ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ και η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ της ΓΓ του ΚΚΕ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ στους ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ των ΜΜΕ στην 74η ΔΕΘ.
www.Apodimos.com
Στο επίκεντρο των πολιτικών δρώμενων στην Ελλάδα που πάντα είναι ΔΕΘ στην Θεσσαλονίκη ενημερώνουμε όλους τους Έλληνες και τους Απόδημους αδελφούς μας ότι στις 8 και 9 επισκέφθηκε την συμπρωτεύουσα, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ κ. Αλέκα Παπαρήγα η οποία παραχώρησε συνέντευξη τύπου στους εκπροσώπους των ΜΜΕ στην 74η ΔΕΘ. Η κα Αλέκα Παπαρήγα περιδιάβηκε τους χώρους και τα περίπτερα της Έκθεσης της 74ης Διεθνούς Έκθεση Θεσσαλονίκης μια και η ΔΕΘ είναι ένας θεσμός που αναδεικνύει σε όλο τον κόσμο το δυναμισμό της ελληνικής οικονομίας και κυρίως της Βόρειας Ελλάδας. Την επόμενη μέρα μίλησε στο Βελλιδειο Συνεδριακό Κέντρο.
Ειδικότερα η ΓΓ του ΚΚΕ αναφέρθηκε και ζήτησε καταδίκη του δικομματισμού, υποστηρίζοντας ότι «όποιο από τα δύο κόμματα γίνει κυβέρνηση θα πάρει αντιλαϊκά μέτρα υπέρ της πλουτοκρατίας», και κάλεσε τους πολίτες να ενισχύσουν το ΚΚΕ. Ενώ κατηγόρησε ΛΑΟΣ και Οικολόγους ότι δεν διαφωνούν με τα δύο μεγάλα κόμματα και ότι απλώς επιδιώκουν να έχουν δύναμη, για να παζαρέψουν τη συμμετοχή τους σε αντιλαϊκή κυβέρνηση.
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας της, η ΓΓ του ΚΚΕ κ. Αλέκα Παπαρήγα εξέφρασε την αντίθεσή της στο ενδεχόμενο αυτοδυναμίας για τις επικείμενες εκλογές και τόνισε για μία ακόμη φορά ότι τόσο η Ν.Δ, όσο και το ΠΑΣΟΚ θα εφαρμόσουν την ίδια ακριβώς αντιλαϊκή πολιτική. Επίσης, επιτέθηκε και στα άλλα κόμματα τα οποία, όπως είπε, το μόνο που θα καταφέρουν θα είναι να κόψουν ψήφους από τους δύο μεγάλους «μονομάχους».
Πιο κάτω θα σας παρουσιάσουμε σημεία της εισηγητικής ομιλίας της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα στη συνέντευξη για να ακολουθήσει η Συνέντευξη Τύπου της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα στη ΔΕΘ. Η συζήτηση με τους δημοσιογράφους.
Στην Θεσσαλονίκη η γγ του ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα από το βήμα της ΔΕΘ, στο Βελλιδειο Συνεδριακό Κέντρο μίλησε στους δημοσιογράφους , τα βασικά στοιχεία της εισηγητική ομιλίας της, σας παρουσιάζουμε πιο κάτω:
«Όπως είναι γνωστό, την Παρασκευή ξεκινάνε τα σχολεία, ενώ βρισκόμαστε σε μία χρονική περίοδο που οι κλιματολογικές συνθήκες αλλάζουν σε σχέση με το καλοκαίρι. Εμείς πάντα παρακολουθούμε τους προβληματισμούς των επιστημόνων γύρω από τη σύνδεση της αλλαγής των συνθηκών, της πτώσης της θερμοκρασίας με κάποιο κίνδυνο εξάπλωσης της γρίπης.
Βεβαίως ως Κόμμα παίρνουμε πολύ σοβαρά υπόψη, ότι τα μεγάλα μονοπώλια, οι επιχειρήσεις που κατασκευάζουν τα φάρμακα και το εμβόλιο έχουν κάθε συμφέρον να πριμοδοτήσουν ένα κλίμα φόβου, γιατί έτσι θα πουλήσουν και τα προϊόντα τους, τα οποία κατασκεύασαν σε σύντομο χρονικό διάστημα και χωρίς την απαραίτητη δοκιμασία, μόνο και μόνο για να κερδοσκοπήσουν. Όπως επίσης παίρνουμε υπόψη δημοσιεύματα τα οποία ουδέποτε έχουν ανασκευαστεί ή τουλάχιστον με επιχειρήματα αντιμετωπιστεί, ότι οι ίδιες οι εταιρείες που κατασκευάζουν τα διάφορα εμβόλια και τα φάρμακα εναντίον της μιας ή της άλλης μορφής γρίπης ενέχονται στη διάδοση εκείνων των στοιχείων που οδηγούν στην μετάλλαξη του ιού ή στην ευκολία μετάλλαξης.
Παρ' όλα αυτά ως πολιτικό κόμμα δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη σαφή πολιτική μας εκτίμηση ούτε με προεκλογικό τρόπο, ούτε με ένα τρόπο με τον οποίο ενδεχομένως να γίνουμε υπεύθυνοι εφησυχασμού του λαού. Δεν είμαστε επιστημονικό εργαστήριο, ούτε επιστημονικός φορέας για να αντιμετωπίσουμε αυτό το ζήτημα.
Γιατί το θίγουμε αυτό; Παίρνουμε υπόψη και ορισμένες προειδοποιήσεις που έρχονται από τη Γαλλία. Πέρα από τα άλλα μέτρα που έχουμε προτείνει - έχουμε κρίνει και της κυβέρνησης - εμείς περιμέναμε μία πολύ συγκεκριμένη τοποθέτηση από την πλευρά της κυβέρνησης στην περίπτωση που χρειαστεί μία τάξη ή ένας παιδικός σταθμός να μην λειτουργήσει. Σας λέω και κάτω και από έναν πανικό γονιών. Σαφώς πρέπει η κυβέρνηση να πει στους εργοδότες ότι οι γονείς, είτε ο πατέρας ή η μητέρα, ανάλογα τι αποφασίζουν, πρέπει να πάρουν άδεια από τη δουλειά και μάλιστα δεν πρέπει να τους κοπεί και το αντίστοιχο μεροκάματο ή το τμήμα του μισθού. Πώς θα αντιμετωπιστεί λοιπόν ένα τέτοιο ζήτημα; Παίρνουμε την ακραία περίπτωση, δεν κάνουμε καμία πρόβλεψη, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι ως κόμμα να ευαισθητοποιηθούμε σ' αυτά τα ζητήματα. Τέτοια τοποθέτηση δεν έχει γίνει. Εμείς μάλιστα είχαμε ζητήσει αυτή την επίσημη τοποθέτηση από την κυβέρνηση, όταν κάναμε την πρώτη επίσκεψη στον Υπουργό Υγείας με κλιμάκιο του κόμματος που απαρτίζονταν και από ειδικούς επιστήμονες.
Η ευχή μας είναι όλοι αυτοί οι φόβοι να αποδειχθούν αβάσιμοι, αλλά δεν μπορεί να γίνουμε συνυπεύθυνοι και σε μη ολοκληρωμένα μέτρα. Τα μέτρα χρειάζονται για τις ακραίες περιπτώσεις και όχι για τις συνηθισμένες.
Συνεχίζουμε με την παρουσίαση των στοιχείων της εισηγητικής Ομιλίας της γγ του ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα προς τους στους δημοσιογράφους των ΜΜΕ.
Και η κ. Παπαρήγα συνέχιζε την ομιλία της αναφερομένη ότι «Δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην εργοδοσία. Μπορεί να υπάρξουν εργοδότες με κατανόηση, αλλά γενικά δεν μπορεί να επαφίεται ούτε στον πατριωτισμό του επιχειρηματία, ούτε στο θάρρος και στην επιμονή του γονιού. Δεν μπορούμε να πούμε ότι θα μπορέσει με σθένος σε όλες τις περιπτώσεις να αντιμετωπίσει ακόμα και τον κίνδυνο απόλυσης, γιατί ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι οι απολύσεις σε πάρα πολλές περιπτώσεις δεν πατάνε σε κανένα στοιχείο πραγματικό. Και μάλιστα παίρνουμε υπόψη το εξής πράγμα: Ότι όπως λέει και το Υπουργείο, κάποιος ο οποίος αισθάνεται συμπτώματα γρίπης, πρέπει να κάτσει στο σπίτι του και δεν είναι ανάγκη να πάει αμέσως να κάνει εξέταση για το αν πρόκειται για το γνωστό ιό. Μόνο εάν οξύνονται τα συμπτώματα. Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ένας γονιός - ή και η μάνα και ο πατέρας ενός παιδιού που είναι γερό το παιδί του, αλλά ο συμμαθητής του έχει πρόβλημα - θα απαιτήσει τουλάχιστον το παιδί που εμφανίζει συμπτώματα γρίπης και που δεν ξέρουμε τι γρίπη είναι να μείνει σπίτι. Αυτό το λένε: 7 μέρες σπίτι. Λοιπόν, τι θα γίνει με τους εργαζόμενους γονείς; Ούτε πάντα η γιαγιά και ο παππούς αν έχει και μια ευαισθησία -ένα καρδιακό νόσημα- μπορεί να πάει να φυλάξει το παιδί. Αυτά τα λέμε επειδή συμβαίνει σε δυο μέρες να ανοίγουν τα σχολεία. Σε καμία περίπτωση τέτοια θέματα δεν τα θεωρούμε ως προεκλογικά μας ατού. Δεν παίζουμε με τέτοια πράγματα.»
Ενώ πιο κάτω είπε «Στις 5 Οκτώβρη, κυβέρνηση θα είναι ένα από τα δύο κόμματα, Νέα Δημοκρατία ή ΠΑΣΟΚ. Ξέρουμε δηλαδή, ότι θα έχουμε στην κυβέρνηση και την αξιωματική αντιπολίτευση, κόμματα αντιλαϊκά, με αντιλαϊκή πολιτική. Αντεργατική, αντιαγροτική, εναντίον των μικρών επιχειρηματιών, πολιτική που στρέφεται εναντίον συνολικά των λαϊκών στρωμάτων, πολιτική που έχει οξύνει τα προβλήματα της νεολαίας, των νέων ανθρώπων, των γυναικών. Αυτό είναι γνωστό. Δεν ξέρουμε με σιγουριά ποιο θα είναι το συνολικό τους άθροισμα. Αυτό είναι που ενδιαφέρει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και πρέπει να ενδιαφέρει και το λαό. Εμείς το λέμε καθαρά. Πολιτικά έχει σημασία και οι δυο να είναι κάτω. Να μην ανακτήσουν π.χ τις ψήφους της αποχής, γιατί ξέρουμε ότι μέσα στο 1.800.000 της αποχής, το μεγαλύτερο μέρος αφορούσε τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, ανθρώπους δηλαδή που ψήφιζαν Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ και δεν θέλησαν να πάνε να τους ψηφίσουν για να στείλουν ένα μήνυμα αγανάκτησης, διαμαρτυρίας και πίεσης. Ε, λοιπόν, πέρα από το ότι μπορεί να μην τους ψηφίσουν κι αυτοί που τους ψήφισαν στις ευρωεκλογές, αλλά τουλάχιστον υπάρχει μια κρίσιμη μάζα, το μεγαλύτερο μέρος του 1.800.000 ή ένα πολύ μεγάλο μέρος που ήθελε να δείξει την αγανάκτηση. Έχει, λοιπόν, πολύ μεγάλη σημασία να μην πισωγυρίσουμε στις ευρωεκλογές όσον αφορά στην αποχή. Τα εργατικά λαϊκά στρώματα - γιατί δεν φανταζόμαστε ότι οι επιχειρηματίες και τα διάφορα τρωκτικά, θα κάνουν αποχή, αντίθετα θα πάνε να ψηφίσουν ή το ένα ή το άλλο κόμμα - θα πρέπει να μετάσχουν ενεργά στις εκλογές καταψηφίζοντας τα δύο κόμματα. Ναι, έχουμε το θάρρος να απευθυνθούμε σ' αυτούς και να τους πούμε: Όσοι από εσάς εκτιμάτε το ρόλο, τη μαχητικότητα, τη συνέπεια λόγων και έργων του ΚΚΕ, χωρίς να είστε υποχρεωμένοι να χειροκροτήσετε όλες τις θέσεις μας και όλα τα συνθήματα, ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι αν από τις εκλογές βγει αποφασιστικά ενισχυμένο το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, θα έχει γίνει ένα ποιοτικό βήμα που θα μπορούμε να πούμε: Σ' αυτές τις εκλογές δεν έγινε μία από τα ίδια ή δεν είχαμε οριακές θετικές διεργασίες ή ότι δεν πήγε στράφι η ψήφος της αγανάκτησης και της διαμαρτυρίας όλων εκείνων που συνειδητοποιούν και ξέρουν, είτε μέσα από τις εμπειρίες του κλάδου τους, είτε μέσα από τη γενικότερη εμπειρία, ότι ανάμεσα στα δύο κόμματα δεν υπάρχουν στρατηγικές διαφορές. Υπάρχει ένας οξυμμένος και μεγάλος ανταγωνισμός, που η μια πλευρά του είναι η φιλοδοξία ποιο κόμμα θα είναι πρώτο και ποιος θα είναι ο Πρωθυπουργός.
Θεωρούμε όμως ότι και τα δύο κόμματα έχουν φιλοδοξία να αναδειχθούν ως ο καλύτερος διαχειριστής της τύχης του καπιταλιστικού συστήματος σε συνθήκες κρίσης. Θέλουν το καθένα από τα δυο να πει, «εγώ είμαι που θα μπορέσω να δώσω διέξοδο στην απρόσκοπτη κερδοφορία του κεφαλαίου, των μονοπωλιακών συγκροτημάτων, εγώ μπορώ να τιθασεύσω τη λαϊκή αγανάκτηση, να την εξουδετερώσω ή και να την τσακίσω αν χρειαστεί». Διέξοδος από την κρίση σημαίνει αυτό: Στήριξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου και αν θέλετε συγκέντρωση σε ακόμα λιγότερα χέρια του κεφαλαίου και εξασθένιση ή χτύπημα του λαϊκού κινήματος. Αυτά πάνε μαζί. Αυτή είναι η φιλοδοξία των δύο κομμάτων. Δεν μας απασχολούν οι προσωπικές φιλοδοξίες, αν ο ένας θέλει να δικαιώσει το θείο του και ο άλλος τον παππού του και τον μπαμπά του, ούτε η ψυχολογία των δύο εκπροσώπων. Αυτά είναι επιμέρους πλευρές.»
Πιο κάτω η γγ της ΚΕ του ΚΚΕ κ. Παπαρήγα αναφέρθηκε και για τα καθημερινά ζητήματα λέγοντας «Αυτή η διαφορετική γραμμή που υποστηρίζει το ΚΚΕ στα καθημερινά ζητήματα και στην προοπτική είναι που μας εξασφαλίζει το εξής: Να είμαστε παρόν ως κόμμα στα μικρά και στα μεγάλα προβλήματα, αν και δεν μας αρέσει ο διαχωρισμός μικρών και μεγάλων προβλημάτων. Ό,τι θίγει τον κάθε εργαζόμενο και τον ταλαιπωρεί είναι πρόβλημα. Έχουμε τη δυνατότητα να παρεμβαίνουμε στην καθημερινότητα και ταυτόχρονα να δημιουργούμε προϋποθέσεις συγκέντρωσης δυνάμεων και πριν απ' όλα λαϊκών δυνάμεων για τη ριζική πολιτική αλλαγή που έχει ανάγκη ο τόπος. Και μάλιστα με μία πρόταση ριζικής πολιτικής αλλαγής που είναι επεξεργασμένη έτσι, που μπορεί να συσπειρώσει και να διαμορφώσει ενιαίο μέτωπο εργατοϋπαλλήλων, φτωχών αγροτών και μικρών επιχειρηματιών, αναμφισβήτητα με ιδιαίτερες αιχμές τη νεολαία, τις γυναίκες, τους συνταξιούχους, την 3η ηλικία, τους μετανάστες. Ένα τέτοιο ενιαίο μέτωπο και με μία πρόταση εξουσίας που μπορούν να συμφωνήσουν και εκείνοι, που δεν κατανοούν ή έχουν ερωτηματικά στο ζήτημα του σοσιαλισμού ή ακόμη και στην κριτική εξέταση που κάνουμε εμείς της σοσιαλιστικής οικοδόμησης του 20ου αιώνα. Ένα δεύτερο στοιχείο που για μας είναι ατού, είναι το εξής. Ότι είμαστε μέσα στους καθημερινούς αγώνες και δεν λείπουμε από πουθενά. Όπου είμαστε αδύνατοι, είναι αδύνατο και το μέτωπο αντίστασης, όπου είμαστε δυνατότεροι είναι δυνατότερο το μέτωπο αντίστασης, αυτό νομίζω είναι μέσα στην κοινή εικόνα. Αυτοί που δεν το πιστεύουν είναι αυτοί οι οποίοι είναι πλήρως αδιάφοροι, και εντελώς αμέτοχοι σε κάθε δραστηριότητα. Το μεγάλο μας ατού είναι το εξής: Στις εκλογές δεν κατεβαίνουμε με προεκλογικό πρόγραμμα. Τι είναι προεκλογικό πρόγραμμα; Το πρόγραμμά μας είναι ένα, που ξεκινάει από τα προβλήματα του σήμερα, της καθημερινότητας και οδεύει και προς το αύριο προς τη ριζική λύση. Δεν κάνουμε ένα ειδικό πρόγραμμα για τις εκλογές. Όποιος κάνει ειδικό πρόγραμμα προεκλογικό, είναι γιατί θέλει να βγάλει απ' την επικαιρότητα το πάγιο πρόγραμμα που έχει. Βεβαίως αν κάτι καινούργιο μέχρι την ημέρα των εκλογών προκύψει, τότε το πρόγραμμά μας το οποίο το διαδίδουμε και στη γενικότητά του και κατά θέμα, θα το εμπλουτίσουμε, ακόμα και θα διορθώσουμε και θα βελτιώσουμε ένα αίτημα. Αλλά αν μέχρι τις 4 του Οκτώβρη δεν προκύψει κάτι καινούργιο, κάτι ξαφνικό, ισχύει το πρόγραμμα που είχαμε στις ευρωεκλογές, ισχύει το πρόγραμμα που έχουμε στους καθημερινούς αγώνες, ισχύει το πρόγραμμα που είχαμε το 2007, επικαιροποιημένο βεβαίως με τα θέματα της κρίσης, γιατί το 2007 δεν είχε ξεσπάσει η κρίση.
Και εμείς βάζουμε για συζήτηση εφ' όλης της ύλης τα ζητήματα. Παίρνοντας βέβαια υπόψη ότι κάθε τμήμα του πληθυσμού και ανάλογα αν μένει σε αστικό κέντρο ή στην περιφέρεια, στην πεδιάδα, στο οροπέδιο ή στους ορεινούς όγκους, έχει και ιδιαίτερα προβλήματα. Όμως τα ιδιαίτερα προβλήματα είναι απόρροια του γενικού πολιτικού προβλήματος που έχουμε.»
Η κ. Παπαρήγα δεν παρέλειψε να αναφερθεί και για τους δυο Μονομάχους λέγοντας ότι «Τι κάνουν οι δυο μονομάχοι; Και θέλω να σταθώ σε αυτό. Και μέσα από εκεί να πούμε και τις αντίστοιχες θέσεις μας. Επιλέγουν 3-4 ζητήματα τα οποία θέτουν απ' τη σκοπιά της διαχείρισης της ίδιας πολιτικής, της πολιτικής της αποκατάστασης της μεγάλης κερδοφορίας και των ρυθμών κερδοφορίας και συγκέντρωσης του κεφαλαίου. Και φυσικά απ' την άλλη μεριά ξεγελάσματος των εργαζομένων. Τι πιάνουν; Πιάνουν ορισμένα διαχειριστικά προβλήματα. Το φορολογικό είναι ένα θέμα που τους ενδιαφέρει. Τα προγράμματα STAGE και κάτι με τους συμβασιούχους. Ακόμη πιάνουν τη στήριξη των μικρομεσαίων όπως λένε επιχειρήσεων. Πιάνουν τα θέματα των επενδύσεων. Ως τίτλοι είναι θέματα και μπορεί να δείτε τους ίδιους τίτλους και στις δικές μας θέσεις. Όμως αυτοί τα θέτουν με τον ίδιο τρόπο όπως το 2004 τότε δόθηκε μάχη ανάμεσα στον κ. Καραμανλή και στον κ. Σημίτη. Θυμάστε, τις τελευταίες μέρες είχαν δύο θέματα, συμβασιούχοι και αγροτικές συντάξεις. Έλεγε ο ένας θα αυξήσω 10 ευρώ την αγροτική σύνταξη, 12 ο άλλος, 13, 14. Συμβασιούχοι, φτάσανε να λένε 200 χιλιάδες συμβασιούχοι θα γίνουν μόνιμοι. Γιατί; Γιατί κάνουν στοχευμένες παρεμβάσεις για να κερδίσουν συγκεκριμένους ψήφους. Για να λύσουν τη μεταξύ τους διαφορά, ποιος πρώτος, ποιος δεύτερος. Σήμερα η ατζέντα λίγο έχει διευρυνθεί λόγω κρίσης, αλλά είναι στο ίδιο μοτίβο. Και εδώ το παιχνίδι παίζεται ως εξής: Ο Πρωθυπουργός λέει το εξής: Έχουμε κρίση. Η κρίση έρχεται απέξω. Η κρίση είναι και εξωτερική και εσωτερική και οι ίδιοι λόγοι που υπάρχει κρίση έξω, οι ίδιοι λόγοι υπάρχουν που υπάρχει και μέσα. Και να σας θυμίσω και αυτό που λέγαμε εμείς, ότι όταν είσαι ενταγμένος μέσα σε μία ιμπεριαλιστική ένωση είτε διεθνή είτε περιφερειακή, οι παράγοντες της κρίσης βεβαίως διεθνοποιούνται πολύ πιο γρήγορα από το να μην είχες αυτό το βάρος μιας τέτοιας συμμετοχής. Αλλά εν πάση περιπτώσει ας αφήσουμε αυτό το θέμα. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ λέει, ποια κρίση; Η κρίση είναι στην Ελλάδα. Ανεπηρέαστη η Ελλάδα απ' την κρίση. Απ' τη μια μεριά πρέπει με όλους τους ρυθμούς να ενσωματωνόμαστε στην παγκοσμιοποίηση, αλλά απ' την άλλη ό,τι έρχεται κακό αυτό είναι μόνο εσωτερικό. Γιατί; Γιατί θέλει να βγάλει το σύστημα απ' έξω είναι και Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Άμα ομολογήσει τη διεθνή κρίση, αποκαλύπτει και θάβει τη σοσιαλδημοκρατία διεθνώς και όχι μόνο στην Ελλάδα. Τι λένε; Εμείς θα πριμοδοτήσουμε τις επενδύσεις. Μα, από τότε που έγινε το σύγχρονο ελληνικό κράτος, από τότε που διαμορφώθηκε ο ελληνικός καπιταλισμός αυτό γίνεται. Κάποια καινούργια λύση είναι αυτή; Όλη αυτή η γραμμή ανάπτυξης με παραλλαγές, και εκσυχρονισμούς. Αυτή έγινε. Και όταν έκαναν κρατικοποιήσεις ενίσχυαν, έπαιρναν από τους καπιταλιστές τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις ή επιχειρήσεις που οι καπιταλιστές για διάφορους λόγους ήθελαν να τις εγκαταλείψουν. Τις έπαιρναν, οι συμβάσεις αδιαφανείς, ακόμα και τη σύμβαση Νιάρχου με τα ναυπηγεία δεν την έχουμε δει.
Τις επιχειρήσεις, τις αγόραζαν ακριβά, δηλαδή, έπαιρναν επάνω και τα χρέη και τα πλήρωνε ο ελληνικός λαός. Τώρα αυτό γίνεται με τις αποκρατικοποιήσεις. Δε θέλουν όμως μόνο οι επιχειρήσεις, θέλουν και ρευστό και το ρευστό πάντα δίνονταν. Πού καταλήξαμε; Οι επενδύσεις να αυξάνονται και μάλιστα να παίρνουν τώρα χρήμα ζεστό για να μεταφέρουν τις επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό και να κλείνουν τις ελληνικές επιχειρήσεις. Και το χρήμα παίρνουν. Αυξάνεται η κερδοφορία και οξύνεται ο ανταγωνισμός μεταξύ τους. Η τάση αυτή είναι που ζούμε τώρα και που την είχαμε προ κρίσης. Δεν έχουμε τίποτα καινούργιο στην κρίση, απλώς τώρα τα πράγματα γίνονται πιο οξυμμένα. Και να θυμίσω μερικά πράγματα. Έλεγαν και το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία, τα πολυκαταστήματα σε συνδυασμό με τη διεύρυνση του ωραρίου θα βοηθήσουν στην αύξηση των θέσεων εργασίας. Τα πολυκαταστήματα γιγαντώθηκαν και βλέπετε, πάτε σε ένα πολυκατάστημα και καθόμαστε έξι, εφτά, δέκα καρότσια στην ουρά γιατί υπάρχει ένα ταμείο με υπάλληλο. Κάνανε και το self service στα μεγάλα μαγαζιά, βάλανε έναν σεκιουριτά επάνω και τις κάμερες. Πού είναι το προσωπικό που πήγε; Οι μικροί έμποροι απολύουν γιατί δεν μπορούν να σηκώσουν πολύ προσωπικό και οι μεγάλοι ακριβώς λόγω εκσυγχρονισμού και αφού μαδάνε την πελατεία από τους μικρούς, δε δημιούργησαν θέσεις εργασίας.»
Σε άλλο σημείο της εισηγητικής ομιλίας της, η γγ της ΚΕ του ΚΚΕ κ. Παπαρήγα μιλά για την Φοροδιαφυγή κλπ λέγοντας «Για τη φοροδιαφυγή. Να συλλάβουμε τη φοροδιαφυγή λέει η κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ λέει 5 χρόνια δεν έκανες τίποτα για τη φοροδιαφυγή. Για να δούμε, ποιοι φοροδιαφεύγουν; Καταρχήν το πρόβλημα είναι η φοροδιαφυγή ή οι φοροαπαλλαγές; Είναι το τζάμπα χρήμα στους μεγάλους; Γιατί να φοροδιαφύγει ο Λάτσης και ο Βαρδινογιάννης; Αφού έχει αμύθητα κέρδη. Αφού έχει επιχειρήσεις παντού, σε όλο τον κόσμο. Ό,τι θέλει δηλώνει στην Ελλάδα ή θα δηλώνει ένα μέρος στην Ελλάδα. Αφού έχει όλα τα πλεονεκτήματα να κυριαρχήσει, σιγά μην κερδίσει δίνοντας ψεύτικες καταστάσεις για τις ασφαλιστικές εισφορές ή για τη φορολογία. Γιατί να μη δώσει το 25% που του βγάζουν; Εμείς λέμε, στον καπιταλισμό είμαστε, δεν μπορούμε να πούμε απαλλοτρίωση σαν άμεσο αίτημα της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, αυτό θα το κάνει ο λαός μέσα από πολύμορφες διαδικασίες. Λέμε όμως το εξής: Φορολογία 45%, 50% στις μεγάλες επιχειρήσεις. Και μετά να δούμε τη φοροδιαφυγή. Ποιοι φοροδιαφεύγουν; Ναι, φοροδιαφεύγουν μεσαίοι και μικροί. Γιατί; Γιατί άμα πληρώσουν και τους φόρους τελειώσανε, κλείσανε τα μαγαζιά. Το ίδιο το σύστημα τους αναγκάζει. Δεν είναι λύση αυτή ούτε τους χειροκροτούμε. Ίσα-ίσα τους λέμε είναι αυταπάτη αυτό που έχουν. Και φοροδιαφεύγοντας δεν πρόκειται να διατηρήσουν τις επιχειρήσεις τους ή δεν πρόκειται να επιβιώσουν. Ένα μισό μεροκάματο θα βγάλουν οι περισσότεροι. Επομένως, να μιλήσουμε γι' αυτά, για τους αναπτυξιακούς νόμους, για τα κίνητρα.
Λέει ο Γ. Παπανδρέου, εγώ βρήκα, θα φορολογήσω τους μετόχους των επιχειρήσεων. Καταρχήν δε μας λέει ποιων επιχειρήσεων. Αλλά εν πάση περιπτώσει, εμείς πάλι μιλάμε για τις μεγάλες. Αλλά να το ξεκαθαρίσουμε όμως. Γιατί φτάνουν και συζητάνε να μειώσουν μέχρι και 10% το φόρο στις επιχειρήσεις, αλλά θα φορολογήσω λέει το μέτοχο. Καταρχήν ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι ακόμη και τα ατομικά έξοδα των μετόχων μπαίνουν μέσα στα έξοδα των επιχειρήσεων. Θα φορολογήσει λέει το μέτοχο, αλλά αυξάνοντας το χρήμα που δίνει για επενδύσεις, τα κίνητρα και τις άλλες απαλλαγές θα τους τα επιστρέψει από άλλο δρόμο. Και να σας πω, η ιστορία έχει δείξει πάρα πολλές φορές ότι και οι συντηρητικές κυβερνήσεις, αυτό το έκανε και παλιότερα ο Θείος Καραμανλής, το έκανε και ο Σημίτης, βάζουν εφάπαξ φόρους στις επιχειρήσεις γιατί έχουν ανάγκη να γεμίσουν τα ταμεία για να τα ξαναεπιστρέψουν συνολικά στον επιχειρηματικό κόσμο. Λέει επίσης ο Κ. Καραμανλής πάγωμα των προσλήψεων, σε μία περίοδο που πρέπει να γίνουν μαζικές προσλήψεις στην Υγεία, στην Παιδεία σε όλους τους τομείς, στον τομέα του πολιτισμού, για έργα υποδομής, πολιτικής προστασίας. Πυροσβέστες, 5,5 χιλιάδες είναι συμβασιούχοι. Οι κενές θέσεις είναι πολύ περισσότερες. Που αυτή τη στιγμή χρειάζονται εκτεταμένα έργα υποδομής, όχι υποθαλάσσιοι δρόμοι και δεν ξέρω τι κάνουν εδώ, αλλά έργα υποδομής για τη λαϊκή στέγη, αντιπλημμυρικά, για μια σειρά πράγματα, αναπλάσεις, που χρειάζονται κλπ κλπ.»
Πιο κάτω σε άλλο σημείο της ομιλίας της είπε : «Ανακεφαλαιώνοντας. Στις 4 Οκτώβρη θα υπάρχει κυβέρνηση, η οποία θα κυβερνά με βάση τη στρατηγική της Λισσαβόνας και με βάση το σχέδιο της Ε.Ε. για ανάκαμψη των κερδών, για ανταγωνιστικότητα, ούτως ώστε οι Ευρωπαίοι καπιταλιστές να ανταγωνιστούν με ωραίο τρόπο τους Αμερικανούς, τους Κινέζους, τους Ινδούς, τους Ρώσους, τους Ιάπωνες κλπ. Και όλα αυτά με τίμημα παγκόσμια για την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Υπάρχουν διαφορές να διαχειριστείς και να ελιχθείς έτσι ή αλλιώς; Δεν υπάρχουν. Είναι εντελώς στενά τα πράγματα. Αν πριν 15-20 χρόνια μπορούσε μια κυβέρνηση να ελιχθεί έτσι ή αλλιώς, σήμερα αυτοί οι ελιγμοί έχουν τελειώσει και μάλιστα σε συνθήκες κρίσης, όπως γίνεται σε όλη την Ευρώπη. Και εν πάση περιπτώσει ο κ. Καραμανλής διάλεξε το ρόλο του έντιμου κακού. Να πει ότι θα πάρω άγρια μέτρα. Και ο κ. Παπανδρέου διάλεξε το ρόλο του ήπιου ευαίσθητου. Μου θυμίζει το δίδυμο Μάλλιος -Μπάμπαλης κλπ. Ο καλός και ο κακός. Και οι δυο, ανεξάρτητα από τις προσωπικότητες που έχουν, δεν τους κρίνω ως ανθρώπους, θα κυβερνήσουν και ως αξιωματική αντιπολίτευση θα στηρίζουν μια άγρια για το λαό πολιτική. Απλώς θέλουν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι έχουν διαφορές μεταξύ τους. Ο ένας είναι πιο ήπιος και ο άλλος είναι πιο άγριος. Δεν είναι εκεί το θέμα. Όποιος θέλει να δώσει φιλολαϊκή διέξοδο στην κρίση, πρέπει να αντιστρατευτεί τη Λισσαβόνα, πρέπει να αντιστρατευτεί την Ε.Ε., πρέπει να αντιστρατευτεί τον ΣΕΒ και τους κεφαλαιοκράτες. Δεν γίνεται διαφορετικά. Ή, με τον έναν θα είσαι ή με τον άλλον και τέλος. Πολύ φοβόμαστε ότι θα μείνει απ' έξω ένα κρίσιμο επίσης ζήτημα - βεβαίως η οικονομία είναι η βάση -που έχει σχέση με το τι συνεπάγεται η συμμόρφωση της Ελλάδας - ελέω Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ εναλλάξ - στο δόγμα του ΝΑΤΟ, στο δόγμα της στρατηγικής συμμαχίας με την Ε.Ε. και στο ιμπεριαλιστικό δόγμα της Ε.Ε.»
Και έκλεισε την Ομιλία της, η γγ του ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα από το βήμα της ΔΕΘ, στο Βελλιδειο Συνεδριακό Κέντρο λέγοντας τα πιο κάτω.
«Το να λέει η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ ότι «μέσω της Ε.Ε. και του ευρωπαϊκού κεκτημένου θα λύσουμε τα προβλήματα» δεν ισχύει. Η Τουρκία κάνει παραβιάσεις και θα κάνει περισσότερες, όσο περισσότερο προωθείται η στρατηγική της συμμαχία με τις ΗΠΑ και όσο βλέπει ότι τη διεκδικεί ως πρώτο σύμμαχο η Ρωσία.
Και επομένως οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί της δίνουν πόντους, πέρα από τους εσωτερικούς και προσωπικούς παράγοντες ή τους ίδιους παράγοντες που αφορούν τη κυρίαρχη τάξη στην Τουρκία. Και στην περίπτωση αυτή, οι ιμπεριαλιστές διαλέγουν ένα σύμμαχο ανάμεσα στους συμμάχους. Τα πράγματα θα οξυνθούν και θα περιπλακούν. Με το νερό, το φυσικό αέριο, τους αγωγούς κλπ. Και δεν ξέρουμε σε τι κινδύνους μπορούμε να μπούμε.
Η τελευταία συμφωνία που έγινε με το ΝΑΤΟ είναι φοβερή... Μεγάλη επιτυχία! Καταργείται, λέει, η αμερικάνικη βίζα! Και στη θέση της αμερικάνικης βίζας όλα τα προσωπικά δεδομένα των απλών ανθρώπων μπαίνουν στο κρεβάτι του Προκρούστη.
Θα σας το πω καθαρά. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ κάτω, και ΚΚΕ επάνω, ανεξαρτήτως ποια θα είναι από εκεί και πέρα η σύνθεση της Βουλής. Τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης - το καθένα για ξεχωριστούς λόγους, δεν τα ταυτίζουμε - δεν είναι σε θέση, δεν μπορούν να δημιουργήσουν ρεύμα αντιπολίτευσης στη στρατηγική αυτή που προαναφέραμε. Και τα τρία κόμματα τώρα - τα δυο καθαρά Οικολόγοι και ΛΑΟΣ, ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ είναι αντικείμενο διαφοράς τακτικής - κοιτάνε το εξής: Πώς θα φέρουν σε δύσκολη θέση είτε τη Νέα Δημοκρατία είτε το ΠΑΣΟΚ στον σχηματισμό κυβέρνησης για να επιβιώσουν και να αποκομίσουν κέρδη ως κυβερνητικοί παρτενέρ μιας αντιλαϊκής πολιτικής.
Το ΛΑΟΣ και οι Οικολόγοι το λένε καθαρά. Απλώς, λένε, θα το συζητήσουν μετεκλογικά, τώρα πρέπει να βγάλουμε βουλευτές. Και στον ΣΥΡΙΖΑ αυτό έγινε αντικείμενο διαπάλης, διαφωνίας και εκφυλισμού της «ενότητας της Αριστεράς», από λόγους τακτικής όχι από λόγους αρχής. Αυτό βεβαίως δεν μας εξέπληξε, είναι ένα αντικειμενικό γεγονός, απολύτως προβλεπόμενο.
Και σας θυμίζω προηγούμενες εκλογικές μάχες, όταν σας λέγαμε ότι αυτή η «ενότητα της Αριστεράς» δεν έχει καμία σχέση με την συμμαχία που αναμφισβήτητα χρειάζεται μια ώρα αρχύτερα να γίνει, έπρεπε να είχε γίνει και από χθες. Συμμαχία, όμως, των δυνάμεων που αντιπαλεύουν την στρατηγική των μονοπωλίων».
Για μελετήσετε ολόκληρη την εισηγητική ομιλία κάντε ΚΛΙΚ στο
http://www.kke.gr/anakoinoseis_grafeioy_typoy/h_eishghtikh_omilia_
ths_gg_ths_ke_toy_kke_al_paparhga_sth_synenteyksh_typoy_sth_deth
******
Συνέντευξη Τύπου της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα στη ΔΕΘ. Η Συζήτηση με τους Δημοσιογράφους
09/09/09
κ. ΚΑΠΕΤΑΝΟΠΟΥΛΟΣ («ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ»): Κυρία Παπαρήγα, συναντά κανείς τις τελευταίες μέρες όλο και περισσότερο ανθρώπους οι οποίοι έχουν τη διάθεση να απόσχουν πάλι από τις εκλογές και μάλιστα πάρα πολλοί από αυτούς δηλώνουν την αποστροφή τους για την πολιτική των δυο μεγάλων κομμάτων. Χθες σας άκουσα να απευθύνεστε και σε αυτούς τους ψηφοφόρους και μάλιστα είχατε έναν πολύ ωραίο διάλογο με κάποιους από τους εργαζόμενους και τους παρευρισκόμενους. Δίπλα μου, όμως, την ώρα που απαντούσατε άκουσα κάποια κυρία να αναρωτιέται αν ο μισθός των 1.400 €, που εσείς υποστηρίζετε ως κατώτατο, στις σημερινές συνθήκες έχει ρεαλιστική βάση. Τι έχετε να απαντήσετε σ' αυτόν τον κόσμο;
Πρώτον. Αποστροφή γιατί; Η αποστροφή οφείλεται στο ότι η ζωή του κάθε χρόνο γίνεται και χειρότερη. Πίστεψε ότι η ΝΔ επιστρέφοντας στη διακυβέρνηση θα είναι καλύτερη, όπως παλιότερα πίστεψε ότι η επιστροφή στο ΠΑΣΟΚ θα είναι επίσης κάτι καλύτερο. Αισθάνεται αγανάκτηση, δυσαρέσκεια, αηδία. Η αηδία που αναφέρεται; Στο ότι τον κορόιδεψαν, τον πρόδωσαν. Αυτό όμως δεν αρκεί για να αλλάξει πολιτική. Ποιος το παίρνει υπόψη; Ο ΣΕΒ παίρνει υπόψη την αποστροφή και την αηδία; Όχι. Θέλει ψηφοφόρους συνένοχους στην κυρίαρχη πολιτική. Δεν τους νοιάζει αν ψηφίζει κάποιος ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ σιχτιρίζοντας και αηδιασμένος. Η ψήφος μετράει. Πρέπει κάτι να βάλουμε στη θέση αυτής της αηδίας. Τώρα, τι μπορεί να συμβαίνει. Πολλά πράγματα. Ένα είναι ότι δεν πιστεύουν ότι υπάρχει εναλλακτική λύση και άλλος δρόμος. Κακώς. Δεν μπορεί να υπάρχει μονόδρομος. Η ιστορία θα είχε σταματήσει στην αρχαιότητα ας το πω έτσι.
Δεύτερον. Ενδεχομένως καταλαβαίνουν ότι υπάρχει και άλλος δρόμος, όμως δεν είναι αποφασισμένοι να «βάλουν πλάτη». Εμείς ξέρουμε ότι αργά ή γρήγορα θα «βάλουν πλάτη». Ο λαός θα βάλει τη σφραγίδα του σε αυτή την υπόθεση, δεν είναι το ΚΚΕ μόνο του. Επομένως εμείς αυτό που κάνουμε είναι να τους ενημερώσουμε, να τους προειδοποιήσουμε ότι αν χαθεί πολύτιμος χρόνος τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα και να διορθωθούν αύριο και να γίνει καλύτερος ο συσχετισμός. Δεν είναι ότι κάθε μέρα που χάνεται γίνεται χειρότερη η ζωή σου. Η αντιστροφή της κατάστασης, η οικοδόμηση αν θέλετε μιας νέας κατάστασης, θα είναι ακόμα πιο δύσκολη. Τώρα, για τα 1.400 €. Βεβαίως αυτά που λένε, λέει και το ΠΑΣΟΚ, «θα δώσω μισθούς λίγο πάνω από τον πληθωρισμό». Κατ' αρχήν να μας πει το ποσό. Τι θα πει λίγο πάνω από τον πληθωρισμό; Αυτό δεν λέει τίποτα. Ο πληθωρισμός μαγειρεύεται. Αλλά λίγο πάνω από τον πληθωρισμό θέλουμε; Εδώ επί 15ετία το εισόδημα μειώνεται σχετικά ή απόλυτα. Βρισκόμαστε στις αρχές του '80 στο εισόδημα. Και σε χειρότερες καταστάσεις, γιατί η Παιδεία έχει γίνει πιο ακριβή, η υγεία έχει γίνει πιο ακριβή, δεν είναι μόνο το εισόδημα.
Εμείς λέμε 1.400 €. Γιατί δεν υπάρχουν τα λεφτά; Κατ' αρχήν αυτός που παράγει τον πλούτο δεν δικαιούται να ζητήσει 1.400 €; Αν πάμε στη λογική ότι δεν υπάρχουν χρήματα, τότε με συγχωρείτε, αλίμονο αν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κατάφεραν να πείσουν εργαζόμενο άνθρωπο ότι δεν υπάρχουν χρήματα. Τα χρήματα δεν εξανεμίζονται. Ακόμα και την ώρα της κρίσης 5,5 δις είναι τα κέρδη των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιριών. Είναι λιγότερα από ότι ήταν το 2008, είναι πάνω από το 2004. Λοιπόν; Τα χρήματα δεν εξανεμίζονται, δεν έγινε η πυρκαγιά και τα έκαψε. Τα χρήματα είτε με τη μορφή χρηματικού κεφαλαίου είτε υλικού κεφαλαίου, υπάρχουν. Αυτά όμως συγκεντρώνονται σε λιγότερα χέρια. Τα παίρνουν από το λαό, ό,τι παράγει, και τα δίνουν στους λίγους. Και μάλιστα τα περισσότερα νόμιμα. Όποιος λοιπόν δεν πιστεύει ότι 1.400 ευρώ είναι ρεαλιστικός μισθός, τότε με συγχωρείτε, θα δουλεύει δυο μήνες το χρόνο και θα λέει κι ευχαριστώ. Δε φαντάζομαι ότι υπάρχουν τέτοιοι. Τέλος, εμείς δε μένουμε στα 1.400 ευρώ. Εμείς λέμε το εξής πράγμα, πέρα από τις συντάξεις - γιατί αυτό έχει αντίκτυπο και στη σύνταξη, δεν μπορείς να μιλάς για αύξηση των συντάξεων όταν οι μισθοί είναι 700€. Πρέπει να καταργηθούν οι ελαστικές μορφές απασχόλησης. Και ταυτόχρονα μιλάμε για τις παροχές στην Παιδεία και στην Υγεία. Παιδεία δωρεάν. Να μην πληρώνεις τίποτα. Και να φύγουν απ' τη μέση όλοι όσοι ανεβάζουν το κόστος στην παιδεία. Υγεία: Δωρεάν. Τώρα ενώ έχεις χαμηλό μισθό και κρατήσεις, πληρώνεις περισσότερα για την Υγεία.
Τέλος να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα: Αναμφισβήτητα αυτά που προτείνουμε εμείς δε μπορεί να βγουν απευθείας από την κάλπη. Αλλά αν έχει στο νου του ο εργαζόμενος τι δικαιώματα έχει, εάν έχει στο νου του ότι μπορούσε να ζήσει πολύ καλύτερα απ' ό,τι ζει σήμερα και μάλιστα κάθε μέρα να είναι καλύτερη, κάθε χρόνος καλύτερος απ' τον άλλο, εάν έχει στο νου του πού θέλει να πάει, τότε μπορεί ν' αποσπάσει ορισμένες κατακτήσεις και κάτω από πιο δύσκολες συνθήκες. Αν όμως δεν πιστεύει στο δίκιο και στη δύναμή του, τότε θα χάσει πάρα πολλά αύριο.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ:Το ΚΚΕ μετά τις ευρωεκλογές εκτίμησε ότι ένας από τους λόγους που υπήρξε μια μερική ανάσχεση της δυναμικής ήταν και οι αντικομμουνιστικές επιθέσεις. Τότε, στην προεκλογική εκστρατεία είχατε πει κι από δω από τη Θεσσαλονίκη ότι δεν σκοπεύετε να θέσετε θέμα προσφυγής στη Δικαιοσύνη για τις συκοφαντικές αυτές επιθέσεις διότι θα έπρεπε να γίνει διάλογος για τα ζητήματα που απασχολούσαν τον κόσμο. Έχετε υπονοήσει, έχετε προβλέψει ότι θα υπάρξουν αντικομμουνιστικές επιθέσεις και σ' αυτή την προεκλογική περίοδο. Ποια θα είναι η αντίδρασή σας;
Ο αντικομμουνισμός έχει πολλά πρόσωπα και πάρα πολλές μορφές. Είναι ο κομψός αντικομμουνισμός, είναι και ο άγριος. Πιστεύω ότι αυτή τη στιγμή τα επιτελεία και ιδιαίτερα αυτά του ΠΑΣΟΚ το μελετούν ή μπορεί να το έχουν μελετήσει και να το δούμε στο επόμενο διάστημα. Δεν ξέρω, δεν είμαι σε θέση να πω ποια μορφή αντικομμουνισμού θα χρησιμοποιηθεί.
Τι σκέφτεται τώρα το ΠΑΣΟΚ; Απ' τη μια μεριά θέλει να λαφυραγωγήσει, κι επομένως μπορεί να κάνει τον πιο κομψό αντικομμουνισμό. Ή μπορεί να διοχετευθεί ο αντικομμουνισμός μέσω άλλων κέντρων. Μην ξεχνάτε, υπάρχουν κι άλλα κόμματα που προσφέρονται. Αυτή τη στιγμή χρησιμοποιούνται ακόμα και τρόποι και μέθοδοι που μας γυρνάνε στη δεκαετία του '50. Φαίνεται ότι αυτά που λέει το ΚΚΕ πονάνε γιατί βρίσκουν απήχηση στο λαό και δε θέλουν αυτή η απήχηση να μετατραπεί και σε ψήφο. Και δε θέλουν αυτή η απήχηση να μετατραπεί σε ανάκαμψη στη δράση των σωματείων, σε αναγέννηση του εργατικού κινήματος κτλ.
Επομένως ο αντικομμουνισμός είναι πάγιο στρατηγικό όπλο στο καπιταλιστικό σύστημα. Δεν πρόκειται ν' αφήσουμε αναπάντητο τίποτα. Και θα σας πω και το εξής: Αν ο στόχος του αντικομμουνισμού δεν είναι μόνο ο λαός αλλά και ν' ασκηθεί ιδεολογική πίεση στο Κόμμα και στην καθοδήγησή του, πρέπει να τους πούμε ότι αδυναμίες μπορεί να έχουμε και έχουμε, αλλά έχουμε κατακτήσει μια πολύ μεγάλη πείρα: Δεν μπορεί να μας δουλέψει ο αντίπαλος. Γιατί καταλαβαίνουμε ότι βρισκόμαστε σε σωστό δρόμο.
Ποιοι είναι αυτοί που μιλάνε; Αυτοί που άδειασαν τις τσέπες των εργαζομένων. Δεν είναι καν φερέγγυα η κριτική τους σ' εμάς. Δε λέω για την πολιτική κριτική, μιλάω για τον αντικομμουνισμό. Η πολιτική κριτική και η πολεμική είναι φυσιολογική.
κ. ΜΟΥΣΙΟΣ («ΕΡΤ»): Σύμφωνα με τα τελευταία γκάλοπ είναι πολύ πιθανό το σενάριο της μη αυτοδυναμίας. Υπάρχει σκέψη, διάθεση για συζήτηση συνεργασίας ή θα προχωρήσετε σύμφωνα με τη γραμμή που προχωρείτε όλον αυτό τον καιρό;
Αν είχαμε τέτοια θέση συνεργασίας με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ καλά θα έκανε ο κόσμος να μας έπαιρνε με τις πέτρες. Πώς είναι δυνατό να υπάρξει συνεργασία; Είναι αδύνατον. Θα ήμασταν άξιοι της μοίρας μας. Θα είχαμε προδώσει το λαό. Κάποια κυβέρνηση θα βγει. Ακυβέρνητες πολιτείες δεν υπάρχουν. Το θέμα είναι, όποια και αν είναι η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση, πρέπει να μην αισθάνονται καλά στα πόδια τους. Να έχουν πονοκέφαλο την άλλη μέρα, η κυβέρνηση κατ' αρχήν, να προωθήσει αντιλαϊκά μέτρα. Και αυτός ο πονοκέφαλος, αν δεν προέρχεται από το ΚΚΕ, απ' όπου αλλού προέρχεται θα περάσει εύκολα και με μια απλή ασπιρίνη.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είπατε χτες ότι το θέμα στις εκλογές που έρχονται δεν είναι ν' αποκτήσει αυτοδυναμία το ΠΑΣΟΚ ή η Νέα Δημοκρατία αλλά ν' αποκτήσει αυτοδυναμία ο λαός. Με ποιο ποσοστό στις κάλπες μπορεί ν' αποκτήσει αυτοδυναμία ο λαός; Και πού μπαίνει ο πήχης για το ΚΚΕ;
Νομίζω το διευκρίνισα χτες: Αντοχή απέναντι στα εκβιαστικά διλήμματα, στην παραπλάνηση, στις κούφιες υποσχέσεις, στα μεγάλα και παχιά λόγια και πάνω απ' όλα στην προσπάθεια που γίνεται να περάσει ότι η εκλογική μάχη τελικά είναι μια μάχη που κρίνεται ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ και ότι ψηφίζουμε στις εκλογές μόνο για να βγάλουμε μια κυβέρνηση. Στις εκλογές θα κριθεί η ικανότητα αντιπολίτευσης του λαού απέναντι στην κυβέρνηση και απέναντι στο δίδυμο των κομμάτων εξουσίας. Και βέβαια η ικανότητα αντιπολίτευσης θα κριθεί μέσα στο λαό με όρους ανάπτυξης του κινήματος. Γι' αυτό λέμε «λαϊκή αυτοδυναμία». Γιατί όταν αισθάνεσαι ότι έχεις δικαίωμα τα 1.400 ευρώ μισθό κι ότι είναι το ελάχιστο που μπορείς αυτή τη στιγμή ν' απαιτήσεις, όταν δε σε παραπλανούν με αυτά που λένε ότι η οικονομία τραντάζεται, ότι δεν υπάρχει ρευστό, όταν λοιπόν αποκτήσεις μια αυτοδυναμία συνείδησης, όσο γίνεται, σε όσο γίνεται μεγαλύτερο μέρος του λαού, τότε αυτό έχει πάρα πολύ μεγάλη αξία. Αυτό λέμε. Οπωσδήποτε τα δυο κόμματα θα είναι μπροστά, θα έχουμε αντιλαϊκή κυβέρνηση, αντιλαϊκή αξιωματική αντιπολίτευση, θα παίζεται το ίδιο έργο. Πιθανό να περάσουν κι άλλα σενάρια αλλαγής της μορφής του πολιτικού συστήματος, όλα αυτά. Αλλά χρειάζεται αυτοδυναμία του λαού, να μη θεωρεί ότι δεν έχει και άλλη επιλογή από το να διαπραγματεύεται τι θα χάσει.
κ. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ (ΕΤ 3): Είπατε στην αρχή, αυτό που ξέρουμε είναι ότι στις 5 Οκτώβρη ένα από τα δύο κόμματα θα είναι κυβέρνηση και στο κλείσιμο επαναλάβατε ότι θα υπάρχει η κυβέρνηση που θα κυβερνά βάσει της Συνθήκης της Λισσαβόνας κτλ. Με βάση ποια πραγματικά στοιχεία; Και το ρωτώ γιατί από τις δημοσκοπήσεις αυτής της στιγμής, υπάρχει ένα σενάριο οριακής αυτοδυναμίας. Υπάρχουν κάποια πραγματικά στοιχεία που τεκμηριώνουν, αν σας ερμηνεύω σωστά, αυτή την εδραία πεποίθηση ότι θα έχουμε αυτοδυναμία;
Να το διευκρινίσω: Εμείς αντιμετωπίζουμε ενιαία και το ενδεχόμενο να γίνουν δυο εκλογές μέσα σ' ένα μήνα. Η δεύτερη θα ολοκληρώσει την πρώτη. Και υπ' αυτή την έννοια τα κριτήρια πρέπει να είναι ενιαία. Εμείς θα πούμε το ίδιο. Ακόμα αδυνατίστε τους παραπέρα, δυνατό ΚΚΕ. Γιατί ακριβώς για να δυναμώσει το κίνημα πρέπει να υποστούν ρήγματα πριν απ' όλα τα δυο κόμματα εξουσίας και να μην πάει στράφι η απομάκρυνση από τα δυο κόμματα. Να μη διαχυθεί έτσι που να μπορούν τα δυο κόμματα, ή το ένα από τα δύο, ανάλογα ποιο θα είναι κυβέρνηση, να αξιοποιήσει τη διασπορά των ψήφων και να τις μαζέψει ύστερα από λίγο. Για δείτε τι έγινε στη Γαλλία. Όλοι μαζί με τον Ζοσπέν, με την κεντροαριστερά. Και μετά τρέχανε όλοι μαζί κομμουνιστές, πράσινοι πανικοβλημένοι, «αμάν, έρχεται ο Λεπέν». Και ψηφίσανε όλοι τον Σιράκ. Αυτή είναι η συνεισφορά της Κεντροαριστεράς. Δοκιμασμένα όλα αυτά. Αυτές οι τάσεις που υπήρχαν στη Γαλλία, στην Ιταλία κτλ. που όλοι έτρεχαν, «κεντροαριστερά-κεντροαριστερά» και τώρα τρέχουν πίσω απ' το Μπερλουσκόνι. Όμως στην Ελλάδα υπάρχει μια δυνατότητα που δεν υπήρχε ούτε στη Γαλλία ούτε στην Ιταλία ούτε στην Ισπανία. Και να το πούμε καθαρά: Υπάρχει μια υψηλότερη ριζοσπαστικοποίηση και αντιμπεριαλιστική συνείδηση του λαού που δεν είναι τέτοια σ' αυτές τις χώρες, για διάφορους ιστορικούς λόγους, παλαιότερους και πρόσφατους, και υπάρχει ένα ΚΚΕ αταλάντευτο, σταθερό και μαχητικό.
Αυτά τα δυο πράγματα υπάρχουν στην Ελλάδα, που μας επιτρέπουν να πούμε το εξής: Όσο και να τραντάζεται το πολιτικό σύστημα και να έχει πλήγματα, αυτά τα πλήγματα δεν πρόκειται να οδηγήσουν σε τραγωδίες το λαό, αντίθετα είναι πλεονέκτημα για το λαό εφ' όσον όμως κοιτάζει προς τα εμπρός και αντιμετωπίζει τα πράγματα με όρους αντεπίθεσης. Δηλαδή στην Ελλάδα δεν είναι απαραίτητο να περάσουμε από τα σενάρια της Κεντροδεξιάς και της κεντροαριστεράς. Διότι οι λαϊκοί ταξικοί αγώνες είναι σχετικά πιο δυνατοί σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρώπης, ο αντικομμουνισμός στην Ελλάδα έχει πολύ λιγότερη επίδραση παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα είχαμε 27 χρόνια παράνομο ΚΚΕ ενώ στη Γαλλία και στην Ιταλία δεν ήταν έτσι. Επομένως υπάρχει μια ορισμένη εθνική ιδιαιτερότητα. Και το γεγονός ότι ο αντικομμουνισμός στην Ελλάδα έχει λιγότερη επίδραση στο λαό, και δεν εννοούμε αντικομμουνισμό το ν' αντιμετωπίζουν κάποιοι πολεμικά τις θέσεις μας, ή να μην τις υιοθετούν. Ο αντικομμουνισμός στην Ελλάδα είναι μικρότερος γιατί το ΚΚΕ αντιστάθηκε στα σχέδια ενσωμάτωσης στο κυρίαρχο σύστημα.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι κοινωνικές συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα σύμφωνα με παρατηρητές τουλάχιστον οδηγούν μέρος των πολιτών σε συντηρητική στροφή. Ποιες είναι οι θέσεις του ΚΚΕ αναφορικά με τη μεταναστευτική πολιτική που πρέπει να εφαρμοστεί και χωρίς να συνδέω την πρώτη ερώτηση με τη δεύτερη, υπάρχει ζήτημα στην ελληνική κοινωνία με τη συνεχώς κλιμακούμενη εγκληματικότητα. Πώς τοποθετείστε σ' αυτό;
Το θέμα «συντηρητική στροφή» είναι πιο πολύπλοκο και σύνθετο. Δεν χαϊδεύουμε τ' αυτιά του λαού σε καμία περίπτωση. Κατά τη γνώμη μας το κυρίως πρόβλημα που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα είναι το εξής, που είναι όμως και παγκόσμιο και σε όλη την Ευρώπη: Είναι ότι η αντίθεση απέναντι στη συντηρητική πολιτική, η αντίθεση απέναντι στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν έχει το απαιτούμενο βάθος. Π.χ. υπάρχουν πολλοί εργαζόμενοι και μέσα στα λαϊκά στρώματα που αποσυνδέουν τη στρατηγική του συστήματος από την πολιτική των κομμάτων και θεωρούν ότι είναι πρόβλημα του κομματικού πολιτικού συστήματος και όχι γενικότερα του κοινωνικού οικονομικού και πολιτικού συστήματος. Υπάρχει ένας κόσμος ο οποίος αποδίδει την κακοδαιμονία σε μια πλευρά που υπάρχει μέσα στο σύστημα, αλλά δεν είναι αυτή η μόνη. Αθωώνουν δηλαδή το σύστημα της νόμιμης ταξικής εκμετάλλευσης και κλοπής και ληστείας του λαού και βλέπουν μια πλευρά του, τις μίζες και τις ρεμούλες. Ή έχουν ελπίδα ότι μπορεί αυτά τα κόμματα να διορθωθούν.
Τώρα αν αυτό είναι συντηρητικοποίηση ή όχι... Οπωσδήποτε όμως είναι μια αντίληψη που αντί να βλέπει ότι τα κόμματα αυτά δεν αλλάζουν, εκφράζουν συμφέροντα της αστικής τάξης -άρα πρέπει να τα εγκαταλείψει- περιμένουν είτε μεταγγίζοντας ψήφους από το ένα στο άλλο κόμμα, είτε πιστεύοντας ότι αυτά τα κόμματα μπορεί να διορθωθούν. Επίσης είτε δεν κατανοείται είτε δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στην ύπαρξη εναλλακτικής ριζικής φιλολαϊκής λύσης. Αυτό είναι το πρόβλημα. Από κει και πέρα η πολιτική απέναντι στους μετανάστες ήταν «ελάτε στον παράδεισο του καπιταλισμού». Ελάτε για να βοηθήσετε να πέσουν τα μεροκάματα, δεν το έλεγαν επίσημα, αλλά αυτή ήταν η πολιτική σε όλη την Ευρώπη και στην Ελλάδα. Να πέσουν τα μεροκάματα, να πέσουν οι μισθοί για να έχουν μια εφεδρική δύναμη, όχι γενικά Ελλήνων ανέργων, αλλά και ξένων ανέργων οι οποίοι θα έρχονταν με χαμηλότερους μισθούς και μεροκάματα.
Βέβαια στο μεταναστευτικό ρεύμα δεν μπαίνουν ποσοστώσεις. Άνοιξε λοιπόν η στρόφιγγα. Επίσης θέλουν να κρατήσουν τους μετανάστες σε γκέτο γιατί καταλαβαίνουν ότι το μεταναστευτικό ρεύμα μπορεί από τη μια μεριά να προκαλεί τη μείωση των μισθών και των μεροκαμάτων, άθελά τους οι άνθρωποι, όπως κι εμείς την προκαλούσαμε στη Γερμανία και αλλού όταν πηγαίναμε, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να γίνει πηγή ενδυνάμωσης του κινήματος και ακριβώς εδώ έρχεται ο εθνικισμός και ο ρατσισμός καλλιεργημένος και διαδίδεται. Επομένως ο συντηρητισμός αναπτύσσεται στο πεδίο της οικονομίας και από κει και πέρα γίνεσαι ευάλωτος σε συντηρητικές αντιλήψεις σε αρκετά ζητήματα. Υπάρχουν και δυνάμεις σε διατεταγμένη υπηρεσία, οι οποίες είτε χτυπάνε τους μετανάστες ή και δυνάμεις οι οποίες θέλουν να τους ενσωματώσουν πλήρως. Να μην κρατήσουν και την πολιτιστική τους ή τη γλωσσική τους ιδιαιτερότητα, ή αν θέλετε να ενσωματωθούν οι μετανάστες έτσι που να μην γίνουν και δύναμη πάλης, αντίστασης. Είναι δηλαδή αυτοί που θέλουν να τους αφομοιώσουν και να τους ενσωματώσουν βίαια και αυτοί που θέλουν να τους κρατάνε ξεκομμένους βίαια.
Για την κοινωνική εγκληματικότητα. Καταρχήν η αύξηση της κοινωνικής εγκληματικότητας έχει άμεση σχέση με το ότι και ο υπόκοσμος έχει οργανωθεί καλά. Μέσα στο χώρο της κοινωνικής εγκληματικότητας τώρα εδώ πέρα υπάρχουν εταιρείες, έχει μπει σε επιστημονική βάση το έγκλημα. Και στρατολογούνται μετά φτωχοί, πεινασμένοι. Η αύξηση λοιπόν της εγκληματικότητας έχει να κάνει με την εξέλιξη μέσα στη ζούγκλα του ανταγωνισμού. Βεβαίως εκεί που υπάρχει φτώχεια και το κίνημα δεν είναι ισχυρό να απορροφήσει τους φτωχούς σε ένα κίνημα διεκδίκησης, εκεί υπάρχει και ο πειρασμός, υπάρχουν και τα κυκλώματα. Επομένως η αύξηση της κοινωνικής εγκληματικότητας είναι ένα σύμπτωμα της κρίσης και της σαπίλας του συστήματος και το οποίο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με ποινικό τρόπο ή μόνο με ηθικές παραινέσεις, αλλά με επίλυση των λαϊκών προβλημάτων.
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ («ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»): Κυρία Παπαρήγα, θέλω να σας ρωτήσω για το ΣΥΡΙΖΑ. Προχθές ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι το ΚΚΕ ζει σε γυάλα και ότι εχθρεύεται ό,τι το πλησιάζει. Πιστεύετε ότι η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ θα βοηθούσε στην ενότητα της Αριστεράς;
Λοιπόν, θα σας το πω καθαρά. Και λίγη μετριοπάθεια δεν θα πείραζε. Το να μιλάς με τέτοιους τόνους όταν το δικό σου εγχείρημα έχει αποτύχει μέχρι γελοιοποίησης, θέλει και μια σεμνότητα. Εμείς, όπως βλέπετε, ούτε βγήκαμε με πανηγυρισμούς. Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ γράφει ρεπορτάζ. Κάνουμε πολιτική εκτίμηση και λέμε μάλιστα ότι είναι αδιέξοδο στη στρατηγική του. Ίσα - ίσα εμείς λέμε, ούτε τσακωμός για την καρέκλα γίνεται κι αν θέλετε έχουμε αποφύγει και τη γελοιοποίηση ορισμένων πραγμάτων να την κάνουμε κύριο πολιτικό μας επιχείρημα. Και μια αυτοσυνείδηση και μια μετριοπάθεια δεν είναι άσχημο πράγμα. Δεν κάνει καλό.
Τώρα για την ενότητα της Αριστεράς. Εμείς από την αρχή αυτό το «ενότητα της Αριστεράς» το είχαμε βάλει σε εισαγωγικά, το είχαμε αντιμετωπίσει αρνητικά για τους εξής λόγους. Πρώτον, Αριστερά σε σχέση με τι; Με τη Δεξιά; Εδώ υπάρχει ένα θέμα, διότι δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε όρους οι οποίοι ενδεχομένως και σίγουρα απηχούν ας πούμε εμπειρίες πριν 20 και 30 και 40 χρόνια. Άλλοι στην Αριστερά βάζουν και τη σοσιαλδημοκρατία.
Να το ξεκαθαρίσουμε. Τι θα πει Αριστερά; Εμείς καταρχήν είμαστε Κομμουνιστικό Κόμμα. Ένας Αριστερός μπορεί να είναι Αριστερός και να μην είναι Κομμουνιστής. Άρα το «Αριστερά» για μας είναι, ας αφήσουμε και τον όρο, δεν δίνουμε τη μάχη στους όρους, σε σχέση με την αντίθεση που εμείς προβάλλουμε σήμερα και που είναι και ταυτόχρονα γραμμή συσπείρωσης, ενάντια στη στρατηγική και την εξουσία των μονοπωλίων με κατεύθυνση τη λαϊκή εξουσία; Αυτή η γραμμή αντιπαράθεσης σήμερα χρειάζεται. Με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη στρατηγική της ή σε απειθαρχία, ανυπακοή και σε αντίθεση μ' αυτήν; Επομένως η όποια συνεργασία πρέπει να βασίζεται εκεί.
Δεύτερον. Εμείς τη συνεργασία και την ενότητα δεν τη βλέπουμε μόνο σε επίπεδο πολιτικό, γιατί τότε, θα σας πω, θα γίνει ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα κι αν στο πολιτικό επίπεδο έχεις κάποιες αριστερές φρασούλες. Η βάση της ενότητας είναι τα αντικειμενικά συμφέροντα της εργατικής τάξης, τα αντικειμενικά συμφέροντα των μικροϊδιοκτητών αγροτών, τα αντικειμενικά συμφέροντα των μικρών επιχειρηματιών και λέμε «αντικειμενικά» γιατί στο υποκειμενικό επίπεδο μπορεί να μην το βλέπουν έτσι. Αυτή είναι η συνεργασία, το ενιαίο μέτωπο. Μιλάμε για κοινωνική συμμαχία. Δεν μιλάμε μόνο για το πολιτικό σύστημα.
Αυτή η συνεργασία λοιπόν, η οποία αν θέλετε έχει και τις δυσκολίες της να περπατήσει. Εμείς δεν είμαστε ικανοποιημένοι όπως περπατάει. Κι αν θα διαβάσετε τις θέσεις και τα ντοκουμέντα του 18ου Συνεδρίου είναι από τις αυστηρές κατευθύνσεις που έχουμε για όλο το κομματικό δυναμικό να συμβάλουμε σ' αυτό το κοινωνικό μέτωπο και δεν είμαστε και ικανοποιημένοι απ' ό,τι έχουμε κάνει.
Τώρα πια δεν αρκεί ούτε κατά κλάδο. Βεβαίως ο κλάδος έχει τα δικά του προβλήματα, αλλά αν δεν έχεις ένα αδιαπέραστο τείχος απέναντι στη σύγχρονη στρατηγική, τι, να κάνουμε συμμαχία να μοιράσουμε τι; Να αφαιρέσουμε κάποια έδρες από τη Νέα Δημοκρατία και από το ΠΑΣΟΚ και μετά να λέμε μετεκλογικά θα διαβουλευθούμε με ποιους θα συνεργαστούμε. Και τέλος, η ενότητα της αριστεράς, για να το πούμε καθαρά ή δεν ξέρω πώς τη θέλει κανείς, δεν μπορεί να γίνει πάνω σε 3 - 4 ζητήματα. Δεν μπορεί δηλαδή να υποστηρίζεις τον «ευρωμονόδρομο» και να μπορούμε να κάνουμε συνεργασία. Από κει και πέρα έχουμε μιλήσει ότι μ' αυτό το χώρο υπάρχει και ένα ειδικό ζήτημα. Ο χώρος αυτός απαρτίζεται από στελέχη, δεν μιλάμε για απλό κόσμο, οι οποίοι δυο φορές όχι απλώς έφυγαν από το ΚΚΕ, αλλά πρωτοστάτησαν να διασπαστεί και να διαλυθεί το ΚΚΕ. Δεν τους πέρασε, όμως συκοφάντησαν, λοιδόρησαν την ιστορία του εργατικού κινήματος στον τόπο μας και παγκόσμια.
Και να σας πω και κάτι άλλο; Αυτά που λέγαμε για την ενότητα της Αριστεράς επιβεβαιώθηκαν. Τι λέγαμε πριν δυο - τρία χρόνια; Αυτά που μας κάνατε θα τα κάνετε ή θα σας τα κάνουν άλλοι. Σκεφτείτε να είμαστε μέσα σ' αυτή την ενότητα σήμερα. Θα πηγαίναμε 12 στη Διακομματική Επιτροπή και θα τσακωνόμαστε ποιος θα πάει στο Debate. Κοιτάξτε, εάν κάναμε τέτοιο λάθος, κάτω από την πίεση ενός κόσμου της Αριστεράς, θα είχαμε διαπράξει το μεγαλύτερο έγκλημα της σύγχρονης ιστορίας του κόμματος ύστερα από τις εμπειρίες που έχουμε. Έχουμε πολιτική συμμαχιών και θα δυσκολεύεται η αντίσταση και κυρίως η αντεπίθεση δίχως αυτή η πολιτική συμμαχιών να προχωρήσει. Έχουμε ευθύνη αυτή την πολιτική συμμαχιών να την παλέψουμε, αλλά δεν εξαρτάται μόνο από μας. Δεν καταλαβαίνω, γιατί εξαρτάται από το ΚΚΕ η πολιτική συμμαχιών; Μα εμείς θέλουμε παρτενέρ να το πω, θέλουμε άλλες δυνάμεις στη συμμαχία. Δεν εξαρτάται απ' αυτούς; Λοιπόν, ας το σκεφτούν πάρα πολύ αυτό το θέμα.
Η λογική να κάνουμε συμμαχία για να πετύχουμε το μικρότερο κακό, αυτή τη συμμαχία δεν την κάνουμε ποτέ. Υπάρχει το κίνημα να επιτύχει αυτό που λέμε το μικρότερο κακό. Να το σεβαστούμε αυτό. Η πάλη μέσα στο κίνημα στην ουσία τι είναι; Πετυχαίνεις το μικρότερο κακό. Αντί να πάρεις π.χ. πέντε ευρώ αύξηση, μπορεί να πετύχεις να πάρεις δέκα. Το δέκα είναι μικρότερο κακό από το να πάρεις πέντε. Αυτό είναι φυσιολογικό, να έχεις μερικές κατακτήσεις, μειωμένες κατακτήσεις, κατώτερες κατακτήσεις. Δεν τα σνομπάρουμε αυτά, αλλά δεν μπορεί να κάνουμε στρατηγική συμμαχία στη βάση του μικρότερου κακού. Σήμερα δεν υπάρχει μικρότερο κακό. Είναι εξίσου κακό και οι δυο. Αλλά μπορεί να εμφανιστεί στην πορεία το σχετικά μικρότερο κακό με αναδιατάξεις πολιτικών δυνάμεων. Ε, η εμπειρία έχει δείξει ότι αυτή η λογική και τέλος να δώσει τη λύση ο λαός. Θα τη δώσει με την ψήφο, θα τη δώσει με την απεργία, θα τη δώσει με την πάλη.
Εμείς δεν είπαμε ότι είμαστε το Α και το Ω. Είμαστε δύναμη αντεπίθεσης, λαϊκής συσπείρωσης, στήριξης των λαϊκών αγώνων, αλλά δεν μπορεί με 8%, με 9% και με 10% και με 11% να απαιτεί ο λαός να βρούμε εμείς τη λύση. Δεν γίνεται. Τη λύση. Τη βελτίωση των συνθηκών πάλης, αυτό μπορούμε να το εξασφαλίσουμε, αλλά τη λύση δεν μπορούμε.
κ. ΓΙΑΣΚΟΥΛΙΔΗΣ («ΒΕΡΓΙΝΑ ΤV»): Κυρία Παπαρήγα, καλείτε τους Έλληνες ψηφοφόρους να αποδυναμώσουν τα λεγόμενα κόμματα εξουσίας και στηρίξουν ένα ισχυρό ΚΚΕ. Και πριν από λίγο όμως τονίσατε ότι δεν είστε διατεθειμένοι να καθίσετε την επόμενη των εκλογών στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να συμμετέχετε σε μια κυβέρνηση συνεργασίας που αναγκαστικά θα χρειαστεί αν δεν έχουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση. Στις 5 λοιπόν Οκτωβρίου, αν δεν έχουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση και αν τα κόμματα της αντιπολίτευσης που θα προκύψει αρνηθούν να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, θα μπούμε σε μια περιπέτεια μιας παρατεταμένης ίσως ακυβερνησίας για τη χώρα.
Αυτό το έχουμε ακούσει. Λέγεται παντού. Η χώρα κυβερνάται από το μεγάλο κεφάλαιο. Βεβαίως θέλει και τον πολιτικό του εκπρόσωπο, θέλει και τη διακυβέρνηση. Θα τα λύσουν τα ζητήματα. Έχετε δει καμιά ακυβέρνητη χώρα και μάλιστα να τρέχουν Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης, πετρέλαια, αγωγοί κλπ; Εμείς λέμε, έτσι κι αλλιώς θα έχει κυβέρνηση. Τώρα αν θα την έχει σε ένα μήνα ή σε δυο, κυβέρνηση θα έχει. Το θέμα είναι αυτή η κυβέρνηση να καταλαβαίνει ότι ο λαός είναι αποφασισμένος να αντιδράσει. Το τραγικό για το λαϊκό κίνημα και το λαό θα είναι είτε στασιμότητα να υπάρχει - η στασιμότητα είναι πισωγύρισμα - ή αδυνατισμένος να βγει ο λαός. Αυτό είναι το άσχημο. Αυτός που ψηφίζει ΚΚΕ, ξέρει τι ψηφίζει. Ψηφίζει ένα κόμμα το οποίο δεν πρόκειται να διαπραγματευθεί μ' αυτούς οι οποίοι ευθύνονται για την αντιλαϊκή πολιτική. Του μιλάμε καθαρά και αυτό νομίζω είναι εγγύηση.
κ. ΠΕΚΛΑΡΗΣ : Κυρία Παπαρήγα, είπατε και χθες στην ομιλία σας ότι κάποιοι προσπαθούν να μην είναι τρίτο κόμμα το ΚΚΕ στο στρατόπεδο του Παύλου Μελά. Αυτό ποιοι το επιδιώκουν και επειδή λέτε και το σύνθημά σας είναι δυνατό και δυνάμωμα του Κομμουνιστικού Κόμματος, αυτό πώς μεταφράζεται σε ποσοστά;
Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι εμείς δεν αριθμοποιούμε το στόχο, για τον εξής λόγο. Γιατί είναι σαν να προλαβαίνεις τη λαϊκή δυναμική και ενδεχομένως και να την αναστέλλεις. Εμείς υπολογίζουμε στο εξής: Την τελευταία πενταετία έχει αυξηθεί ο αριθμός εκείνων από τα εργατικά λαϊκά στρώματα που λένε ότι ανάμεσα στα δυο κόμματα δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές. Ότι την ίδια πολιτική έχουν και είναι δυσαρεστημένα και με τα δυο. Και μιλάμε για εργατικά λαϊκά στρώματα γιατί και η αστική τάξη είναι δυσαρεστημένη και με τα δυο κόμματα. Αισθάνονται ότι πρέπει να γίνει μια αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, αλλά δεν μας ενδιαφέρει αυτό. Επομένως σ' αυτή τη βάση εμείς λέμε ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας η πολιτική του και η απήχησή του μάλλον στο λαό περικλείει δυναμική. Δεν μπορούμε να καθίσουμε κάτω να την προσδιορίσουμε αριθμητικά.
Εμείς λέμε όσοι περισσότεροι ψηφίστε και μετά τις εκλογές βεβαίως θα εκτιμήσουμε πόση απήχηση είχε αυτή η εκτίμηση. Έχει βάση δηλαδή αυτό το οποίο λέμε το δυνάμωμα του ΚΚΕ. Ωστόσο πραγματικά, και μπορώ να σας πω και κάνουμε και αυτοκριτική στα συμπεράσματα των ευρωεκλογών, το ζήτημα ότι θέλουν να μας βγάλουν από την τρίτη θέση δεν το πιάσαμε έγκαιρα. Γιατί θέλουν να μας βγάλουν από την τρίτη θέση; Γιατί πρώτον, αυτό σημαίνει και μείωση ψήφων και δεύτερον, αν θέλετε ο αντίπαλος σκέφτεται και λίγο σημειολογικά. Θέλει να εμφανίζεται μια εναλλακτική δύναμη στην τρίτη θέση που να μπορεί να τσοντάρει και στη συνεργασία, και να είναι ένα κόμμα που να είναι κοντά του. Δεν θέλει στην τρίτη θέση να είναι η άλλη αντίληψη, διότι ποντάρει στο σημειολογικό, στην αντίληψη των ποσοστών και τα λοιπά. Και σαφώς τώρα βρίσκονται σε ένα μεγάλο δίλημμα. Από τη μια μεριά λένε όσα περισσότερα κόμματα εκτός Βουλής τόσο καλύτερα για την αυτοδυναμία, αλλά από την άλλη μεριά δεν θέλουν μια Βουλή με το ΚΚΕ μέσα μόνο, γιατί εκεί η αντιπαράθεση θα γίνεται πολύ καθαρή. Θέλουν και τα αναχώματα. Θέλουν και τα δεκανίκια.
Εμείς τώρα δεν πρόκειται να πάμε να κάνουμε συνδυασμούς πολύπλοκους, γιατί στην πολιτική τα πράγματα κρίνονται με το κύριο. Και το κύριο είναι: Κάτω αυτοί, πάνω το ΚΚΕ. Καταλαβαίνετε. Αυτό είναι το κύριο, ανεξάρτητα τι επίπτωση θα έχει ή όχι στην αυτοδυναμία, ή στο αν θα έχουμε και επόμενη εκλογική μάχη.
Το πολιτικό ζήτημα κρίνεται εκεί. Αυτό λοιπόν μετράει στις εκλογές. Και εμείς τις εκλογές τις αντιμετωπίζουμε ενιαία. Δυο μάχες θα είναι; Μια εκλογική μάχη είναι στην ουσία δεν είναι δυο. Αυτό πρέπει να καταλάβουν οι εργαζόμενοι.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ : Σας ευχαριστούμε για την παρουσία σας.
http://www.kke.gr/anakoinoseis_grafeioy_typoy/synenteyksh_typoy_ths_gg_ths_ke_toy_
kke_alekas_paparhga_sth_deth_h_syzhthsh_me_toys_dhmosiografoys?morf=1
