Ταξιάρχου ε.α. Αχιλλέως Γεωργίου

Μετά τα τελευταία γεγονότα που συνέβησαν στο Κοσσυφοπέδιο και στο Τέτοβο της ΠΓΔΜ, με επιθέσεις εναντίον των Σέρβων κατοίκων της περιοχής, με τις διαδηλώσεις των Αλβανοφώνων, εναντίον των Ειρηνευτικών Δυνάμεων, με αιτήματα, εκ μέρους των Αλβανών, να αντιμετωπίζονται ισότιμα συνταγματικώς με το σλαβικό στοιχείο, στα πλαίσια του κράτους, με την δράση των διαφόρων ενόπλων ομάδων, τόσο στην νότιο Σερβία, όσο και στην ΠΓΔΜ, αλλά και την στάση της Αλβανίας και την πολιτική της στην περιοχή, διαφαίνεται πλέον σοβαρώς, ότι τα δυτικά Βαλκάνια εισέρχονται σε μία νέα, επικίνδυνη τροχιά αποσταθεροποιήσεως, μετά την επέμβαση του ΝΑΤΟ, με δυσμενείς επιπτώσεις στην ειρήνευση της περιοχής και βεβαίως χωρίς όλα αυτά να αφήνουν αδιάφορη την χώρα μας. Ειδικότερα:

Ο Αλβανικός εθνικισμός δεν έχει παραιτηθεί ποτέ από το όραμα της μεγάλης Αλβανίας. Οι Αλβανοί πολιτικοί ηγέτες, με δηλώσεις τους, δεν έχουν παύσει να υπηρετούν τις εθνικές τους βλέψεις, διότι αυτή την περίοδο και έτσι όπως διαμορφώνονται τα ρευστά πράγματα στην περιοχή, θεωρούν ότι τώρα είναι η κατάλληλη ώρα να διεκδικήσουν όσα περισσότερα μπορούν. Πριν από λίγο καιρό στο διεθνές φόρουμ του Νταβός, ο Αλβανός πρόεδρος κ. Μεϊντάνι, μέγιστος εκφραστής του οράματος αυτού, δήλωσε ότι «Το Μαυροβούνιο και το Κοσσυφοπέδιο πρέπει να γίνουν κράτη διεθνώς αναγνωρισμένα». Το Κοσσυφοπέδιο λοιπόν είναι πλέον το εφαλτήριο του Αλβανικού αλυτρωτισμού και το πρώτο και μεγάλο βήμα για την "Μεγάλη Αλβανία". Η πρόσφατη και «καμουφλαρισμένη» δήλωση του Ι. Μετά ότι, η Μεγάλη Αλβανία δεν θα λύσει τα προβλήματα των Αλβανών που κατοικούν εκτός Αλβανικών συνόρων, αν και επαινέθηκε από τον κ. Τζίντζιτιτς, δεν είναι τίποτα άλλο παρά, προπέτασμα καπνού, στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης. Η Αλβανία λοιπόν, στην συνέχεια, με την ίδια δοκιμασμένη ήδη ή άλλη μέθοδο, θα επιχειρήσει χειραγώγηση, σε περιοχές όπου υπάρχουν συμπαγείς μεγάλες Αλβανικές μειονότητες στη Νότιο Σερβία, στο Μαυροβούνιο και βεβαίως στην ΠΓΔΜ, την στιγμή που ο αμερικανικός παράγοντας θα χρησιμοποιεί τον Αλβανικό αλυτρωτισμό, ως πίεση επί του Βελιγραδίου. Η προκήρυξη πρόωρων εκλογών στο Μαυροβούνιο και η διενέργεια δημοψηφίσματος, είναι πολύ πιθανό, να καταστούν απαρχή νέας απροβλέπτου κρίσεως.

Στον στρατιωτικό τομέα, μετά τον τυπικό αφοπλισμό του περίφημου UCK, ομάδες ενόπλων Αλβανών έσπευσαν να τον αντικαταστήσουν με τον Απελευθερωτικό Στρατό του Πρέσεβο-Μεντιβέντια-Μπουγιάνοβατς (ΠΟΡΜΒ) στη νότιο Σερβία και τον Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό (ΠΟΚ) στην ΠΓΔΜ. Την χρηματοδότηση και τον εξοπλισμό των ενόπλων αυτών έχουν αναλάβει, όπως και στο παρελθόν άλλωστε, γνωστοί κύκλοι της διασποράς στην Ευρώπη και Αμερική, οι οποίοι

· είτε χρηματοδοτούν οι ίδιοι την υπόθεση

· ή συγκεντρώνουν χρήματα από άλλους που ενθαρρύνουν την ιδέα.

Την εκπαίδευση έχουν αναλάβει παλιοί «ουτσεκάδες» και όχι μόνο, οι οποίοι έχουν δημιουργήσει επιτελεία, αποθήκες οπλισμού και πυρομαχικών, τροφίμων ειδών διοικητικής μερίμνης εντός των πλαισίων ενός πλήρως εξοπλισμένου και πλαισιωμένου επαρκώς στρατού.

Ήδη από τους δύο αυτούς «στρατούς», γνωρίσαμε αρκετά όπου έχουν αναπτυχθεί. Οι επιθέσεις στο Τέρτσε δεν είναι λίγες με αποτέλεσμα να προκαλείται ανασφάλεια στην περιοχή. Στην περιοχή της ΠΓΔΜ οι επιθέσεις πραγματοποιούνται εναντίον αστυνομικών στόχων, με σκοπό να αμφισβητήσουν την κυριαρχία των τοπικών αρχών. Τα σύνορα της ΠΓΔΜ με το Κοσσυφοπέδιο ουσιαστικώς έχουν καταργηθεί και όστις προσπαθήσει να αντισταθεί πυροβολείται. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες. Τα θύματα στο Πρέσεβο, κυρίως Σέρβοι, αυξάνονται πλέον ανησυχητικά. Στην περιοχή Τανούσεφσκι της ΠΓΔΜ, που τελευταίως έλαβαν χώρα συγκρούσεις ανταρτών με στρατιώτες των Σκοπίων, 250 περίπου άτομα έλαβαν μέρος στην ορκωμοσία νεοσύλλεκτων μαχητών του UCK, οι οποίοι συνέλαβαν και το τηλεοπτικό συνεργείο, καναλιού των Σκοπίων. Και βεβαίως ακολούθησαν τα γεγονότα του Τετόβου, όπου πλέον, η βία και οι επιθετικές επιχειρήσεις των ανταρτών μετέφεραν το πρόβλημα, εντός του Σποπιανού εδάφους. Στο σημείο αυτό η διπλωματική επέμβαση του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., υπήρξε έντονη και αποτέλεσμα αυτής, ήταν η ανάληψη επιθετικών πρωτοβουλιών από τις ένοπλες Δυνάμεις των Σκοπίων και της Αστυνομίας, οι οποίες ενισχύθηκαν, στην προσπάθεια τους αυτή, με μικρή βοήθεια, σε μέσα και υλικό, από την Ρωσία και την Βουλγαρία και εν μέρει από την Ελλάδα. Οι (περίεργες) αψιμαχίες (χωρίς νεκρούς, τραυματίες και ούτε ένα αιχμάλωτο), στις πλαγιές της Σαρ Πλάνινα επάνω από το Τέτοβο και τη Σκόπτσκα Τσέρνα βορειότερα τερματίστηκαν, τα αποτελέσματα όμως, των επιχειρήσεων αυτών, υπήρξαν πενιχρά. Οι αντάρτες εγκατέλειψαν το έδαφος της ΠΓΔΜ προσωρινώς μεν, αλλά δεν ηττήθηκαν ούτε παρέδωσαν τα όπλα, απλώς συμπτύχθηκαν σε ασφαλείς περιοχές προς αναδιοργάνωση, εκπαίδευση και ετοιμότητα για μελλοντικές επιχειρήσεις. Παραλλήλως συνεχίζεται εντατικώς η στρατολόγηση νέων μαχητών, οι οποίοι προωθούνται πλέον χρησιμοποιούντες, δια την είσοδο τους στις φλεγόμενες περιοχές, την μεθόριο της Αλβανίας και της ΠΓΔΜ, γεγονός πολλαπλώς επικίνδυνο δια την εκ νέου ανάφλεξη εις την περιοχή.

Έτσι είναι στημένο το σκηνικό στην ευαίσθητη και ταλαιπωρημένη αυτή περιοχή και σχεδόν όμορη ως προς την χώρα μας. Η Αμερικανική πολιτική, μετά από την αλλαγή στην ηγεσία του Λευκού οίκου, διατηρείται σε λίαν χαμηλούς τόνους. Η αποχώρηση από την περιοχή των στρατευμάτων της, μαζί με αυτά των Ευρωπαίων συμμάχων της είναι η περισσότερο επικρατούσα άποψη αυτή την εποχή. Δεν παύει όμως να πιέζει τους Σέρβους για παράδοση του Μιλόσεβιτς και να εγκαταλείπει σωρεία προβλημάτων. Γενικώς η δύση την περίοδο αυτή απαιτεί να χαμηλώσουν οι τόνοι εκατέρωθεν.

· Η Τουρκική πλευρά, η οποία αρχικώς ουδαμού εμφανίζεται, πριν η κρίση ξεσπάσει, χωρίς τούτο να σημαίνει πως έχει παύσει να ενδιαφέρεται σφόδρα για την περιοχή και τις εξελίξεις σ' αυτή, τώρα επιδεικνύει μεγίστη κινητικότητα, με συχνές επισκέψεις αξιωματούχων της, στα Σκόπια και στις άλλες Βαλκανικές πρωτεύουσες. Εκτιμάται ότι, μάλλον βρίσκεται σε συνεχή εκτίμηση της καταστάσεως, τηρούσα επί του παρόντος στάση καιροσκοπική και όπου κρίνει σκόπιμο δηλώνει σταθερώς την παρουσία της. Η μεγάλου εύρους οικονομική κρίση που ξέσπασε στη χώρα αυτή αναμένεται να έχει πέραν των οικονομικών επιπτώσεων, που είναι ήδη φανερές, και οξύτατες πολιτικές αντιπαραθέσεις, οι οποίες θα μεταφερθούν κατά παγία τακτική της Άγκυρας και εκτός των συνόρων της.

· Η Βουλγαρική πλευρά, επιδεικνύει εντονότατο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στην περιοχή, ιδίως για τα συμβαίνοντα στην ΠΓΔΜ. Στο Νταβός, ο πρόεδρος της Π. Στογιάνωφ, τάχθηκε υπέρ της πλήρους αποδόσεως των δικαιωμάτων στους Αλβανούς κατοίκους των περιοχών αυτών, υπολογίζοντας σε οφέλη υπέρ της χώρας του από την έκβαση αυτή. Η ίδια πολιτική ακολουθείται και τώρα, χωρίς να ξεχνούμε την "προθυμία" της ενισχύσεως των Σκοπιανών δυνάμεων με προσωπικό και μέσα.

· Η Γιουγκοσλαβία, όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της, Β. Κοστούνιτσα, ευρίσκεται προ ενός πλήθους αποσχιστικών απαιτήσεων και δίδει αγώνα επιβιώσεως, χωρίς να γνωρίζει αν στο μέλλον η χώρα θα είναι η ίδια, όπως είναι σήμερα.

Η Ελληνική πλευρά, εν μέσω αυτών των γεγονότων, πρέπει ν' ανησυχεί σφόδρα για όλα τα παραπάνω, δηλαδή

· τον Αλβανικό αλυτρωτισμό

· την αποσταθεροποίηση στις περιοχές του Κοσσυφοπεδίου και ΠΓΔΜ

· τις βλέψεις και ορέξεις των άλλων όμορων χωρών, στο μαλακό υπογάστριο της Σερβίας.

Οι κινήσεις της Ελληνικής διπλωματίας υπήρξαν έντονες, προς τερματισμό της κρίσεως, χωρίς συγκεκριμένα αποτελέσματα επί του παρόντος και για τον λόγο αυτό επικρατεί έντονος προβληματισμός στο Υπουργείο των Εξωτερικών. Οι όποιοι χειρισμοί, επί του θέματος, επιλέγουν προς υλοποίηση, πρέπει υποχρεωτικώς να καλύπτουν επαρκώς τα συμφέροντα της χώρας μας εις την περιοχή. Το αίτημα των Αλβανών που κατοικούν στην ΠΓΔΜ, περί αλλαγής του Συντάγματος και η απάλειψη της προσονομίας του, που προσδιορίζει τον "Μακεδόνικο" χαρακτήρα του κράτους, συναντά σφοδρές αντιδράσεις από Σκοπιανής πλευράς, διότι εάν δεχθούν και τους Αλβανούς, ως εθνότητα, πέραν της αποκλειστικής «Μακεδονικής», οι επιπτώσεις στην συνειδησιακή και εθνική υπόσταση των Σλαβομακεδόνων, η οποία είναι συνυφασμένη με την ύπαρξη του κράτους, θα είναι καταλυτικές.

Συμπερασματικούς δυνάμεθα να τονίσουμε ότι η κρίση στα δυτικά Βαλκάνια θα συνεχισθεί εντονότερα στο εγγύς μέλλον και εάν συνδυασθεί με την κρίση που σοβεί στην γείτονα Τουρκία, τον καιροσκοπισμό και την ελλοχευτική πολιτική της Βουλγαρίας, την φανερή αδυναμία της Γιουγκοσλαβίας να επιβάλει πολιτικές και τον θρασύτατο μεγαλοΐδεατισμό των Τιράνων, αναγκάζει πλέον την χώρα μας να ευρίσκεται εγκλωβισμένη εντός μιας δαγκάνης ασφυκτικής, τον εναγκαλισμό της οποίας θα είναι πολύ δύσκολο ως αδύνατο να αποφύγουμε.

Το άρθρο αυτό προέρχεται από το περιοδικό της Εταιρίας Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΕΣΜΕ) με τίτλο «ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ»