ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΠΟΔΗΜΟΙ ΕΠΙΘΥΜΟΥΝ την ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟ.

Του εκδότου του www.Apodimos.com Ξενοφώντα Φαφούτη.

Σήμερα η τεχνολογία βρίσκει την εφαρμογή της για την ψήφιση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Α. Παπανδρέου μέσα από την εφαρμογή των δικτύων από Υ/Η ή από το Ιντερνετ. Ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως και πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Κώστας Καραμανλής στην Στουτγκάρδη στην Γερμανία δήλωσε ότι θα εφαρμοστεί η επιστολική ψήφος. Όμως αυτή η τεχνολογία σήμερα δεν εφαρμόζεται για την ψηφοφορία των αποδήμων αδελφών μας και πρέπει να έλθουν στην Ελλάδα να ψηφίσουν με ένα σοβαρό κόστος για το ελληνικό κράτος και τα ελληνικά πολιτικά κόμματα . Όλοι οι απόδημοι πάντα ενδιαφέρονται για τις Εθνικές Εκλογές στην Ελλάδα και όσοι έχουν την δυνατότητα να έλθουν, ψηφίζουν με τις προϋποθέσεις που καθορίζει η ελληνική νομολογία .

Το Portal www.Apodimos.com στο 4^ον άρθρο του το 2000 με τίτλο Ψήφο στον Απόδημο από την επόμενη Βουλή είχε περιγράψει την αναγκαιότητα για τους αποδήμους αδελφούς μας, την αξιοποίηση της επιστολικής ψήφου, ζητώντας να εφαρμοστεί από την επόμενη Βουλή. Επίσης τα Ελληνικά Πολιτικά Κόμματα, στις περιπτώσεις των Εθνικών Εκλογών διακινούν αρκετό πληθυσμό των αποδήμων ελλήνων, με σκοπό να ψηφίσουν το κόμμα που τους εκπροσωπεί.

            Όμως η άλλη μισή Ελλάδα, που αναφέρετε για τους ανά την υφήλιο συμπατριώτες μας, αποκλείετε από τη χάραξη του μέλλοντός μας μέσα από την ψήφο τους, όταν δεν έχουν την οικονομική ευρωστία δεν μπορούν να ψηφίσουν . Όμως η Ελληνική Βουλή, με την πρόσφατη αναθεώρηση του Συντάγματος, ψηφίστηκαν οι διατάξεις του άρθρου 51.για την επιστολική ψήφο. Το ίδιο έκανε και το Φεβρουάριο του 2003 παρουσιάζοντας το άρθρο του με τίτλο : ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗ ΨΗΦΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΣΚΑΝΔΑΛΑΚΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ. Όπου μεταξύ των άλλων περιείχε και την τοποθέτηση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κώστας Καραμανλής κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε ομογενείς της Στουτγκάρδης, όπου το 2000, είχε αναφερθεί για την ύπαρξη της ψηφοφορίας για του απόδημους έλληνες και μπορούσε να επιτευχθεί

§         είτε με ζωντανή ψηφοφορία στα κατά τόπους προξενεία,

§         είτε μέσω της επιστολικής ψήφου,

Το www.Apodimos.com γνωρίζει ότι πολλοί φίλοι ομογενείς, δεύτερης ή τρίτης γενεάς μας έχουν επίσης εξομολογηθεί ότι παρακολουθούν με θερμό ενδιαφέρον τα πολιτικά δρώμενα στην Ελλάδα και ότι θα ήθελαν να τους αναγνωριστεί το δικαίωμα ψήφου, εφόσον ούτως ή άλλως προσφέρουν όσο και ότι μπορούν στη «μητέρα πατρίδα», όποτε εκείνη τους απευθύνει κέλευσμα. Σχετικά με τους ομογενείς πρώτης γενιάς, παρότι σε κάποιες περιπτώσεις η χώρα διαμονής τους τρέπει στην απεμπόληση των πολιτικών τους δικαιωμάτων εδώ στην Ελλάδα, εκείνοι έχουν σιωπηρώς και ημιπαρανόμως ασκήσει το εκλογικό τους δικαίωμα,

§         είτε συνδυάζοντας εκλογές με διακοπές,

§         είτε πληρώνοντας ένα σωρό χρήματα για τη μετάβασή τους στην πατρίδα προκειμένου να ψηφίσουν,

§         είτε παίρνοντας μέρος στην αναξιοπρεπή διαδικασία και στην παλιομοδίτικη κωμωδία των γνωστών ως «κομματικών τζάμπο»

Προκειμένου όμως να αποκτήσουν οι ομογενείς μας, και όχι μόνο εκείνοι της πρώτης γενιάς να αποκτήσουν το δικαίωμα να ασκούν εκλογικά δικαιώματα, και να συναποφασίζουν για την τύχη της πατρίδας, που είναι άρρηκτα συνυφασμένη, με την τύχη του έθνους. Πρέπει βέβαια να :

Ø      προηγηθεί η απογραφή

Ø      η κατάταξη σε μητρώα όλων των αποδήμων μας και

Ø      να μην υπάρξουν παράνομες ελληνοποιησείς, ένα θέμα για το οποίο έγινε και μέσα από το Ελληνικό Κοινοβούλιο και από τα ελληνικά ΜΜΕ.

Αν αληθινά πιστεύουμε στο όραμα και στην ιδέα του Οικουμενικού Ελληνισμού, δεν έχουμε τη δυνατότητα να αποκλείουμε την άλλη μισή Ελλάδα, τους ανά την υφήλιο συμπατριώτες μας, από τη χάραξη του μέλλοντός μας.

Ιστορικό

Όλοι οι απόδημοι πάντα ενδιαφέρονται για τις Εθνικές Εκλογές στην Ελλάδα και όσοι έχουν την δυνατότητα να έλθουν, ψηφίζουν με τις προϋποθέσεις που καθορίζει η ελληνική νομολογία . Επίσης τα Ελληνικά Πολιτικά Κόμματα, στις περιπτώσεις των Εθνικών Εκλογών διακινούν αρκετό πληθυσμό των αποδήμων ελλήνων, με σκοπό να ψηφίσουν το κόμμα που τους εκπροσωπεί. Όμως η άλλη μισή Ελλάδα, που αναφέρετε για τους ανά την υφήλιο συμπατριώτες μας, αποκλείετε από τη χάραξη του μέλλοντός μας μέσα από την ψήφο τους, όταν δεν έχουν την οικονομική ευρωστία δεν μπορούν να ψηφίσουν. Αποτέλεσμα αυτής της καταστάσεως είναι και οι απόδημοι να μην έχουν την δυνατότητα κατάθεση του ψήφου τους και τα πολιτικά κόμματα, να σπαταλούν ένα ποσό χρημάτων, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για ένα ειδικό Πανεπιστήμιο για τους Αποδήμους, είτε βελτίωση της επικοινωνιακής πολιτικής για τα κόμματα, ώστε να έρχονται σε επαφή με τους ανά τον κόσμο αποδήμους και τα προβλήματα τους να γνωρίζουν και να μεταφέρουν σ’ αυτούς την αναγκαιότητα της επίλυσης των εθνικών προβλημάτων. Όμως η Ελληνική Βουλή, με την πρόσφατη αναθεώρηση του Συντάγματος, ψηφίστηκαν οι διατάξεις του άρθρου 51.για την επιστολική ψήφο. Έτσι ενημερώνουμε τους αποδήμους για το ιστορικό της Επιστολικής Ψήφου .          

Ø      Υπάρχουν απόδημοι έλληνες, οι οποίοι από πολλά χρόνια έχουν, διπλή υπηκοότητα, διπλό διαβατήριο, διπλό εκλογικό βιβλιάριο ή άλλο έγγραφο ψηφοφόρου κάτι που δεν επιτρέπετε βάσει νόμου της αλλοδαπής (ένα για την κάθε χώρα που ζουν, και ένα την Ελλάδα) όμως έχουν υπάρξει παραδείγματα όπου η διπλή χρήση του διπλού εκλογικού βιβλιαρίου είναι κάτι που δεν επιτρέπετε βάσει νόμου της αλλοδαπής στις χώρες που ζουν. Όμως αυτή η «παρανομία του νόμου της αλλοδαπής χώρας που ζουν » έχει παραβιαστεί μέσα από την χρήση του ψήφου, από τους Ισραηλιτοαμεριακνούς και από τους Αφρικανοαμερικανούς με κατάλληλη διαδικασία.

Ø      Το 1994, η πρώτη πολιτική δύναμης που έκανε θέσης της, την ψήφο του απόδημου, ήταν η Πολιτική Άνοιξη.  

Ø      Το 2000, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κώστας Καραμανλής κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε ομογενείς της Στουτγκάρδης, είχε αναφερθεί για την ύπαρξη της ψηφοφορίας για του απόδημους έλληνες και μπορούσε να επιτευχθεί

§         είτε με ζωντανή ψηφοφορία στα κατά τόπους προξενεία,

§         είτε μέσω της επιστολικής ψήφου,

Ø      Στην πρόσφατη αναθεώρηση του Συντάγματος, ψηφίστηκαν οι διατάξεις του άρθρου 51.για την επιστολική ψήφο για τους αποδήμους.

Ø      Στην Βρετανία το 2002 δόθηκε το δικαίωμα ψήφου μέσω Internet, κάτι που γεύθηκαν οι κάτοικοι αρκετών πόλεων της Βρετανίας είχαν τη δυνατότητα να ψηφίσουν στις τοπικές εκλογές με ηλεκτρονικό τρόπο. Την όλη διαδικασία μελέτησε το πανεπιστήμιο Ντε Μόντφορντ. Σε πολλούς από τους συμμετέχοντες, αρέσει η ιδέα της συμμετοχής στις εκλογές μέσω του διαδικτύου ή της αμφίδρομης τηλεόρασης, αλλά ανησυχούν για θέματα ασφάλειας και μυστικότητας της ψήφου τους. Σύμφωνα με τον επικεφαλής της ομάδας ερευνητών του πανεπιστημίου, Λόρενς Πράτσετ, «υπάρχει υποστήριξη της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας από τον πληθυσμό, ακόμα και από εκείνους που δεν τη χρησιμοποιούν». Εν τω μεταξύ, έγινε γνωστό ότι το 54% των υπηρεσιών της βρετανικής κυβέρνησης είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο. Με στόχο να μπορεί να παρέχει το σύνολο των υπηρεσιών της ηλεκτρονικά διαθέσιμο έως το 2005, η βρετανική κυβέρνηση επιδίωκε μέχρι το τέλος του 2002 να είχε φθάσει το 75%.

Ø      Το ίδιο γίνει με την χρήση της του δικαίωματος ψήφου μέσω Internet, για το Βέλγιο .

Επίσης υπήρξαν και οι πιο κάτω κινήσεις :

Στις αρχές του Δεκέμβρη 1998, ο Πρωθυπουργός της χώρας Κ. Σημίτης μαζί με τον υπουργό Εξωτερικών Θ. Πάγκαλο λίγο πριν της Συνόδου της ΕΕ στη Βιέννη, εσπευσμένα επισκέφτηκαν τη Βόννη με παραφορτωμένες καλένδες. Ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με τον Καγκελάριο Schroeder, τον υπουργό Οικονομικών κ. Lafontaine και με τον υπουργό των  Εξωτερικών Joschka Fischer ο κ. Θ. Πάγκαλος. Μετά τις συνομιλίες αυτές, στη συνέντευξη που δόθηκε στη συνέχεια, μέλος της «Επιτροπής Πρωτοβουλίας Επιστολικής Ψήφου στη ΟΔΓ», βρήκε την ευκαιρία να θέσει στον Πρωθυπουργό την παρακάτω ερώτηση: «Αξιότιμε κ. πρωθυπουργέ, είπατε ότι συζητήσατε το θέμα των Ευρωεκλογών με τον κ. Lafontaine, οι οποίες θα γίνουν το 1999. Πλην όμως, έχουμε και τις εκλογές στην ενδοχώρα! Θα μας αφήσετε πάλι απ΄ έξω στις επόμενες εκλογές;» (αφού τόνισε ο ερωτών, ότι εμείς στην ΕΕ δεν είμαστε Έλληνες της ομογένειας, των ΗΠΑ της Αυστραλίας ή του Καναδά!). Ο κ. Πρωθυπουργός, άφησε αρκετά δευτερόλεπτα να περάσουν, κοίταξε δεξιά κι αριστερά σχεδόν αμήχανος και μετά την χαμηλόφωνη επέμβαση του κ. Πάγκαλου, συμπλήρωσε: «....δεν έχω να σας δώσω καμία απάντηση επ΄ αυτού....» Ο αδικημένος, απόδημος πλησιάζει τον υπουργό Εξωτερικών Θ. Πάγκαλο την ώρα που εγκαταλείπει την αίθουσα, ξαναβάζοντας την ίδια ερώτηση και που εκείνη τη στιγμή βρίσκεται παρών και ο πρωθυπουργός, για να πάρει κι από τους δύο πολιτικούς ηγέτες σε γλώσσα εξουσίας την απάντηση: «..Αυτά που ζητάτε δεν γίνονται..» Αν συγκρίνουμε τα «ΟΧΙ» αυτά των ανώτατων πολιτικών στελεχών της σημερινής κυβέρνησης, με την υπόσχεση που είχε δώσει ο αρμόδιος υπουργός Εσωτερικών Αλέκος Παπαδόπουλος τον Απρίλη του 1998 στο Πνευματικό Κέντρο στο Ντύσσελντορφ ότι τάχα «θα ιδρυθεί αρμόδια επιτροπή, για να ρυθμίσει το θέμα», διαπιστώνουμε ακόμη μια φορά, ότι ο μηχανισμός της εξουσίας, εντός ή εκτός Βουλής με πελατειακές σχέσεις και διαπλοκές, εξυπηρετεί και βολεύει αυτούς που θα διαιωνίσουν την δημοκρατική τους «δικτατορία» για να διατηρηθούν πάση θυσία στην εξουσία. Δεν μπορεί κανείς από μας να είναι περήφανος ότι ανήκει σε κάποιο κόμμα και έχει ιδεολογία και δεν ψηφίζει. Προφανώς από τη συμπεριφορά μας απέναντι σ΄ αυτό το κοινωνικό μας αίτημα θα εξαρτηθεί και η λύση του προβλήματος.

Σε κείμενο που μοιράστηκε στις 01.03.00 στο «Πνευματικό Κέντρο στο Ντύσσελντορφ» από «Επιτροπή Πρωτοβουλίας Επιστολικής Ψήφου στη ΟΔΓ» κατά το διάστημα της επίσκεψης του « Γενικού Γραμματέα του Απόδημου Ελληνισμού» με θέμα «Η πολιτική συμμετοχή των μεταναστών ελλήνων πολιτών στην ενδοχώρα και το κοινοτικό γίγνεσθαι» είχαν γραφεί τα πιο κάτω : Στη Συνθήκη του Μάαστριχτ εντοπίστηκε η αναγκαιότητα εποικοδόμησης και συνειδητοποίησης της συμμετοχής των πολιτών στη σημαντική διάσταση της ευρωπαϊκής πολιτικής κουλτούρας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ζητήσει από το Συμβούλιο και την Επιτροπή, όπως επίσης κράτη μέλη, να συμβάλουν με τις πολιτικές τους, ώστε να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή αυτή συνείδηση και η ευρωπαϊκή ταυτότητα του πολίτη. Οι προσπάθειες αυτές αποβλέπουν να δημιουργηθούν οι πρoϋποθέσεις, όσο το δυνατό αμεσότερα, οι διαδικασίες για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Αυτό σημαίνει οι παρούσες κυβερνήσεις είναι υποχρεωμένες να ενσωματώσουν πολιτικά τους πολίτες τους μέσα στην ΕΕ στον πολιτικό τους μηχανισμό. Παρά τις σημαντικές προόδους, που έχουν σημειωθεί στον τομέα αυτό, το βασικότερο, δηλαδή η συμμετοχή του έλληνα ευρωπαίου πολίτη-περιφερειακού μετανάστη-στις διαδικασίες του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι» ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ.

Πέρασαν δύο χρόνια από τότε που ιδρύθηκε η επιτροπή μας και χτυπήσαμε όλες τις πόρτες, μέχρι και σε προσωπική επαφή ήρθαμε με τον ίδιο τον σημερινό πρωθυπουργό της χώρας από τον οποίο πήραμε απάντηση: ένα εξουσιακό «ΟΧΙ». Παράλληλα παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, ότι η ποιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετατίθεται από τη λαϊκή του βάση στην τάξη των επιλέκτων «σούπερ ανθρώπων» που συγγενεύουν πολύ με τους illuminati τους σκοτεινούς διαφωτισμένους ή πιο απλά σκοταδιστές, λεηλατητές της ΕΕ. Αυτοί έχουν βαλθεί να αφομιώσουν το ανθρώπινο περιέχομενο του ελληνικού πολιτισμού και να το μετατρέψουν σε κουλτούρα του χρηματηστηρίου και της ακατέργαστης ύλης. Kάνoυν μάλιστα συγκεντρώσεις ακόμη και μέσα στα πνευματικά μας κέντρα. Έτσι έχουν οργανώσει ένα ΣΑΕ στο όνομα του Απόδημου Ελληνισμού του οποίου οι διορισμένοι καθοδηγητές ή είναι επώνυμα μέλη της κάστας αυτής ή δεν ξέρουν από τους φυσάει. Διότι αν θα υπήρχε ένα εκλεγμένο από τη βάση ΣΑΕ στις επόμενες εκλογές της 9 Απριλίου 2000 θα ψηφίζαμε κι εμείς σαν οργάνωση ΕΠΕΨ δεν θα υπήρχαμε. Εσείς κύριε που ήρθατε σήμερα εδώ και μας κάνετε τον Γενικό Γραμματέα του Απόδημου Ελληνισμού ποίος σας έστειλε; Η Ερώτησή μας ιστορικά είναι επιβεβλημένη, καθότι σε μας που ήρθατε να μιλήσετε ούτε στην προσωπική σας εκλογή, ούτε στην εκλογή του ΣΑΕ, άλλά ούτε και κατά την εκλογή της κυβέρνησης που σας έστειλε εδώ δεν μας επέτρεψαν να πάρουμε μέρος. Εμάς, τι μας χρειάζεσθε ;

Ο Πρόεδρος Αηδόνης Δονάτος Νικολάου,

Υπογραφή α.α. Α.Κελίδης

Απαντώντας στον κ. Σκανδαλίδη, ο εκπρόσωπος Τύπου της Ν.Δ. κ. Θ. Ρουσόπουλος, για αυτούς που ψηφίσανε στις εκλογές του 2000 δήλωσε: (Ελευθεροτυπία, 28.12.01) «Έστω και αργά, ένας υπουργός, ο Κ. Σκανδαλίδης, παραδέχθηκε όσα μέχρι χθες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διέψευδε. Ο κ. Σκανδαλίδης ομολόγησε σήμερα ότι δεν αισθάνεται καθόλου υπερήφανος για το γεγονός ότι στις τελευταίες εκλογές κατείχαν εκλογικό βιβλιάριο και ψήφισαν άνθρωποι με ένοχο ποινικό παρελθόν και κυρίως άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με την ελληνική καταγωγή»  

Αλέκος Παπαδόπουλος σαν Υπουργός Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης & και Αποκέντρωσης κατά τις προηγούμενες ευρωεκλογές είχε πει: «Αγαπητοί συμπατριώτες ........στις ιδιαίτερα κρίσιμες αλλά και ελπιδοφόρες για την πατρίδα μας στιγμές, η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος στις Ευρωεκλογές, ιδιαίτερα από τους Έλληνες του εξωτερικού, είναι Εθνικό Χρέος. Καταγράφει την θέλησή μας για συστράτευση και συμμετοχή στην πορεία επίλυσης των προβλημάτων μας και αναγορεύει τον απόδημο Ελληνισμό σε αναπόσπαστο τμήμα του λαού μας, που διεκδικεί με την ψήφο του να συναποφασίσει για το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης και της Χώρας μας.»

Νομίζουμε ότι σημερινός εκλογικός νόμος αποτελείται από εδάφια, πεπαλαιωμένης πολιτικής κληρονομιάς που τα έχει ξεπεράσει η ίδια η ζωή. Π.χ.

o       «...Ελληνίδες και Έλληνες, που δεν μπορούν να πάρουν μέρος λόγο αποστάσεων στις Βουλευτικές Εκλογές, υποχρεούνται να προσκομίζουν δικαιολογητικά από τα κατά τόπους Ελληνικά Προξενεία» Πράγμα που δεν έχει συμβεί στα τελευταία 40 χρόνια ούτε μία φορά στο χώρο της ΕΕ.

o       «..Σε Ελληνικά Προξενεία και Ελληνικές Πρεσβείες, δεν επιτρέπεται να γίνονται εκλογές». Πράγμα που δεν ισχύει πλέον, αφού ο ελληνισμός στην ΕΕ έχει ψηφίσει επανειλημμένα μέσα στους δημόσιους αυτούς χώρους, όσον αφορά τις Ευρωεκλογές και μπορεί κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν αυτοί οι χώροι ανά πάσα στιγμή και για τις εθνικές μας εκλογές.

o       «...Μόνο εκείνοι οι πολίτες που παίρνουν ενεργό μέρος στη διαμόρφωση του πολιτικού χάρτη της χώρας, δηλαδή εκείνοι που ζουν μέσα στη χώρα, έχουν δικαίωμα να ψηφίζουν...». Το εδάφιο αυτό δεν ισχύει πλέον, αφού κάθε φορά που γίνονται εθνικές εκλογές, με δέλεαρ του φθηνού εισιτηρίου, η ψηφοθηρία γνωρίζει τη μεγαλύτερη της άνθιση στο χώρο της ΕΕ.

Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες, που ζουν και εργάζονται στη Φρανκφούρτη ή στο Λονδίνο και κατάγονται από τις Σέρρες ή την Πάργα, νομικά και κοινωνικά, σήμερα, δεν διαφέρουν από εκείνους που κατάγονται από τους ίδιους Δήμους και που ζουν και εργάζονται στη Θεσσαλονίκη ή στην Αθήνα. Οι μεν πρώτοι, δεν «έχουν το δικαίωμα», να ψηφίζουν στις εθνικές μας εκλογές στον τόπο που κατοικούν, οι μεν δεύτεροι το μπορούν.

Όλα αυτά γράφονται με σκοπό να ευαισθητοποιηθούν και οι δυο αρχηγοί των κομμάτων Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ ώστε να αξιοποιήσουν την επιστολική ψήφο για τους αποδήμους. Ο κ. Καραμανλής δεσμεύτηκε στην Γερμανία , ας το κάνει και ο κ. Παπανδρέου.