ΕΑΝ ΔΕΝ ΛΑΒΟΥΜΕ ΜΕΤΡΑ για την ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ θα ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΟΥΜΕ την ΕΛΛΑΔΑ !!!

Της δημοσιογράφου του www.Apodimos.com Κικής Μπένου.

Για ενημερώσουμε τους απόδημους έλληνες το Portal του www.Apodimos.com πάλι ασχολείται με το σοβαρό θέμα (όπως έχει κάνει και σε άλλα του άρθρα ) που είναι η Υπογεννητικότητα στην Ελλάδα. Σας γνωρίζουμε δε ότι είμαστε ένα φθίνων έθνος, όταν η Ελλάδα έχει 100.000 γεννήσεις τον χρόνο και η Τουρκία δίπλα μας έχει 1.600.000 γεννήσεις το ίδιο διάστημα και δυόμισι φορές περισσότερες γεννήσεις από μας η Αλβανία και η Βουλγαρία… Αυτό δε όταν πριν 20 χρόνια η οροφή του ελληνικού στρατού σύμφωνα με στοιχεία του ΓΕΣ ήταν 90.000, τώρα είναι 52.000 και το 2010 θα είναι λιγότερο… Έτσι βλέπουμε στο Κόσοβο, την Αλβανία και τα Σκόπια, πανεπιστήμια να διδάσκουν μόνο την επιθετική ισλαμική νοοτροπία και πρέπει να καταλάβουμε αρχικά γιατί γίνεται και που αποσκοπεί. Με σκοπό την ενημέρωση σας θα σας παρουσιάσουμε τις απόψεις του πρώην Υπουργού και Βουλευτού της Ν.Δ. κ. Ι. Βαρβιτσιώτη και την Επίδραση της Μαζικής Μετανάστευσης στην Υπογεννητικότητα.

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης και σαν πρώην Υπουργός και σαν παλαιός βουλευτής της Ν.Δ. είναι ένας έμπειρος πολιτικός

που έλαβε υψηλά υπουργικά αξιώματα σε νευραλγικούς τομείς, που ως απόσταγμα της πείρας της γνώσης και της έρευνας που πραγματοποίησε παρουσίασε ένα συγγραφικό πόνημα «Οι τρεις απειλές του αιώνα μας» που έγινε αντικείμενο ειδικής εκδήλωσης στην Αλεξανδρούπολη. Ιδιαίτερα εύστοχες είναι οι επισημάνσεις του για την υπογεννητικότητα στην χώρα μας και τα συγκριτικά στοιχεία που δίνει για τις γειτονικές χώρες και περιγράφει αρκετά μελανά την διεθνή πραγματικότητα εντοπίζοντας ως πρώτες απειλές την εκρηκτική αύξηση του πληθυσμού στις τρίτες χώρες και ότι αυτό συνεπάγεται, τον ισλαμικό φονταμενταλισμό που αναπτύσσεται αλλά και την απουσία νερού, του πιο ζωτικού στοιχείου της φύσης. Ενώ η ανάληψη μέτρων για την υπογεννητικότητα είναι αναγκαία διότι εάν και εφ’ όσον δεν ληφθούν μέτρα η Ελλάδα θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα.

Η επίδραση της Μαζικής Μετανάστευσης στην Υπογεννητικότητα .

Το www.Apodimos.com υποστηρίζει ότι ουσιαστικός συντελεστής στην υπογεννητικότητα είναι η εσωτερική και η εξωτερική μετανάστευση. Με ιδιαίτερες επιπτώσεις εμφανίζεται η ενδοευρωπαική μετανάστευση. Η πτωτική επίδρασή της είναι άμεση και έμμεση.

• Άμεση, γιατί οι εγκαταλείποντες την ύπαιθρο ανήκουν στην πιο αναπαραγωγική δημογραφική ηλικία. Κατά την δεκαετία του 1960, το 80% των μεταναστών ήταν ηλικίας 15-39 ετών. Η εσωτερική και εξωτερική μετανάστευση δεν αποσπούν από την επαρχία μόνο αναπαραγωγικές κλάσεις, αλλά πολύ συχνά περισσότερες γυναίκες, δημιουργώντας σοβαρή ανισορροπία των φύλων και ανωμαλία στους γάμους και στη γονιμότητα.

• Έμμεση είναι η επίδραση της μετανάστευσης στην γονιμότητα, γιατί οι μετακινούμενοι προς τις βιομηχανικές χώρες και τις μεγάλες πόλεις, υιοθετούν σύντομα τον κυρίαρχο τρόπο ζωής, το πρότυπο της ολιγομελούς οικογένειας. Όταν πρόκειται για εξωτερική μετανάστευση οι δυσχέρειες αυτές πολλαπλασιάζονται, λόγω άγνοιας της γλώσσας, διαφοράς τρόπου ζωής, δυσκολίας ένταξης στο κοινωνικό περιβάλλον της θετής πατρίδας. Λόγω της μικρής γεωγραφικής απόστασης των περιοχών προέλευσης των μεταναστών και των χωρών προορισμού, οι μετακινούμενοι μεταβαίνουν συχνά στο χωριό τους για τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και τις διακοπές, μεταδίδοντας με την ευκαιρία αυτή την συρρικνούμενη οικογενειακή μορφή της χώρας όπου έζησαν από δεκαετίας και πλέον. Για τους Έλληνες της Δυτικής Γερμανίας παρατηρείται μια σημαντική πτώση της γεννητικότητας κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες. Ο δείκτης γεννήσεων της συγκεκριμένης ομάδας είναι χαμηλότερος από τον δείκτη της Ελλάδας.

Συνέπεια των γεγονότων αυτών και όταν ακόμα οι τέως μετανάστες αποφασίζουν να επαναπατριστούν νέοι, είναι ότι όχι μόνο δεν επανέρχονται στην προμεταναστευτική τους αντίληψη για τη οικογένεια, αλλά επηρεάζουν φίλους και συγγενείς που δεν μετανάστευσαν να αποκτήσουν και αυτοί ως πρότυπο, την ολιγομελή οικογένεια.

Κάτι παρόμοιο συνέβη και με την μαζική εσωτερική μετανάστευση των κατοίκων της υπαίθρου και ιδιαίτερα των κωμοπόλεων και των χωριών που κατευθύνονται πάντοτε κατά προτίμηση στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα-Θεσσαλονίκη), αυξάνοντας με ταχύ ρυθμό τον πληθυσμό τους στο μισό περίπου του συνολικού πληθυσμού της χώρας και συμβάλλοντας στην καθοδική εξέλιξη των γεννήσεων και στην ερήμωση της υπαίθρου που δυσχεραίνει την οικονομική και κοινωνική περιφερειακή ανάπτυξη.

Η αστικοποίηση και η μετανάστευση της τελευταίας τριακονταετίας συνέβαλαν ουσιαστικά τόσο στη αλλαγή της δομής του πληθυσμού όσο και στις συνυφασμένες αλλαγές της φυσικής του κίνησης και κυοφόρησαν τις ισχυρές δημογραφικές εξελίξεις της επταετίας 1981-1987. Ο συντελεστής της ολικής γονιμότητας των αγροτικών περιοχών που ήταν 3,17 παιδιά ανά γυναίκα στην αρχή της περιόδου αυτής, μειώθηκε σε 2,15 παιδιά στο τέλος της τριακοντετίας και έφτασε στο 1,4 παιδί ανά γυναίκα το 1996.

Η εκδήλωση στην Αλεξανδρούπολη για το βιβλίο

«Οι τρεις απειλές του Αιώνα μας»

και οι προεκτάσεις του στα θέματα της Υπογεννητικότητας

Στον χώρο που έγινε η εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου  «Οι τρεις απειλές του αιώνα μας» του Βουλευτού της Ν.Δ. κ. Ι. Βαρβιτσιώτη έδωσαν παρών ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος, ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης κ. Αλεξανδρής, οι βουλευτές Θεοφάνης Δημοσχάκης και Λεωνίδας Λυμπερακίδης, και πλήθος κόσμου μια και το βιβλίο είχε τόσο ενδιαφέρον και το θέμα της υπογεννητικότητας ενδιέφερε όλους.

Κατά την διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου έγιναν πολλές ομιλίες μεταξύ των οποίων θα μείνουμε στην ομιλία του πρύτανη Κων/νος Σιμόπουλου ο οποίος για τον κορμό του βιβλίου διευκρίνισε ότι «η ελευθερία είναι η βασική προϋπόθεση δημιουργίας πολιτισμού, που σημαίνει το σύνολο των ανθρωπίνων επιτευγμάτων μέσα από μια άσκηση ελευθερίας. Θα ξεχάσουμε την αγροτική, βιομηχανική, τεχνολογική ακόμη και την πληροφορική επανάσταση. Δεν είμαστε στην εποχή της πληροφορίας, που βέβαια όποιος την έχει έγκαιρα κατέχει το στρατηγικό πλεονέκτημα. Είμαστε στην επόμενη εποχή που είναι η εποχή της βιονοημοσύνης, που προέκυψε από την διαπλοκή των βασικών επιστημών τα αποτελέσματα της οποίας τα ζούμε και τα αντιλαμβανόμαστε σιγά σιγά.» και κατόπιν αναφέρθηκε στο κυρίως θέμα που ήταν και η πηγή έμπνευσης του συγγραφέα που είναι η Υπογεννητικότητα λέγοντας «Θέματα υπαρκτά, βρίσκονται στην γειτονιά μας, θέματα που αγγίζουν την Ελλάδα. Φαίνεται ότι έχουμε να κάνουμε με ένα έμπειρο συγγραφέα, παρ όλο που δεν φιλοδοξεί να αποτελέσει επιστημονική πραγματεία, ή δοκίμιο μελλοντολογίας εν τούτοις χαρακτηρίζεται από μια σταθερή μεθοδολογία που τα στοιχεία της επιστήμης που έχει δανειστεί για να γράψει το βιβλίο είναι πολύ σημαντικά. Δεν αναφέρεται σε προσωπικές απόψεις και προτάσεις που μπορούσαν να ήταν έωλες. Παρουσιάζει απόψεις κορυφαίων προσωπικοτήτων που έχουν ασχοληθεί με το θέμα και προτείνει με τόλμη και γνώση λύσεις σε τρία μεγάλα παγκόσμια θέματα .Ο υπερπληθυσμός της γης μέσα από οπτικές στο διάβα του χρόνου.

§         Ο πληθυσμός της γης σύμφωνα με τα στοιχεία του συγγραφέα το 1310 αριθμούσε 300 εκατομμύρια κατοίκους στο 1000 μ.Χ. είχε φθάσει στα 310 εκατομ. μόνο πως 700 χρόνια μετά είχε ανέλθει στα 600 εκατομμύρια κατοίκους και χρειάσθηκε το 1804 να φθάσει το 1 δισεκατομμύριο,

§         το 1927 τα δύο δισεκατομμύρια

§         το 1960 σε τρία δις ανθρώπους,

§         το 1974 σε 4 δις ανθρώπους

§         το 1987 σε 5 δις ανθρώπους

§         και στις 12 Οκτωβρίου 1999 σε έξι δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Έχουμε λοιπόν να κάνουμε με μια έκρηξη πληθυσμιακή που δεν μπορούμε να μην την δούμε θέλοντας να εθελοτυφλούμε. Δείκτες γεννητικότητας, δείκτες γήρανσης του πληθυσμού αναδεικνύουν το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει στις αναπτυσσόμενες χώρες και το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει με την υπογεννητικότητα στις αναπτυγμένες χώρες του δυτικού κόσμου ενώ προβληματίζει η αναφορά για το ελληνικό πρόβλημα όπου τα πράγματα είναι ιδιαίτερα απογοητευτικά. Έχουμε 10 εκατομμύρια πληθυσμό από τα οποία το 1 εκατομμύριο είναι οι μετανάστες, και το ερώτημα που θέτει είναι αν πραγματικά είμαστε ένα έθνος φθίνων, όταν η Ελλάδα έχει 100.000 γεννήσεις τον χρόνο και η Τουρκία δίπλα μας έχει 1.600.000 γεννήσεις το ίδιο διάστημα. Ή ότι γνωρίσαμε όλοι την μικρή μας γειτονική Αλβανία όπου ο πληθυσμός της μαζί με το Κοσυφοπέδιο και τα Σκόπια σήμερα αγγίζει τα 6 εκατομμύρια ενώ με τις προβλέψεις της επόμενης 20ετίας θα υπερτερεί αριθμητικά από τον πληθυσμό της χώρας μας φθάνοντας τα 20 εκατομμύρια κατοίκους. Ο ελληνικός πληθυσμός γηράσκει, ενώ εκεί θα υπάρχει η παρουσίαση της πυραμίδας που στις γειτονικές χώρες θα περιλαμβάνει πολύ νεώτερο πληθυσμό η όλη κοινωνική διαστρωμάτωση απ΄ ότι στην χώρα μας».

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήρεμος με τον χαρακτηριστικό του λόγο αναφέρθηκε στο πως ξεκίνησε αυτό το βιβλίο από ένα απλό, τυχαίο, γεγονός λέγοντας. «Το βιβλίο αυτό γεννήθηκε Αύγουστο το 1999 και ήμουν απορροφημένος από την μαγεία της φύσης στο ακρότατο σημείο της ηπειρωτικής Ελλάδας στο Γερολιμένα, θαύμαζα την ακυμμάτιστη θάλασσα. Όταν ξαφνικά αισθάνομαι ότι κάποιος κάθεται δίπλα μου και με ρωτά κ. Βαρβιτσιώτη «ποιες θα είναι οι απειλές του αιώνα που έρχεται»; Ήταν ένας νεαρός αγρότης της Μάνης με ηλιοκαμένο πρόσωπο και ροζιασμένα χέρια. Με βρήκε απροετοίμαστο. Άρχισαν να δουλεύω το ερώτημα στο μυαλό μου. Ξεχώρισα τρεις απειλές. Το δημογραφικό πρόβλημα με την ιλιγγιώδη πληθυσμιακή αύξηση των αναπτυσσόμενων χωρών, το υδάτινο πρόβλημα και τον επιθετικό ισλαμικό φονταμενταλισμό.» όμως ο συγγραφέας ο οποίος έδωσε έμφαση στις επισημάνσεις για την ελληνική πραγματικότητα για το δημογραφικό πρόβλημα λέγοντας ότι «Αν δεν λάβουμε μέτρα για το δημογραφικό μας πρόβλημα, είπε, είμαστε ένας τόπος που καταρρέει γι αυτό νομίζω ότι η πολιτεία θα πρέπει να λάβει μέτρα άμεσα. Υπάρχει μια έκθεση διακομματική της Βουλής που αποτυπώνει τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, δέκα χρόνια πριν, δηλαδή από το 1993. Η κυβέρνηση δεν την κοίταξε καθόλου, την πέταξε σε κάποιο χρονοντούλαπο...».

Σκεπτόμενοι δε τα τόσα που διάβασα στο πιο πάνω βιβλίο και το σοβαρό πρόβλημα της Υπογεννητικότητας που μαστίζει τον ελληνικό πληθυσμό, το www.Apodimos.com πιστεύει ότι εάν ληφθούν σοβαρά μέτρα για την μείωση της υπογεννητικότητας στην Ελλάδα, θα καταστρέψουμε την Ελλάδα. Οι ενέργειες της Ελληνικής Κυβερνήσεως και της Εκκλησίας της Ελλάδος και ορισμένων Μητροπολιτών, δεν φθάνουν να καλύψουν το καινό που αφήνει η υπογεννητικότητα (και οι προεκτάσεις της) στην Ελλάδα.