Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΙΗΣΟΥ και τα ΜΥΝΗΜΑΤΑ της.

THEODROMION On Line magazine

Το www.Apodimos.com μέσα από το Theodromion που συνυπάρχει μαζί του (και έχει να τοποθετήσει τις απόψεις τους από τον Σεπτέμβριο του 2001) οφείλει να βοηθήσει του νέους απόδημους μαθητές να εννοήσουν, πως πρέπει να εορτάζουν τα Χριστούγεννα. Ο εορτασμός δεν πρέπει να περιορίζεται σε εξωτερικές μόνον εκδηλώσεις, αλλά πρέπει να έχει βαθύ πνευματικόν περιεχόμενο. Πρέπει οι νεαροί απόδημοι μέσα από τις διδαχές που παίρνουν από τους πατέρες στην εκκλησία μου ζουν, από τους δασκάλους τους και από τους γονείς τους, κάτι που όλοι οι πιο πάνω έχουν την υποχρέωση να κάνουν, ώστε όλοι αυτοί οι δεύτερης και τρίτης γενιάς νέοι απόδημοι να συνειδητοποιήσουν το γεγονός ότι δηλαδή δεν γεννήθηκε απλώς ο Χριστός, άλλ' γεννήθηκε για όλους μας ο Σωτήρας .

Aυτές τις ημέρες οι καμπάνες στις εκκλησίες των κοινοτήτων των αποδήμων θα κτυπήσουν χαρμόσυνα και θα γεμίσουν αγαλλίαση την ψυχή των παιδιών. Τα Καμπαναριά όλου του κόσμου θα διαλαλήσουν στα πέρατα της Οικουμένης μια και μεγάλη είδηση και τα παιδιά που έχουν ρίζες ελληνικές θα καταλάβουν ότι 'Εγεννήθηκε ο Χριστός, ο Σωτήρας όλου του Κόσμου. Αυτές τις ήμέρες κι' οι πιο σκληροί άνθρωποι, νοιώθουν την καρδιά τους να ζεσταίνεται, να γεμίζει από ψυχικό φως, να σκιρτά η ψυχή τους από χαρά και λαχτάρα. Κάθε χρονιά ακούνε την Ιστορία της Γεννήσεως του Κυρίου, την διαβάζουν και την ξαναδιαβάζουν, χωρίς να την χορταίνει η καρδιά τους ποτέ 'Ελάτε λοιπόν να κάνουμε μαζί σήμερα και πάλι ένα ταξίδι στην Βηθλεέμ. Και αν ρωτήσουν πια Βηθλεέμ; όλοι πρέπει να πουν στα παιδιά ότι σ’ αυτή την Βηθλεέμ της οποίας τον Πατριάρχη δεν έχει αναγνώρισει το κράτος του Ισραήλ . Σ’ αυτή την Βηθλεέμ όπου ο υπήρχε κρύο, χειμώνας βαρύς. Σ’ αυτή την μικρή πόλη του Δαβίδ που ήταν γεμάτη κόσμο, που πολυάσχολος πηγαινορχόταν στους στενoύς δρόμους της . Διότι ο Ρωμαίος αυτοκράτωρ, ο Καίσαρ Αύγουστος, που ήταν κατακτητής της Παλαιστίνης, ήθελε να μάθει 'πόσα εκατομμύρια κατοίκους είχε στην απέραντη αυτοκρατορία του και είχε εκδώσει μία διαταγή: Να πάει ο καθένας στον τόπο από τον τόπο που κατάγεται και να εγγραφεί στους καταλόγους. Έτσι μες στο χειμώνα, ξεκίνησαν όλοι οι Ισραηλίτες, άλλοι για το βορρά, άλλοι για τον νότο. Για αυτόν τον λόγο αυτό η μικρή Βηθλεέμ ήταν γεμάτη από ταξιδιώτες και περαστικoύς.

Ιστορικό της Γεννήσεως

Κόντευε να βασιλεύσει ο ήλιος, όταν κάποιος σεμνός και σιωπηλός άνδρας μπήκε στην Βηθλεέμ, οδηγώντας ένα γαϊδουράκι. Επάνω σκυφτή, καθόταν μια σεμνή γυναίκα. Ήταν, καθώς καταλαβαίνετε, Ιωσήφ και η Παρθένος Μαρία, πολύ κουρασμένοι, σταματήσανε στο πρώτο πανδοχείο, που βρήκαν ζητώντας κατάλυμα Πλησίασε ο πανδοχέας κι' άνοιξε την πόρ τα. Όμως αμέσως η φωνή του πολυάσχολου έκαμε τον Ιωσήφ να μη πρoχωρίσει, λέγοντας

- Λυπάμαι, καλέ μου άνθρωπε, άλλά δεν έχω ούτε στο πάτωμα τόπο για να κοιμηθείς. Το πανδοχείο μου είναι γεμάτο. Πήρε πάλι το δρόμο ο Ιωσήφ με την Παρθένο.

Παντού όμως δεν βρήκαν άδεια πανδοχεία και ακόμα τα μικρά μαγαζιά και τα σπίτια γεμάτα.

-Δεν θα βρεις που να μείνεις γι' απόψε. Του έλεγαν απαισιόδοξοι μερικοί γνωστοί και άλλοι ταξιδιώτες.

Γύρισε ο άγιος Ιωσήφ, έρριψε ένα βλέμμα γεμάτο στοργική ανησυχία στην σιωπηλή αγία Παρθένο, που ήταν καθισμένη πάνω στο ζώο και ήταν έγκυος, στον τελευταίο της μήνα και το ταξίδι αυτό το αναγκαστικό, μέσα στα κρύα του χειμώνα, την είχε αφάνταστα ταλαιπωρήσει. Μα κείνη, σεμνή και ταπεινή, έβαζε τα άγια της χέρια πάνω της κι' ένοιωθε τα μικρά σκιρτήματα του βρέφους, που από την μέρα του Ευαγγελισμού έτρεφε μέσα της. Κι' από τα χείλη της έβγαιναν θερμές, μυστικές προσευχές.

Είχε νυχτώσει κι' είχαν γυρίσει όλη την Βηθλεέμ. Κτύπησαν όλες τις πόρτες. Πουθενά δεν υπήρχε τόπος να μείνουν. Ξαναγύρισαν πάλι στο πρώτο πανδοχείο, που βρήκαν μπαίνοντας, στην άκρη της πόλεως, τους είδε ο ξενοδόχος:

-Δεν βρήκατε που να μείνετε απόψε; τους ρώτησε λυπημένος.

Έρριψε μια ματιά στην σιωπηλή Παρθένο, είδε την κατάσταση της, διάβασε ίσως την κούραση στα μάτια της.

- Κοιτάξτε! είπε στον Ιωσήφ. Να, Εκεί πιο πέρα υπάρχει μία μικρή σπηλιά, που την χρησιμοποιώ για στάβλο. Ρίξτε μία ματιά κι' αν βρείτε καμιά γωνιά, γείρετε απόψε να ξεκουραστείτε.

Ό Ιωσήφ τον ευχαρίστησε και οδηγώντας το γαϊδουράκι με την Παρθένο Μαρία κατευθύνθηκε στην σπηλιά τουλάχιστον εκεί μέσα δεν θα έκαμε τόσο κρύο ! Έρριψε σε μια γωνιά πολύ φρέσκο άχυρο, άπλωσε πάνω μία κουβέρτα, κι' εκεί έγειρε να ξεκουραστεί η Παρθένος. Η νύχτα είχε πέσει βαριά. Ο Ιωσήφ έκλεισε καλά την παλιά πόρτα του στάβλου και σφράγισε τις χαραμάδες, για να μη μπαίνει ο παγωμένος αέρας, πήγε κι' αυτός σε μια άλλη γωνιά κι' έγειρε αποκαμωμένος από την κούραση. Σε λίγο δεν ακουγόντουσαν παρά μόνο τα αγαθά ζώα του στάβλου, που κτυπούσαν το πόδι τους η που ανάσαιναν απαλά.

Μέσα σ' αυτόν τόν στάβλο, κάτι που δεν συμβαίνει σήμερα όπου στα μαιευτήρια, το ζεστό περιβάλλον των πανάκριβων δωματίων και η ήσυχη μουσική, οι παππούδες και οι γιαγιάδες, η παρέα των συγγενών και φίλων να είναι παρόντες, όμως τότε εκείνη την νύχτα σ' αυτή την απόμακρη πόλη του Δαβίδ, την Βηθλεέμ, γεννήθηκε ο Σωτήρας του Κόσμου. Μονάχη της η Αγία Παρθένος σπαργάνωσε το θείο βρέφος και ρίπτοντας λίγο άχυρο ζεστό, το έβαλε να πλαγιάσει στην φάτνη, όπου τρώγανε τα ζώα του στάβλου. Αυτό ήταν το πρώτο κρεβατάκι του Υιού του Θεού, και τα πρώτα πλάσματα της δημιουργίας, που έσκυψαν πάνω στο βρέφος, ήσαν τα αγαθά ζώα του στάβλου με τα μεγάλα, άκακα μάτια τους.

Ενώ όμως η Βηθλεέμ, ανύποπτη για το μεγάλο γεγονός που συνέβη, ησύχαζε μέσα στη βαθιά χειμωνιάτικη νύχτα, οι ουρανοί ανήγγειλαν στους ανθρώπους τον ερχομό του Σωτήρα.

Έξω από την πόλη, στα λιβάδια τους, μερικοί βοσκοί έμεναν άγρυπνοι, φυλάγοντας τα κοπάδια τους. Κουκουλωμένοι τριγύρω στην μισοσβυσμένη φωτιά τους περίμεναν να φέξει και συζητούσαν. Ξαφνικά σαν αστραπή, ένα φως δυνατό έλαμψε τριγύρω τους. Σηκώνουν τα μάτια έκπληκτοι και τι βλέπουν! Εμπρός τους στεκόταν ακτινοβόλος ένας λευκόφτερος Άγγελος. Τρόμαξε η καρδιά τους, πολύ φοβήθηκαν, Ο άγγελος όμως με γλυκιά, ήρεμη φωνή τους είπε:

- Μη φοβάσθε! Σας αναγγέλλω ένα γεγονός, που θα γεμίσει κι' εσάς κι' όλο τον λαό από χαρά. Γεννήθηκε σήμερα στην Βηθλεέμ ο Χριστός, Ο Σωτήρας του Κόσμου. Και να το σημάδι, με το οποίο θα τον αναγνωρίσετε. Θα βρείτε ένα βρέφος τυλιγμένο στα σπάργανα, μέσα σε μία φάτνη στάβλου.

Οι ποιμένες, αγνοί άνθρωποι, έμειναν άφωνοι από την κατάπληξη. την ίδια όμως στιγμή, σαν ν' άνοιξαν οι ουρανοί, πλήθος Αγγέλων, ολόκληρη στρατιά, κατέβαινε στη γη κι' από τα στόματά τους ακουγόταν ένας υπέροχος, γλυκύτατος ύμνος:

«Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν άνθρώποις ευδοκία», δηλαδή δόξα στον Ύψιστο Θεό και στην γη ειρήνη, στους ανθρώπους χαρά μεγάλη και ευτυχία, αφού ο Θεός εξεδήλωσε σ’ αυτούς την αγάπη Του, στέλνοντας στην γη τον Υιό Του.

Έλαμψε όλος ο τόπος κι' η απλή καρδιά των πτωχών βοσκών γέμισε από μια μεγάλη, και ουράνια χαρά. Όταν οι Άγγελοι ξανά ανέβηκαν στους ουρανούς κι' ο θαυμάσιος ύμνος τους έπαυσε ν' ακούεται, μια φωνή βγήκε από τα στήθη τους:

- Ας πάμε γρήγορα στη Βηθλεέμ να δούμε και να προσκυνήσουμε τον Μεσσία, που μας ανήγγειλαν ο Άγγελος.

Πήρανε τα ραβδιά τους, άφησαν ένα φύλακα στα κοπάδια και ξεκίνησαν. Δεν δυσκολεύτηκαν πολύ. Έφθασαν στην σπηλιά, μπήκαν κι' είδαν το Θείο βρέφος, που έλαμπε, είδαν την σιωπηλή Μητέρα του, που γεμάτη χαρά βρισκόταν πλάι του, είδαν τον Ιωσήφ γονάτισαν, τρέμoντας δε από συγκίνηση, προσκύνησαν τον Σωτήρα του Κόσμου. Κι' ύστερα με μάτια, που έλαμπε, διηγήθηκαν στην Παναγία και στον Άγιο Ιωσήφ ό,τι είδαν κι' όσα άκουσαν από τούς Αγγέλους.

Και μετά φεύγοντας, δεν έμειναν σιωπηλοί. Σ' όσους εύρισκαν στο δρόμο, γνωστούς και φίλους, ανήγγειλαν το μεγάλο γεγονός, όπου ο Θεός με τούς Αγγέλους Του τους έκαμε γνωστό. Η αγνή καρδιά τους πανηγύριζε.

Μηνύματα από τους γονείς προς τα παιδιά των αποδήμων .

Τα πιο πάνω και τα μετέπειτα που θα γραφούν έχουν τον σκοπό, να γίνει μια εμβάθυνση των γεγονότων των Χριστουγέννων, έτσι ώστε όπως πανηγύριζαν οι αγνοί κι' ευσεβείς ποιμένες της Βηθλεέμ, έτσι να νοιώσουν τα παιδιά των αποδήμων και να πανηγυρίσουν τα Χριστούγεννα με ξεχωριστό τρόπο γνωρίζοντας, για την γέννηση του Κυρίου μας. Όμως πρέπει όλοι σας να υποβάλλετε τα πιο κάτω ερωτήματα και οι κατάλληλοι για να απαντήσουν, να τα απαντήσουν.

¨ Γιατί όμως, τι σημασία έχει για μας αυτό το γεγονός; (...)

¨ Γιατί ήλθε ο Υιός του Θεού, ο Μονογενής, στον κόσμο; (...)

¨ Αν όλοι θυμηθούν , πως ανήγγειλε ο λευκόφτερος Άγγελος το μεγάλο μήνυμα στους ποιμένες;

¨ Τι τους είπε; (...) «Γεννήθηκε για σας σήμερα ο Σωτήρ».

Αυτή την μεγάλη, την πολύ σπουδαία αλήθεια θέλει η Εκκλησία μας να μας υπενθυμίσει με τον εορτασμό των Χριστουγέννων. Και λέγει σ' όλους τους Χριστιανούς αυτό, που είπαν μεταξύ των οι αγνοί και καλοί ποιμένες, «Διέλθωμεν δη έως Βηθλεέμ». «Ας πάμε στην Βηθλεέμ, να προσκυνήσομε τον Σωτήρα μας, μας περιμένει ο Βασιλεύς των Ουρανών, σπαργανωμένος σε μια ταπεινή φάτνη, μέσα σ' έναν στάβλο, με συντρoφιά τα ζώα. Ας Του φέρουμε πρόθυμα τα δώρα μας.

¨ Τι πρέπει, παιδιά, να δωρίσομε στον νεογέννητο Χριστό μας; (... ) την καρδιά μας πρώτ' απ' όλα θα τους λέγαμε.

Σ’ αυτό σημείο μπορεί ο καθένας από όσους έχουν παιδιά να υπενθυμίσει το ότι Εκείνος ήλθε έτσι, ταπεινά, για να μας σώσει από την αμαρτία. Ήλθε από αγάπη, από συμπόνια για τα δεινά, που υποφέρει ο άνθρωπος. Πρέπει όμως κι' εμείς να το θέλουμε να μας σώσει, γιατί είμεθα ελεύθεροι. Και θα δείξουμε, πως θέλουμε ειλικρινά, όταν χωρίς κανένα δισταγμό Του παραδώσομε την καρδιά μας.

Αλλά και πόσα άλλα δώρα μπορούν τα παιδιά με την προτροπή των γονέων τους μας να χαρίσουν στο Θείο Βρέφος! Έχουν συνηθίσει όλα τα ελληνόπουλα της Ομογένειας να παίρνουν δώρα και να δίνουν δώρα στους φίλους τους ή στους γονείς τους. Το Theodromion πιστεύει ότι μπορούν οι γονείς να τους προτρέψουν

¨ να Εξομολογηθούν (για να καταλάβουν την έννοια της εξομολόγησης),

¨ να Κοινωνήσουν (κάτι που συνηθίζουν να κάνουν)

¨ να Κάμουν ελεημοσύνες,

¨ να Παρακολoυθήσουν με τάξη και προσοχή τις ιερές ακολουθίες της Εκκλησίας μας,

¨ να Φορέσουν και στην ψυχή τους γιορτινή φορεσιά, για να πάνε στη νοερά Βηθλεέμ να πρoσκυνήσoυν.

Έτσι αυτά τα παιδιά, θα νοιώσουν ένα ξεχωριστό και καλύτερο εορτασμός των Χριστουγέννων, και να νοιώσουν ότι δεν πρέπει να περιορίσομε την Γιορτή των Χριστουγέννων στα Kαλά ρούχα, και στο τραπέζι με την παραδοσιακή γαλοπούλα. Έτσι ώστε να παιδιά να μην νομίσουν πώς ο Κύριος περιμένει τους πλουσίους, τους σοφούς, τους αξιωματούχους και τους μεγάλους του κόσμου αυτού, να πάνε και να τον προσκυνήσουν, για να ευχαριστηθεί. Κι' εκείνοι είναι καλοδεχούμενοι. Όταν τα παιδιά αυτά, πλησιάσουν την νοητή φάτνη με καθαρή καρδιά τότε περισσότερο ο μικρός Χριστός θα ευχαριστηθεί, όταν ιδεί να γεμίζει το σπήλαιο τής Βηθλεέμ από τα παιδιά, που με Αγνούς, χαρούμενους ύμνους να Τον προϋπαντούν και να Τον ευχαριστούν, γιατί τους έφερε με την γέννηση Του την σωτηρία. Έτσι ίσως καταλάβουν το «Ετέχθη υμίν σήμερον Σωτήρ », που θα ακούσουν στις γλώσσες που ομιλούνται στις χώρες που ζουν.