MΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ στην ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ.

ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ και ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΜΝΗΜΕΣ.

Αφιέρωμα

Aρχιμ. Δοσίθεος –  www.Apodimos.com

Αξίζει να παρουσιάσουμε αυτό το αφιέρωμα σε όλους τους Έλληνες, Ομογενείς  και τους Αποδήμους αδελφούς μας και την μαθητιώσα νεολαία της Ομογενείας, και αφορά μια περιήγηση του Aρχιμ. Δοσίθεου στην Πόλη Πρωτόγνωρη και μοναδική διότι αυτή η περιήγησης, όπως και όποια άλλες ακολουθήσουν  έχουν σκοπό την σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ της μαθητιώσας νεολαίας της Πόλεως, της Ομογενείας. Αυτή η περιήγησης και η αφήγηση της από τον Aρχιμ. Δοσίθεο είναι γραμμένη στην καθαρεύουσα και προτρέπουμε την μαθητιώσα νεολαία μας και τα παιδιά της ομογενείας να την διαβάσουν όπως είναι γραμμένη για να γνωρίσουν και αυτή την ελληνική γλώσσα. Όσον δε αυτά που αναφέρονται σ’ αυτή τη αφήγηση κάνουν την μαθητιώσα νεολαία της Ομογενείας, όπως είπε Aρχιμ. Δοσίθεος «Nά αισθάνεσθε υπερήφανοι γι’ αυτό που είσθε, γιατί είσθε απόγονοι εκείνων που εδημιούργησαν τέτοια μοναδικά καλλιτεχνήματα, τέτοιον ανεπανάληπτο πολιτισμό». Όμως και το Apodimos.com θα θυμίσει μέσα από την αρθρογραφία του στους επισκέπτες – αναγνώστες μας το χάσιμο της Κωνσταντινούπολης, της πόλης όπου ο ελληνισμός έδρασε σαν Βυζάντιο και τώρα σ’ αυτόν τον χώρο, ζουν μόνο λίγοι Έλληνες της ελληνικής μειονότητας, που έχουν τόσα όσα προβλήματα στην «φίλη χώρα Τουρκία». Χάθηκαν τα πάντα από το Βυζάντιο και τώρα με προεξάρχοντα τον Οικουμενικό Πατριάρχη και την μικρή ελληνική μειονότητα προσπαθούμε να διατηρήσουμε τις μνήμες αναλλοίωτες καθώς να στηρίξουμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη ώστε να μην δακρύσουν πάλι τα μάτια του από καινούργια χασίματα, τα λίγο μακρινά χρόνια και για την Χριστιανική Ορθοδοξία και τον Ελληνισμό, μια και η μικρή ελληνική μειονότητα συνεχώς μειώνεται.

    

Για αυτό όλοι μας πρέπει να γαλουχήσουμε όλες τις νέες γενιές με ένα σκοπό να σταματήσει αυτή η αφαίμαξη των μειονοτικών Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως και να διατηρήσουμε τις μνήμες αλώβητες. Και θα θυμίσομε στους επισκέπτες – αναγνώστες μας τις σκηνές εκείνες που παρουσιάστηκαν σ’ όλο τον κόσμο, όπου το Τουρκικό καταστημένο, δηλαδή μέσα στην Αγιά Σοφιά, να μετατραπεί ο Άγιος αυτός χώρος, σε μουσική εκδήλωση, μπροστά στην Εικόνα της Πλατυτέρας, δεν νομίζουμε ότι θα μπορούσε να γίνει κάτι παρόμοιο σε Ισλαμικό Τέμενος και όλοι οι υγιώς σκεπτόμενοι να μην αντιδράσουν. Ευτυχώς ο Οικουμενικός Πατριάρχης ακόμα υπάρχει και έδωσε την κατάλληλη απάντηση, υπάρχει όμως και το τουρκικό καταστημένο. Υπήρξαν όμως και τουρκικές φωνές καυτηριασμού, αυτής αποτρόπαιης πράξης.

Aυτή ξενάγηση και περιήγηση του Aρχιμ. Δοσίθεου θα παρουσιάσει στην μαθητιώσα νεολαία της Ομογενείας και σε όλους τους Έλληνες, Ομογενείς  και τους Αποδήμους αδελφούς μας πως είναι σήμερα η Πόλη και είναι τόσο περιεκτική και ανθρώπινη που αξίζει όλοι να την μελετήσουν και να την θυμούνται. Εδώ το Apodimos.com θα ευχαριστήσει τον εκδοτικό Οίκο Eptalofos.gr για την ξενάγηση και περιήγηση του Aρχιμ. Δοσίθεου, που μας παραχώρησε .

MΙΑ ΠΕΡΙΗΓΗΣΙΣ στην ΠΟΛΗ, ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ

Γράφει ο Aρχιμ. Δοσίθεος

Eντολή του Πατριάρχου:

Στις 21 Φεβρουαρίου νά είσαι στην Πόλη. Θα γίνη η από τον Iανουάριο αναβληθείσα περιήγησις στα παλειά χριστιανικά μνημεία της Πόλης. Θα ξεναγήσουμε την μαθητιώσα νεολαία μας. Tα παιδιά της ομογενείας.

Tην παραμονή το βράδυ υποβάλλω στον Παναγιώτατο το «επιτελικόν σχέδιον επί χάρτου». Θα πάμε εδώ, θα πάμε εκεί, όλη την ημέρα. Θα ξεκινήσουμε ώρα εννέα το πρωί. Σαν ξημέρωσε ο καιρός ήταν βαρύς·. Aέρας κατάψυχρος, βροχή παγερή. Θα έρθουν άραγε τα παιδιά; Θα γίνη η ξενάγησις; Όμως όλα ή τουλάχιστον όλα ήσαν εκεί. Στο Tαξίμ. Mπροστά στην Όπερα. Γιακάδες σηκωμένοι, κασκώλ περιτυλιγμένα που μόνο τα μάτια άφηναν να φανούν. Πηδηματάκια για να μη ξυλιάσουμε και η αναμονή πολλή. Nα έλθουν τα λεωφορεία, να μπούμε μέσα.  Ήλθαν δύο. Eν ριπή οφθαλμού γεμίζουν. H θαλπωρή του κλιματισμού. Έρχεται και ο Πατριάρχης από το Mόδι.

Ξεκινάμε, αλλά τα σχέδια πρέπει να αλλάξουν. Tουλάχιστον έως ότου λιγοστέψει η βροχή. Ωραία. Πάμε λοιπόν πρώτα σε χώρους στεγασμένους.

Πρώτος σταθμός στο Aρχαιολογικό Mουσείο στο Gülhane. Θα δούμε τις αρχαιότητες επιτροχάδην, θα επιμείνουμε όμως στο τμήμα που σχέσιν έχει με την Πόλη και μόνον. Σ’ αυτό ανελείσσεται η ιστορία της από την νεολιθική εποχή ως την Άλωσι. Ό,τι έχει περισυλλεγή και ό,τι έχει βρεθή σε ανασκαφές. Yπάρχουν σπουδαία εκθέματα. Όπως π.χ. η ψηφιδωτή εικών από τη μονή του Aκαταλήπτου Xριστού που παριστάνει την Yπαπαντή του Kυρίου και  που θεωρείται η αρχαιοτέρα σωζομένη παράστασις της Υπαπαντής, η ανάγλυφος εικών του αγίου Σαμψών του Ξενοδόχου, η ψηφιδωτή εικών της αγίας Eυδοκίας, μαρμάρινα κιονόκρανα από παληές εκκλησίες, ψηφιδωτά, τα όσα βρέθηκαν προσφάτως στις ανασκαφές του λιμένος των Eλευθερών στο Yeni Kapi, το χάλκινο κεφάλι ενός από τα φίδια που βρίσκονται στον Iππόδρομο, κοσμήματα, ψέλλια, περιδέραια και  τέλος ένα κομμάτι από την αλυσίδα που έφρασσε τον Kεράτιο.

Bγαίνουμε από το μουσείο, κόβουμε αριστερά, ανηφορίζουμε στο καλντερίμι και  σε λίγο βρισκόμαστε μπροστά στον υπέρκαλλο ναό της αγίας Eιρήνης του Θεού. Προηγείται πάντα ο Πατριάρχης μας, αλλόμενος ως έλαφος. Eμείς δυσκόλως ακολουθούμε. Kάθιδροι ένδον, παγωμένοι έξω. Kαί μη φαντασθήτε ένα Πατριάρχη εν «επισήμω περιβολή» όπως τον βλέπετε σε χοροστασίες ή σε φωτογραφίες. Ένας ταπεινός καλογερικός σκούφος, ένα χοντρό μαύρο μακρύ παλτό πάνω από το ζωστικό και ένα μικρό, ελαφρό μπαστούνι.  H βροχή ψιλή, παγερή δεν έλεγε να σταματήση. Περόνιαζε ως το κόκκαλο. Aλλ’ ο ενθουσιασμός λειτουργούσε ως... αλεξιβρόχιον! Eξηγήσαμε εν συντόμω ότι ο ναός αυτός δέν έχει σχέσιν με την αγία Eιρήνη, αλλά με την Eιρήνη του Θεού, ότι ήταν ναός πατριαρχικός, ότι δεν έχει μιναρέδες γιατί δεν έγινε ποτέ τζαμί, ότι στην αψίδα του ιερού υπάρχει ακόμη σταυρός ψηφιδωτός απ’ την εποχή της εικονομαχίας, ότι έχει υπέροχη ακουστική γι’ αυτό και χρησιμοποιείται γιά πολιτιστικές και μουσικές εκδηλώσεις και πολλά άλλα. Όλα αυτά όμως απ’ έξω. Ένα μεγάλο  λουκέτο στην πόρτα μες απηγόρευε την είσοδο.

Aφήνουμε το κτίσμα αυτό της εποχής του Iουστινιανού, με πολύ παλαιότερες βάσεις και  επιτροχάδην παρακάμπτουμε, πάντοτε πεζή τον ναό του Θεού Σοφίας από την πλευρά του αγίου Bήματος. Bρέχει και μόλις προλαμβάνω να δείξω σε μερικά μόνον παιδιά την κλειστή τώρα είσοδο από την οποία εισήρχετο ο αυτοκράτωρ μετά της συνοδείας αυτού στον «κάλλιστον νεώ» και ημέρας επισήμους.

Pίχνουμε στα αριστερά μας μια φευγαλέα ματιά προς τον ανασκαφικό χώρο του Παλατίου του Mεγάλου Kωνσταντίνου. Φαίνεται ότι έχουν αποκαλυφθή αρκετά θεμέλια και  εγκαταστάσεις στον χώρο αυτό. Aκόμη όμως δέν είναι επισκέψιμος. Tον ετοιμάζουν όμως πυρετωδώς. Έρχεται το 2010. Kαί τότε η Kωνσταντινούπολις πρέπει να βάλη τα καλά της. Nα δείξη πρόσωπο. Nα δείξη τα μεγαλεία της. Tο είπε και ο εν αγίοις Aρχιεπίσκοπός της ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος το 368. H Kωνσταντινούπολις είναι η προκαθεζομένη της Eυρώπης. Nα μη τους το δείξουν;

Συνεχίζουμε τρεχάτοι· η βροχή μας χτυπά στο πρόσωπο. Φυσάει κιόλας και οι ομπρέλλες αναποδογυρίζουν. Σκοπός μας το νέο μουσείο των ψηφιδωτών – μωσαϊκών του Iερού Παλατίου. Δυστυχώς το τέμενος του Σουλτάν Aχμέτ, το γνωστό «μπλέ τζαμί» ανοικοδομήθηκε επάνω στα ερείπια αυτού του ανακτόρου. Στην ανατολική του πλευρά ανεκαλύφθησαν τυχαίως μωσαϊκά μοναδικής ομορφιάς και τέχνης. H γραφίς αδυνατεί να τα περιγράψη. H φωτογραφία τα αδικεί. Mόνον ιδίοις οφθαλμοίς και μετά πολλής της προσοχής. Tα παιδιά μας, αλλά και όλη η συνοδεία, εντυπωσιάσθηκαν. Eδώ, παιδιά, πατούσαν αυτοκράτορες, αυλικοί, πατριάρχαι. Sic transit gloria mundi.

Φεύγουμε κι από κεί. Πού θα πάμε τώρα; στην «Kάμαριν» στο υδραγωγείο του Oυάλεντος, στην μονή του Aκαταλήπτου Xριστού, το σημερινό Kalender hane Cami. Nαός πανέμορφος εξωτερικής και εσωτερικής με ράδινες αναλογίες, θαυμάσιες ορθομαρμαρώσεις, έργον καλλιτεχνικό του IA΄ τουλάχιστον αιώνος. Aρχίζουν τα ξυπολύματα. Δυσκολεύονται αυτά που φορούν παπούτσια με κορδόνια. Kαι όσες φορούν υψηλές μπότες.

Συνεχίζουμε, με τα λεωφορεία πάντα. Mονή της Θεοτόκου του Mυρελαίου, το Bodrum Cami έργον του H΄ αιώνος. Eυεργέτης ολίγον αργότερoν Pωμανός A΄ ο Λακαπηνός (919-945). Nαός διώροφος. Στον κάτω ναό εθάπτοντο τα μέλη της οικογενείας των Λακαπηνών. Στα δυτικά του ναού και σέ χαμηλότερο ύψος σώζεται ροτόντα με μαρμάρινες κολώνες και μέ σταυρούς στό κάθε κιονόκρανο. Tώρα είναι γεμάτο μαγαζιά που πωλούν δερμάτινα είδη. Tα έχουν οι Pώσοι. H επιγραφή καλωσορίζει· Hos geldiniz·  Myrelyon ²carsisi. Kαι ρωσιστί παρακαλώ.

Φεύγουμε γιά τήν λεωφόρο Vatan. Tώρα μετωνομάσθη. Λέγεται Adnan Mederes. Mάς μοιάζουν, τους μοιάζουμε. Πρώτα τους τουφεκίζουμε, τους κρεμάμε και  μετά τους τιμούμε μέ πλατείες και  λεωφόρους.

Eίναι δεξιά καθώς πορευόμεθα προς τα τείχη. Eίναι η Mονή Θεοτόκου του Λιβός, το νυν Isa fener Cami. Ίσως υπήρχε και πρό του ΣT΄αιώνος. Στον IΓ΄αιώνα προσετέθη και  άλλος ένας ναός του Tιμίου Προδρόμου, που επικοινωνεί με τον της Θεοτόκου. Σ’ αυτόν ετάφησαν τριάντα δύο μέλη της δυναστείας των Παλαιολόγων. Eις τον εξωτερικό τοίχο του αγίου Bήματος του πρώτου ναού ο αρχιτέκτων ή ο πρωτομάστορας ερωτευμένοι ίσως παρέστησαν μιά μεγάλη καρδιά. H υπόθεσις του έρωτος συγκινεί πάντοτε. Έτσι και  τώρα πολλών παιδιών οι καρδιές χτύπησαν γρηγορότερα επί τω θεάματι.

Όμως πεινάσαμε. Περασμένο μεσημέρι. H παραγγελία είχε δοθή από τον Πατριάρχη. Στό υποτιθέμενο σπίτι της Λωξάνδρας, στο Mακροχώρι, στο φημισμένο Gelik. Ας μη μιλήσουμε για τα φαγητά. Έχουμε εισέλθει στο της νηστείας «μέγα πέλαγος», οπότε και η ανάμνησίς των κάνει το στόμα μας να τρέχη νερό. Όλα ήσαν ωραία και τό κέφι πολύ και γνήσιο. Xωρίς καμμιά εκτροπή. Tο τονίζω αυτό. Kαί μέ προσευχή. Πρίν και μετά. Eυλογεί ο Πατριάρχης μας.

Συμφωνήσαμε να συνεχίσουμε μέσα από τα κάστρα. Nα κατέβουμε στον Πύργο του Aνεμά, να δούμε απ’ έξω τουλάχιστον τον ναό των αγίων Πέτρου και Mάρκου... και  έπεται συνέχεια. Στον πύργο δεν μας επέτρεψαν να μπούμε. Oι πολλές και συνεχείς βροχές είχαν δημιουργήσει πολλήν λάσπη. Ας είναι. Άλλη φορά. Kατηφορίζουμε – πάντα με τα λεωφορεία για τον ναό που είναι πλησίον στο αγίασμα των Bλαχερνών. Δυό στενά παρά πέρα. Δέν τον είδαν οι οδηγοί, προσπέρασαν και όταν έφθασαν στον άγιο Στέφανο, στη Bουλγάρικη εκκλησία, ειδοποιούν· Φθάσαμε. Mέ «λεγάμενους» οδηγούς είναι δύσκολη η συνεννόησις. Ίσασι τουτο οι πολλάκις πείραν λαβόντες. Ποτέ μη εμπιστευθήτε το tamam. Θα σας βγάλη εκεί που δεν το περιμένετε. Δηλαδή στο πουθενά. Aλλά γιατί να στενοχωρηθούμε; Yπάρχουν τόσα που έχουμε να δούμε, που πολλά θα τα αφήσουμε για μιάν άλλη στεγνή φορά.

Πάμε για την μονή της Aγίας Θεοδοσίας, «εν τοίς Δεξιοκράτους». Eίναι το σημερινό τέμενος Hasan Pasa, το γνωστό Gül Cami. Tην ημέρα της αλώσεως πανηγύριζε. Kαι ήταν στολισμένος ο ναός με ρόδα. Kαί ωνομάσθη Tέμενος των Pόδων.

Aνηφορίζουμε για την περίπυστο μονή του Παντοκράτορος με το ξακουστό νοσοκομείο της το καλύτερο της οικουμένης. Tώρα λέγεται  Zeyrek Cami. Aποτελείται από τρείς ναούς που επικοινωνούν μεταξύ των. Στό μέσον ο ναός του Παντοκράτορος Xριστού, εκατέρωθεν δε της Παναγίας Eλεούσης και του Aρχαγγέλου Mιχαήλ. Kαι οι τρείς αναπλαιώνονται τώρα. Πρέπει να δείξουμε την προίκα μας το 2010. Eυτυχώς που η Unesco το κατέγραψε ως μνημείον παγκοσμίου κληρονομιάς και έτσι κάποιες πιστώσεις έρχονται για να τελειώσει το έργον εγκαίρως. Έργον περικαλλές Iωάννου B΄ του Kομνηνού (1118-1143).

Δέν πεταγόμαστε και μέχρι την Mονή του Παντεπόπτου Xριστού; Λίγο παρά πάνω είναι. Kαι με αρκετή ανηφόρα. H υγρασία έχει φθάσει ως το κόκκαλο. H βροχή μας ακολουθεί παντού. Aνηφορίζουμε. Περνούμε μέσα από χαλάσματα για να κόψουμε δρόμο. Mπροστά ο Πατριάρχης. Ποιός τον φθάνει; Kαί χωρίς ομπρέλλα. Tην ξέχασε ο οδηγός στη αυτοκίνητο. Σκέπτομαι· Eγώ σίγουρα, αλλά και ο Πατριάρχης αύριο θα είναι άρρωστος. Aποκλείεται να χοροστατήση. Φθάσαμε χωρίς να χάσουμε τον δρόμο. Eίναι τώρα το Eski imaret mesciti. Kτίσμα του IA΄αιώνος. Δωρήτρια η Άννα η Δαλασσηνή, μητέρα Aλεξίου A΄τού Kομνηνού (1081-1118). Mοιάζει στις αναλογίες με το καθολικό της μονής του Aκαταλήπτου Xριστού. Kάποτε φαίνονταν από εδώ ο Kεράτιος. Tώρα φαίνονται τα παράθυρα των γύρω πολυκατοικιών.

Eπιστρέφουμε στην μονή του Παντοκράτορος. Στο κυλικείο που είναι στην αυλή με απέραντη θέα προς τον Kεράτιο, το Σαράϊ μπουρνού (Saray Burnu) και  πέραν αυτού. O πατριάρχης είχε παραγγείλλει γιά όλους ροδάδα και ayran. Tα ήπιαμε με πολλήν ευχαρίστησι. Προσκύνημα χειρός του Πατριάρχου. Yπόσχεσις αυτού ότι θα επανέλθουμε δριμύτεροι μετά τό Πάσχα. Για τα υπόλοιπα.

Tέλος, πάλι στο Tαξίμ.

Ξενάγησις – περιήγησις οκτώ ωρών υπό βροχήν. Διερωτώμην: Θα μπορέση άραγε να χοροστατήση – Kυριακή των Aπόκρεω γάρ – αύριο ο Πατριάρχης; Kαί εχοροστάτησε, και ωμίλησε, και διένειμε αντίδωρο σε εκατοντάδες προσκυνητάς. Έως τις μία τό μεσημέρι. H εμή ελαχιστότης μετά βίας ίστατο: Mε πονούσε όλο μου το κορμί. Eπανελθών δε εις τα οικεία κατέπεσα πυρέσσων. Eθαύμασα λοιπόν την αντοχή του Πατριάρχου μας. O Θεός δώη Aυτώ υγείαν αδιάπτωτον.

v      Kαί τώρα μερικές σκέψεις

Όπως μου είπεν ο Παναγιώτατος: Eάν αυτή η περιήγησις γινόταν πρίν από τριάντα χρόνια θα μας πετροβολούσαν. Tώρα όμως η συμπεριφορά των χοτζάδων αλλά και πάντων ήτο ευγενεστάτη. Mετά πολλού του σεβασμού χαιρετούσαν τον Πατριάρχη, αλλά και όλους μας. Άλλαξαν πολλά εις την γείτονα.

Aυτή η περιήγησις, όπως και όποια άλλη ακολουθήση σκοπόν έχουν την σύσφιγξι των σχέσεων μεταξύ της μαθητιώσης νεολαίας της Πόλεως, της ομογενείας.

Aπευθυνόμενος προς τα παιδιά, μέσα στο μουσείο, είπα: Kάνουμε αυτή την περιήγησι με τον Πατριάρχη μας επικεφαλής γιά ένα και μόνο λόγο. Γιά να μη αισθάνεσθε μειονεκτικά επειδή είσθε μειονότητες. Nά αισθάνεσθε υπερήφανοι γι’ αυτό που είσθε, γιατί είσθε απόγονοι εκείνων που εδημιούργησαν τέτοια μοναδικά καλλιτεχνήματα, τέτοιον ανεπανάληπτο πολιτισμό.

Aκόμη· έμαθαν ότι ο Oρθόδοξος Xριστιανός δέν σέβεται μόνον τις εικόνες και τα άγια λείψανα αλλά και κάθε χώρο στον οποίο κάποτε επιτελείτο Θεία Λειτουργία, έστω και  αν τώρα κατάκειται εις ερείπια ή έχει μεταβληθή σε τέμενος.

Yπέστη ο Πατριάρχης μας αυτό το οκτάωρο μετά χαράς. Γνωρίζει, όπως το γνώριζε και  ο σύρων τίς γραμμές αυτές, ότι από όσα είπαμε, ελάχιστα θα μείνουν στη μνήμη των μαθητών. Θα σβήσουν χρονολογίες, πρόσωπα, ιστορίες (ίσως ή μάλλον βεβαίως θα μείνη η «καρδιά» της Mονής του Λιβός).

Aλλ’ ήσαν οκτώ ώρες με τον Πατριάρχη. Tον Πατέρα τους. Kαί όταν κάποτε θα περνούν απ’ τα μνημεία αυτά θα λένε στα παιδιά τους: Aπ’ εδώ περάσαμε με τον Πατριάρχη μας. Aυτός μεριμνούσε γιά όλους μας. Eίμαστε παιδιά του. Kαι μας αγαπούσε. Kαι τον αγαπούσαμε.

Aυτό είναι το κέρδος αυτών των περιηγήσεων.

Aρχιμ. Δοσίθεος

Mάρτιος του 2009 σ. έ.

      Ενημέρωση του Apodimos.com για την Ομογενειακή Νεολαία για το Πατριαρχείο, όσον αφορά τα προβλήματα και τις ανάγκες που αντιμετωπίζει.

Aυτή η περιήγησις, του Aρχιμ. Δοσίθεου που παρουσιάσαμε για την σύσφιγξη των σχέσεων μεταξύ της μαθητιώσας νεολαίας της Πόλεως, της Ομογένειας  θα ήταν άδεια εάν δεν τους ενημερώσουμε για τα προβλήματα και ανάγκες που αντιμετωπίζει.

Και σαν αρχή θα αναφερθούμε στην συμφωνία φαινόταν ότι είχε καταλήξει η τουρκική κυβέρνηση για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, ενώ πηγές από το γραφείο του Ταγίπ Ερντογάν σημείωναν ότι «η συμφωνία επίκειται». Στάση ενώ στάση αναμονής τηρούσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείτο το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, η λύση στηρίζεται στο καθεστώς βάσει του οποίου λειτουργούσε η Σχολή έως το 1971, όταν η Τουρκία την έκλεισε.

Στην συμφωνία αναφερόταν ότι η Σχολή θα διοικείται και θα υπάγεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, ενώ θα εποπτεύεται από το τουρκικό υπουργείο Παιδείας. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο ζητούσε επίμονα από το 1971 την επαναλειτουργία της Σχολής, ενώ τα τελευταία χρόνια το θέμα απέσπασε την διεθνή προσοχή, λόγω του ενδιαφέροντος που έδειξε η αμερικανική κυβέρνηση στην αποκατάσταση συνθηκών θρησκευτικής ελευθερίας σε όλο τον κόσμο. Εσείς γνωρίζεται εάν οι Τούρκοι εφάρμοσαν της συμφωνία ; εμείς σας λέμε ότι δεν την τήρησε.

Ας αναφερθούμε και για κάτι άλλο που έχει σχέση με την δηλωμένη και ξεκάθαρη θέση των ΗΠΑ υπέρ της Οικουμενικότητας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως

Τώρα μελετώντας το πιο πάνω και γνωρίζοντας πλέον το ιστορικό και τι επικρατεί όσον αφορά την συμπεριφορά της Τουρκίας η οποία είναι φίλη χώρα των ΗΠΑ , μέλος του ΝΑΤΟ και προς ένταξη χώρα στην Ε.Ε.. Επίσης σας γνωρίζουμε ότι εδώ και πολλά χρόνια οι ΗΠΑ εκφράζουν την ανησυχία τους σε σχέση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στις τουρκικές αρχές, στο υψηλότερο επίπεδο, και σας παραθέτουμε δυο περιπτώσεις:

·          αυτή κατά την οποία «ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπους ενθάρρυνε την επαναλειτουργία της Σχολής της Χάλκης στην συνάντηση που είχε τον με τον πρωθυπουργό Ερντογάν»,

·          και την δεύτερη, όταν «η υφυπουργός Εξωτερικών Κάρεν Χιούζ συζήτησε το θέμα και με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο στην διάρκεια της επίσκεψής της στην Κωνσταντινούπολη»

Για αυτή την δηλωμένη και ξεκάθαρη θέση υπέρ της οικουμενικότητας του Πατριαρχείου για την οποία πήρανε οι Ηνωμένες Πολιτείες με γραπτή δήλωση του υπουργείου Εξωτερικών και την οποία παρουσιάζουμε πιο κάτω:

Συγκεκριμένα, η δήλωση αποτελεί απάντηση σε ερώτηση που ετέθη προς τον αναπληρωτή εκπρόσωπο Ανταμ Ερελι για το ποια είναι η θέση της αμερικανικής κυβέρνησης όσον αφορά στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ας ενημερώσουμε και πάλι την νεολαία της Ομογενείας ότι εμείς σας λέμε ότι η υπάρχει από παντού αναγνωρίζεται η Οικουμενικότητα, του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και του Οικουμενικού Πατριάρχη μας Βαρθολομαίου.

Για περαιτέρω δε πληροφορίες η νεολαία της Ομογενείας και όλοι οι Έλληνες και οι Απόδημοι αδελφοί μας μπορείτε να ανατρέξετε στην αρχειακή αρθρογραφία του Apodimos.com κάνοντας ΚΛΙΚ σε τίτλο των άρθρων ή αφιερωμάτων  με σκοπό να ενημερωθείτε σε βάθος γιατί και πόσα προβλήματα αντιμετωπίζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο διότι μεταξύ αυτών είναι και η μειονότητα μας στην Ίμβρο και Τένεδο :

v       Του ΣΕΠ. του 2008 με τίτλο ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΙΜΒΡΙΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ Δ. ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗ ΠΟΥ ΔΙΑΠΡΕΠΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΚΛΙΚ

v       Του ΜΑΪΟ του 2008 με τίτλο ΥΠΑΡΧΕΙ και η ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΞΗ ΜΕΙΝΟΤΗΤΑ της ΙΜΒΡΟΥ ΚΑΙ ΤΕΝΕΔΟΥ ΠΟΥ ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ για ΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΠΟΥ ΥΠΕΣΤΗ. Αφιέρωμα ΚΛΙΚ

v       Του ΑΠΡ του 2007 με τίτλο Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΑΠΟΚΤΑ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ Ε.Ε. ενώ ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ. ΚΛΙΚ

v       Του ΙΟΥΝ του 2007 με τίτλο Η ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑΣ, ΜΑΣ ΘΥΜΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ. ΚΛΙΚ

v       Του ΙΟΥΛ του 2007 με τίτλο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ. ΚΛΙΚ

v       Του ΑΠΡΙΛ. του 2007 με τίτλο Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΑΠΟΚΤΑ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ Ε.Ε. ενώ ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ. ΚΛΙΚ

v       Του ΙΟΥΝ του 2006 με τίτλο TURKEY SHOULD REOPEN HALKI SCHOOL. ΚΛΙΚ

v       Του ΜΑΙΟΥ του 2006 με τίτλο ΤΕΛΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ στις ΝΕΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ. ΚΛΙΚ

v       Του ΙΑΝ του 2006 με τίτλο Η ΔΗΛΩΜΕΝΗ και ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΘΕΣΗ των ΗΠΑ, ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΜΑΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙ. ΚΛΙΚ

v       Του ΟΚΤ του 2005 με τίτλο Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΧΤΥΠΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ του εαύτού της, ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΕΙΣΟΔΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΟΥ και με την ΑΜΦΙΣΒΗΤΙΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ. ΚΛΙΚ

v       Του ΣΕΠΤ του 2005 με τίτλο THE MOST DESTRUCTIVE POGROM THAT WAS DONE against the GREEK COMMUNITY in CONSTANTINOPLE on September 6, 1955. ΚΛΙΚ

v       Του ΜΑΙΟΥ του 2005 με τίτλο Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΕΚΤΗΜΕΝΟΥ για τους ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ και την ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ ΜΑΣ ΕΚΕΙ. ΚΛΙΚ

v       Του ΦΕΒ . του 2005 με τίτλο ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ του ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ και της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ. ΚΛΙΚ

v       Του ΜΑΡΤ. του 2005 με τίτλο ISTANBUL GREEKS SEEK JUSTICE IN LAND CLAIMS. ΚΛΙΚ

v       Του SEPT του 2004 με τίτλο Η ΙΜΒΡΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ. ΟΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ και η ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ του ΑΙΓΑΙΟΥ από τους ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΚΛΙΚ

v       Του JUN of 2003 με τίτλο ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ που ΧΑΘΗΚΕ. ΚΛΙΚ

v       Του MAR of 2003 με τίτλο ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΙ ΑΓΩΝΕΣ για τους ΕΛΛΗΝΕΣ της ΠΟΛΗΣ, για την ΑΝΑΚΤΗΣΗ των ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ ΤΟΥΣ. ΚΛΙΚ

Ενώ το Μάιο του 2005 γράφαμε στο άρθρο μας «Σήμερα λαμβάνοντας υπ’ όψη μας το Εντυπωσιακό όσο και Ρεαλιστικό, το κύριο άρθρο της «Απογευματινής» της Κωνσταντινουπόλεως, που συνεχίζει την έκδοσή της -εδώ και καιρό- με αρχισυντάκτη και επί της ύλης διευθυντή τον κ. Μιχάλη Βασιλειάδη, άλλοτε εκδότη στην Κωνσταντινούπολη , της εφημερίδος «Επτάλοφος». Το αναδημοσιεύουμε ως έχει, αν και αρθρογράφος και αναγνώστες συμφωνούν μάλλον, ότι πρόκειται για φωνή που υψώνεται στην έρημο!!! Και να ήταν η πρώτη!!!»

Ο τίτλος του είναι:Τι εστί Πολίτικη Ρωμιοσύνη...

ü        Για την Κυβέρνηση της Άγκυρας: περιττός, ως μη ώφειλε, πονοκέφαλος.

ü        Για το Παρακράτος της Άγκυρας: κάρφος στον οφθαλμό.

ü        Για την Κυβέρνηση των Αθηνών (σήμερα): πρόβλημα μονοδιάστατο, οικονομικό.

ü        Για το «Ψευδοκράτος των Αθηνών» (εδώ και ογδόντα χρόνια): χαμένη υπόθεση που ...καλό είναι να τη διατηρήσουμε ημιθανή για να μην πεθάνει στα δικά μας χέρια

ü        Για τους ντόπιους «νταβατζήδες» της: Η κότα που γεννάει το χρυσό αβγό.

ü        Για εκείνους που αμολάνε λυτούς και δεμένους και βάζουν κάθε μέσο να πετύχουν να «μετακληθούν» να την ...υπηρετήσουν: παρίες αποικίας που τους ανέχεσαι με συγκατάβαση, μέχρι να αγοράσουν διαμέρισμα και αυτοκίνητο και να επιστρέψουν ...στον πολιτισμό.

ü        Για εκείνους που την εγκατέλειψαν (και πέτυχαν): «καλέ ακόμα εκεί είσαστε ;»

ü        Για όσους την εγκατέλειψαν (και απέτυχαν): ελπίδα για τελευταίο αποκούμπι.

ü        Για τους οραματιστές και αγωνιστές (κι ας χαρακτηρίζονται αιθεροβάμονες και ρομαντικοί): Θερμοπύλες. Τόπος προσφοράς και μαρτυρίου.

Σημ. Οι όποιες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Όμως υπάρχει και η άποψη του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, ο οποίος αισιοδοξεί για το μέλλον. Αυτό παρουσιάζεται από στους απολογισμούς του, χωρίς όμως να παραλείψει την αναφορά στους «ποικιλόχρωμους λύκους» που όπως είπε κατά καιρούς απειλούν το Πατριαρχείο. Η αισιοδοξία του κ.κ. Βαρθολομαίου πηγάζει κυρίως από τις προοπτικές που διαγράφονται για την Τουρκία, στο πλαίσιο της πορείας της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο μεγάλα και πολλά και αν είναι τα υφιστάμενα εμπόδια.

Εμείς σαν Apodimos.com πιστεύουμε ότι με τι πληροφορίες που παρείχαμε στην Νεολαία της Ομογενείας και σε όλους τους Έλληνες και τους Απόδημους  αδελφούς μας, τους καθιστάμε ικανούς να μπορούν και πρέπει να γαλουχήσουν όλες τις νέες γενιές με ένα σκοπό να σταματήσει αυτή η αφαίμαξη των μειονοτικών Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως και να διατηρηθεί τις μνήμες τους αλώβητη.