1)  Η  περιβαλλοντική  διάσταση

     Η  γεωργία  όπως  ασκείται  σήμερα  κάτω  από  την  κυριαρχία  των  πολυεθνικών  των  τροφίμων  και  των  ντόπιων  μεσαζόντων,  υποβαθμίζει  σταθερά  το  περιβάλλον,  αφού  επιβαρύνει  την  ατμόσφαιρα,  επηρεάζει  το  κλίμα,  ρυπαίνει  τα  ύδατα,  εξαφανίζει  τη  βιοποικιλότητα  στην  πανίδα  και  τη  χλωρίδα  και  καταστρέφει  το  έδαφος.  Όπως  είναι  φυσικό  τα  προϊόντα  είναι  λιγότερο  ανθεκτικά  και  νόστιμα  και  πολλές  φορές  είναι  επικίνδυνα  για  την  υγεία  των  καταναλωτών.

           ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ :

      1.   Προώθηση  της  βιοκαλλιέργειας  σύμφωνα  με  τον  κανονισμό  2092 / 91  της  Ε.Ε.

      2.   Ενημέρωση  των  καλλιεργητών,  που  πρέπει  να  συνειδητοποιήσουν πως  η  βιοκαλλιέργεια  επεμβαίνει  λιτά  στους  φυσικούς  πόρους,  δεν  χρησιμοποιεί  φυτοφάρμακα  και  λιπάσματα  κι  ακόμη  επιτυγχάνει  επαρκή  παραγωγή.

      3.   Κίνητρα  στους  βιοκαλλιεργητές. 

2)  Αλιεία

     Αυστηρές  προδιαγραφές  αλίευσης,  προώθηση  της  εκτατικής  ιχθυοκαλλιέργειας  και  κατάργηση  της  εντατικής,  κατοχύρωση  των  επαγγελματιών  αλιέων,  για  την  ασφαλή  μετάβασή  τους  στις  νέες  μεθόδους  αξιοποίησης  του  ενάλιου  πλούτου,  νομαρχιακές  υπηρεσίες  προστασίας  ενάλιου  πλούτου. 

3) Συγκροτημένη και επιθετική παρουσία της Ελλάδος στην κοινότητα και  σταθερή επιδίωξη ευνοϊκών μέτρων για τα γεωργικά προϊόντα της χώρας μας.

4) Με συζήτηση και συμφωνία των αγροτών και των συλλογικών φορέων τους πρέπει να καταρτισθεί ένα εθνικό πλάνο για την επιλογή καλλιεργειών κατά περιφέρεια ή ευρύτερων ομοειδών ζωνών (δενδροκαλλιέργεια – φυτοκαλλιέργεια – κτηνοτροφία, αλιεία – δάση).

5) Βασικές προϋποθέσεις για την επίτευξη βιώσιμης και ανταγωνιστικής μέσα στο σημερινό διεθνή περίγυρο αυτοτροφοδοτούμενης αγροτικής οικονομίας είναι οι:

α) Εξειδίκευση στην παραγωγή επώνυμων ποιοτικών προϊόντων.

β) Άμεση ανάπτυξη του κλάδου εμπορίας αγροτικών προϊόντων σε όλες τις διεθνείς αγορές.

γ) Μεθοδικός και προγραμματισμένος προσανατολισμός στην βιομηχανική εκμετάλλευση των προϊόντων μας με βάση την μεσαία αγροτική επιχείρηση με συνεταιριστική δομή.

6) Ενίσχυση και βοήθεια των μικρών και μεσαίων αγροτικών επιχειρήσεων και κλήρων με αναδασμούς και χαμηλότοκα δάνεια σε νεαρούς αγρότες για την αγορά κτημάτων από μη γεωργούς. Χρειάζεται επομένως εξειδικευμένη πολιτική γης. Ίδρυση τράπεζα γης.

Προτείνουμε οι δημόσιες και κοινοτικές εκτάσεις να παραχωρηθούν σε νέους και ακτήμονες γεωργούς για την δημιουργία πρότυπων νέου τύπου αγροτοβιομηχανικών συνεταιρισμών, που πρέπει να ιδρυθούν προκειμένου να υπάρξουν κίνητρα παραμονής του πληθυσμού στις παραμεθόριες περιοχές και στα νησιά του Αιγαίου. Το ίδιο πρέπει να γίνει και με την αγροτολιβαδική Μοναστηριακή περιουσία ύστερα από δημοκρατικό διάλογο με τους αρμόδιους φορείς. Ειδικότερα θα πρέπει να δοθούν κίνητρα και στους Έλληνες του εξωτερικού για την επιστροφή και εγκατάστασή τους στις παραμεθόριες περιοχές.

6)      Να συνταχθεί επιτέλους το μητρώο αγροτών και το αγροτικό και εθνικό κτηματολόγιο.

7)      Απαιτείται άμεση λήψη δέσμης μέτρων για τη μείωση του κόστους παραγωγής για βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής γεωργίας.

8)      Άμεση ρύθμιση των χρεών με διαγραφή των τόκων υπερημερίας, που έχουν κάνει την Α.Τ.Ε. ληστρική, η οποία μετά το 1990 επί διακυβέρνησης της Ν.Δ. μετατράπηκε σε καθαρά εμπορική τράπεζα και καταληστεύει, αντί να υπηρετεί την αγροτική ανάπτυξη και τους αγρότες, οδηγώντας τους στην υπερχρέωση και σταδιακή μετατροπή της Αγροτικής Τράπεζας σε συνεταιριστική τράπεζα με στόχο την χρηματοδότηση και την χρηματοοικονομική στήριξη της ανάπτυξης των αγροτοβιομηχανικών συνεταιρισμών και των άλλων μικρομεσαίων αγροτικών εκμεταλλεύσεων.

9)            Θεσμοθέτηση ενός πολιτειακού οργάνου με διακομματική κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, συμμετοχή των αγροτών, γεωπόνων, φορέων της Τοπικής και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης και εκπροσώπων του Υπουργείου Γεωργίας, με αποφασιστικές αρμοδιότητες, για την απορρόφηση και την δίκαιη και ισόρροπη κατανομή των κοινοτικών κονδυλίων.

10)        Ενίσχυση της γεωργικής έρευνας και της επιμόρφωσης των  αγροτών μας.

11)        Εκμετάλλευση όλων των δυνατοτήτων, που προσφέρονται από την Ε.Ε., ως προς την ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών αγροτικής παραγωγής και παράλληλων εξωαγροτικών εργασιών, οι οποίοι πριμοδοτούνται προνομιακά, όπως βιότοποι, αναδασώσεις, οικολογικοί, και παραδοσιακοί τρόποι παραγωγής.

Η χώρα μας έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει δυναμικά και τον    ΑΓΡΟΤΟΤΟΥΡΙΣΜΟ, όπου λόγω του φυσικού της κάλους και των κλιματολογικών συνθηκών μπορεί ν’ αποτελέσει το επίκεντρο της Ευρώπης.

12)        Εθνική στήριξη για την ανάπτυξη των τομέων στους οποίους είμαστε απολύτως ελλειμματικοί, όπως η κτηνοτροφία, και μάλιστα η οικολογική, τα δάση, η ιχθυοκαλλιέργεια και η μελισσοκομία, αφού οι εισαγωγές μας για το προϊόντα αυτά είναι τεράστιες και αποτελούν το βασικό παράγοντα για το ελλειμματικό ισοζύγιο της γεωργίας μας. Είναι χαρακτηριστικό, ότι σήμερα τα κτηνοτροφικά προϊόντα έχουν ανέλθει στην πρώτη θέση των εισαγωγέων και ακολουθεί τα πετρέλαιο (καύσιμα).

13)        Ίδρυση ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ ΕΛΕΓΧΟΥ ΦΥΤΟΦΑΡΜΑΚΩΝ στην έδρα κάθε Διοικητικής Περιφέρειας της χώρας, προκειμένου να υπάρξει άμεσος έλεγχος για την αποτροπή των δυσμενών επιδράσεων από την ανεξέλεγκτη χρήση των φυτοφαρμάκων στην υγεία και στο  περιβάλλον.

Προς την κατεύθυνση αυτή η χώρα μας πρέπει να αναπτύξει τις βιολογικές – οικολογικές καλλιέργειες, καθώς επίσης και να δημιουργήσει βιοτεχνίες παραγωγής οικολογικών λιπασμάτων, προκειμένου να προσανατολιστεί η γεωργική μας παραγωγή σε επώνυμα οικολογικά προϊόντα, τα οποία είναι άκρως ανταγωνιστικά και περιζήτητα στις ευρωπαϊκές και διεθνείς αγορές.

14)        Άμεση ανάπτυξη παραγωγής ελληνικών γεωργικών σπόρων.

15)        Θεσμοθέτηση υγιούς και επαρκούς συστήματος ασφάλισης των αποκλειστικά απασχολούμενων αγροτών.

16)        Μεταφορά του Υπουργείου Γεωργίας από την Αθήνα στη Θεσσαλία με στόχο την μετατροπή αυτού από ένα τεράστιο γραφειοκρατικό μηχανισμό, που είναι σήμερα και δεν προσφέρει τίποτε στην γεωργική ανάπτυξη σε ένα ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ χάραξης επιτελικών προγραμμάτων για την ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας.

17)        Ο αποφασιστικός, όμως παράγοντας για το παρόν και το μέλλον της ελληνικής γεωργίας στις σημερινές συνθήκες, που θα συμβάλλει στην υπέρβαση των διαφόρων προβλημάτων, που δημιουργούν χαμηλή παραγωγικότητα (μικρός, κατακερματισμένος γεωργικός κλήρος, αυξημένο κόστος παραγωγής κλπ) και στην ενοποίηση της γεωργικής παραγωγής με την βιομηχανία επεξεργασίας, μεταποίησης και εμπορίας των αγροτικών προϊόντων, είναι οι ΑΓΡΟΤΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ. Τα σημερινά προβλήματα θέτουν επιτακτικά την ανάγκη της συλλογικής γεωργικής δράσης μέσα από ομάδες παραγωγών και ομάδες κοινής καλλιέργειας με βασικό παραγωγικό μέσο τον αγροτοβιομηχανικό συνεταιρισμό, που ποτέ έως τώρα δεν υλοποιήθηκε στη χώρα μας.

Ο προτεινόμενος αυτός συνεταιρισμός είναι μια δομή εντελώς διαφορετική από εκείνη, που υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα, τόσο από την άποψη της οργάνωσης του, όσο και της λειτουργίας του.

Χρειάζεται δηλαδή η οικοδόμηση των συνεταιρισμών και η ανάπτυξη του συνεταιριστικού κινήματος από μηδενική βάση, γιατί η μέχρι τώρα εμπειρία των συνεταιρισμών με την έντονη κομματικοποίηση δεν μπορεί να θεωρηθεί καν ως στοιχειώδης βάση πραγματικών συνεταιρισμών.

19) Η ανάπτυξη ειδικότερα της αγροτικής βιομηχανίας ειδών διατροφής, που είναι ιδιαιτέρως αποδοτική σήμερα, μπορεί να κινητοποιήσει το αγροτικό πλεόνασμα για τους εξής λόγους.

Πρώτον: Οι αγροτικές βιομηχανίες είναι στενά συνδεδεμένες με τον πρωτογενή τομέα, η κινητοποίηση του πλεονάσματος μπορεί να γίνει απευθείας από τις συνεταιριστικές οργανώσεις, η λειτουργία των βιομηχανιών αυτών μπορεί να διασφαλισθεί από τους συνεταιρισμούς, που βλέπουν έτσι τις δυνατότητές τους να διευρύνονται.

Δεύτερον: Η ανάπτυξη της αγροτικής βιομηχανίας διευκολύνει την αναδιάρθρωση  των καλλιεργειών με την αξιοποίηση της παραγωγής.

Τρίτον: Στη βιομηχανία αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί πιο εύκολα λόγω του δεσμού με τον αγροτικό τομέα το πλεόνασμα, που δημιουργείται μετά την άνοδο της παραγωγικότητας στη γεωργία.

Τέταρτον: Οι αγροτικές βιομηχανίες τοποθετούνται στους τόπους παραγωγής, πράγμα που συμβάλλει στην Περιφερειακή ανάπτυξη.

Η πραγματοποίηση ενός τέτοιου μοντέλου αγροτικής οικονομίας, που είναι σήμερα μονόδρομος για την Ελλάδα, ως αγροτική ευρωπαϊκή χώρα με ειδικά εθνικά προβλήματα (προδιαγραφόμενη ερήμωση των ακριτικών περιοχών), προϋποθέτει ένα καθολικό πρόγραμμα ανάπτυξης της χώρας, που το ΔΗ.Κ.ΚΙ. προτείνει στις πολιτικές του θέσεις. Προϋποθέτει την πραγματική πολιτική βούληση για ανάπτυξη της Ελλάδας, για αυτοτροφοδοτούμενη οικονομία, που σήμερα δεν υπάρχει στο μπλοκ των νεοφιλελεύθερων διαχειριστικών δυνάμεων στη χώρα (ΠΑΣΟΚ – Ν.Δ. κλπ.), αφού αυτό είναι υποταγμένο στα ντόπια και ξένα κέντρα αποφάσεων και συμφερόντων. Επομένως χρειάζεται ανατροπή της σημερινής οικονομικής πολιτικής και η εφαρμογή μιας νέας εναλλακτικής προοδευτικής πρότασης εξουσίας.