ΟΙ ΑΝΑΣΤΥΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ.
Ειδική Ιστορική Έρευνα
Του εκδότου του www.Apodimos.com Ξενοφώντα Φαφούτη
Στο προηγούμενο άρθρο ενημερώσαμε όλους τους Έλληνες, Κυπρίους, Απόδημους και Ομογενείς που βρίσκονται σε όλα τα πλάτη και μήκη της υδρογείου, όπου είναι επισκέπτες – αναγνώστες μας δια του ίντερνετ ότι τα εγκαίνια του νέου Μουσείου Ακροπόλεως στις 20 Ιουνίου θα μετατραπούν σε γεγονός παγκοσμίου εμβελείας και θα σας τα παρουσιάσουμε στην νέα ανανέωση της αρθογραφίας μας . Όμως στο ίδια Ενημερωτική Έρευνα υπήρχε και ο άξονας που αναφερόταν για την Ακρόπολη με τίτλο Ακρόπολη: Το σύμβολο της Αθήνας για τον οποίο όλοι οι επισκέπτες – αναγνώστες μας έδειξαν μεγάλο να το παρουσιάσουμε και πάλι διανθισμένο με πληροφορίες για τις Αναστυλώσεις της Ακροπόλεως για να έχουν μια πλήρη εικόνα, όπως τις Πληροφορίες για τα τελευταία Έργα Συντήρησης της Ακρόπολης , για την Ακρόπολη: Το σύμβολο της Αθήνας για να αφήσουμε στο τέλος της Ειδική Ιστορική Έρευνα σαν το κερασάκι στην τούρτα τις Επεμβάσεις στην Ακρόπολη από το 1834 έως το 1975 με τις οποίες θα κλείσουμε αυτή την παρουσίαση της Ακροπόλεως.
Εδώ θα ευχαριστήσουμε το Holiday.gr για τις πληροφορίες που μας παρέχει για την ενημέρωση όλων των Ελλήνων, Κυπρίων, Απόδημων και Ομογενών αδελφών μας, διότι ενημερώνονται έγκυρα.
Πληροφορίες για τα τελευταία Έργα Συντήρησης της Ακρόπολης
Τα Χριστούγεννα του 2006, είχε ολοκληρωθεί το μεγαλύτερο αναστηλωτικό πρόγραμμα στον κόσμο. Ο Παρθενώνας, τα Προπύλαια και ο ναός της Αθηνάς Νίκης πλέον είναι χωρίς σκαλωσιές.
Ακρόπολη, το σύμβολο των Αθηνών. Από τη εποχή που οικοδομήθηκε ως τις μέρες μας πρωταγωνιστεί – για διαφορετικούς λόγους σε κάθε ιστορική περίοδο – στα δρώμενα του ελλαδικού χώρου.
Ο σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος της πρωτεύουσας κι ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά μνημεία της Ευρώπης, τα τελευταία χρόνια έχει αποτελέσει πρωτοσέλιδο στο διεθνή τύπο, όχι για τον ιστορικό του ρόλο αλλά για την πορεία των αναστηλωτικών έργων που πραγματοποιούνται στον Ιερό Βράχο.
Η εξέλιξη των εργασιών έχει διχάσει την κοινή γνώμη κι έχει σχολιαστεί ποικιλοτρόπως από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης, καθώς οι εργασίες βρισκόντουσαν εν εξελίξει και κυρίως οι σκαλωσιές κάνουν τον αρχαιολογικό χώρο να μοιάζει με εργοτάξιο και οι επισκέπτες της Ακρόπολης δυσανασχετούσαν καθώς δεν μπορούν να απολαύσουν την μοναδικότητα του αρχαιολογικού χώρου και να θαυμάσουν όπως του αξίζει το τελειότερο δημιούργημα της αρχαιότητας.
Παρόλα αυτά τα έργα αναστήλωσης των ιερών μνημείων της Ακρόπολης είναι υψίστης σημασίας καθώς οι επεμβάσεις που γινόντουσαν σχετίζονται με την επικινδυνότητα του μνημείου.
Όμως μετά το τέλος του πλέον χρονοβόρου αποκατάστασης και την συμπλήρωση των 32 χρόνων από την έναρξη των αναστηλωτικών έργων στην Ακρόπολη και την μεγάλη πρόοδο των εργασιών ο Παρθενώνας, τα Προπύλαια και ο ναός της Αθηνάς της Νίκης θα παραδοθούν χωρίς σκαλωσιές, ενώ την ίδια περίοδο θα γίνονται και τα εγκαίνια για το νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Έτσι, όλος ο κόσμος θα μπορεί πια να θαυμάζει τα μνημεία, αλλά και τα εντυπωσιακά αποτελέσματα των δύσκολων έργων του διήρκεσαν τρεις ολόκληρες δεκαετίες.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Προέδρου της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως κ. Χαράλαμπου Μπούρα, ο οποίος είναι ο μοναδικός που υπηρετεί την επιτροπή 30 χρόνια και γνωρίζει πολύ καλά την εξέλιξη των έργων, οι καθυστερήσεις οφείλονται σε διάφορους παράγοντες. Οι κυριότεροι είναι: ο αστάθμητος, όπως οι κρυφές πληγές που αποκαλύφθηκαν στα αρχιτεκτονικά μέλη των μνημείων που ανασυναρμολογήθηκαν, οι κακοκαιρίες, οι γραφειοκρατικές προθεσμίες και οι απεργίες του προσωπικού.
Αλλά η ουσία βρίσκεται στην ποιότητα των έργων που συντελούνται και όχι στους χρόνους, σημείωσε ο καθηγητής. Κάθε αρχιτεκτονικό μέλος αντιμετωπίζεται σαν ένα ξεχωριστό έργο τέχνης. Aπό την εποχή του Περικλή δεν έγινε ποτέ άλλοτε συστηματική στήριξη στα μνημεία της Aκρόπολης. Κι έχουν γίνει σεισμοί, εκρήξεις, πυρκαγιές. κτλ. Γι’ αυτό και είναι δικαιολογημένη οποιαδήποτε καθυστέρηση
Kαι πρόσθεσε ότι το χρονοδιάγραμμα προβλέπει και προγράμματα θεραπείας, ένταξης αναγνωρισμένων μελών και επεμβάσεις βελτίωσης της εικόνας της Aκρόπολης (αποκατάσταση μακρών τοίχων του σηκού του Παρθενώνα, στέγαση της Πινακοθήκης, συντήρηση των τειχών του Iερού Bράχου, αποκατάσταση του εδάφους), τελειώνει το 2020 και έχει προϋπολογισμό 60 εκατομμύρια ευρώ.
Η διευθύντρια της ΥΣΜΑ Μαίρη Ιωαννίδου είχε πει για να δείξει τα τεράστια μεγέθη του έργου αυτού που βρισκόντουσαν στην πιο σημαντική του φάση«Ως τώρα έχουν κατεβεί από τα μνημεία 1.000 αρχιτεκτονικά μέλη, έχουν συγκολληθεί πάνω από 1.100 θραύσματα, έχουν συμπληρωθεί με 320 κυβικά μέτρα μαρμάρου και έχουν επιστρέψει στις αρχικές τους θέσεις περίπου τα μισά». Διερευνήθηκε επίσης η δομική αποκατάσταση αρχιτεκτονικών μελών (συνδέσεις θραυσμάτων με ράβδους τιτανίου, συμπληρώσεις με νέο μάρμαρο).
H δυτική ζωφόρος του Παρθενώνα η συντήρηση της οποίας έχει ολοκληρωθεί με λέιζερ, θα εκτεθεί ολόκληρη στο Mουσείο της Aκρόπολης, αφού καθαριστεί το εργαστήριο συντήρησής της (εργαστήριο Παπακωνσταντίνου) και διαμορφωθεί ο χώρος (κόστος 30 εκατομμυρίων ευρώ) στο τέλος περίπου του έτους. Στον χώρο του Iερού Bράχου υπάρχουν επίσης 6.000 τυφλά κομμάτια, δηλαδή άγνωστης προέλευσης, σε 4 λιθοσωρούς, τα οποία μαζεύτηκαν σε 2 χρόνια και θα μπουν μελλοντικά στο εργαστήριο του μουσείου.
· Τι περιλαμβάνουν τα έργα αναστήλωσης που θα ολοκληρωθούν το 2020
Τα μελλοντικά προγράμματα αφορούν τον Παρθενώνα, τα Προπύλαια και τα τείχη της Ακρόπολης. Αναλυτικότερα:
v Στον Παρθενώνα θα γίνει ανασύσταση των εσωτερικών τοίχων. Έχουν βρεθεί οι αρχικές θέσεις των 400 από τους 700 αρχαίους λίθους, αλλά μένει να επιλυθεί για την τοποθέτησή τους το στατικό πρόβλημα, καθώς έχουν καεί οι εσωτερικές πλευρές των λίθων και χρειάζονται μεγάλη ενίσχυση από νέο υλικό.
Επίσης, πρέπει να τοποθετηθεί το μαρμάρινο υπέρθυρο μήκους 7,5 μ. και βάρους 12,5 τόνων πάνω από την πύλη του Οπισθόναου. Το ογκώδες αυτό μάρμαρο βρίσκεται στον Παρθενώνα και περιμένει να ανεβεί στη θέση του αντικαθιστώντας το παλιό τσιμεντένιο εδώ και 20 χρόνια.
v Στα Προπύλαια θα τοποθετηθεί σκεπή στην Πινακοθήκη (δεξιά του μνημείου). Επίσης, θα αντικατασταθεί η αρχαία ξύλινη στέγη που ήταν καλυμμένη πάνω με μαρμάρινες πλάκες, καθώς υπάρχουν οι τοίχοι και οι υποδοχές της στέγης. Έτσι, για πρώτη φορά θα δούμε στεγασμένο ένα μνημείο της Ακρόπολης, κάτι που θα συμβάλλει και στην προστασία του.
v Θα γίνουν έργα συντήρησης των τειχών της Ακρόπολης και πιθανόν αποκατάστασης του εδάφους του Ιερού Βράχου, που έχει αλλοιωθεί από τη μεταφορά τόνων χώματος.
Όλα αυτά τα έργα έχουν σκοπό τη θεραπεία των μνημείων και τη βελτίωση της εικόνας της Ακροπόλεως.
Υπέρ της επιστροφής των Μαρμάρων στην Ελλάδα Βρετανός δημοσιογράφος
Στην αρχαιολογική και ιστορική αξία του Παρθενώνα, αλλά συνάμα και στην «ελληνοβρετανική διαμάχη» για τα Μάρμαρα, κάνει εκτενή αναφορά ο Βρετανός δημοσιογράφος Κρίστοφερ Χίτσενς στο περιοδικό «Vanity Fair». Ο κ. Χίτσενς, ο οποίος επισκέφθηκε πρόσφατα την Αθήνα, με αφορμή το επικείμενο άνοιγμα του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, σε τετρασέλιδο δημοσίευμα υπό τον τίτλο «The Lovely Stone», χαρακτηρίζει τον Παρθενώνα «απόλυτα ορθό» ως οικοδόμημα της κλασικής αρχαιότητας.
Ο γνωστός δημοσιογράφος και συγγραφέας, αντλώντας από τη σύγχρονη επικαιρότητα, κάνει λόγο για τον «Περίκλειο Κεϋνσιανισμό», ο οποίος οδήγησε στην κατασκευή του Παρθενώνα ως «πακέτο ενίσχυσης» της ταλαιπωρημένης από τους Περσικούς πολέμους Αθήνας του 5ου αιώνα π.Χ., ενώ ξεχωρίζει ως επιπλέον στοιχείο μοναδικότητας του Παρθενώνα, το γεγονός ότι δε χτίστηκε από σκλάβους, όπως άλλα σπουδαία μνημεία, αλλά αποτελεί «δημιούργημα της πρόθυμης συλλογικής εργασίας ελεύθερων πολιτών».
Στο δημοσίευμα γίνεται εκτενής αναφορά στην «ελληνοβρετανική διαμάχη» για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα. Ο κ. Χίτσενς απαριθμεί και καταρρίπτει τα επιχειρήματα του Βρετανικού Μουσείου υπέρ της παραμονής των Μαρμάρων στο Λονδίνο.
Αναφερόμενος στο «εκπληκτικό Νέο Μουσείο της Ακρόπολης», όπως τονίζει χαρακτηριστικά, δικαιολογεί την καθυστέρηση της ολοκλήρωσής του, λόγω του «πλούτου των θησαυρών που ανακαλύφθηκαν κατά τις σχετικές εκσκαφές για την κατασκευή του κτιρίου».
Επίσης, ο κ. Χίτσενς επισημαίνει και την «επιτυχή ιδέα» της παρουσίασης των αυθεντικών γλυπτών που βρίσκονται στην Αθήνα, δίπλα σε αντίγραφα των γλυπτών που παραμένουν στο Λονδίνο, ώστε να έχει ο επισκέπτης του μουσείου τη συνέχεια της ιστορίας που διηγείτο η ζωφόρος του Παρθενώνα.
Στο αφιέρωμα γίνεται αναφορά στη στάση άλλων ευρωπαϊκών μουσείων και γκαλερί που «έχουν κατανοήσει τη σημασία της επανένωσης των γλυπτών του Παρθενώνα, σε αντίθεση με το Βρετανικό Μουσείο». Τέλος, ο κ. Χίτσενς εκφράζει τη βεβαιότητα ότι «κάποια μέρα θα υπάρξει μια συμφωνία για να γίνει το ορθό, όπως αρμόζει στο πλέον ορθό οικοδόμημα του κόσμου».
******
ΑΚΡΟΠΟΛΗ:ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
Ακρόπολη: Το σύμβολο της Αθήνας. Ο διασημότερος και σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος της Ελλάδας κι ένας από τους λόγους για τον οποίο κάθε χρόνο χιλιάδες άνθρωποι από κάθε γωνιά της γης επισκέπτονται τη γοητευτική πρωτεύουσα της Ελλάδας.
Οι φωτογραφίες και η ιστορία της Ακρόπολης των Αθηνών που δεσπόζει πάνω στον Ιερό Βράχο της πόλης, έχουν κάνει το γύρο του κόσμου. Κι όμως ποτέ κανείς δεν κουράζετε να ακούει την αφήγηση της ίδρυσης του τελειότερου δημιουργήματος της αρχαιότητας.
Η Ακρόπολη γνώρισε την ύψιστη ακμή της κατά τη διάρκεια του περίφημου Χρυσού Αιώνα του Περικλή, όπου εκφράστηκε κατά τον ιδανικότερο τρόπο ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός και οικοδομήθηκαν τα κορυφαία μνημεία της.
Περνώντας την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης – που βρίσκεται στο δυτικό άκρο της και θα φτάσετε σε αυτή μέσο του πεζόδρομου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ο οποίος ενδείκνυται και για περιπάτους – θα νοιώσετε την μοναδικότητα του χώρου. Τα αρχιτεκτονικά αυτά αριστουργήματα στο μακραίωνο ταξίδι τους αντιμετώπισαν το χρόνο, τη φθορά, την ανθρώπινη κακία κι όμως κατάφεραν να κερδίσουν την αιωνιότητα, τον παντοτινό σεβασμό των θνητών και κυρίως την εύνοια του ρολογιού.
Σύμφωνα λοιπόν με τις ιστορικές πηγές και τα αρχαιολογικά ευρήματα, ο λόφος της Ακρόπολης κατοικείται από τα νεολιθικά χρόνια και συνεχίζεται ως σήμερα.
Ο χώρος του πλατώματος εικάζεται ότι χρησίμευε είτε ως τόπος λατρείας είτε ως τόπος κατοίκησης ή και τα δύο μαζί. Η θεά Αθηνά λατρευόταν από τα αρχαϊκά ακόμη χρόνια (650 – 480 π.Χ.) όπως φαίνεται από τα ευρήματα των ανασκαφών και κυρίως τις επιγραφές που συνόδευαν τα πολυάριθμα και πλούσια δώρα στη θεά (μαρμάρινες κόρες, χάλκινα και πήλινα αγαλματίδια και αγγεία που οι πιστοί ανέθεταν στο ιερό της.
Τα μνημεία που βρίσκονται στην κορυφή του Ιερού Βράχου της Ακροπόλεως χρονολογούνται από τον 5ο π.Χ. αιώνα, τον επονομαζόμενο Χρυσό Αιώνα του Περικλή. Τότε η Αθήνα γνώρισε την μεγαλύτερη ακμή της.
Στο ρου της ιστορίας τα σπουδαία αυτά αρχιτεκτονικά μνημεία ακολούθησαν την ιστορία της πόλης της Αθήνας. Από ναοί αφιερωμένοι στην προστάτιδα θεά της πόλη, μετατράπηκαν σε χριστιανικές εκκλησίες, σε κατοικίες των Φράγκων και αργότερα των Τούρκων. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Τούρκους, οι ανασκαφές, η προστασία, η αναστήλωση και η συντήρηση των ιστορικών μνημείων ήταν από τις πρώτες μέριμνες του νέου ελληνικού κράτους. Η μέριμνα αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα με τα έργα αναστήλωσης των ιερών μνημείων της Ακρόπολης, που έχουν αρχίσει από την δεκαετία του 1970 και αναμενόταν να ολοκληρωθούν στα τέλη του 2006.
Οι πρώτες ανασκαφές στο βράχο της Ακροπόλεως έγιναν μεταξύ 1835 και 1837. Η μεγάλη συστηματική ανασκαφή του χώρου διεξήχθη ανάμεσα στο 1835 και 1890 από τον Παναγιώτη Καββαδία.
Τα σημαντικότερα μνημεία και αρχιτεκτονικά σύνολα οικοδομήθηκαν στα κλασικά χρόνια. Τότε κτίστηκαν οι τρεις ναοί που είναι αφιερωμένοι στη θεά Αθήνα, την προστάτιδα της πόλης.
Παρθενώνας
Ο Παρθενώνας, ο πρώτος ναός που κτίστηκε πάνω στο βράχο, αποτελεί και το κορυφαίο μνημείο. Ήταν αφιερωμένος στην Αθήνα Παρθένο και ιδρύθηκε το διάστημα 447 – 438 π.Χ. Σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Ικτίνο και Καλλικράτη, ενώ τα γλυπτά φιλοτεχνήθηκαν από τον Φειδία. Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκε το φημισμένο λευκό πεντελικό μάρμαρο.
Ο ναός, που είναι δωρικού ρυθμού, είναι περίπτερος με 8 κίονες στις στενές πλευρές και 17 στις μακριές. Στο εσωτερικό του ήταν στημένο το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνάς, που το ύψος του έφτανε τα 12 μέτρα, η ύπαρξη του οποίου μας είναι γνωστή από αρχαίες πηγές, από τις αναλυτικές περιγραφές του περιηγητή Παυσανία και από το γνωστότερο αντίγραφό του, αυτό της Βαρβακείου Αγοράς.
Τα δυο αετώματα του ναού απεικονίζουν σκηνές από τη μυθολογία. Στην ανατολική πλευρά απεικονίζεται η γέννηση της θεάς Αθηνάς και στη δυτική η διαμάχη της με τον Ποσειδώνα για την προστασία της Αττικής γης.
Ο γλυπτός διάκοσμος του Παρθενώνα συνδυάζει με μοναδικό τρόπο τις δωρικές μετόπες και τις τριγλύφους με την ιωνική ζωφόρο. Οι μετόπες της ανατολικής πλευράς απεικονίζουν την Γιγαντομαχία, ενώ της δυτικής αναπαριστούν την Αμαζονομαχία. Στη νότια πλευρά δεσπόζει η Κενταυρομαχία και στη βόρεια αναβιώνουν σκηνές από τον Τρωικό πόλεμο.
Η ζωφόρος που απεικονίζει την πομπή των Παναθηναίων την μεγαλύτερη θρησκευτική γιορτή που πραγματοποιούνταν στην Αθήνα, περιέβαλε το ναό και απεικόνιζε μορφές θεών, ζώων και περίπου 360 μορφές ανθρώπων.
Ο Παρθενώνας στο ρου της ιστορίας υπέστη πολλές καταστροφές. Χρησιμοποιήθηκε ως βυζαντινή εκκλησία, ως λατινική και ως τζαμί στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Μια από τις μεγαλύτερες καταστροφές σημειώθηκε στο μνημείο το 1687, όταν οι βενετοί πολιορκούσαν την Ακρόπολη. Οι Τούρκοι είχαν αποθηκεύσει πυρίτιδα μέσα στον Παρθενώνα. Μία βόμβα έπεσε στο μνημείο και προκάλεσε μια φοβερή έκρηξη που είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή του Παρθενώνα, που μέχρι εκείνη την εποχή διατηρούνταν σε καλή κατάσταση.
Το αποκορύφωμα ήρθε στις αρχές του 19ου αιώνα όταν ο Βρετανός πρεσβευτής στην Κωνσταντινούπολη, λόρδος Έλγιν, αφαίρεσε από το ναό τα περισσότερα γλυπτά που το κοσμούσαν ζωφόρο, μετόπες, αετώματα και τα μετέφερε στην Βρετανία. Σήμερα, τα μάρμαρα αυτά, γνωστά ως Ελγίνεια, αποτελούν μια από τις σημαντικότερες συλλογές του Βρετανικού μουσείου.
Εμείς σαν Έλληνες και Απόδημοι Έλληνες πρέπει να ενδιαφερθούμε για την τύχη του χώρου αυτού και να ασχοληθούμε για ότι αφορά τις φθορές των Γλυπτών μας από τον χρόνο διότι οι ξένοι από όλο τον κόσμο θαυμάζουν τα Μάρμαρα του Παρθενώνα στο Λονδίνο, στο Βρετανικό Μουσείο ενώ στον χώρο της διαφύλαξης αυτών των μεγαλουργημάτων της αρχαίας ελληνικής τέχνης, πίνουν το κρασί τους πλούσιοι Βρετανοί σε διάφορες εκδηλώσεις μεταξύ τυριού και αχλαδιού και νέοι σε ηλικία Βρετανοί λόγω μη καλής διαφύλαξης τα καταστρέφουν και η συντήρηση τους, πόρω απέχει από τον σωστό τρόπο διαφύλαξης .
Η ελληνική πολιτεία ποτέ δεν έπαψε να διεκδικεί και να αγωνίζεται για την επιστροφή των μαρμάρων στην Αθήνα και στο φυσικό τους χώρο. Τώρα είναι σε εξέλιξη το χρόνιο αίτημα της χώρας μας για επιστροφή από τη Βρετανία των Ελγινείων Μαρμάρων, ένα αίτημα που προωθείται και από τις αποκαλύψεις του βρετανικού Τύπου για μερική καταστροφή των κειμηλίων στο Βρετανικό Μουσείο. Αν σκεφθούμε το πιο πάνω, η οποιαδήποτε καθυστέρηση στο συνολικό πρότζεκτ της Ακρόπολης μπορεί να βλάψει το στόχο της χώρας για επιστροφή των κλαπέντων υπό του λόρδου Ελγιν Μαρμάρων.
Τώρα με την υλοποίηση του νέου Μουσείου της Ακροπόλεως, μπορεί τώρα να ανοιχθεί ο δρόμος για την Επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα . Έτσι στο νέο Μουσείο Ακροπόλεως ίσως να τοποθετηθούν και τα ευρισκόμενα στο Βρετανικό Μουσείο, τα κλεμμένα γλυπτά του Παρθενώνα από τον λόρδο Έλγιν όπως :
Ο ναός του Παρθενώνα είναι – χωρίς υπερβολή – το διασημότερο μνημείο του κόσμου. Η εικόνα του είναι γνωστή σε κάθε γωνιά της γης. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει επισκεφθεί την Αθήνα και να μην έχει φωτογραφηθεί μπροστά στον αρχαίο ναό. Δεν υπάρχει Έλληνας που να μην έχει θαυμάσει αυτό το μνημείο της πολιτιστικής μας κληρονομιάς και να μην έχει απολαύσει από τις παρυφές του λόφου μια Αυγουστιάτικη Πανσέληνο να φωτίζει με το γλυκό, μαγευτικό της φως το ωραιότερο ανθρώπινο δημιούργημα.
Ερέχθειο
Στα αριστερά του Παρθενώνα βρίσκεται το Ερέχθειο. Ο ναός είναι αφιερωμένος στην Αθηνά Πολιάδα και χρονολογείται από το 420 π.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση ο ναός είναι κτισμένος στο πιο ιερό σημείο της Ακρόπολης. Στον τόπο που η φύτρωσε η ελιά, το δέντρο σύμβολο της θεάς και της πόλης, όταν εκείνη κτύπησε τη γη με το δόρυ της. Το δέντρο αυτό λέγεται ότι καταστράφηκε από τους Πέρσες εισβολείς. Μάλιστα ο μύθος αναφέρει ότι το δέντρο άνθισε και πάλι όταν αυτοί εκδιώχθηκαν από την πόλη.
Το 1917 οι Αθηναίοι φύτεψαν συμβολικά ένα ελαιόδεντρο στο σημείο αυτό.
Ο ναός είναι ιωνικού ρυθμού και περιλαμβάνει το προστώο των Καρυάτιδων, που βρίσκεται στη νότια πλευρά του. Πρόκειται για τους έξι κίονες που συγκρατούν την οροφή του ναού και έχουν λαξευτεί αναπαριστώντας τη μορφή έξι γυναικών.
Οι Καρυάτιδες που βλέπουμε σήμερα είναι πιστά αντίγραφα των πρωτότυπων, καθώς οι πέντε αυθεντικές βρίσκονται για λόγους ασφάλειας και συντήρησης στο μουσείο της Ακρόπολης, ενώ η έκτη βρίσκεται μαζί με τα υπόλοιπα γλυπτά που άρπαξε ο Έλγιν, στο βρετανικό Μουσείο.
Ο ναός της Αθηνάς της Νίκης.
Στη νότια πλευρά των προπυλαίων βρίσκεται ο ναός της Αθηνάς της Νίκης. Και ο ναός αυτός είναι ιωνικού ρυθμού, με τέσσερις κίονες στην μπροστινή πλευρά και άλλους τέσσερις στην πίσω πλευρά. Η ανάγλυφη ζωφόρος στο πάνω μέρος απεικόνιζε στην ανατολική πλευρά συνέλευση θεοτήτων και σε όλες τις άλλες πλευρές διάφορες μάχες.
Ο ναός της Αθηνάς της νίκης κτίστηκε γύρω στο 420 π.Χ. προς τιμή της προστάτιδας των Αθηνών και για την νικηφόρα έκβαση των Περσικών Πολέμων. Ο αρχιτέκτονας που σχεδίασε τον ναό ήταν ο Καλλικράτης. Ο ναός οικοδομήθηκε πάνω στα θεμέλια παλαιότερου ιερού που χρονολογούνταν από τους προϊστορικούς χρόνους.
Προπύλαια.
Τα Προπύλαια αποτελούσαν την κύρια είσοδο στο χώρο της Ακρόπολης. Οικοδομήθηκαν την περίοδο 437 – 432 π.Χ. σε σχέδια του αρχιτέκτονα Μνησικλή. Αποτελούνται από ένα κεντρικό κτίριο και δύο πτέρυγες, μέρος του οικοδομικού προγράμματος του Περικλή. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα Προπύλαια κτίστηκαν στην ίδια ευθεία με το μήκος του Παρθενώνα.
Οι κιονοστοιχίες στη δυτική και ανατολική πλευρά είχαν έξι δωρικούς κίονες. Δύο σειρές ιωνικών κιόνων χώριζαν τον κεντρικό διάδρομο σε τρία μέρη. Οι τοίχοι στη βόρεια πτέρυγα κοσμούνταν από υπέροχες τοιχογραφίες. Εντυπωσιακή ήταν η οροφή των Προπυλαίων, η οποία είχε μαρμάρινα φατνώματα με ζωγραφική διακόσμηση.
Ο ιερός βράχος της Ακρόπολης αποτελούσε το θρησκευτικό κέντρο της αρχαίας Αθήνας. Στη νότια πλευρά του λόφου βρίσκονταν συγκεντρωμένοι οι ναοί της τέχνης! Οι αρχαίοι Έλληνες διακρίνονταν για την κουλτούρα τους. Τα σπουδαία αρχαία θέατρα και ωδεία, που καθόλου τυχαία είχαν κτιστεί στα ριζά του λόφου, φανερώνουν το ανώτερο πολιτιστικό τους επίπεδο.
Και τώρα θυμίζουμε σε όλους τους Έλληνες και τους Απόδημους κάτι από την ελληνική Ιστορία και τοποθετούμαστε για την Αναστύλωση της Ακροπόλεως .
Εμείς πιστεύουμε ότι μόνο του το ελληνικό κράτος ίσως δεν μπορεί να υλοποιήσει και να δώσει τις απαντήσεις στα δυο αυτά ζέοντα ερωτήματα . Για αυτό το Apodimos.com καλεί όλους να στηρίξουν την Αναστήλωση του Παρθενώνα και της Ακροπόλεως διότι σ αυτό τον χώρο ζήσανε και περπατήσανε οι πρόγονοι μας . Τώρα ήλθε η στιγμή να προφέρουμε κάτι από το ενδιαφέρον μας για την διαφύλαξη της εθνικής μας κληρονομιάς αλώβητης από χέρια κλεπτών και καταστροφέων.
Θέτοντας ορισμένα ερωτήματα επιθυμούμε όλοι οι Έλληνες και οι Απόδημοι αδελφοί να τα σκεφθούν και να απαντήσουν στα πιο κάτω ερωτήματα:
· Σ’ αυτό τον χώρο δεν δημιούργησαν Ιστορία οι Αρχαίοι και παρέμειναν στους αιώνες γνωστοί ;
· Σ’ αυτό τον χώρο δεν για δίδαξε ο Παύλος τον Χριστιανισμό και μέσα σ’ αυτό τον χώρο οι υπόδουλοι Έλληνες δόξαζαν την Παναγιά ;
· Μπροστά σ’ αυτό τον χώρο οι Καρυάτιδες δεν έβλεπαν τις γενιές των Ελλήνων και των Φιλελλήνων να περνάν από τα μάτια τους ;
· Κοντά σ’ αυτό τον χώρο δεν θα διαφυλαχθεί ότι έχει παραμείνει από τα μεγαλουργήματα του ελληνικού πνεύματος στην Ακρόπολη μέσα στο Μουσείο της Ακροπόλεως ;
Τώρα, η Ελλάς αντιμετωπίζει άλλη μία πρόκληση για ένα παγκόσμιο μνημείο πολιτισμού. Την Ακρόπολη. Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως (ΥΣΜΑ), για την ολοκλήρωση των εργασιών απαιτούνται ακόμη 16 χρόνια και περίπου 70 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό το κόστος τινάζει στον αέρα τον προγραμματισμό που υπήρχε και προέβλεπε ολοκλήρωση των έργων το 2006, αφού πλέον η ολοκλήρωση των εργασιών πάει για το 2020, και χωρίς να υπολογίζονται οι εργασίες στα τείχη.
Όταν η νεοσυσταθείσα Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε να κάνει τους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ελλάδα, η πτωχή πλην τίμια Ελλάς βρέθηκε με την οικονομικά εξωφρενική, για τα μέτρα της, διότι υπήρχε η ανάγκη να ανακατασκευάσει το Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ευτυχώς, τότε βρέθηκε ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Αβέρωφ, ο οποίος ανέλαβε όλα τα έξοδα επαναμαρμάρωσης του Σταδίου και χρηματοδότησε το κτίσιμο των βοηθητικών κτιρίων. Έτσι η Ελλάς βγήκε ασπροπρόσωπη σε εκείνη την πρώτη παγκόσμια αθλητική διοργάνωση.
Η ΥΣΜΑ και ο πρόεδρος της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης πρότειναν να χρησιμοποιηθούν για τα έργα και χορηγίες.
Βέβαια, η Ελλάς δεν πένεται, όπως τότε, στα τέλη του 19ου αιώνα. Ούτε υπάρχουν ευεργέτες του μεγέθους Γεωργίου Αβέρωφ. Και διερωτάστε Έλληνες και Απόδημοι Έλληνες: Εμείς μπορούμε πολλοί μικροί ή μεγάλοι Αβέρωφ για να μπορέσουμε μέσα από χορηγίες να συντομέψουμε τον χρόνο της Αναστήλωσης του Παρθενώνα ;
Η σκέψη της χρήσης των Χορηγιών, πρέπει να γίνουν διαπραγματεύσεις πώς θα προβληθούν οι χορηγοί, να βρεθούν αυτοί κ.λπ. θα προσθέσει δυσβάστακτο για το στόχο μας χρονικό «κόστος». Τα έργα αναστηλώσεις της Ακρόπολης πρέπει να προχωρήσουν με τον ένα ή τον άλλον τρόπο. Δεν είναι κακό να υπάρξει νέα γενιά ευεργετών (πολλοί θα θελήσουν να συνδράμουν σ' αυτό το μεγάλο έργο) , αλλά δεν πρέπει επ' ουδενί τα έργα να καθυστερήσουν. Πρέπει η ελληνική πολιτεία να συνεχίσει αδιαλείπτως τη χρηματοδότηση κι αν έρθουν οι ευεργεσίες, καλώς θα τις υποδεχθούμε...
******
OI ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟ 1834 ΕΩΣ ΤΟ 1975
Εισαγωγή
Οι αναστηλωτικές εργασίες, που από το 1975 εκτελούνται στα μνημεία της Ακρόπολης, ακολουθούν μια μακρά παράδοση. Καθοριστική για την τύχη των μνημείων υπήρξε η ίδρυση του νεοελληνικού κράτους το 1830. Καθώς η ανάδειξη των αρχαιοελληνικών του καταβολών υπήρξε βασικό στοιχείο της διαμόρφωσης της εθνικής ταυτότητας του νεοσύστατου κράτους, η αναστήλωση των αρχαίων μνημείων προωθήθηκε αμέσως. Η αναστήλωση των μνημείων της Ακρόπολης, συμβόλου των υψηλοτέρων πνευματικών επιτευγμάτων της αρχαίας Ελλάδας, αλλά και κατεξοχήν σημείου αναγνώρισης της νέας Ελλάδας από την Ευρώπη, προσλαμβάνει εθνική σημασία.
Η συντήρηση και αποκατάσταση της Ακρόπολης είναι συνεχής και ουδέποτε εγκαταλείπεται, ακόμη και στις πιο χαλεπές περιόδους του νεοελληνικού κράτους. Αντίθετα, σε ευτυχείς καιρούς, οι αναστηλωτικές εργασίες στην Ακρόπολη αντιπροσωπεύουν την αιχμή της επιστήμης και της τεχνογνωσίας της χώρας. Τέλος, υπό το πρίσμα των έργων στην Ακρόπολη, διαμορφώνεται, στην πράξη αλλά και στη θεωρία, η ελληνική προσέγγιση στο ζήτημα της αναστήλωσης των αρχαίων μνημείων, με κύρια χαρακτηριστικά την πρόσδοση ιδιαίτερου βάρους στο αισθητικό αποτέλεσμα των επεμβάσεων, την τάση ανάκτησης της κατ' εικασίαν κλασικής εμφάνισης των μνημείων και την υπογράμμιση του αρχετυπικού τους χαρακτήρα.
Η περίοδος της βασιλείας του Όθωνα (1833-1863)
Η οθωνική περίοδος χαρακτηρίζεται από διάπυρο ενθουσιασμό και εθνικούς οραματισμούς για επέκταση των ορίων του νεοελληνικού βασιλείου. Στο πλαίσιο αυτό, επιτείνεται ο εθνικός χαρακτήρας των έργων στην Ακρόπολη, τα οποία επιπρόσθετα συνδέονται και με τις επιδιώξεις του νεαρού ηγεμόνα για προσπορισμό δόξας και φήμης. Ο Leo von Klenze, πεπειραμένος homme d'etat της αυλής του Λουδοβίκου της Βαυαρίας, πατέρα του Όθωνα, θα διατυπώσει το πρόγραμμα των επεμβάσεων στην Ακρόπολη: αποστρατιωτικοποίηση του βράχου και χρήση του αμιγώς ως αρχαιολογικού χώρου, απομάκρυνση όλων των καταλοίπων των μεταγενεστέρων - μετακλασικών - ιστορικών φάσεων από τον βράχο και τα μνημεία, αποκατάσταση της αρχαίας στάθμης του εδάφους και αναστήλωση των μνημείων με την ανατοποθέτηση των πεσμένων στο έδαφος μελών.
Πρόκειται για ένα πρόγραμμα, που αντανακλά τις κλασικιστικές αντιλήψεις για την αποκατάσταση των αρχαίων μνημείων, που επικρατούσαν τότε στην Ευρώπη, και το οποίο θα εφαρμοστεί αρχικά από την Εφορεία Αρχαιοτήτων, με εκπρόσωπο τον Ludwig Ross και στη συνέχεια από την εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία, με εκπροσώπους τους Κυριακό Πιττάκη και Αλέξανδρο Ρίζο Ραγκαβή: συνεχείς εκκαθαρίσεις και απομακρύνσεις των μεσαιωνικών και μεταγενεστέρων προσκτισμάτων από τον βράχο και τα μνημεία (ανάμεσά τους απομακρύνονται τα κατάλοιπα του μεσαιωνικού παλατιού από τα Προπύλαια και το μικρό τζαμί από το εσωτερικό του Παρθενώνα), εκκαθαριστικού τύπου «ανασκαφές» της επιφάνειας του βράχου, πρώτες αναστηλώσεις των μνημείων, της Αθηνάς Νίκης (1835-36, 1844), του Ερεχθείου (1837-40, 1846-47), του Παρθενώνος (1841-44) και των Προπυλαίων (1850-54).
Οι εργασίες εκτελούνται με τρόπο ερασιτεχνικό και εμπειρικό, ανάλογο προς τα διαθέσιμα οικονομικά και τεχνικά μέσα, αλλά και το επιστημονικό επίπεδο της εποχής. Οι αναστηλωτικές επεμβάσεις πάντως αναδεικνύουν σε μεγάλο βαθμό το σχήμα και τον όγκο των μνημείων, καθώς και τον αρχαιολογικό χαρακτήρα του χώρου της Ακρόπολης.
Από το τέλος της Οθωνικής περιόδου έως την Επανάσταση του 1909
Η περίοδος αυτή υποδιαιρείται σε δύο φάσεις:
· κατά την πρώτη (από το 1864 έως το 1884), που συμπίπτει και με τις δύο πρώτες δεκαετίες της βασιλείας του Γεωργίου Α΄, το πραγματιστικό πνεύμα που επικρατεί στη χώρα αντανακλάται και στις εργασίες στην Ακρόπολη. Οι φιλόδοξες αναστηλωτικές επεμβάσεις παραχωρούν τη θέση τους σε εργασίες μικρής κλίμακας, κυρίως εργασίες συντήρησης των μνημείων, που εκτελούνται από τη Γενική Εφορεία Αρχαιοτήτων, υπό τον Παναγιώτη Ευστρατιάδη και από την εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία, υπό τον Στέφανο Κουμανούδη. Οι μόνες μεγάλες επεμβάσεις αυτών των χρόνων είναι η ανέγερση του Μουσείου της Ακρόπολης (1865-1874) στη νοτιοανατολική γωνία του βράχου και η κατεδάφιση του λεγόμενου Φράγκικου Πύργου των Προπυλαίων το 1875.
· Η δεύτερη φάση, από το 1885 έως το 1909, συμπίπτει με την περίοδο της διαχείρισης των αρχαιολογικών πραγμάτων της χώρας από τον Παναγιώτη Καββαδία, Γενικό Έφορο Αρχαιοτήτων και Γραμματέα της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας, ταυτόχρονα. Πρόκειται για μια περίοδο ευρύτερης μετεξέλιξης και μετασχηματισμού της Ελλάδας, σχετικής πολιτικής σταθερότητας, οικονομικής ανόδου, μιας πρώτης εκβιομηχάνισης και κοινωνικού εξαστισμού. Η περίοδος είναι ιδιαίτερα γόνιμη, όχι μόνον όσον αφορά τις αναστηλώσεις, αλλά και γενικότερα την προστασία των μνημείων στην Ελλάδα. Τότε διαμορφώνεται το υφιστάμενο έως σήμερα οργανωτικό και νομοθετικό πλαίσιο, αρχίζει η ανασκαφική διερεύνηση των περισσοτέρων αρχαιολογικών χώρων, ιδρύονται μουσεία σ' ολόκληρη την επικράτεια, εκτελούνται πολυάριθμες στερεωτικές και αναστηλωτικές επεμβάσεις σε ένα μεγάλο αριθμό μνημείων. Η Ακρόπολη ανασκάπτεται σε όλη της την έκταση, έως τον φυσικό βράχο (1885-1890), ενώ ταυτόχρονα αρχίζουν και αναστηλωτικές επεμβάσεις μεγάλης κλίμακας: 1898-1902, Πρώτο Αναστηλωτικό Πρόγραμμα του Παρθενώνος (αναστήλωση δηλαδή του οπισθονάου και της δυτικής του όψης), 1902-1909, αναστήλωση του Ερεχθείου.
Το Πρώτο Αναστηλωτικό Πρόγραμμα του Παρθενώνος αντανακλά το νέο πνεύμα και τις νέες απαιτήσεις της περιόδου, όσον αφορά τις επεμβάσεις στα μνημεία: την επιδίωξη εκτέλεσής τους κατά τρόπο επιστημονικό και ποιοτικό, που εκδηλώνεται με τη σύσταση διεπιστημονικής επιτροπής για τον καθορισμό του προγράμματος και την επίβλεψη των εργασιών, τη σύνταξη προκαταρκτικών εκθέσεων για την επέμβαση, που συνοδεύονται και από σχεδιαστική τεκμηρίωση, τη χρήση του πλέον σύγχρονου μηχανολογικού εργοταξιακού εξοπλισμού και των πλέον ποιοτικών και αβλαβών για το μνημείο υλικών (που εισάγονται από το εξωτερικό), την απασχόληση εξειδικευμένου προσωπικού. Το Πρόγραμμα σηματοδοτεί και την έναρξη της δράσης του νομομηχανικού Νικολάου Μπαλάνου στην Ακρόπολη, στον οποίο ανατίθεται η ευθύνη της εκτέλεσης του έργου, που πλέον θεωρείται σε μεγάλο βαθμό τεχνικό. Τέλος, το έργο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τον πλούσιο θεωρητικό προβληματισμό που το συνοδεύει σε όλες τις φάσεις του, σχετικά με τα όρια, τις τεχνικές και τα υλικά της εκτέλεσής του, ο οποίος και θα επηρεάσει καθοριστικά τον Μπαλάνο στη διαμόρφωση των αναστηλωτικών του αντιλήψεων.
Κατά την αναστήλωση του Ερεχθείου, την πρώτη ολοκληρωμένη επέμβαση του Μπαλάνου σε μνημείο, εφαρμόζονται για πρώτη φορά οι τεχνικές που θα χαρακτηρίσουν το έργο του: η ενσωμάτωση στα αρχιτεκτονικά μέλη των μνημείων βαρέων ενισχυτικών μεταλλικών φορέων, με επακόλουθη απολάξευση και απομάκρυνση μεγάλου ποσοστού μάζας των αρχαίων μελών, η χρήση των διάσπαρτων στο έδαφος αρχαίων μελών και θραυσμάτων ως κοινού οικοδομικού υλικού για τη συμπλήρωση και την ανόρθωση των τμημάτων του μνημείου.
Από τον Πρώτο στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1910-1939)
Πρόκειται για μια αντιφατική και ταραχώδη περίοδο νικηφόρων πολέμων και επέκτασης του νεοελληνικού κράτους στα σημερινά του όρια, αλλά και επακόλουθων εθνικών καταστροφών, πολιτικής αστάθειας και μεγάλων οικονομικών δυσχερειών (ιδιαίτερα μετά το 1922). Αυτά τα χρόνια οι μόνες αναστηλωτικές επεμβάσεις που εκτελούνται στην Ελλάδα είναι εκείνες, και μάλιστα μεγάλης κλίμακας, που πραγματοποιεί ο Μπαλάνος στην Ακρόπολη: 1909-1917, αναστήλωση των Προπυλαίων, 1921-1933, Δεύτερο Αναστηλωτικό Πρόγραμμα του Παρθενώνος (αναστήλωση δηλαδή του προνάου, του ανατολικού αετώματος, της δυτικής θύρας, της βόρειας και της νότιας κιονοστοιχίας), 1934-1935, στερέωση των βράχων της βόρειας κλιτύος της Ακρόπολης, 1935-1940, δεύτερη αναστήλωση του ναού της Αθηνάς Νίκης.
Πρόκειται για μια περίοδο κυριαρχίας και ανεξέλεγκτης δράσης του Μπαλάνου στο ελληνικό αναστηλωτικό πεδίο, η οποία, λόγω των δυσμενέστατων εξωτερικών όρων διεξαγωγής των έργων, χαρακτηρίζεται από την εγκατάλειψη κάθε ποιοτικής επιδίωξης και αρχής και την εκτέλεση των επεμβάσεων με οποιουσδήποτε τρόπους, μέσα και υλικά είναι διαθέσιμα και εφικτά (όπως λ.χ. τη δημιουργία αναστηλώσιμων αρχιτεκτονικών μελών με το συμπίλημα πολυάριθμων αρχαίων θραυσμάτων ποικίλης προέλευσης, τη χρήση σιδήρων κακής ποιότητας ή, κατά την αναστήλωση των κιονοστοιχιών του Παρθενώνος, τη χρήση τσιμέντου και άλλων, παντοίων, υλικών για τη συμπλήρωση των αρχαίων μελών). Ταυτόχρονα πρόκειται και για μια περίοδο επιβολής και αναγνώρισης του έργου του Μπαλάνου διεθνώς, αλλά και της τελικής διαμόρφωσης της εικόνας της Ακρόπολης, η οποία με την επικράτηση των μαζικών μέσων επικοινωνίας τα μεταπολεμικά χρόνια θα διαδοθεί παγκόσμια ως ιδεογραμμικό σύμβολο της σύγχρονης Ελλάδας.
Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο έως τη Μεταπολίτευση του 1974
Κατά την μεταπολεμική περίοδο οι επεμβάσεις στην Ακρόπολη είναι περιορισμένες με σημαντικότερη την αναστήλωση, από το 1947 έως το 1957, της νοτιοδυτικής πτέρυγας των Προπυλαίων από τον Αναστάσιο Ορλάνδο, διευθυντή της Υπηρεσίας Αναστηλώσεως Αρχαίων και Ιστορικών Μνημείων και κυρίαρχη μορφή στο ελληνικό αναστηλωτικό στερέωμα αυτά τα χρόνια.
Εκείνο που κυρίως χαρακτηρίζει αυτή την περίοδο είναι η επισήμανση των βλαβερών συνεπειών που είχαν για τα μνημεία οι τεχνικές και οι τρόποι των επεμβάσεων Μπαλάνου. Ήδη στη δεκαετία του '40, μεσούντος του πολέμου, αναφέρονται οι πρώτες οξειδώσεις των σιδερένιων οπλισμών που είχαν ενσωματωθεί στα μνημεία. Τα επόμενα χρόνια, με τη δραστική αλλαγή του περιβάλλοντος της Ακρόπολης, λόγω του μετασχηματισμού της Αθήνας από μια πόλη μεσαίου μεγέθους στη μητρόπολη του νεοελληνικού κράτους, η κατάσταση ραγδαία επιδεινώνεται.
Στο πρόβλημα της οξείδωσης και διόγκωσης των σιδήρων και του επακόλουθου κατακερματισμού των μελών των μνημείων προστίθενται πλέον και η διάβρωση της επιφάνειάς τους από την ατμοσφαιρική ρύπανση και την όξινη βροχή, η επισφαλής στατική κατάστασή τους λόγω ερείπωσης, η φθορά που επέρχεται στην επιφάνεια του βράχου - ενός αυτοτελούς μνημείου, φορέα των ιχνών μιας μακραίωνης ιστορίας - από τα πατήματα των επισκεπτών, που μαζικά πλέον συρρέουν στην Ακρόπολη. Όλα αυτά ωθούν την ελληνική πολιτεία στο να συστήσει, το 1975, μια διεπιστημονική επιτροπή ειδικών αδιαμφισβήτητου κύρους, την «Επιτροπή Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως», για τη μελέτη των προβλημάτων και τη λήψη μέτρων αντιμετώπισής τους. Μια νέα φάση των επεμβάσεων στην Ακρόπολη αρχίζει.
Εδώ θα ευαισθητοποιήσουμε όλους επισκέπτες – αναγνώστες μας λέγοντας τους ότι από την στιγμή της δημιουργίας του το Apodimos.com έβαλε ένα από τους στόχους και σκοπούς του, να ενημερώνει τους Απόδημους παγκοσμίως για το σοβαρό θέμα που είναι τα «Μνημεία του Παρθενώνα» και όλο τον Κόσμο έτσι ώστε να αισθητοποιηθεί για την επιστροφή τους . Η ενημέρωση των πιο πάνω είναι ενδιαφέρουσα για την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα και προτείνουμε πριν διαβάσετε την ιστορική περιγραφή, Ακρόπολη: Το σύμβολο της Αθήνας όπου παρέχονται ενημερωτικές ιστορικές πληροφορίες στους επισκέπτες – αναγνώστες μας για την Ακρόπολη, για τον Παρθενώνα, το Ερέχθειο, για τον ναό της Αθηνάς της Νίκης και τα Προπύλαια έτσι για έχετε μια πλήρη εικόνα μελετήστε ορισμένα από αυτά κάνοντας ΚΛΙΚ στους τίτλους τα πιο κάτω άρθρα του τα οποία αφορούν τις εποχές από 2000 – 2004 με τα οποία προσπαθούσε να ευαισθητοποιήσει το διεθνές κοινό για την επιστροφή τους και είναι κάτι που όλοι οι Έλληνες, Κύπριοι , Ομογενείς , Απόδημοι αδελφοί μας καθώς και οι Φιλέλληνες πρέπει να πράξουν :
ΚΛΙΚ Για να θυμόμαστε τους Αγώνες της ΜΕΛΙΝΑΣ ΜΕΡΚΟΥΡΗ για την επιστροφή των ΜΑΡΜΑΡΩΝ του ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ
ΚΛΙΚ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ
ΚΛΙΚ ΔΥΟ ΑΚΟΜΑ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ <<ΓΛΥΠΤΩΝ>> ΑΠΟ ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΟΓΚΡΕΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΒΙΚΤΩΡΙΑΣ ΕΝΩ ΔΕΝ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΛΟΥΒΡΟ Η ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ ΚΑΙ Η ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ.
ΚΛΙΚ ΙΣΩΣ KAI ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΟΥΝ OI ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΛΥΠΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ
ΚΛΙΚ Η «ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ και ο ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ» των ΓΛΥΠΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ, στο ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ.
ΚΛΙΚ ΤΕΛΙΚΑ ΤΑ ΓΛΥΠΤΑ του ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ, ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΔΟΥΝ στους ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ !!!
με σκοπό όλοι να γνωρίζεται τι συμβαίνει για την επιστροφή των δικών μας Γλυπτών στα πιο πάνω δημοσιεύματα μας, πριν μελετήσετε στην παρουσίαση της εν θέματι αρθογραφία μας.
Πηγές: Apodimos.com με βασικές πληροφορίες από τα holiday.gr – ysma.culture.gr
