Οι  νεοφιλελεύθεροι,  κυβερνώντες  και  μη,  λένε  προς  τους  εργαζόμενους,  ότι  πρέπει  να  ανταγωνιστούν  με  τους  λιγότερο  προνομιούχους  εργαζόμενους  από  τις  άλλες  χώρες.

            Έτσι  προτείνουν  στους  Ευρωπαίους  και  Έλληνες  εργαζόμενους,  να  δεχτούν  ένα  μοντέλο  χωρών,  που  δεν  κατοχυρώνεται  κατώτερος  μισθός,  ημερομίσθιο  και  σύνταξη.

Ένα  μοντέλο  χωρών,  που  οι  εργάτες  εργάζονται  μέχρι  και  12  ώρες  ημερησίως,  για  ένα  μισθό,  που  κυμαίνεται  μεταξύ  του  ¼  και  του  1/5  του  ευρωπαϊκού  μισθού,  όπου  δεν  υπάρχουν  συνδικάτα,  όπου  τα  ανήλικα  παιδιά  αναγκάζονται  να  εργαστούν,  υπό  τα  όμματα  της  Πολιτείας  και  κοινωνίας.  Στο  όνομα  αυτής  της  παγκοσμιοποίησης,  έρχεται  επιπλέον  να  επιβληθεί  μια  άλλη  λέξη – κλειδί  του  νεοφιλελευθερισμού.   Η  ελαστικότητα.   

Δηλαδή,  η  νυχτερινή  εργασία,  η  εργασία  το  Σαββατοκύριακο,  τα  διακεκομμένα  ωράρια  ημερήσιας  εργασίας  και  πολλά  άλλα  πράγματα,  που  ονειρεύονταν,  και  δεν  μπορούσε  να  τα  αποκτήσει,  επί  πολλά  χρόνια,  η  μεγάλη  εργοδοσία.

Με  άλλα  λόγια,  ο  νεοφιλελευθερισμός  επαναφέρει,  κάτω  από  το  προκάλυμμα  ενός  πολύ  μοντέρνου  μηνύματος  (εκσυγχρονισμός – παγκοσμιοποίηση),  τις  μεσαιωνικές  ιδέες  και  αντιλήψεις  της  εργοδοσίας.

            Η  ανεργία  στους  νέους  υπερβαίνει  το  33%  και  αποτελεί  το  δεύτερο  κτύπημα  του  συστήματος  προς  την  νεολαία.  Η  αβεβαιότητα  τους  αφαιρεί  κάθε  ικμάδα  δημιουργικής  σκέψης  και  δράσης.  Όλοι  αναγκάζονται  να  ενταχθούν  όπως – όπως  στο  σύστημα,  για  να  αποφύγουν  τα  δεινά  μιας  επερχόμενης  πείνας.  Όλοι  διακατέχονται  από  ενοχές  αποτυχίας,  διάψευσης  των  ελπίδων  τους  και  τύψεις  που δεν  μπορούν  να  συμβάλλουν  στο  οικογενειακό  εισόδημα  και  να  επιστρέψουν  μέρος  των  όσων  οι  γονείς  τους  επένδυσαν  σε  αυτούς.

Σε  κάθε  χώρα  κινητήριος  δύναμη  του  άρματος  της  ανάπτυξης,  είναι  οι  επιθυμίες,  τα  οράματα,  οι  ελπίδες,  οι  ιδέες  και  η  δημιουργική  προσπάθεια  των  νέων.

Το  δικό  μας  σύστημα  καταστρέφει  και  αποσυντονίζει  τον  βασικό  μοχλό  της  ανάπτυξης – τους  νέους.           

Το  ΔΗΚΚΙ  δεσμεύεται  να  προωθήσει,  ως  βασικές  κατευθύνσεις,  για  αντιμετώπιση  της  ανεργίας  και  αναβάθμιση  της  Απασχόλησης :  

1 )        Εισοδηματική  πολιτική. Αυτόματη  τιμαριθμική  Αναπροσαρμογή  (Α.Τ.Α.),  μισθού – ημερομισθίου – συντάξεων   και  φορολογικής  κλίμακας.

2 )      Ελεύθερες  Συλλογικές  διαπραγματεύσεις  μεταξύ  συνδικάτων – εργοδοτών.

3 )      Εφαρμογή  των  ΕΣΣΕ  και  στο  Δημόσιο.

4 )      Οράριο  35  ωρών  (χωρίς  μείωση  αποδοχών).

5 )      Δημοκρατία  στους  χώρους  δουλειάς. Καθορισμένο  2ωρο – 3ωρο  ανά  μήνα  για  συγκέντρωση – ενημέρωση  εργαζομένων  σε  συνδικαλιστικά – εργασιακά  θέματα, θέματα  υγιεινής  και  ασφάλειας,  θέματα  εργασίας – επιμόρφωσης,  πορεία  επιχείρησης  κ.τ.λ.

6 )      Θεσμούς  εργατικού  και  κοινωνικού  Ελέγχου.

7 )      Αυστηρή  τήρηση  συνθηκών  υγιεινής  και  ασφάλειας  στους  χώρους  δουλειάς.

8 )      Άμεση  μείωση  των  συντάξιμων  χρόνων  στα  53  χρόνια  για  τα  βαριά  και  ανθυγιεινά  επαγγέλματα  και  στα  58  χρόνια  για  όλα  τα  άλλα,  με  αποτέλεσμα  την  εξασφάλιση  άλλων  250.000  νέων  θέσεων  εργασίας.

9 )         Θα  πρέπει  να  δίνεται  το  επίδομα  ανεργίας  σε  όλους  χωρίς  προϋποθέσεις  στο  ύψος  του  80%  του  καθορισμένου  ημερομισθίου,  για  όσο  καιρό  κάποιος  παραμένει  άνεργος  με  παράλληλη  βελτίωση  του  θεσμικού  συστήματος  της  παροχής  των  επιδομάτων,  ώστε  να  ανταποκρίνονται  με  μεγαλύτερη  ακρίβεια  και  αποτελεσματικότητα  στον  σκοπό  τους.

10 )      Άμεσα  μέτρα  για  την  απαγόρευση  της  παράνομης  εργασίας  και  στυγνής  εκμετάλλευσης  των  λαθρομεταναστών  με  νομιμοποίηση  της  εργασίας  που  προσφέρουν.

11 )      Λήψη  μέτρων  για  την  προστασία  ευαίσθητων  κοινωνικά  ομάδων  στην  απασχόληση  όπως  νέοι  επιστήμονες  ή  γυναίκες  που  πλήττονται  από  την  ανεργία.

12 )      Ρυθμίσεις  που  θα  βελτιώνουν  τον  αναπροσανατολισμό  της  προσφοράς  εργασίας  και  που  θα  δίνουν  την  δυνατότητα  της  κινητικότητας  του  εργατικού  δυναμικού  με  άρση  των  παρενεργειών  που  υπάρχουν  σήμερα  από  τις  ελλείψεις  βασικών  υποδομών  στην  Περιφέρεια.

13 )      Υποστήριξη  των  συνδικαλιστικών  ενώσεων  των  εργαζομένων.  Αυτόματη  ένταξη   των  εργαζομένων  στον  συνδικαλιστικό  τους  φορέα.  Δημοκρατική  λειτουργία  στην  ανάδειξη  των  εκπροσώπων  και  την  έγκριση  πεπραγμένων.