Ο ΣΥΝ για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Κατά την άποψη του ΣΥΝ τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι θέμα κατ΄εξοχήν πολιτικό, κοινωνικό, ιδεολογικό.

Στις σημερινές συνθήκες, δυστυχώς, πολλές φορές χρησιμοποιούνται ως Δούρειος ίππος για να περνούν οι ισχυροί του πλανήτη μας τις θελήσεις τους και τις δικές τους επιλογές. 

Η συζήτηση για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων γενικεύεται ταυτόχρονα με τη γενίκευση της συρρίκνωσής τους στην πράξη.

Η ανισοκατανομή του πλούτου στον πλανήτη, η κούρσα των εξοπλισμών, η κούρσα των πολυεθνικών εταιρειών για κέρδη ερήμην του δικαιώματος των ανθρώπων για ζωή, ο χαρακτήρας της εξουσίας, είναι οι ηθικοί αυτουργοί που τα δικαιώματα «ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ» παρά τις συμφωνίες γι΄αυτά. 

Ο ΣΥΝ πιστεύει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι αδιαίρετα. Δεν μπορεί να υπάρξει ικανοποίηση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων, αν δεν ικανοποιούνται τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα και το αντίστροφο. Η συνολική συνδιάρθρωση των δικαιωμάτων θα αποτελέσει τη μεγάλη κοινωνική αλλαγή. 

Κυριότερα θέματα ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα. 

Αναγνώριση του ατομικού και συλλογικού δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού των μειονοτήτων, εφόσον αυτό προκύπτει ως συνολική συλλογική επιλογή, αβίαστα χωρίς παρεμβάσεις και με τρόπο δημοκρατικό, στα πλαίσια των διεθνών συνθηκών οι οποίες πρέπει να κυρωθούν από τη Βουλή. 

Νομιμοποίηση των οικονομικών προσφύγων - μεταναστών, παροχή σ΄αυτούς των ίδιων αστικών, εργασιακών, ασφαλιστικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων με τους Έλληνες πολίτες. Αντιμετώπισή τους στη συνέχεια σαν Έλληνες πολίτες. 

Εφαρμογή της αρχής της ανεξιθρησκείας. Χωρισμός κράτους και εκκλησίας. Εξασφάλιση ίσων δικαιωμάτων για όλα τα θρησκευτικά δόγματα, καθώς και για τους μη θρησκευόμενους πολίτες. Κατάργηση νομοθεσίας θρησκευτικών διακρίσεων (π.χ. μεταξικός νόμος «περί προσηλυτισμού»). Συνταγματική τους κατοχύρωση. 

Εφαρμογή μιας αντικατασταλτικής, αλλά και προληπτικής στρατηγικής για την αντιμετώπιση του προβλήματος με ενίσχυση των κοινοτήτων και των προγραμμάτων απεξάρτησης. Αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών. 

Υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου. Συνταγματική του κατοχύρωση. 

Να σταματήσει η κρατική καταστολή και αυθαιρεσία. Να γίνει ριζικός εκδημοκρατισμός των σωμάτων ασφαλείας. Αστυνομικές αυθαιρεσίες, παραβίαση των συνταγματικών και δικονομικών εγγυήσεων η καταχρηστική άσκηση εξουσίας είναι δυστυχώς υπαρκτά και εντεινόμενα φαινόμενα. Να αποτραπεί η χρησιμοποίηση της αστυνομίας κατά λαϊκών κινητοποιήσεων και ξένων μεταναστών και προσφύγων. Να διαλυθούν οι ειδικοί κατασταλτικοί μηχανισμοί (ΕΚΑΜ, ΜΑΤ). 

Σταθερό μέτωπο απέναντι στον εθνικισμό, το ρατσισμό, τη ξενοφοβία, τον αντισημιτισμό και οποιαδήποτε άλλη ιδεολογία οδηγεί ή προτρέπει σε διακρίσεις. Υπεράσπιση της πολυπολιτισμικής κοινωνίας και της κοινωνίας της ανοχής στις φυσικές, γλωσσικές, φιλοσοφικές, σεξουαλικές κ.λ.π. ιδιαιτερότητες. Συνταγματική κατοχύρωση. 

Υπεράσπιση των ευάλωτων ομάδων των πολιτών, όπως οι Ρομά (τσιγγάννοι) και οι ανιθαγενείς. 

Συνταγματική κατοχύρωση του δικαιώματος άρνησης στράτευσης για λόγους συνείδησης, εναλλακτική θητεία προσπελάσιμη από όλους και ίση με την κανονική θητεία. 

Υπεράσπιση του πανεπιστημιακού ασύλου. Συνταγματική κατοχύρωση. 

Τα παιδιά αποτελούν ευάλωτη κοινωνική ομάδα και χρειάζονται ειδική προστασία. Ο ΣΥΝ αντιτίθεται απολύτως σε φαινόμενα παιδικής εργασίας και παιδικής εκμετάλλευσης (π.χ. «παιδιά των φαναριών») που εμφανίζονται τα τελευταία χρόνια. Προστασία της τρίτης ηλικίας, ατόμων με ειδικές ανάγκες και ειδική και εξειδικευμένη αντιμετώπιση των φορέων του aids. 

Σύγχρονη πολιτική για την αντιμετώπιση της μάστιγας των ναρκωτικών 

Το πρόβλημα των ναρκωτικών παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις και στη χώρα μας.

Η δραματική αύξηση των χρηστών, των τοξικοεξαρτημένων, αλλά και των θανάτων από ναρκωτικά σηματοδοτούν την έκταση του προβλήματος. 

Οι κοινωνικές και οικονομικές αιτίες που δημιουργούν ασφυκτικά πλαίσια μέσα στα οποία φυτρώνει, υποθάλπεται και συνεχώς αναπτύσσεται η χρήση των ναρκωτικών ουσιών όχι μόνο δεν αίρονται, αλλά συνεχώς οξύνονται καθιστώντας το πρόβλημα εκρηκτικό. 

Αν αυτό συνδυαστεί με το ότι από την πολιτεία επιδιώκεται η αντιμετώπιση τους με κατασταλτική πολιτική μπορούμε να πούμε ότι η αποτυχία  είναι δεδομένη, στοιχίζει σε χιλιάδες νέους και νέες ακόμη και τη ζωή τους. 

Ο ΣΥΝ πιστεύει ότι οι χρήστες ναρκωτικών δεν πρέπει να ανήκουν στην αρμοδιότητα της αστυνομίας, των δικαστηρίων και των φυλακών, αλλά κοινωνικών υπηρεσιών πρόληψης και θεραπείας. 

Ο ΣΥΝ έχει συνολική πρόταση για την αντιμετώπιση της διάδοσης των ναρκωτικών, που κινείται σε τρεις άξονες: 

1. Πρόληψη – στην οποία περιλαμβάνονται: 

α. Δέσμη μέτρων για τη νεολαία που να κτυπά τα κοινωνικά αίτια που σπρώχνουν τους νέους στα ναρκωτικά. 

β. Πρόγραμμα ενημέρωσης της νεολαίας για τα ναρκωτικά, με σύγχρονες μεθόδους και από πρόσωπα υπεύθυνα, αρμόδια και κατάλληλα επιμορφωμένα γι΄αυτό το σκοπό. 

γ. Διαχωρισμός και κλιμάκωση των «μαλακών» και των «σκληρών» ναρκωτικών. 

δ. Αποποινικοποίησης της χρήσης των ναρκωτικών με την ταυτόχρονη αυστηρή τιμωρία των εμπόρων ναρκωτικών. 

ε. Κάθαρση στους κρατικούς τομείς που είναι διαβρωμένοι και καλύπτουν τους εμπόρους ναρκωτικών.

2. Θεραπεία

Τα χρήματα που διατίθενται από την πολιτεία στον κρίσιμο αυτόν τομέα είναι τόσα λίγα που δεν μπορεί να γίνει σοβαρή δουλειά. Προτείνουμε τη γενναία αύξηση των κονδυλίων τουλάχιστον τριπλασιασμό για να: 

-         Ενισχυθούν οι υπάρχουσες θεραπευτικές κοινότητες του ΚΕΘΕΑ και του 18ΑΝΩ, ώστε να μπορούν να δέχονται πολλαπλάσιο αριθμό τοξικοεξαρτημένων από αυτόν που δέχονται σήμερα. 

-         Δημιουργηθούν και άλλα θεραπευτικά ιδρύματα με πολλαπλές εναλλακτικές θεραπευτικές μεθόδους. Στόχος να υπάρχει ένα ευρύ δίκτυο σε όλη τη χώρα θεραπευτικών μονάδων, που θα ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες. 

-         Επεκταθούν τα προγράμματα μεθαδόνης ενταγμένα σε προγράμματα απεξάρτησης σε όλη τη χώρα. 

-         Παρέχεται δωρεάν ηρωίνη από τα κρατικά νοσοκομεία, υπό ιατρικό έλεγχο, σε τοξικοεξαρτημένους σε προχωρημένο στάδιο, που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν θεραπευτικά προγράμματα με στόχο να μην προωθούνται αυτοί οι τοξικοεξαρτημένοι στην εγκληματικότητα, να μην πεθαίνουν από νοθευμένη ηρωίνη, να μη διατρέχουν τον κίνδυνο μολυσματικών ασθενειών, να μπορούν να ζήσουν μια αξιοπρεπή ζωή. 

3. Κοινωνική Επανένταξη 

Μεγάλη σημασία έχει η κοινωνική επανένταξη απεξαρτημένων και προς τούτο χρειάζεται: 

¨      Ενημέρωση του λαού ότι η αντιμετώπιση της απεξάρτησης από όλες τις πλευρές πρέπει να είναι ως σε φυσιολογικά άτομα.

¨      Ενημέρωση και ταυτόχρονα κίνητρα για πρόσληψη σε εργασίες της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

¨      Καθιέρωση ποσοστών προσλήψεων στον δημόσιο και ευρύτερο τομέα.

¨      Ειδικά προγράμματα για την ένταξη στην εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες.

Προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης.