Του Αρχησυντάκτου του www.apodimos.com Φώντα Φαφούτη.

Το www.apodimos.com στην έκδοση Hellenic Eagle On Line Magazine του Ιουνίου, παρουσιάζει την πορεία ενός μεγάλου έλληνα ευεργέτη που λεγότανε Παναγιώτης Αγγελόπουλος και που γεννήθηκε τον 20ον αιώνα και έφυγε στο ξεκίνημα του 21^ου αιώνα, έχοντας ζήσει την ζωή, του δημιουργώντας και προσφέροντας. Ο άνθρωπος αυτός είχε δηλώσει ότι «Ζούσε όπως ο κάθε κοινός άνθρωπος και επιθυμούσε να τον κρίνει η κοινωνία αν την έβλαψε ή όχι ». Εμείς αβίαστα λέμε ότι υπήρξε η στήριξη του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, και λόγο της προσφοράς του, και ευχόμαστε ο Θεός να τον συγχωρήσει για τις πράξεις που ο ίδιος και ο Θεός γνωρίζει, ώστε η ψυχή του να είναι αναπαυμένη στον χώρο τον οποίο Αυτός επέλεξε .

Έφυγε ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος

Tα ξημερώματα της Τρίτης συνήντησε τον θάνατο ο επιτυχημένος βιομήχανος Παναγιώτης Αγγελόπουλος, που ήταν ο τελευταίος από τους μεγάλους ευεργέτες του έθνους και της Ορθοδοξίας.

Ο Π. Αγγελόπουλος είχε εισαχθεί πρόσφατα στο θεραπευτήριο «Υγεία», στο οποίο και απεβίωσε, ενώ αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. η κηδεία του δε τελέστηκε από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο οποίος έφτασε στην Αθήνα ειδικά γι' αυτό το σκοπό.

Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος αποτελεί σίγουρα σημαντική απώλεια για τον Απόδημο Ελληνισμό, και το έργο του θα το θυμούνται όλοι, σε όλες τις γενιές των αποδήμων διότι είχε ήθος και άξιζε και σαν άνθρωπος και σαν ευεργέτης.

Έτσι έκλεισε η πορεία της ζωής του μεγάλου επιχειρηματία και ευεργέτη της Εκκλησίας, Παναγιώτη Αγγελόπουλου, που ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια της ελληνικής επιχειρηματικής ιστορίας που είχε χαρακτηριστεί σαν ο άνθρωπος του χάλυβα. Το Α’ Νεκροταφείο ήταν γεμάτο από νωρίς, από απλούς ανθρώπους και επιφανείς με σκοπό να ανταλλάξουν μονομερώς χαιρετισμό με ένα άνθρωπο που είχε τόσο ευαίσθητη ψυχή. Στο προαύλιο δεν έπεφτε ούτε βελόνα διότι ήταν άνθρωποι που γνώρισαν τον ευεργέτη της Ορθοδοξίας, παρακολουθώντας τον μέσα από τη φιλανθρωπική του δράση. Οι συγγενείς του εκλιπόντος έλληνα παρεβρίσκοντο στο εσωτερικό του Ναού καθώς και οι επίσημοι οι άλλοι προσπαθούσαν μέσα στο πλήθος των επιφανών ατόμων δε μπορούσαν να πλησιάσουν ώστε να παρακολουθήσουν τη νεκρώσιμη ακολουθία προέστη ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, που ήρθε από την Κωνσταντινούπολη στην Αθήνα ειδικά γι' αυτό τον σκοπό.

Την σορό του Π. Αγγελόπουλου συνόδευσαν όλοι εκτός τα εγγόνια του στις 4:15. Τα χειροκροτήματα ήταν συνεχή, ενώ οι δικοί του άνθρωποι τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία. Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος προχωρούσε με αργά βήματα κρατώντας από το χέρι τη σύζυγο του Γιάννα.

Η σύζυγος του εκλιπόντος Ελένη περπατούσε προς την εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων ως την τελευταία κατοικία του Π. Αγγελόπουλου, συνοδευόμενη από τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας Αναστάσιο, πιο πίσω ακολουθούσε υποβασταζόμενος ο γιος της Κωνσταντίνος.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης εξέφρασε τη βαθύτατη λύπη του μόλις πληροφορήθηκε

τη θλιβερή είδηση για το θάνατο «του φίλου και μεγάλου ευεργέτου της Μητρός Εκκλησίας». Η δήλωση του ήταν «Η προσφορά του προς την Εκκλησία τον κατέταξε στη χορεία των εθνικών ευεργετών του 20ού αιώνα. Προσεύχομαι για την ανάπαυση της ψυχής του και εκφράζω τη συμπάθεια μου προς την αγαπημένη του σύζυγο Ελένη, τα παιδιά του και τις οικογένειες τους».

Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δήλωσε μεταξύ άλλων ότι «υπήρξε σε όλη του τη ζωή ένας ευπατρίδης σπάνιου ελληνοχριστιανικού χαρακτήρα, δημιουργικός επιχειρηματίας και ακραιφνής Έλληνας. Απέδειξε ότι δεν είναι τα χρήματα αλλά η καλή υπέρ του συνόλου χρήση τους που καταξιώνει τον πλούσιο στις συνειδήσεις των ανθρώπων» .

Ομιλίες

Τους επικήδειους λόγους εκφώνησαν ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως κ Βαρθολομαίος, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος, ο Γιώργος Παπανδρέου εκ μέρους της κυβέρνησης και ένας εκπρόσωπος της Χαλυβουργικής.

Παρέστησαν

Πολλές προσωπικότητες από τον πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό χώρο αλλά και δεκάδες απλοί πολίτες έδωσαν το παρών στο Α' Νεκροταφείο με σκοπό να χαιρετίσουν τον μεγάλο Έλληνα επιχειρηματία. Έτσι παρακολουθήσαμε να βρίσκονται εκεί :

Από την κυβέρνηση, λόγω της απουσίας του πρωθυπουργού στο εξωτερικό, παραβρέθηκαν ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου,

Από την αξιωματική αντιπολίτευση τον μεγάλο ευεργέτη τίμησαν με την παρουσία τους ο επίτιμος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, οι βουλευτές η Ντόρα Μπακογιάννη, Γεράσιμος Γιακουμάτος, Βύρων Πολύδωρας και Φάνη Πάλλη-Πετραλιά η σύζυγος του Κώστα Καραμανλή, Νατάσα Καραμανλή που εκπροσώπησε και τον ίδιο, καθώς βρίσκεται στην Κρήτη λόγω κομματικών υποχρεώσεων που έφτασε στο νεκροταφείο

συνοδευόμενη από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο Προκοπή Παυλόπουλο και τον Δημήτρη Σιούφα

Από τον Συνασπισμού παρευρέθηκαν η Μαρία Δαμανάκη και ο Νίκος Κωνσταντόπουλος.

Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Χρήστος Σαρτζετάκης και η σύζυγος του.

Οι Προκαθήμενοι των Ελληνορθόδοξων Εκκλησιών, μεταξύ των οποίων ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος.

Τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού επιχειρηματικού κόσμου.

Απλοί άνθρωποι που θέλησαν να δείξουν την ευγνωμοσύνη τους στον μεγάλο επιχειρηματία.

Όταν κάποιος έχει αποδείξει ότι σαν επιχειρηματίας πέτυχε τότε η Πολιτεία πρέπει να ακούει... έλεγε ο αείμνηστος Παναγιώτης Αγγελόπουλος. «Δώστε τις προϋποθέσεις», φώναζε στους πολιτικούς ηγέτες, «είμεθα ασυναγώνιστοι, δεν υπάρχει καμιά διαφωνία γι' αυτό». Έως το τέλος της ζωής του δούλευε ακατάπαυστα, δημιουργώντας με ζήλο, ευεργετώντας τη χώρα και την Ορθοδοξία, τιμώντας τις ρίζες του, τις διακρίσεις και τους τίτλους που είχε επάξια κατακτήσει.

Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος κατασκεύασε ένα μύθο μετατρέποντας τον σε πραγματικότητα, με πρότυπο τον πατέρα του Θεόδωρο που ήταν θεμελιωτής της αυτοκρατορίας των Αγγελόπουλων και επιχειρηματίας με έντονη φιλανθρωπική δράση.

Έλεγε ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος ότι «Ξεκινήσαμε το 1922 από το χωριό μας και ήρθαμε στην Αθήνα, ο πατέρας και τα τέσσερα παιδιά, φτωχοί από μια αγροτική οικογένεια. Ο Άγγελος, ο μεγαλύτερος, σπούδασε και συνέχισε τις σπουδές του στα ανώτερα ιδρύματα και είναι ο σημερινός εξαίσιος καθηγητής, οικονομολόγος και μας τιμά. Ο Γιάννης, ο μικρότερος, ακολούθησε το πανεπιστήμιο και τελείωσε δικηγόρος και μετά ήρθε και συμμετείχε στη δουλειά. Εγώ, ο Δημήτρης και ο πατέρας ξεκινήσαμε υπάλληλοι στο κατάστημα του θείου μας, του κ. Παπαθανασίου.

Το 1927 ξεκινήσαμε και ιδρύσαμε μια μικρή εμπορική επιχείρηση στην οδό Αθηνάς 35. Υπάλληλοι, ο πατέρας, εγώ και ο Δημήτρης έγραφε στο λόγο που επρόκειτο να εκφωνήσει στις 17 Μαΐου του 1990 στην τελετή βράβευσης του από τον ΣΕΒ, αλλά την «ξέχασε» στην τσέπη του και δεν τον εκφώνησε ποτέ...

Γεννημένος το 1909 στο Βλαχορράφτι Γορτυνίας, ο Παναγιώτης, τρίτο παιδί του Θεόδωρου και της Χριστίτσας, με προγόνους που διακρίθηκαν στον Αγώνα του '21, φοίτησε στο δημοτικό σχολείο και στο Ελληνικό Σχολείο της Δημητσάνας, ώσπου στα δεκάξι του να ριχτεί στη δουλειά.

Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος γεννήθηκε στο Βλαχόραφτι Γορτυνίας από φτωχούς γονείς το 1909. Το 1922 μετακόμισε στην Αθήνα και μαζί με τον πατέρα του Θεόδωρο και τους αδελφούς του Δημήτρη και Γιάννη ίδρυσαν τα «Ελληνικά Συρματουργεία»

«Το 1930 ξεκινήσαμε και δημιουργήσαμε την πρώτη βιομηχανία

συρματοπλεγμάτων, ως εργάτης ήμουν εγώ ο πρώτος, ο δεύτερος ένας κ. Καζεράκης, ο οποίος ακόμη βρίσκεται κοντά μας. Το 1932 μεταφερθήκαμε στην οδό Πειραιώς».

Για να αγοράσουν το οικόπεδο στην Πειραιώς, οι Αγγελόπουλοι χρειάστηκε να πουλήσουν το σπίτι τους της οδού Ρόμβης, σημειώνει στο βιβλίο του «Βλαχορράφτι» ο Σοφοκλής Δημητρακόπουλος, ένας άνθρωπος που ζει για δεκαετίες κοντά στην οικογένεια και έχει γεννηθεί στο ίδιο χωριό. Το εργοστάσιο κατασκεύαζε πεταλόκαρφα, τσαρουχόπροκες, καρφοβελόνες, γαλβανισμένα, καμένα, επιχαλκωμένα και αγκαθωτά σύρματα, αλλά οι παγκόσμιες εξελίξεις στάθηκαν για λίγο εμπόδιο στην πορεία του. Θυμόταν και έλεγε ότι «Ξεκινήσαμε πάλι το '45 και τοποθετήσαμε τους πρώτους ηλεκτρικούς κλιβάνους, αλλά ο χώρος ήταν μικρός και με τη βοήθεια του Σχεδίου Μάρσαλ πήγαμε στην Ελευσίνα. Το 1948 δημιούργησε τη «Χαλυβουργική», η οποία τελικά μεταφέρθηκε τελικά στην Ελευσίνα και αποτέλεσε την πρωτοπόρο εταιρία στο χώρο της βαριάς βιομηχανίας της χώρας μας. Η «Χαλυβουργική» έδωσε εργασία σε χιλιάδες Έλληνες εργαζομένους, σε εποχές μάλιστα που οι οικονομικές συνθήκες στη χώρα μας ήταν κατώτερες από τις σημερινές. Παράλληλα βασίστηκε στην προηγμένη τεχνογνωσία στην οποία έπρεπε να στηριχθεί η χώρα μας και εξασφάλισε πολύτιμο συνάλλαγμα με τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες στο εξωτερικό. Από τότε άρχισε η ραγδαία άνοδος. Μόνοι μας προχωρήσαμε, πήραμε μια άδεια για να ιδρύσουμε βιομηχανία το 1961, χωρίς καμιά βοήθεια κρατική, είτε ιδιωτική, είτε τραπεζών, έχοντας τις αντιδράσεις των κρατικών οργάνων που θέλανε να κάνουν κρατικές επιχειρήσεις. Να αναφέρω μόνον ότι η άδεια που εδόθη είχε ένα όριο παραγωγής μάξιμουμ 100.000 τόνους. Δεχτήκαμε. Εγκαινιάσαμε δύο υψικαμίνους με δυναμικότητα πλέον των 800.000 τόνων μέσα σε δύο χρόνια». Σήμερα η «Χαλυβουργική» εξακολουθεί να παρουσιάζει ψηλές ζημιές, ωστόσο έχει μπει και πάλι σε φάση πλήρους λειτουργίας, καθώς στο διάστημα που μεσολάβησε πραγματοποιήθηκαν σημαντικές επενδύσεις εκσυγχρονισμού του εξοπλισμού της, σε μια περίοδο μάλιστα που η αγορά αναμένει τα έργα υποδομής της Ολυμπιάδας. Εκτός από τις υπάρχουσες επενδύσεις, η οικογένεια Αγγελόπουλου διέθετε παλαιότερα μια ακόμη χαλυβουργική μονάδα, στην Ελβετία, η οποία όμως διέκοψε τη λειτουργία της το 1994, κατά πάσα πιθανότητα για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος.

Την ίδια ^: περίοδο άρχισε η επέκταση της επιχειρηματικής δραστηριότητας της οικογένειας σε άλλες χώρες αλλά και στο ναυτιλιακό κλάδο. Στην Ελλάδα, στην Ευρώπη, αλλά και στις θάλασσες όλου του κόσμου όπου έχει απλωθεί η οικονομική αυτοκρατορία της οικογενείας Αγγελόπουλου, η οποία μεταξύ άλλων περιλαμβάνει τρία μεγάλα βιομηχανικά συγκροτήματα παραγωγής και επεξεργασίας χάλυβα και ολόκληρο στόλο από τάνκερ και φορτηγά πλοία .

Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος ήταν πρώτος σε κάθε εκστρατεία προσφοράς, ενώ μετά το 1987 και τη δολοφονία του αδελφού του Δημήτρη από την «17 Νοέμβρη» ανέλαβε ολοκληρωτικά τα ηνία της αυτοκρατορίας. Και δήλωνε ότι: Ήταν κάτι που δεν περιμέναμε. Είπαμε προς στιγμήν να τα σταματήσουμε όλα, αλλά κάποια δύναμη μας είπε: Όχι, θα προχωρήσετε. Θυμάται δε ότι όταν εκφωνούσε του επικήδειο του αδελφού του λέγοντας γιατί; Τι έγκλημα κάναμε σε αυτόν τον τόπο για να μας σκοτώσουν; Ποιος άλλος τρελός, γιατί τρελοί ήμαστε βέβαια που κάναμε τις επιχειρήσεις, θα βρεθεί να συνεχίσει;.

Η οικογένεια Αγγελόπουλου βρίσκετε ανάμεσα στις 200 πλουσιότερες οικογένειες της Ευρώπης. Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος με τις προσπάθειες του πέτυχε την οικονομική , την επαγγελματική και κοινωνική καταξίωση. Πρόσφερε πάρα πολλά και στην Πατρίδα και στην Εκκλησία. Παράλληλα με το επιτυχημένο επιχειρηματικό του έργο, ο Π. Αγγελόπουλος αγάπησε με πάθος τον Θεό και την Πατρίδα, γεγονός που τον οδήγησε να διαθέσει ένα μεγάλο μέρος του πλούτου που απέκτησε προς όφελος χώρων και ανθρώπων της Εκκλησίας.

Η Οικογένεια του

Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος έκανε έναν γάμο που ευτύχησε με την Ελένη Μάρκου, από τον γάμο αυτό απέκτησε δύο γιους, τον Θεόδωρο και τον Κωνσταντίνο και τέσσερα εγγόνια. Και οι δύο τους μαζί με τα παιδιά τους βρισκόντουσαν κοντά στην εκκλησία σε κάθε τους βήμα πράγμα που αναγνωριζόταν και από την Ελληνική εκκλησία και από τον πρώην Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ Ιάκωβο .

Το 1943 γεννήθηκε ο γιος του, Θεόδωρος Αγγελόπουλος που είναι ο πρώτος. Ο Θεόδωρος είναι μεγάλος επιχειρηματίας και που παντρεύτηκε τη Γιάννα Δασκαλάκη την πρόεδρο του Οργανισμού των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 Γιάννα Αγγελοπούλου-Δασκαλάκη

Το 1945 γεννήθηκε ο μικρός γιος του, ο Κωνσταντίνος Αγγελόπουλος, που παντρεύτηκε την Άννα Μαρία Παπαδημητρακοπούλου. Και συνεχίζει εδώ και 37 χρόνια το έργο του πατέρα του στους αγώνες και τις ευεργεσίες για την Ομογένεια και το Πατριαρχείο.

Το 1953 ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος αποχαιρέτησε τον πατέρα του Θεόδωρο, το 1974 έχασε το μικρότερο αδελφό του Γιάννη, που πέθανε σε ηλικία 63 χρόνων οικονομολόγο. Εννέα χρόνια αργότερα αποχαιρέτησε και τον αδελφό του Άγγελο, ακαδημαϊκό και οικονομολόγο. Το 1986 ο Δημήτρης Αγγελόπουλος δολοφονήθηκε το 1986 από τους τρομοκράτες της οργάνωσης 17 Νοέμβρη.

Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος στα 92 χρόνια που έζησε είχε τέσσερα εγγόνια, δύο από τον γιο του Θεόδωρο και δύο από τον γιο του Κωνσταντίνο.

Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος ήταν ο τελευταίος εν ζωή από τα τέσσερα αδέλφια της οικογένειας Αγγελόπουλου. Οι αδελφοί του Γιάννης και Άγγελος πέθαναν, το 1974 και το 1995 αντίστοιχα, ενώ».

Το 1988, ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του Δημήτρη Αγγελόπουλου από τους τρομοκράτες ανακοίνωσε ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος ότι θα προσφέρει το ποσό που χρειάζεται νια να ανοικοδομηθεί εκ θεμελίων το Μέγαρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Λέγοντας ότι «Μόνος μου, χωρίς να το ζητήσει ο Πατριάρχης κάλεσα τα παιδιά μου από τη Ζυρίχη και μέσα σε 24 ώρες πήραμε την απόφαση να χτίσουμε το πατριαρχικό μέγαρο», είχε πει τότε. «Δημιουργήσαμε μόνοι μας και με κόπο και πληρώσαμε με δολοφονίες. Δεν κάνουμε τίποτα παραπάνω παρά μόνο το καθήκον μας εν πάση περιπτώσει, το έργο αυτό θα το προχωρήσουμε όσο το δυνατόν συντομότερα με τη βοήθεια του Πατριάρχη». Η ενέργεια αυτή έγινε επειδή το Οικουμενικό Πατριαρχείο υπέστη εκτεταμένες ζημιές από τη φωτιά που ξέσπασε το 1941 στα κτίρια του την μεγάλη ανάγκη του Πατριαρχείου για εκτεταμένες ανακαινίσεις ήρθε να καλύψει, στο διάστημα μεταξύ 1987-1994, η οικογένεια Αγγελόπουλου, των οποίων η απόφαση δεν αποτελεί μια επιφανειακή ενέργεια προβολής για απόκτηση κοσμικής αίγλης αλλά μια πράξη χαμηλών τόνων που μοναδικό σκοπό είχε τη διατήρηση της μεγαλοπρέπειας που χαρακτηρίζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο Φανάρι. Έτσι

· Οι εργασίες μάλιστα για την αναστήλωση του Πατριαρχικού Ναού του Αγίου Γεωργίου προχώρησαν με ταχείς ρυθμούς και ολοκληρώθηκαν μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια.

· Ενέργησε αποφασιστικά για την ανακαίνιση της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης, η οποία είχε υποστεί εκτεταμένες ζημιές προηγούμενες καταστροφές. Δίνοντας μεγάλο ενδιαφέρον για την αίθουσα διαφύλαξης των χειρογράφων της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης, ο Π. Αγγελόπουλος ζήτησε την ιδιαίτερη προσοχή όσων εμπλέκονταν στην ανακαίνιση για την διαφύλαξη των θησαυρών που περιέχει.

Το Πατριαρχείο αποφάσισε τη δημιουργία υποτροφίας «εις μνήμην Π. Αγγελόπουλου», καθώς και την τοποθέτηση προτομής του στον Πατριαρχικό Οίκο, σε ένδειξη σεβασμού προς τον άνθρωπο που συνέβαλε το μέγιστα στην επούλωση των «πληγών» που άφησαν οι καταστροφές και ο χρόνος στα κτίρια του Πατριαρχείου. Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος αποτέλεσε χωρίς αμφιβολία τον μεγαλύτερο Έλληνα ευεργέτη του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη σύγχρονη ιστορία του Φαναριού. Ποτέ όμως δεν επεδίωξε την προβολή για τις πράξεις του.

Η στήριξη του Ελληνισμού.

Συνεχώς ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος ήταν σε επαφή με τον πρώην Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ιάκωβο και με τους κατά τόπους Μητροπολίτες του Πατριαρχείου ώστε να μπορεί να πληροφορείται για τα θέματα που αφορούν τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία ώστε να μπορεί να στηρίζει κάθε προσπάθεια που αφορά τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν.

Η προσφορά του μεγάλου Έλληνα επιχειρηματία και ευεργέτη δεν περιορίστηκε μόνο εντός των τειχών της Ελλάδας. Σημαντικό είναι και το έργο που επιτελέστηκε για τους Έλληνες ομογενείς της Αμερικής, με αφορμή πρόσφατα πολιτικά γεγονότα που ξεσήκωσαν τον απόδημο Ελληνισμό των ΗΠΑ.

Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος συνεργάστηκε με τους

· Αρχιεπίσκοπο πρώην Αμερικής Ιάκωβο στις διαπραγματεύσεις που έκαναν με τους Αμερικανούς προέδρους Τζορτζ Μπους και Μπιλ Κλίντον στα τέλη της δεκαετίας του '80 και στις αρχές της δεκαετίας του '90,

 

ώστε να αναγνωριστεί από τις ΗΠΑ η 25η Μαρτίου ως ημέρα Εθνικής Ανεξαρτησίας της Ελλάδας και παράλληλα ημέρα της μεγάλης ελληνικής παρέλασης, που έχει καθιερωθεί πλέον στην Πέμπτη Λεωφόρο της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής το δήμαρχο της πόλης.

Στην Αμερική πρωτοστάτησε στις εκδηλώσεις των Ελλήνων ομογενών με αφορμή το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων.

Οι σχέσεις του με την ΤΟΥΡΚΙΑ

Ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος διαμεσολάβησε σημαντικά στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας. Ο Έλληνας επιχειρηματίας είχε συνεχείς επαφές με τον πρώην πρωθυπουργό και πρόεδρο της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ, στον οποίο έθεσε και στις δύο συναντήσεις που είχαν τόσο το ζήτημα

· της επάνδρωσης του Πατριαρχείου

· και την επαναλειτουργία της θεολογικής Σχολής της Χάλκης,

συμβάλλοντας έτσι στη διαμόρφωση ενός πιο ήπιου κλίματος στις σχέσεις των δύο χωρών, σε εποχές που το κλίμα ήταν πολύ πιο θερμό απ' ότι σήμερα.

Τα έργα που άφησε στο πέρασμα του από την ζωή ξεχωρίζουν και

· Οι αμέτρητες δωρεές και ευεργεσίες του στης εκκλησίες της Γορτυνίας, από όπου καταγόταν.

· Η ανέγερση ορθόδοξων εκκλησιών στη Ζυρίχη της Ελβετίας, διότι εργαζόταν εκεί.

· Η ανέγερση του ιερού ναού του Αγίου Δημητρίου της Ζυρίχης που ήταν και θρησκευτική στέγη των Ελλήνων της Ελβετίας που τέλειωσε σε δεκαπέντε μήνες .

· Βοηθούσε οικονομικά τις ορθόδοξες εκκλησίες της Ευρώπης και της Αμερικής.

· στο Νοσοκομείο Άγιος Σάββας.

· στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης .

Οι προσφορές που αναφέρονται γίνονται ακόμα μεγαλύτερες, αν αναλογιστεί κανείς ότι προέρχονται από έναν άνθρωπο που ήταν αυτοδημιούργητος και αν και έφτασε πολύ ψηλά στη ζωή του δεν ξέχασε το ρόλο που έπαιξε στη ζωή του η πίστη του στον θεό και η αγάπη του για την Εκκλησία.

Ο μεγάλος Έλληνας ευεργέτη τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις, όπως

· Το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος Τιμής από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας

· Τον Τίτλο του μεγάλου Δωρητή της Ακαδημίας Αθηνών.

· Το Χρυσό Μετάλλιο της Τιμής του Επίτιμου Διδάκτορα της θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Τιμήθηκε με παράσημα στο εξωτερικό από

· Τα Πατριαρχεία Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων, Αντιοχείας και Ρωσίας.

· Με το μετάλλιο του Ταξιάρχη του Βασιλικού Τάγματος του Πολικού Αστέρα από το βασιλιά της Σουηδίας.

· Ανακηρύχθηκε τον Ιούλιο του 1992 σε Επίτιμο Εταίρο της Εταιρείας των Φίλων του Λαού.

· Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος ο Β' του απένειμε το παράσημο του Ιππότου του Τάγματος του Γρηγορίου του Μεγάλου.

· Τιμήθηκε με το μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών.

· Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος τον επαίνεσε «για τους αγώνες του για τα ιδανικά της πατρίδας».

Αυτός ήταν ο Παναγιώτης Αγγελόπουλος και ας είναι ελαφρό το χώμα της ελληνικής γης που τον σκεπάζει.