Η πρόκληση του Γ’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης και των Ολυμπιακών Αγώνων

Το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο στήριξης που αναφέρεται στην περίοδο 2000-2006 επειδή ακριβώς συμπίπτει και με την περίοδο προσαρμογής της χώρας μας στο νέο πλαίσιο της ΟΝΕ, προσφέρει πόρους που αποτελούν μια μεγάλη αναπτυξιακή ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί. 

Η εμπειρία από την αξιοποίηση των δύο προηγούμενων χρηματοδοτικών πακέτων δεν είναι θετική. 

Δεν υπήρξε στρατηγικός σχεδιασμός με βάση τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Και αυτή η έλλειψη δεν μπορούσε να υποκατασταθεί από τις γενικού χαρακτήρα ευρωπαϊκές κατευθύνσεις που διαμορφώθηκαν χωρίς να υπάρχει σοβαρή ελληνική πρόταση και παρέμβαση. 

·        Σπαταλήθηκαν πόροι από την ανικανότητα του κράτους να οργανώσει την σωστή αξιοποίησή τους.

·        Διαμορφώθηκαν νοσηρές και παρασιτικές καταστάσεις και νοοτροπίες με διαβρωτικά αποτελέσματα λόγω της έλλειψης θεσμών και κανόνων διαφάνειας και χρηστής διαχείρισης. 

Δυστυχώς η εμπειρία αυτή δεν δίδαξε σε τίποτα την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ η οποία και για τον σχεδιασμό του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου κινείται μέχρι σήμερα με τις ίδιες μεθόδους και την ίδια νοοτροπία. 

Ο ΣΥΝ προτείνει το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης να αξιοποιηθεί για να προωθηθεί ο στόχος της πραγματικής σύγκλισης με τις ευρωπαϊκές οικονομίες. 

Ο σχεδιασμός δεν μπορεί πια να εξαντλείται στα μεγάλα έργα.

Πρέπει ως χώρα να επενδύσουμε σε εκείνους τους παραγωγικούς τομείς που μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες αειφόρου ανάπτυξης, αξιοποιώντας τα ειδικά χαρακτηριστικά και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που ως χώρα διαθέτουμε, με οικολογικές, κοινωνικές και περιφερειακές προτεραιότητες. 

Ο σχεδιασμός αυτός δεν μπορεί να γίνει με τον συγκεντρωτικό και γραφειοκρατικό τρόπο που προωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Με τους καταλόγους έργων και τις αθροίσεις κονδυλίων, που μοιράζονται ως προεκλογικές υποσχέσεις. 

Η Βουλή, η Τ.Α., οι θεσμοί της οργανωμένης κοινωνίας πρέπει να συμμετάσχουν καθοριστικά και να συμβάλλουν στην ορθολογική κατανομή και αξιοποίηση των πόρων με περιφερειακό σχεδιασμό, διαφάνεια και αλλαγές στην διοίκηση, την χωροταξία, την πολεοδομία και το θεσμικό πλαίσιο των έργων. 

Μέσω του σχεδιασμού και της υλοποίησης του Γ΄ Κοινοτικού Πλαισίου μπορεί και πρέπει να αποκτήσει υπόσταση και να εδραιωθεί η περιφερειακή συγκρότηση του κράτους, ως βασικής προϋπόθεσης για την ανάπτυξη στις σημερινές συνθήκες. 

Έγκαιρα και με πολιτικές παρεμβάσεις πρέπει να υπάρξουν σημαντικές μεταρρυθμίσεις, που θα ξεπερνούν τα βασικά ελλείμματα της κυβερνητικής πρακτικής στον τομέα της διαφάνειας, στο σχεδιασμό των αναπτυξιακών επιλογών στον καθορισμό προτεραιοτήτων για την ποιότητα ζωής, την αειφόρο ανάπτυξη, την προστασία του φυσικού και ιστορικού περιβάλλοντος. 

Είναι φανερό ότι οι επιλογές που θα γίνουν σχετικά με το Γ’ Κοινοτικό πλαίσιο, καθώς και την Ολυμπιάδα θα σφραγίσουν το μοντέλο ανάπτυξης της χώρας για τις επόμενες δεκαετίες. 

Είναι σαφής ο κίνδυνος να παραμείνει η κατάσταση η ίδια: προτίμηση στα μεγάλα έργα, αδιαφάνεια, κατασπατάληση πόρων, υδροκεφαλισμός της Αττικής και επιδείνωσή του λόγω Ολυμπιάδας.

Το μέτρο της παθολογίας δίνει το Αττικό ΜΕΤΡΟ. Έργο χρήσιμο, όμως ημιτελές, με δύο χρόνια καθυστέρηση στην παράδοση και με κόστος πολλαπλάσιο του αρχικώς υπολογισθέντος. 

Ο ΣΥΝ είχε τη θέση να μην διεκδικήσει η Ελλάδα τους Ολυμπιακούς του 2004. Από τη στιγμή που ανατέθηκε η διοργάνωσή τους στη χώρα μας είπαμε ότι πρέπει ο σχεδιασμός, η διαχείριση και η υλοποίηση αυτής της τεράστιας οικονομικοπολιτικής επιχείρησης, να γίνουν με διαφανείς διαδικασίες και αξιόπιστους θεσμούς. Η κυβέρνηση δεν θέλησε διακομματική συνεννόηση κι εποπτεία της Βουλής. Προτίμησε διακοσμητικά όργανα, όπως η λεγόμενη «εθνική επιτροπή» και εταιρικά σχήματα, δορυφορικά προς τις κυβερνητικές σκοπιμότητες. Η καθυστέρηση είναι μεγάλη. Ο ανταγωνισμός διαρκής και η δραστηριοποίηση των συμφερόντων κραυγαλέα. Το οργανωτικό πρότυπο της Βαρκελώνης που ο ΣΥΝ είχε προτείνει εξακολουθεί να παραμένει το πιο ουσιαστικό και αποτελεσματικό. Πρότυπο που μπορεί να εφαρμοσθεί για την ανάπτυξη των υποβαθμισμένων περιοχών της Δ. Αθήνας και του Πειραιά. 

Αποκατάσταση σεισμοπαθών – Προστασία από τους σεισμούς

 Ο σεισμός της 7^ης Σεπτεμβρίου κατέρριψε το μύθο της «αντισεισμικής» Αθήνας και απέδειξε τη δραματική ανετοιμότητα του κράτους και των φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και την ανεπάρκεια των σχετικών κυβερνητικών μέτρων όχι τόσο στον τομέα της άμεσης επέμβασης και περίθαλψης (ΕΜΑΚ, Σκηνές κλπ) όσο στα μέτρα της «μετασεισμικής αποκατάστασης» (Οικίσκοι, Επιδότηση ενοικίου, γενικότερα προσωρινή στέγαση). 

Οι προτάσεις του ΣΥΝ: 

α) Να ληφθούν άμεσα μέτρα για την ασφαλή προσωρινή στέγαση όλων των σεισμοπλήκτων.

β) Να οργανωθεί η επιχείρηση «αποκατάσταση», κατεδαφίσεις, επισκευές, μετεγκατάσταση επιχειρήσεων κλπ με αποδοτικό, οργανωμένο και ελεγχόμενο από τους κοινωνικούς και επιστημονικούς φορείς τρόπο

γ) Να αποδοθούν ευθύνες όπου ανήκουν

δ) Να υιοθετηθεί επιτέλους ένα νέο σύστημα παραγωγής ιδιωτικών και δημόσιων έργων που θα εξασφαλίζει την ασφάλεια και να προετοιμασθεί αποτελεσματικά η αντισεισμική προστασία της χώρας. Να εκπονηθούν άμεσα οι μικροζωνικές μελέτες για το Λεκανοπέδιο και να θεσμοθετηθούν οι αναγκαίες αλλαγές στον Γ.Ο.Κ. και τον πολεοδομικό σχεδιασμό. 

Αειφόρος ανάπτυξη – Οικολογική προστασία και ανασυγκρότηση

Η προσέγγιση του ΣΥΝ στα ζητήματα της οικολογίας, της αειφόρου ανάπτυξης, της δημόσιας υγείας και της ποιότητας της ζωής πηγάζει από τη διαπίστωση ότι η παγκοσμιοποίηση, η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας και η πίστη στη δυνατότητα για μια ανάπτυξη χωρίς όρια, επιβαρύνουν ήδη το σύνολο της ζωής στον πλανήτη μας και σε κάθε τμήματα του χωριστά έστω και άνισα. Μαζί με τα κινήματα των πολιτών, μαζί με όλο και περισσότερες πολιτικές δυνάμεις στον κόσμο και στην Ευρώπη, ορισμένες από τις οποίες ήδη επηρεάζουν και κυβερνητικές αποφάσεις, ο ΣΥΝ τάσσεται υπέρ αποφασιστικών διαρθρωτικών αλλαγών στην οργάνωση και τη λειτουργία της οικονομίας προς την κατεύθυνση της αειφόρου ανάπτυξης. Υποστηρίζει το συνολικό κόστος και τον συλλογικό έλεγχο στην χρήση των φυσικών πόρων. Την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Την «πράσινη φορολογία» που θα μπορούσε να αποθαρρύνει την χρήση των μη ανανεώσιμων πόρων και να χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη της απασχόλησης σε νέα και κοινωνικά οικολογικά χρήσιμα επαγγέλματα. Την ανάδειξη της δημόσιας υγείας σε πρώτη προτεραιότητα σε σχέση με τις ανάγκες της παραγωγής και την προστασία του περιβάλλοντος, ιδιαιτέρα στον τομέα της διατροφής. Την προώθηση και ανάπτυξη κοινοτικών μηχανισμών ελέγχου και εφαρμογής της νομοθεσίας για την ασφάλεια των καταναλωτών και τη δημόσια υγεία. Την ενίσχυση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας για την ποιότητα του αέρα, των νερών, του εδάφους και υπεδάφους, της βιοποικιλότητας υπέρ της μη εντατικής και βιολογικής γεωργίας. Την αντιστροφή της τάσης υποβάθμισης της δασικής υπηρεσίας και την ένταξή της σε νέο ανεξάρτητο Υπουργείο Περιβάλλοντος. Τη διεθνή συνεργασία και νομοθεσία για την προστασία των τροπικών δασών, των θαλασσών από τη ρύπανση, των ειδών υπό εξαφάνιση. Την αποφασιστική πρόοδο στην εφαρμογή των συμφωνιών του Κυότο σχετικά με τις κλιματικές αλλαγές. 

Αυτή η αντίληψη πρέπει να διαποτίσει τον αναπτυξιακό σχεδιασμό, τη λειτουργία του κράτους και της κοινωνίας, τις κυβερνητικές πολιτικές. 

Η οικολογική διάσταση μαζί με τη δημοκρατική ευαισθησία και την εμμονή στην κοινωνική αλληλεγγύη είναι τα χαρακτηριστικά του μοντέλου ανάπτυξης που εισηγείται ο ΣΥΝ στην ελληνική κοινωνία. 

·         Προστασία και αναβάθμιση του περιβάλλοντος: Πρώτη προτεραιότητα της ανάπτυξης. 

-         Ουσιαστικές οικολογικές προδιαγραφές στην βιομηχανία και τις υπηρεσίας με αυστηρούς ελέγχους και κυρώσεις.

-         Στροφή με ειδικά κίνητρα στην παραγωγή «οικολογικών» βιομηχανικών, βιοτεχνικών, κτηνοτροφικών και αγροτικών προϊόντων και στην ανάπτυξη «οικολογικών» υπηρεσιών.

-         Καθιέρωση ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΩΝ ΦΟΡΩΝ στην Ευρώπη και στην Ελλάδα για τις καταναλώσεις ενέργειας και πρώτων υλών. Ειδική φορολόγηση για τα προϊόντα μιας χρήσης. Οι φόροι αυτοί κατατίθενται σε ειδικό λογαριασμό και κατευθύνονται προσθετικά για την καταπολέμηση της ανεργίας.

-         Εθνικό σχέδιο για την προστασία δασών, ποταμών, λιμνών, φυσικών καλλονών, ορεινών όγκων, υγροτόπων, θαλασσών, ελεύθερων χώρων κλπ.

-         Απαγόρευση παραγωγής και πώλησης ορμονούχων ή μεταλλαγμένων κρεάτων και αγροτικών προϊόντων.

-         Μέτρα για την υγιεινή των τροφίμων και της τροφικής αλυσίδας. Έλεγχοι στην υγιεινή και τη διατροφή των ζώων.

-         Διαφάνεια στην χρησιμοποίηση εθνικών και ευρωπαϊκών κονδυλίων. 

·        Αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στις πόλεις. 

-         Χωροταξία, σχέδια πόλεων, μέτρα κατά της αυθαίρετης δόμησης, ελεύθεροι χώροι, πράσινο, παράδοση μιας πόλης, οικολογική διαχείριση αποβλήτων.

ΜΟΝΤΕΛΟ ΠΡΟΟΠΤΙΚΉΣ:

ΠΟΛΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΜΕ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΑ, ΓΡΗΓΟΡΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ. 

·        Ο ΣΥΝ τάσσεται υπέρ της παύσης της λειτουργίας όλων των πυρηνικών εργοστασίων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και κατά της ίδρυσης νέων.

Η ίση συμμετοχή των γυναικών στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή, κριτήριο της δημοκρατίας και του πολιτισμού

Στο διάστημα που κύλησε από τις τελευταίες εκλογές ορισμένα σημαντικά γεγονότα έλαβαν χώρα τόσο σε διεθνές, όσο και σε εθνικό επίπεδο, αποτέλεσμα των αγώνων του γυναικείου-φεμινιστικού κινήματος, της κοινωνικής και πολιτικής αριστεράς. 

Η Συνθήκη του Άμστερνταμ αναγνώρισε την ισότητα ως μία από τις αρχές που διέπουν την ευρωπαϊκή πολιτική, ως «αποστολή» της Κοινότητας.

Επιβεβαίωσε, μάλιστα, τη λήψη θετικών μέτρων (ποσοστώσεις, προτιμήσεις υπό όρους) υπέρ των γυναικών για την διευκόλυνση της ουσιαστικής ισότητας.

Στροφή στην νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας σημειώθηκε με τις ομόφωνες αποφάσεις του (1983 και 1917-1929), σύμφωνα με τις οποίες η λήψη ειδικών θετικών μέτρων όχι μόνο συνάδει με τη συνταγματική αρχή της ισότητας, αλλά και επιβάλλεται προσωρινά, προκειμένου να ουσιαστικοποιηθεί η ισότητα. 

Μεταξύ των θετικών στιγμών υπήρξε και η υπερψήφιση από τη Βουλή της πρότασης για τροποποίηση του Συνταγματικού άρθρου 116, παρ.2, που προβλέπει «αποκλίσεις» από τη γενική αρχή της ισότητας. Στο αποτέλεσμα αυτό συνέβαλαν καθοριστικά οι προσπάθειες του κόμματός μας. 

Οι θετικές αυτές αλλαγές στο νομικό-θεσμικό επίπεδο συμβαδίζουν με ορισμένες αξιοσημείωτες επιδόσεις των γυναικών στον κοινωνικό στίβο, που αποδεικνύουν έναν δυναμισμό του φύλου, π.χ. ο εντυπωσιακά μεγάλος αριθμός σπουδαστριών και οι πρωτιές των κοριτσιών στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, που τα τελευταία χρόνια αποτελούν μόνιμο χαρακτηριστικό, οι σωρευτικές επιτυχίες των αθλητριών που συνέτριψαν την μέχρι πρόσφατα εδραιωμένη προκατάληψη, ότι οι μεγάλες επιδόσεις και οι σχετικές δραστηριότητες δεν συνάδουν με τη φύση των γυναικών, αποδεικνύουν, ότι σε καθεστώς ίσων ευκαιριών και ισοτιμίας οι γυναίκες δεν υστερούν των ανδρών. 

Παρόλα αυτά είναι εμφανέστατο- και μόνο από την αριθμητικά μειονεκτική θέση των γυναικών στη δημόσια ζωή- το γεγονός, ότι υπάρχουν πολλαπλά εμπόδια στο δρόμο των γυναικών για την ισότητα. 

Εμπόδια και δυσκολίες που γεννά το ημιτελές για τις σημερινές απαιτήσεις θεσμικό πλαίσιο, η έλλειψη σφαιρικής στρατηγικής για την ισότητα, που σημαίνει πρώτον ταυτόχρονη λήψη διοικητικών, οικονομικών και διαπαιδαγωγικών μέτρων, και δεύτερον συνεργασία όλου του φάσματος των εμπλεκομένων φορέων (κυβέρνησης, κομμάτων, κοινωνικών εταίρων, ΤΑ, γυναικείων οργανώσεων). 

Αντιφατικά είναι, εν τέλει, τα στοιχεία που συνθέτουν την εικόνα της θέσης των γυναικών στην κοινωνία, που βρίσκεται σε αναντιστοιχία με την  ανάπτυξή της, και με τους υπάρχοντες νόμους και διακηρύξεις. Π.χ. πρωτοφανή επίπεδα ανεργίας, που τροφοδοτείται και από την απαράδεκτη αντίληψη για το συμπληρωματικό χαρακτήρα της εργασίας των γυναικών στην κοινωνία, καταστρατήγηση της αρχής της ίσης αμοιβής για ίσης αξίας εργασία, μεγάλο μερίδιο των γυναικών στον κοινωνικό αποκλεισμό και μικρή συμμετοχή τους στην πολιτική και στα κέντρα πολιτικών αποφάσεων (ΚΛΑ). 

Βασικό εμπόδιο στην προώθηση της ισότητας αποδεικνύεται η βία λόγω φύλου, υπό όλες τις μορφές της (σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική).

Η βία ανθεί στην οικογένεια και την κοινωνία επιβεβαιώνοντας τη βασική εκτίμηση, ότι αποτελεί μοχλό κοινωνικού ελέγχου των γυναικών και εκδήλωση των ιστορικά ανισότιμων σχέσεων εξουσίας ανάμεσα στα φύλα. 

Η εμπορία των γυναικών-των αλλοδαπών συμπεριλαμβανομένων αλλά και των παιδιών-και η σεξουαλική τους εκμετάλλευση, διεισδύει στον κοινωνικό ιστό και διαπλέκεται πλέον με τα δίκτυα όλων των εγκληματικών δραστηριοτήτων.

Ιδιαίτερα η ίση αντιπροσώπευση των φύλων στα ΚΛΑ παραμένει ακόμα ζητούμενο και πρόοδος δεν έχει σημειωθεί επί σειρά χρόνων. Η υστέρηση αυτή δρα καταλυτικά ενάντια στον ουσιαστικό εκσυγχρονισμό της χώρας και τη δημιουργική απελευθέρωση όλων των κοινωνικών δυνάμεων.

Εξακολουθεί να χαρακτηρίζει την κοινωνία μας, συνιστώντας έλλειμμα δημοκρατίας και πολιτισμού. 

Ειδικότερα, με δεδομένο, ότι διανύουμε το στάδιο της ουσιαστικής (de facto) ισότητας, που απαιτεί ένταξη της διάστασης της ισότητας σε όλες τις πολιτικές, τη λήψη συγκεκριμένων, πλέον, μέτρων. 

Ο ΣΥΝ υποστηρίζει: 

·        Την ψήφιση στην επόμενη αναθεωρητική βουλή της πρότασης αναθεώρησης του άρθρου 116 παρ.2.

·        Εμμένει στην αρχή κανένα φύλο να μην εκπροσωπείται με πάνω από 65% στα ψηφοδέλτια των κομμάτων, στα υπηρεσιακά συμβούλια, στο ΕΡΣ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Αρχή Προστασίας Δεδομένων κ.λ.π. Σχετική πρόταση νόμου υπεβλήθη τον περασμένο Νοέμβρη στη βουλή από το κόμμα μας.

·        Υποστηρίζει τη δημιουργία Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας στη Βουλή, εφόσον κάθε νομοσχέδιο πρέπει να εξετάζεται από την άποψη επιπτώσεων και στα δύο φύλα.

·        Θεωρεί ως άμεση προτεραιότητα το νόμο για την ενδοοικογενειακή βία λόγω φύλου, που να συνοδεύεται από ειδικά κονδύλια και να προβλέπει ειδικά μέτρα για θύματα και δράστες.

·        Στο διεθνές επίπεδο υποστηρίζει τη Σύμβαση για την εξάλειψη της βίας είς βάρος των γυναικών

·        Υποστηρίζει την κύρωση του πρόσθετου Πρωτοκόλλου στη CEDAW, δυνάμει του οποίου επιτρέπονται ατομικές προσφυγές στην Επιτροπή της Σύμβασης ( και το οποίο υιοθετήθηκε από τη Σύνοδο της Επιτροπής της Θέσης της Γυναίκας στον ΟΗΕ στις 12-3-99).

·        Υποστηρίζει την καταβολή του οικογενειακού επιδόματος και στους δύο γονείς και ζητεί σχετική νομοθετική ρύθμιση.

·        Επαναφέρει την πρόταση για την ανάγκη ενός Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Ισότητα, που έπρεπε να είχε δρομολογηθεί αμέσως μετά τη Διάσκεψη του ΟΗΕ στο Πεκίνο

·        Δίνει βάρος στον έλεγχο για την εφαρμογή της κείμενης νομοθεσίας για την ισότητα.

·        Αναδεικνύει στη δράση του τα θέματα, που αφορούν την κοινωνική πολιτική και την κοινωνική προστασία, που έχει άμεση σχέση με την προώθηση της ισότητας (πρόσβαση στην απασχόληση, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζόμενων στον άτυπο τομέα, ιδιαίτερη ενασχόληση με ευάλωτες κατηγορίες γυναικών όπως μόνες μητέρες, διαζευγμένες με παιδιά, πολύτεκνες, ηλικιωμένες, πρόσφυγες, μετανάστριες). Ιδιαίτερα εργάζεται πάνω στον άξονα, ότι η προώθηση της ίσης συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της πολιτικής απασχόλησης και περιλαμβάνει επαρκή πρόβλεψη για τη φροντίδα παιδιών και ηλικιωμένων ως προϋπόθεση συμμετοχής. Πρέπει να αντιστραφεί η τάση για χαμηλούς μισθούς, θέσεις εργασίας στον άτυπο τομέα και συγκέντρωση των γυναικών στον οικιακό χώρο και σε χαμηλά αμειβόμενους τομείς. Κρίσιμο ζήτημα στο σημείο αυτό αποτελεί η δύσκολη κατάσταση των προσφύγων-μεταναστριών.

·        Θεωρεί, ότι η ισότητα πρέπει να εντάσσεται σε κάθε πυλώνα των Σχεδίων Δράσης για την Απασχόληση.

·        Ενθαρρύνει τη συμμετοχή των πολιτών στους αγώνες ευαισθητοποίησης και πάλης ώστε να υπάρχει η μηδενική ανοχή στη βία, εμπορία, σεξουαλική εκμετάλλευση και σεξουαλική παρενόχληση των γυναικών. Η αξιοπρέπεια των γυναικών είναι αξία!

·        Συνεχίζει και αναβαθμίζει την πάλη του, για την κατοχύρωση των αναπαραγωγικών δικαιωμάτων των γυναικών, για την σεξουαλική και αναπαραγωγική τους υγεία. Πολύ περισσότερο, που τα θέματα αυτά είναι στο στόχαστρο σκοταδιστικών, φονταμενταλιστικών κύκλων.