ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ και ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940. Οπτικοποιημένο Ιστορικό Αφιέρωμα Πιστέψετε μας αγαπητοί Έλληνες και Απόδημοι αδελφοί μας, ότι δεν ξεχάσαμε να αναφερθούμε για το μεγάλο «ΟΧΙ» που αφορά την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 και αυτό διότι οι Εορτασμοί, οι Παραλλάσεις, οι Ομιλίες σε όλες τις πόλεις στην Ελλάδα και στον Απόδημο και οι λίγες συζητήσεις στα Ελληνικά eMedia δεν μας καλύπτανε για αυτό το σοβαρό θέμα. Όμως η Ιστοσελίδα των Αποδήμων μας greekamericannewsagency.com μας έκανε να θυμηθούμε το Σάλπισμα της Νίκης μέσα από δυο άρθρα, ενός πρώην Υπουργού και ενός Υποστράτηγου εα
και την Ευλογία της Παναγιάς η οποία από ψηλά παρακαλεί για την ψυχή των ενδημησάντων πολεμιστών μας όπου και να κείτονται διότι επί εξήντα εννέα χρόνια μετά, οι περισσότεροι από τους νεκρούς ήρωες του Αλβανικού Έπους ακόμη δεν έχουν «αναπαυθεί».
Και αυτό διότι πάνω από 8.000 Έλληνες στρατιώτες που έπεσαν στο αλβανικό μέτωπο, έχοντας εκτελέσει το χρέος τους έναντι της πατρίδας, περιμένουν πλέον και από αυτή να εξοφλήσει το δικό της χρέος απέναντί τους: «Να συλλέξει τα οστά τους, αν είναι δυνατόν, να τα αναγνωρίσει και, εν συνεχεία, να τα ενταφιάσει». Για αυτό τον λόγο οι Έλληνες και Απόδημοι αδελφοί μας θα γευθούν τις πληροφορίες που υπάρχουν σ’ αυτό το Ειδικό Ιστορικό Αφιέρωμα που έχει σκοπό να μην ξεχάσουμε όλοι μας, τους ήρωες νεκρούς μας στην Αλβανία και να θυμηθούμε το Έπος του 1940 σε διάφορα σημεία του Ειδικού Ιστορικού Αφιερώματος θα υπάρχουν Οπτικοποιημένες παρουσιάσεις χρονικής διάρκειας 90 min. Και τους ενημερώνουμε ότι ένα πρώτο σημαντικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η κατάληξη σε συμφωνία μεταξύ της ελληνικής και της αλβανικής πλευράς πριν από περίπου 10 μήνες Φεβρουαρίου 2009, μέσω της οποίας άνοιξε το δρόμος για την κατασκευή και τη συντήρηση δύο στρατιωτικών νεκροταφείων στους Βουλιαράτες, το οποίο προϋπήρχε, αλλά κακοσυντηρημένο, και στην Κλεισούρα. Η Ελλάδα είχε ζητήσει επίσης την κατασκευή ενός ακόμη νεκροταφείου στην Κορυτσά, αλλά η κυβέρνηση του Σαλί Μπερίσα διαφώνησε κατόπιν πιέσεων αλβανικών εθνικιστιστικών κύκλων, παραχωρώντας σε αντάλλαγμα επιπλέον χώρο για την επέκταση του στρατιωτικού νεκροταφείου της Κλεισούρας. Το σχετικό πρωτόκολλο υπεγράφη προ 3 μηνών. Επί της ουσίας, η συγκεκριμένη συμφωνία αποτελεί το πρώτο μόλις βήμα μιας σειράς πρωτοβουλιών που καλείται να λάβει η ελληνική πλευρά προκειμένου να επαναπατρίσει ή να ενταφιάσει τα οστά των πεσόντων στον πόλεμο του ' 40. Εν αντιθέσει με τη χώρα μας, η οποία επί 10 σχεδόν χρόνια μετά εξακολουθούσε να βασανίζεται από τη Γερμανική κατοχή και τον Εμφύλιο που ακολούθησε, οι Ιταλοί είχαν ευθύς εξαρχής ενδιαφερθεί για τους δικούς τους νεκρούς, αφού ήδη από το Μάιο του 1941, αν και κατακτητές, είχαν ζητήσει και λάβει άδεια από την Αλβανία για τη δημιουργία στρατιωτικών νεκροταφείων.......... Η Παρουσίαση μας σε διάφορα σημεία του Ειδικού Ιστορικού Αφιερώματος θα ακολουθήσει μια ΕΙΔΙΚΗ ΟΠΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ που θα πληροφορήσει ότι αφορά τους νεκρούς ήρωες του Αλβανικού Έπους ακόμη δεν έχουν «αναπαυθεί» ενημερώνοντας επίσης σε ότι αφορά το Έπος του 1940. Στο πιο κάτω θέμα αυτές πληροφορίες παρέχονται μέσα από τις Οπτικοποιημένες παρουσιάσεις για σε όλους τους επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com με σκοπό να γνωρίσουν με video εικόνα και τον ήχο διάρκειας 2:40 min όπου παρουσιάζονται ορισμένα στοιχεία μέσα από ένα απόσπασμα εκπομπής από την ΕΤ1 για τους νεκρούς μας ήρωες του έπους το 1940. ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΣΑΝ ΕΛΛΗΝΕΣ!! για αυτό να ενημερωθείτε χρησιμοποιήστε τον τίτλο ΟΙ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΤΟΥ 1940 κάντε ΚΛΙΚ στο http://www.youtube.com/watch?v=x5vb64sCIRQ&feature=related
Για την ενημέρωση όλων των πολυπληθών επισκεπτών – αναγνωστών μας θα παρουσιάσουμε διάφορες συγκλονιστικές μαρτυρίες από άτομα που τις έζησαν:
Ήταν πια Απρίλης του 1941. Η υποχώρηση είχε αρχίσει. Οι Ιταλοί άρχισαν να χτυπούνε από παντού. Ένας ένας οι μαχητές έπεφταν νεκροί. Αλλοι πέντε και ένας ο Αλογογιάννης έξι. «Στο σπίτι γινόταν θρήνος. Ο Προβατάς, ένα από τα παιδιά, ζούσε πλημμυρισμένος στα αίματα. Έδωσε το πορτοφόλι στον πατέρα μου, πέθανε κι αυτός. Τους έδεσαν με τις κουβέρτες. Εσκαψαν λίγο στο χωράφι, ίσα ίσα για να τους σκεπάσουν. Εμείς είχαμε απομακρυνθεί μέχρι να δούμε τι θα γίνει. Σαν γυρίσαμε, τους είδαμε τους τάφους. Οι μύτες από τα άρβυλα ξεχώριζαν από το χώμα. Ορμήσαμε κι εμείς τα μικρά παιδιά και αρχίσαμε να τα σκεπάζουμε. Δύο οι τάφοι, έξι οι νεκροί. Ο πατέρας μου αργότερα φύτεψε στους δύο τάφους από μια αχλαδιά. Το χωράφι ανήκε στο συνεταιρισμό και υπήρχε φόβος όπως θα οργωνόταν να βρούνε τα οστά των παιδιών. Ετσι, με τις αχλαδιές λύθηκε το πρόβλημα». Η κ. Ερμιόνη δεν ξεχνάει την ταφή των στρατιωτών. Αλλά και το μετά. «Σε κάθε γιορτή η μάνα μου νύχτα μεσάνυχτα πήγαινε και άναβε ένα κερί. Δεν έπρεπε να μας δει κανείς. Εμείς όμως πηγαίναμε τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, την 25η Μαρτίου αλλά και την 28η Οκτωβρίου. Ερχονταν οι Αλβανοί και έψαχναν, αλλά εμείς δεν τους είπαμε τίποτε». Με την πτώση του καθεστώτος του Χότζα, η οικογένεια Πρίγκου τοποθέτησε δύο σταυρούς στους τάφους. Αναψε κεριά. Στάθηκε με ευλάβεια. Παράλληλα, άρχισε να αναζητά τους συγγενείς των νεκρών αλλά και κάποιον υπεύθυνο από την ελληνική πλευρά, για να στηθεί ένα μνημείο και να μεταφερθούν τα οστά στην Ελλάδα. «Μόνοι τους πολέμησαν. Μόνοι τους και τώρα». Το μνημείο στήθηκε, τελικά, από τους νέους της Ομόνοιας. Τα οστά όμως εκεί, στο χωράφι. Η κ. Ερμιόνη, παρά τις απειλές των Αλβανών, παραχώρησε μια γωνιά από το χωράφι της για το μνημείο - «ήταν απαίτηση του πατέρα μου» -, στο οποίο χαράχτηκαν τα ονόματα των νεκρών: Παναγιώτης Αλογογιάννης, Καμάρι 1917. Ανδρέας Προβατάς, Κέρκυρα. Ματθαίος Λαγός, Δημήτρης Σέλας, Κοντόσταυλο Κορινθίας, Νικόλαος Κτημαδάκης, Ηράκλειο Κρήτης, Κέρκης (Μωραΐτης).
«“Αέρα, φούσκωστ’ στο μπουτ’’» φώναζαν οι στρατιώτες με εφ’ όπλου λόγχη. «Σαν να τους ακούω τώρα. Σαν να τους βλέπω να ανεβαίνουν το ύψωμα του Αϊ Θανάση μέσα στο χιόνι. Εμείς τους βλέπαμε από τα σπίτια. Μας φαίνονταν τότε εμάς ήρωες, ελευθερωτές, θεόρατοι γίγαντες…». Ο κ. Δημοσθένης Κουρεμένος, 81 χρόνων, συνταξιούχος δάσκαλος, ήταν από τα παιδιά που έσπευσαν κρατώντας μια Ελληνική σημαία να υποδεχτούν τον Ελληνικό στρατό. «Μου φαίνονταν ψηλοί. Μέσα στις χλαίνες τους, αξύριστοι όπως ήταν, είχαν κάτι που μας συνέπαιρνε εμάς τα παιδιά. Μετά ήρθαν οι αξιωματικοί και εγκαταστάθηκαν στο σπίτι μας. Και δίπλα ακριβώς είχαν το πεδινό χειρουργείο. Εφερναν τους τραυματίες και τους αρρώστους με τα ασθενοφόρα. Πρέπει να ήταν λεωφορεία που τα είχε επιτάξει ο στρατός. Οι γιατροί μαγείρευαν και έτρωγαν εδώ. Μας έδιναν και μας και κάναμε μια χαρά… Μετά όμως ήρθαν τα δύσκολα. Εβγαινα πίσω από το σπίτι και τι έβλεπα; Χέρια και πόδια κομμένα που τα έθαβαν σε μια γωνιά. Αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Μα, κάτω δεν το έβαζαν ούτε οι τραυματίες ούτε οι στρατιώτες που είχαν σκορπιστεί σε όλα τα σπίτια. Εκαναν επιθέσεις συνέχεια. Ο λόφος του Αϊ Θανάση ήταν πολύ σημαντικό σημείο για την πορεία της αντεπίθεσης και οι αξιωματικοί έδιναν συνέχεια διαταγές. Οι στρατιώτες πολεμούσαν και οι γυναίκες του χωριού τούς πήγαιναν πολεμοφόδια φορτωμένα στην πλάτη τους και φαγητό, με πρώτη την Αμαλία Μπίστη, με τα πολλά το ύψωμα έπεσε. Οι Ιταλοί έφυγαν και εμείς πανηγυρίζαμε πίσω». Παράλληλα με τον Ελληνικό στρατό, και οι Ιταλοί επιχείρησαν να καταλάβουν τους Βουλιαράτες. «Μια φορά επιχείρησαν να μπουν στο χωριό με τανκς. Ετρεξαν τότε μερικοί στρατιώτες, κρύφτηκαν πίσω από τα βάτα και μόλις πέρασαν τα τανκς, πέταξαν στο δρόμο κουβέρτες. Μπλέχτηκαν οι κουβέρτες με τις ερπύστριες και τα τανκς ακινητοποιήθηκαν». Αυτή δεν ήταν παρά μία από τις πολλές μικρές μάχες που έδιναν οι στρατιώτες. Οι Δημοσθένης Κουρεμένος και Γιάννης Γκίκας, έζησαν από κοντά τις πρώτες μέρες της Ελληνικής αντεπίθεσης. Δεν πρέπει να τους ξεχάσουμε Στους Βουλιαράτες σήμερα υπάρχει το μοναδικό Ελληνικό στρατιωτικό νεκροταφείο. Εκεί είχαν ταφεί όσοι στρατιώτες πέθαναν στο πεδινό νοσοκομείο, αλλά και όσοι σκοτώθηκαν στις μάχες για την κατάληψη του Αϊ-Θανάση. Ο 70χρονος Γιώργος Μπάκος, συνταξιούχος ράφτης πια, φροντίζει να ανάβει ένα καντήλι, να καθαρίζει τους τάφους. «Δεν πρέπει να τους ξεχάσουμε. Εγώ γι’ αυτό προσπαθώ. Αυτό το νεκροταφείο το έσωσε ο θείος μου, Δημήτρης Μπάκος. Αυτός ήξερε και τα ονόματα. Και όταν επί Χότζα δόθηκε εντολή να καταστραφούν οι σταυροί, αυτός τους πήρε και τους έθαψε για να μείνουν τα ονόματα. Και τα είχε γράψει αυτά. Έτσι σώθηκαν».
Το μόνο παρήγορο είναι ότι οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, προσπαθούν να τους εντοπίσουν και να τους τιμήσουν. Ήταν δίπλα τους στις δύσκολες ώρες του πολέμου. Τους είδαν νεκρούς. Τους είδαν χωρίς χέρια, χωρίς πόδια. Να κλαίνε. Να τραγουδάνε. Να νοσηλεύονται στα σπίτια τους με τον θάνατο να τους κοιτάζει κατάματα… Το θέμα των Ελληνικών στρατιωτικών νεκροταφείων απασχόλησε αμέσως μετά την πτώση του καθεστώτος την Ελλάδα. Εγιναν προσπάθειες συλλογής των οστών των Ελλήνων στρατιωτών στην Κλεισούρα, την Πρεμετή, το Τεπελένι. Οι δύο πλευρές έχουν έρθει σε συμφωνία, η οποία όμως δεν έχει αρχίσει ακόμη να εφαρμόζεται. Στο πιο κάτω θέμα αυτές οπτικοποιημένες πληροφορίες παρέχονται σε όλους τους επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com με σκοπό να γνωρίσουν με video εικόνα και τον ήχο διάρκειας 3:29min στοιχείων, όπου παρουσιάζονται ορισμένα στοιχεία για τους Έλληνες ΗΡΩΕΣ του 1940 είναι μια τηλεοπτική απάντηση που είναι παραγωγή των Hellenic Army για αυτό να ενημερωθείτε χρησιμοποιήστε τον τίτλο Greek HEROES of 1940 κάντε ΚΛΙΚ στο http://www.youtube.com/watch?v=DkcIby_vW8U&feature=player_embedded
Tου πρώην ΥΠΟΥΡΓΟΥ Μακεδονίας και Θράκης κ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΡΤΗ Με την ευκαιρία της επικείμενης επετείου της 28ης Οκτωβρίου 1940, θεωρώ επιβεβλημένες τις ακόλουθες επισημάνσεις, με την ελπίδα ότι ο σημερινός Υπουργός Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ), θα φροντίσει να καλυφθεί ένα σημαντικότατο κενό που χρόνια τώρα υφίσταται, ως προς την ανάδειξη της μεγάλης Ελληνικής συμβολής στη Συμμαχική Νίκη κατά τον Β΄ ΠΠ, γιά την ενημέρωση κυρίως των νεοτέρων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Πρέπει να αναδείξουμε την ουσιαστική μας συμβολή στη Συμμαχική Νίκη στο Β΄ ΠΠ, όχι με δικά μας λόγια, αλλά με αδιαμφισβήτητα ιστορικά γεγονότα, κυρίως από ξένες πηγές και δημοσιεύσεις και δηλώσεις των πρωταγωνιστών, προσφέροντας μία συνοπτική πληροφόρηση, κατάλληλη γιά το ευρύ κοινό, που δεν έχει χρόνο να διερευνήσει την Ιστορία σε βάθος και να διαμορφώσει ίδια άποψη. Αυτή η Ελληνική ιστορική κληρονομιά, δεν πρέπει να παραδίδεται στη λήθη, αλλά να προβάλλεται. Μη ξεχνάμε ότι η Ελλάδα αντιμετώπισε τον Άξονα 216 μέρες, έναντι 45 της Γαλλίας. Tο 1942 ο Γάλλος Pierre Bourdan μιλώντας στο BBC είπε: «Με την πάροδο του χρόνου θα φανεί ότι μετά την απόφαση της Αγγλίας του 1940, ήταν η ανδρεία του Ελληνικού λαού, που συνέβαλε περισσότερο για να σωθεί ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, ο δημιουργημένος από τον ίδιο αυτό λαό πριν από 2.400 χρόνια. Πρέπει να το σκέπτονται αυτό όταν θα διαμορφώσουν την Ευρώπη. Κάθε αχαριστία στην Ελλάδα θα ισοδυναμούσε με προδοσία προς την Ευρώπη». Ο ίδιος ο Χίτλερ αποκάλυψε σε συνομιλία του στις 30 Μαρτίου 1944 στη διάσημη κινηματογραφίστρια Leni Riefenstahl ότι: «Η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος υπήρξε καταστροφική για την Γερμανία. Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθεί στην Ελλάδα και δεν χρειάζονταν τη βοήθεια μας, ο Πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετική τροπή. Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσουμε το Λένινγκραντ και τη Μόσχα, πριν μας πιάσει το ρωσικό ψύχος» Τις ίδιες διαπιστώσεις επιβεβαίωσε ο Χίτλερ και στην Πολιτική Διαθήκη του, που υπαγόρευσε προ του θανάτου του το 1945, όπου κατηγορηματικά αποδίδει την αποτυχία του στην καταστροφική για την Γερμανία επίθεση του Μουσολίνι κατά της Ελλάδας. Από το 2001 και μετά έχουν γίνει πολλές γραπτές εκκλήσεις για κάλυψη από τον ΥΠΕΘΑ αυτού του άνω της 65ετίας σοβαρού κενού, αλλά δεν έχουν τελεσφορήσει. Σ' αυτές περιλαμβάνονται και επιστολές των Παμμακεδονικών Ενώσεων του εξωτερικού, που ζητούν αυτή τη «ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟ», για ενημέρωση των παιδιών των Ελλήνων της διασποράς και των ξένων νέων. Ο νέος κ. ΥΠΕΘΑ οφείλει και είμαι βέβαιος ότι με προσωπική του μέριμνα θα διασφαλίσει, πως θα καταρτισθεί το ταχύτερο δυνατό και θα κυκλοφορήσει χωρίς άλλες καθυστερήσεις η συνοπτική «ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟΣ», η οποία θα:
Νικόλαος Μάρτης http://www.greekamericannewsagency.com/gana/index.php?option=com_content&task=view&id=6240&Itemid=83
Αυτά τα έγκυρα στοιχεία συμπληρώνουν την πρόταση του πρώην ΥΠΟΥΡΓΟΥ Μακεδονίας και Θράκης κ. Νικολάου Μάρτη και προέρχονται από τον Υποστράτηγο εα Κωνσταντινίδη Κωνσταντίνο του Χρήστου
Ο οποίος σε έρευνα του καταγράφει «....τέταρτο γένος έπλασεν ο Δίας,.....πιο δίκαιο και πιο ανδρείο, το θείο το γένος των ηρώων που τους λεν ημίθεους.....ο Δίας τους έφερε στα πέρατα της γης.....και ζούνε αυτοί μ απίκραντη στα στήθη τους ψυχή μέσα στων μακαρίων τα νησιά.....μακάριοι ήρωες αυτοί...». Ησίοδος . Ιστορικά, είναι χρέος να αναφέρουμε μερικές απόψεις: Ο Πρωθυπουργός της Αγγλίας Ουίνστον Τσώρτσιλ, τηλεγραφούσε στις 28 Οκτωβρίου στον Έλληνα Πρωθυπουργό: «Ο τρόπος με τον οποίο, ο Ελληνικός λαός, αντιμετώπισε την Ιταλική πρόκληση, κατέκτησε το θαυμασμό του Βρετανικού λαού. Θα σας παράσχουμε όλη τη δυνατή βοήθεια μαχόμενοι εναντίον του κοινού εχθρού και θα μοιρασθούμε την κοινή νίκη». Την ίδια μέρα, ο Πρωθυπουργός του Καναδά, Μακένζυ Κινγκ, τηλεγραφούσε: «Όταν η κοιτίδα του ευγενέστερου πολιτισμού, που γνώρισε η ανθρωπότητα, η χώρα που της οφείλουμε ό,τι καθιστά τη ζωή ανώτερη και ωραιότερη, υφίσταται τέτοια επίθεση, η θέση όλων των αληθινών ανθρώπων είναι στο πλευρό της». Ο Γαλλικός Ραδιοφωνικός Σταθμός της Αφρικής, βεβαίωνε τους Έλληνες ότι: «όλοι οι αληθινοί Γάλλοι βρίσκονται πλάι στην Μικρή Ελλάδα, που δίνει σε άλλα μεγαλύτερα έθνη ένα υπέροχο παράδειγμα». Στις 4 Νοεμβρίου, η Αμερικάνικη εφημερίδα «Κρίστιαν Σάοενς Μόνιτορ», σχολίαζε: «...Εκεί πάνω στα βουνά της Πίνδου, ίσως κρίνεται η τύχη όλου του κόσμου». Στις 10 Νοεμβρίου, η «Σάνταιη Εξπρές» του Λονδίνου, έγραφε: «Η Ελλάδα επιτελεί αξιοθαύμαστο έργο. Η κατάσταση στην Ελλάδα μπορεί να αποβεί εξαιρετικά σοβαρή για μας. Μπορεί όμως και να γίνει το κλειδί της νίκης». Στις 5 Δεκεμβρίου 1940, ο Βρετανός Υφυπουργός Μόρισσον, δήλωσε: «Η Ελλάδα μας χάρισε την πρώτη κατά σειρά νίκη εναντίον του Άξονα». Οι «Τάιμς» του Λονδίνου, στις 30 Ιανουαρίου 1941, μεταξύ άλλων πολλών γράφει: «...Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε, ότι και αυτός ακόμη ο στρατός του Νείλου ενθαρρύνθηκε, όταν πληροφορήθηκε, ότι τα Ιταλικά στρατεύματα, που προετοιμαζόταν να αντιμετωπίσει, ήταν λιγότερο τρομερά από όσο ενομίζετο... Η ηχώ των μαχών, στις χαράδρες του Αώου και στα υψώματα στην Κορυτσά, είχε απήχηση στον Αραβόφωνο κόσμο και προκάλεσε βαθύτατη εντύπωση στην Ιβηρική Χερσόνησο... Στην Βρετανική Αυτοκρατορία και στην Αμερική, οι νίκες αυτές χαιρετίστηκαν με χαρά, ανακούφιση και θαυμασμό, γιατί ο Δαβίδ μεταξύ των Εθνών αντιστάθηκε στο θωρακισμένο Γολιάθ...». Η «Νταίηλυ Τέλεγκραμ» έγραφε την 1η Δεκεμβρίου 1940: «...Ο Νοέμβριος έφερε μεγάλη μεταβολή στη διπλωματική μας κατάσταση. Ο Χίτλερ γύριζε δεξιά και αριστερά στην Ευρώπη, προσπαθώντας μάταια να βρεί συμμάχους. Δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει παρά μόνο την Ουγγαρία και την Ρουμανία, που ήταν ήδη υπό το πέλμα του. Οι άλλες δεν του έδωσαν τίποτα και ο κύριος λόγος της αποτυχίας αυτής ήταν οι ελληνικές επιτυχίες εναντίον της Ιταλίας». Την ίδια μέρα, ο Βρετανός Υπουργός των Ινδιών, Λίμερυ, έλεγε: «Τις τελευταίες λίγες εβδομάδες, χάρις στους Έλληνες η όλη μορφή του πολέμου μεταβλήθηκε... Στις άλλες Βαλκανικές Χώρες, στην Τουρκία, σε όλη τη Μέση Ανατολή και ακόμα μακρύτερα, οι νέες δυνατότητες της κατάστασης χαροποίησαν μόνο τους φίλους μας και συγκράτησαν εκείνους, που θα μπορούσαν να παρασυρθούν, ίσως προς το μέρος των εχθρών μας.». Αλλά και ο ίδιος ο Χίτλερ στις 20 Νοεμβρίου 1940, έγραφε στο Μουσολίνι «...Η κατάσταση που διαμορφώθηκε, έχει βαρύτατες ψυχολογικές και στρατιωτικές συνέπειες, δυσάρεστες καθόσον βαρύνει τις διπλωματικές προπαρασκευές. Η Βουλγαρία που έδειχνε λίγη προθυμία να προχωρήσει στο τριμερές σύμφωνο, αποφεύγει τώρα εντελώς ακόμη και να σκεφθεί παρόμοια ενέργεια. Και σ'αυτή τη Γαλλία ακόμη, παρατηρείται αμφιβολία και επιφυλακτικότητα εκείνων, που βεβαιώνουν, ότι ίσως δεν έχει λεχθεί ακόμη η τελευταία λέξη αυτού του Πολέμου...». Από τα παραπάνω και από τα τόσα άλλα, που δεν είναι δυνατόν να αναφερθούν, σκιαγραφείται το μέγεθος της Ελληνικής Συμμετοχής. Βεβαίως, χωρίς καμία αμφιβολία, πρέπει να θεωρήσουμε ως σπουδαίους παράγοντες για τη «Νίκη των Συμμάχων», την ηρωική άμυνα της Μ. Βρετανίας σε όλα τα μέτωπα, την πεισματώδη Ρωσική αντίσταση και την τεράστια Αμερικάνικη συμβολή. Αλλά ένας άλλος ουσιώδης παράγοντας, μικρότερης μεν υλικής έκτασης αλλά με ίση και ίσως ανώτερη ηθική αξία, είναι η εποποιία του 1940-1941, η αντίσταση στη Γερμανική εισβολή και η πρωτοπόρα Ελληνική αντίσταση, μέσα και έξω από την υπόδουλη Ελλάδα. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1942, ο Υπουργός Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας, Άντονυ Ήντεν, σε ομιλία του στη Βρετανική Αυτοκρατορική Λέσχη του Λονδίνου είπε: «Άσχετα προς το τι θα πουν οι Ιστορικοί του μέλλοντος, εκείνο, που εμείς μπορούμε να πούμε από τώρα, είναι ότι η Ελλάδα πρώτη έδωσε αλησμόνητο μάθημα στο Μουσολίνι, ότι υπήρξε αυτή η αφορμή της εθνικής επανάστασης στη Γιουγκοσλαβία εναντίον του Άξονα, ότι αυτή, με τη μικρή βοήθεια, που σταθήκαμε τότε ικανοί να της δώσουμε, κράτησε τους Γερμανούς στο ηπειρωτικό έδαφος και στην Κρήτη έξι (6) εβδομάδες, ότι αυτή ανέτρεψε τη χρονική σειρά όλων των Σχεδίων του Γερμανικού Επιτελείου και έτσι επέφερε ριζική μεταβολή στις εκστρατείες του και ίσως στην όλη πορεία του πολέμου. Εμείς οι Άγγλοι, δεν θα λησμονήσουμε ποτέ, την ανακούφιση και την παρηγοριά, που μας προσέφερε κατά τις στιγμές εκείνες της αγωνίας, η τιμιότητα και η αξιοπρέπεια της στάσης των Ελλήνων». Kαι για να κλείσουμε εδώ την ατελείωτη πραγματικά, αναφορά στα όσα ελέχθησαν τότε, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι στις 27 Απριλίου 1942 ο Ραδιοφωνικός Σταθμός της Μόσχας, ανέφερε σε εκπομπή με θέμα: « «"Χαιρετισμός προς τους Έλληνες": Επολεμήσατε μικροί εναντίον μεγάλων και επικρατήσατε. Δεν ήταν δυνατόν να γίνει διαφορετικά, γιατί είσαστε Έλληνες. Ως Ρώσοι κερδίσαμε, χάρις στη θυσία σας, χρόνο για να αμυνθούμε. Σας ευγνωμονούμε"».» Όλα αυτά καθώς και πάρα πολλά άλλα, που δεν είναι του παρόντος ας τα βλέπουν οι απαισιόδοξοι και μονίμως ανησυχούντες, οι οποίοι δεν εκτιμούν και δεν αναγνωρίζουν τίποτε θετικό στους νεοέλληνες. Πέρα όμως απ'όλα αυτά, ο αγώνας της Ελλάδας το 1940-41, ήταν αγώνας με πανανθρώπινη ιστορική και ηθική σημασία. Ήταν αγώνας και θυσία στο πλευρό των συμμάχων, για την επικράτηση των δημοκρατικών ιδεωδών και των αρχών του διεθνούς νόμου. Αγώνας για την αναγνώριση των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη. Αγώνας για την πραγματική εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς ηθικής. Για να τεθεί οριστικά τέρμα στις τάσεις και μεθόδους του ιμπεριαλισμού, του επεκτατισμού, της βίας και της αυθαιρεσίας, που τόσο πολύ ταλαιπώρησαν (και δυστυχώς ακόμα ταλαιπωρούν) την ανθρωπότητα. Πως έγινε αυτό το θαύμα; Πως το κατόρθωσαν οι Έλληνες, μια δράκα ανθρώπων, χωρίς μέσα και όπλα βαριά, χωρίς τάνκς και αεροπλάνα; Κατόρθωσαν το ακατόρθωτο. Το έπος του σαράντα. Η πίστη τους όπλισε. Θάνατος ή Λευτεριά, το σύνθημα. Ένας λαός με μια φωνή. ΟΧΙ. Κανένας τότε ηττοπαθής ή ακριτόθυμος. Κανένας θερσίτης δεν βρέθηκε μεταξύ Ελλήνων. Διαπιστώθηκε για άλλη μια φορά αυτό, που είπε ο Πλάτων: «Εμείς οι Έλληνες ηνωμένοι και ομονοούντες και μακράν εσωτερικών διχονοιών, είμεθα αήττητοι έναντι εξωτερικών κινδύνων. Μόνον εις το εσωτερικόν - αλλοίμονο - μέτωπον, νικώμεν και ηττούμεθα». Ζούσε τότε, τις μεγάλες εκείνες μέρες, ο εθνικός ποιητής, ο βάρδος της φυλής μας, Κωστής Παλαμάς. Κι όταν τον ρώτησαν, πώς θα μπορούσαμε να αντισταθούμε σε δύο αυτοκρατορίες, είπε το περίφημο: «Μόνο ένα λόγο θα σας πώ, δεν έχω άλλο κανένα, μεθύστε με τ'αθάνατο κρασί του εικοσιένα». Η ιστορική μνήμη είναι καθήκον. Είναι διδαχή. Δεν είναι κατανομή ευθυνών. Είναι μελλοντική ενόραση και προσδοκία. Προσδοκία για μια πανανθρώπινη ειρήνη. Μέσα σε μια παγκόσμια έννομη τάξη με ίσα δικαιώματα και ευκαιρίες. Χωρίς επιβουλές και αδικίες. Ας ατενίζουμε με αισιοδοξία το μέλλον, με την ελπίδα ότι όλοι οι λαοί θα συμβάλλουν πιο ενεργητικά στο σκοπό αυτό. Ας κρατήσουμε ψηλά τα ζώπυρα του Γένους και το Λάβαρο των Εθνικών μας παλμών. Οι θρύλοι και οι χίμαιρες αξίζουν περισσότερο κι από την αλήθεια. Γιατί συνθέτουν τα ιδανικά μας και δημιουργούν ισχυρά κίνητρα δράσεως. Ας κλείσουμε βαθειά στην ψυχή μας την Ελλάδα και ας μην απογοητευόμαστε από την κατάφορη αδικία που χαρακτηρίζει τους κυβερνώντες τη Γη. Γι'αυτούς υπάρχει η θεία δίκη, που πολλές φορές εκδηλώνεται με πράξεις ανθρώπων.(ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ) «Τίμα ήρωες αγαυούς.» μας λέγει ο Σόλων ο Αθηναίος. Και ο Αριστοφάνης γραφει: «Τους ήρωες δεν τους βρίσκεις ποτέ στο σκοτάδι» . ******* ΕΙΔΙΚΗ ΟΠΤΙΚΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ με Video ΕΙΚΟΝΑ και με ΗΧΟ για το ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940 Το μεγάλο «ΟΧΙ» που αφορά την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 , ο ελληνικός λαός να βασανίζεται από τη Γερμανική κατοχή και ο Εμφύλιος που ακολούθησε και το και η Τραγουδίστρια της Νίκης η Βέμπο η οποία έλαβε το επικοινωνιακό βάρος για το Ιστορικό ΟΧΙ, καθώς και η σχέση ΟΧΙ - Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ ΡΟΥΠΕΛ με την πολιτική ηγεσία της Ελλάδος και η γενναιότητα των Ελλήνων στρατιωτών στην μεγάλη μάχη των Οχυρών Ρούπελ και μετά θα σας παρουσιάσουμε γνωστά τραγούδια της Τραγουδίστριας της Νίκης η Βέμπο και σαν φινάλε παρουσιάσουμε την Η ΥΠΑΡΞΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ ΡΟΥΠΕΛ και την γενναιότητα των Ελλήνων στρατιωτών στην μεγάλη μάχη των Οχυρών Ρούπελ. Αυτά και οι προηγούμενες ενημερώσεις στην εισαγωγή θα ήταν το σενάριο ενός Ντοκιμαντέρ με τίτλο Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ 40 διάρκειας 90 min το οποίο είναι παρουσιασμένο σε youtube.com με Video ΕΙΚΟΝΑ και με ΗΧΟ . Με πηγές που προέρχονται οι οπτικοποιημένες πληροφορίες είναι ο Έλληνας στρατιώτης κάθε βαθμού και όπλου του 40, ο ελληνικός λαός , οι καθηγητές πανεπιστημίων , οι έγκριτοι δημοσιογράφοι οι οποίοι όλοι μαζί θα κάνουν όλους τους Έλληνες και τους Απόδημους αδελφούς μας να νοιώσουν ότι ήσαν παρόντες όπως ήταν παρόντες οι γεννήτορες και πατέρες των γεννητόρων τους. Η Μουσική είναι τα Ελληνικά Εμβατήρια (και οποίοι δεν θέλουν να τα ακούν ας κλείσουν το ήχο του P.C) οι Στοίχοι και οι Μουσικές είναι του Μ.Τραϊφόρου, Μ.Σουγιούλ.... και τα Τραγούδια της αξέχαστης Σοφία Βέμπο η χαρακτηρίστηκε «Τραγουδίστρια της Νίκης» εξαιτίας των εθνικών τραγουδιών που ερμήνευσε κατά τη διάρκεια του Ελληνο-ιταλικού πολέμου του 1940. Όμως θα πρέπεί να αφιερώσουμε σε όλους τους Έλληνες, Κυπρίους , Ομογενείς και τους Απόδημους αδελφούς μας το πρώτο θέμα μας και αξίζει να το διαφυλάξουν και να το διαδώσουν σε όλους διότι μέσα σε 10:35min παρουσιάζει οπτικοποιημένα την Ιστορία της Ελλάδος . Στο πιο κάτω θέμα αυτές οπτικοποιημένες πληροφορίες παρέχονται σε όλους τους επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com με σκοπό να γνωρίσουν με video εικόνα και τον ήχο διάρκειας 10:35min, όπου παρουσιάζονται ορισμένα στοιχεία για την Ιστορία της Ελλάδος είναι δε αφιερωμένο σε όλους τους Έλληνες στην ψυχή και σε όλους εκείνους που αγαπάνε την Ελλάδα . Συνδυάζοντας ήχο και εικόνα το immenseblue.gr δημιούργησε ένα video μέσα από το οποίο σας προσκαλεί να το παρακολουθήσετε για αυτό για να ενημερωθείτε χρησιμοποιήστε τον τίτλο Η ιστορία της Ελλάδας σε 10 Λεπτά και κάντε ΚΛΙΚ στο http://www.youtube.com/watch?v=QeIu2CtyMOs
Η Σοφία Βέμπο είχε γεννηθεί στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης, το 1910 και πεθαίνει στην Αθήνα, 11 Μαρτίου 1978 . Ήταν η κορυφαία Ελληνίδα ερμηνεύτρια και ηθοποιός της οποίας η καλλιτεχνική πορεία εκτείνεται από το Μεσοπόλεμο έως τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια και τη δεκαετία του ’50. Χαρακτηρίστηκε «Τραγουδίστρια της Νίκης» εξαιτίας των εθνικών τραγουδιών που ερμήνευσε κατά τη διάρκεια του Ελληνο-ιταλικού πολέμου του 1940.
Το πραγματικό της όνομα ήταν Έφη Μπέμπο που γεννήθηκε στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης στα 1910, αλλά μετά τη Μικρασιατική καταστροφή βρέθηκε στην Τσαριτσάνη, όπου ο πατέρας της δούλευε ως καπνεργάτης, και κατόπιν στο Βόλο. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία σε ζαχαροπλαστείο της Θεσσαλονίκης τη δεκαετία του ’30. Το χειμώνα του 1933 προσελήφθη από το θεατρικό επιχειρηματία Φώτη Σαμαρτζή στο θέατρο «Κεντρικόν» προκειμένου να συμμετάσχει στην επιθεώρηση «Παπαγάλος 1933». Άρχισε να ηχογραφεί στη δισκογραφική εταιρεία «Κολούμπια» ερωτικά τραγούδια της εποχής και γρήγορα καταξιώθηκε λόγω της ιδιαίτερης μπάσας φωνής της. Συμμετέχει επίσης σε ελληνικές ταινίες όπως η «Προσφυγοπούλα» το 1938. Η έκρηξη στην καριέρα της ήρθε με την κήρυξη του πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940. Τότε όλες οι επιθεωρήσεις προσαρμόζουν το θέμα τους στην πολεμική επικαιρότητα και τα τραγούδια επανεγράφονται με πατριωτικούς στίχους. Η Βέμπο τραγουδά σατιρικά και πολεμικά τραγούδια και η φωνή της γίνεται η εθνική φωνή που εμψυχώνει τους Έλληνες στρατιώτες στο μέτωπο και συγκλονίζει το πανελλήνιο. Την ίδια εποχή σε μία συμβολική πράξη προσφέρει στο Ελληνικό Ναυτικό 2000 χρυσές λίρες. Με την είσοδο των ναζιστικών στρατευμάτων στην Αθήνα φυγαδεύεται στη Μέση Ανατολή όπου συνεχίζει να τραγουδά για τα εκεί ελληνικά και συμμαχικά στρατεύματα. Το 1949 απόκτησε δική της θεατρική στέγη στο Μεταξουργείο, το «Θέατρον Βέμπο». Μετά από μακροχρόνιο δεσμό με το Μίμη Τραϊφόρο παντρεύτηκαν τελικά το 1957, ένας δεσμός πολυκύμαντος που διήρκεσε μέχρι το θάνατό της και υπήρξε καταλυτικός για την μεγάλη ερμηνεύτρια. Στα μέσα της δεκαετίας του ’60 αραιώνει τις θεατρικές εμφανίσεις της, τις οποίες σταματά οριστικά στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Τη βραδιά του «Πολυτεχνείου» η Βέμπο ανοίγει το σπίτι της και κρύβει φοιτητές τους οποίους αρνείται να παραδώσει όταν η ασφάλεια χτυπά την πόρτα της. Τελικά πεθαίνει στις 11 Μαρτίου του 1978 και η κηδεία της μετατρέπεται σε ένα πάνδημο συλλαλητήριο. Η «Τραγουδίστρια της Νίκης» αποθεώνεται εκείνη τη μέρα από τον ελληνικό λαό που τη θεωρούσε ηρωίδα του.
Το μνήμα της Σ. Βέμπο στο Α΄ Νεκροταφείο στην Αθήνα και Το επίγραμμα του Μ. Τραϊφόρου στο μνήμα της Σοφίας Βέμπο Τα τραγούδια που τραγούδησε η Μεγάλη Βέμπο : Αγάπη μου η ώρα φτάνει , Ανθρωπός μου, Απόψε σε θυμάμαι , Ας ήταν για λίγο για λίγα λεπτά , Άσε τον παλιόκοσμο να λέει , Αφήστε με να πιω , Αχ να γύριζαν τα χρόνια τα παλιά , Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του , Βιολιστή τσιγγάνε , Δεν είν' αυτή ζωή δεν είναι , Δεν έχεις τίποτα μα έχεις κάτι , Δεν κλαίω πια , Δεν ξέρω τι κρύβει η καρδιά σου , Ειρήνη , Ζεχρά , Θα καθόμουνα πλάι σου , Θέλω να μπορούσε να γίνει , Καινούργια τώρα ζωή , Καλό σου ταξίδι , Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου , Κάποιο μυστικό , Κάποιος κάπου κάποτε , Κάτι με τραβά κοντά σου , Κι αν μ' αγαπάς μη μου το πης , Κλαις , Κορόιδο Μουσολίνι , Κρασί , Λόντρα, Παρίσι, Νιού Γιόρκ , Μ' αρέσει , Μαριτάνα , Μάρω, Μάρω , Μη φύγης ξανά , Μονά ζυγά , Να γιατί ακόμα σ' αγαπώ , Να η Αθήνα , Να με παίρνανε τα σύννεφα , Να μην έφευγα ξανά , Νάνι-νάνι , Ο Γιάννος κι η Παγώνα , Ομόνοια Πλάς , Όπου κι’ αν πας θα θυμάσαι , Όταν γυρίζουν τα χελιδόνια , Παιδιά της Ελλάδος παιδιά , Πάντα μαζί , Παρελθόν , Πόσο λυπάμαι , Ποτέ δεν θα στο πώ , Ραντεβού στην Αθήνα , Σ' αγαπώ γιατί είσαι ο μόνος , Σ’ αγαπώ και μ’ αρέσει η ζωή , Σβήσε το φώς και γεμάτη γαλήνη , Σουβενίρ ντ' Ατέν , Σπανιόλικο τραγούδι , Στην ακρογιαλιά , Στον πόλεμο βγαίνει ο Ιταλός , Συγγνώμη σου ζητώ, συγχώρεσέ με , Ταμπακιέρα , Το καινούργιο φεγγάρι , Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά, Το φεγγάρι είναι κόκκινο , Φεριχά , Χειμώνας , Χωριάτα Ψεύτικα βγήκανε όσα ονειρεύτηκα
Στην αρχή θα παρουσιάσουμε τις πιο κάτω ενότητες :
Αρχίζουμε με δυο θέματα το πρώτο θα παρουσιάσουμε το Πρώτο ραδιοφωνικό διάγγελμα για την κήρυξη του πολέμου και σκηνές από μέτωπο κλπ και το δεύτερο το ξεκίνημα για το μέτωπο και το κλίμα που επικρατούσε τις πρώτες μέρες στον Άξονα και στο Μέτωπο σε όλη την Ελλάδα και τρίτο ο Χίτλερ και ο Μουσολινι παρακολουθούν παρέλαση ενώ ο Μεταξάς λέγει το ΟΧΙ και γίνεται η έναρξη του πολέμου , σκηνές πολέμου . Ας τα δούμε
Η Βέμπο τραγουδά σατιρικά και πολεμικά τραγούδια και η φωνή της γίνεται η εθνική φωνή που εμψυχώνει τους Έλληνες στρατιώτες στο μέτωπο και συγκλονίζει το πανελλήνιο. Στο πρώτο θα παρουσιάσουμε Απόσπασμα από την μοναδική της συνέντευξη στην Τηλεόραση και στο Δεύτερο ένα βίντεο ντοκουμέντο 4 λεπτών από την ΝΕΤ όπου η Σοφία Βέμπο τραγουδάει live σε μαθητές που ήλθαν στο σπίτι της να τους τραγουδήσει ζωντανά τα Τραγούδια της Νίκης
Τα στοιχεία που θα παρουσιάσουμε είναι συνταρακτικά και αξίζει να τα δείτε και να ακούσετε . Στο πρώτο παρουσιάζονται στοιχεία ντοκιμαντέρ με ντοκουμέντα μέσα από εφημερίδες , εκθέματα Μουσείου και μια επιστολή – διαθήκη ενός λοχαγού που δεν γύρισε από το Μέτωπο παραγωγή του καναλιού 100 της Θεσσαλονίκης και στο δεύτερο υπάρχει το τραγούδι κοροΐδο Μουσολίνι όχι της Βέμπο αλλά άλλου τραγουδιστή και είναι ανθισμένο με Φώτο, Γραφήματα του Μουσολίνι και πολεμικές σκηνές ακόμα φωτογραφίες του Μουσολίνι και Χάλτερ νεκρών . Στο Τρίτο παρουσιάζονται φωτο και πίνακες από τους αγώνες των στρατιωτών μας στην Πίνδο και στο Τέταρτο γελοιογραφίες που παρουσιάζουν με τι γελούσαν τότε: Καυστικές και κυνικές οι γελοιογραφίες του "ΟΧΙ", μα ενδεικτικές του κλίματος που επικρατούσε στην χώρα μας, κατά την διάρκεια του Ελληνο-Ιταλικού πολέμου .
Η Βέμπο χαρακτηρίστηκε «Τραγουδίστρια της Νίκης» εξαιτίας των εθνικών τραγουδιών που ερμήνευσε κατά τη διάρκεια του Ελληνο-ιταλικού πολέμου του 1940 θα ήταν όμως παραγραφή της ιστορίας του Έπους του 40 εάν και εφόσον δεν παρουσιάζαμε τον Μεταξά ο οποίος είπε το Ιστορικό ΟΧΙ και σαν δικτάτωρ ετοίμασε την Ελλάδα για τον πόλεμο. Για αυτό τον λόγο και για την ενημέρωση όλων των Ελλήνων, Κυπρίων, Ομογενών και Απόδημων αδελφών μας ψάξαμε και εντοπίσαμε μια έγκυρη πηγή και εντοπίσαμε την Παραγωγή και Τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΪ . Η τηλεοπτική έχει τίτλο «Από την 4η Αυγούστου στην 28 Οκτωβρίου και το Έπος του 40» είναι μια παραγωγή ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ του Γιώργου Π Μαλούχου και ο οποίος την είχε παρουσιάσει στον ΣΚΑΪ. Τα στοιχεία που παρουσιάζονται από τους συμμετέχοντες στην εκπομπή και όλοι του πολύ έγκυροι για όσα περιγράψουν και είναι οι καθηγητές πανεπιστημίων Εσωτερικού και Εξωτερικού Ι Κολιόπουλος , Γ. Μαργαρίτη , Φ. Αγκελόνε , Χ. Φλάισερ κ.α., παρουσιάζονται οι θέσεις του Μικη Θεοδωράκη , του Γρηγόρη Φαράκου , του εα ταξιάρχου Π. Θανασούλα , του ναυάρχου Χ. Χηνοφώτη , της αρχαιολόγου και εγγονής του Μεταξα Ι. Φωκά κ.α.,, καθώς οι έγκριτοι δημοσιογράφοι Γ. Μαρίνος και άλλοι οι οποίοι θα παρουσιάζονται στα ενδιάμεσα των 3 μερών παρουσιάσεων . Τα 3 μέρη των παρουσιάσεων της αναφερομένης τηλεοπτικής εκπομπής έχουν διάρκεια 29 min για αυτό θα επιλέγετε σε σειρά :
Για να φτάσουμε στο απόγειο του Ειδικού Ιστορικού Αφιερώματος που έχει σκοπό να μην ξεχάσουμε όλοι μας, τους ήρωες νεκρούς μας στην Αλβανία και να θυμηθούμε το Έπος του 1940 πρέπει να παρουσιάσουμε την γενναιότητα των Ελλήνων στρατιωτών στην μεγάλη μάχη των Οχυρών Ρούπελ μια και είναι το φινάλε των Ελλήνων πολεμιστών – αγωνιστών μπροστά στο Γερμανικό Άξονα . Όμως ο αγώνας τους συνεχίστηκε στην Αίγυπτο σε άλλες περιοχές στη Μέση Ανατολή πολεμώντας μαζί συμμαχικά στρατεύματα ή μόνοι τους σαν Εθνική Αντίσταση εναντίον του Άξονα . Για αυτό τον λόγο και για να νοιώσουμε το κλίμα της εποχής 28 Οκτωβρίου 1940 θα σας παρουσιάσουμε γνωστά τραγούδια της Τραγουδίστριας της Νίκης , Βέμπο, που ακουγόντουσαν από όλες οι επιθεωρήσεις προσαρμόζουν το θέμα τους στην πολεμική επικαιρότητα και τα τραγούδια επανεγράφονται με πατριωτικούς στίχους. Και αυτό η Βέμπο τραγουδά σατιρικά και πολεμικά τραγούδια και η φωνή της γίνεται η εθνική φωνή που εμψυχώνει τους Έλληνες στρατιώτες στο μέτωπο και συγκλονίζει το πανελλήνιο ή στη Μέση Ανατολή όπου συνεχίζει να τραγουδά για τα εκεί ελληνικά και συμμαχικά στρατεύματα...... Ας τα ακούσουμε με video εικόνα και τον ήχο έχοντας υπόψη μας ότι έκαστο τραγούδι είναι διανθισμένο με αφίσες και φωτογραφίες:
Στο πιο κάτω θέμα παρουσιάζουμε οπτικοποιημένες πληροφορίες που παρέχονται σε όλους τους επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com με σκοπό να γνωρίσουν με video εικόνα και τον ήχο την γενναιότητα των Ελλήνων στρατιωτών στην μεγάλη μάχη των Οχυρών Ρούπελ και προέρχονται από την ταινία «ΟΧΙ η μάχη του Ρούπελ». Battle at Roupel 6 April 1941.
Αγαπητοί Έλληνες και Απόδημοι αδελφοί μας επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com σ’ αυτό το Ειδικό Ιστορικό Αφιέρωμα που έχει σκοπό να μην ξεχάσουμε όλοι μας, τους ήρωες νεκρούς μας στην Αλβανία και να θυμηθούμε το Έπος του 1940
Διότι κατόρθωσαν το ακατόρθωτο. Το έπος του σαράντα. Η πίστη τους όπλισε. Θάνατος ή Λευτεριά, το σύνθημα. Ένας λαός με μια φωνή. ΟΧΙ. Κανένας τότε ηττοπαθής ή ακριτόθυμος. Κανένας θερσίτης δεν βρέθηκε μεταξύ Ελλήνων. Διαπιστώθηκε για άλλη μια φορά αυτό, που είπε ο Πλάτων: «Εμείς οι Έλληνες ηνωμένοι και ομονοούντες και μακράν εσωτερικών διχονοιών, είμεθα αήττητοι έναντι εξωτερικών κινδύνων. Μόνον εις το εσωτερικόν - αλλοίμονο - μέτωπον, νικώμεν και ηττούμεθα». Και ζούσε τότε τις μεγάλες εκείνες μέρες, ο εθνικός ποιητής, ο βάρδος της φυλής μας, Κωστής Παλαμάς. Κι όταν τον ρώτησαν, πώς θα μπορούσαμε να αντισταθούμε σε δύο αυτοκρατορίες, είπε το περίφημο: «Μόνο ένα λόγο θα σας πώ, δεν έχω άλλο κανένα, μεθύστε με τ' αθάνατο κρασί του εικοσιένα». Εμείς δεν μπορούμε να προσθέσουμε τίποτα άλλο. Πηγές : Apodimos.com και πληροφορίες από τα i-diadromi.blogspot.com – ellas2.wordpress.com – greekamericannewsagency.com – Youtube.com – amphiktyon.blogspot.com – el.wikipedia.org
Στείλτε τήν σελίδα αύτή μέ e-mail
Copyright © 1999-to date by Apodimos. All rights reserved.
|
