ΜΙΑ ΤΑΦΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ .... Του εκδότου του www.Apodimos.com Ξενοφώντα Φαφούτη
Στην περίπτωση που έχετε διαβάσει την Επιστολή και τα Περιεχόμενα, συνεχίστε στο κείμενο του Κεφαλαίου 30 ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΤΟΥ www.Apodimos.com ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΠΡΟΛΟΓΟΣ του Συγγραφέα για τα περιεχόμενα της Εξιστόρησης των γεγονότων της Πορείας του Ιησού προς το Πάθος και την Ανάληψη με μορφή Αφηγήσεως, σαν να είναι μια δημοσιογραφική ανταπόκριση της εποχής εκείνης και μια έρευνα βιβλιογραφίας των γραφομένων της Κ. και Π. ΔΙΑΘΗΚΗ στα γραφόμενα στο βιβλίο αυτό που έχει τα στοιχεία εκδόσεως «Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ του ΘΕΟΔΡΟΜΙΟΥ» ISBN 960 – 630 – 113 – 3 . Στα κεφάλαια που είναι 4 από τα 33 Κεφάλαια από το βιβλίο και κάποια στιγμή θα διαβάσετε πιο κάτω αφορούν αυτή την εποχή μια ενότητα που αφορά την Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσαση του Χριστού του και προέρχεται από το πάνω Βιβλίου με τίτλο «ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ» ήτοι το Κεφάλαιο 28 ΕΝΑ ΜΑΡΤΥΡΙΟ, ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ, Κεφάλαιο 29 ΤΕΤΕΛΕΣΤΑΙ , Κεφάλαιο 30 ΜΙΑ ΤΑΦΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ, Κεφάλαιο 31 Η ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ και η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ . Όμως για να έχετε μια πλήρη αίσθηση για της μέρες του Θείου Πάθους και της Ανάστασης αυτά που συγγραφέας περιγράφει και είναι αποτυπωμένα , σαν αφήγηση με την μορφή μιας δημοσιογραφικής ανταπόκρισης ενός Έλληνα προσήλυτου, που αναφέρεται για πραγματικά γεγονότα της παρουσίας του Ιησού στην γη . Όμως πριν διαβάσετε αυτή την Ενότητα αξίζει να διαβάσετε και τα πιο κάτω κάνοντας ΚΛΙΚ στον Τίτλο που παρουσίασα μέσα από το www.Apodimos.com τον
Ο επισκέπτης και αναγνώστης του www.Apodimos.com μπορεί να παραλείπει την Επιστολή και τα Περιεχόμενα που ακολουθούν και να διαβάζει το Κεφάλαιο που παρουσιάζεται . Φίλε επισκέπτη αναγνώστη του www.Apodimos.com , Γράφοντας αυτό το πόνημα σου γνωρίζω ότι, ίσως είμαι ο ελάχιστος όλων που θα μπορούσε να γράψει αυτό το βιβλίο μια και το θέμα που πραγματεύεται, είναι το μεγαλύτερο όλων μια και αφορά την πορεία του Θεανθρώπου Ιησού στον Κόσμο και αυτή την παρουσία την αφιερώνω στους Απόδημους Έλληνες . Προσπάθησα να περιγράψω με γωνία ενός Δημοσιογράφου την Διαδρομή του Θεού στον Κόσμο (υπό την μορφή δημοσιογραφικής ανταπόκρισης), μέσα από την εμπειρία που απέκτησα στα ΜΜΕ και παρουσίασης έρευνας, διότι υπάρχει ειδική αριθμισμένη βιβλιογραφία που προέρχεται από τα γραφόμενα μέσα από την Κ. και Π. ΔΙΑΘΗΚΗ για τα θέματα που υπάρχουν στα Κεφάλαια του βιβλίου, για τα οποία αναφέρει η αφήγηση ή δημοσιογραφική ανταπόκριση έτσι ώστε ο αναγνώστης του βιβλίου να μπορεί να προστρέξει στην βιβλιογραφία των Κεφαλαίων και αφ’ ενός θα πιστοποιήσει την εγκυρότητα των γραφομένων και θα εμπεδώσει τον Θείο Λόγο από τα αυτοτελή κείμενα ή τις περικοπές του Ευαγγελίου. Εσύ φίλε αναγνώστη είσαι ο μόνος που μπορεί να το εκτιμήσεις , εάν πέτυχα τον στόχο μου, όταν το διαβάσεις. Εάν λοιπόν η κοινωνία μας στο μέλλον, μπορούσε να γευθεί το πέρασμα του χρόνου στο Παρελθόν θα μπορούσε να παρακολουθήσει τα γεγονότα της Πορείας του Θεανθρώπου Ιησού στην Γη και να γνωρίζει την Διαδρομή του Ιησού Χριστού από την στιγμή της Βαπτίσεως Του έως και την Ανάληψη Του προς τους Ουρανούς. Και σου γνωρίζω ότι δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανένα το γεγονός ότι όλα αυτά που συνέβησαν και οι λόγοι του Ιησού Χριστού, είναι καταγεγραμμένα στην Καινή Διαθήκη και οι Ευαγγελιστής Ιωάννης μαζί με τον Ματθαίο είναι οι άνθρωποι που τα έζησαν από πολύ κοντά Του ενώ ο Λουκάς με τον Μάρκος τα πιστοποίησαν με το Ευαγγέλιο που έγραψαν . Επίσης σου γνωρίζω ότι έχουν γραφεί πολλά βιβλία για την «Ζωή του Ιησού» όπως επίσης έχουν γίνει και πολλά κινηματογραφικά έργα με το ίδιο θέμα. Αυτό το βιβλίο που κρατάς στο χέρια σου ο «Ο Παρατηρητής του Θεοδρομίου» δεν είναι το Άγιο Ευαγγέλιο, ούτε η μετάφραση Του, αλλά μια Μορφή, Καταγραμμένης Αφήγησης και Ιστορικής δημοσιογραφικής έρευνας που βασίζεται σε πηγές που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανένα, διότι οι πληροφορίες και οι πληροφορίες για την αφήγηση, είναι ελεγμένες και παραδεκτές από όλα τα πλάτη και μήκη του Κόσμου, ανεξάρτητα την γλώσσα που μιλά ο καθένας . Σαν Πηγές, Πρότυπο, και Διάλογοι όσον γεγονότων που θα παρουσιαστούν, για στην ανάπτυξη της Αφήγησης – Έρευνας ή Δημοσιογραφικής Ανταπόκρισης του βιβλίου μου «Ο Παρατηρητής του Θεοδρομίου» είναι :
Στο βιβλίο αυτό δεν παρουσιάζονται γεγονότα ή σκηνές από τα απόκρυφα ευαγγέλια διότι δεν είναι καταγεγραμμένα και ελεγμένα από Πατέρες και Συνόδους, καθ’ ότι τα γεγονότα αυτά, είναι γραμμένα από άτομα τα οποία χρησιμοποιούν βαρύγδουπούς τίτλους και ονόματα που να εντυπωσιάζουν τον αναγνώστη, χωρίς να έχουν την βασική προϋπόθεση που βασίζονται οι δικές μου πηγές, για το πόνημα που έχω γράψει . Όμως η αφήγηση του βιβλίου μου με τίτλο «Ο Παρατηρητής του Θεοδρομίου» είναι γραμμένη όχι σαν ένα μυθιστόρημα που να έχει προεκτάσεις ενός μύθου και ο οποίος να βασίζεται στα φανταστικά γεγονότα, αλλά είναι γραμμένο, σαν αφήγηση με την μορφή μιας δημοσιογραφικής ανταπόκρισης ενός Έλληνα προσήλυτου, που αναφέρεται για πραγματικά γεγονότα της παρουσίας του Ιησού στην γή, κοαθ’ ότι όπως γνωρίζεται τα αναφερόμενα στην Καινή Διαθήκη είναι ένα αποδεκτό κείμενο διαχρονικά από όλο τον Κόσμο με την μέγιστη δυνατόν ανταπόκριση και από όλους τους άπιστους ή αιρετικούς . Ο Παρατηρητής της ζωής του Ιησού, που είναι ένας Έλληνας προσήλυτος με το όνομα Νωδός ο οποίος δεν είναι πραγματικός και ιστορικό πρόσωπο που χρησιμοποιείτε για εξυπηρέτηση των γραφομένων ο οποίος προέρχεται μέσα από τους πολλούς που υπήρχαν την εποχή που έζησε ο Ιησούς. Αυτός μέσα από τις παρατηρήσεις του, περιγράφοντας την Διαδρομή του Ιησού Χριστού ίσως και να οδηγήσει ορισμένους να αγαπήσουν τον Θεό της Αγάπης. Επιλέγει αυτός ο επώνυμος Έλληνας προσήλυτος (και του δόθηκε όνομα λόγω της αφηγήσεως), διότι υπήρχαν πολλοί σαν αυτόν, που είχαν ρίζες από την γενιά του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που και η έλευση του Αλέξανδρου, είχε προφητευθεί από τον Προφήτη Δανιήλ, ο οποίος σε διάφορα κεφάλαια του, έχει περιγράψει με σαφήνεια την ύπαρξη του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στους στίχους των Κεφ 8, 10 11 πιο πάνω κεφαλαίων, όπου τον αναφέρει σαν Βασιλέα των Ελλήνων . Η όλη Παρουσίαση των γεγονότων που παρουσιάζονται στο «Ο Παρατηρητής του Θεοδρομίου» είναι μια μορφή ανταποκρίσεως του «φανταστικού» δημοσιογράφου Νώδου προς το σημερινό ή κατοπινό κοινό όλου του Κόσμου και όχι φιλολογικό πόνημα. Σκοπεύει δε να γίνει εφαλτήριο για την γνωριμία της Χριστιανικής Πίστης και σε απίστους ή σε αιρετικούς, μέσα από τις αποδείξεις που υπάρχουν στα κείμενα . Σ’ αυτή καταγραφή του πονήματος βιβλίου μου με τίτλο «Ο Παρατηρητής του Θεοδρομίου» δεν δίνεται έμφαση και δεν σκοπεύει στις σκηνές που περιγράφονται, στο μέγεθος του γεγονότος του αισθηματικού παράγοντα και τα κακοπαθήματα του Ιησού Χριστού, όπως του Πάθους και της Σταυρώσεως κατά τις οποίες ο καθείς μπορούσε να περιγράψει ή να καταγράψει παρουσιάζοντας, την μεγάλη περιύβριση του ανθρώπινου παράγοντα, την βία όπου ο αναγνώστης θα μπορούσε εντυπωσιαστεί για τον τρόπο συμπεριφοράς των Εβραίων, τον πόνο όπου θα παρουσίαζε την υπομονή όπου κανένας δεν μπορούσε να αντέξει, τον αποτρόπαιο θάνατο όπου δεν υπήρξε παρόμοιος ή μόνο στους χριστιανούς που δια την πίστη τους στον Ιησού θανατώθηκαν, διότι θα διδόταν και πάλι έμφαση στον ανθρώπινο παράγοντα και όχι στους λόγους του Ιησού. Ο στόχος του συγγραφέα είναι η έμφαση στους διάλογους που παρουσιάζονται και στην παρουσίαση των γεγονότων όπου συνέβησαν αυτά και σε ποιους περίπου χώρους. Ενώ θα εντοπίσετε και το γεγονός της επανάληψης, ορισμένων παραγράφων ή μέρος του όλου γεγονότος, που γράφετε , διότι πρέπει να δοθεί έμφαση σ’ αυτά τα σημεία, χωρίς να διακοπή η μυθοπλασία και δημοσιογραφική ανταπόκριση του Παρατηρητή του Θεοδρομίου. Ο Τρόπος της Αφηγήσεως της Μορφής Δημοσιογραφικής ανταπόκρισης και Έρευνας του Έλληνα προσήλυτου (ο οποίος ουσιαστικά ήταν ένας Έλληνας ομογενής που ζούσε στην Ιουδαία) ο οποίος μέσα από την διήγηση του, κάνει μια εξιστόρηση των γεγονότων της Ζωής του Ιησού και με τους διαλόγους που θα παρουσιάζονται γίνεται και η Ιστορική ανταπόκριση του συγγραφέα του «Ο Παρατηρητής του Θεοδρομίου» ακολουθεί την πιο κάτω διαδικασία :
Τα άτομα που συμμετέχουν στις σκηνές του «Ο Παρατηρητής του Θεοδρομίου», είναι τα άτομα που αναφέρονται στους ευαγγελιστές και συμπληρώνονται με άτομα «κομπάρσους», που συμμετέχουν για την σωστή αποτύπωση των γεγονότων. Οι «κομπάρσοι» αυτοί είναι καταγεγραμμένοι στα ευαγγέλια αλλά είναι ανώνυμοι διότι δεν είναι καταγεγραμμένοι ονομαστικά, λόγω του γεγονότος ότι υπήρξαν πάμπολλοι και οι οποίοι δεν συμμετείχαν στην ουσιαστική εξέλιξη των γεγονότων στην πορεία του Ιησού Χριστού . Δεν γνωρίζω εάν αυτή η αφήγηση του «Ο Παρατηρητής του Θεοδρομίου» εάν είναι μια περιγραφή ενός δράματος ή μια προτροπή για κάποιον να ενστηρνησθεί τους Λόγους του Εσταυρωμένου Ιησού ή μια κατάθεσης ψυχής ή καταγραφή γεγονότων που είναι πραγματικότητα , όμως γνωρίζω ότι, μπορεί διάφοροι κύκλοι να δημιουργήσουν αιτιατά έτσι ώστε το βιβλίο αυτό «Ο Παρατηρητής του Θεοδρομίου» να μην τύχει της πρέπουσας αποδοχής, διότι αναφέρετε σε γεγονότα που αφορούν την Γέννηση του Θεανθρώπου Ιησού (που είναι ένα σκέλος της Τρισυποστάτου Θεότητος) έως την Ανάληψη του. Όμως στο ερώτημα που θα με ρωτούσαν ποιος είμαι εγώ και με πιο δικαίωμα γράφω αυτό το πόνημα «Ο Παρατηρητής του Θεοδρομίου» θα τους απαντούσα, αυτά που λέγει Απόστολος Παύλος, στην 1η Κορινθίους Επιστολή κεφ. Α στίχοι 18 – 31 Νομίζω αναγνώστη μου, που κρατάς αυτό το βιβλίο, ίσως να σε βοηθήσει να γνωρίσεις τον Θεό της Αγάπης, διότι γράφτηκε για όλους μας, είτε είναι Χριστιανοί είτε είναι άπιστοι ή αιρετικοί. Και σου γνωρίζω ότι εσύ σαν άνθρωπος του σήμερα ή της επόμενης ημέρας, που θα ζήσεις τα γεγονότα της τεχνολογίας «Ευκαίρως ακαίρως κήρυσσε Ιησού Χριστό και τούτον Εσταυρωμένο» διότι αυτό το πόνημα αυτό πιστεύει . Ο εκδότης του www.Apodimos.com και συγγραφέας του Πονήματος Ξενοφών Γ Φαφούτης ********* ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ του «Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ του ΘΕΟΔΡΟΜΙΟΥ»
********** ΚΕΦΑΛΑΙΟ 30ον ΜΙΑ ΤΑΦΗ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ . Το Νεκρό Σώμα του Ιησού κείτονταν στο έδαφος, για να σαβανωθεί με τον τρόπο που πρέπει σύμφωνα με άλλους Νόμους άλλους θρησκείας των Εβραίων. Η διαδικασία της αποκαθήλωσης και του πλυσίματος του νεκρού σώματος του Ιησού, με την Σμύρνα και την Αλόη, είχε τελειώσει. Όλοι κοίταγαν το νεκρό σώμα του Ιησού και κανείς δεν μίλαγε. Η Μητέρα Του με αγέρωχο ύφος, κοίταγε, τον για τελευταίες στιγμές προ ολίγου ακόμη ζωντανό και τώρα νεκρό Γιο της και δεν μιλούσε. Οι Μαθητές του πιο πέρα βρισκόντουσαν σιωπηλοί. Οι Γυναίκες που η παρουσία τους ήταν καθοριστική, για όλες τις εξυπηρετήσεις που παρείχαν , κατά στην πορεία του Ιησού άλλους πόλεις, τα χωριά και στα διάφορα μέρη που πέρασε , διδάσκοντας, γιατρεύοντας, καθαρίζοντας από δαιμόνια τους ανθρώπους, είχαν δάκρυα στα μάτια τους, αλλά δεν μιλούσαν και αυτές . Κανείς δεν έσπαγε την νεκρική αυτή σιωπή. Ο Ιωσήφ απόν την Αριμαθέα, βλέποντας και πάλι το νεκρό σώμα Του Χριστού, να είναι γυμνός, να είναι άταφος, σκύβει και προσκυνά, αρχίζοντας ένα θρήνο με οδύνη , ένα θρήνο που κανένας ή καμιά από τις αρχαίες μοιρολογίστρες δεν μπορούσε να αποδώσει μονολογώντας : Οίμοι γλυκύτατε Ιησού μου. Εσένα τον οποίον προ ολίγου, ο ήλιος σε έβλεπε να είσαι κρεμασμένος στον Σταυρό και έσβησε και νύκτα απλώθηκε σε ολόκληρη την πλάση. Για Σένα για τον ο οποίον, η γη σείστηκε από φόβο και καταστράφηκαν όλα τα κτήρια. Για Σένα λόγω του σεισμού από την φοβισμένη γη ακόμα και το καταπέτασμα του Ναού σχίστηκε στα δυο, τώρα βλέπω τον θάνατο Σου για μένα και όλους τους άλλους ανθρώπους σαν εμένα. Τώρα Εσένα άταφε νεκρέ μου, πώς να σε κηδεύσω Θεέ μου ; Με πια χέρια να πιάσω το «ακήρατο» σου σώμα; Πώς να πιάσω το σεντόνι να σε περιτυλίξω ; Με πια τραγούδια σα σε μοιρολογήσω για την Έξοδο Σου από τον κόσμο, Εσένα που πάντα ήσουν «Οικτίρμον» για όλους μας ; Κύριε μου, «Μεγαλύνω» όσα εσύ άλλους πάθει για άλλους , υμνολογώ τον ενταφιασμό σου και προσδοκώ και την Ανάσταση σου, λέγοντας σε δοξάζω Κύριε μου. Έμεινα άφωνος ακούγοντας αυτά τα μοιρολόγια του Ιωσήφ και θυμήθηκα άλλους λέξεις που άλλους έλεγε τελευταία και για την καταστροφή του Ναού άλλους Ιερουσαλήμ και θυμάμαι άλλους, όταν η Μαρία είχε ρίξει το ακριβό μύρο από το κεφάλι του μέχρι τα πόδια του, τα οποία και σκούπισε με τα μακριά άλλους μαλλιά, είχε πει ο Διδάσκαλος μου ότι «αυτό το κάνει σαν να το κάνει πριν τον ενταφιασμό Μου». Την σιωπή που επεκράτησε για λίγο την διέκοψε πάλι η τρεμάμενη φωνή του Ιωσήφ .
Και όλοι μαζί έσκυψαν και πιάσανε το σεντόνι που ήταν μέσα το νεκρό Σώμα του Ιησού και ξεκίνησαν την πορεία τους περπατώντας μέσα από τα βράχια του Κρανίου Τόπου που ήταν ο χώρος της σταύρωσης, με σκοπό να φθάσουν στον κήπο που βρισκόταν κοντά στον χώρο της Σταυρώσεως, εκεί δηλαδή όπου επρόκειτο να ενταφιάσουν το νεκρό Σώμα του Ιησού. Οι Ιουδαίοι άλλους κοίταγαν από μακριά. Ένας από τους Ιουδαίους που βρίσκονταν στην ομάδα επιτήρησης λέγει σ’ ένα άλλον .
Η νεκρική πομπή συνέχιζε την πορεία. Περπατούσαν πάνω στους βράχους και οι πέτρες δεν τους ακούμπαγαν. Πάταγαν τα αγκάθια και δεν τους τρύπαγαν, αισθάνονταν σαν να περπατούσαν πάνω από την γη και το νεκρό Σώμα του Ιησού δεν είχε καθόλου βάρος στα χέρια τους. Φθάσανε σε μηδέν χρόνο στον κήπο, που βρισκόταν κοντά στον χώρο που Σταυρώθηκε ο Ιησούς. Η τρύπα του τάφου φαινόταν καθαρά μπροστά τους ανοικτή. Ο Ιωσήφ βλέπει τον ανοικτό τάφο που ήταν ασπρισμένος και απευθύνεται στους άλλους που βρισκόντουσαν δίπλα του.
Ο χώρος που βρισκόταν ο Τάφος, στον οποίο θα δεχόταν το νεκρό Σώμα του Ιησού ήταν άδειος και ο Ιησούς θα τοποθετήτο πάνω στο ειδικό κρεβάτι, από πέτρες ενώ όλοι τους κλαίγανε και μοιρολογούσαν. Ο Ιωάννης και η Μαγδαληνη μπήκαν μέσα στο μνημείο και ξαναβγήκαν σχεδόν αμέσως.
Μέσα στον χώρο του μνημείου βρισκόταν ο Τάφος. Πρίν τοποθέτησουν μέσα στο άδειο μνημείο το σαβανωμένο σώμα του Ιησού, όλοι τους περνάγανε και προσκυνούσαν αυτό το σαβανωμένο ανθρώπινο νεκρό σώμα, που πλέον ήταν Θεός τους και Θεός μου.
Ενώ τελείωσαν την προσκύνηση, όλοι μαζί βοήθησαν και τοποθετήθηκε η βαρεία μεγάλη πέτρα στην είσοδο του Τάφου του Ιησού. Πιο πέρα καθόντουσαν οι Ιουδαίοι και παρακολουθούσαν την ιεροτελεστία, που γινόταν για τον ενταφιασμό του Ιησού. Όλοι τους άρχισαν να απομακρύνονται για να πάνε στον χώρο όπου βρισκόντουσαν μαζεμένοι οι μαθητές του Ιησού, εκεί δηλαδή όπου ο Ιησούς συνέφαγε μαζί τους, πριν τον πιάσουν . Ο Ιωάννης πλησιάζει την Μαγδαληνη η οποία βλέπει άφωνη πλέον, το σφραγισμένο μνημείο του Διδασκάλου .
Και ξεκίνησε η επιστροφή όλων για την πόλη άλλους Ιερουσαλήμ. Περνούν μέσα από την γκρεμισμένη πόλη των Ιεροσολύμων από τον σεισμό, την στιγμή του θανάτου του Ιησού και κατευθύνονται στον χώρο που είχαν φάει όλοι μαζί πριν συλλάβουν τον Ιησού. Την ίδια ώρα άλλους στο παλάτι του Πιλάτου συνέβαιναν άλλα πράγματα. Μπροστά στον Πιλάτο βρισκόντουσαν οι Αρχιερείς και οι Φαρισαίοι.
Ο Πιλάτος βλέπει τον ένα βλέπει και τον άλλο Αρχιερέα και μετά βλέπει και άλλους Φαρισαίους να τον κοιτούν σαν χαζοί, σκέπετε για λίγο και απευθύνεται άλλους το Εκατόνταρχο άλλους Υπηρεσίας που στεκόταν δίπλα του
Και έφυγαν οι Αρχιερείς και οι Φαρισαίοι και κατευθύνθηκαν στον κήπο άλλους Γεσθημανής όπου πριν από λίγο είχαν ενταφιάσει τον Κύριο. Βρήκαν να κάθετε απέναντι από τον τάφο, η Μαρία και η Μαγδαληνή.
Πηγαίνει η Μαγδαληνή, ακουμπά με το χέρι της την πέτρα που έκλεινε τον τάφο του Ιησού, και με δάκρυα στα μάτια της αποχωρεί. Τότε έρχονται οι Ιουδαίοι φύλακες , βάζουν σφραγίδες στην πέτρα που έκλεινε τον τάφο, για να φανεί μήπως και παραβιαστεί . Εκείνη την στιγμή έρχεται και η Ρωμαϊκή Φρουρά. Έδωσαν τις εντολές τους οι Αρχιερείς . Τοποθετήθηκε η Φρουρά για να μην πλησιάζει κανένας τον Τάφο και έφυγαν και αυτοί. Στον χώρο πλέον του Τάφου βρισκόταν μόνο οι φύλακες . Οι δυο γυναίκες κατηφόρισαν στον δρόμο για να συναντήσουν όλους τους άλλους μαθητές του Ιησού. ********
Στείλτε τήν σελίδα αύτή μέ e-mail
Copyright © 1999-to date by Apodimos. All rights reserved.
|
