Εκσυγχρονισμός και αναβάθμιση του συστήματος Υγείας - Πρόνοιας

Η πολιτική που εφαρμόζεται στο χώρο της Υγείας – Πρόνοιας, έχει οδηγήσει σε εγκατάλειψη της προσπάθειας για οικοδόμηση εθνικού συστήματος Πρόληψης -Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ), σε σημαντική υποβάθμιση του δημόσιου τομέα, σε αποδόμηση του συστήματος κοινωνικής φροντίδας και σε πρωτοφανή συγκεντροποίηση και αφαίμαξη της δημόσιας και ιδιωτικής δαπάνης για την υγεία, από τον ανεξέλεγκτο και ασύδοτο ιδιωτικό τομέα. 

Το Εθνικό Σύστημα Υγείας ουδέποτε ολοκληρώθηκε. Τα τελευταία 10 χρόνια, με επιστέγασμα τη διακυβέρνηση Σημίτη, έχουμε εγκατάλειψη κάθε καίριας παρέμβασης. Ακολουθείται πολιτική καθημερινής διαχείρισης χωρίς κανένα συνολικό σχεδιασμό. Με τον τρόπο αυτό, οι αντιθέσεις στο σύστημα υγείας καθημερινά οξύνονται. Η κακή οργάνωση των υπηρεσιών υγείας, η αποδιοργάνωση του Δημόσιου Νοσοκομείου, οι ανεπάρκειες των Κέντρων Υγείας, η σοβαρή έλλειψη προσωπικού (ιδιαίτερα νοσηλευτικού και άλλων επαγγελμάτων υγείας), η επικράτηση της παραοικονομίας και η διαπλοκή των συμφερόντων, έχουν οδηγήσει το Δημόσιο Τομέα σε αρχόμενη σήψη και ανυποληψία. Το ΕΣΥ είναι προβληματικό, αναποτελεσματικό και δεν επιτελεί το σκοπό του. 

Με γρήγορους ρυθμούς συντελείται η συγκεντροποίηση και ιδιοποίηση, όλο και μεγαλύτερου τμήματος της δημόσιας και ιδιωτικής δαπάνης υγείας, από τον επιχειρηματικά οργανωμένο Ιδιωτικό Τομέα Υγείας. Ενώ την ίδια ώρα έχουμε υποβάθμιση της Δημόσιας Υγείας, απουσία Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας - Πρόληψης, έντονα θεραπευτικό και νοσοκομειακό χαρακτήρα του συστήματος, υποβάθμιση της περιφέρειας και τεχνητά προκλητή ζήτηση ιατρικών υπηρεσιών και φαρμάκων, που διογκώνουν το κόστος των υπηρεσιών υγείας. 

Η απουσία περιφερειακού σχεδιασμού, οδηγεί στην αποσύνδεση από τις ανάγκες και τα προβλήματα των τοπικών κοινωνιών, ενώ ταυτόχρονα εδραιώνονται οι μονοκομματικές λογικές και ο παραγοντισμός.

Η κατοχύρωση και η διεύρυνση της κοινωνικής αλληλεγγύης, αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας που προτείνει ο ΣΥΝ. Η πολιτική υγείας ανακατανέμει δυναμικά τον εθνικό πλούτο υπέρ των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων. Η προάσπιση της υγείας του ελληνικού λαού ως κοινωνικού δικαιώματος, αποτελεί το αφετηριακό κριτήριο τόσο στην πολιτική υγείας, όσο και στους άλλους τομείς της παραγωγής. 

Στο πλαίσιο των σημερινών συνθηκών, αγωνιζόμαστε για το δημόσιο χαρακτήρα του συστήματος, με εισαγωγή μηχανισμών δημόσιου και κοινωνικού ελέγχου και εφαρμογή εκσυγχρονιστικών μέτρων συγκεκριμένης κατεύθυνσης που εξασφαλίζουν την αναδιανομή, την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη. 

Γνωρίζουμε ότι ο αποτελεσματικός εκσυγχρονισμός του συστήματος υγείας- πρόνοιας – ασφάλισης δεν μπορεί να είναι κοινωνικά ουδέτερος. Απαιτεί ρήξεις και ανατροπές.  

Οι προτάσεις μας: 

¨      Διατύπωση εθνικών στόχων και συνολικών πολιτικών προάσπισης και προαγωγής της υγείας σε όλους τους τομείς της κοινωνικής οργάνωσης και όχι μόνο στο σύστημα υγείας (τρόφιμα, διατροφή, ρύπανση περιβάλλοντος, προϊόντα καπνού - ζάχαρης, κατοικία εργασία, ατυχήματα, ψυχ.παθήσεις, κλπ). Στόχος η μείωση των ανισοτήτων στην υγεία, ελάττωση της αρρώστιας, της αναπηρίας, της θνησιμότητας. Στόχος η παρέμβαση στα κριτήρια που κυριαρχούν στην παραγωγή και στην κατανάλωση. Απώτερος στόχος η πρόληψη που αφορά σύνολα και κοινωνικές ομάδες. 

¨      Συγκρότηση και λειτουργία ενός ολοκληρωμένου δικτύου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στα αστικά και ημιαστικά κέντρα σε συνδυασμό  με το θεσμό του οικογενειακού γιατρού. Ενίσχυση και αναβάθμιση της λειτουργίας των υπαρχόντων Κέντρων Υγείας Αγροτικού τύπου.

Νέο πρότυπο εφαρμογής ΠΦΥ όπου προωθείται ο αναπροσανατολισμός και η ανανέωση του περιεχομένου όλων των υπηρεσιών: Διάγνωσης και θεραπείας οξέων και χρονίων περιστατικών, δραστηριοτήτων πρόληψης, ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους δουλειάς, οδοντιατρικής φροντίδας με έμφαση στην παιδική ηλικία, ψυχολογικής υποστήριξης, φυσικής και κοινωνικής αποκατάστασης, κοινωνικής φροντίδας κλπ.

Κεντρικός ρόλος των οικογενειακών γιατρών. Αναβάθμιση και επέκταση της ειδικότητας του  γενικού γιατρού. Καθιέρωση του θεσμού ομάδας υγείας με πυρήνα τον οικογενειακό γιατρό και τη συμμετοχή άλλων επαγγελματιών υγείας ή ειδικών γιατρών.

Δημιουργία εναλλακτικών μορφών φροντίδων ψυχικής υγείας. Αναδιοργάνωση κοινωνικής φροντίδας. Στενή συνεργασία υπηρεσιών υγείας – ψυχικής υγείας και κοινωνικής φροντίδας.

Στενή λειτουργική και επιστημονική διασύνδεση ΠΦΥ και Νοσοκομείων. 

¨      Εξάλειψη του σημερινού κατακερματισμού των Ασφαλιστικών Φορέων μέσα από τη διαδικασία συγκρότησης του Ενιαίου Φορέα Υγείας (ΕΦΥ). Συνέχιση της τριμερούς χρηματοδότησης και της οικονομικής ενίσχυσης των υπηρεσιών υγείας – πρόνοιας μέσω κρατικού προϋπολογισμού. Επαναξιολόγηση και αύξηση των Δ.Δ. στο επίπεδο του μέσου όρου της ΕΕ. 

¨      Συγκρότηση και σταθερή λειτουργία οργάνων κεντρικού και περιφερειακού σχεδιασμού και δημιουργία υγειονομικού χάρτη ανά περιφέρεια. 

¨      Ανασυγκρότηση της λειτουργίας του Δημοσίου Νοσοκομείου

Στελέχωση, ισότιμη πρόσβαση, αναδιανομή νοσοκομειακής κάλυψης της περιφέρειας. Λειτουργική ανασυγκρότηση. Απογευματινή λειτουργία. Αξιοποίηση υψηλής τεχνολογίας. Ανάπτυξη της έρευνας. Μείωση χρόνου αναμονής. Ανάπτυξη παιδιατρικών κέντρων, Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και αυτόνομων Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ). Ανάπτυξη Ογκολογικών νοσοκομείων και Ψυχιατρικών τμημάτων στα Γενικά νοσοκομεία. Δημιουργία τμημάτων ανοικτής ημερήσιας περίθαλψης και μετανοσοκομειακής φροντίδας. Κατοχύρωση δικαιωμάτων των ασθενών. Πάταξη της παραοικονομίας. Ανανέωση και αναβάθμιση του ξενοδοχειακού, κτιριακού και τεχνολογικού εξοπλισμού. Πλήρης και αποκλειστική απασχόληση γιατρών ΕΣΥ με μονιμότητα εργασιακών σχέσεων. 

¨      Ιδιωτικός Τομέας

Εφαρμογή προδιαγραφών ασφαλείας και ποιότητας για Διαγνωστικά Κέντρα και ιδιωτικές κλινικές. Οργανωμένη και οριοθετημένη ανάπτυξη, ενταγμένη στον υγειονομικό χάρτη της χώρας. Θεσμοθέτηση φόρου υπεραξίας σε υπερκέρδη (από ένα ποσοστό και άνω) για την κάλυψη ανασφαλίστων. 

¨      Κοινωνική Φροντίδα

Διεύρυνση του ρόλου των υπηρεσιών. Εξασφάλιση πρόσβασης, ποιότητας και εύρους. Προτεραιότητα στη στήριξη, περίθαλψη, κοινωνική ένταξη και επανένταξη των γυναικών, των ανηλίκων (παιδιών και εφήβων), των ηλικιωμένων και των ατόμων με ειδικές ανάγκες, μέσα από την οργάνωση ενός δικτύου υπηρεσιών, αποκεντρωμένης βάσης, μέριμνας, παρακολούθησης, στέγασης, φιλοξενίας, θεραπείας, αποκατάστασης, εκπαίδευσης, επαγγελματικής κατάρτισης και δημιουργικής αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου. 

¨      Φάρμακο

Ενίσχυση των εθνικών φαρμακοβιομηχανιών.

Καθιέρωση λίστας με αντικειμενικά – επιστημονικά κριτήρια.  Μείωση συμμετοχής συνταξιούχων στη φαρμακευτική περίθαλψη.