν». Ενώ ενημερώνοντας τους επισκέπτες – αναγνώστες μας γράφαμε ίσως σύμφωνα έγκυρες πληροφορίες μας ο μητροπολίτης Κύριλλος να είναι μελλοντικός Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσίων μετά την εκλογή του από την διευρυμένη Ιεραρχία για την εκλογή του 16^ου Πατριάρχη Ρωσίας στην οποία συμμετέχουν ο Κλήρος πάσης βαθμίδας, Μοναχοί και Λαϊκοί.

Σήμερα εμείς σαν αρθρογραφικό Online Magazine Apodimos.com, που σαν αρχειακό ηλεκτρονικό περιοδικό, ενημερώνει εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες μας, οι οποίοι είναι σε μεγάλο ποσοστό Έλληνες, Κύπριοι και Απόδημοι αδελφοί και μελετούν την αρθρογραφία μας, τους ενημερώνουμε ότι Νέος Πατριάρχης Ρωσίας Κύριλλος ήταν Μητροπολίτης Σμόλενσκ και Καλίνινγκραντ .

Ο νέος Ρώσος Πατριάρχης Κίριλλος, είναι 63 ετών και θεωρείται ότι είναι μεταρρυθμιστής και με πολύ καλές επαφές στο εξωτερικό. Το αφιέρωμα μας του ΔΕΚ του 2008 που αναφερθήκαμε πιο πάνω είχε τίτλο ΕΚΔΗΜΙΣΕ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΟΣΧΑΣ και ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΡΩΣΙΩΝ ΑΛΕΞΙΟΣ Β'. Αφιέρωμα. και κάνοντας ΚΛΙΚ στον τίτλο μπορείτε να το μελετήσετε .

Επίσης, διότι όπως γραφόταν στα ΜΜΕ της Ελλάδος υπήρχε διάχυτος η άποψη ότι προχωρούμε σε ένα νέο Σχίσμα Ορθοδόξων Χριστιανικών Εκκλησιών διότι υπήρχε μεγάλος αναβρασμός και ανησυχία για την κρίση στις σχέσεις Φαναρίου-Μόσχας για την επίσκεψη Βαρθολομαίου στο Κίεβο με την ευκαιρία της χιλιοστής εικοστής επετείου εκχριστιανισμού των Ρώσων. Τον ΑΥΓ. του 2008 με τίτλο ΤΟ ΜΕΤΑ 8 ΧΡΟΝΙΑ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ – ΑΛΕΞΙΟΥ, ΑΠΟΔΕΙΞΕ ΟΤΙ Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΩΜΕΝΗ. κάνοντας ΚΛΙΚ στον τίτλο μπορείτε να το μελετήσετε τα γεγονότα που αποδεικνύουν ότι η Χριστιανική Ορθοδοξία είναι ενωμένη.

·         Το ιστορικό ανέλιξης του Νέου Πατριάρχη Ρωσιών Κύριλλου

Ο Πατριάρχης Ρωσιών Κύριλλος διαδέχεται τον επί 19 χρόνια προκάτοχό του Αλέξιο Β', ο οποίος οδήγησε τη ρωσική Ορθοδοξία από τη σοβιετική στη ρωσική εποχή.

v       Ο Πατριάρχης Κύριλλος, με κοσμικό επίθετο Γκουντιάεφ, γεννήθηκε στις 20 Νοεμβρίου του 1946 στο τότε Λένινγκραντ σε οικογένεια ιερέα. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία του Λένινγκραντ, όπου εργάστηκε ως καθηγητής και κατόπιν προσωπικός γραμματέας του μητροπολίτη της πόλης Νικόδημου.

v       Το 1971 ο Κύριλλος χειροτονήθηκε αρχιμανδρίτης και ορίστηκε εκπρόσωπος του Πατριαρχείου Μόσχας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών στη Γενεύη.

v       Το 1972 συνόδευσε τον Πατριάρχη Ποιμένα στην περιοδεία του στις χώρες της Μέσης Ανατολής, καθώς και στη Βουλγαρία, την Γιουγκοσλαβία, την Ελλάδα και τη Ρουμανία.

v       Από το 1974 είναι πρύτανης της Θεολογικής Ακαδημίας του Λένινγκραντ.

v       Και από το 1976 επίσκοπος Βίμποργκσκ, βοηθός επίσκοπος του Λένινγκραντ.

v       Το 1977 έγινε Αρχιεπίσκοπος

v       Το 1984 ορίστηκε αρχιεπίσκοπος Σμολένσκ και Βιάζεμσκ (από το 1989 Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ).

v       Στις 14 Νοεμβρίου 1989 κατέλαβε το αξίωμα με επιρροή του προέδρου του Τμήματος εξωτερικών εκκλησιαστικών σχέσεων της Ρωσικής Εκκλησίας και κατέστη μόνιμο μέλος της Ιεράς Συνόδου της Ρωσίας.

v       Ως πρόεδρος της πανίσχυρης Επιτροπής Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Υποθέσεων, βρέθηκε κατά καιρούς σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης, από την Ευρώπη ως τη Λατινική Αμερική και την Ασία, ενώ αίσθηση είχε προκαλέσει η πρόσφατη συνάντησή του με τον πρόεδρο της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες και η ίδρυση ναού στη χώρα αυτή.

Αναφερόμενοι όμως στον Μητροπολίτη Σμόλενσκ και Καλίνινγκραντ κ. Κύριλλο γνωρίζουμε σε όλους τους επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com σε ένα δημοσίευμα Αθηναϊκής εφημερίδας που έγραφε και τόνιζε πως ότι «στο Φανάρι δεν παύουν να είναι έναντι της Μόσχας επιφυλακτικοί, με το δεδομένο ότι η Ρωσική εκκλησία συνεχίζει την επεκτατική της πολιτική σε βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου» ο Μητροπολίτης κ. Κύριλλος σε συνέντευξή του απαντούσε και τόνιζε «Αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα! Ποτέ δεν ετέθει υπό αμφιβολία το πρωτείο του Οικουμενικού Πατριαρχείου.» Για αυτό τον λόγο θα αναφερθούμε πιο κάτω για τις Σχέσεις των Εκκλησιών Ρωσίας – Κωνσταντινουπόλεως και στις απαντήσεις την συνέντευξη, του τότε Μητροπολίτη Σμόλενσκ και Καλίνινγκραντ κ. Κύριλλο.

·         Το Πλαίσιο Σχέσεων Εκκλησιών Ρωσίας – Κωνσταντινουπόλεως

Στις 09.10.08 ο Επικεφαλής του Τμήματος των Εξωτερικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, Μητροπολίτης Σμόλενσκ και Καλίνινγκραντ κ. Κύριλλος μίλησε αποκλειστικά στο Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr. Ο Μητροπολίτης κ. Κύριλλος μίλησε στην Romfea.gr με αφορμή του δημοσιεύματος Αθηναϊκής εφημερίδας, το οποίο τόνιζε πως «στο Φανάρι δεν παύουν να είναι έναντι της Μόσχας επιφυλακτικοί, με το δεδομένο ότι η Ρωσική εκκλησία συνεχίζει την επεκτατική της πολιτική σε βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου».

Ο Μητροπολίτης Κύριλλος μιλώντας με τον Διευθύνοντα του Πρακτορείου Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr κ. Αιμίλιο Πολυγένη με τον οποίο είχε προσωπική συνάντηση στην Μόσχα τόνισε: «Αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα! Ποτέ δεν ετέθει υπο αμφιβολία το πρωτείο του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Εμείς κάθε φορά στην Πατριαρχική Θεία Λειτουργία μνημονεύουμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ως Πρώτο μεταξύ των άλλων αρχηγών των Εκκλησιών». Επίσης ο Μητροπολίτης Σμόλενσκ και Καλίνινγκραντ κ. Κύριλλος ανέφερε πως «Εμείς τρέφουμε συναισθήματα τιμής και σεβασμού προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, διότι αυτό έφερε το φώς της Ορθοδοξίας στην Ρωσική γη». Ακόμη απαντώντας στις κατηγορίες για δήθεν επεκτατική πολιτική σε βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, από την Ρωσική Εκκλησία, ο Μητροπολίτης Κύριλλλος τόνισε «Δεν ασκήθηκε ποτέ, ούτε ασκείτε αλλά ούτε θα ασκηθεί από την πλευρά μας επεκτατική πολιτική εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου, και όσοι ισχυρίζονται αυτά για το Πατριαρχείο Μόσχας πρέπει να δίνουν επιχειρήματα, τα οποία δεν υπάρχουν και ούτε θα υπάρξουν». Στην συνέχεια ο Επικεφαλής των Εξωτερικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, Μητροπολίτης Κύριλλλος υπογράμμισε «Ανοίγωντας ενορίες στην Δυτική Ευρώπη και σε άλλα μέρη του κόσμου, εμείς το κάνουμε όχι για να βλάψουμε την Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης, αλλά επειδή δεκάδες Ρώσοι και Ρωσόφωνοι μένουν σ΄ αυτά τα μέρη και έχουν ανάγκη από διαποίμανση» συνεχίζοντας «εμείς ανταποκρινόμενοι σ΄ αυτές τις ανάγκες δημιουργούμε ενορίες και χτίζουμε ιερούς ναούς». Επίσης ο Μητροπολίτης Κύριλλος τόνισε «κ. Πολυγένη το ίδιο συνέβη και τον 19^ο αιώνα σε όλη την Ευρώπη όπου εκεί χτίστηκαν ναοί, και κανένας τότε δεν αντέδρασε, αλλά ούτε μίλησε για επεκτατική πολιτική της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας απέναντι στην Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως». Τέλος ο Μητροπολίτης Κύριλλος τόνισε χαρακτηριστικά «Στο τέλος του 20ο αιώνα γιατί κάποιοι ερμηνεύουν και αντιλαμβάνονται ως επεκτατική πολιτική, την ανέγερση των Ιερών Ναών στην Ευρώπη από την Ρωσική Εκκλησία;».

Όμως εμείς σαν Apodimos.com θα γνωρίσουμε  σε όλους τους επισκέπτες – αναγνώστες μας τις Θέσεις που παρουσίασε στα 711 μέλη της Κληρικολαϊκής συνέλευσης ο μητροπολίτης Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ, Κύριλλος, που εξελέγη Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών. Μεταξύ των μελών της  συνέλευσης δεν ήταν μόνο κληρικοί αλλά και πολιτικοί και επιχειρηματίες.

·         Οι Θέσεις του Μητροπολίτη Σμολένσκ και Καλίνινγκραντ, Κύριλλου στην  Κληρικολαϊκή Συνέλευσης πρίν την εκλογή του ως Πατριάρχης Μόσχας

Ο Νέος Πατριάρχης Μόσχας, ο Κύριλλος στην ομιλία του στα 711 μέλη της Κληρικολαϊκής συνέλευσης, είχε μιλήσει για δυο σοβαρούς άξονες που είναι διαφύλαξη της ισχύος της Εκκλησίας και οι διακριτοί ρόλοι Κράτους και Εκκλησίας, ας τους γνωρίσουμε αναλυτικά διότι αυτές οι θέσεις ήταν σαν μια χαρακτηριστική περίπτωση προεκλογικού  αγώνα.

o        Η διαφύλαξη της ισχύος της Εκκλησίας

Στην ενότητα της Ρωσικής Εκκλησίας αναφέρθηκε και ο Κύριλλος κατά την έναρξη της συνόδου. «Συγκεντρωθήκαμε εδώ με την καθοδήγηση του Θεού, ερχόμενοι από διάφορες χώρες και περιοχές προκειμένου να αποφασίσουμε ποιο δρόμο θα πρέπει να ακολουθήσει η ρωσική Ορθοδοξία στον 21ο αιώνα. Πρέπει να τοποθετηθούμε για τα προηγούμενα 18 χρόνια και έχουμε την αποστολή να προβληματιστούμε για το μέλλον της Εκκλησίας μας», τόνισε ο νέος Πατριάρχης. Ο Κύριλλος διαπιστώνει ότι η Ρωσική Εκκλησία γνώρισε άνθηση τα τελευταία χρόνια. Η ισχύς που απέκτησε θα πρέπει να διαφυλαχθεί. Η επιρροή της θα πρέπει να αναδειχθεί.

o        Οι διακριτοί ρόλοι Κράτους και Εκκλησίας

Ο Κύριλλος τάχθηκε υπέρ της συνεργασίας Κράτους και Εκκλησίας, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι οι δύο αυτοί θεσμοί θα πρέπει να δρουν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία συνιστά μέρος του κρατικού συστήματος εξουσίας. Όπως υποστηρίζουν οι επικριτές της εκκλησιαστικής ηγεσίας, το κράτος εξακολουθεί να καθορίζει τα δρώμενα στους κόλπους της Εκκλησίας. Σε ποιο βαθμό ο νέος Πατριάρχης θα αποστασιοποιηθεί από αυτή την παράδοση είναι ακόμη άγνωστο, υπογραμμίζει ο θρησκειολόγος Βλαντιμίρ Όιβιν, διευκρινίζοντας: «Ο Κύριλλος είναι αναμφίβολα μια χαρισματική προσωπικότητα, αλλά οι κινήσεις του θεωρούνται απρόβλεπτες. Ίσως διεκδικεί περισσότερη αυτονομία για τα μάτια του κόσμου. Σε κάποιες ωστόσο περιπτώσεις είναι ασυγκράτητος».

·         H Ορθόδοξης Ρωσικής Εκκλησίας είναι ισχυρή . 

Ο Νέος Πατριάρχης Μόσχας, πιστεύουμε ότι θα συνεχίσει τις θέσεις της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας η οποία σήμερα είναι πολύ πιο ισχυρή, πιο «μαζεμένη» απ ό,τι το 1990 που αναλάμβανε ο Αλέξιος. Σε επίπεδο δόγματος ο άριστος γνώστης των εκκλησιαστικών κανόνων αλλά και της πολιτικής και θρησκευτικής κατάστασης στον υπόλοιπο κόσμο. 

Αναλυτές εκτιμούν πως το δόγμα αυτό κάθε άλλο παρά έρχεται σε αντίθεση με τη θεωρητική προσέγγιση των ιδεολόγων του Κρεμλίνου, που μίλησαν για «κυριαρχική δημοκρατία» στη σύγχρονη κοσμική και εκκλησιαστική εξουσία. Αν και το ρωσικό Πατριαρχείο δεν δίστασε να ορθώσει φωνή για γεωστρατηγικά θέματα, ακόμα και εκεί όπου το Κρεμλίνο «φυγοδικούσε». Οπως π.χ. το 1999 με τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, όταν ο Πατριάρχης Αλέξιος μίλησε για ιεροσυλία στο Κόσοβο, περιοχή όπου βρίσκονται οι ρίζες της σερβικής Ορθοδοξίας.

Αλλά και τον Αύγουστο του 2008, αν και το Πατριαρχείο στήριξε το Κρεμλίνο στον πόλεμο με τη Γεωργία, ωστόσο, μετά την αναγνώριση από τη Μόσχα της ανεξαρτησίας της Νότιας Οσετίας και Αμπχαζίας, οι Αλέξιος και Κύριλλος κράτησαν πολύ καλή σχέση με τον Γεωργιανό Πατριάρχη Ηλία και δεν τράβηξαν την Εκκλησία της Οσετίας στο μοσχοβίτικο Πατριαρχείο. Για τον Πατριάρχη Κύριλλο αυτά είναι θέματα αρχής. Δεν επιδιώκει δηλαδή να εκμεταλλευτεί μια νέα κατάσταση στην πολιτική, ώστε να «κερδίσει» σε βάρος άλλης αδελφής Εκκλησίας. Το θέμα είναι λεπτό και άπτεται των σχέσεων τόσο με το Οικουμενικό Πατριαρχείο όσο και με το Βατικανό. Ο ίδιος εκτιμά πως σήμερα η ρωσική Ορθοδοξία, η οποία άντεξε στις αντιξοότητες, κοινωνικές και πνευματικές, στη δεκαετία του 90, βγαίνει πιο δυνατή. Στόχος η συνένωση του ποιμνίου της, αφού πάνω από 35 εκατ. πιστών ζουν έξω από τα σύνορα της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Ο Πατριάρχης Κύριλλος ξεκαθαρίζει τη σχέση με το Βατικανό, αφού θυμίζει πως «μετά την κατάρρευση του σοβιετικού συστήματος, πολλά προτεσταντικά δόγματα άσκησαν προσηλυτισμό σε περιοχές δικαιοδοσίας της ρωσικής Ορθοδοξίας και με λύπη μας είδαμε στις γραμμές των νέων προσηλυτιστών και εκπροσώπους της Καθολικής πνευματικής ιεραρχίας...».

Επίσης ο Πατριάρχης Κύριλλος στην «προεκλογική του» ομιλία, προσφάτως, μιλά για το πρόβλημα που αντιμετώπισε το ρωσικό Πατριαρχείο στην Ουκρανία: Από την πλευρά μιας σειράς ιεραρχών του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης ελήφθησαν μέτρα, τα οποία εκλαμβάνονταν από την κοινή γνώμη ως στήριξη των διασπαστών στην ουκρανική Ορθοδοξία, πράγμα που έρχεται σε αντίθεση με την επίσημη θέση της Κωνσταντινούπολης για την αναγνώριση της ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας -με επικεφαλής τον μητροπολίτη Βλαδίμηρο- ως της κανονικής (του κανόνα δηλαδή) Εκκλησίας της Ουκρανίας. Μπορεί οποιοσδήποτε άκουσε  τους λόγους του, μιλά πολύ προσεκτικά όπως διαπιστώνει ο καθένας, με διατυπώσεις που παλαιότερα ή από άλλους Ρώσους ιεράρχες, για το θέμα αυτό οι εκφράσεις ήταν πολύ πιο βαριές και έριχναν «σκιά» στις σχέσεις των δύο Πατριαρχείων. Αν λάβει κανείς υπόψη τη θέρμη των διατυπώσεων του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο συγχαρητήριο προς τον Κύριλλο για την εκλογή του, λογικά πολλοί αναμένουν μια νέα, πιο νηφάλια προσέγγιση στο ακανθώδες αυτό θέμα της διάσπασης (του αυτόνομου της Ουκρανικής Εκκλησίας).

    Η Ενθρόνιση του νέου Πατριάρχη  Μόσχας

Δεκαέξι φορές σήμανε η καμπάνα του καθεδρικού Ναού του Σωτήρος στη Μόσχα, αναγγέλλοντας το χαρμόσυνο μήνυμα της ανάδειξης του 16ου Πατριάρχη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και διαδόχου του Αλεξίου του Β`. Η ψηφοφορία, η οποία έγινε στον μεγαλοπρεπή Ναό της Γεννήσεως του Σωτήρος στη Μόσχα, αποδείχθηκε ένας απλός περίπατος για τον ως χθες «υπουργό Εξωτερικών» της ρωσικής Εκκλησίας. Μετά τον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας στην κληρικολαϊκή συνέλευση η οποία έλαβε χώρα την Κυριακή, για να καταρτιστεί το λεγόμενο «τριπρόσωπο», ήταν σαφές ότι ο Κύριλλος είχε διασφαλίσει συντριπτική πλειοψηφία, λαμβάνοντας 508 από τις 677 έγκυρες ψήφους. Υπέρ του συνυποψηφίου του, Κλήμη, μητροπολίτη Καλούγκα και Μπορόφσκ, ψήφισαν μόνο 1690 . Ο τρίτος υποψήφιος, μητροπολίτης Φιλάρετος Μίνσκ και Σλούτσκ, είχε αποσύρει την υποψηφιότητά του, καλώντας τους οπαδούς του να υποστηρίξουν τον Κύριλλο, θέλοντας, όπως είπε, να απευθύνει ένα μήνυμα ενότητας προς την Εκκλησία .

Στην εκλογή νέου Ρώσου Πατριάρχη συμμετείχαν για πρώτη φορά εκπρόσωποι της Ρωσικής Εκκλησίας του Εξωτερικού, έπειτα από την επιστροφή της το 2007 στον κορμό της ρωσικής ορθοδοξίας. Η ψηφοφορία διεξήχθη ενώ το βλέμμα όλης της Ρωσίας, με πρώτο τον πρόεδρο της χώρας Ντμίντρι Μεντβέντεφ, αλλά και τους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών, ήταν στραμμένο στον Ναό του Σωτήρος.

Οι ίδιοι οι κάτοικοι της ρωσικής πρωτεύουσας ενημερώνονταν για τα όσα συντελούνταν στην πόλη τους κυρίως από τα μέσα ενημέρωσης και δεν παρακολουθούσαν άμεσα τα γεγονότα. Και οι μόνοι που φαίνεται ότι συμμετείχαν με εκδηλώσεις στο μεγάλο γεγονός είναι μία δράκα κληρικών και πιστών που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά από το άγαλμα του Φρίντριχ Εγκελς, σε απόσταση αναπνοής από τον Ναό του Σωτήρος, και διαδήλωναν υπέρ μιας εκλογής η οποία θα προερχόταν από το Αγιο Πνεύμα. Κρατώντας σταυρούς στα χέρια και με πανό τα οποία δήλωναν την αντίθεσή τους στα σχίσματα. Παρά το ψύχος συγκεντρώθηκαν νωρίς το πρωί και αποχώρησαν μπροστά από το άγαλμα αργά το βράδυ.

Οι περισσότεροι από τους περαστικούς δεν έδειχναν να εντυπωσιάζονται από το θέαμα και ελάχιστοι ήταν εκείνοι που κοντοστάθηκαν για να μάθουν αν υπήρχαν εξελίξεις και πληροφορίες για τα όσα συντελούνταν. Στόχος, όμως, των συγκεντρωμένων ήταν τα μέλη της Τοπικής Συνόδου, οι αρχιερείς, οι μοναχοί, οι θεολόγοι, αλλά και οι εκπρόσωποι των πιστών στους οποίους έστελναν ένα σαφές μήνυμα: «Επιλέξτε Πατριάρχη εκλεγμένο από το Αγιο Πνεύμα». Τελικά η ψηφοφορία, η οποία έγινε στον μεγαλοπρεπή Ναό της Γεννήσεως του Σωτήρος στη Μόσχα, αποδείχθηκε ένας απλός περίπατος για τον ως χθες «υπουργό Εξωτερικών» της ρωσικής Εκκλησίας.

Σε βυζαντινής μεγαλοπρέπειας τελετή έγινε στον καθεδρικό ναό του Ιησού Σωτήρα, στη Μόσχα έγινε η ενθρόνιση του νέου Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών, Κύριλλου. Οι 4.000 προσκεκλημένοι στην τελετή, μεταξύ των οποίων υπήρχαν εκπρόσωποι άλλων δογμάτων, πολιτικοί και πιστοί ορθόδοξοι φώναξαν στα Ελληνικά«Άξιος, άξιος, άξιος». Από τη στιγμή που ακούστηκε το «άξιος», ο Κύριλλος, που εξελέγη την ως επικεφαλής της ρωσικής ορθόδοξης εκκλησίας, θεωρείται και επισήμως Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών. Στην τελετή ενθρόνισης του Πατριάρχη Μόσχας  ήταν παρόντες ο πρόεδρος της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ και ο πρωθυπουργός, Βλάντιμιρ Πούτιν .

   

Εδώ θα πρέπει να ενημερώσουμε σε όλους τους επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com ότι το 1990 δεν υπήρχε καν ο Ναός του Σωτήρος. Ετσι, χωροταξικά, οι εκδηλώσεις και το στυλ της ενθρόνισης άνοιξαν  μια νέα σελίδα στον τρόπο εναλλαγής των Προκαθημένων της ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Με τη διατήρηση, φυσικά, παραδόσεων από το απώτερο τσαρικό παρελθόν. Τη στιγμή της ενθρόνισης ο Κύριλλος κρατούσε  την πατριαρχική ράβδο που χάρισε τον 14ο αιώνα ο Πατριάρχης Κων/πολης Αθανάσιος στον τότε μητροπολίτη Μόσχας Πέτρο και φυλάσσεται μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ως έκθεμα, σε αίθουσα των όπλων και θησαυρών του μουσείου, στο Κρεμλίνο.

O νέος Πατριάρχης Μόσχας και Πασών των Ρωσιών

Η ράβδος-κειμήλιο για τη ρωσική Ορθοδοξία. Ενώ οι καμπάνες του Καθεδρικού Ναού του Σωτήρος Χριστού, όπου έλαβε χώρα το όλο τελετουργικό, χτύπησαν με τέτοιο τρόπο, ώστε αναβίωσε η μελωδία που παιζόταν παλιά, κατά τις ενθρονίσεις των Πατριαρχών. «Η μελωδία που παιζόταν από τις καμπάνες κατά τις ενθρονίσεις των Πατριαρχών περιγράφεται για πρώτη φορά από ξένους ταξιδιώτες, τον 17ο αιώνα. Επιθυμούμε να αναβιώσουμε τη μελωδία αυτή κατά την ενθρόνιση του νέου Πατριάρχη», δήλωσε στο ρωσικό πρακτορείο Ιντερφάξ ο Ιγκόρ Κονοβάλοφ, καλλιτεχνικός διευθυντής των μελωδιών που παράγονται από τις καμπάνες των ναών του Κρεμλίνου και του Ναού του Σωτήρος. Κατά τον κ. Κονοβάλοφ, η μελωδία παιζόταν στις ενθρονίσεις των Πατριαρχών έως τον 17ο αιώνα. Τότε καταργήθηκε το παίξιμό της από τον Μεγάλο Πέτρο και δεν έχει ακουστεί ξανά έως τώρα. Όμως το μεγαλύτερο από όλα είναι η δήλωση του νέου Πατριάχου: «Η ενότητα πρέπει να είναι η κύρια αποστολή μας».

Εκκλησιαστικοί και μη κύκλοι, μέσα και έξω από τη Ρωσία, αναρωτιούνται και αναλύουν στοιχεία, με βάση τα οποία επιχειρούν να «διαγνώσουν» ποια πολιτική θα ακολουθήσει ο νέος Προκαθήμενος της πολυπληθέστερης πάνω στη γη Ορθοδόξου Εκκλησίας. Κάποιοι πιστοί τον αποκάλεσαν «νεωτεριστή», «μεταρρυθμιστή» σε άκαμπτα δόγματα μέσα στη Ρωσία, τον κατηγόρησαν ότι εκπίπτει στο τρομερό «αμάρτημα» του οικουμενισμού ή ότι θα τραβήξει την Εκκλησία προς κοσμικές κατευθύνσεις. Κατ' αρχάς όσοι συμφωνούν πως η Εκκλησία αντικειμενικά είναι αναπόσπαστο κομμάτι κάθε κοινωνίας, όπου δρα και ενεργοποιείται, δεν μπορεί να μη συμφωνήσουν πως ο νέος Πατριάρχης θα παίξει τον ρόλο ενός πολιτικού άνδρα με επιρροή στη ρωσική κοινωνία. Τον ρόλο αυτό έπαιξε με επιτυχία ο εκλιπών Αλέξιος Β και είχε τη στήριξη τόσο του Γέλτσιν όσο και του Πούτιν. Έμεινε διακριτικά «έξω» και «πάνω» από τις πολιτικές κόντρες (Αύγουστος 91 - πραξικόπημα, Οκτώβρης 93 - βομβαρδισμός Κοινοβουλίου...).

    Η Ομιλία του Εκπροσώπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Επίσημο Δείπνο της τελετής Ενθρόνισης του Νέου Πατριάρχη Μόσχας .  

Με τα όσα αναφέραμε πιο κάτω έγινε κατανοητό οι σχέσεις των Πατριαρχών και των Πατριαρχείων Μόσχας και Κωνσταντινουπόλεως είναι καλές και συνεχώς βελτιούμενες και αυτό φάνηκε και στην περίπτωση της απόφαση του Οικουμενικού Πατριάρχη να παραστεί στις εκδηλώσεις για τα 1020 χρόνια από τον εκχριστιανισμό της περιοχής και όλοι πιστεύανε ότι θα οδηγούντο νέα κρίση οι έτσι κι αλλιώς ταραχώδεις σχέσεις του Φαναρίου-Μόσχας και υπήρχε αναβρασμός και ανησυχία. Το τελευταίο 48ωρο πριν την επίσκεψη στο Κίεβο οι Προκαθήμενοι των ορθοδόξων Εκκλησιών ήταν σε αναβρασμό. Αυτόν το αναβρασμό τον έκανε η επιστολή του Πατριάρχη Μόσχας, ο οποίος σε τέσσερις πυκνογραμμένες σελίδες τούς καλούσε να μην επισκεφθούν το Κίεβο. Όμως η επέτειος στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 1.020 χρόνια από τον εκχριστιανισμό των Ρώσων έδωσε την ευκαιρία για ουσιαστική προσέγγιση μεταξύ του Οικουμενικού θρόνου και του Πατριαρχείου Μόσχας.

Αυτό πιστοποίησε και το μετά 8 χρόνια Συλλείτουργο Βαρθολομαίου – Αλεξίου όπου απέδειξε ότι Χριστιανική Ορθοδοξία είναι ενωμένη, και έγινε παρουσία των Αρχιεπίσκοπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος Ιερώνυμου, ο Αρχιεπίσκοπου Τιράνων και Πάσης Αλβανίας Αναστάσιου και εκπρόσωποι των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών συλλειτούργησαν με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο όπου ο Οικουμενικός Πατριάρχης προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας για τη χιλιοστή εικοστή επέτειο εκχριστιανισμού των Ρώσων..

Το ίδιο πιστοποίησε η Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Φανάρι την 10-12 Οκτωβρίου 2008, όπου στη Σύνοδο συμμετείχε και έλαβε μέρος στο Συλλείτουργο των Προκαθημένων ο μακαριστός Πατριάρχης Μόσχας Αλέξιος Β' και όπου συμμετείχε ο νέος Πατριάρχης Μόσχας κ. Κύριλλος, ως Μητροπολίτης Σμολένσκ.

Και αντί λόγων θα σας παρουσιάσουμε ένα Φωτορεπορτάζ με φωτογραφίες του κ. Νίκου Μαγγίνα είναι από την τελευταία συνάντηση των πιο πάνω Προκαθημένων,

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος με τον νέο Πατριάρχη Μόσχας και πάσης Ρωσίας κ. Κύριλλο, ως Μητροπολίτη Σμολένσκ, κατά την Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Φανάρι (Οκτώβριος 2008).

Κατά την τελετή ενθρόνισης του νέου Πατριάρχου Μόσχας και Πάσης Ρωσίας κ. Κυρίλλου, το Οικουμενικό Πατριαρχείο εκπροσώπησε τριμελής εξ αρχιερέων αντιπροσωπεία που αποτελούσαν οι Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος, ως επικεφαλής, Μητροπολίτης Μύρων κ. Χρυσόστομος και Μητροπολίτης Κορέας κ. Αμβρόσιος.

Κατά το επίσημον γεύμα που παρετέθη το μεσημέρι επί τη ενθρονίσει του νέου Πατριάρχου, ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Κρήτης κ. Ειρηναίος προσφώνησε τον Πατριάρχη Μόσχας, (προσφώνηση την οποία όλοι να την έχουν στο αρχείο τους ) ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριάρχου, ως ακολούθως:

«Μακαριώτατε και Αγιώτατε Πατριάρχα Μόσχας και πάσης Ρωσίας κ. Κύριλλε,

Το Οικουμενικόν Πατριαρχείον έρχεται σήμερον, εν ευφροσύνη και αγαλλιάσει, εις την καθέδραν της αδελφής Εκκλησίας της Ρωσσίας ίνα μετάσχη εις την ιστορικήν στιγμήν της ενθρονίσεως της Υμετέρας Μακαριότητος, δι᾽ ημών των εκπροσώπων αυτού, εν Εκκλησία πληθούση, τη παρουσία της Σεβασμίας Ιεραρχίας «της εκ Θεού οδηγηθείσης», των εξοχωτάτων και εντιμοτάτων αρχόντων, του ευαγούς κλήρου και του ευσεβούς ρωσσικού λαού. Έρχεται τη σεπτή εντολή του Παναγιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικού Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου και της περί Αυτόν Αγίας και Ιεράς Συνόδου, ίνα κομίση τον εγκάρδιον ασπασμόν του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς Υμάς, τον άξιον Πατριάρχην Μόσχας και πάσης Ρωσσίας, όστις ανήλθεν ήδη τας βαθμίδας του ιστορικού Θρόνου αυτού, εις διαδοχήν του αλήστου μνήμης Πατριάρχου Αλεξίου του Β´, του θεαρέστως ποιμάναντος την Ρωσσικήν Εκκλησίαν επί δεκαοκταετίαν όλην.

Μετ᾽ εγκαυχήσεως και υπευθυνότητος απεδέχθημεν το βάρος της τιμής της υψηλής εκπροσωπήσεως ταύτης εκ της Μητρός Εκκλησίας, αναγνωρίζοντες το μέγιστον προνόμιον ίνα εκπροσωπώμεν ουχί απλώς τον πρώτον Θρόνον της Ορθοδοξίας, αλλά την Μητέρα Εκκλησίαν του Ρωσσικού λαού. Μητέρα υπερήφανον, δια την παγκοίνως ανεγνωρισμένην παρουσίαν της Ορθοδόξου θυγατρός Ρωσσικής Εκκλησίας εν τε τω διαχριστιανικώ και εν τω διορθοδόξω κόσμω, αλλά και γενικώτερον δια την παρουσίαν και αρωγήν της θυγατρός και αδελφής Εκκλησίας της Ρωσσίας εν τω πολιτισμικώ γίγνεσθαι και εν τη μεγίστη συμβολή αυτής εις τον ορθόδοξον μοναχισμόν, την αγιολογίαν, την υμνολογίαν, την τέχνην και εν γένει την ορθόδοξον θεολογικήν επιστήμην.

Είναι άξιον και δίκαιον ίνα αναμιμνησκώμεθα της ιστορίας και προασπιζώμεθα τας αληθείας ταύτας. Ιδιαιτέρως κατά τους δυσχειμέρους καιρούς ους διανύομεν, κατά τους οποίους επιχειρείται μια τρόπον τινά παραχάραξις της ιστορίας και ισοπέδωσις των αξιών, σήμερον ότε διεξάγεται αγών τις ανίερος και κενόδοξος δια την κατάκτησιν της κοσμικής εξουσίας, είναι άξιον και δίκαιον ίνα ενθυμώμεθα τας μεγάλας προσφοράς της Εκκλησίας εν τη κοινωνία, την συμβολήν αυτής εις την κατά Θεόν πορείαν του λαού, τον μεταξύ των Εκκλησιών άρρηκτον και αγαπητικόν σύνδεσμον, αλλά και τας ευεργεσίας της μιας προς την άλλην Εκκλησίας. Εξ αφορμής, τω όντι, του μεγάλου τούτου εκκλησιαστικού και ιστορικού γεγονότος, και ατενίζοντες μετά δέους την «αστράπτουσαν και λάμπουσαν Εκκλησίαν του Χριστού», εν ευγνωμοσύνη προς τον Θεόν, αναμιμνησκόμεθα των ιστορικών γεγονότων, των αδιαμφισβητήτως ενούντων και συνδεόντων την ημετέραν Εκκλησίαν της Βασιλίδος των Πόλεων, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, μετά της αδελφής, και το πάλαι ποτέ θυγατρός, Εκκλησίας της Ρωσσίας.

Και κατ᾽ αρχάς μνημονεύομεν του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως Φωτίου, του Μεγίστου τούτου εκκλησιαστικού ηγέτου, όστις ενέπνευσε διά του ιεραποστολικού ζήλου τους ηγεμόνας του Κιέβου όπως ασπασθούν τον Χριστιανισμόν. Είναι δε ιστορικώς αποδεδειγμένον ότι αι πρώται βαπτίσεις ετελέσθησαν εν Κωνσταντινουπόλει και μεταξύ των βαπτισθέντων ήτο και η ηγεμονίς Όλγα, της οποίας το παράδειγμα επέδρασε θετικώς επί του εγγονού αυτής Βλαδιμήρου, όστις κατέστησε τον χριστιανισμόν επίσημον θρησκείαν εν Ρωσσία.

Η εν τω καιρώ εκείνω, ήτοι εν έτει εννεακοσιοστώ ογδοηκοστώ ογδόω, επί Βλαδιμήρου ηγεμόνος, νεοσύστατος αύτη Εκκλησία της Ρωσίας, υπήχθη κανονικώς εις την δικαιοδοσίαν του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, κατ᾽ εφαρμογήν του 28ου κανόνος της Δ´ Οικουμενικής Συνόδου (1).

Μετά την κατάληψιν του Κιέβου υπό των Μογγόλων και την εξ αυτού του γεγονότος εξαφάνισιν του Μητροπολίτου Ρωσσίας Ιωσήφ, πιθανόν εκ βιαίου θανάτου, το Οικουμενικόν Πατριαρχείον και πάλιν εστάθη αρωγός, συμπάσχον μετά της Ρωσσικής δοκιμαζομένης Εκκλησίας. Αποδέχεται τον νέον Μητροπολίτην Κύριλλον τον Β´ (1243), όστις απεστάλη εις το κράτος της Νικαίας δια να λάβη την κανονικήν επικύρωσιν εκ του εκείσε καταφυγόντος Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. Και ολίγα έτη αργότερον το Οικουμενικόν Πατριαρχείον επευλογεί τας αποφάσεις της Συνόδου εν τη πόλει Βλαδιμήρ και μετά συνοδικής αποφάσεώς του μετατίθησι την έδραν της Ρωσσικής Εκκλησίας εις την ειρημένην πόλιν (2).

Ότε ήλθε το πλήρωμα του χρόνου, η Εκκλησία της Ρωσσίας ανεκηρύχθη κατ᾽ αρχάς αυτοκέφαλος (3) και κατόπιν ανυψώθη εις Πατριαρχείον (4) επί Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμίου του Β´. Είναι δε μεμαρτυρημένον το γεγονός ότι επισκεπτόμενος ο τότε Αντιοχείας Ιωακείμ την Μόσχαν, εδέχθη σχετικόν αίτημα ανυψώσεως της Ρωσσικής Εκκλησίας εις Πατριαρχείον παρά του τότε Τσάρου Θεοδώρου, αλλ᾽ όμως, γνωρίζων ούτος την εκκλησιαστικήν τάξιν και κανονικήν οδόν, εβεβαίωσεν ότι η ίδρυσις Πατριαρχείου Ρωσσίας προϋπέθετε την πρωτοβουλίαν του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία όντως εξησφαλίθη και ούτως ευωδόθη η επιθυμία του ρωσσικού λαού και της Ρωσσικής Εκκλησίας.

Ως γνωστόν, το Πατριαρχείον Ρωσσίας, καταργηθέν εν έτει 1701, εβίωσε δυσκόλους στιγμάς. Αλλά και τότε η Μήτηρ Εκκλησία εν στοργή και εν αγάπη ανεγνώρισε συνοδικώς την εμπερίστατον Σύνοδον της Ρωσσικής Εκκλησίας (5) . Το Πατριαρχείον Ρωσσίας ανασυνεστήθη εν έτει 1917 και από τότε έως και σήμερον διέγραψε λαμπράν πορείαν εν τη Εκκλησία με χαρακτηριστικόν ιστορικόν ορόσημον τας εντυπωσιακάς εορταστικάς εκδηλώσεις της Χιλιετηρίδος του χριστιανικού βίου της Ρωσσίας (1988), με την ενεργόν συμμετοχήν του λαού του Θεού και την επίσημον εκπροσώπησιν όλων σχεδόν των χριστιανικών Εκκλησιών.

Εκ των ως άνω λεχθέντων διαπιστούται ότι εν τη ελεύσει και παρελεύσει των καιρών, το Πατριαρχείον Ρωσσίας ηνδρώθη και εκραταιώθη. Και τα νυν άπας ο Ορθόδοξος κόσμος, εγκαυχάται δι᾽ αυτό, ως και η Μήτηρ Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, διότι δια μέσου των αιώνων και δια ποικίλων περιπετειών, δοκιμασιών και κλυδωνισμών κατώρθωσε ίνα φανή αντάξιον των περιστάσεων και των καιρών, έδωκε πολλούς Αγίους εν τη Εκκλησία, έζησε και επέζησε και ζη διαρκώς ανιστάμενον και ανθηφορούν. Αι προσδοκίαι της Κωνσταντινουπολίτιδος Εκκλησίας είναι πολλαί και εστιάζονται κυρίως εις την ενότητα, την σύμπνοιαν, την από κοινού πορείαν διά την οργάνωσιν και σύγκλησιν της από μακρού αναγγελθείσης Μεγάλης Συνόδου, της οποίας η προετοιμασία δέον να επιταχυνθή προς διαφύλαξιν της αξιοπιστίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας, την συνεργασίαν εις την διεξαγωγήν των μετά των άλλων Χριστιανών Θεολογικών διαλόγων και την από κοινού και εν ειρήνη επίλυσιν των κατά καιρούς αναφυομένων διμερών ζητημάτων ως και των λοιπών δυσκόλων διεκκλησιαστικών και διορθοδόξων τοιούτων, όπως αυτών της Βιοηθικής και της μιας και αυτής ενιαίας λατρευτικής τάξεως, αλλά και των κοινωνικών τοιούτων, ως το μέγιστο ζήτημα της παγκοσμίου οικονομικής και ηθικής κρίσεως εν τω συγχρόνω κόσμω.

Οι οραματισμοί της πρωτοθρόνου Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως δια κοινήν πορείαν καταστέφονται εξ αγαθών και χρηστών ελπίδων, διότι εις τον ιστορικόν τούτον Θρόνον ανήλθε σήμερον εκκλησιαστικός ανήρ δημιουργικός και δραστήριος, δεδοκιμασμένος διά το εκκλησιαστικόν αυτού ήθος, εγνωσμένος δια το κανονικόν και θεολογικόν αυτού φρόνημα, διά τον υγιαίνοντα αυτού λόγον, διά τα φιλόχρηστα αυτού αισθήματα, διά την συμβολήν αυτού εις την υπόθεσιν της χριστιανικής ενότητος και διά την εσωτερικήν πληρότητα ως ανθρώπου πρωτίστως και κατόπιν ως επισκόπου της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χριστού.

Μακαριώτατε,

Το παλαίφατον και πολύπαθον Αποστολικόν και Οικουμενικόν Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως και ο διορατικός και συνετός οιακοστρόφος αυτού Πατριάρχης Βαρθολομαίος μετέχουν σήμερον, δι᾽ ημών, εις την ευλογητήν ταύτην στιγμήν της εκκλησιαστικής ιστορίας και εις την χαράν ταύτην της Ρωσσικής Εκκλησίας, χαίροντες και συγχαίροντες, διαπλατύνουν δε μετά πολλής αγάπης την περίπτυξιν της εκ του Βοσπόρου και των επτά λόφων Βασιλίδος των Πόλεων προς όλην την καθ᾽ υμάς Εκκλησίαν της Ρωσσίας και προς Υμάς προσωπικώς.

Εις ένδειξιν δε της ανεκλαλήτου ταύτης χαράς και εις λήθης εμπόδιον, χαιρετίζοντες την σεβασμίαν Ιεραρχίαν, τον Ιερόν Κλήρον, τον Εξοχώτατον Πρόεδρον της Ρωσσίας κύριον Ντιμίτρι Μεντβέντεφ, τον Εξοχώτατον Πρωθυπουργόν αυτής κύριον Βλαντιμίρ Πούτιν, τους εντιμοτάτους άρχοντας, τον κλήρον, τας μοναστικάς αδεφλότητας και άπαν το πλήρωμα της Ρωσσικής Γης, κομίζομεν εκ μέρους του Παναγιωτάτου Πατριάρχου ημών κ. κ. Βαρθολομαίου τον αδελφικόν και συμβολικόν χαιρετισμόν αυτού, την ποιμαντορικήν ταύτην ράβδον, «ίνα ποιμάνης το εμπιστευθέν σοι Ποίμνιον του Χριστού» και ευχόμεθα ολοθύμως εις την Υμετέραν Αγιωτάτην Μακαριότητα υγιείαν, μακροημέρευσιν, ένδοξον και καρποφόρον Πατριαρχίαν, αναφωνούντες:

Κυρίλλου του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Μόσχας και πάσης Ρωσσίας πολλά τα έτη! Άξιος!!!»

Παροράματα:

1.       PG Migne, 132, 1105. Διά τούτο ο Μητροπολίτης Ρωσσίας εξελέγετο και εχειροτονείτο εκ του Οικουμενικού Πατριάρχου, ενώ συμμετείχε περιοδικώς εις την Ενδημούσα Σύνοδον. Βλ. και PG Migne, 137, 489.

2.       Miklonish Fr. – Muller l., Acta et Diplomata Graeca medii aevi, sacra et profana, I, Wien 1860, σς. 351-353.

3.       Το έτος 1448.

4.       Το έτος 1589

5.       Ράλλη Γ. Ποτλή Μ., Σύνταγμα των θείων και ιερών κανόνων, τόμ. Ε´, Αθήνησι 1865, σσ. 160-163.

Εμείς σαν Apodimos.com εκφράζοντας τις Ευχές μας και τις θέσεις Ορθοδόξων Χριστιανών επισκεπτών – αναγνωστών μας (διότι υπάρχουν πολλοί που υπάγονται και άλλα δόγματα και θρησκείες ) για τον νέο Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσιών Κύριλλο που εξελέγη σε κληρολαϊκή συνέλευση όπου μεταξύ των μελών της  δεν ήταν μόνο κληρικοί αλλά και πολιτικοί και επιχειρηματίες αναφωνούμε το «Κυρίλλου του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Μόσχας και πάσης Ρωσσίας πολλά τα έτη! Άξιος!!!».

Πηγές: Αρθογραφία του Apodimos.com και με βασικές πληροφορίες από το romfea.gr – dw-world.de/dw – panagiotisandriopoulos.blogspot.com – tovima.gr – skai.gr