ΑΙΓΑΙΟΝ και ΚΥΠΡΙΑΚΟ 3. (Προβλέψεις και Επιπτώσεις της Πολιτικής των ΗΠΑ).

www.Apodimos.com

Το Portal του www.Apodimos.com όπως έχουμε αναφέρει και σε άλλο μας άρθρο, για την σωστή και εμπεριστατωμένη ενημέρωση, συνεργάζεται με την Ελληνική Εταιρεία Στρατηγικών Μελετών ΕΛ.Ε.Σ.ΜΕ, η οποία συγκροτείται από πρώην αξιόλογα μέλη του στρατεύματος και έχουν προσφέρει τα πάντα για την Ελλάδα, μέσα από αξιοποίηση των γνώσεων τους. Στο άρθρο αυτό, λόγω δε της Συνδέσεως της Κύπρου με την Ε.Ε., τις πιθανές εξελίξεις στην Τουρκία (μετά τις εκλογές), την πιθανή επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράκ, επέλεξε ένα άρθρο του Αντιναυάρχου ε.α. Γ. ΔΕΜΕΣΤΙΧΑ Π.Ν. Επιτίμου Αρχηγού Στόλου, το οποίο ενώ έχει γραφεί πριν ένα χρόνο, έχει επικαιρότητα. Διαβάζοντας αυτό το άρθρο καταθέτουμε και τις Σκέψεις μας για το θέμα της Εντάξεως της Κύπρου στην Ε.Ε. και τις προεκτάσεις που υπάρχουν .

- Η Γερμανία θα αντιδράσει για την Ένταξη μια και ο εκπρόσωπος της μίλησε για λύσιμο πρώτα του «Πολιτικού προβλήματος» ;

- Η Τουρκία θα δημιουργήσει «δυσκολίες» όπως είπε ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος κ. Σημίτης, στον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας ;

- Θα υπάρξει εσωτερικό πρόβλημα της Ε.Ε. εάν δεν λυθεί το «Πολιτικό πρόβλημα» της Κύπρου ;

- Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας της Τουρκίας (Στρατιωτικοί και Πολιτικοί) θα εφαρμόσει τα σχέδια που έχει εκπονήσει για «Σύνδεση της Κύπρου με την Ε.Ε.» ;

- Στα σχέδια αυτά είναι και η ένωση της Τουρκοκρατούμενης Κύπρου με τη Τουρκία και εξώθηση της Ελλάδος σε πολεμική αναμέτρηση ;

ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΩΝ ΗΠΑ.

Του Αντιναυάρχου ε.α. Γ. ΔΕΜΕΣΤΙΧΑ Π.Ν. Επιτίμου Αρχηγού Στόλου

Η Εθνική Στρατηγική των ΗΠΑ και οι εξ αυτής επί μέρους πολιτικές, καθορίζονται από τα εθνικά συμφέροντα της χώρας, όπως αυτά αναφέρονται σε επίσημες εκδόσεις (A National Security Strategy for a new century, Δεκ. 99 του Λευκού Οίκου - Παγκόσμιες τάσεις 2015 της CIA κ.α.).

Τα εθνικά συμφέροντα των ΗΠΑ χωρίζονται σε ζωτικά (αφορούν στην επιβίωση, ασφάλεια και ζωτικότητα της χώρας), σημαντικά (αφορούν στην ανάπτυξη της χώρας και στα χαρακτηριστικά των εθνών - κρατών σε παγκόσμια κλίμακα), ανθρωπιστικά και άλλα συναφή ενδιαφέροντα. Εξετάζοντας τα ζωτικά συμφέροντα, για την υπεράσπιση των οποίων καθορίζεται σαφώς ότι είναι δυνατή και η χρησιμοποίηση της στρατιωτικής ισχύος, είναι δυνατόν να εξηγήσουμε την κατά καιρούς εφαρμοζομένη πολιτική των ΗΠΑ καθώς και τις αλλαγές που γίνονται όταν μεταβάλλονται κάποιες παράμετροι. Από τα ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ, αυτά τα οποία τονίζονται είναι

v η φυσική ασφάλεια της χώρας και των συμμάχων της,

v η ασφάλεια των πολιτών,

v η ευημερία των πολιτών

v και η προστασία κρισίμων υποδομών όπως η ενέργεια, το τραπεζικό και οικονομικό σύστημα, οι τηλεπικοινωνίες, οι μεταφορές, τα συστήματα υδρεύσεως και κάθε λογής υπηρεσίες που εξυπηρετούν το κοινωνικό σύνολο.

Για να εξηγήσουμε συνεπώς αποφάσεις που λαμβάνονται και που επιδρούν είτε σε παγκόσμιο είτε σε περιφερειακό επίπεδο, θα πρέπει να συσχετίζουμε την κάθε απόφαση με την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων των ΗΠΑ ενώ, ως η μοναδική πλέον υπερδύναμη, έχουν τη δυνατότητα να αλλάζουν την τακτική που εφαρμόζουν για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Εξετάζοντας ορισμένες βασικές ενέργειες των ΗΠΑ κατά την περίοδο 1992-2000, μπορούμε να τις συσχετίσουμε άμεσα ή έμμεσα με τα εθνικά τους συμφέροντα και συνεπώς την διατήρησή τους ως αναμφισβήτητη ηγέτιδα σε όλους τους βασικούς τομείς (στρατιωτικό, οικονομικό, πολιτικό).

Οι ΗΠΑ μετέβαλλαν το ΝΑΤΟ από καθαρώς αμυντικό οργανισμό σε έναν οργανισμό επεμβάσεως με επιχειρήσεις εκτός περιοχής και για ζητήματα που δεν περιλαμβάνοντο στην ιδρυτική του πράξη, έθεσαν θέμα για την αντιπυραυλική προστασία της χώρας παρακάμπτοντας τις αρχικές συμφωνίες για την μείωση των πυρηνικών όπλων, προσήγγισαν την Κίνα με την ένταξή της στον ΠΟΕ, προσπάθησαν να προσεγγίσουν την Β. Κορέα, επενέβησαν στην Βαλκανική προωθώντας την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας (υπό τον ανθρωπιστικό μανδύα), προσπάθησαν και επέτυχαν την μη ουσιαστική ανάπτυξη της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (ΚΕΠΠΑ) της ΕΕ, προσπάθησαν να επιλύσουν χρόνια ζητήματα της περιοχής μας (Παλαιστινιακό, Κυπριακό), αναβάθμισαν τον ρόλο της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη (Κεντρική Ασία - Καύκασο - Ανατολική Μεσόγειο).

Είναι ίσως νωρίς να προβλέψουμε την τακτική που θα ακολουθήσει το νέο Κυβερνητικό σχήμα των ΗΠΑ. Όμως από τις πρώτες κινήσεις διαφαίνεται ότι θα υπάρξουν σημαντικές διαφοροποιήσεις, σε παγκόσμιο κλίμακα. Οι μεγάλες αλλαγές φαίνεται να αφορούν τις σχέσεις των ΗΠΑ με τις χώρες της Άπω Ανατολής. Η προώθηση της Αντιπυραυλικής Ασπίδας και η παροχή στρατιωτικής βοήθειας στην Ταϊβάν, φέρνουν κοντά την Κίνα και την Β. Κορέα και ίσως αποτελέσουν τον πυρήνα για τον σχηματισμό ενός αντίρροπου οργανισμού προς τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, ο οποίος θα είναι δυνατόν να διευρυνθεί στο μέλλον και με την Ρωσία. Η ένταση που πιθανόν να δημιουργηθεί εξυπηρετεί την περαιτέρω προσέγγιση της Ιαπωνίας με τις ΗΠΑ και την επιβράδυνση της περιφερειακής οικονομικής ολοκλήρωσης της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN+3) η οποία βάλλει ευθέως τα οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ. Το Ιράκ θα εξακολουθεί να αποτελεί στόχο πρώτης προτεραιότητος και αυτό κατεδείχθη με τους προ ολίγων εβδομάδων βομβαρδισμούς για την καταστροφή εργοστασίων.

Η ΕΕ έχει εμπλακεί στο πρόβλημα του αυτοπροσδιορισμού της και όσο διευρύνεται τόσο θα απομακρύνεται η ουσιαστική και πλήρης ενοποίησή της ώστε να απειλήσει με ισοτιμία τις ΗΠΑ. Σε ότι αφορά τα Βαλκάνια η επιθυμία επεμπλοκής των ΗΠΑ είναι προφανής, αλλά σαν κράτος που σέβεται τον εαυτό του θα είναι δύσκολο να αποσύρει τις δυνάμεις του αιφνιδίως δείχνοντας ασυνέχεια και ασυνέπεια που δεν συμβαδίζουν με τα χαρακτηριστικά μίας υπερδυνάμεως. Η διατήρηση επί του παρόντος του στρατού των ΗΠΑ στα Βαλκάνια και η αποθάρρυνση, έστω ρητορικά, του Αλβανικού εθνικισμού, θα συμβάλλουν στον περιορισμό των πολεμικών επιχειρήσεων στην περιοχή Κοσσόβου-Σκοπίων και στην μη εξάπλωσή των σε άλλες περιοχές της Βαλκανικής. Σε κάθε περίπτωση η σταδιακή απομάκρυνση του στρατού των ΗΠΑ, θα προγραμματισθεί ώστε να αναπληρωθεί από Ευρωπαϊκές δυνάμεις και να δείχνει ότι η Ευρώπη μπορεί αυτοδύναμα να ελέγχει τις περιοχές αμέσου ενδιαφέροντος.

Η προσπάθεια για την επίλυση του Παλαιστινιακού θα συνεχισθεί παρ΄ όλον ότι η ικανοποίηση και των δύο εμπλεκομένων είναι εξαιρετικά δύσκολη. Οι ΗΠΑ δεν θέλουν να προκαλέσουν την περαιτέρω δυσαρέσκεια του Αραβικού κόσμου ενώ παράλληλα παραμένουν ο παραδοσιακός εγγυητής για το Ισραήλ, με την Τουρκία να αποτελεί ουσιαστικό του στήριγμα στην περιοχή.

Για το Κυπριακό η πρώτη ένδειξη δεν είναι τόσο αισιόδοξη, αν λάβουμε υπ΄ όψιν τη δήλωση του Υφυπουργού Εξωτερικών για πολιτικές υποθέσεις των ΗΠΑ κ. Μαρκ Γρόσσμαν ο οποίος καταθέτοντας στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας ανέφερε ότι για να ενταχθεί η Κύπρος στην ΕΕ θα πρέπει προηγουμένως να επιλυθεί το πολιτικό πρόβλημα. Θέση που είναι αντίθετος με την διατυπουμένη στην συμφωνία του Ελσίνκι, από τα μέλη της ΕΕ.

Η Ελλάδα και η Τουρκία φαίνεται ότι θα εξακολουθήσουν να εμπίπτουν στα ενδιαφέροντα των ΗΠΑ για την περαιτέρω ανάπτυξη των σχέσεων, αλλά και για την βελτίωση των μεταξύ τους σχέσεων. Η Τουρκία πάντως αξιολογείται σε κάθε περίπτωση ότι αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα της περιοχής από τον οποίο επηρεάζονται άμεσα τα δυτικά και αμερικανικά συμφέροντα. Η Βάση του Ιντσιρλίκ θεωρείται για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ αναντικατάστατη ενώ οι Τουρκικές Στρατιωτικές Δυνάμεις, ιδίως του Στρατού και της Αεροπορίας, σημαντικός παράγων ισχύος της Συμμαχίας. Με αυτά τα δεδομένα και την αδυναμία της Ελλάδος να προβάλλει τα σημεία ισχύος της και να διεκδικήσει ανάλογο ρόλο θα πρέπει να θεωρείται ως δεδομένο ότι, για τα καθ΄ ημάς, η πολιτική των ΗΠΑ θα παραμένει η ίδια όπως μέχρι τώρα και θα είναι μεροληπτική υπέρ της Τουρκίας. Γι΄ αυτό θα πρέπει να μεμφόμεθα εαυτούς και μόνο αφού προχωρούμε στον 21ο αιώνα χωρίς διατυπωμένη Εθνική Στρατηγική με καθορισμένους στόχους και πολιτικές.

Σημείωση : Το άρθρο εγράφη την 27-3-2001, και υπάρχει και στο ηλεκτρονικό περιοδικό της www.elesme.gr «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ»